XVII GWo 187/25

Sygn. akt XVII GWo 187/25

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2026 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku XVII Wydział Własności Intelektualnej

Przewodnicząca: sędzia Sądu Okręgowego Ewa Szarmach

po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 roku w Gdańsku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku O. N. (2)

z udziałem G. L. (2), G. L. (1) i Ł. K.

o wezwanie do udzielenia informacji

postanawia

1. nakazać obowiązanym G. L. (2), G. L. (1) i Ł. K. solidarnie udzielenia wnioskodawczyni O. N. (2) w formie pisemnej, w terminie miesiąca od dnia doręczenia im postanowienia:

a) informacji o pochodzeniu i sieciach dystrybucji wprowadzanych przez nich spinek ozdobnych, tzw. przypinek pod nazwą handlową (...) oraz (...) o dowolnej czcionce, oznaczonych dalej, jako (...), to jest:

- kto jest producentem Towarów z podaniem firmy, siedziby, adresu,

- informacji o formie sprzedaży Towarów, to jest czy sprzedaż Towarów przez Obowiązanych odbywała się hurtowo, a jeśli tak - informacji o hurtownikach z podaniem firmy, siedziby, adresu, czy też czy sprzedaż Towarów przez Obowiązanych miała charakter detaliczny i jeśli tak - informacji o detalistach (imię, nazwisko, firma, siedziba, adres) za okres od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

b) informacji o liczbie wyprodukowanych Towarów od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

c) informacji o liczbie zakupionych przez Obowiązanych Towarów oraz o cenach zakupu Towarów (cena jednostkowa zakupu Towarów przez Obowiązanych) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

d) informacji o liczbie sprzedanych przez Obowiązanych Towarów oraz o cenach sprzedaży Towarów (cena jednostkowa sprzedaży Towarów przez Obowiązanych) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

e) informacji o liczbie wyprodukowanych etykiet, ekspozycji reklamowych (np. typu "stand") z użyciem oznaczenia (...) lub (...) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

2. oznaczyć sposób zapoznania się wnioskodawczyni z informacjami tak, że zapozna się ona z nimi po uprawomocnieniu się postanowienia przez ich lekturę bezpośrednio z akt sprawy, do której zostaną one złożone przez obowiązanych,

3. wyznaczyć wnioskodawczyni termin jednego miesiąca na wniesienie przeciwko obowiązanym pozwu o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści, licząc od dnia wykonania postanowienia o udzielenie informacji w związku z naruszeniem prawa wyłącznego do znaku towarowego słowno - graficznego:

zarejestrowanego pod numerem (...) w Urzędzie Patentowym

Rzeczypospolitej Polskiej.

Sygn. akt XVII GWo 187/25

Uprawniona O. N. (2), po sprecyzowaniu wniosku, domagała się wezwania obowiązanych: Ł. K., G. L. (1) oraz G. L. (2) prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą Ł. K., G. L. (1), G. L. (2), do udzielenia informacji dotyczących wprowadzanych przez nich spinek ozdobnych tzw. przypinek pod nazwą (...) oraz (...) (dalej: towary), dotyczących:

1. pochodzenia i sieci dystrybucji towarów, tj.:

- kto jest producentem towarów z podaniem firmy, siedziby, adresu;

- jaka jest forma sprzedaży towarów, tj. czy sprzedaż towarów przez obowiązanych odbywała się hurtowo i jeśli tak, informacji o hurtownikach z podaniem firmy, siedziby, adresu czy też czy sprzedaż Towarów przez obowiązanych miała charakter detaliczny i jeśli tak, informacji o detalistach (imię, nazwisko, firma, siedziba, adres); informacja powinna obejmować okres od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

2. informacji o ilości wyprodukowanych towarów od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

3.informacji o ilości zakupionych przez obowiązanych towarów oraz o cenach zakupu towarów (cena jednostkowa zakupu towarów przez obowiązanych) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

4.informacji o ilość sprzedanych przez obowiązanych towarów oraz o cenach sprzedaży towarów (cena jednostkowa sprzedaży towarów przez obowiązanych) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji;

5.informacji o ilości wyprodukowanych etykiet, ekspozycji reklamowych (np. typu „stand") z użyciem oznaczenia (...) lub (...) od dnia 13 lipca 2023 r. do dnia udzielania informacji,

w formie pisemnego oświadczenia przesłanego listem poleconym na adres uprawnionej, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia Sądu, pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Uzasadniając wniosek strona podała, że jest uprawniona do znaku towarowego słowno - graficznego:

zarejestrowanego pod numerem R.(...) w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, zgłoszonym do rejestracji w dniu 13.07.2023 roku.

Uprawniona wskazała, że jest renomowanym producentem spinek ozdobnych tzw. przypinek, funkcjonującym na rynku od długiego czasu. Pod marką (...) zrealizowała projekty nie tylko dla rozpoznawalnych firm, takich jak (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) czy (...), ale także dla małych przedsiębiorców.

W jej ocenie, marka (...) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek przypinek na rynku polskim.

Podała, że na początku sierpnia 2025 roku dowiedziała się o wprowadzeniu na rynek w K. przez obowiązanych przypinek pod nazwą (...) oraz (...) (dalej: towary).

Towary produkowane przez obowiązanych były oferowane także przez podmiot trzeci przez portal sprzedażowy (...).

Podała, że obowiązani wprowadzając na rynek towary, szkodzą odróżniającemu charakterowi znaku towarowego, co negatywnie wpływa na wypracowany, ugruntowany w pozytywnym odbiorze wizerunek marki uprawnionej.

Za podstawę roszczenia o ochronę prawa wyłącznego, uprawniona podała przepis z art. 296 ust. 1 Prawa własności przemysłowej (dalej: pwp).

Wskazała, że naruszenie prawa wyłącznego stanowi podstawę do żądania wydania bezpodstawnie uzyskanych przez obowiązanych korzyści. Takie możliwe są do wykazania w drodze realizowanego roszczenia informacyjnego.

Podkreśliła, że obowiązani wprowadzają do obrotu identyczne towary z towarami uprawnionej. Używają przy tym bez jej zgody podobnego do zarejestrowanego znaku towarowego oznaczenia, generując ryzyko skojarzenia znaku towarowego uprawnionej ze znakiem obowiązanych. Znaki stron są identyczne w warstwie słownej, co jest wystarczające dla spełnienia przesłanki ich podobieństwa.

Obowiązani wnieśli o oddalenie wniosku.

Na wypadek uwzględnienia wniosku domagali się na mocy art. 479 119§ 2 k.p.c. ustalenia, iż informacje mają zostać złożone w formie pisemnej wyłącznie do akt sądowych, a uprawniona będzie miała prawo do zapoznania się z nimi w siedzibie Sądu, bez prawa uzyskiwania czy wykonywania jakichkolwiek kopii czy zdjęć kart akt sprawy, na których znajdować się będą owe informacje.

Zaprzeczyli, by uprawnionej przysługiwało prawo ochronne na wskazany znak towarowy. Zanegowali przywołaną we wniosku okoliczność według której znak towarowy był znakiem renomowanym.

Nie zgodzili się także z oceną, by znaki stron były podobne w stopniu powodującym ryzyko dla odbiorców skojarzenia znaku obowiązanych z towarami produkowanymi przez uprawnioną.

Sąd, ważąc stanowiska stron i przywołane we wniosku okoliczności, uznał roszczenie informacyjne za usprawiedliwione i na mocy 479 113 § 1 k.p.c. uwzględnił wniosek.

Zgodnie z art. 479 113 § 1 k.p.c., na wniosek uprawnionego, jeżeli wykaże on w sposób wiarygodny okoliczności wskazujące na naruszenie, sąd może przed wszczęciem postępowania w sprawie o naruszenie lub w jego toku aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji, wezwać naruszającego do udzielenia informacji o pochodzeniu i sieciach dystrybucji towarów lub usług, jeżeli jest to niezbędne dla dochodzenia roszczenia.

Zakres powinności procesowych strony uprawnionej precyzuje przepis z art. 479 116 k.p.c.

I tak, według jego treści, wniosek o udzielenie informacji powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać:

1) wykazanie w sposób wiarygodny okoliczności wskazujących na naruszenie prawa własności intelektualnej;

2) określenie informacji, które są przedmiotem wezwania;

3) określenie obowiązanego oraz wskazanie okoliczności, z których może wynikać, że dysponuje on informacjami objętymi wnioskiem;

4) wykazanie, że informacje są konieczne do określenia źródła lub zakresu naruszenia prawa.

Najdalej idący zarzut sięgał braku legitymacji procesowej czynnej. Obowiązani zaprzeczyli, by uprawnionej przysługiwało prawo wyłączne.

Zarzut ten Sąd uznał za bezskuteczny.

Uprawniona powołała we wniosku numer znaku towarowego, pod którym został on zarejestrowany (R.(...)) oraz datę zgłoszenia znaku do rejestracji.

Dostęp do rejestru znaków towarowych Urzędu Patentowego RP jest powszechny. Każdy może ustalić, czy i komu przysługuje prawo wyłączne do danego znaku. Okoliczność ta nie wymagała zatem dowodu z mocy art. 228 § 2 k.p.c. Informację o udzieleniu uprawnionej prawa ochronnego Sąd potwierdził przeglądarce internetowej Urzędu Patentowego RP w zakładce rejestr znaków towarowych. Była ona zgodna z twierdzeniami wniosku.

Irrelewantne dla oceny roszczenia informacyjnego było przy tym to, czy uprawniona prowadzi działalność gospodarczą.

W niniejszym postępowaniu przedmiotem ochrony było prawo wyłączne, które zostało udzielone uprawnionej.

Obowiązani nie wykazali natomiast, by prawo ochronne na znak towarowy zostało unieważnione lub wygasło. Tak zatem, z mocy art. 153 ust. 1 pwp uprawniona legitymowała się wyłącznym prawem używania zarejestrowanego po numerem R.(...) znaku słowno – graficznego w sposób zarobkowy lub zawodowy.

Niezależnie jednak od nieistotności faktu pozostawania strony przedsiębiorcą, ustalenia takie również nie wymagały dowodu z mocy art. 228 § 2 k.p.c.

Informacja o wpisie do CEIDG jest powszechnie dostępna w rejestrze przedsiębiorców dostępnym w przeglądarce internetowej na stronie Ceidg.gov.pl.

Zaznaczyć przy tym należy, że odmiennym jakościowo jest pojęcie „powszechnej dostępności” od notrii powszechnej bądź urzędowej.

Obowiązani zdawali się utożsamiać te źródła informacji. Informacja powszechnie dostępna nie musi być informacją powszechnie znaną. Powszechna dostępność oznacza nieograniczony w czasie i przestrzeni dostęp do oznaczonych informacji przez każdego zainteresowanego.

Niezrozumiałym było przy tym odwołanie się przez obowiązanych do przepisu z art. 607 k.p.c.

Dostęp do „zbioru dokumentów” nie jest powszechny. Zbiorem dokumentów nie jest księgą wieczystą prowadzoną w systemie informatycznym.

Zbiór dokumentów prowadzony jest dla nieruchomości, które nie mają założonych ksiąg wieczystych albo których księgi zaginęły lub uległy zniszczeniu (por. art. 123 ust. 1 Ustawy o księgach wieczystych i hipotece).

Uznając za przesądzoną okoliczność według której uprawnionej przysługiwało prawo wyłącznego używania spornego znaku towarowego, przystąpić należy co oceny przesłanek warunkujących uwzględnienie roszczenia informacyjnego.

Zdaniem Sądu uprawniona wykazała w sposób wiarygodny okoliczności wskazujące naruszenie przez obowiązanych prawa ochronnego na znak towarowy „(...)”. Sąd podzielił w tym zakresie argumentację uprawnionej.

Z dokumentacji zdjęciowej uzasadnienia wniosku wynikało, że obowiązani używali do oznaczenia wprowadzanych do obrotu towarów - tzw. przypinek, oznaczenia(...) lub (...).

Znak towarowy uprawnionej został zarejestrowany dla tożsamych produktów, tj. przypinek.

Słusznie wskazała zatem strona uprawniona, że wprowadzane do obrotu przez strony towary są identyczne.

Podobne były także używane przez obowiązanych oznaczenia ich towarów do brzmienia chronionego znaku towarowego.

Bezpośrednie odwołanie się oznaczenia do produktu –(...), z dodatkiem cechy (...) wyrażał silny związek skojarzenia towaru (produktu) właśnie z tym znakiem (...). Warstwa fonetyczna obcobrzmiącego znaku na rynku polskim zyskuje silniejszy efekty skojarzeń, niż graficzny kontekst spornego znaku. Pozostaje on w ocenie Sądu mniej doniosły tym bardziej, że siła oddziaływania graficznej prezentacji znaku jest umiarkowana. Znak został przedstawiony w (...). W istocie graficzny zapis oznaczenia towarów przez obowiązanych jest inny, jednakże przy tożsamości fonetycznej znaków – jak już Sąd wskazał – ryzyko skojarzenia towarów obowiązanych z produktami uprawnionej jest wysokie. Charakterystyczne jest bowiem dla chronionego znaku uprawnionej anglojęzyczne zestawienie wyrazów, pozostające w pamięci odbiorcy trwalsze, niż graficzna prezentacja znaku.

Sąd uznał przy tym za dowolne twierdzenie obowiązanych o kolejności postrzegania znaków, to jest wpierw zmysłem wzroku. Zarejestrowany znak towarowy jest znakiem słowno -graficznym. Może pozostać zatem w świadomości nawet takiego odbiorcy, który ma upośledzony zmysł wzorku.

W konsekwencji Sąd uznał, że używanie bez zgody uprawnionej podobnego znaku towarowego dla identycznych towarów wprowadzanych do obrotu, narusza prawo wyłączne uprawnionej, o czym stanowi art. 153 ust. 1 pwp.

Nie zmienia oceny Sądu przywołany w odpowiedzi na wniosek test pięcioskalowy. Wypada on na korzyść uprawnionej.

Tożsamość towarów została wykazana. Prawo ochronne udzielone zostało na produkty stanowiące przypinki.

Oznaczenia obowiązanych oraz uprawnionej są tożsame w warstwie fonetycznej.

Uwzględniając wymienionych w uzasadnieniu wniosku kontrahentów uprawnionej ((...), (...), (...), (...), (...), (...), (...),(...), (...) czy (...)), rozpoznawalność zarejestrowanego znaku i jego stopień, uznać należy za znaczną. Odbiorcy towarów uprawnionej z zarejestrowanym znakiem towarowym „(...)” są znanymi na rynku przedsiębiorcami, co przemawia za wypracowaną przez O. N. (2) wysoką rozpoznawalnością zarejestrowanego znaku towarowego.

Akcentowany przez obowiązanych element graficzny znaku pozostawał (jak już Sąd wskazał) drugorzędny. Siła asocjacyjna skupiona jest w obcojęzycznym brzmieniu znaku na warstwie fonetycznej. Ta zaś jest w obu znakach identyczna.

Ostatecznie, całościowa ocena niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcy wobec wskazanych podobieństw, była wysoka.

Samo przy tym oznaczenie producenta na opakowaniu towaru nie umniejsza poziomu ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd co do uprawnionego ze znaku.

Tożsame są bowiem oferowane przez obowiązanych produkty z produktami, dla których został zastrzeżony znak towarowy. Produkty adresowane są do nieograniczonego kręgu odbiorców. Zorientowany konsument tego typu produktów, nie przykłada wagi do ustalenia tożsamości producenta. Nabywa przypinkę zwykle w drodze impulsu, w aurze radości jaką buduje sam produkt. Towary są bowiem prezentacją zabawnych rzeczy, zjawisk, dla których tożsamość producenta jest dla odbiorcy nieistotna. Kieruje się skojarzeniem znaku z produktem, nie zaś z jego producentem.

Zarzut sięgający braku wykazania renomy znaku również został w ocenie Sądu wykazany w wiarygodny sposób.

Obowiązani nie przeczyli okoliczności według której klientami uprawnionej byli przedsiębiorcy o dużym zasięgu rozpoznawalności i ugruntowanej pozycji rynkowej ((...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) czy (...)). Siła przyciągania znaku towarowego uprawnionej była zatem na tyle doniosła, że liczący się na rynku przedsiębiorcy, dbający o swoją markę, korzystali właśnie z produktów uprawnionej.

Twierdzenie obowiązanych o braku wiedzy po ich stronie o uprawnionej, nie dezawuowało wniosku. Trudno przyjąć bowiem, by wprowadzający na rynek przypinki o tożsamym oznaczeniu z zarejestrowanym znakiem towarowym, nie mieli wiedzy o wcześniejszym znaku towarowym objętych prawem wyłącznym. Należyta staranność prowadzenia działalności gospodarczej wymaga poczynienia ustaleń w zakresie ewentualnego wkroczenia w prawo własności intelektualnej osoby trzecie. Zaniechanie w tym zakresie może obciążać wyłącznie naruszyciela.

Co się zaś tyczy stopnia wiarygodnego wykazania warto przywołać słuszne stanowisko Sądu Apelacyjnego w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2021 r. (VII AGz 265/21, nie publ.). Sąd ten słusznie wskazał, że „przesłanka wykazania w sposób wiarygodny okoliczności wskazujących na naruszenie jest spełniona wówczas, gdy na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy możliwe jest z wysokim stopniem prawdopodobieństwa przyjęcie, że doszło do naruszenia praw uprawnionego”.”

W niniejszej sprawie, przywołany stopień prawdopodobieństwa pozostawał znaczny bez potrzeby wykazywania pewności zdarzeń stanowiących o naruszeniu prawa wyłącznego. Obowiązani posługują się tożsamym fonetycznie znakiem dla swoich towarów z zarejestrowanym znakiem, ci wypełniało przesłankę wysokiego stopnia prawdopodobieństwa o ryzyku skojarzenia przez odbiorców pochodzenia produktów od uprawnionej, nie obowiązanych.

Brak było podstaw, by wymagać od uprawnionej wykazania „aby przeciętny odbiorca utożsamiał dane towary ze znakiem używanym przez obowiązaną” (vide: strona 7 uzasadnienia odpowiedzi na wniosek k. 58).

Obowiązani zdawali się prezentować posiadanie uprawnień z prawa wyłącznego do zarejestrowanego znaku towarowego, podczas gdy używany przez niż oznaczenie nie zyskało ochrony wyłącznej na jego wyłączne używanie. Znak „(...)” został zarejestrowany na wniosek uprawnionej, nie obowiązanych. Jeśli zatem istniało ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorcy co do pochodzenia towaru przy tożsamej warstwie fonetycznej znaku, to było to wystarczające do realizacji roszczeń o wydanie przez naruszycieli prawa wyłącznego korzyści według art. 296 ust. 1 pwp.

Na podstawie art. 479 118 § 1 k.p.c. Sąd określił termin udzielenia informacji uznając, że miesiąc będzie odpowiednim czasem na udzielenie przez obowiązanych wskazanych w punkcie 1 postanowienia informacji.

Sąd oznaczając zasady zapoznania się z informacjami przez uprawnioną uwzględnił częściowo wniosek obowiązanych. Sąd uznał, że przesłanie informacji na adres uprawnionej niesie ryzyko wejścia w ich posiadanie osób przypadkowych. To zaś wiązałoby się z ryzykiem ewentualnego naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa obowiązanych.

Sąd nie uwzględnił wniosku o zakazanie robienia przez uprawnioną zdjęć z akt.

Uprawniona ma obowiązek dochowania tajemnicy przedsiębiorstwa obowiązanych. Zakazanie dokumentacji zdjęciowej udzielonych informacji obowiązku tego ani nie generuje, ani nie poszerza, o czym stanowi art. 23 ust. 3 Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Na mocy art. 479 113 § 2 k.p.c. Sąd wyznaczył uprawnionej termin miesiąca na wszczęcie postępowania w przedmiocie roszczeń, których ochrony domagała się w ramach roszczenia informacyjnego.