II K 12/26

1.Sygn. akt II K 12/26

1.2.W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 czerwca 2026 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący sędzia Adam Barczak,

Ławnicy: Grażyna Anna Komorowska – Nurczyk, Michał Klonowski

Protokolant st. sekr. sąd. Rafał Banaszewski,

w obecności Prokuratora Prokuratury Rej. w Piszu Patrycji Zielińskiej

po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2026 r., 11 i 21 maja 2026 r., 26 czerwca 2026 r.,

sprawy W. C. (C.)

syna B. i A. z d. M.

urodzonego w (...) w J.

oskarżonego o to, że:

w dniu 15 listopada 2025 r. w J., okręgu (...), dokonał umyślnego uszkodzenia ciała P. P. w ten sposób, że wielokrotnie zadawał mu uderzenia pięścią w głowę oraz kopał go w głowę, w wyniku czego P. P. doznał obrażeń ciała w postaci krwiaka śródmózgowego płata czołowego prawego, ukrwotocznionego stłuczenia mózgu w obrębie płata czołowego prawego, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego, złamania stropów obu oczodołów, złamania ścian dolnych oczodołów oraz przyśrodkowej i bocznej ściany po stronie prawej z rozejściem się szczeliny złamania na poziomie ściany dolnej i bocznej prawego oczodołu oraz zatoki szczękowej prawej, obrzęku z krwiakiem zagałkowo w części tylno – bocznej prawego oczodołu, wytrzeszczu prawej gałki ocznej, krwiaka przyśrodkowo w sąsiedztwie mięśnia prostego górnego po stronie prawej, złamania kości czołowej na poziomie zatok, złamania ścian przednich i tylno – przyśrodkowej obu zatok szczękowych, złamania kości nosa oraz złamania przegrody nosa, złamania prawego łuku jarzmowego, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie lewej, złamania łuski kości skroniowej i ciemieniowej prawej, masywnego obrzęku w obrębie twarzoczaszki z podbiegnięciami krwawymi, krwiaków okularowych w obrębie obu oczodołów, w wyniku czego P. P. doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu,

tj. o przestępstwo z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.

o r z e k a :

I oskarżonego W. C. (2) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, który kwalifikuje jako przestępstwo określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i za to skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności;

II na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 listopada 2025 r. (g. 13.20) do dnia 04 lutego 2026 r. (13.20);

III na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. P. kwoty 20.000 zł. (dwadzieścia tysięcy) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

IV na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy z dnia prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2022 r., poz. 1184 ze zmian.) i Rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. (Dz.U. z 2024 r., poz. 136) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz rad. praw. O. E. kwotę 2.820 zł. (dwa tysiące osiemset dwadzieścia) powiększone o należny podatek VAT 23% tytułem wynagrodzenia za wykonanie obrony oskarżonego z urzędu, w tym w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 993,60 zł. (dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy zł., sześćdziesiąt gr.) tytułem zwrotu wydatków;

V na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oskarżonego zwalnia od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 12/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

W. C. (1)

opisany w pkt I wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

D. J. zamieszkuje w J. przy ul. (...). Wymieniony nadużywa alkoholu, do jego mieszkania schodziły się także inne osoby o podobnych skłonnościach; wielokrotnie dochodziło tam do libacji, bójek i awantur. W dniu 15 listopada 2025 r. w tym lokalu przebywali D. J., B. B. i M. H., którzy wspólnie pili alkohol w postaci wódki i wina. Przebywał tam również P. P., który w tym mieszkaniu czasami nocował. Wszyscy znajdowali się w stanie znacznej nietrzeźwości.

Przed południem do mieszkania przyszedł oskarżony W. C. (1) i przyłączył się do pijących, choć nikt go nie zapraszał. Początkowo pili wspólnie, siedząc w pokoju, przy czym P. P. siedział na rozkładanym fotelu a oskarżony na krzesełku. Pokrzywdzony niewiele rozmawiał z oskarżonym i nie doszło między nimi do żadnej kłótni. W pewnym momencie, bez wyraźnego powodu, oskarżony W. C. (1) gwałtownie zaatakował pokrzywdzonego, zadając mu uderzenia pięścią w głowę ze znaczną siłą. Oskarżony miał całkowitą przewagę fizyczną, wpadł wręcz w furię, wielokrotnie bił i kopał pokrzywdzonego w głowę. P. P. był zaskoczony, w ogóle nie próbował się bronić, jedynie próbował się wyszarpnąć i zasłaniał się rękami, będąc już w pozycji leżącej. Pokrzywdzony w rezultacie zadanych mu obrażeń mocno krwawił, bardzo liczne ślady krwi pozostały na podłodze, ścianach i sprzętach. Pozostali mężczyźni próbowali interweniować, wzywając oskarżonego do zaprzestania agresji, czy odciągać go od pokrzywdzonego, ale bezskutecznie. W pewnym momencie oskarżony zaprzestał bicia pokrzywdzonego i opuścił mieszkanie. Z mieszkania usiłował samodzielnie wydostać się również pobity pokrzywdzony, jednak upadł na klatce schodowej, gdzie zobaczyła go sąsiadka E. V., która o zdarzeniu zawiadomiła Policję, obawiając się wyjść. Pozostali w mieszkaniu mężczyźni dalej spożywali alkohol i nie wezwali pomocy dla pokrzywdzonego, ani nie starali się jej udzielić.

Na miejsce przybyli ok. 12.30 funkcjonariusze Policji w osobach D. M. i B. D., którzy zastali pokrzywdzonego siedzącego przed blokiem na chodniku. Był on cały zakrwawiony, wyraźnie nietrzeźwy, kontakt z nim był wysoce utrudniony, nie był w stanie powiedzieć nawet jak się nazywa. Wezwano pogotowie ratunkowe. Policjanci udali się do mieszkania nr (...), do którego prowadziły krwawe ślady, w mieszkaniu tym zastano D. J. i M. H., którzy byli pijani i spali, jednak rozpytani na miejscu stwierdzili, że do mieszkania przyszedł oskarżony C. i bez wyraźnego powodu dokonał pobicia pokrzywdzonego. Obaj mężczyźni zostali zatrzymani, natomiast B. B. opuścił mieszkanie jeszcze przed przyjazdem Policji i udał się do domu. W rezultacie pozyskanych informacji podjęto czynności poszukiwawcze za W. C. (1), ale nie przebywał w domu, ani w miejscu pracy i został zatrzymany dopiero następnego dnia po południu. Wówczas był już w innym ubraniu i butach, niż miał na sobie w czasie zdarzenia.

wyjaśnienia oskarżonego

259 o. , 121, 133 - 134, 150 - 150 o.

zeznania P. P.

260 - 260 o.

zeznania D. M.

261 - 261 o.

zeznania (...). (...)

261 o. - 262

zeznania M. H.

262 - 263, 83 o. - 84

zeznania B. B.

263 - 263 o., 113 o.

zeznania B. D.

317 o. - 318

zeznania D. J.

329 - 330, 79o. - 80, 117 - 118

zeznania R. J.

351o. - 352o.

zeznania M. R.

351 o.

protokół zatrzymania

8-9, 10 - 11, 65 - 66, 87 - 88,

protokół badania trzeźwości

14, 15,

protokół oględzin

25 - 47, 48 - 52, 53 - 57, 71 - 77, 95 - 99, 134 - 146, 180 - 192

Pokrzywdzony P. P. na skutek zadanych mu uderzeń i kopnięć doznał rozległych obrażeń ciała w postaci masywnego urazu twarzoczaszki z licznymi złamaniami kości i powstaniem krwiaka śródmózgowego płata czołowego prawego, ukrwotocznionego stłuczenia mózgu w obrębie płata czołowego prawego, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego, złamania stropów obu oczodołów, złamania ścian dolnych oczodołów oraz przyśrodkowej i bocznej ściany po stronie prawej z rozejściem się szczeliny złamania na poziomie ściany dolnej i bocznej prawego oczodołu oraz zatoki szczękowej prawej, obrzęku z krwiakiem zagałkowo w części tylno – bocznej prawego oczodołu, wytrzeszczu prawej gałki ocznej, krwiaka przyśrodkowo w sąsiedztwie mięśnia prostego górnego po stronie prawej, złamania kości czołowej na poziomie zatok, złamania ścian przednich i tylno – przyśrodkowej obu zatok szczękowych, złamania kości nosa oraz złamania przegrody nosa, złamania prawego łuku jarzmowego, złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie lewej, złamania łuski kości skroniowej i ciemieniowej prawej, masywnego obrzęku w obrębie twarzoczaszki z podbiegnięciami krwawymi, krwiaków okularowych w obrębie obu oczodołów.

W wyniku powyższego P. P. doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu. U pokrzywdzonego doszło do niewydolności wielonarządowej oddechowej, układu nerwowego (obrażenia wewnątrzczaszkowe), stanowiących poważne zaburzenie podstawowych czynności układów: oddechowego oraz nerwowego, z powodu których można było w każdej chwili spodziewać się zahamowania i ustania ich czynności a zatem zgonu pokrzywdzonego.

Pokrzywdzony po zdarzeniu był hospitalizowany w szpitalu w Z., gdzie przebywał około miesiąca, następnie przebywał na rehabilitacji. Mimo leczenia nie odzyskał jednak pełnej sprawności i zdolności do samodzielnego funkcjonowania, aktualnie wymaga stałej pomocy innych osób, jest niezdolny do pracy, nie może nawet poruszać się samodzielnie z uwagi na zaburzenia równowagi, nie widzi na jedno oko, częściowo nie odzyskał pamięci, wykazuje braki w logicznym myśleniu.

opinia z zakresu medycyny

111- 113

zeznania E. P.

260 o. - 261,

dokumentacja medyczna

265, 100. 169 - 179

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Nie dano wiary w zakresie, w jakim zaprzeczył dopuszczeniu się zarzuconego mu czynu, gdyż pozostaje to w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Należało je uwzględnić jedynie w zakresie niesprzecznym z poczynionymi ustaleniami faktycznymi, zwłaszcza w jakim oskarżony potwierdził, że w dniu zdarzenia faktycznie był obecny w mieszkaniu A. Podsiada około godziny 12.00 i widział tam pokrzywdzonego P. P., który leżał zwinięty na tapczanie. Oskarżony podał jednak, że zaszedł tam jedynie w celu pożyczenia papierosa od B. B. i wkrótce wyszedł. Byli tam również obecni D. J. i M. H.. Oskarżony zaprzeczył natomiast, aby dokonał pobicia pokrzywdzonego. Co więcej wskazał, że nie miał żadnego konfliktu z pokrzywdzonym i uważa, że mógł on doznać obrażeń w wyniku napadu padaczki, kiedy upadł. W ocenie sądu stanowi to jedynie przyjętą linię obrony i nie zasługuje na przyjęcie, pozostając w jaskrawej sprzeczności z zeznaniami świadków, z których jednoznacznie wynika, że to W. C. był sprawcą pobicia pokrzywdzonego i oddalił się przed przybyciem Policji.

zeznania P. P.

Zeznania świadka nie mogą być podstawą do ustaleń faktycznych, gdyż w wyniku doznanego uszczerbku na zdrowiu nie pamięta on w ogóle przebiegu zdarzenia. Nie sposób tego kwestionować, gdyż zarówno z uzyskanej dokumentacji medycznej, jak i zeznań brata E. P. wynika, że pokrzywdzony doznał bardzo poważnego urazu czaszkowo - mózgowego i uszczerbku na zdrowiu, którego skutki nadal nie ustąpiły i jego stan w znacznym stopniu uniemożliwia mu samodzielną egzystencję.

zeznania B. B.

Dano wiarę w zakresie, w jakim jednoznacznie wskazał, że to oskarżony zaatakował pokrzywdzonego a następnie bił go, zadając mu ciosy w głowę, w tym również, kiedy upadł na łóżko. Należy uwzględnić, że świadek był z pewnością nietrzeźwy w czasie zdarzenia, jednak utrzymywał jednoznacznie, że pamięta jego przebieg i przedstawił go w zeznaniach z postępowania przygotowawczego, które następnie w całości podtrzymał przed sądem i nie próbował się z nich w żaden sposób wycofać. Z tychże zeznań wynikało wprawdzie, że oskarżony bił pokrzywdzonego jedynie pięścią i nie kopał go, co pozostawało min. w sprzeczności z zeznaniami M. H. (jak i zeznaniami B. B. z rozprawy), jednak nie są to rozbieżności prowadzące do zasadniczego podważenia ich wiarygodności, zwłaszcza, że świadek podał, że dokładnie i ze szczegółami tego podać nie może. Podkreślić należy, że z zeznań świadka z postępowania przygotowawczego wynikało, że zdarzenie na pewno widział D. J., który próbował odciągać oskarżonego, jak i M. H., co do którego na rozprawie utrzymywał, że "praktycznie tej akcji nie widział", gdyż spał a on próbował go budzić (co pozostaje z kolei w sprzeczności z zeznaniami M. H., który podał, że widział jak oskarżony bił pokrzywdzonego). Podkreślić należy również, że świadek nie ma żadnego powodu, aby bezpodstawne obciążać oskarżonego. Jak podał, zna go jedynie z widzenia, jest również obcy dla pokrzywdzonego. Fakt, że świadek samodzielnie oddalił się z mieszkania przed przyjazdem Policji nie świadczy wcale o tym, że miał jakiś związek z pobiciem pokrzywdzonego a jednocześnie wskazuje, że faktycznie nie był tak bardzo pijany, co sam świadek podkreślał.

zeznania M. H.

Dano wiarę w zakresie, w jakim wskazał na sprawstwo oskarżonego. Świadek w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że widział, jak W. C. uderzał pokrzywdzonego w głowę i kopał go, że wpadł wówczas w szał. W ocenie sądu nie ma podstaw do kwestionowania tych zeznań, jakkolwiek świadek był, jak pozostali, pod znacznym wpływem alkoholu. Na rozprawie nie próbował jednak wycofywać się z wcześniejszych zeznań, kategorycznie natomiast zaprzeczył, aby sam miał mieć związek z pobiciem pokrzywdzonego, który był dobrym kolegą D. J.. Nie ma podstaw, aby to kwestionować. Na rozprawie wskazał dodatkowo, że wcześniej były zdarzenia, że W. C. wypowiadał groźby odnośnie pobicia pokrzywdzonego, co według wiedzy świadka ma związek z jakimś konfliktem na tle tego, że partnerka oskarżonego wcześniej była w związku z pokrzywdzonym (k. 262 o.), co potwierdzał również D. J. (k. 80). Nadmienić należy, że z wyjaśnień oskarżonego wynikało, że również jego siostra miała być kilka lat wcześniej związana z pokrzywdzonym a on kazał jej się z nim rozstać, co wskazuje, że oskarżony był faktycznie negatywnie nastawiony do pokrzywdzonego, co zapewne było motywem pobicia go. Również B. B. potwierdzał fakt formułowania przez oskarżonego takich gróźb a M. H. podał, że oskarżony pobił również D. J., co niewątpliwie mogło mieć wpływ na postawę tego świadka przed sądem. Świadek M. H. zeznał, że oni po prostu boją się oskarżonego, który widywany był jak chodzi z pałką teleskopową czy nożem i jest znany z agresywności.

zeznania D. J.

Nie dano im wiary w zakresie, w jakim na rozprawie utrzymywał, że z uwagi na stan nietrzeźwości nie pamięta przedmiotowego zdarzenia i nie widział, aby ktoś kogoś tam pobił, jak również zmierzał do wycofania się z zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym, wskazując, że były one efektem wywierania na nim presji przez policjantów, szantażowania go i zmuszenia do podpisania protokołu, który sami sporządzili. W ocenie sądu świadek we wręcz oczywisty sposób starał się uchylić od obciążenia oskarżonego, co podyktowane było obawą przed nim, względnie łączącymi ich w przeszłości relacjami towarzyskimi, ewentualnie faktem przebywania przez świadka w zakładzie karnym i wynikającymi z tego uwarunkowaniami środowiskowymi. W postępowaniu przygotowawczym świadek D. J. był dwukrotnie przesłuchany i wówczas obszernie przedstawił okoliczności zdarzenia, opisując jak oskarżony zaatakował P. P. i bił go ze znaczną siłą. Świadek wręcz podał, że miał wrażenie, że oskarżony mógłby zabić pokrzywdzonego (k. 80), nad którym całkowicie fizycznie dominował, "wjechał w niego jak pociąg" (k. 117 o.). Jednoznacznie podał również, że sam uczestniczył w nieskutecznych próbach odciągania czy powstrzymywania oskarżonego. Zeznania te należy zdaniem sądu podzielić, gdyż pozostają w zgodności z zeznaniami M. H. i B. B., zaś D. J. nie miał powodów, aby obciążać W. C. bezpodstawnie. Nic też nie wskazuje, aby to świadek sam uczestniczył w pobiciu pokrzywdzonego, który bezspornie był jego dobrym kolegą i któremu pozwalał nocować w swoim mieszkaniu. Ujawnione drobne ślady krwi na butach świadka mogły powstać w czasie interweniowania w zdarzeniu lub przemieszczania się po mieszkaniu, gdzie było bardzo dużo krwi. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty kierowane przez D. J. wobec funkcjonariuszy Policji, gdyż są ogólnikowe i nieprzekonujące. Pozostali świadkowie, przesłuchiwani w analogicznych realiach, w pełni potwierdzili treść złożonych przez siebie zeznań i nie wspominali o żadnych niedozwolonych naciskach ze strony funkcjonariuszy, czy fałszowaniu treści zeznań. Zwraca uwagę selektywność niepamięci D. J., skoro nawet na rozprawie twierdził, że pamięta wspólne spożywanie alkoholu krytycznego dnia, obecność P. P., pojawienie się w mieszkaniu oskarżonego W. C. a nie pamięta już rzekomo samego zdarzenia, choć oskarżony przebywał tam relatywnie krótko przed pobiciem pokrzywdzonego.

Trzeba zwrócić uwagę, co odnosi się również do osoby M. H., że obaj świadkowie, rozpytywani przez policjantów na miejscu zdarzenia musieli być, pomimo oczywistej znacznej nietrzeźwości, w stanie umożliwiającym logiczny kontakt, zrelacjonowanie zdarzenia i wskazanie oskarżonego jako sprawcy pobicia P. P., gdyż Policja rozpoczęła na tej podstawie czynności poszukiwawcze wobec osoby W. C. a ten ostatecznie potwierdził, że faktycznie przebywał w mieszkaniu D. J.. Poza relacjami obu wymienionych świadków nie było początkowo żadnych innych okoliczności wskazujących, że W. C. uczestniczył w zdarzeniu. Wskazać należy również, co odnosi się do świadków D. J., B. B. i M. H., że wymienionym postawiono zarzuty nieudzielenia pomocy D. P., znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu z uwagi na posiadane obrażenia ciała, tj. przestępstwa z art.162 § 1 k.k., za co skazani zostali wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 08 kwietnia 2026 r. (II K 37/26) i wyrok ten jest prawomocny od dnia 16 kwietnia 2026 r. O ile zatem na dzień przesłuchiwania świadków B. B. i M. H. na rozprawie w dniu 16 marca 2026 r. można by rozważać ewentualność udzielenia im pouczenia w trybie art. 182 § 2 k.p.k. (mając jednak na uwadze, że nie byli oskarżeni o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem a o późniejsze zaniechanie), to z pewnością nie ma już podstaw do przeprowadzania ponownego przesłuchania wszystkich wymienionych, gdyż aktualnie dotyczące ich postępowanie jest prawomocnie ukończone.

zeznania D. M.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania. Świadek wskazał na okoliczności podjęcia interwencji w mieszkaniu D. J. i rozpytania dwóch mężczyzn obecnych w mieszkaniu, z którymi dało się nawiązać kontakt logiczny i którzy podali, że pobicia pokrzywdzonego dokonał W. C., po czym opuścił mieszkanie.

zeznania R. J.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania w zakresie, w jakim świadek zaprzeczył podejmowaniu jakichkolwiek czynności zmierzających do wywierania bezprawnego wpływu na treść zeznań D. J..

zeznania M. R.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania w zakresie, w jakim świadek zaprzeczył podejmowaniu jakichkolwiek czynności zmierzających do wywierania bezprawnego wpływu na treść zeznań D. J..

zeznania E. V.

Dano wiarę, brak podstaw do kwestionowania.

zeznania B. D.

Należało podzielić, świadek przedstawił okoliczności interwencji w mieszkaniu D. J. i rozpytywania mężczyzn tam obecnych na okoliczności zaistniałego zdarzenia. Świadek wprawdzie jedynie ogólnikowo pamiętał przebieg czynności. Z jego zeznań wynikało jednak min., że już wówczas pojawiła się kwestia motywu pobicia pokrzywdzonego, o jakiej później zeznawali świadkowie, tj. konfliktu dotyczącego partnerki oskarżonego, co jedynie potwierdza, że zarówno D. J., jak i M. H. byli świadomi przebiegu zdarzenia i przedstawiali go policjantom, co później znalazło odzwierciedlenie w ich przesłuchaniach.

dokumentacja medyczna

Należało podzielić, niekwestionowane dokumenty urzędowe.

opinia z zakresu medycyny

Należało podzielić, jako prawidłowo sporządzoną, zawierającą jednoznaczne wnioski co do zakresu obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzonego, jak i mechanizmu ich powstania, oraz kwalifikacji jako ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, stanowiącego chorobę realnie zagrażającą życiu. Opinia powyższa nie była również kwestionowana przez strony.

protokół badania trzeźwości

Należało podzielić, niekwestionowane dokumenty urzędowe.

protokół oględzin

Należało podzielić, niekwestionowane dokumenty urzędowe.

protokół zatrzymania

Należało podzielić, niekwestionowane dokumenty urzędowe.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

W. C. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowaniem swoim oskarżony W. C. (1) wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 156 § 1 pkt 2 k.k., albowiem w ocenie sądu poprzez wielokrotne zadanie pokrzywdzonemu ciosów pięścią i kopnięć w głowę chciał spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego i taki skutek osiągnął, co wynika jednoznacznie z opinii z zakresu medycyny. Działał zdaniem sądu umyślnie i zamiarze bezpośrednim. Należy podkreślić, że oskarżony pobił pokrzywdzonego niezwykle brutalnie a zakres spowodowanych obrażeń, min. licznych złamań kości czaszki i rozległych urazów czaszkowo - mózgowych wskazuje na działanie wyjątkowo intensywne, z bardzo dużą siłą, co wynika również z zeznań świadków. Oskarżony jest młody, masywnie zbudowany i dysponował całkowitą przewagą fizyczną nad nietrzeźwym i zaskoczonym pokrzywdzonym, który nie był w stanie podjąć jakiejkolwiek skutecznej obrony. Jak podali świadkowie, oskarżony nie tylko pobił, ale wręcz zmasakrował pokrzywdzonego, "oprawiał" go i istniała nawet realna obawa, że po prostu go zabije. Po zadaniu mu drastycznych obrażeń, skutkujących rozległymi obrażeniami i obfitym krwawieniem pozostawił go też bez jakiejkolwiek pomocy, ani nie interesując się jego losem, niewątpliwie zdając sobie sprawę, że znajduje się w stanie zagrażającym jego życiu. Zaistnienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu było w takich okolicznościach skutkiem, który oskarżony w pełni obejmował świadomością i umyślną winą i którego chciał. Zadawanie pokrzywdzonemu, zwłaszcza bezbronnemu, wielokrotnych, silnych ciosów i kopnięć w głowę, w okolice twarzy i oczodołów jednoznacznie wskazuje, że sprawca co najmniej godzi się na zaistnienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym konkretna postać tego uszczerbku nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy (por. np. wyrok SA w Warszawie z dnia 07 grudnia 2023 r., II AKa 320/23, wyrok SA w Krakowie z dnia 05 kwietnia 2023 r., II AKa 18/23, wyrok SA w Białymstoku z dnia 18 marca 2022 r., II AKa 256/21).

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. C. (1)

Wymierzając karę sąd miał na uwadze bardzo znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego czynu, stanowiącego zbrodnię zagrożoną karą pozbawienia wolności od lat 3 do 20. Uwzględnić należy zwłaszcza poważny rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, które skutkowało nie tylko bezpośrednim zagrożeniem życia pokrzywdzonego, koniecznością jego długotrwałej hospitalizacji i rehabilitacji, ale i faktycznym spowodowaniem trwałych skutków w postaci niezdolności do normalnego, samodzielnego funkcjonowania i wykonywania pracy. Wysoki był też stopień umyślnej winy oskarżonego. Określony działał bardzo brutalnie i bezwzględnie, w istocie bez żadnego zrozumiałego powodu czy prowokacji, wyładowując agresję na słabszym fizycznie pokrzywdzonym.

Na niekorzyść oskarżonego należało przyjąć jego wielokrotną karalność, w tym za przestępstwa z użyciem przemocy, jak i dopuszczenie się przestępstwa w stanie po spożyciu alkoholu. Uwzględniając również pozostałe okoliczności wskazane w art. 53 § 1 i 2 k.k. sąd uznał zasadne wymierzyć oskarżonemu karę 10 lat pozbawienia wolności, która jest odpowiednia do zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego przestępstwa, wywrze również odpowiednie skutki w zakresie społecznego oddziaływania. Na karę łagodniejszą oskarżony zdaniem sądu nie zasługuje.

W. C. (1)

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono środek kompensacyjny, zobowiązując oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 20.000 zł. tytułem częściowego zadośćuczynienia za krzywdę. W ocenie sądu oskarżony jako sprawca czynu niedozwolonego jest zgodnie z prawem cywilnym zobowiązany do naprawienia szkody, niezależnie od swojej sytuacji materialnej. W żaden sposób dotychczas nie zadośćuczynił pokrzywdzonemu i orzeczenie tego środka w kontekście doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała i negatywnych doznań fizycznych i psychicznych jest celowe i konieczne.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. C. (1)

II

Zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary (art. 63 § 1 k.k.).

IV

Przyznano wynagrodzenie za wykonanie obrony oskarżonego z urzędu, uwzględniając również uzasadnione wydatki poniesione przez obrońcę.

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Oskarżonego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych (art. 624 § 1 k.p.k.), albowiem jest pozbawiony wolności i aktualnie nie ma źródła dochodu.

1.Podpis