I C 154/26

Sygn. akt I C 154/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 sierpnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Judyta Masłowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2026 roku

sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w Z.

przeciwko L. K.

o zapłatę

o r z e k a:

- powództwo oddala.

sędzia Anna Lisowska

Sygn. akt I C 154/26

S. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w Z. wystąpił z powództwem przeciwko L. K. o zapłatę kwoty 7 016,67 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 grudnia 2025 roku do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną z (...) sp. z o.o. w dniu 28 sierpnia 2022 roku umowy pożyczki o numerze (...) na podstawie, której strona pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną. Umowa została zwarta w formie elektronicznej.

Pomimo precyzyjnie ustalonych w umowie zasad zwrotu pożyczonej kwoty, strona pozwana wywiązała się z warunków umowy. Ponieważ strona pozwana nie dokonywała spłaty pożyczki, zgodnie z ustaleniami umownymi, roszczenie stało się wymagalne z dniem 27 września 2022 roku.

Powód wyjaśnił, że wierzyciel pierwotny zbył przysługującą mu od strony pozwanej wymagalną wierzytelność na rzecz (...) z siedzibą w (...), następnie dokonano przelewu wierzytelności na rzecz (...) sp. z o.o. (...) S.K.A.. Kolejno 30 kwietnia 2024 roku została zawarta pomiędzy (...) sp. z o.o. (...) S.K.A. a (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności umowa cesji wierzytelności.

Powód wskazał, że łączna wartość przedmiotowej wierzytelności, na dzień przygotowania pozwu w Elektronicznym Postępowaniu Upominawczym wynosi 7 016,67 zł, na co składają się poszczególne kwoty:

- 3 500 zł – suma niespłaconego kapitału udzielonej pożyczki,

- 2 611,47 zł – suma odsetek kapitałowych naliczonych przez pożyczkodawcę od dnia wymagalności roszczenia oraz dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone od kwoty niespłaconego kapitału od dnia postawienia całego roszczenia w stan wymagalności do dnia prze dniem sporządzenia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym,

- 905,20 zł – suma opłaty związanych z udzieleniem i obsługą pożyczki zgodnie z tabelą opłat.

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazała, że nie jest w stanie dokładnie zweryfikować dochodzonego pozwem roszczenia ani jego wysokości. Podkreśliła, że nie ma pewności czy cesja została skutecznie dokonana oraz czy kwota wskazana w pozwie została prawidłowo wyliczona. Pozwana podała, że część zobowiązań była przez nią spłacana jednak przy upływie czasu oraz przy wielokrotnych zmianach wierzycieli nie jest w stanie ustalić, jak zostały zaksięgowane jej wpłaty i jaka jest rzeczywiście wysokość zadłużenia. Pozwana podała, że nie otrzymywała korespondencji odnośnie długu. Po otrzymaniu pozwu skontaktowała się z kancelarią (...), ale nie otrzymała odpowiedzi.

Sąd ustalił, co następuje:

(...) spółka Akcyjna przelała na rzecz L. K. w dniu 28 sierpnia 2022 roku kwokę 1 961 zł, 30 sierpnia 2022 roku kwotę 600 zł, 1 września 2022 roku kwotę 500 zł oraz 6 września 2022 roku kwotę 300 zł.

Łącznie (...) spółka akcyjna z siedzibą w L. wypłaciła L. K. kwotę 3 361 zł.

(dowód: potwierdzenie transakcji k. 97-100)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 k.p.c. ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne.

Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).” (vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.10.2003r. w sprawie I ACa 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).

Podstawą dochodzonego przez powoda roszczenia jest, jak wynika z treści pozwu, umowa pożyczki nr (...) zawarta 28 sierpnia 2022 roku za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość pomiędzy pozwaną, a (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D..

Niewątpliwie obowiązujące przepisy prawa dopuszczają zawieranie umów za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość.

Pozwana wskazywała jednak, że nie jest w stanie zweryfikować ani osoby wierzyciela, ani wysokości dochodzonej należności, z uwagi na fakt, że wierzytelność była wielokrotnie przedmiotem cesji. Podkreślała również, że nie jest jej wiadome, z czego wynikają poszczególne składniki dochodzonej kwoty, w szczególności naliczone odsetki w znacznej wysokości.

Zgodnie z przedłożonym przez powoda wydrukiem ramowej umowy pożyczki, pożyczka mogła zostać udzielona pożyczkobiorcy, będącemu osobą fizyczną, który:

- posiada na Stronie Internetowej Pośrednika aktywny Profil C.,

- złożył Wniosek o Udzielenie Pożyczki, następnie potwierdzony Opłatą Rejestracyjną uiszczoną z Indywidualnego Rachunku Bankowego Pożyczkobiorcy, albo następnie przeszedł pozytywnie weryfikację przy wykorzystaniu aplikacji C.,

Powód nie przedstawił żadnych dowodów na wykazanie powyższych okoliczności, tj. posiadania przez pozwaną Profilu C. zarejestrowania się i dokonania przez nią opłaty rejestracyjnej, ani potwierdzenia, że pozwana przeszła pozytywnie weryfikację przy wykorzystaniu aplikacji C.. Ponadto powód żąda zwrotu kapitału w kwocie 3 500 zł, podczas gdy z przedłożonych potwierdzeń przelewu wynika, że łączna kwota wypłacona pozwanej wynosi 3 361 zł.

Sam powód, posługując się przedłożonym wzorcem, wskazuje na określone warunki, których spełnienie było konieczne do udzielenia pożyczki. Skoro zatem zgodnie z przedstawioną przez powoda dokumentacją udzielenie pożyczki było uzależnione od uprzedniego posiadania aktywnego Profilu C. oraz złożenia wniosku, a następnie jego potwierdzenia poprzez opłatę rejestracyjną albo pozytywną weryfikację w C., to powód powinien wykazać również te fakty.

Ponadto powód powinien przedstawić materiał pozwalający na powiązanie pozwanej z konkretnym wnioskiem pożyczkowym i konkretną umową. W szczególności znaczenie mogłyby mieć dokumenty lub dane dotyczące rejestracji Profilu C., daty i sposobu złożenia wniosku, sposobu uwierzytelnienia klienta, wyników weryfikacji C. czy historii operacji na profilu klienta. Brak takich dowodów powoduje, że nie sposób zweryfikować, czy procedura opisana przez powoda w ogóle została przeprowadzona z udziałem pozwanej.

Samo potwierdzenie przelewu nie dowodzi zawarcia umowy pożyczki. Tak więc przedłożone przez powoda potwierdzenia przelewów nie mogą zastąpić dowodów dotyczących zawarcia umowy. Potwierdzenie przelewu może co najwyżej wykazywać, że określona kwota została przelana na określony rachunek. Nie przesądza natomiast samo w sobie, z jakiego tytułu prawnego dokonano przelewu, ani że przelew stanowił wykonanie konkretnej umowy pożyczki zawartej przez pozwaną.

W sytuacji, w której pozwana kwestionuje zawarcie umowy, powód powinien zatem wykazać cały mechanizm prowadzący od rejestracji klienta, przez złożenie i potwierdzenie wniosku, do zawarcia konkretnej umowy i wypłaty środków.

Niezależnie od powyższego roszczenie powoda jest niewykazane również co do wysokości. Powód dochodzi bowiem kwoty 3 500 zł tytułem niespłaconego kapitału pożyczki, podczas gdy z przedstawionych przez niego potwierdzeń przelewów wynika, że na rzecz pozwanej wypłacono łącznie jedynie 3 361 zł. Należy zauważyć, że z przedłożonych umów pożyczki, które wszystkie opatrzone są tym samym numerem ((...)), nie sposób jednoznacznie ustalić wysokości zobowiązania faktycznie zaciągniętego przez pożyczkobiorcę. Treść umów zawiera bowiem jedynie symulacje dotyczące różnych wariantów kwotowych, co uniemożliwia ustalenie, która z przedstawionych kwot rzeczywiście stanowiła przedmiot zawartej umowy i została wypłacona pożyczkobiorcy

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że istnienie przedmiotowego zobowiązania pozwanego nie zostało należycie przez powoda udokumentowane, czego konsekwencją jest oddalenie powództwa w całości.

sędzia Anna Lisowska