III RC 923/22

Sygn. akt III RC 923/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący: sędzia Piotr Kawecki

Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Zarembska

po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. w Ł.,

na rozprawie,

sprawy z powództwa małoletnich C., M., B. rodzeństwa E. działających przez matkę F. E.

przeciwko N. E.

o podwyższenie alimentów

oraz z powództwa wzajemnego N. E.

przeciwko małoletnim C., M., B. rodzeństwu E. działającym przez matkę F. E.

I. zasądza od pozwanego N. E. alimenty na rzecz małoletnich C., M., B. rodzeństwa E. w miejsce ustalonych w kwocie 750 zł miesięcznie dla każdego z małoletnich oraz w miejsce dodatkowego uczestnictwa N. E. w kosztach wypoczynku wakacyjnego zgodnie z umową mediacyjną pozasądową z dnia 24 kwietnia 2019r., orzeczonych na mocy wyroku z dnia 26.04.2019r. w sprawie IC 1988/18 Sądu Okręgowego w Toruniu, w kwotach obecnie po:

- 1300 zł (tysiąc trzysta złotych) miesięcznie dla małoletniej C. E. (1);

- 1100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie dla małoletniej M. E.;

- 1100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie dla małoletniego B. E. (1);

to jest łącznie 3500 zł (trzy tysiące pięćset złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 29.11.2022r., płatne z góry do dnia 5-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich F. E., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

II. oddala w pozostałej części powództwa o podwyższenie alimentów,

III. oddala w całości powództwo wzajemne,

IV. nie obciąża N. E. obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich C., M., B. rodzeństwa E.,

V. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu,

VI. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

F. E., działając w imieniu małoletnich C. E. (1), M. E. i B. E. (1), w dniu 29 listopada 2022 r. wniosła pozew przeciwko N. E., domagając się podwyższenia alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanym w sprawie I C 1988/18 na rzecz małoletnich powodów z kwoty po 750 złotych miesięcznie na każde dziecko do kwoty po 1.600 złotych miesięcznie na każde dziecko, tj. łącznie 4800 zł, płatnych z góry do dnia 5. każdego miesiąca do rąk matki małoletnich z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z kwot, poczynając od dnia wniesienia pozwu.

W uzasadnieniu pozwu wskazano m.in., że małoletni powodowie są dziećmi pochodzącymi z małżeństwa F. E. i N. E.. Na mocy wyroku rozwodowego z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Toruniu w sprawie I C 1988/18, małżeństwo zostało rozwiązane oraz zasądzono od N. E. na rzecz małoletnich powodów alimenty w kwocie po 750 złotych miesięcznie na każde z trójki małoletnich dzieci. Od momentu zasądzenia alimentów do chwili wniesienia pozwu minęły ponad 3 lata. W chwili ustalenia dotychczasowych alimentów C. E. (1) miała niespełna 12 lat, M. E. niecałe 8 lat, a B. E. (1) niespełna 5 lat. W 2019r. C. i M. były na wczesnym etapie edukacji szkolnej, a B. E. (1) uczęszczał do przedszkola. Od tego czasu wzrosły ich usprawiedliwione potrzeby, a także koszty z nimi związane.

W chwili wniesienia pozwu C. E. (1) miała ukończone 15 lat i rozpoczęła naukę w Liceum Ogólnokształcącym, M. E. skończyła 11 lat, a B. E. (1) miał 8 lat i rozpoczął już edukację szkolną. Oprócz małoletnich dzieci, F. E. ma na utrzymaniu również pełnoletniego syna B. E. (2), który studiuje na (...). F. E. oceniła koszt utrzymania małoletniej C. na ok. 2318 zł miesięcznie, na co składają się wyżywienie: 800 zł, odzież i obuwie: ok. 333 zł, środki higieny i kosmetyki: 125 zł, chemia gospodarcza: 50 zł, leki i leczenie oraz profilaktyka: 50 zł, wydatki szkolne: ok. 133 zł, część wydatków na telefon, RTV i Internet: 46 zł, rozrywka i wypoczynek: 500 zł, hobby: 50 zł, część w wydatkach na prąd i czynsz: 230 zł. Miesięczne wydatki na potrzeby małoletniej M. zostały wycenione na kwotę ok. 1944 zł, na co składa się: wyżywienie (w tym obiady w szkole):800 zł, odzież i obuwie: 250 zł, środki higieny i kosmetyki: 50 zł, chemia gospodarcza: 50 zł, leki i leczenie oraz profilaktyka: 25 zł. wydatki szkolne: 50 zł, część wydatków na telefon, RTV i Internet: 46 zł, zajęcia dodatkowe: ok. 143 zł, rozrywka i wypoczynek: 250 zł, hobby: 50 zł, część w wydatkach na prąd, wodę i czynsz: 230 zł. W ocenie matki, miesięczny koszt utrzymania małoletniego B. to ok. 1918 zł, na co sumuje się: wyżywienie (w tym obiady szkolne): 800 zł, odzież i obuwie: 250 zł, środki higieny i kosmetyki: ok. 33 zł, chemia gospodarcza: 50 zł, leki i leczenie oraz profilaktyka: 50 zł, wydatki szkolne: 75 zł, część wydatków na telefon, RTV i Internet: 46 zł, zajęcia dodatkowe: ok. 83 zł, rozrywka i wypoczynek: 250 zł, hobby – 50 zł, część w wydatkach na prąd, wodę i czynsz – 230 zł. F. E. wskazała również, że w kosztach utrzymania mieszkania, które zajmuje razem z dziećmi należy również zaliczyć drobne naprawy w wysokości 600 zł (k.6-7 akt).

W pozwie wskazano, iż pozwany pozostaje w dużo lepszej sytuacji finansowej niż matka małoletnich, która jest (...) i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. 4500 zł netto miesięcznie. Według wiedzy strony powodowej, ojciec małoletnich jest zatrudniony jako (...) (...) w (...) S.A. i uzyskuje większe dochody od F. E.. Ponadto, pozwany otrzymuje dodatkowe dochody z wynajmowanego mieszkania przy ul. (...) w Ł., ponieważ przeprowadził się do mieszkania nowej partnerki i wynajął lokal, w którym poprzednio mieszkał. W ocenie matki małoletnich, pozwany otrzymuje z tego tytułu ok. 1500 zł miesięcznie.

W odpowiedzi na pozew N. E. wniósł o oddalenie powództwa w całości, wskazując, iż uwzględnienie powództwa uniemożliwiłoby mu własne utrzymanie. Pozwany w odpowiedzi wniósł pozew wzajemny o obniżenie alimentów z kwoty 750 zł do 650 zł na każde dziecko. Opisał również, iż nie zgadza się na przyśpieszenie płatności alimentów do 5-ego dnia każdego miesiąca, ze względu, iż otrzymuje wynagrodzenie do 10-ego dnia każdego miesiąca. N. E. zanegował twierdzenia strony powodowej, jakoby F. E. miała na utrzymaniu pełnoletniego syna B., podnosząc, iż jedynie współfinansuje jego koszty utrzymania, ponadto opisując, iż został on wyrzucony z domu przez matkę przed ukończeniem 18 roku życia. W piśmie podniesiono również, iż poza otrzymywanym wynagrodzeniem, F. E. udziela licznych korepetycji, co powoduje, iż otrzymuje ona dodatkowo ok. 800 zł na tydzień, tj. ok. 3.200 zł miesięcznie. Ponadto, N. E. podniósł w wątpliwość wysokość miesięcznych wydatków na rzecz małoletnich, twierdząc, iż zostały znacznie zawyżone oraz, że na małoletnie dzieci ich matka pobiera świadczenie wychowawcze “500plus”, z którego powinna pokrywać dodatkowe potrzeby małoletnich. Pozwany opisał również, iż jego partnerka od połowy 2022 roku pozostaje bez pracy, ze względu na pogarszający się stan zdrowia i jest pod stałą opieką poradni(...). Ze względu na wspólny związek, pozwany czuje się w obowiązku utrzymywania partnerki i ponoszenia większych kosztów związanych ze wspólnym związkiem. Pozwany wskazał, że wywiązuje się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego i terminowo uiszcza świadczenie alimentacyjne na rzecz każdego dziecka.

W ocenie pozwanego, od daty ustalenia alimentów nie nastąpiła jakakolwiek zmiana stosunków, która spowodowałaby konieczność podwyższenia rat alimentacyjnych. Ponadto, pozwany opisał, iż wbrew twierdzeniom strony powodowej, jego możliwości zarobkowe uległy pogorszeniu od 2019 r., ze względu na problemy zdrowotne i liczne badania. N. E. wskazał, że w związku z licznymi zobowiązaniami finansowymi popadł w zadłużenie, z którego pomaga mu się uwolnić najbliższa rodzina. Pozwany wskazał, że jego miesięczny koszt utrzymania wynosi ok. 13.405 zł, na co składają się: alimenty na rzecz małoletnich dzieci: 2.325 zł, wsparcie syna B.: 1500 zł, rata kredytu: 1250 zł, telefon i Internet: 100 zł, ubezpieczenie i utrzymanie samochodu: 900 zł, czynsz: 1500 zł, rata pożyczek zaciągniętych u rodziny: 1600 zł, odzież i obuwie: 400 zł, paliwo: 600 zł, wyżywienie: 800 zł, chemia gospodarcza: 200 zł, leki i suplementacja: 450 zł, rehabilitacja: 150 zł, energia elektryczna: 130 zł, woda: 200 zł, rehabilitacja: 300 zł, wsparcie psychologiczne: 400 zł. Ponadto, pozwany przeznacza ok. 1000 zł na zapewnienie dzieciom rozrywek oraz na wspólne wyjazdy wakacyjne i ferie oraz ponosi koszty wykończenia mieszkania w kwocie ok. 900 zł, a na materiały budowlane wydaje ok. 500 zł (k. 72v akt).

W odpowiedzi na pozew wzajemny, strona powodowa wniosła o oddalenie powództwa wzajemnego w całości oraz o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

B. E. (2), C. E. (1), M. E. oraz B. E. (1) są dziećmi pochodzącymi ze związku małżeńskiego N. E. i F. E..

B. E. (2) urodził się (...), C. E. (1) urodziła się w (...), M. E. w dniu(...) , a B. E. (1) urodził się dnia (...)

/dowód: odpisy zupełne aktów urodzenia – k. 15-18 akt sprawy I C 1988/18 SO w Toruniu,

odpis zupełny aktu małżeństwa – k. 14 akt sprawy I C 1988/18 SO w Toruniu/

Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanym w sprawie I C 1988/18 rozwiązał związek małżeński N. E. i F. E. przez rozwód, bez orzekania o winie. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi powierzył obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając miejsce pobytu dzieci w miejscu zamieszkania matki. W pkt. 3 wyroku Sąd nałożył na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowywania małoletnich dzieci i udziałem pozwanego w tych kosztach zasądził od pozwanego na rzecz małoletnich B., C., M. i B. rodzeństwa E. alimenty w kwocie po 750 zł miesięcznie na każde dziecko, płatne z góry do dnia 10-ego każdego miesiąca do rąk matki dzieci F. E., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności każdej z rat, poczynając od uprawomocnienia się wyroku. Ponadto, pozwany w ugodzie mediacyjnej pozasądowej zobowiązał się do uczestniczenia w kosztach wypoczunku wakacyjnego maloletnich.

/ kserokopia wyroku SO w Toruniu sygn. I C 1988/18 – k. 10 akt,

kserokopia ugody mediacyjnej – k. 11-11v akt/

F. E. była wówczas (...) na (...) B. U. w Ł. i z tego tytułu, w 2018 r. uzyskała dochód w wysokości 42.760,87 zł. Średni miesięczny dochód matki powodów wynosił zatem ok. 3.563 zł. W ocenie matki małoletnich, średni miesięczny koszt utrzymania każdego z czworga dzieci w 2019 r. wynosił około 1.600 zł miesięcznie. F. E. pobierała świadczenie wychowawcze z programu rządowego tzw. „500+” na troje dzieci - w łącznej kwocie 1.500 zł miesięcznie. W wykazie wydatków zostały zawarte następujące koszty: wyżywienie (340 zł), obiady w szkole (80 zł), wypoczynek letni i zimowy (od 185 zł do 360 zł), opłaty stałe w 1/5 części (186 zł), odzież (70 zł do 100 zł), obuwie (50 zł do 100 zł), leki (30 zł), środki czystości, kosmetyki (20 zł do 30 zł), urodziny, Dzień Dziecka, Mikołajki itp. (50 zł), telefony (50 zł), kieszonkowe (40 zł do 50 zł). Dodatkowo, małoletnie córki stron - C. i M. uczęszczały na zajęcia z akrobatyki i pobierały lekcje tańca, z czym wiązały się dodatkowo odpowiednio koszty: po 120 zł i 30 zł, a także opłaty związane z corocznymi wyjazdami zagranicznymi dziewczynek na turnieje - po 140 zł oraz opłaty za udział w konkursach - po 70 zł. Najstarsze dziecko - B. uczęszczał na basen, którego miesięczny koszt to 120 zł. Dodatkowo M. pobierała lekcje angielskiego (110 zł). Najmłodsze dziecko - B. uczęszczał do przedszkola, za które powódka ponosi wydatek w wysokości 226 zł miesięcznie. Ponadto, ze względu na wiek M. (7 lat) i B. (4 lata), w przypadku ich choroby, niezbędne było opłacenie na ten czas opiekunki (200 zł do 250 zł). Od pracodawcy F. E. dostawała 50% dofinansowania na przedszkole najmłodszego dziecka. C. i B. pobierali dodatkowe lekcję z języka angielskiego – ok. 118 zł miesięcznie. Koszty wakacji z dziećmi w (...) wyniósł po 1.200 zł, z czego 600 zł na dziecko było z dofinansowania. Pobrana została wyprawka szkolna po 300 zł na dziecko. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione kwoty oraz pozostałe usprawiedliwione koszty związane z utrzymaniem dzieci, takie jak ich wyżywienie, odzież i ubiór, kosmetyki higieniczne, utrzymanie małoletnich dzieci w 2019 r. wynosiło ok. 3.200 zł miesięcznie.

Średni miesięczny dochód N. E. w 2019 r. wynosił ok. 8.000 zł. Wynagrodzenie pozwanego było zatem znacznie wyższe niż wynagrodzenie matki dzieci. Pozwany był zatrudniony w firmie (...) S.A. we T.. Poza wynagrodzeniem zasadniczym, pozwany otrzymywał premie oraz inne środki np. 600 zł rocznie na wczasy pod gruszą. N. E. spotykał się głównie z dziećmi w weekendy i finansował wówczas ich koszt wyżywienia. Podczas ferii zabrał dzieci do M., co kosztowało go 3.500 zł. Utrzymanie mieszkania, w którym wówczas mieszkał pozwany wynosiło ok. 550-600 zł miesięcznie. Rodzice małoletnich mieli wspólny kredyt hipoteczny na mieszkanie na kwotę 300.000 zł. Rata kredytu w 2019 r. wynosiła 1.800 zł miesięcznie i była w całości pokrywana przez F. E..

F. E. sprawowała bieżącą opiekę nad czworgiem małoletnich dzieci, wówczas w wieku 4, 7, 11 i 15 lat, co niewątpliwie było niezwykle wymagające zarówno pod względem finansowym, jak i organizacyjnym. Sąd Okręgowy uznał wówczas, iż uwzględniając zatem fakt podejmowania przez powódkę osobistych starań o wychowanie dzieci, zasądzona kwota alimentów nie była wygórowana. Wyszczególnione przeze matkę dzieci wydatki czynione na rzecz małoletnich były uśrednione, niezawyżone i uzasadnione.

/ dowód: akta sprawy SO w Toruniu sygn. I C 1988/18 /

Od daty zasądzenia alimentów w wyroku rozwodowym minęło ponad 6 lat. Obecnie B. E. (2) jest pełnoletni i studiuje dziennie na (...) w N.. Co miesiąc otrzymuje od pozwanego alimenty w kwocie co najmniej 750 zł miesięcznie, ponieważ pozwany często przelewa na rzecz dorosłego syna wyższe kwoty np. 900-1000 zł, czasami nawet 1.500 zł. Koszt akademika w N. to 700 zł miesięcznie. F. E. również partycypuje w alimentacji syna, choć nie ma to miejsca regularnie co miesiąc. Matka z reguły przekazuje B. kwoty rzędu ok. 500 zł oraz małe prezenty i potrzebne rzeczy np. pościel do akademika oraz wyżywienie. Przed ukończeniem 18 roku życia B. wyprowadził się od matki i zamieszkał u pozwanego. Ze względu na dzienną formę studiów B. E. (2) nie może podjąć stałego zatrudnienia i nie jest w stanie się samodzielne utrzymać. Podejmuje się prac dorywczych w okresie wakacyjnym, m.in. przez dwa miesiące pracował w firmie (...) w (...), z czego otrzymał ok. 20.000 zł. Zdarzyło się, że F. E. pożyczała od syna pieniądze.

C. E. (1) jest obecnie uczennicą Liceum Ogólnokształcącego. Dziewczyna chodzi na lekcję języka angielskiego do szkoły (...), których koszt to ok. 270 zł. Liceum, do którego uczęszcza C. często organizuje zagraniczne wycieczki, każda wycieczka to inny koszt, np. wycieczka do V. kosztowała ok. 1000 zł, a wycieczka do Z. ok. 4000 zł. Wyprawka szkolna to ok. 1000 zł, rada rodziców – 180 zł na rok, składka klasowa – 150 zł na rok. Szkoła organizuje również wycieczki do teatru czy muzeum – koszt ok. 300 zł. Małoletnia do szkoły dojeżdża komunikacją miejską, bilet miesięczny kosztuje ok. 100 zł miesięcznie. Małoletnia pozostaje pod stałą opieką psychologa – koszt to ok. 500 zł za miesiąc, wizyty odbywają się 3-4 razy w miesiącu, jak również od 2023 r. odbywają się wizyty u psychiatry, co kosztowało 300 zł za wizytę. Wizyty odbywają się prywatnie. Gdy małoletnia była w gorszym stanie psychicznym to wizyty u psychologa miały miejsce nawet raz w tygodniu. C. ma również korepetycje z matematyki – koszt 600 zł miesięcznie. Małoletnia chodzi na siłownię – karnet miesięczny to koszt 160 zł. Dziewczyna jest ogólnie zdrowa, czasami zdarzają się (...). Wizyty u kosmetyczki to ok. 50 zł miesięcznie, fryzjer 250 zł raz na pół roku. Koszt odzieży i obuwia to ok. 250 zł miesięcznie na ubrania i ok. 1500 zł na obuwie w ciągu roku. C. E. (1) nie utrzymuje częstych kontaktów z pozwanym, są to z reguły spotkania okazjonalne i sporadyczne.

M. E. niedawno rozpoczęła naukę w Liceum Ogólnokształcącym. Koszt podręczników to ok. 800 zł, składka klasowa to 100 zł. Wydatki poczynione na bal z okazji zakończenia szkoły podstawowej wyniosły ok. 1000 zł. Ogromną pasją małoletniej jest taniec – koszt zajęć dodatkowych wynosił ok. 700 zł rocznie. Poza zajęciami, szkoła tańca organizuje wyjazdy taneczne – koszt to 150 zł za wyjazd, zazwyczaj odbywa się ok. 10 wyjazdów w ciągu roku, poza tym dochodzi do tego koszt strojów – ok. 100 zł za pojedynczy strój – ok. 1000 zł na stroje na rok. M. w wakacje zapisana jest na obóz taneczny w(...) – koszt 4.500 zł. Małoletnia osiąga w tej dziedzinie sukcesy – m.in. brała udział w mistrzostwach świata w (...), a grupa taneczna, do której należy zdobyła (...). U małoletniej w przeszłości podejrzewano (...). M. nie chodzi obecnie do psychologa. Ze względu na zmianę szkoły, od września 2025r. małoletnia zmieni zajęcia taneczne, których koszt będzie wynosił ok. 300 zł miesięcznie, nie licząc wyjazdów, zakupu obuwia i strojów tanecznych. M. ma zapewnione korepetycje z języka angielskiego – 60 zł za godzinę raz w tygodniu, oraz z matematyki – 80 zł za godzinę. Dla małoletniej kupowany jest bilet semestralny na komunikację miejską – jego koszt wynosi 216 zł. Małoletnia nie utrzymuje regularnego kontaktu z ojcem, głównie kontaktują się telefonicznie.

B. E. (1) jest obecnie uczniem klasy (...)szkoły podstawowej, podręczniki dla chłopca są obecnie bezpłatne. Wyprawka szkolna to ok. 300 zł, rada rodziców – 100 zł, wycieczki szkolne, np. wycieczka do zoo - ok. 200 zł. Chłopiec tak jak siostra M. pasjonuje się tańcem i uczęszcza na zajęcia taneczne, w wakacje małoletni podobnie jak siostra M. zapisany został na obóz taneczny w (...) – koszt ok. 4500 zł. Poza tym, małoletni interesuje się piłką nożną i chodził na treningi, co generowało koszt 180 zł miesięcznie, do tego doliczyć należy koszt ubrań i obuwia – koszt stroju to ok. 300-400 zł rocznie, B. uczęszcza na zajęcia z angielskiego – koszt to ok. 60 zł za godzinę raz w tygodniu. Od września 2025 r. rozpoczął korepetycję z matematyki – 80 zł za lekcję. Zajęcia dla B. na uniwersytecie dla dzieci to ok. 630 zł za semestr. Małoletni pozostaje pod opieką (...) na NFZ w E., z chłopcem do lekarza regularnie jeździ matka, koszt takiej podróży wynosi ok. 50 zł. Koszt zakupu odzieży dla małoletniego to ok. 150 zł miesięcznie, obuwie to ok. 1500 zł rocznie, fryzjer to 30 zł miesięcznie. B. spotyka się z pozwanym średnio co 2 tygodnie i nocuje u niego przez weekend.

Matka małoletnich F. E. otrzymuje niewielkie wsparcie od swojego ojca N. U. (1), który od stycznia 2023 r. przelewa córce ok. 200-300 zł miesięcznie, ale zdarzały się też większe kwoty – w styczniu 2024 r. matka małoletnich otrzymywała od ojca przelew na kwotę 1.500 zł, F. E. pożyczała pieniądze również od swojego brata, u którego ma ok. 35.000 zł długu. Mieszkanie, w którym F. E. mieszka z trójką dzieci jest obciążone kredytem, który od 2018 r. spłaca wyłącznie F. E.. Do spłaty kredytu pozostało ok. 180.000 zł. Rata kredytu to ok. 2000 zł miesięcznie, czynsz za mieszkanie z wodą to ok. 1.350 zł miesięcznie, prąd to ok. 180 zł za dwa miesiące, telewizja razem z internetem i telefonami to ok. 450 zł miesięcznie. Koszt kosmetyków i środków higienicznych to ok. 200 zł miesięcznie. Koszt wyżywienia jednego dziecka to ok. 1000 zł, witaminy i suplementy to ok. 150 zł miesięcznie, kieszonkowe dla C. to 100 zł miesięcznie, M. i B. otrzymują po 50 zł miesięcznie. Każde z dzieci jest ubezpieczone – koszt roczny wynosi 198 zł za czwórkę dzieci. Na miesięczny koszt utrzymania F. E. składa się: wyżywienie – ok 1000 zł, bilet miesięczny – ok. 120 zł, pozostałe wydatki roczne na odzież i kosmetyki to ok. 2000-3000 zł, obuwie to łącznie 1000 zł.

F. E. w dalszym ciągu pracuje na (...) jako (...)na (...), za co otrzymuje obecnie wynagrodzenie w wysokości ok. 7000 zł miesięcznie, jest w trakcie robienia (...), raz w roku otrzymuje 13. pensję. (...)zapewnia finansowanie wczasów pod gruszą – jest to ok. 1500-1600 zł raz do roku. W 2024 r. otrzymała wyższe wynagrodzenie, co spowodowane było nadgodzinami. Pracę z reguły kończy ok. godz. 16:00-17:00. W 2023r. w okresie urlopu F. E. pracowała we wrześniu przez kilka godzin w (...) B., aby zarobić na leczenie C.. Na każde z małoletnich dzieci pobiera świadczenie wychowawcze „800plus”, dzieci kwalifikowały się również do świadczenia „300 zł na start” na zakup wyprawki szkolnej. F. E. co roku otrzymuje zwrot podatku na dzieci w wysokości 7-8.000 zł. Ze względu na liczne obowiązki domowe oraz opiekę nad trójką małoletnich dzieci, nie podejmuje się udzielania korepetycji z (...), praca (...) jest jej jedynym źródłem dochodu. W przeszłości pomagała dzieciom swoich znajomych w zadaniach z (...), ale nie brała za to pieniędzy. Wraz z byłym mężem jest współwłaścicielką dwóch miejsc postojowych, mieszkania w którym mieszka z dziećmi przy ul. (...) w Ł. oraz drugiego mieszkania o powierzchni ok. (...) przy ul. (...) w Ł., które pozostaje w całości do dyspozycji pozwanego. F. E. nie ma dostępu do tego mieszkania i nie posiada do niego kluczy. Obecnie w toku jest sprawa o podział majątku wspólnego. Matka małoletnich jest właścicielką czterech kotów oraz jednego psa, wszystkie zwierzęta są rasowe, koszt ich utrzymania to ok. 300 zł miesięcznie. F. E. nie posiada innego majątku, nie ma prawa jazdy. Matka małoletnich nie korzysta z usług pani sprzątającej, dwa lata temu była sporadycznie skorzystała z pomocy pani E., której w zamian za pomoc oddała ubrania po B..

Dowody: faktury k. 14, 33, 101, 104-105, 140, 143-159, 849

- potwierdzenia przelewów – k. 15,23-25, 34,98-100,102-103, 106-111, 112v-119,120-125, 126-139, 160-165, 394-399v, 848, 857-887, 894-897

- historia rachunku – k. 16-19, 355-380, 405-502, 602-672, 698-744, 889-883,

- zeznanie podatkowe PIT -37 -k. 20-22, 503-505,

- korespondencja pomiędzy stronami – k. 26-32, 347-354, 381-393, 400-404,

- zaświadczenie dot. karate – k. 112,

- recepty – k. 119v, 906,

- oświadczenie – k. 125v,

- paragony – k. 141-142v,

- zeznania świadka N. U. (1) – k. 526v-528,

- zeznania świadka B. X. – k. 542v-544,

- zeznania świadka U. T. – k. 544v – 546,

-zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków – k. 599, 697,

- rozliczenie pensum – k. 600-601,

- zeznania F. E. – k. 798-802, 917v-918v,

- oświadczenie – k. 817,

- dokumenty dot. rady rodziców -k. 818-819,

- zaświadczenie Stowarzyszenia (...) – k. 820,

- oświadczenia N. U. (2) – k. 821,

- potwierdzenia zakupów – k. 850-852,

- pisma ze studia tańca – k. 853-856,

- oświadczenie C. E. (1) – k. 907,

Pozwany od końca 2019 r. pozostaje w nowym związku z R. F., od 2020 r. mieszkają wspólnie, początkowo miało to miejsce w mieszkaniu przy ul. (...), od 2021 r. mieszkają w lokalu przy ul. (...), którego jedyną właścicielką jest R. F.. Czynsz za mieszkanie to ok. 1.100 zł miesięcznie, energia – 150 zł miesięcznie, woda – ok. 400 zł na kwartał, ogrzewanie 300-400 zł w okresie rozliczeniowym, Internet i telewizja – ok. 140 zł, raty za sprzęt AGD – ok. 450 zł miesięcznie. Za spłatę zobowiązań zaciągniętych tytułem zakupu sprzętu do mieszkania odpowiada wyłącznie pozwany, pozwany płaci również całość wysokości czynszu, a resztę kosztów ponosi jego partnerka. R. F. mieszkanie kupiła za kwotę ok. 350.000zł na kredyt, którego miesięczna rata to ok. 1300 zł miesięcznie. Kredyt został zaciągnięty na 20 lat. Pozwany początkowo wynajmował mieszkanie przy ul. (...), ale zrezygnował po negatywnych doświadczeniach z wynajmującymi, którzy zostawili mieszkanie w złym stanie. Najem trwał ok. 6 miesięcy za kwotę 1.100 zł/mies. Pozwany wyremontował mieszkanie, część pieniędzy pożyczył od siostry – ok. 10.000 zł, a od rodziców pożyczył ok. 20.000 zł. Partnerka pozwanego przez ponad rok pozostawała bez pracy, co było spowodowane złym stanem zdrowia, otrzymywała wówczas zasiłek – przez pierwsze trzy miesiące wynosił 1300 zł miesięcznie, później 1100 zł. R. F. pozostawała bezrobotna od grudnia 2022 r. do listopada 2023 r. R. F. wróciła do pracy na początku 2024 r. i otrzymuje obecnie wynagrodzenie w wysokości ok. 5000 zł miesięcznie. N. E. z R. F. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i kosztami utrzymania dzielą się po połowie. Wyżywienie dla dwóch osób to ok. 1000 zł na miesiąc. W mieszkaniu okazjonalnie pomieszkuje również najstarszy syn pozwanego B. kiedy przyjeżdża do rodzinnego miasta ze studiów. W mieszkaniu, w którym mieszka F. E. przy ul. (...) również jest pokój przeznaczony dla B..

N. E. w dalszym ciągu zatrudniony jest w firmie (...) S.A. we T.. Jego miesięczne wynagrodzenie kształtuje się w różnej wysokości, ale jest to średnio ok. 12-13.000 zł miesięcznie, co uzależnione jest od wyników sprzedaży, premii, dodatków świątecznych itd. Pozwany ma w pracy wykupiony pakiet medyczny – koszt 180 zł za osobę. W rozliczeniu rocznym pozwany otrzymuje ok. 2000 zł zwrotu za odliczenie dzieci. W styczniu 2024 r. pozwany wraz z partnerką wykupił z firmy auto marki Ł. za ok. 34.000 zł. Pozwany do pracy dojeżdża ok. 60 km w jedną stroną. Do pracy jeździ służbowym autem, za które z pensji pozwanego odciągane jest co miesiąc ok. 300 zł. Oprócz tego, pozwany wraz z siostrą W. B. jest współwłaścicielem (...) kabrioletu marki P., wartego ok. 8-9.000 zł, który pozwany garażował oraz ponosił koszty jego utrzymania oraz ubezpieczenia, OC wynosi ok. 500 zł. Na paliwo pozwany wydaje ok. 350 zł miesięcznie, koszt środków czystości to ok. 150 zł miesięcznie. Od 2023 r. pozwany cierpli na liczne problemy zdrowotne, ma(...), miał również podejrzenie (...). N. E. uczęszcza na (...) – koszt ok. 300 zł. Pozwany dwa razy na miesiąc uczęszcza do psychologa – koszt jednej wizyty to ok. 180 zł. Odzież i obuwie to koszt ok. 200-300 zł miesięcznie, leki to ok. 200 zł miesięcznie. Pozwany ma sporadyczny kontakt z małoletnimi dziećmi, spotkania odbywają się głównie w weekendy lub telefonicznie. Ojciec dzieci przekuje F. E. po 300 zł na dziecko w okresie wakacyjnym na pokrycie kosztów wyjazdów dzieci. Pozwany posiada dwie lokaty – na 7000 zł i na 8000 zł, oraz zadłużenie na ok. 15.000 zł u swoich rodziców, które pożyczył na remont mieszkania przy ul. (...).

Dowody:

- historia rachunku bankowego – k. 55-56, 57, 63, 227-229, 251-258, 259-327v, 793-794,

- kartoteka roczna – k. 58-59,230,

- wykaz opłat miesięcznych – k. 231,

- dokumentacja lekarska – k. 60-62,

- korespondencja pomiędzy stronami – k. 64-65, 202-220v, 232,

- oświadczenia w przedmiocie pożyczek – k. 67-69,

- potwierdzenia przelewów – k. 75, 844-847, 908-916

- zaświadczenia o zarobkach -k. 186,192, 328, 329, 594, 816, 831,901, 920

- dokumentacja fotograficzna – 221-226, 832-843,

- pisma z Drugiego Urzędu Skarbowego w Ł. – 512-521, 570-575,

- zeznania świadka R. F. – k. 528-530v,

- zeznania świadka B. E. (2) – k. 531-533

- zeznania W. B. – k. 533-534v,

- zeznania C. E. (2) – k. 534v- 535v

- pismo z Pierwszego Urzędu Skarbowego w Ł. – 586,

- pismo z Banku (...) – k. 773-774,

- pismo z Banku (...) – k. 776-780,

- zeznania świadka N. Z. (1) – k. 795v-796,

- zeznanie PIT 28 za 2024r. -k. 805-810,

- zeznanie PIT 24 za 2024r. -k. 811-814,

- zeznania N. E. – k. 898-900v, 917-917v,

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, akt Sądu Okręgowego w Toruniu o sygnaturze I C 1988/18 oraz z przesłuchania matki małoletnich – F. E., pozwanego oraz zeznań świadków: C. E. (2), W. B., N. U. (1), R. F.. B. E. (2), B. X., U. T. oraz N. Z. (2).

Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom, nie była kwestionowana ich wiarygodność oraz autentyczność, a również sąd nie znalazł podstaw do podważania ich prawdziwości w jakimkolwiek stopniu.

Zeznania F. E. i pozwanego N. E. Sąd wziął pod uwagę w takim zakresie, w jakim odnosiły się do kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotu niniejszego postępowania, w jakim nie pozostawały względem siebie w kolizji i były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Sąd swoje ustalenia oparł także na zeznaniach w/w świadków, uznając je co do zasady za spójne i przystające do reszty zebranego w sprawie materiału dowodowego. Dokonując jednak ustaleń w oparciu o powyższe zeznania Sąd miał jednak na względzie, iż świadkowie byli związani z jedną lub drugą stroną, ponieważ były to osoby im bliskie oraz osoby im znane, wobec czego przejawiały tendencje do tego, aby subiektywnie przedstawiać całą sytuację na korzyść strony powodowej lub strony pozwanej.

W myśl art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

W przypadku powództwa o podwyższenie alimentów przez „zmianę stosunków” rozumieć należy zmianę przesłanek wymienionych w art. 133 § 1 i art. 135 kro określających wysokość alimentów, tj. istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej do alimentów lub istotne zwiększenie się możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji.

Zgodnie z powołanymi przepisami art. 133 § 1 i art. 135 kr,o kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z ich rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, leków, części opłat mieszkaniowych za mieszkanie w którym przebywają oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania. Inne potrzeby małoletniego powoda, wykraczające poza zakres jego usprawiedliwionych potrzeb, np. dodatkowe wyjazdy wakacyjne, zajęcia dodatkowe - matka powoda ma możliwość opłacania ze świadczenia wychowawczego w kwocie 800 zł. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko, nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 800+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że F. E. otrzymuje kwotę 800 zł na każde małoletnie dziecko na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z ich wychowaniem, w tym zaspokojenie ich potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz dzieci. Wobec powyższego, dodatkowe potrzeby w zakresie rozrywki, wyjazdów wakacyjnych czy zainteresowań, a także koszty dodatkowych w razie potrzeby zajęć powinny być, zdaniem Sądu, zaspokojone ze świadczenia wychowawczego, którego celem jest właśnie zaspokajanie potrzeb małoletnich dzieci.

Stosownie do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 9 listopada 1994r., sygn. akt III CZP 138/94, podstawą obliczenia wysokości alimentów jest dochód netto (a nie brutto) zobowiązanego (OSNC Nr 3/1995, poz.43, glosy aprobujące Tadeusz Smyczyński OSP Nr 9/1995, poz.194, oraz Zdzisław Krzemiński „Monitor Prawniczy” Nr 4/1995, str.113).

W doktrynie przyjęty został jednolity pogląd, że wysokość alimentów powinna być określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego.

Analiza materiału procesowego zgromadzonego dotychczas w niniejszej sprawie, prowadzi do wniosku, że pozwany tytułem udziału w kosztach utrzymania małoletnich C., M. i B. rodzeństwa E. powinien świadczyć alimenty w wysokości po 1300 zł na rzecz małoletniej C. E. (1) oraz po 1100 zł na rzecz M. E. oraz na rzecz B. E. (1), tj. łącznie 3500 zł. W ocenie Sądu, łączny koszt zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małoletniej C. E. (1) wynosi ok. 3.400 a 3.600 zł miesięcznie, koszt miesięcznego utrzymania M. E. kształtuje się w kwocie ok. 3.000 zł, natomiast w przypadku B. E. (1) jest to ok. 2.500 zł miesięcznie.

Zgodnie z zasadą równej stopy życiowej, potrzeby małoletnich dzieci nie mogą być ustalane tylko na poziomie elementarnym, lecz takim, który odpowiada stopie życiowej ich rodziców i jednocześnie zakres usprawiedliwionych potrzeb dzieci należy oceniać z uwzględnieniem możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego. Poziomu usprawiedliwionych potrzeb dziecka nie można bowiem odrywać od zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych rodzica, gdyż obie te przesłanki wzajemnie na siebie rzutują przy ustalaniu wysokości alimentów. Ponadto zasada równej stopy życiowej oznacza, że rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne odpowiadające tym, w jakich sami żyją.

Sąd wziął pod uwagę, że to na F. E., jako matce małoletnich powodów, z którą dzieci mieszkają, spoczywa w głównej mierze ciężar osobistych starań o ich utrzymanie i wychowanie, i to F. E. jest dla małoletnich rodzicem pierwszoplanowym. Ze swojej roli, w ocenie Sądu, matka wywiązuje się najlepiej jak może, starając się zapewnić dorastającym dzieciom wszystko, czego potrzebują w danym momencie. Obecnie pozwany ma sporadyczne kontakty z dziećmi i uznać należało, iż zakres jego osobistych starań o utrzymanie i wychowanie małoletnich jest niepomiernie mniejszy od starań o powyższe czynionych przez F. E.. Należało jednocześnie uznać, że matka małoletnich powodów ma nieporównywalnie mniejsze możliwości zarobkowe i majątkowe w stosunku do pozwanego, który od ponad 15 lat pracuje w dobrze prosperującej firmie i jego miesięczne wynagrodzenie kształtuje się na średnim poziomie ok. 12.000-13.000 zł, a ponadto jest współwłaścicielem dwóch mieszkań, dwóch miejsc postojowych. Pozwany jest współwłaścicielem dwóch samochodów, użytkuje również auto służbowe. Ponadto, N. E. znajduje się w położeniu, w którym może wynająć nieużytkowane mieszkanie przy ul. (...), które przyniosłoby mu dodatkowy dochód w wysokości ok. 1.500 zł miesięcznie. W niedawnej przeszłości pozwany wyremontował mieszkanie, co tylko zwiększyło wartość i standard lokalu. Zatem w ocenie Sądu, pozwany mógłby, a nawet powinien poczynić starania, by doprowadzić do uzyskania dochodu z tej nieruchomości, będąc zobowiązanym alimentacyjnie. W toku postępowania ustalono, że jedno z miejsc postojowych, których pozwany jest współwłaścicielem pozostaje nieużywane i również mogłoby zostać oddane w najem.

Pozwany uzyskuje wysoki dochód, który nie powinien być wyłącznie odkładany na pokrycie wydatków pozwanego i jego nowej partnerki życiowej. W porównaniu do czasu wydawania wyroku rozwodowego, wynagrodzenie pozwanego wzrosło znacząco. W toku sprawy Sąd ustalił, iż pozwany pomagał swojej partnerce i przez dość długi okres utrzymywał ją, gdy musiała zrezygnować z pracy z powodów zdrowotnych. Zachowanie pozwanego ocenić należy jako bardzo szlachetne, jednakże pozwany nie ma żadnego prawnego obowiązku alimentacyjnego wobec partnerki, jak również nie musi łożyć pieniędzy tytułem zaspokojenia potrzeb rodziny, ponieważ pod względem prawnym, wraz z partnerką nie tworzą rodziny. Ponadto, pozwany w toku sprawy podnosił, iż przekazuje najstarszemu synowi B. wysokie kwoty tytułem alimentów, bo dochodzące do nawet 1.500 zł. Ponownie należy ocenić zachowanie pozwanego jako bardzo szlachetne, ale zgodnie z wyrokiem rozwodowym, pozwany zobowiązany jest do uiszczania kwoty 750 zł miesięcznie na rzecz B. E. (2), a wszystko powyżej tej kwoty jest tylko i wyłącznie dobrą wolą pozwanego. Pozwany ma przede wszystkim obowiązek partycypować w utrzymaniu swoich małoletnich dzieci, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb.

Matka małoletniego powoda otrzymuje dużo niższe wynagrodzenie od pozwanego, ponieważ jest to ok. 7.000 zł. F. E. w zdecydowanie większym zakresie czyni osobiste starania pod względem finansowym i organizacyjnym niż pozwany – jest ona odpowiedzialna za codzienną rutynę małoletnich, szykuje ich do szkoły, chodzi na wizyty lekarskie, zaprowadza na zajęcia dodatkowe, czy też odbiera z korepetycji. Pozwany ma kontakt z małoletnimi powodami, aczkolwiek nie jest aż tak częsty, a kupowane przez pozwanego prezenty i rzeczy materialne dla dzieci nie były aż tak bardzo kosztowne, aby miały wpływ na wysokość alimentów. Jednakże, matka małoletnich również jest zobowiązana do partycypowania w kosztach i wydatkach na rzecz dzieci, dlatego Sąd nie uwzględnił powództwa w całości, biorąc pod uwagę należny udział matki dzieci w ich utrzymaniu.

W obecnej sytuacji zarobkowej, a przede wszystkim sytuacji majątkowej pozwanego oraz przy aktualnym zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletnich, a także obecnej sytuacji finansowej matki powodów, Sąd uznał, że istnienie podstawa do podwyższenia alimentów należnych C., M. i B. E. (1) od pozwanego N. E.. Sąd wziął również pod uwagę, iż koszty utrzymania C. E. (1) ze względu na wiek małoletniej powódki oraz etap edukacji są najwyższe z trójki małoletnich, w związku z czym alimenty przekazywane na jej rzecz również powinny być odpowiednio wyższe.

Z tych względów, na podstawie art. 128, 133 § 1 i 135 i 138 kro, Sąd zasądził od pozwanego N. E. alimenty na rzecz małoletnich C., M., B. rodzeństwa E. w miejsce ustalonych w kwocie 750 zł miesięcznie dla każdego z małoletnich oraz w miejsce dodatkowego uczestnictwa N. E. w kosztach wypoczynku wakacyjnego zgodnie z umową mediacyjną pozasądową z dnia 24 kwietnia 2019r., orzeczonych na mocy wyroku z dnia 26.04.2019r. w sprawie IC 1988/18 Sądu Okręgowego w Toruniu, w kwotach obecnie po:

- 1300 zł (tysiąc trzysta złotych) miesięcznie dla małoletniej C. E. (1);

- 1100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie dla małoletniej M. E.;

- 1100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie dla małoletniego B. E. (1);

to jest łącznie 3500 zł (trzy tysiące pięćset złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 29.11.2022r., płatne z góry do dnia 5-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich F. E., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

W punkcie II wyroku Sąd oddalił w pozostałym zakresie powództwo jako niezasadne.

W toku postępowania, Sąd nie ustalił żadnych przesłanek, które uzasadniałyby obniżenie alimentów o jakąkolwiek kwotę, w związku z czym w pkt III sentencji wyroku oddalono w całości powództwo wzajemne.

Ze względu, iż postępowanie w sprawie toczyło się w obszernym zakresie i od dnia wytoczenia pozwu minęły prawie trzy lata, Sąd wziął pod uwagę, iż alimenty zostały zasądzone od dnia wniesienia pozwu, co skutkuje, iż pozwany będzie musiał zapłacić sporą kwotę tytułem zaległych rat alimentacyjnych. Sąd na podstawie art. 102 kpc postanowił nie obciążać pozwanego obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich powodów, o czym orzeczono jak w punkcie IV sentencji, a kosztami sądowymi postanowił obciążyć Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, o czym orzeczono jak w punkcie V sentencji wyroku.

Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany wyrokowi w części zasądzającej alimenty z urzędu, na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie VI sentencji.