III RC 104/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 marca 2026 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący sędzia Krystian Rezmer

Protokolant st. sekr. sąd. Klaudia Kisiel

po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. w Grudziądzu

sprawy z powództwa I. H. oraz małoletniego T. H. (2) działającego przez matkę E. G.

przeciwko A. H. (1)

o podwyższenie alimentów

I. umorzyć postępowanie z powództwa I. H. przeciwko pozwanemu A. H. (1) wobec cofnięcia pozwu;

II. podwyższa od pozwanego A. H. (1) (...) na rzecz małoletniego T. H. (2) PESEL (...) rentę alimentacyjną z kwoty 1000 (jeden tysiąc) zł miesięcznie na rzecz małoletniego, zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 21.11.2023 r. w sprawie

I C 613/23,

- do kwoty po 1200 zł (jeden tysiąc dwieście) miesięcznie za okres

od 11.02.2025 r. do 31.03.2026 r.,

-zaś od dnia 01.04.2026 r. i nadal do kwoty po 1500 (jeden tysiąc pięćset) zł, płatne do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, do rąk matki małoletniego powoda – E. G., PESEL (...), z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat;

III. oddala powództwo na rzecz małoletniego T. H. (2) w pozostałym zakresie;

IV. odstępuje od obciążenia pozwanego kosztami sądowymi za I instancję;

V. wyrokowi w punkcie II. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 104/25

U Z A S A D N I N I E

Małoletni powód T. H. (1), działający przez przedstawiciela ustawowego - matkę E. G., w dniu 11 lutego 2025 r. złożył do Sądu Rejonowego w Grudziądzu pozew przeciwko A. H. (1) o podwyższenie alimentów z kwoty 1000 zł miesięcznie do kwoty 2000 zł miesięcznie, płatnych do 5. dnia każdego miesiąca z góry do rąk matki powoda z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminu płatności (k. 3 akt).

Przedstawiciela ustawowa małoletniego powoda uzasadniła pozew istotną zmianą w zakresie usprawiedliwionych potrzeb dziecka, jako osoby uprawnionej do alimentacji oraz zwiększeniem się możliwości zarobkowych pozwanego. Podała, że pozwany jest osobą bardzo majętną, posiadającą liczne samochody, nieruchomości, a nawet łódź. Podniosła, że pozwany rozpoczął budowę domu. Podała, że małoletni powód znajduje się w okresie intensywnego wzrostu, korzysta z odpłatnej opieki ortodontycznej oraz korepetycji. Podniosła, że z uwagi na miejsce zamieszkania ponosi wysokie koszty dojazdów (k. 3-6 akt).

Pozwany A. H. (1) w odpowiedzi na pozew złożonej wniósł o oddalenie powództwa w całości. Po doprecyzowaniu stanowiska w sprawie uznał żądanie podwyższenia alimentów do kwoty 1200 zł miesięcznie (k. 63, 168 akt).

W uzasadnieniu swojego stanowiska w sprawie wskazał, że jego zarobki nie pozwalają mu na łożenie wyższych alimentów. Podał, że obecnie pracuje w komisie samochodowym oraz czerpie dochody z najmu nieruchomości a jego średnie miesięczne zarobki wynoszą 6663,27 zł netto. Wskazał, że w wyniku podziału majątku była żona przejęła większość ich majątku i prowadzi życie na bardzo wysokim poziomie. Podał, że pojazdy wymienione w pozwie nie należą do niego. Podniósł, że czuje się nękany przez matkę małoletniego, która go nachodzi i śledzi. Zakwestionował opisane w pozwie wydatki na małoletniego powoda jako znacznie zawyżone i nieuzasadnione. Podniósł, że niewykazane zostały wydatki na korepetycje i leczenie ortodontyczne, a przedłożone w tym zakresie dokumenty dotyczą ich starszego, dorosłego syna. Wskazał, że małoletni powód znajduje się już po okresie intensywnego wzrostu i dojrzewania (k. 63-71, 168-170 akt).

Postanowieniem z dnia 16 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu udzielił zabezpieczenia w ten sposób, że zobowiązał pozwanego do płacenia podwyższonej renty alimentacyjnej na rzecz małoletniego powoda w kwocie 1200 zł miesięcznie, począwszy od dnia 25 sierpnia 2025 r. (k. 166 akt).

Powód I. H. w dniu 17 lutego 2025 r. w pozwie skierowanym przeciwko A. H. (1) wniósł o podwyższenie alimentów z kwoty 1000 zł miesięcznie do kwoty 2200 zł miesięcznie na swoją rzecz płatnych do 5. dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat.

W dniu 22 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu zarządził połączenie powyższych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 174 akt).

Pismem procesowym z dnia 20 lutego 2026 r. powód I. H. cofnął pozew z uwagi na zawarcie z pozwanym ugody pozasądowej co do podwyższenia alimentów do kwoty 1600 zł miesięcznie (k. 545 akt)

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletni powód T. H. (1) urodzony (...) jest dzieckiem A. H. (1) i E. G.. Rodzice małoletniego powoda rozwiązali swój związek małżeński przez rozwód, orzeczony prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 21 listopada 2023 r., w sprawie o sygn. akt I C 613/23. W wyroku rozwodowym Sąd Okręgowy w Toruniu w punkcie 2. powierzył obojgu rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem, przy czym ustalił miejsce zamieszkania dziecka przy matce, zaś w punkcie 4. zobowiązał oboje rodziców do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka, i tytułem udziału A. H. (1) w tych kosztach zasądził od niego na rzecz małoletniego T. H. (1) alimenty w kwocie po 1000 zł miesięcznie, poczynając od dnia uprawomocnienia się wyroku (tj. od dnia 28 listopada 2023 r.).

(Fakty bezsporne, a nadto dowód: - treść wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w Toruniu

I C 613/23 - k. 7 akt.)

Małoletni powód T. H. (1) ma ukończone 17 lat. Kntynuuje naukę w Zespole Szkół Technicznych w X.. Programowo powinien ukończyć naukę w szkole w czerwcu 2028 r. Małoletni powód mieszka z matką w domu jednorodzinnym w A. k. X..

Powód wydaje około 100 zł miesięcznie na przybory kosmetyczne i higieniczne. Matka kupuje mu markową odzież i obuwie. Ponadto w styczniu br. kupiła mu tablet marki R. z dodatkami za 2049,97 zł, zaś w czerwcu 2025 r. rower górski za 2968 zł. Powód posiada telefon komórkowy V.. Na fryzjera wydaje 70 zł miesięcznie. Na zakup podręczników i wyprawki szkolnej na początku roku szkolnego 2025/2026 potrzebował około 500 zł. Powód bierze udział w wycieczkach szkolnych. W tym roku w czerwcu będzie jechał na wycieczkę do X., m.in. żeby zwiedzić (...). Koszt wycieczki, to ok. 2500 zł. Powód korzysta z korepetycji z fizyki, matematyki i język angielskiego. Nie ma szczególnych trudności z tych przedmiotów ale fizyki i matematyki uczy się na poziomie rozszerzonym. Planuje kontynuować naukę na wyższej uczelni.

Powoda do szkoły i na wszelkie zajęcia dodatkowe zawozi jego matka samochodem, mimo połączenia autobusowego. Małoletni zatem nie korzysta z komunikacji zbiorowej między A. a X., organizowanej przez powiat (...).

Powód posiada opinię Poradni (...) z 6 grudnia 2019 r. stwierdzającą u niego dysleksję rozwojową: dysleksję, dysortografię i dysgrafię. Małoletni korzysta z prywatnej opieki stomatologicznej i ortodontycznej. Leczenie ortodontyczne aparatem stałym zakończył w sierpniu 2023 r. Obecnie małoletni ma jedynie wizyty kontrolne ortodontyczne, które są bezpłatne.

Małoletni korzysta z organizowanych wczasów, obozów i kolonii. W ubiegłe wakacje wyjechał na obóz do T., który kosztowała 2450 zł. Powód często chodzi do kina, czy do barów szybkiej obsługi z kolegami.

Małoletni chciałby w tym roku zrobić kurs prawa jazdy kat. B, który kosztuje ok. 2800 zł oraz kurs ratownika wodnego, który kosztuje 1900-2000 zł. Chciałby dorabiać w wakacje jako ratownik.

Ojciec, poza alimentami, daje małoletniemu powodowi kieszonkowe w kwocie 300-350 zł. Ponadto przekazuje mu połowę kwot za wycieczki szkolne i inne zorganizowane wczasy. Otrzymuje od ojca dodatkowe pieniądze z okazji urodzin lub świąt.

Matka małoletniego powoda E. G. ma 51 lat. Jest Prezesem Zarządu i wspólnikiem (...) Sp. z o.o. w X.. Przeważającym przedmiotem działalności spółki jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami. Matka małoletniego powoda posiada liczne nieruchomości, które wynajmuje. Mieszka z synem w domu jednorodzinnym w A.. Najstarszy syn I. nie mieszka w tym domu. Koszty utrzymanie nieruchomości obejmują: ogrzewanie gazowe domu - 7488 zł rocznie (620,67 zł miesięcznie), energia elektryczna - ok. 366 zł miesięcznie, woda - ok. 55 zł, podatek za 2025 - ok. 68 zł miesięcznie, telewizja i Internet - 70 zł miesięcznie.

(Dowód: - historia rachunku bankowego k. 8-11, 525-527 akt,

- faktury, rachunki i paragony k. 38-41, 44, 45, 47, 512, 514-519, 531-536 akt,

- opinia (...) k. 42-43v akt,

- decyzja podatkowa k. 46 akt,

- świadczenia medyczne małol. powoda k. 96-98 akt,

- wydruk KRS k. 100-106 akt,

- fotografia k. 107 akt,

- potwierdzenia transakcji bankowych k. 119, 121-126, 528-530 akt,

- wiadomości tekstowe k. 120 akt,

- zaświadczenie o kontynuowaniu nauki k. 160 akt,

- informacja o kursie na prawo jazdy k. 551-552 akt,

- zeznania powoda I. H. k. 471-472v akt,

- zeznania powoda T. H. (1) k. 499-500 akt,

- zeznania pozwanego A. H. (1) k. 500-501 akt.)

Pozwany A. H. (2) ma 53 lata i z zawodu jest technologiem żywienia zbiorowego. Mieszka w domu w X., który należy do jego siostry. Dokłada się do utrzymania domu 600 zł miesięcznie. Pozwany obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. W przeszłości trudnił się handlem samochodami i motocyklami sprowadzonymi z USA i Kanady. Zakończył tę działalność po podziale majątku wspólnego. Pozwany od października 2024 r. jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w przedsiębiorstwie (...) jako pracownik administracyjny za wynagrodzeniem w wysokości 4800 zł brutto miesięcznie. Ponadto od 10 maja 2024 r. jest zatrudniony w (...) M. I. w wymiarze 1/8 etatu za wynagrodzeniem w wysokości 700 zł netto miesięcznie jako pracownik administracyjny. Zajmuje się tam logistyką i koordynacją transportu. Wcześniej zajmował się tam pośrednictwem w sprzedaży samochodów i motocykli.

Pozwany jest właścicielem 3 lokali mieszkalnych oraz 2 nieruchomości niezabudowanych. Pozwany wynajmuje lokale mieszkalne oraz jedną z niezabudowanych nieruchomości pod komis samochodowy. W 2024 r. pozwany osiągnął przychód z najmu w wysokości 101 718 zł, zaś dochód w wysokości 73 515,25 zł. Ponadto rozpoczął budowę na nieruchomości w P.. Na razie dokonano na działce tylko pomiarów geodezyjnych.

Pozwany na dzień 23 lipca 2025 r. był właścicielem następujących pojazdów: I. (...) z 2012 r. (oddany do użytku synowi I. H.), E. (...) (...)kabriolet z 2008 r., U. (...) (...)-(...) z 2003 r., E. (...) (...) kabriolet z 1993 r.

Pozwany jest prokurentem w (...) sp. z o.o. w X., której przeważającym przedmiotem działalności jest produkcja maszyn specjalnego przeznaczenia. Spółka zawiesiła swoją działalność w dniu 30 grudnia 2024 r.

Pozwany jest osobą zdrową, w pełni zdolną do pracy. Obecnie płaci alimenty na starszego syna I. H. w wysokości 1600 zł miesięcznie. Pozwany przekazuje na konto bankowe małoletniemu T. H. (1) dodatkowe środki na utrzymanie.

(Dowód: - wydruk treści ksiąg wieczystych k. 12-21 akt,

- fotografie nieruchomości, pojazdów i aukcji internetowych k. 23-34, 132-158, 448-453, 465-470 akt,

- wydruk KRS k. 48-54 akt,

- zeznanie podatkowe k. 73-89, 414-430 akt,

- decyzja podatkowa k. 90 akt,

- faktury, rachunki, paragony k. 91 akt,

- ugoda pozasądowa k. 92-95 akt,

- potwierdzenia transakcji bankowych k. 99, 475-486, 488-498 akt,

- informacja komornika k. 127, 456, 460-464v akt,

- wiadomości tekstowe k. 129-131 akt,

- umowa o pracę k. 412-413 akt,

- wydruk z systemu (...) k. 521-524 akt,

- zeznania powoda I. H. k. 471-472v akt,

- zeznania powoda T. H. (1) k. 499-500 akt,

- zeznania pozwanego A. H. (1) k. 500-501 akt,

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o fakty bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, a także przesłuchanie stron.

Duże wątpliwości w zakresie swojej przydatności dowodowej budziły liczne fotografie samochodów, które miały przedstawiać majątek pozwanego. Na podstawie tych zdjęć nie sposób bowiem stwierdzić co to za pojazdy, gdzie się one znajdują, a w szczególności do kogo należą, w szczególności, że pozwany kwestionował, iż jest ich właścicielem. Sąd w tym zakresie wykazał więc daleko idącą ostrożność.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania powodów I. H. i T. H. (1) oraz pozwanego A. H. (1) w zakresie w jakim znalazło to wyraz w ustalonym stanie faktycznym.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Na podstawie art. 203 § 4 k.p.c. sąd może jednak uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność ta jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na to, aby cofnięcie pozwu przez I. H. było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Strony porozumiewały się pozasądowo co do aktualizacji obowiązku alimentacyjnego.

Z tego względu na podstawie art. 355 k.p.c. Sąd umorzył postępowanie z powództwa I. H. przeciwko pozwanemu A. H. (1), o czym orzekł w punkcie I. sentencji wyroku.

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy natomiast, w myśl art. 135 § 1 i 2 k.r.o., od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

W myśl art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez „zmianę stosunków” należy rozumieć zmianę okoliczności istotnych z punktu widzenia ustawowych przesłanek obowiązku alimentacyjnego i zakresu świadczeń alimentacyjnych. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o., należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego (tak: uchwała SN (PSIC) z 16.12.1987 r., III CZP 91/86, OSNCP 1988, Nr 4).

W przedmiotowej sprawie sąd doszedł do przekonania, że strona powodowa wykazała, że w odniesieniu do usprawiedliwionych potrzeb małoletniego T. H. (1) doszło do zmian na tyle dużych, by uznać je za istotne w rozumieniu art. 138 k.r.o.

Od zasądzenia alimentów w wyroku rozwodowym na rzecz małoletniego powoda, co miało miejsce 21 listopada 2023 r., upłynął okres ponad 2 lat. Sąd nie ma wątpliwości, że przez ten czas potrzeby małoletniego powoda wzrosły z powodu jego rozwoju psychofizycznego i to w zakresie wyżywienia, jak i ubrania oraz towarzyszących wydatkach na rozrywkę i rozwój zainteresowań. Sąd miał również na uwadze ogólny wzrost kosztów utrzymania związanych z inflacją a także, że w życiu małoletniego pojawiają się większe jednorazowe wydatki, takie jak zakup nowego roweru, opłacenia kursu prawa jazdy kat. B czy kursu ratownika. Mimo tych okoliczności, w ocenie sądu wskazane przez stronę powodową koszty utrzymania małoletniego T. są zawyżone i nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Dotyczy to w szczególności wydatków na wyżywienie. Małoletni nie ma żadnych szczególnych potrzeb w tym zakresie, a mimo to jego matka twierdzi, że na wyżywienie syna przeznacza łącznie 1150 zł miesięcznie. W ocenie sądu podana kwota jest oderwana od rzeczywistości i może świadczyć o zbytniej o rozrzutności. Małoletni powinien - tak jak zdecydowana większość nastolatków - zabierać drugie śniadanie do szkoły z domu. Z całą pewności codzienne kupowanie „lunchu” nie jest przeciętnym, koniecznym kosztem utrzymania nastolatka. W ocenie sądu nawet przeciętna dorosła osoba, przygotowująca sobie posiłki w domu, nie przeznacza takich kwot na wyżywienie jak rzekomo czyni to małoletni. Ponadto w ocenie sądu nie znajduje żadnego uzasadnienia żądanie strony powodowej pokrywania przez pozwanego połowy kosztów utrzymania domu jednorodzinnego w A.. Nieruchomość ta stanowi osobisty majątek matki małoletniego i to ona powinna ponosić nakłady na jej utrzymanie, w szczególności dotyczy to płacenia podatków i dokonywania przeglądów technicznych. Sąd stoi na stanowisku, że na potrzeby małoletniego powoda mogą składać się tylko te wydatki mieszkaniowe matki, które przekraczają koszty, które ponosiłby zamieszkując sama w tej nieruchomości, a więc np. zwiększone zużycie prądu, wody, kosztów ogrzewania, wywozu śmieci, itp. Ponadto sąd nie uwzględnił jako koniecznego kosztu utrzymania małoletniego powoda wydatków związanych z ubezpieczeniem samochodu. Jest to wydatek, który obciąża matkę małoletniego jako właścicielkę pojazdu, i który matka małoletniego musi ponieść niezależnie od tego, ile osób wozi tym samochodem. Nadto, w ocenie sądu zważone zostały wydatki na dojazdy małoletniego do szkoły i do domu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że powiat (...) zapewnia komunikację miejską między A. a X. i nie ma żadnych przeszkód, aby małoletni powód z niej korzystał - tak jak czyni to większość nastolatków. Powód nie jest bowiem małym chłopce, którego mama musi odprowadzać i odbierać ze szkoły. W ocenie sądu powód powinien na co dzień korzystać z komunikacji miejskiej a tylko w sytuacjach wyjątkowych być dowożonym czy odbieranym przez matkę. Ponadto sąd uznał, że nieuzasadnione jest ponoszenie tak wysokich wydatków na zakup odzieży i obuwia dla małoletniego powoda. Z przedłożonych faktur wynika, że matka kupiła mu ostatnio kurtkę za 600 zł, kapcie za 220 zł i buty za 550 zł. Z całą pewnością wydatkowanie takich kwot na odzież i obuwie należy traktować w kategoriach zbytku. Przy obecnej rozpiętości cen odzieży, a także możliwości robienia zakupów przez Internet, powód z całą pewnością jest w stanie zakupić odzież i obuwie w atrakcyjnych cenach i przeznaczać na te zakupu mniejsze kwoty. Jeśli matka małoletniego chce nabywać dla niego tak drogą, markową odzież, to powinna ponosić te wydatki we własnym zakresie. Ponadto sąd miał wątpliwości co do deklarowanej wysokości wydatków na korepetycję dla małoletniego powoda. Powód nie przedłożył bowiem żadnych dokumentów w tym zakresie, nie wykazał także, że jest to wydatek konieczny. Z całą pewnością fakt, że zdiagnozowano u niego dysleksję rozwojową nie jest jednoznaczne z koniecznością korzystania z korepetycji. Publiczna szkoły są bowiem przygotowane do nauczani dzieci posiadających opinię (...). Sąd ustalając wysokość obowiązku alimentacyjnego miał także na uwadze, że matka małoletniego powoda otrzymuje świadczenie wychowawcze w wysokości 800 zł miesięcznie, które powinna w całości przeznaczać na potrzeby syna. Gdyby finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie „800+” nie miałoby być na co przeznaczone, tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców - wówczas świadczenie „800+” byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego.

Uwzględniając wszystkie podniesione powyżej okoliczności sąd uznał, że wniesione powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie i uzasadnione, konieczne potrzeby małoletniego T. H. (1) wynoszą około 3000 zł miesięcznie. W ocenie sądu pozwany powinien zostać obciążony połową tych koniecznych kosztów utrzymania dziecka. Małoletni powód ma już bowiem 17 lat, zatem osobiste starania o jego wychowanie i utrzymanie są zdecydowanie mniejsze, niż gdy był małym chłopcem.

Sąd ustalając wysokość renty alimentacyjnej miał na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego. Podkreślić należy, że możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentacji nie wynikają z faktycznie osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 1995 r., III CZP 178/94 (LEX nr 4233), Sąd Najwyższy podkreślił, że „ustalenie możliwości zarobkowych (majątkowych) zobowiązanego do alimentacji ma często charakter hipotetyczny, gdyż kryterium takich możliwości nie zawsze są zarobki osiągane aktualnie przez zobowiązanego, lecz sama zdolność do uzyskania wyższego wynagrodzenia. Jeżeli zatem – najczęściej – wysokość alimentów sąd ustala na podstawie zarobków otrzymywanych przez pozwanego, to nie dlatego, że pomija dyspozycję art. 135 § 1 k.r.o., lecz z tej racji, że zarobki te odpowiadają możliwościom zobowiązanego. Wszystko to prowadzi to do konkluzji, że poza całokształtem okoliczności faktycznych, które w sprawie o alimenty sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę, istnieje pewna sfera ocen, które odnoszą się do przypuszczenia, domysłu, a nie do faktów jako okoliczności rzeczywistych”. Podkreślić również należy, że nawet niskie dochody nie zwalniają rodziców z płacenia alimentów – rodzice zmuszeni są dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że są w ogóle pozbawieni takiej możliwości, co może wymagać nawet poświęcenia części składników majątkowych.

Sąd nie dał wiary pozwanemu w zakresie jakim twierdził, że jego obecna sytuacja finansowa jest gorsza niż miało to miejsce w 2023 r. Pozwany nadal pozostaje osobą majętną, posiadającą liczne nieruchomości i pojazdy. Sąd dał wiarę pozwanemu, że nie zajmuje się już handlem samochodami i motocyklami. Jednak w ocenie sądu pozwany zrezygnował z tej działalności, ponieważ z uwagi na zgromadzony majątek postanowił czerpać głównie dochody z najmu nieruchomości. Ponadto sąd miał na uwadze, że ostatnie dokumenty dotyczące dochodów z najmu i dzierżawy dotyczą 2024 r. Pozwany nie przedstawił aktualnych dochodów z tego tytułu, jednak zasady doświadczenia życiowego wskazują, że obecnie są one zapewne wyższe niż miało to miejsce w 2024 r. Stąd sąd kierując się zasadami doświadczenia życiowego doszedł do przekonania, że możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego pozwalają mu na osiąganie łącznych miesięcznych dochodów w przedziale 10 000 - 11 000 zł netto. Sąd uwzględnił fakt, że pozwany łoży na utrzymanie starszego syna po 1600 zł miesięcznie, a także że dokłada się do kosztów utrzymania małoletniego powoda, tj. przekazuje mu wysokie kieszonkowe i płaci połowę kosztów wycieczek szkolnych i wczasów.

Pozwany nie przedstawił żadnych dokumentów, z których wynikałoby jakie ponosi stałe miesięczne wydatki na swoje utrzymanie, stąd sąd przyjął, że jego miesięczne koszty utrzymania są przeciętne dla dorosłego, zdrowego mężczyzny.

Mając na uwadze powyżej opisane możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego, a także usprawiedliwione potrzeby małoletniego powoda, w ocenie sądu, zasadne jest podwyższenie obowiązku alimentacyjnego na rzecz T. H. (1) za okres od 11 lutego 2025 r. do 31 marca 2026 r. do kwoty po 1200 zł miesięcznie, zaś za okres od dnia 1 kwietnia 2026 r. do kwoty po 1500 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego powoda - E. G., do 10. dnia każdego miesiąca z góry wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności poszczególnych kwot.

W ocenie sądu powyższe kwota alimentów pozwoli małoletniemu powodowi na życie na stopie życiowej zbliżonej do poziomu życia jego ojca oraz zaspokoi wszystkie jego niezbędne potrzeby.

Sąd oddalił powództwa w pozostałym zakresie jako bezzasadne (pkt III wyroku).

O kosztach procesu sąd postanowił w oparciu o art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia pozwanego za I instancję (punkt IV. wyroku).

Rygor natychmiastowej wykonalności nadano w trybie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. (punkt V. wyroku).