III RC 436/25

Sygn. akt III RC 436/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący sędzia Agnieszka Lubińska

Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Bilicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2025 r. w I.

sprawy z powództwa małoletnich G. F. i B. F. (1) działających przez matkę B. F. (2)

przeciwko S. F.

o podwyższenie alimentów

I. podwyższa od pozwanego S. F. (PESEL (...)) na rzecz małoletnich powodów alimenty zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7.10.2015 r. wydanym w sprawie sygnatura akt IC (...)/14 w następujący sposób:

a. na rzecz małoletniego G. F. urodzonego (...) z kwoty 450,00 zł miesięcznie do kwoty 1.200,00 zł (tysiąc dwieście złotych) miesięcznie, płatne do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, do rąk matki małoletniego powoda – B. F. (2), poczynając od dnia 4.08.2025 r.;

b. na rzecz małoletniej B. F. (1) urodzonej (...) z kwoty 500,00 zł miesięcznie do kwoty 1.100,00 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie, płatne do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, do rąk matki małoletniej powódki – B. F. (2), poczynając od dnia 4.08.2025 r.;

II. oddala powództwo w pozostałej części;

III. zasądza od pozwanego S. F. na rzecz małoletnich powodów solidarnie, do rąk ich matki B. F. (2) kwotę 1.657,80 zł (tysiąc sześćset pięćdziesiąt siedem złotych 80/100 groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

IV. nakazuje pobrać od pozwanego S. F. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 810,00 zł (osiemset dziesięć złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, a w pozostałym zakresie tymi kosztami obciąża Skarb Państwa;

V. wyrokowi w punkcie I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 436/25

Małoletni powodowie G. F. i B. F. (1), działający przez przedstawiciela ustawowego - matkę B. F. (2), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli w dniu 5.08.2025 r. do Sądu Rejonowego w Grudziądzu pozew przeciwko ojcu S. F. o podwyższenie alimentów na rzecz małoletniej B. F. (1) z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty 2.000 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego G. F. z kwoty 450 zł miesięcznie do kwoty 3.350 zł miesięcznie, tj. łącznie do kwoty 5.350 zł miesięcznie, płatne do dnia 10. każdego miesiąca do rąk matki powodów B. F. (2), począwszy od dnia wniesienia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat.

Swój pozew uzasadnili istotną zmianą w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionych oraz zwiększeniem się możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego (k. 6-12 akt).

Pozwany S. F., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa ponad kwoty po 1.000 zł miesięcznie w odniesieniu do każdego z małoletnich powodów, tj. uznał powództwo do kwoty 2.000 zł miesięcznie łącznie na oboje powodów. Swoje stanowisko w sprawie uzasadnił (k. 133-140 akt).

Postanowieniem z dnia 7 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu na wniosek małoletnich powodów udzielił zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego S. F. do płacenia na czas trwania postępowania, do jego prawomocnego zakończenia, alimentów na rzecz powodów: małoletniego G. F. w kwocie 1.200 zł miesięcznie i małoletniej B. F. (1) w kwocie 1.000 zł miesięcznie, tj. łącznie 2.200 zł miesięcznie (k. 211 akt).

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletni powodowie G. F. urodzony (...) i B. F. (1) urodzona (...) są dziećmi B. F. (2) i S. F..

Związek małżeński rodziców małoletnich powodów został rozwiązany przez rozwód z winy pozwanego, wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7 października 2015 r., w sprawie o sygn. akt. I (...). W wyroku rozwodowym Sąd Okręgowy w Toruniu w punkcie 4. nałożył na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletnich dzieci i udziałem ojca w tych kosztach zasądził od pozwanego S. F. alimenty na rzecz małoletniej B. F. (1) w kwocie po 500 zł miesięcznie i na rzecz małoletniej G. F. w kwocie po 450 zł miesięcznie, tj. łącznie po 950 zł miesięcznie.

Małoletni G. F. uczęszczał wówczas do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Chodził na bezpłatne zajęcia piłkarskie. Był dzieckiem zdrowym, prawidłowo rozwijającym się. Małoletnia B. F. (1) miała 14 miesięcy i także była dzieckiem zdrowym, prawidłowo rozwijającym się. Nie uczęszczała do żłobka. Pozostawała w domu pod opieką matki lub babci. Dzieciom zdarzały się sezonowe zaziębienia. B. F. (2) mieszkała z dziećmi w mieszkaniu należącym do jej brata. Opłacała tylko bieżące koszty utrzymania mieszkania. Pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem w wysokości 2.300 zł netto miesięcznie. Pozwany S. F. pracował w Zakładzie Karnym w I. i zarabiał 2.835 zł netto miesięcznie. Oprócz tego otrzymywał raz w roku tzw. trzynastkę i „mundurówkę” w łącznej wysokości 4.835 zł netto oraz dopłatę do wczasów.

(Fakty bezsporne, a nadto dowód: - treść protokołu rozprawy z dnia 07.10.2025 r. i wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu - k. 91-95v akt.)

Obecnie małoletni powodowie G. F. i B. F. (1) mieszkają z matką i babcią macierzystą we własnościowym mieszkaniu o pow. ok. 85 m 2 w N. koło F.. Małoletni G. F. ma ukończone 16 lat i kontynuuje naukę w III Liceum Ogólnokształcącym w I. w klasie o profilu mundurowym. Matka musiała go wyposażyć w mundur, podręczniki i pozostałą wyprawkę szkolną. Koszt zakupu munduru to ok. 1.500 zł, zaś podręczników to ok. 900 zł. Matka musi regularnie wymieniać elementy munduru, gdyż chłopiec z nich wyrasta. Co roku małoletni bierze udział w wycieczce szkolnej, która kosztuje ok. 300 zł. Przeważnie do szkoły dojeżdża autobusem. Bilet miesięczny kosztuje ok. 92 zł. Czasem wraca razem z matką, a czasem wraca innym transportem, który kosztuje 12,50 zł za jeden bilet. Małoletni obecnie nie uczęszcza na żadne odpłatne zajęcia dodatkowe. Wcześniej korzystał z korepetycji z matematyki raz w tygodniu, które kosztowały 70 zł za godzinę.

Małoletni G. F. generalnie jest dzieckiem zdrowym. Uczęszcza do alergologa na NFZ i przyjmuje leki, które kosztują ok. 20 zł miesięcznie. Wymaga okularów korekcyjnych, które wymienia średnio co 3 lata. Ostatnie kosztowały 1.000 zł.

Małoletnia B. F. (1) ma 11 lat. Uczęszcza do Szkoły Podstawowej w F.. Wypożycza podręczniki ze szkoły, poza podręcznikiem do religii. Dziewczynka spożywa obiady w szkole, które kosztują ok. 70 zł miesięcznie. Składka na Radę Rodziców wynosi 50 zł rocznie. Dodatkowo dziewczynka co roku jeździ na wycieczkę szkolną, która kosztuje ok. 300 zł.

Powódka uczęszcza na dodatkowe bezpłatne zajęcia z muzyki, należy do klubu młodzieżowego i jest harcerką. Składka członkowska w harcerstwie kosztuj 60 zł co 3 miesiące. Dodatkowo matka płaci za obozy harcerskie po 65 zł plus suchy prowiant. Mundurek harcerski kosztował 386 zł.

Małoletnia jest dzieckiem zdrowym, prawidłowo rozwijającym się. Ma lekką nietolerancję laktozy. Matka kupuje jej mleko bez laktozy. Poza tym nie stosuje żadnej diety. Wymaga noszenia okularów korekcyjnych. Wymienia je średnio co 2 lata. Ostatnie kosztowały 500 zł.

Małoletnia była w tym roku na 10-dniowym obozie, który kosztował 1.500 zł.

Matka małoletnich powodów B. F. (2) ma 41 lat i pracuje w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) F. za wynagrodzeniem w wysokości ok. 13.000 zł brutto, tj. ok. 9.000 zł netto. Jest właścicielką samochodu osobowego D. (...) (1) rok prod. 2017 oraz mieszkania o pow. ok. 85 m 2. Płaci podatek od tej nieruchomości w wysokości 495 zł rocznie. Ponadto płaci ok. 150 zł miesięcznie za wodę i ścieki, 132 zł miesięcznie za gospodarowanie odpadami, ok. 390 zł miesięcznie za energię elektryczną oraz ok. 520 zł za opłaty do Wspólnoty Mieszkaniowej. Łącznie ok. 1.240 zł miesięcznie. Matka opłaca dzieciom abonamenty telefoniczne po 25 zł miesięcznie. Za Internet płaci 80 zł miesięcznie. Na ubezpieczenie małoletnich przeznacza po ok. 40 zł rocznie.

Matka powodów pobiera na dzieci świadczenie 800+. Byli małżonkowie dzielą się ulgą na dzieci przy rozliczaniu podatków. Ponadto każde z nich we własnym zakresie kupuje dzieciom prezenty na urodziny i święta oraz organizuje im wypoczynek w okresie letnim. Podzielili się wydatkami na organizację I. Komunii Świętej dzieci.

(Dowód:

- odpisy zupełne aktów urodzenia k. 13-14 akt,

- paragony k. 25, 32-33, 42, 86, 124 akt,

- zlecenie na zakup okularów k. 26, 34 akt,

- faktury i zamówienia k. 29-31, 35, 40, 43-44, 60-71, 74- 83, 87-89, 97, 101-120 akt,

- potwierdzenie operacji bankowej k. 36-37, 39, 45-59, 90, 93-95, 98-100 akt,

- informacja o płatności za obiady k. 38 akt,

- wykaz podręczników k. 72-73 akt,

- cennik biletów k. 84 akt,

- decyzja o podatku od nieruchomości k. 91-91 akt,

- informacja o wymiarze opłat k. 96 akt,

- polisy k. 121-123 akt,

- zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach k. 125 akt,

- oświadczenie majątkowe k. 144-146 akt,

- przesłuchanie matki małol. powodów B. F. (2) k.301v-302 akt.)

Pozwany S. F. ma 42 lata i posiada wykształcenie techniczne w zawodzie mechanika oraz wyższe - mgr resocjalizacji. Nadal pracuje w Zakładzie Karnym nr (...) w I.. Jego zarobki wynoszą średnio 8.600 zł netto miesięcznie. Dodatkowo otrzymuje raz w roku tzw. trzynastkę i „mundurówkę”. Jego przychód w 2024 r. wyniósł 142.085,91 zł, w 2023 r. wyniósł 114.015,85 zł, zaś w 2022 r. wyniósł 113.715,57 zł.

Pozwany w czerwcu 2025 r. zakupił działkę budowlaną w S. Królewskich o pow. 0,1083 ha za kwotę 83.000 zł. Zakup działki sfinansował z oszczędności. Planuje wybudować na niej dom jednorodzinny o pow. 82,2 m 2 + garaż o pow. 26,1 m 2. Za budowę domu ma zapłacić wykonawcy 397.000 zł. Już przeznaczył na budowę ok. 190.000 zł. Rozważa zaciągnięcie kredytu hipotecznego na 400.000 zł oraz sprzedaż mieszkania.

Pozwany często nabywa używane samochody. W marcu 2023 r. kupił samochód ciężarowy F. (...) (rok prod. 2005) za 30.000 zł, w październiku 2023 r. kupił U. (...) (rok prod. 2015) za 28.500 zł, zaś w grudniu 2023 r. D. (...) (2) (rok prod. 2011) za 18.000 zł. W lutym 2024 r. zakupił samochód Z. (...) (rok prod. 2018) za 89.500 zł, w marcu 2024 r. X. (...), (rok prod. 2005) za 10.000 zł, a we wrześniu 2024 r. L. (...) (rok prod. 2007) za 3.000 zł. W kwietniu 2025 r. nabył samochód osobowy O. (...) (rok prod. 2006) za 7500 zł.

Pozwany nadal posiada samochody F. (...), O. (...) i Z. (...). Pozostałe pojazdy zbył. Ponadto od 2010 r. jest właścicielem przyczepki.

Pozwany od września 2025 r. jest członkiem koła łowieckiego. Na uprawnienia myśliwego, składki członkowie oraz zakup broni przeznaczył około 10.500 zł. Zaciągnął na ten cel pożyczkę u pracodawcy w wysokości 8.000 zł. Ponadto pozwany opłaca karnet na siłownię za 200 zł miesięcznie.

Pozwany prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Mieszka we własnościowym mieszkaniu w I. o pow. ok. 61 m 2. Opłaty do Spółdzielni Mieszkaniowej wynoszą ok. 760 zł miesięcznie. Dodatkowo pozwany płaci za energię elektryczną ok. 100 zł miesięcznie.

Pozwany utrzymuje w regularny kontakt z dziećmi. Małoletni mają u pozwanego swoje pokoje. Małoletnia B. nocuje u ojca podczas kontaktów, natomiast małoletni G. rzadko chce zostawać u ojca na noc. W czasie kontaktów pozwany zapewnia dzieciom wyżywienie. Z małoletnim G. mają wspólne pasje. Gdy dzieci go o to proszą, przelewa im drobne kwoty na codzienne wydatki. Pozwany we własnym zakresie organizuje dzieciom urodziny, święta i wczasy. W ostatnim czasie kupił córce rower za 900 zł za dobre wyniki w nauce, zaś 2 lata temu synowi podarował 1.000 zł na zakup laptopa. Pozwany nie kontaktuje się z wychowawcami małoletnich, ale ma dostęp do e-dziennika.

/Dowód:

- potwierdzenie transakcji bankowych k. 141, 169-171, 176, 179-189, 268-269, 284 akt,

- zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach k. 142-143, 266, 289 akt,

- fotografie k. 147-166 akt,

- faktury k. 167-168, 172, 174-175, 177, 178, 271, 282-283 akt,

- treść wiadomości tekstowych k. 190-205 akt

- informacja Prezydenta I. k. 223 akt,

- informacja Starostwa Powiatowego k. 225-226 akt,

- deklaracje podatkowe pozwanego k. 230-236, 241-254, 259-262, 290-299 akt,

- kopia aktu notarialnego k. 237-240 akt,

- informacja o stanie rachunku bankowego k. 263-265 akt,

- umowa kupna broni k. 270 akt,

- umowa o roboty budowlane k. 272-275, 277-281 akt,

- potwierdzenie wpłaty zabezpieczenia k. 276 akt,

- symulacja kredytu hipotecznego k. 285-286v,

- zeznania świadka B. F. (3) k. 300v-301v akt,

- przesłuchanie pozwanego S. F. k. 302v-304 akt.)

Sąd zważył, co następuje:

O. faktyczny w niniejszej sprawie sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dokumentów, których prawdziwości i rzetelności strony wzajemnie nie kwestionowały, a także na podstawie zeznań świadka B. F. (3) oraz przesłuchania stron - przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów B. F. (2) i pozwanego S. F..

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka oraz stron w zakresie w jakim znalazło to wyraz w ustalonym stanie faktycznym.

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy natomiast, w myśl art. 135 § 1 i 2 k.r.o., od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Przechodząc do rozważań prawnych należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 138 k.r.o. strony w razie zmiany stosunków mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się zaś istotne zwiększenie, zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się lub zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, w skutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zmniejszenie lub zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych, a niekiedy nawet ustanie obowiązku alimentacyjnego. Zakres świadczeń wyznaczają natomiast, zgodnie z treścią art. 135 k.r.o., z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, z drugiej zaś rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Współzależność między tymi dwoma czynnikami wyraża się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionego powinny być zaspokajane w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury i doktryny prawniczej zatem dopiero ustalenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, następnie porównanie tych wartości umożliwia ustalenie, czy i w jakim zakresie (w całości bądź w części) potrzeby uprawnionego mogą być zaspokojone przez zobowiązanego.

W myśl art. 133 k.r.o. rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, zakres potrzeb uprawnionego małoletniego dziecka wyznacza przede wszystkim dyrektywa zaspokajania przez rodziców potrzeb ekonomicznych dziecka zgodnie z zasadą równej stopy życiowej (por. wyrok SN z dn. 7.06.1972 r., III CZP 43/72, OSNCP 1972, nr 11, poz. 198; uchwał SN z dn. 31.01.1986 r., III CZP 76/85, OSNC 1987, nr 1, poz. 4).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że małoletni powodowie wykazali, że nastąpiła istotna zmiana ich usprawiedliwionych potrzeb, która uzasadniała dokonanie zwiększenia wymiaru renty alimentacyjnej. Odnośnie wysokości żądania, sąd uznał że zasługiwało ono na uwzględnienie tylko w części.

Dotychczasowy wymiar obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec małoletnich G. i B. F. (1) został ustalony w wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7 października 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I (...). Od czasu ustalenia tego wymiaru obowiązku alimentacyjnego do dnia wydania wyroku w przedmiotowej sprawie upłynęło 10 lat. Sąd nie ma wątpliwości, że w tym czasie sytuacja obu stron uległa istotnym zmianom. G. F. stał się już nastolatkiem uczęszczającym do szkoły średniej. Z kolei małoletnia B. F. (1) obecnie ma już 11 lat i uczęszcza do szkoły podstawowej. Oboje małoletni mają swoje pasje, które realizują.

Obecnie w zakres usprawiedliwionych potrzeb G. i B. F. (1) wchodzą wydatki związane bezpośrednio z ich utrzymaniem, takie jak wydatki na wyżywienie, artykuły kosmetyczne i higieniczne, edukację, a także te związane z utrzymaniem miejsca zamieszkania, w którym ulokowane jest ich centrum życiowe. Na uwadze mieć także należy ich rozwój, potrzebę rozrywki i rozwijania zainteresowań.

Sąd ustalając wysokość obowiązku alimentacyjnego wziął pod uwagę, że małoletni G. ma już 16 lat, zaś małoletnia B. ma już 11 lat, zatem osobiste starania matki małoletnich o wychowanie dzieci jest mniejszy niż miało to miejsce w toku sprawy o rozwód. Dzieci są samodzielnie, nie potrzebują już całodziennej opieki rodziców, karmienia, przebierania, itp. Ponadto wbrew twierdzeniom pozwu, pozwany jest zaangażowany w wychowanie małoletnich i czyni także osobiste nakłady na ich utrzymanie i wychowanie. Niemniej w ocenie sądu sytuacja majątkowa i zarobkowa pozwanego jest lepsza od matki małoletnich powodów. Stąd sąd uznał, że powinien on zostać obciążony większą częścią ich kosztów utrzymanie w ok. 60%.

Sąd uznał, że do usprawiedliwionych miesięcznych wydatków na utrzymanie powódki B. F. (1) (wyliczonych jako średnia wydatków rocznych podzielonych przez 12 miesięcy) należą:

- udział w kosztach utrzymania mieszkania - 150 zł,

- wyżywienie - 700 zł,

- obiady w szkole - ok. 60 zł (uwzględniając, że nie korzysta z nich w wakacje i ferie zimowe),

- doraźne leki i zakup okularów - 50 zł,

- kosmetyki i środki czystości - 50 zł,

- odzież i obuwie - 250 zł,

- wydatki szkolne - 60 zł,

- zajęcia dodatkowe i rozwój zainteresowań - 100 zł,

- rozrywka - 100 zł,

- abonament telefoniczny - 25 zł,

- obóz - 125 zł,

- większe jednorazowe wydatki, np. zakup telefonu, komputera, itp. - 100 zł.

Łącznie ok. 1.800 zł miesięcznie.

Natomiast w przypadku małoletniego S. F. do jego usprawiedliwionych miesięcznych wydatków na utrzymanie (wyliczonych jako średnia wydatków rocznych podzielonych przez 12 miesięcy) należą:

- udział w kosztach utrzymania mieszkania - 150 zł,

- wyżywienie - 900 zł,

- leki i leczenie - 50 zł,

- kosmetyki i środki czystości - 80 zł,

- odzież i obuwie - 300 zł,

- wydatki szkolne - 200 zł,

- rozrywka - 100 zł,

- abonament telefoniczny - 25 zł,

- dojazdy - 100 zł,

- większe jednorazowe wydatki, np. zakup telefonu, komputera, itp. - 100 zł.

Łącznie ok. 2.000 zł miesięcznie.

W ocenie sądu powodowie nie wykazali, aby uzasadnione było wydatkowanie wyższych kwot na ich utrzymanie. Podkreślić należy, że na alimenty mogą składać się tylko konieczne koszty utrzymania dzieci. Nie sposób zaliczyć do takich wydatków, np. zakupu chipsów, słodyczy czy słodkich napojów. Nie sposób uznać, że małoletnie dzieci wymagają tak częstej wymiany różnych rzeczy codziennego użytku, jak w swoich wyliczeniach wskazywała matka małoletnich, np. zakupu roweru za 1.500 zł co 2 lata. Ponadto niektóre z wymienionych wydatków, np. na środki do czyszczenia domu, matka małoletnich ponosiłaby niezależnie od tego czy mieszka z dziećmi, czy też bez nich. Ponadto pozwany także musi sprzątać mieszkanie. Aby zapewnić właściwe warunki gdy przebywają u niego dzieci. Tak samo musi umeblować ich pokoje, zapewnić im naczynia, ręczniki, pościel, itp. Stąd sąd nie uwzględnił tych wydatków w swoich wyliczeniach.

Odnosząc się do poszczególnych kwot przyjętych jako uzasadnione należy wskazać, że sąd uznał za wykazany udział małoletnich w kosztach utrzymania mieszkania po 150 zł miesięcznie. Sąd zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem przyjął, że wydatki w tym zakresie nie powinny być wyliczone w równych częściach na każdego członka rodziny. Na potrzeby dzieci mogą bowiem składać się tylko te wydatki mieszkaniowe ponoszone przez matkę, które przekraczają koszty, które ponosiłaby zamieszkując w tym mieszkaniu bez dzieci, a więc np. zwiększone zużycie prądu, wody, kosztów ogrzewania, wywozu śmieci, itp.

W zakresie kosztów wyżywienia, sąd miał na uwadze, że małoletnia B. nie może spożywać mleka z laktozą, jednak generalnie dzieci nie mają żadnych szczególnych potrzeb w tym zakresie. Ponadto uwzględnił fakt, że małoletnia spożywa obiady w szkole, co siłą rzeczy zmniejsza zapotrzebowanie na wyżywienie w domu. Sąd przyjął, że koszty ich wyżywienia nie różnią się od przeciętnych kosztów wyżywienia dla osób w ich wieku. Stąd w oparciu o zasady doświadczenia życiowego uznał, że w przypadku małoletniego G. wydatki na ten cel nie powinny przekraczać 900 zł miesięcznie, zaś w przypadku małoletniej B. 700 zł miesięcznie. Ponadto sąd uwzględnił wydatek na obiady szkolne małoletniej B. zgodnie z przedstawioną informacją. Miał na uwadze, że wydatek ten jest ponoszony przez 10 miesięcy w roku.

Dzieci nie wymagają wzmożonej opieki lekarskiej, jedynie noszenia szkieł korekcyjnych. Ponadto małoletni G. przyjmuje leki na alergię. Sąd uznał, że w przypadku małoletnich uzasadnione jest wydatkowanie średnio po 50 zł na zakup doraźnych leków i zakup okularów.

Z uwagi na wiek dzieci, a zwłaszcza fakt, że w zasadzie oboje małoletni znajdują się w okresie intensywnego wzrostu, w zakresie kosztów zakupu odzieży i obuwia sąd uznał za uzasadnioną kwotę średnio po 250 zł miesięcznie w przypadku małoletniej B. i kwotę 300 zł w przypadku małoletniego G.. W ocenie sądu przyjęte kwoty nie obiegają od przeciętnych wydatków na dzieci i powinny wystarczyć na zakup niezbędnej odzieży i obuwia, na każdy sezon. Jeśli matka małoletnich ponosi wyższe wydatki w tym zakresie, np. z uwagi na zakup markowego, drogiego obuwia, to powinna ponieść je we własnym zakresie, albo współfinansować np. ze świadczenia wychowawczego, jako wydatku niekoniecznego.

Dzieci nie mają również żadnych szczególnych potrzeb w zakresie środków czystości i kosmetyków, które byłyby droższe niż przeciętne. Sąd uwzględnił fakt, że małoletni G. jako nastoletni chłopiec ma większe potrzeby w tym zakresie, niż jego młodsza siostra.

Odnośnie wydatków szkolnych sąd uwzględnił fakt, że matce małoletnich przysługuje co roku świadczenie w kwocie po 300 zł na dziecko na zakup wyprawki. Stąd przyjął, że wydatki matki małoletniej na zakup wyprawki dla B., opłacenie wycieczek klasowych i składek nie powinna przekraczać kwoty 720 zł. Sąd miał na uwadze, że małoletnia nie wymaga wymiany całej wyprawki co roku. Z powodzeniem może korzystać z plecaka czy piórnika przez 2-3 lata. Odnośnie wydatków małoletniego G. F. sąd uznał za uzasadnione wydatkowane po średnio 200 zł na wydatki szkolne, w tym zakup umundurowania. Średnio rocznie daje to kwotę 2.400 zł, która powinna być wystarczająca na zakup podręczników, umundurowania, przyborów szkolnych, opłacenie składek klasowych itp.

Sąd uznał za wykazane i uzasadnione ponoszenie po 25 zł miesięcznie na abonament telefoniczny dzieci oraz po średnio 100 zł na dojazdy małoletniego G..

Odnoście wydatków na rozrywkę sąd uznał za uzasadnione wydatkowanie po 100 zł miesięcznie na każde z małoletnich. Sąd uwzględnił fakt, że także pozwany ponosi wydatki w tym zakresie. Ponadto sąd uznał, że w przypadku małoletniej B. uzasadnione są wydatki związane z harcerstwem, tj. zakupem mundurku, opłaceniem składek członkowskich i obozów. Sąd uwzględnił wydatek na obóz tylko w przypadku małoletniej B., ponieważ strona powodowa nie wykazała, aby małoletni G. też brał udział w zorganizowanym wypoczynku letnim.

Sąd uwzględnił koszty na większe jednorazowe wydatki na dzieci, jednak miał na uwadze, że tego typu zakupów nie dokonuje co roku, tylko w znacznie większych odstępach czasu, nawet jednorazowo.

Sąd miał na uwadze, że niekonieczne wydatki na dzieci powinny być współfinansowane ze świadczenia 800+. Wprawdzie świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 135 § 3 pkt 3 k.p.c. nie ma wpływu na wysokość obowiązku alimentacyjnego, jednak powinno ono w całości być przeznaczane na ich potrzeby, w szczególności na potrzeby zbytkowe, których rodzice samodzielnie nie byliby w stanie ponieść. Tym samym środki pochodzące z tego źródła mogą być przeznaczane na zajęcia dodatkowe odpłatne, rozrywkę małoletnich, zakup droższej odzieży czy obuwia lub inne ponadstandardowe wydatki.

Odnośnie sytuacji majątkowej pozwanego, jako zobowiązanego do alimentacji, wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej nie wynikają z faktyczne osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów SN z dnia 26 maja 1995 r., III CZP 178/94 (LEX nr 4233), Sąd Najwyższy podkreślił, że: „ustalenie możliwości zarobkowych (majątkowych) zobowiązanego do alimentacji ma często charakter hipotetyczny, gdyż kryterium takich możliwości nie zawsze są zarobki osiągane aktualnie przez zobowiązanego, lecz sama zdolność do uzyskania wyższego wynagrodzenia. Jeżeli zatem - najczęściej - wysokość alimentów sąd ustala na podstawie zarobków otrzymywanych przez pozwanego, to nie dlatego, że pomija dyspozycję art. 135 § 1 k.r.o., lecz z tej racji, że zarobki te odpowiadają możliwościom zobowiązanego. Wszystko to prowadzi to do konkluzji, że poza całokształtem okoliczności faktycznych, które w sprawie o alimenty sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę, istnieje pewna sfera ocen, które odnoszą się do przypuszczenia, domysłu, a nie do faktów jako okoliczności rzeczywistych”.

Pozwany nadal pracuje w zakładzie karnym a jego wynagrodzenie za pracę wzrosło i obecnie wynosi ok. 8.600 zł netto. Pozwany nie ma innych dzieci na utrzymaniu. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Rozpoczął budowę domu, na którą przeznaczył - wraz z zakupem działki - ok. 270.000 zł. Stać go jednocześnie na zbytki, takie jak kurs myśliwski, czy posiadanie kilku samochodów do różnych celów.

W ocenie sądu, obecny standard życia ojca powodów podwyższył się, a w ciągu ostatnich 10 lat jego zarobki znacznie wzrosły. Mimo to, żądana przez stronę powodową łączna kwota alimentów jest rażąco zawyżona i stanowiłaby ponad 60% jego dochodów. W ocenie sądu możliwości majątkowe pozwanego pozwalają mu na płacenie łącznie kwoty 2.300 zł miesięcznie tytułem alimentów.

Mając zatem na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego S. F., a także usprawiedliwione potrzeby powodów - małoletnich G. i B. F. (1) zasadne jest ustalenie zmienionego obowiązku alimentacyjnego na kwotę 1.100 zł miesięcznie na rzecz małoletniej B. i 1.200 zł miesięcznie na rzecz małoletniego G.. W ocenie sądu ustalona kwota alimentów pozwoli powodom na życie na stopie życiowej zbliżonej do poziomu życia ich ojca oraz zaspokoi wszystkie ich niezbędne potrzeby, jednocześnie nie spowoduje u pozwanego stanu niedostatku.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku.

Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, o czym orzekł w punkcie II. wyroku.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 zdanie drugie k.p.c. według zasady stosunkowego rozdziału. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosiła 52.800 zł. Strona powodowa wygrała sprawę w 30,68 %, a uległa z żądaniem w 69,31%. Oby dwie strony były reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników. Strona powodowa poniosła koszty adwokata w łącznej kwocie 5.400 zł (wg stawki minimalnej - zob. § 4 ust. 4 w zw. z § 2 pkt 5 i § 10 ust. 2 pkt 1 w zw. § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r.), zaś pozwany poniósł koszty adwokackie w łącznej kwocie 240 zł (wg stawki minimalnej - zob. § 4 ust. 1 pkt 9 i § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r.). Powodom należał się zatem zwrot kwoty 1.657,80 zł i taką kwotę zasądzono w pkt III. sentencji wyroku od pozwanego na rzecz małoletnich powodów solidarnie, do rąk ich matki B. F. (2) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Małoletnie powodowie byli zwolnieni z kosztów sądowych z mocy ustawy (art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych). Tymczasowo koszty te ponosił w toku postępowania Skarb Państwa. Nieuiszczona dotychczas opłata sądowa wyniosła 2.640 zł. Pozwany przegrał sprawę w 30,68%, zatem powinien zwrócić Skarbowi Państwa koszty sądowe w tej części. Wobec tego sąd w pkt IV. nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 810 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. W pozostałym zakresie na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych, nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążony został Skarb Państwa.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w pkt V. wyroku na podstawie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.