I C 140/25
Sąd Rejonowy w Gdyni · I Wydział Cywilny · 9 grudnia 2025
- Data orzeczenia
- 9 grudnia 2025
- Data publikacji
- 3 września 2026
- Sąd / organ
- Sąd Rejonowy w Gdyni — I Wydział Cywilny
- Skład orzekający
- Tadeusz Kotukprzewodniczący, Anna Szymańskaprotokolant
- Hasła tematyczne
- Pożyczka
- Podstawa prawna
- art.720 k.c.
Sentencja
Sygn. akt I C 140/25
WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 grudnia 2025 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2025 r. w G. sprawy z powództwa P. 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w K. przeciwko J. K. (1)
o zapłatę
I. oddala powództwo w zakresie roszczenie głównego i ewentualnego;
kosztami procesu obciąża powoda, uznając je za poniesione.
Sygn. akt I C 140/25
Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 29 czerwca 2016 r. pomiędzy Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo-Kredytową im. F. S. w G. a J. K. (2) i J. K. (1) doszło do zawarcia umowy pożyczki nr (...) na kwotę 35.000 zł (całkowita kwota pożyczki).
Dowód: umowa, k. 17-19
J. K. (2) zmarł 9 grudnia 2018 r.
Dowód: kopia aktu zgonu, k. 23
Wobec powstania zaległości płatniczych wierzyciel pierwotny skierował do J. K. (1) pismo z oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy. Pismo to – nadane przesyłką operatora pocztowego – zostało po awizowaniu zwrócone w dniu 21 września 2021 r. jako nie podjęte w terminie.
Dowód: wypowiedzenie z kopertą, k. 20-21
Od 20 marca 2020 r. do 16 maja 2022 w Polsce obowiązywał stan epidemii koronawirusa (...)2.
Okoliczność notoryjna
Wierzytelność z umowy została zbyta przez dotychczasowego wierzyciela na rzecz powoda.
Okoliczność bezsporna
Ocena dowodów
Dokumenty prywatne są autentyczne i nie budzą wątpliwości.
Kwalifikacja prawna
Legitymacja procesowa powoda nie budziła wątpliwości.
Umowa stron stanowiąca podstawę powództwa była umową pożyczki w rozumieniu art. 720 k.c.
Umowa pożyczki nie została skutecznie wypowiedziana.
Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa (...)2 nieodebranych pism podlegających doręczeniu za potwierdzeniem odbioru przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, których termin odbioru określony w zawiadomieniu o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru przypadał w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, nie można uznać za doręczone w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz przed upływem 14 dni od dnia zniesienia tych stanów. Oznacza to, że przesyłka z wypowiedzeniem umowy nie może być uznana za skutecznie doręczoną pozwanej, gdyż w okresie epidemii nie miał zastosowania w takiej sytuacji art. 61 § 1 k.c.
Żądanie główne, oparte na podstawie faktycznej afirmującej skuteczność wypowiedzenia umowy i adekwatnym do tego sposobie naliczenia żądania, jest więc niezasadne (brak wymagalności) i podlegało oddaleniu na mocy art. 720 k.c.
Doręczenie odpisu pozwu nie stanowi surogatu wypowiedzenia umowy pożyczki. Sąd taki pogląd wyraźnie odrzuca, gdyż konsument przy zawarciu umowy niewątpliwie nie został przez przedsiębiorcę poinformowany, że doręczenie mu odpisu pozwu w procesie cywilnym będzie traktowane jako równoważne z wypowiedzeniem umowy; taki sens doręczenia odpisu pozwu nie został również ujawniony w umowie stron. Ustawa o kredycie konsumenckim ani art. 75c Prawa bankowego także takiego uregulowania nie przewidują. Reasumując, pojawiające się w orzecznictwie sądów polskich poglądy afirmujące postrzeganie skutków doręczenia pozwu jako równoznacznych w wypowiedzeniem umowy konsumentowi są jawnie sprzeczne z przepisami krajowymi i unijnymi z zakresu ochrony praw konsumentów. Co więcej, fundusz inwestycyjny będący nabywcą wierzytelności z umowy bankowej w ogóle nie ma uprawnienia do wypowiedzenie umowy kredytowej.
Żądanie ewentualne (k.103-105) także jest niezasadne (nieudowodnione co do wysokości). Zostało ono sformułowane w sposób uniemożliwiający rzetelną weryfikację jego składników (przeliczenie). Powód w tym zakresie posłużył się wyliczonymi w niejasnym sposób sumami globalnymi (16.062,49 zł – jako „kapitał” oraz 11.742,31 zł „kwota skapitalizowana”), które są nieweryfikowalne. Jeżeli w żądaniem ewentualnym powód chciałby skutecznie dochodzić składowych sum zaległych rat przy założeniu niewypowiedzenia umowy, to powinien je przedstawić w taki sposób, który jest adekwatny do takich założeń, a więc przedstawić kolejno, jakie raty (tj. za jaki konkretnie okres, w jakiej części, jeżeli nie w całości) składają się na owe ogólnikowo zatytułowane sumy pieniężne (samo końcowe podsumowanie się oczywiście dopuszczalne, ale dopiero po wyjaśnieniu składników). Jest to konieczne również dlatego, że Sąd z urzędu musiałby każdorazowo sprawdzić, czy nie doszło do ich przedawnienia płatności danej raty, a jasnym jest, że okresy spłat rat za okres poprzedzający styczeń 2021 r. są już objęte przedawnieniem. W piśmie zawierającym żądanie ewentualne takich niezbędnych danych brak. Sam pierwotny harmonogram spłaty niczego tu nie wyjaśnia, bo to strona powodowa ma wskazać, których konkretnie zaległych rat obecnie dochodzi w żądaniu ewentualnym. Z tych przyczyn także żądanie ewentualne podlegało oddaleniu na mocy art. 720 k.c.
Koszty
Powód jako strona przegrywająca proces ponosi jego koszty w całości (art. 98 k.p.c.) – punkt II.