Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

VIII K 42/26

Sąd Rejonowy w Toruniu · VIII Wydział Karny · 3 lipca 2026

Pobierz PDF
Data orzeczenia
3 lipca 2026
Data publikacji
17 września 2026
Sąd / organ
Sąd Rejonowy w Toruniu — VIII Wydział Karny
Skład orzekający
Angelika Kurkiewiczprzewodniczący, Wojciech Rydzioprotokolant
Hasła tematyczne
Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna
art. 178 a§1 kk

Sentencja

WYROK Z UZASADNIENIEM

Sygn. akt: VIII K 42/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 lipca 2026 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Angelika Kurkiewicz

Protokolant: Wojciech Rydzio

w obecności oskarżyciela -----

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12.05.2026 r. i 30.06.2026 r.

sprawy:

I. V.

s. T. i R. z domu M.

ur. (...) w V.

oskarżonego o to, że:

W dniu 13 listopada 2025r. około godz. 18:15 w V. na ul. (...), znajdując się w stanie pod wpływem środków działających podobnie do alkoholu, równoważnym ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego powyżej 0,5 promila, mając we krwi substancję psychotropową w postaci amfetaminy w stężeniu nie mniejszym niż, lub dążącym do wartości 197,0 ng/ml we krwi, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki F. (...) o nr rej. (...),

tj. o czyn art. 178a § 1 k.k.

ORZEKA:

po zastosowaniu art. 4§1 kk

I. uznaje oskarżonego I. V. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na podstawie art. 178a § 1 kk i art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny, ustalając stawkę dzienną na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 13.11.2025 r. godz. 18:45 do 13.11.2025 r. godz. 21:45, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się 2 (dwóm) dziennym stawkom grzywny;

III. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 (trzech) lat;

IV. na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13.11.2025 r.;

V. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...)w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych;

VI. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 42/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

I. V.

Oskarżony uznany za winnego tego, że w dniu 13 listopada 2025r. około godz. 18:15 w V. na ul. (...), znajdując się w stanie pod wpływem środków działających podobnie do alkoholu, równoważnym ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego powyżej 0,5 promila, mając we krwi substancję psychotropową w postaci amfetaminy w stężeniu nie mniejszym niż, lub dążącym do wartości 197,0 ng/ml we krwi, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki F. (...) o nr rej. (...).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 13 listopada 2025r. około godz. 18:15 w V. na ul. (...) funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli drogowej I. V., kierującego pojazdem marki F. (...) o nr rej. (...). W pojeździe z kierującym podróżował pasażer C. F..

Zachowanie I. V. funkcjonariusze ocenili jako odbiegające od normy, co skłoniło ich do przeprowadzenia u niego badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu oraz badań śliny testerem narkotykowym. Tester wykazał wynik pozytywny na zawartość amfetaminy. Wobec tego, funkcjonariusze dokonali przeszukania samochodu kierowanego przez I. V., przeszukania jego osoby oraz jego domu. I. V. został zatrzymany i pobrano od niego próbki krwi. Przeprowadzone badanie toksykologiczne wykazało zawartość we krwi substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w stężeniu nie mniejszym niż, lub dążącym do wartości 197,0 ng/ml.

I. V. ma(...) lat i był zatrudniony w (...)w A. na stanowisku operatora. Obecnie pozostaje bezrobotny. Na utrzymaniu ma jedno małoletnie dziecko. Nie był wcześniej karany sądownie.

Wyjaśnienia I. V. k. 45-46, k. 104-104v

Zeznania C. I. k. 17, k. 111-111v

Zeznania C. F. k. 111v

Zeznania T. O. k. 111v-112

Protokół zatrzymania k. 4

Protokół użycia testera narkotykowego k. 6

Protokoły przeszukania k. 7-8, k. 9-10, k. 15-16

Sprawozdanie z badań toksykologicznych wraz z opinią k. 37-39

Dokumentacja dotycząca zatrudnienia k. 48-53, k. 101-103, k. 106-110

Dane osobowo- poznawcze k. 104

Dane o karalności k. 54

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Wyjaśnienia I. V.

Oskarżony na rozprawie przyznał się do zarzucanego mu czynu, czemu sąd dał wiarę, bowiem fakt kierowania przez niego pojazdem pod wpływem amfetaminy znajduje potwierdzenie w protokole użycia testera narkotykowego, zeznaniach świadka C. I., sprawozdaniu z badań toksykologicznych wraz z opinią oraz zeznaniami biegłego T. O..

Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego, w których utrzymywał, że amfetaminę zażył 2 dni wcześniej tj. 11 listopada 2025 r. Biegły bowiem w swojej relacji wskazał bowiem, że okres połowicznego rozpadu amfetaminy w organizmie waha się od kilku do kilkudziesięciu godzin, a gdyby przyjąć, że zażycie narkotyku miało miejsce 48 godzin przed badaniem, to w momencie zażycia jego poziom w organizmie oskarżonego musiałby wynosić ok. 2400 ng/ml, podczas gdy dla osoby niezażywającej regularnie amfetaminy dawka śmiertelna wynosi 2000 ng/ml. Biegły wskazał również, że przyjmowane leki, o których wspominał oskarżony nie zwiększają stężenia i nie powinny wpływać na czas utrzymywania się amfetaminy w organizmie z uwagi na ich sposób działania.

Zeznania C. F.

Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne w zakresie w jakim wskazał on, że w dniu 13 listopada 2025 r. funkcjonariusze Policji zatrzymali oskarżonego do kontroli drogowej.

Z ostrożnością sąd natomiast podszedł do jego relacji dotyczącej stanu psychofizycznego oskarżonego oraz zachowania funkcjonariuszy podczas kontroli. Świadek jest znajomym oskarżonego mógł chcieć przedstawić korzystniejszy dla niego obraz interwencji. Jego odczucia nie są przesądzające w kwestii stwierdzonego stanu w jakim znajdował się oskarżony w trakcie prowadzenia pojazdu, bowiem z obiektywnych badań wynika, że oskarżony był pod wpływem środków działających podobnie do alkoholu, równoważnym ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego powyżej 0,5 promila, czemu ostatecznie oskarżony nie przeczył.

Zeznania C. I.

Zeznaniom świadka sąd przyznał walor wiarygodności. Były one spójne i logiczne, a ponadto korespondujące z wynikami przeprowadzonych czynności dowodowych. Świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby bezpodstawnie go obciążać.

Opinia toksykologiczna i zeznania T. O.

Sąd w całości podzielił opinie i zeznania biegłego, uznając je za wiarygodne. Biegły posiada odpowiednią wiedze specjalistyczną, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowo niezbędne do sporządzenia opinii w zakresie toksykologii. Zarówno sporządzona ekspertyza jak i złożone na rozprawie zeznania były jasne, rzeczowe i spójne. Biegły w sposób wyczerpujący odniósł się do przedstawionych mu pytań, przedstawiając logiczne uzasadnienie sformułowanych wniosków.

Dowody z dokumentów

Za wiarygodne sąd uznał dowody z dokumentów w postaci protokołów przeprowadzonych czynności procesowych, dane o karalności, sprawozdanie z badań toksykologicznych. Ich treść nie budziła żadnych wątpliwości.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

I. V.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W niniejszej sprawie sąd stosownie do treści art. 4 § 1 kk zastosował przepisy w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 stycznia 2026 r., albowiem były one względniejsze dla sprawcy.

Sąd po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie miał wątpliwości, że oskarżony I. V. dopuścił się zarzucanego mu czynu wypełniającego znamiona występku z art. 178a § 1 kk. Przepis ten penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

Jak wynika z protokołu użycia testera narkotykowego, przeprowadzonych badań toksykologicznych oraz wyjaśnień złożonych przez oskarżonego i zeznań świadka C. I., oskarżony prowadził pojazd mechaniczny tj. samochód marki F. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej tj. na ul. (...) w V. znajdując się pod wpływem środka odurzającego. Przeprowadzone na miejscu kontroli drogowej badanie testerem narkotykowym wykazało pozytywny wynik w zakresie zawartości amfetaminy w organizmie oskarżonego. Potwierdziły to badania toksykologiczne przeprowadzone z krwi, które pozwoliły ustalić stężenie amfetaminy na poziomie 197,0 ng/ml, które wskazuje na znajdowanie się „pod wpływem środka odurzającego” w rozumieniu art. 178a § 1 kk.

I. V. czynu tego dopuścił się działając w zamiarze ewentualnym. Przyznał, że zażył amfetaminę, a zatem mógł przewidywać, że znajduje się pod jego wpływem, a pomimo to zdecydował się na prowadzenie pojazdu. Jego twierdzenia, iż zażył tą substancję co najmniej 2 dni wcześniej i nie zdawał sobie sprawy, że w dalszym ciągu jej zawartość utrzymuje się w organizmie nie mogą zostać uznane, bowiem przy zmierzonym stężeniu w chwili badania, należałoby przyjąć, że w deklarowanym przez niego dniu zażył dawkę śmiertelną. Ponadto, jak wynika z zeznań policjanta dokonującego kontroli, w chwili zatrzymania jego zachowanie odbiegało od normy, co dodatkowo wskazuje, że obserwując swój stan psychofizyczny mógł przewidzieć, że w dalszym ciągu znajduje się pod wpływem działania narkotyku.

1.1. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.4. ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.5. ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.6. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

I. V.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany czyn sąd uwzględnił przesłanki zawarte w art. 53 kk. Należy wskazać przede wszystkim na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu. Jego zachowanie godziło w bezpieczeństwo w ruchu drogowym, a zatem jedno z podstawowych dóbr. Oskarżony poruszał się pojazdem w godzinach popołudniowych po drodze zlokalizowanej w mieście, a zatem w miejscu o stosunkowo dużym natężeniu ruchu.

Stopień zawinienia oskarżonego również należy ocenić jako wysoki. Nie zachodziły żadne okoliczności umniejszające lub wyłączające jego winę.

Jako okoliczności łagodzące sąd potraktował przyznanie się do winy oskarżonego i jego wcześniejszą niekaralność.

Biorąc pod uwagę powyższe, sąd po zastosowaniu art. 37a § 1 kk działając na podstawie art. 178a § 1 kk i art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając stawkę dzienną na kwotę 20 złotych. Z uwagi na dotychczasową linię życia oskarżonego i jego wcześniejszą niekaralność sąd uznał, że nie zachodzi potrzeba orzekania wobec oskarżonego kary o charakterze izolacyjnym. W ocenie sądu grzywna w orzeczonym wymiarze stanowi wystarczającą i adekwatną reakcję na popełniony przez oskarżonego czyn i pozostaje w odpowiedniej proporcji do możliwości finansowanych oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu jakiego się dopuścił. Spełni ona cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego, uświadamiając mu naganność jego zachowania.

I. V.

III

I

Sąd zobligowany treścią art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów, uznając że w okolicznościach niniejszej sprawy orzeczenie tego środka karnego na minimalny zakreślony przez treść ustawy okres 3 lat będzie wystarczający.

I. V.

V

I

Na podstawie art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...) w wysokości 5000 zł. Orzeczenie świadczenia było obligatoryjne.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

I. V.

II

I

Na podstawie art. 63 § 1 kk sąd na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania tj. od dnia 13.11.2025 r. godz. 18:45 do 13.11.2025 r. godz. 21:45, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się 2 dziennym stawkom grzywny.

I. V.

IV

I

Sąd na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13.11.2025 r.

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonego, który pozostaje obecnie bezrobotny, sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.

1Podpis