II K 132/25

Sygn. akt II K 132/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 sierpnia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Dorota Scott-Sienkiel

Sędzia: Olgierd Dąbrowski- Żegalski

Ławnicy: Monika Berdzik

Michał Klonowski

Grażyna Komorowska- Nurczyk

protokolant: st. sekr. sąd. Rafał Banaszewski

przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lidzbarku Warmińskim Emilii Kochańskiej

po rozpoznaniu w dniu 14.01.2026r., 15.01.2026r., 27.03.2026r., 26.05.2026r., 12.08.2026r.

sprawy oskarżonego

L. I. (1) , syna G. i R. z d. U., urodzonego w (...) w F.

oskarżonego o to, że:

w nocy z 01/02 lutego 2025r. przy ul. (...) w F., woj. (...), działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia L. I. (2) uderzył go czterokrotnie nożem kuchennym w plecy, czym spowodował u niego cztery rany kłute pleców z obustronną odmą opłucnową, które naruszyły prawidłowe funkcjonowanie czynności narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia na okres przekraczający siedem dni, jak również naraziły pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na udzieloną pokrzywdzonemu pomoc medyczną,

tj. o czyn z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zw. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k.

orzeka:

I. oskarżonego L. I. (1) uznaje za winnego tego, że w nocy z 01/02 lutego 2025r. przy ul. (...) w F., woj. (...), działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia L. I. (2) uderzył go czterokrotnie nożem kuchennym w plecy, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci odmy opłucnowej obustronnej, krwiaków w obu jamach opłucnowych, czterech ran kłutych w obrębie tylnej powierzchni klatki piersiowej, laceracji (pęknięcia/rozerwania) płuca prawego, uszkodzenia górnego brzegu żebra XI prawego, które to obrażenia spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu L. I. (2) w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 kk, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na pomoc medyczną udzieloną pokrzywdzonemu podjętą na skutek dobrowolnego działania oskarżonego zmierzającego do zapobiegnięcia śmierci pokrzywdzonego, który to czyn kwalifikuje jako przestępstwo określone w art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 156§1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i za to go skazuje, zaś na podstawie art. 156§1 pkt 2 k.k. przy zastosowaniu art. 15§1 k.k. wymierza mu karę 8 (osiem) lat pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 44§2 k.k. orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża o całkowitej długości 29,5 cm (DRZ 267/25),

III. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 02.02.2025r. godz. 3.00 do 12.08.2026r.

IV. na podstawie art. 230§2 k.p.k. dowody rzeczowe w postaci:

a) szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DRZ 268/25), metalowej puszki z napisem (...) (DRZ 269/25), 18 niedopałków papierosów (DRZ 270/25), szklanego kieliszka z napisem (...) (DRZ 271/25), szklanego kieliszka z napisem (...) (DRZ 272/25), szklanego kieliszka z napisem (...) z postacią kobiety i mężczyzny (DRZ 273/25), szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DZR 274/25), szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DRZ 276/25), noża kuchennego z metalową rękojeścią o całkowitej długości 23 cm (DRZ 277/25), noża kuchennego z drewnianą rękojeścią o całkowitej długości 22,5 cm (DRZ 278/25), noża kuchennego z rękojeścią z tworzywa sztucznego o całkowitej długości 21 cm (DRZ 279/25), spodni dresowych koloru szarego (DRZ 282/25), bluzy dresowej z kapturem koloru czerwonego z czarnymi wstawkami firmy (...) (DRZ 283/25), rozpinanej bluzy polarowej koloru czerwono-szarego (DRZ 284/25), spodni koloru niebieskiego typu jeans (DRZ 285/25), kurtki koloru czarnego (DRZ 286/25) koszulki koloru szarego (DRZ 287/25), koszuli flanelowej w kratę koloru granatowo-czarnego (DRZ 288/25), skarpet koloru czarnego (DRZ 289/25), butów koloru czarnego z białymi podeszwami (DRZ 290/25)- zwraca oskarżonemu L. I. (1),

b) spodni dresowych koloru szarego (DRZ 280/25) i bluzy dresowej z kapturem koloru niebieskiego (DRZ 281/25) -zwraca R. I.,

c) bluzy z kapturem koloru siwego z napisem (...) (DRZ 275/25), bluzy koloru niebieskiego (DRZ 292/25), koszulki typu t-shirt marki (...) (DRZ 292/25), spodni koloru niebieskiego marki D. (DRZ 293/25) -zwraca pokrzywdzonemu L. I. (2),

V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. I. kwotę 1 772,20 zł (tysiąc siedemset siedemdziesiąt dwa 20/100) zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 331,20 (trzysta trzydzieści jeden 20/100) zł tytułem podatku VAT,

VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IIK 132/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. I. (1)

art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 156§1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 19.07.2023r. sygn. akt I Ns 111/23 L. I. (1) został zobowiązany do opuszczenia lokalu mieszkalnego, w którym był zameldowany i który zajmował wspólnie z matką. Od tego czasu mieszkał na stancjach. Wcześniej był sądownie zobowiązany do poddania się leczeniu odwykowemu (postanowienie Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 5.08.2021r., sygn. akt III RNs 95/20 i z dnia 3.10.2022r. sygn. akt III RNs 91/22).

W dniu 29.01.2025r. L. I. (1) zamieszkał na stancji przy ul. (...) w F.. Już w trakcie rozpakowywania zaczął spożywać alkohol. Dołączył do niego drugi lokator- R. I., który w ten sposób przerwał trwającą kilka miesięcy abstynencję. Później R. I. kontynuował spożywanie alkoholu, lecz robił to samotnie w swoim pokoju. W piątek 30.01.2025r. do oskarżonego przyszedł jego ojciec G. I. (1). Razem zaczęli spożywać alkohol. Trwało to do soboty. W dniu 1.02.2025r. wieczorem oskarżonego odwiedzili L. I. (2) i R. Z.. W pokoju z nimi przebywał także ojciec oskarżonego- G. I. (1). Wszyscy spożywali alkohol. Zachowywali się głośno. R. I. znajdował się w pokoju obok. W dalszej części libacji alkoholowej doszło do kłótni pomiędzy L. I. (1) i L. I. (2), obaj wyzywali się słowami wulgarnymi. Kłótnia trwała z przerwami dość długo. R. Z. obawiając się interwencji Policji a jednocześnie nie chcąc być zamieszany w kłótnię o godz. 23.44 zadzwonił do swojej narzeczonej P. L. z prośbą, by po niego przyjechała. Na krótko przed połączeniem telefonicznym wyszedł z mieszkania. Po jego wyjściu, w przedpokoju a następnie kuchni doszło do szarpaniny pomiędzy L. I. (1) i L. I. (2). W jej trakcie oskarżony zadał pokrzywdzonemu w obrębie tylnej powierzchni klatki piersiowej (w plecy) cztery rany kłute przy użyciu noża kuchennego.

Kiedy oskarżony zauważył, że pokrzywdzony krwawi, zadzwonił na numer alarmowy. Twierdził, że kolega się przewrócił i jest cały we krwi, że krwawi z nosa i buzi. Później przedłużał rozmowę z operatorem, nie udzielał odpowiedzi na zadawane pytania dotyczące swojej i pokrzywdzonego tożsamości, numeru telefonu, z którego dzwonił, wprowadzał operatora w błąd, stał się wulgarny. Jednocześnie ponaglał o interwencję twierdząc, że kolega umiera. Po przyjeździe ratowników medycznych również z nimi nie współpracował. Nie od razu wskazał, kto jest osobą pokrzywdzoną a nie było to jednoznaczne, gdyż L. I. (2) siedział w słabo oświetlonym pomieszczeniu i miał na sobie kurtkę. W związku z tym, że skarżony był w stosunku do ratowników medycznych opryskliwy, agresywny, miał pretensje, dlaczego przyjazd trwał tak długo a jednocześnie nalegał, by pokrzywdzonego zabrać z mieszkania, załoga ZRM podjęła decyzję, by czynności medyczne przeprowadzić w karetce.

O godz. 0.15 dyżurny Policji wydał policjantom: G. I. (2) i P. Z. polecenie udania się do miejsca zamieszkania oskarżonego. Kiedy funkcjonariusze Policji dotarli na miejsce, obok budynku zastali ZRM, który w karetce opatrywał rany pokrzywdzonego. Wstępne oględziny ciała L. I. (2) dostarczyły informacji o powierzchownych ranach ciętych na plecach. Sam pokrzywdzony był w stanie znacznego upojenia alkoholowego, nie chciał pomocy medycznej, twierdził, że nic mu nie jest, że się przewrócił, chciał iść po piwo. Podawał też wersję, że uczestniczył w bójce na mieście. Ostatecznie został zabrany przez karetkę pogotowia do szpitala. Chcąc ustalić przebieg zdarzeń, policjanci rozpytali obecnych w mieszkaniu: oskarżonego, jego ojca G. I. (1) i R. I., którzy również znajdowali się w stanie znacznego upojenia alkoholowego (R. I. o godz. 7.48 miał 1,057 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, L. I. (1) o godz. 06.25- 2,72 promila alkoholu we krwi, G. I. (1) o godz. 6.40- 1,41 promila alkoholu we krwi, zaś L. I. (2) o godz. 01.36- 3,09 a o godz. 2.35- 2,51 promila alkoholu we krwi). L. I. (1) twierdził, że pokrzywdzony przewrócił się w korytarzu. Pozostała dwójka twierdziła, że nic nie widziała. Policjanci opuścili mieszkanie, ale wrócili do niego po uzyskaniu informacji ze szpitala w R., że obrażenia pokrzywdzonego są cięższego rodzaju niż pierwotnie zakładano. Kiedy podeszli do mieszkania przez otwarte okno usłyszeli, jak G. I. (1) miał pretensje do syna, że ten szarpał się z pokrzywdzonym i pchnął go nożem, na co oskarżony zapewnił ojca, że wszystko będzie dobrze. Po ponownym wejściu do mieszkania, cała trójka została zatrzymana. Podczas tej czynności, L. I. (1) nie stosował się do wydawanych poleceń, był obelżywy i arogancki.

Pokrzywdzony przebywał w szpitalu do 10.02.2025r. Doznał obrażeń ciała w postaci odmy opłucnowej obustronnej, krwiaków w obu jamach opłucnowych, czterech ran kłutych w obrębie tylnej powierzchni klatki piersiowej, laceracji (pęknięcia/rozerwania) płuca prawego, uszkodzenia górnego brzegu żebra XI prawego. Doszło u pokrzywdzonego do poważnego zaburzenia podstawowych czynności układu narządu oddechowego, z powodu którego w każdej chwili można było spodziewać się zahamowania i ustania jego czynności, a zatem zgonu. W ten sposób doznał on ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 k.k.

Oskarżony nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe. Rozpoznano u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu i osobowość dyssocjalną. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu pozostawał w upojeniu alkoholowym zwykłym. W czasie popełnienia przestępstwa jego zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem nie była ograniczona w rozumieniu art. 31§1 i lub 2 k.k.

protokół oględzin miejsca zdarzenia z dokumentacją fotograficzną

5-9, 102-108, 295-311

zeznania G. I. (2)

15-16, 629

protokół badania trzeźwości

24

protokoły zatrzymania rzeczy

29-31, 32-34, 46-48, 73-75, 91-93

zeznania L. I. (2)

121-122 (maszynowy odpis protokołu z k. 40-41), 169, 470-471, 628-629

zeznania P. Z.

50-51, 629v-630

zeznania R. Z.

55-56, 630-631

wydruki wiadomości z telefonu R. Z.

59-61

zeznania P. L.

62, 632v-633

zeznania R. I.

66-67

protokoły zatrzymania osoby

70, 71, 72

protokół oględzin osoby z dokumentacją fotograficzną

79-84, 94-100, 134-137

zeznania G. I. (1)

85-86

protokół oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną

109, 112-114

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

147, 154

zeznania K. R.

165-166, 633

zdjęcie ciała pokrzywdzonego

173

dokumentacja medyczna pokrzywdzonego

170, 197, 262

wywiad środowiskowy

193-194

postanowienia SR w Lidzbarku Warmińskich w przedmiocie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu

245, 246

opinia sądowo-lekarska

252-256

protokół oględzin zapisu głosowego dotyczącego zgłoszenia interwencji operatorowi numeru alarmowego

274-276

zeznania Z. L.

338-339, 633v-635

zeznania Z. F.

342-343, 636

sprawozdanie z badań toksykologicznych

353-356, 364

protokoły pobrania krwi

360-361, 364

opinia sądowo- psychiatryczna

375-385

protokół oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną

411-425

zeznania D. C.

702-703

opinia z zakresu badań genetyki sądowej

769-785

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

dokumenty

dowody z dokumentów przywołane w części 1 uzasadnienia , chronologicznie dokumentują okoliczności wezwania przez oskarżonego pomocy medycznej dla pokrzywdzonego, przebieg czynności ratunkowych, a następnie czynności procesowych związanych m.in. z oględzinami miejsca, osób i rzeczy, jak również pobytu pokrzywdzonego w szpitalu i obrażeń jakich doznał. Dowody te tworzą spójną całość, nie były kwestionowane.

Zeznania G. I. (2) i P. Z.

zeznania G. I. (2) i P. Z.- policjantów, którzy jako pierwsi pojawili się na miejscu zdarzenia, korespondują z całym materiałem dowodowym, pochodzą od osób bezstronnych. Zrelacjonowali oni przebieg interwencji, zachowanie pokrzywdzonego , oskarżonego i pozostałych osób znajdujących się w mieszkaniu. W związku z tym, że sam pokrzywdzony bagatelizował zdarzenie, nie kierował żadnych oskarżeń względem L. I. (1), a jednocześnie wstępne oględziny jego ciała wskazywały na lekkie obrażenia, swoje czynności ograniczyli do rozpytania uczestników zdarzenia. Dopiero po ustaleniu, że obrażenia są poważniejsze niż się początkowo wydawały, wrócili na miejsce zdarzenia, by przeprowadzić czynności procesowe. Tym sposobem stali się świadkami rozmowy oskarżonego z ojcem, nieświadomych ich obecności, która dotyczyła zajścia i świadczyła o tym, że G. I. (1) domyślił się, że syn ugodził pokrzywdzonego nożem. Sam oskarżony temu nie zaprzeczył.

zeznania G. I. (1)

choć świadek w trakcie zdarzenia był w stanie znacznego upojenia alkoholowego, nie wychodził z pokoju, przysypiał na podłodze, lecz fragmentarycznie zapamiętał przebieg zdarzenia, a jego relacja koresponduje z innymi dowodami. Świadek prawidłowo zanotował w pamięci, że w pokoju z nimi był R. Z. (nazywał go R.), który uspokajał kłócących się i szarpiących L. I. (1) i L. I. (2), że następnie R. Z. opuścił mieszkanie. Jak zeznał, obudziły go krzyki dobiegające z korytarza. Wtedy zobaczył szarpiących się na podłodze L. I. (1) i L. I. (2), przy czym to oskarżony był na górze pokrzywdzonego. Kiedy ponownie się ocknął i wyszedł na korytarz zobaczył tam częściowo porozcieraną krew a następnie nóż ukryty pod szmatą. Podjął wtedy rozmowę z synem na temat tego, co się wydarzyło i poradził mu, by wyrzucił nóż. Oskarżony nie wdając się w szczegóły, przyznał, że poszarpał się z kolegą oraz że, użył noża. Zeznania G. I. (1) korespondują z zeznaniami G. I. (2) i P. Z., gdyż potwierdzają, że świadek przeprowadził rozmowę z synem po odjeździe policjantów, że oskarżony uspokojony przebiegiem wypadków (pokrzywdzony nie skierował wobec niego oskarżenia a służby ratunkowe i porządkowe odjechały), wyraził przypuszczenie, że wszystko będzie dobrze. G. I. (1) choć w trakcie rozpytania wyparł się, by cokolwiek widział, jednak składając zeznania, szczegółowo wyjaśnił motywację, dla której zdecydował się złożyć zeznania obciążające syna.

zeznania R. Z.

zeznania świadka są w pełni wiarygodne, bo poparte innymi dowodami. Jego czas opuszczenia mieszkania został udokumentowany wydrukiem zainicjowanego przez niego połączenia telefonicznego. Pozostali uczestnicy zdarzenia potwierdzili, że świadek wyszedł z mieszkania zanim doszło do szarpaniny i ugodzenia nożem pokrzywdzonego. Niemniej jego zeznania potwierdzają, że do zdarzenia nie doszło nagle i bez powodu, lecz było skutkiem narastającego napięcia między oskarżonym i pokrzywdzonym, którzy przy alkoholu naprzemiennie kłócili się i godzili.

zeznania P. L.

jej zeznania korespondują z zeznaniami R. Z.

zeznania L. I. (2)

zeznania pokrzywdzonego mają ograniczoną wartość dowodową, gdyż z uwagi na stan upojenia alkoholowego niewiele pamiętał, jednocześnie od początku nie był zainteresowany ściganiem oskarżonego. Nadto zaraz po zdarzeniu podawał kilka wersji jego przebiegu, że się przewrócił, że brał udział w bójce na mieście razem z oskarżonym, że otrzymał od oskarżonego bez powodu cios w plecy jak wyszedł z kolegami na papierosa. Obaj mężczyźni znają się od wielu lat, wielokrotnie spotykali się po to, by wspólnie spożywać alkohol, a ich spotkania często miały burzliwy charakter, były kłótnie i wyzwiska, ale zawsze godzili się. Niemniej jego zeznania w zakresie okoliczności spotkania, ich uczestników oraz mechanizmu powstania obrażeń poprzez zadanie ciosów w plecy przez oskarżonego, korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Okoliczność, że oskarżony i pokrzywdzony w czasie rozpytania podawali zgodną wersję dotyczącą upadku L. I. (2) na plecy, wskazuje, że ją uzgodnili do czasu przyjazdu zespołu ratunkowego.

zeznania R. I.

zeznania świadka niewiele wniosły do sprawy, jeśli chodzi o odtworzenie okoliczności zdarzenia, gdyż wymieniony był w stanie znacznego upojenia alkoholowego oraz przybywał w swoim pokoju. Jego relacja potwierdziła jedynie, że oskarżony nieprzerwanie spożywał alkohol od momentu wprowadzenia się do mieszkania oraz, że towarzyszył mu jego ojciec.

zeznania K. R.

zeznania policjanta, który w dniu 2.02.2025r. w szpitalu rozpytywał pokrzywdzonego na okoliczność przebiegu zajścia, potwierdzają, że L. I. (2) zmieniał swoje wersje. Raz mówił, że został ugodzony nożem przez swojego znajomego, przy czym odmówił odpowiedzi na pytanie o jego dane osobowe, potem, że upadł na podłogę. Po kilku godzinach przyznał, że to L. I. (1) ugodził go czymś w plecy jak wyszedł z kolegami na papierosa.

Zeznania Z. L. i Z. F.

zeznania Z. L. i Z. F., ratowników medycznych, którzy udzielali pierwszej pomocy pokrzywdzonemu korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Opisują agresywne werbalnie i wulgarne zachowanie oskarżonego oraz to, że pokrzywdzony zmieniał wersję zdarzenia twierdząc podczas opatrywania jego ran w karetce, najpierw, że nie pamięta skąd ma rany, później, że razem z oskarżonym wdał się w bójkę na mieście z Ukraińcami.

zeznania D. C.

zeznania świadka, który wykonywał na miejscu zdarzenia czynności procesowe (przeszukanie, oględziny), uczestniczył w zatrzymaniu oskarżonego,są spójne z innymi dowodami uznanymi za wiarygodne. Świadek dostarczył także informacji, że w dniu 3.02.2025r. dokonał rozpytania oskarżonego na okoliczności zdarzenia z dnia poprzedniego, i, że oskarżony przyznał się do popełnienia czynu. Sąd uznał, że w takim zakresie dowód z zeznań funkcjonariusza Policji jest dopuszczalny i nie stanowi obejścia zakazu z art. 174 k.p.k., gdyż pozostaje spójny z wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi w postępowaniu przygotowawczym

Opinie

opinie sądowo- lekarska oraz sądowo- psychiatryczna nie budzą zastrzeżeń. Opierają się na pełnym materiale dowodowym, zawierają logiczne i szczegółowe uzasadnienie wniosków końcowych.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

wyjaśnienia oskarżonego w takim zakresie, w jakim pozostają spójne z dowodami uznanymi za wiarygodne, zasługują na uwzględnienie. Pomagają odtworzyć przebieg zdarzenia oraz kontekst sytuacji.

opinia z zakresu badań genetyki sądowej

opinia nie budząca zastrzeżeń, wyczerpująco opisująca sprawozdanie z badań oraz logicznie wyjaśniająca wnioski końcowe, korespondująca z całokształtem materiału dowodowego uznanego za wiarygodny. W toku badań ujawniono na ostrzu noża kuchennego o całkowitej długości 29,5 cm (znalezionego w górnej szufladzie szafki w pokoju mieszkalnym zajmowanym przez oskarżonego, k. 7) dwa ślady pochodzące z krwi (próbki 1A i 1B), w tym DNA należące do L. I. (2) (ślad 1A- krew ludzka i 1C).

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w takim zakresie, w jakim utrzymywał, że to pokrzywdzony bez żadnego powodu i uprzedzenia zaczął go szarpać i bić pięściami po całym ciele, że w rękach miał coś twardego, że go przewrócił, złapał za szyję i przytrzymywał i, że oskarżony obawiał się o swoje życie oraz, że noża użył tylko raz w obronie własnej, celował w żebra. Takiej wersji zdarzeń przeczy rozmowa oskarżonego z ojcem. Kiedy G. I. (1) zorientował się co się stało, miał pretensje do syna, że ten dźgnął nożem pokrzywdzonego, przy czym wcześniej widział, że to oskarżony zyskał przewagę nad L. I. (2) znajdując się na nim podczas szarpaniny. L. I. (1) nie odparł zarzutu ojca żadnym tłumaczeniem, tylko próbował uspokoić go, że wszystko będzie dobrze. Nadto o tym, że to oskarżony przejawiał agresywne zachowanie świadczą po kolei: jego rozmowa z operatorem numeru alarmowego, z ratownikami medycznymi, następnie jego postawa podczas zatrzymania i wykonywania czynności procesowych przez policjantów. Poza tym zadanie razów nożem w plecy definitywnie świadczy o tym, że nie była to obrona przed atakiem.

Na rozprawie przed sądem, oskarżony zmienił swoje wyjaśnienia twierdząc, że pokrzywdzony został ugodzony nożem przez nieznaną osobę/osoby kiedy wyszedł z mieszkania na papierosa. Wyjaśnił, że pokrzywdzony przyjechał do niego motorem. Kiedy wyszli razem na zewnątrz obejrzeć pojazd, zostali zaczepieni przez grupę Ukraińców. Nie doszło do bójki, gdyż oskarżony z pokrzywdzonym schronili się w mieszkaniu tego pierwszego. Pokrzywdzony później kilkukrotnie wychodził z mieszkania na papierosa. W pewnym momencie jego nieobecność przedłużyła się a kiedy wrócił, nie wszedł do pokoju, zatrzymał się w korytarzu i wtedy oskarżony zauważył cieknącą z jego pleców krew. Oskarżony próbował tamować krwawienie oraz wezwał pomoc medyczną. Wskazał, że przyznał się w postępowaniu przygotowawczym do ugodzenia pokrzywdzonego nożem, gdyż nie chciał, by ojciec poniósł jakiekolwiek konsekwencje, by został pozbawiony wolności. Zresztą miał nadzieję, że jak się przyzna, to puszczą go do domu. Był wtedy w ciągu alkoholowym, nie myślał racjonalnie (k. 626v-627).

Ta wersja wyjaśnień pozostaje w sprzeczności z:

- zeznaniami pokrzywdzonego i R. Z., którzy zgodnie zeznali, że przyszli do mieszkania oskarżonego piechotą, zaś L. I. (2) palił w pokoju i nie wychodził na zewnątrz,

- zeznaniami pokrzywdzonego, który zapamiętał dźgnięcie nożem przez oskarżonego,

-zeznaniami G. I. (1), który widział szarpaninę oskarżonego z pokrzywdzonym,

- zeznaniami G. I. (2) i P. Z., którzy byli świadkami rozmowy oskarżonego z ojcem, z kontekstu której wynikało, że G. I. (1) widział zajście, zaś oskarżony nie zaprzeczył użyciu noża,

- z opinią z zakresu badań genetyki sądowej. Z treści opinii można wywieść logiczny wniosek, że tylko oskarżony mógł ukryć nóż, który wcześniej posłużył do zadania ran pokrzywdzonemu, w szufladzie w swoim pokoju,

- z zeznaniami D. C., że oskarżonemu w toku postępowania przygotowawczego została zapewniona swoboda wypowiedzi, że przyznanie się do winy było spontaniczne i niczym nie wymuszone.

Reasumując, przedstawioną przez oskarżonego ostatnią wersję wydarzeń należy uznać za przyjętą przez niego, niczym nie popartą, linię obrony.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

L. I. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Uwzględniając zborność logiczną faktów składających się na przyczynowo – skutkowy ciąg zdarzeń w nocy z 1/2 lutego 2025r. uznać wypada, że oskarżony dopuścił się czynu polegającego na usiłowaniu zabójstwa L. I. (2), tj. czynu z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k.

O zamiarze sprawcy świadczy całokształt tak podmiotowych jak i przedmiotowych okoliczności. Dopiero na podstawie wszystkich okoliczności dotyczących danego wypadku i osoby sprawcy możliwe jest odtworzenie rzeczywistych przeżyć sprawcy i ustalenie, do czego zmierzał, czego chciał , względnie – postępując w określony sposób – co przewidywał i na co się godził (zob. wyrok SN z 12 maja 1976 roku V KR 20/76 „Gazeta Prawnicza” nr 23/76 ).

Zamiar sprawcy można i należy ustalać na podstawie działania przestępnego sprawcy, rodzaju użytych w ramach tego działania niebezpiecznych narzędzi, ilości oraz siły ciosów zadawanych nimi osobie pokrzywdzonej, a także według tego, w jakie części ciała ofiary narzędziami tymi godzono (tak m. in. wyrok SN z dnia 17 grudnia 1990 roku II 94/90 OSP nr 1/92 poz. 13 ).

O wyczerpaniu zamiaru zabójstwa może być mowa tylko wówczas, gdy sprawca podjął działania skierowane bezpośrednio do urzeczywistnienia – zgodnie ze swoim zamiarem, bezpośrednim bądź ewentualnym – skutku w postaci spowodowania śmierci człowieka.

W ocenie Sądu okoliczności podmiotowo – przedmiotowe czynu zarzucanego oskarżonemu pozwalają na przyjęcie, że L. I. (1) działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia L. I. (2). Świadczy o tym siła, ilość i umiejscowienie zadanych nożem obrażeń na ciele pokrzywdzonego. Nadto po zadaniu ciosów oskarżony był przekonany, że tylko szybka pomoc medyczna może zapobiec śmierci pokrzywdzonego, gdyż taką informację przekazał telefonicznie operatorowi numeru alarmowego. Wypowiadając słowa: "ten człowiek może zginąć teraz", "umiera rozumiesz", "umiera, gościu", "ten człowiek już nie żyje", "człowiek może umrzeć", "dawaj szybko (...) bo dusi się chłop" dał wyraz swojej świadomości skutków, jakie mogą spowodować rany cięte na plecach pokrzywdzonego. To oznacza, że oskarżony w chwili zadawania ran pokrzywdzonemu przewidywał możliwość jego zgonu i na to się godził.

Jeżeli sprawca działający z zamiarem zabójstwa człowieka celu tego nie osiąga powodując jednak "na drodze" przestępstwa ciężki bądź średni uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 156 § 1 k.k. czy też art. 157 § 1 k.k., ponosi odpowiedzialność za czyn podlegający kumulatywnej kwalifikacji prawnej na podstawie art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 156 § 1 k.k. lub art. 157§ 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 KK (wyr. SN z 16.12.1993 r., II KRN 289/93, OSN(K) 1994, Nr 3–4, poz. 19; wyr. SA w Gdańsku z 7.11.1996 r., II AKa 273/96, KZS 1997, Nr 9–10, poz. 55; wyr. SA we Wrocławiu z 6.3.1991 r., II AKr 18/91, OSP 1992, Nr 2, poz. 44).

Mając na uwadze okoliczność, że oskarżony spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 k.k., musiało to znaleźć odzwierciedlenie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu.

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. I. (1)

Zgodnie z art. 15§1 k.k., nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Pojęcie "zapobiegł skutkowi" ( § 1 art. 15 k.k.) odnosi się wprost do sprawcy i zarówno w warstwie leksykalnej, jak też funkcjonalnej kojarzy się z takimi działaniami, które zdecydowały o odwróceniu nieuchronności skutku (zapobiegać - nie dopuścić do czegoś, wg. "Słownika języka polskiego." PWN, Warszawa 1981 r., t. III, str. 945). Przepis kładzie wyraźny akcent na związek przyczynowy pomiędzy działaniem sprawcy powstrzymującego nastąpienie skutku, a powodzeniem tej akcji, czyli zapobiegnięciem. Nie może to być więc jakiekolwiek przyczynienie się, ale stanowczy, zewnętrzny wyraz chęci uczynienia wszystkiego, co w mocy sprawcy, by osiągnąć pozytywny skutek, o którym mowa w § 1 art. 15 k.k. Zastosowanie dobrodziejstwa niekaralności na podstawie tego przepisu jest uwarunkowane tak istotnym zaangażowaniem sprawcy w odwrócenie skutku, które zrealizuje wymóg ustawowy wyrażony w określeniu "zapobiegł" (postanowienie SN z 7.03.2017 r., V KK 406/16, LEX nr 2258064). W wyroku Sądu Najwyższego z dn. 19 sierpnia 1974 r., sygn. akt I KR 35/74 (OSNKW 1974/12/225), stwierdzono, że ustawa nie wymaga, aby odwrócenie skutku było wyłącznie wynikiem zachowania sprawcy. Może on posłużyć się innymi osobami, zwłaszcza wówczas, gdy do zapobieżenia skutkowi są potrzebne specjalistyczne umiejętności lub wiedza. Do przyjęcia art. 15 § 1 k.k. wystarczy działanie uruchamiające proces odwracania skutku, zakończone powodzeniem (sprawna akcja służb ratunkowo-medycznych).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy uznać, że wezwanie karetki pogotowia i szybka interwencja chirurgiczna ocaliła życie pokrzywdzonego,, a zachowanie oskarżonego było niezbędnym elementem tego łańcucha pomocy. Zapis rozmowy świadczy o tym, że oskarżony był zdeterminowany, aby pomoc medyczna została udzielona pokrzywdzonemu jak najszybciej. Sąd podzielił pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z 8.12.2022 ., II AKa 303/22, LEX nr 3554310, że "dla oceny zachowania oskarżonego przez pryzmat przepisu art. 15 § 1 k.k. nie ma znaczenia to, że przekazał on dyspozytorce pogotowia ratunkowego nieprawdziwą informację o przyczynie zranienia oraz odmówił podania swoich danych osobowych. Nie wpłynęło to bowiem negatywnie na proces udzielania pomocy pokrzywdzonemu, bowiem ani nie opóźniło to przybycia pomocy medycznej ani nie wpłynęło myląco na to, jakie działania medyczne powinny były zostać pokrzywdzonemu udzielone. Pomimo tego, że oskarżony nie podał rzeczywistej przyczyny powstania urazu, to jednak informował o silnym krwawieniu z rany oraz nastawał na szybki przyjazd ekipy medycznej. Fakt ukrycia przed służbami medycznymi rzeczywistej przyczyny powstania urazu u pokrzywdzonego pozostaje zatem bez znaczenia dla skuteczności działań podjętych przez oskarżonego". W konsekwencji stwierdzić należy, że oskarżony zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego, objętego jego pierwotnym zamiarem, bowiem uruchomił efektywny proces odwracania tego skutku, co uchyla karalność usiłowania zabójstwa.

Przy wymiarze kary za przestępstwo z art. 156§1 pkt 2 k.k. Sąd wziął pod uwagę uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa umyślne, w tym z użyciem przemocy (karta karna, k. 791-794, odpisy wyroków, k. 325-337). Nie bez znaczenia pozostaje jednak fakt, że pokrzywdzony został wyleczony i na dzień dzisiejszy nie odczuwa skutków zdarzenia, jak również nie zgłasza pretensji, w tym finansowych do oskarżonego. Zdaniem Sądu kara 8 lat pozbawienia wolności jest karą adekwatną do ustalonego stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego i spełni w stosunku do niego zakładane cele wychowawcze i prewencyjne.

L. I. (1)

II

na podstawie art. 44§2 k.k. orzeczono przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża o całkowitej długości 29,5 cm (DRZ 267/25), gdyż, jak wynika z opinii z zakresu genetyki sądowej, służył do popełnienia przestępstwa

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. I. (1)

III

zgodnie z art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 02.02.2025r. godz. 03.00 do 12.08.2026r.

L. I. (1)

IV

stosownie do art. 230§2 k.p.k. rozstrzygnięto o dowodach rzeczowych, które stały się zbędne dla dalszego postępowania, zwracając je osobom uprawnionym w ten sposób, że dowody rzeczowe w postaci:

a) szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DRZ 268/25), metalowej puszki z napisem (...) (DRZ 269/25), 18 niedopałków papierosów (DRZ 270/25), szklanego kieliszka z napisem (...) (DRZ 271/25), szklanego kieliszka z napisem (...) (DRZ 272/25), szklanego kieliszka z napisem (...) z postacią kobiety i mężczyzny (DRZ 273/25), szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DZR 274/25), szklanej butelki z etykietą z napisem (...) (DRZ 276/25), noża kuchennego z metalową rękojeścią o całkowitej długości 23 cm (DRZ 277/25), noża kuchennego z drewnianą rękojeścią o całkowitej długości 22,5 cm (DRZ 278/25), noża kuchennego z rękojeścią z tworzywa sztucznego o całkowitej długości 21 cm (DRZ 279/25), spodni dresowych koloru szarego (DRZ 282/25), bluzy dresowej z kapturem koloru czerwonego z czarnymi wstawkami firmy (...) (DRZ 283/25), rozpinanej bluzy polarowej koloru czerwono-szarego (DRZ 284/25), spodni koloru niebieskiego typu jeans (DRZ 285/25), kurtki koloru czarnego (DRZ 286/25) koszulki koloru szarego (DRZ 287/25), koszuli flanelowej w kratę koloru granatowo-czarnego (DRZ 288/25), skarpet koloru czarnego (DRZ 289/25), butów koloru czarnego z białymi podeszwami (DRZ 290/25)- zwrócono oskarżonemu L. I. (1),

b) spodni dresowych koloru szarego (DRZ 280/25) i bluzy dresowej z kapturem koloru niebieskiego (DRZ 281/25) -zwrócono R. I.,

c) bluzy z kapturem koloru siwego z napisem (...) (DRZ 275/25), bluzy koloru niebieskiego (DRZ 292/25), koszulki typu t-shirt marki (...) (DRZ 292/25), spodni koloru niebieskiego marki D. (DRZ 293/25) -zwrócono pokrzywdzonemu L. I. (2),

L. I. (1)

V

W oparciu o § 4 ust. 3, §17 ust. 2 pkt 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. I. wynagrodzenie za obronę z urzędu w wysokości 1 772,20 zł, w tym kwotę 331,20 zł podatku VAT w stawce 23%.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

mając na uwadze aktualny stan majątkowy oskarżonego (brak majątku i dochodów) zwolniono go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, (art. 624 § 1 k.p.k.).

Podpis