KIO 1391/16

Sygn. akt: KIO 1391/16

Sygn. akt: KIO 1416/16

Sygn. akt: KIO 1418/16

WYROK

z dnia 18 sierpnia 2016 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Luiza Łamejko

Protokolant: Agata Dziuban

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 i 16 sierpnia 2016 r. w Warszawie odwołań

wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:

A. w dniu 28 lipca 2016 r. przez wykonawcę S.J. prowadzący działalność

gospodarczą pod nazwą J.S. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-

Usługowe „Elekropaks”, Łuszczów-Kolonia 95, 21-010 Łęczna (KIO 1391/16)

B. w dniu 29 lipca 2016 r. przez wykonawcę Electrum Sp. z o.o., ul. Watykańska 13,

15-638 Białystok (KIO 1416/16)

C. w dniu 29 lipca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia: Elektrobudowa S.A. i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o.,

ul. Porcelanowa 12, 40-246 Katowice (KIO 1418/16)

w postępowaniu prowadzonym przez PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A.,

ul. Węglowa 5, 97-400 Bełchatów

przy udziale:

A. wykonawcy Przedsiębiorstwo Budownictwa Elektroenergetycznego Elbud

Warszawa Sp. z o.o., aleja Krakowska 264, 21-010 Warszawa zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 1391/16,

KIO 1416/16 oraz KIO 1418/16 po stronie zamawiającego,

B. wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A., ul. Marynarki Polskiej 87, 80-557

Gdańsk zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt

KIO 1391/16 po stronie zamawiającego,

C. wykonawcy S.J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą J.S.

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Elekropaks”,

Łuszczów-Kolonia 95, 21-010 Łęczna zgłaszającego przystąpienie do

postępowania o sygn. akt KIO 1416/16 oraz odwoławczego

KIO 1418/16 po stronie zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołania,

2. kosztami postępowania obciąża wykonawców S.J. prowadzący działalność

gospodarczą pod nazwą J.S. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-

Usługowe „Elekropaks”, Łuszczów-Kolonia 95, 21-010 Łęczna, Electrum Sp. z

wykonawców wspólnie o.o., ul. Watykańska 13, 15-638 Białystok, oraz

ubiegających się o udzielenie zamówienia: Elektrobudowa S.A. i „Energoserwis

Kleszczów Sp. z o.o., ul. Porcelanowa 12, 40-246 Katowice i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 60 000 zł 00 gr

(słownie: sześćdziesiąt tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców S.J.

prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą J.S. Przedsiębiorstwo

Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Elekropaks”, Łuszczów-Kolonia 95, 21-010

Łęczna, Electrum Sp. z o.o., ul. 13, Watykańska

15-638 Białystok, oraz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia: Elektrobudowa S.A. i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o.,

ul. Porcelanowa 12, 40-246 Katowice tytułem należnych wpisów od odwołań,

2.2. zasądza od wykonawców S.J. prowadzący działalność gospodarczą pod

nazwą J.S. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Elekropaks”,

Łuszczów-Kolonia 95, 21-010 Łęczna, Electrum Sp. z o.o., ul. Watykańska 13, 15-

638 Białystok, oraz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia: Elektrobudowa S.A.

i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o., ul. Porcelanowa 12, 40-246 Katowice na

rzecz PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A., ul. Węglowa 5, 97-400

Bełchatów kwotę 10 800 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy osiemset złotych zero

groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika, w tym kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące

sześćset złotych zero groszy) od wykonawcy S.J. prowadzący działalność

gospodarczą pod nazwą J.S. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-

Usługowe „Elekropaks”, Łuszczów-Kolonia 95, 21-010 Łęczna, kwotę 3 600 zł 00

gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) od wykonawcy Electrum Sp. z

o.o., ul. Watykańska 13, 15-638 Białystok oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy

tysiące sześćset złotych zero groszy) od wykonawców wspólnie ubiegających się o

2

udzielenie zamówienia: Elektrobudowa S.A.

i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o., ul. Porcelanowa 12, 40-246 Katowice.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164) na niniejszy wyrok - w terminie

7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim.

Przewodniczący: …………………………

3

Sygn. akt: KIO 1391/16

Sygn. akt: KIO 1416/16

Sygn. akt: KIO 1418/16

PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. (dalej: „zamawiający”) prowadzi

w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.

„Stacja transformatorowo-rozdzielcza 110/30 kV Sgs-6 „Osiny”. Postępowanie to

prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.), zwanej dalej: „ustawa Pzp”. Ogłoszenie

o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 r. pod pozycją 2016/S 081-144604.

W postępowaniu tym odwołania wnieśli następujący wykonawcy: w dniu 28 lipca

2016 r. wykonawca S.J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą J.S.

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Elekropaks”

(sygn. akt KIO 1391/16), w dniu 29 lipca 2016 r. przez wykonawcę Electrum Sp. z o.o. (sygn.

akt KIO 1416/16), w dniu 29 lipca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się

o udzielenie zamówienia: Elektrobudowa S.A. i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o.

(sygn. akt KIO 1418/16).

Wykonawca S.J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą J.S.

Przedsiębiorstwo „Elekropaks” (dalej: Produkcyjno-Handlowo-Usługowe odwołujący

Elektropaks) wniósł odwołanie wobec następujących czynności i zaniechań zamawiającego:

1) zaniechania wykluczenia w postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. z powodu nie wykazania spełnienia warunków udziału

w postępowaniu, a w konsekwencji nie odrzucenia oferty SAG Elbud Gdańsk S.A. pomimo

istnienia podstawy faktycznej, jak i prawnej;

2) dopuszczenia do udziału w aukcji elektronicznej wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A.

pomimo istnienia przesłanek do odrzucenia oferty tego wykonawcy;

3) zaniechania wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez odwołującego

Elektropaks, bowiem z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w pkt 1-2 powyżej

i wskazanych procedur, jakie powinien przeprowadzić zamawiający, za najkorzystniejszą

4

winna być uznana oferta złożona przez odwołującego, z pominięciem przeprowadzenia

aukcji elektronicznej;

4) przeprowadzeniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób

niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.

Odwołujący Elektropaks zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1) art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 4 ustawy Pzp, poprzez

nieuprawnione niewykluczenie wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. z postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego, a w konsekwencji nieodrzucenie oferty SAG Elbud

Gdańsk S.A. z powodu niewykazania przez wykonawcę spełnienia warunków udziału

w postępowaniu, pomimo istnienia uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego do dokonania

tej czynności przez zamawiającego;

2) art. 91 a ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 91 b ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaproszenie

do udziału w aukcji elektronicznej wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A., pomimo istnienia

okoliczności uzasadniających odrzucenie oferty tego wykonawcy, a w konsekwencji - zamiar

przeprowadzenia aukcji elektronicznej niezgodnie z dyspozycją art. 91 a ust. 1 ustawy Pzp,

podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że nie zachodzą przesłanki do

przeprowadzenia aukcji elektronicznej, ze względu na złożenie w postępowaniu tylko dwóch

ofert niepodlegających odrzuceniu;

3) art. 91 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty

złożonej przez odwołującego, bowiem z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w pkt

1-2 powyżej i wskazanych procedur, jakie powinien przeprowadzić zamawiający, za

najkorzystniejszą winna być uznana właśnie oferta złożona przez odwołującego;

4) art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, jako pochodna naruszenia przepisów wskazanych w pkt 1-3

powyżej, poprzez przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia w sposób

niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców,

w tym brak wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wykonawcy

SAG Elbud Gdańsk S.A.

Odwołujący Elektropaks stwierdził, że posiada interes we wniesieniu odwołania,

w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, ponieważ ubiega się o udzielenie przedmiotowego

zamówienia publicznego, a gdyby nie zaniechanie zamawiającego w zakresie braku

wykluczenia wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. z postępowania i w konsekwencji -

zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez tego wykonawcę, oferta odwołującego

zostałaby uznana za najkorzystniejszą. Jednocześnie, nie byłyby spełnione ustawowe

przesłanki do przeprowadzenia aukcji elektronicznej, bowiem w postępowaniu, jako ważne -

5

tzn. niepodlegające odrzuceniu - zostałyby złożone tylko dwie oferty (oferta odwołującego

Elektropaks jako najkorzystniejsza wg. określonych w specyfikacji istotnych warunków

zamówienia kryteriów oceny ofert) oraz oferta wykonawcy Przedsiębiorstwo Budownictwa

Elektroenergetycznego Elbud Warszawa Sp. z o.o. Z powyższego wynika, jak wskazał

odwołujący Elektropaks, że zarzucane zamawiającemu naruszenia mogą doprowadzić do

poniesienia szkody po stronie odwołującego w postaci nieudzielenia przedmiotowego

zamówienia publicznego.

Odwołujący Elektropaks podniósł, że z przekazanej przez zamawiającego informacji

z dnia 19 lipca 2016 r. wynika, że jako oferta podlegająca odrzuceniu nie została uznana

oferta wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A., pomimo istnienia uzasadnionej podstawy

faktycznej i prawnej, tj. niewykazania spełniania przez tego Wykonawcę warunków udziału

w postępowaniu. W ocenie odwołującego Elektropaks, zamawiający po dokonaniu badania

ofert, a następnie wezwaniu w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp do uzupełnienia oferty

wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. winien był stwierdzić, że wykonawca ten nie wykazał

spełnienia warunków udziału w postępowaniu (art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24

ust. 4 ustawy Pzp). Zdaniem odwołującego Elektropaks, na tej podstawie zamawiający

winien był dokonać wykluczenia ww. wykonawcy, a w konsekwencji odrzucić ofertę tego

wykonawcy. Odwołujący Elektropaks wskazał, że zamawiający nie dokonał tych czynności,

mimo istnienia uzasadnionej podstawy faktycznej i prawnej, z czym odwołujący Elektropaks

się nie zgodził.

Ad.1 - zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 4 ustawy Pzp

poprzez nieuprawnione niewykluczenie wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. z postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego, a w konsekwencji nieodrzucenie oferty wykonawcy

SAG Elbud Gdańsk S.A. z powodu niewykazania spełnienia warunków udziału

w postępowaniu, pomimo uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego do dokonania tej

czynności przez zamawiającego

Odwołujący Elektropaks zauważył, że wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. nie

wykazał spełniania warunku dysponowania kierownikiem budowy zgodnie z postanowieniami

SIWZ (pkt 5.2.1). Jak zauważył odwołujący Elektropaks, wykonawca SAG Elbud Gdańsk

S.A. na stronie 5 złożonej oferty oświadczył w Wykazie Pracowników, że dysponuje

odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania zamówienia,

w tym dysponuje kierownikiem budowy posiadającym odpowiednie uprawnienia budowlane

do projektowania i kierowania robotami bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej

w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, w osobie Pana

P.S.. Przedstawiony przez ww. wykonawcę kierownik budowy - Pan P.S., nie spełnił jednak

6

wymogu postawionego w punkcie 5.2.1. SIWZ, gdyż nie posiadał wymaganego przez

zamawiającego doświadczenia na stanowisku kierownika budowy - tj. nie wykazał, że osoba

ta w ciągu ostatnich siedmiu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres

zatrudnienia jest krótszy - w tym okresie, zrealizowała budowę co najmniej dwóch stacji

transformatorowo-rozdzielczych WN/SN.

W przedstawionym przez ww. wykonawcę do oferty dokumencie pod nazwą: „Wykaz

obiektów zrealizowanych w ciągu ostatnich 7 lat przed upływem składania ofert” (str. 13

oferty) wykonawca wskazał, iż Pan P.S. uczestniczył w realizacji czterech robót

budowlanych, wskazanych z nazwy, które swym zakresem nie odpowiadają jednak

wymogom SIWZ. Odwołujący Elektropaks stwierdził, że niezależnie od okoliczności, że

„Wykaz obiektów zrealizowanych w ciągu ostatnich 7 lat przed upływem składania ofert”

wobec braku jakichkolwiek dat przy podanych w jego treści inwestycjach nie potwierdza, aby

wskazane w jego treści roboty budowlane były realizowane w okresie ostatnich 7 lat przed

terminem składania ofert (zgodnie z wymogiem SIWZ), to należy podnieść, iż

z przedstawionego przez wykonawcę SAG Elbud Gdańsk S.A ww. wykazu jednoznacznie

wynika, że Pan P.S. był kierownikiem budowy na wskazanych robotach budowlanych od poz.

1 do poz. 3 wykazu, ale zakres tych zadań dotyczył prac wykonanych na napięciu 30/6kV,

czyli SN/SN, natomiast zamawiający wymagał, by prace te były wykonywane na napięciu

110/30 kV, czyli WN/SN.

Dodatkowo, jak zauważył odwołujący Elektropaks, zamawiający wymagał, by

wykonawca przedstawił doświadczenie kierownika budowy w zakresie budowy co najmniej

dwóch (2) stacji transformatorowo-rozdzielczych WN/SN, czyli 110/30kV, podczas gdy

wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. przedstawił doświadczenie Pana P.S. w zakresie tylko

jednej (1) budowy (pozycja nr 4 ww. dokumentu). Dodatkowym aspektem, przemawiającym

za zakwestionowaniem także i wspomnianej wyżej pozycji numer 4 „Wykazu obiektów (...)”

jest, w opinii odwołującego Elektropaks, fakt, że Pan P.S. pełnił tam funkcje „Koordynatora z

ramienia służb eksploatacyjnych Zamawiającego”, a nie, jak wymagał zamawiający w SIWZ,

„kierownika budowy”. Z tych względów nie można było, zdaniem odwołującego Elektropaks,

uznać, by wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. spełnił warunek w zakresie dysponowania

potencjałem technicznym

i osobami zdolnymi do wykonywania przedmiotowego zamówienia w osobie kierownika

budowy posiadającego uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez

ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych

i elektroenergetycznych.

7

Odwołujący Elektropaks zauważył, że w dniu 15 czerwca 2016 r. zamawiający

wezwał wykonawcę SAG Elbud Gdańsk S.A. na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp do

uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie przez wykonawcę warunku udziału

w postępowaniu w zakresie ww. pkt 5.2.1 SIWZ odnośnie udokumentowania, że osoba

wykazana przez wykonawcę do pełnienia funkcji kierownika budowy, w ciągu ostatnich

siedmiu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres zatrudnienia jest krótszy -

w tym okresie, zrealizowała budowę co najmniej dwóch stacji transformatorowo-

rozdzielczych WN/SN. W odpowiedzi złożonej na wezwanie zamawiającego w dniu

20 czerwca 2016 r. ww. wykonawca oświadczył, iż spełnia warunek udziału w postępowaniu

oraz, że Pan P.S. posiada wymagane w SIWZ doświadczenie zawodowe, co zostało

wykazane w załączniku do złożonej oferty pod nazwą „Wykaz obiektów zrealizowanych w

ciągu ostatnich 7 lat przed upływem składnia ofert”, na dowód czego wykonawca ponownie

przedłożył przedmiotowy „Wykaz (...)”. Jednocześnie wykonawca przedstawił argumentację

odnoszącą się do prawidłowej - w jego ocenie - kwalifikacji wykazanych przy Panu P.S. robót

budowlanych, jako budowy co najmniej dwóch stacji transformatorowo-rozdzielczych

WN/SN, o napięciu wymaganym w SIWZ.

Jak wskazał odwołujący Elektropaks, swoje twierdzenia wykonawca wywodzi z normy

PN-92/E-50601 „Słownik terminologiczny elektryki. Wytwarzanie, przesyłanie i rozdzielanie

energii elektrycznej. Pojęcia ogólne.” będącej tłumaczeniem międzynarodowej normy

IEC 50(601)-1985, w którym wskazuje się m.in. na znaczenie takich zwrotów jak: „napięcie

niskie”, „napięcie wysokie” oraz „napięcie średnie”.

Odwołujący podał, że zgodnie z powyższym:

- „napięcie niskie” - dowolne napięcie stosowane w sieci rozdzielczej, którego wartość

w przypadku prądu przemiennego nie przekracza 1000V.”,

- „napięcie wysokie”:

1) w znaczeniu szerszym: wszystkie napięcia powyżej niskiego napięcia,

2) w znaczeniu węższym: napięcie najwyższe, stosowane do przesyłania wielkiej ilości

energii.”,

- „napięcie średnie” - wszystkie napięcia zawarte między napięciem niskim i napięciem

wysokim (użytym w znaczeniu węższym zgodnie z definicją napięcia wysokiego pkt 2

powyżej).

Zastrzeżona była również uwaga, zgodnie z którą: „Granica między napięciem średnim

i wysokim nie jest określona dokładnie i zależy od okoliczności i tradycji lokalnych. Granica ta

mieści się zazwyczaj w przedziale 30...100kV”.

8

Odwołujący Elektropaks zwrócił uwagę, że wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. przy

tym samym piśmie, w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oferty w trybie art. 26 ust. 3

ustawy Pzp o dokument składany na potwierdzenie, że dysponuje osobami zdolnymi do

wykonania przedmiotowego zamówienia, w tym w szczególności w zakresie pełnienia funkcji

kierownika budowy, o którym mowa w pkt 5.2.1. SIWZ, przedłożył dokumenty dotyczące

Pana J.D. wraz z kserokopiami uprawnień oraz wykazem zrealizowanych przez niego

obiektów (na potwierdzenie warunku z pkt 5.2.1. SIWZ).

Zamawiający, dokonał oceny złożonych przez wykonawcę oświadczeń i uzupełnień

i na tej podstawie zakwalifikował ofertę SAG Elbud Gdańsk S.A. jako spełniającą wymagania

wyrażone w SIWZ.

W ocenie odwołującego Elektropaks, zamawiający nie zwrócił uwagi na podstawowy

fakt, że wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A., mimo złożonych oświadczeń i uzupełnień

dokonanych w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego, nadal nie wykazał spełnienia

warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w pkt 5.2.1. SIWZ. Odwołujący

Elektropaks wskazał na odpowiedzi zamawiającego na pytania wykonawców nr 3-29 z dnia

25 maja 2016 r. Odwołujący Elektropaks zwróćił szczególną uwagę na pytanie i odpowiedź

nr 57, z których, w ocenie odwołującego Elektropaks wprost i jednoznacznie wynika, że

zamawiający oznaczając wymagania dotyczące doświadczenia osoby pełniącej funkcję

kierownika budowy co najmniej dwóch stacji transformatorowo-rozdzielczych i podając

napięcie tych stacji jako WN/SN, miał na myśli napięcie 110kV/SN.

Chcąc doprecyzować zagadnienie związane z normą PN-92/E-50601 odwołujący

Elektropaks wskazał, że powołana przez wykonawcę w piśmie z dnia 20 czerwca 2016 r.

norma z 1985 r. nie odzwierciedla w istocie szczegółowego zakresu wysokości napięć

właściwych dla każdego z ww. terminów, tj. niskie napięcie, średnie napięcie i wysokie

napięcie, dlatego tok myślenia wykonawcy wydaje się odwołującemu Elektorpaks być

mocno chybiony.

Odwołujący Elektropaks zauważył, że szczegółowym określeniem nazewnictwa

i oznaczenia napięć w zakresie przedmiotowej normy PN-92/E-50601, na której treść

powołuje się wykonawca zajmował się dr inż. E.M., znany autorytet w dziedzinie elektryki

(branży elektrycznej), będący także inżynierem europejskim, który w publikacji pt.

„Nazewnictwo i oznaczenie napięć” zawartej w Biuletynie SEP z 2004 r. podjął się

komentarza zapisów tej właśnie normy i wprost wskazał, co oznaczają terminy niskie

napięcie i średnie napięcie:

„(...) niskie napięcie (skrót: nn)

9

Dla celów niniejszej normy napięcie stosowane przy dostarczaniu energii elektrycznej,

którego górna graniczna, skuteczna wartość znamionowa wynosi 1kV;

średnie napięcie (skrót: SN)

Dla celów niniejszej normy napięcie stosowane przy dostarczaniu energii elektrycznej,

którego znamionowa wartość skuteczna zawarta jest w przedziale od 1kV do 35 kV”.

Jak wskazał odwołujący Elektropaks, biorąc pod uwagę komentarz dr inż. E.M. do

ww. normy PN- 92/E-50601, na której treść powołuje się wykonawca oraz treść dokumentu

wykonawcy dołączonego do oferty pod nazwą „Wykaz obiektów zrealizowanych w ciągu

ostatnich 7 lat przed upływem składnia ofert”, który miał dowodzić faktu spełnienia przez tego

wykonawcę warunków udziału w przedmiotowym postępowaniu, stwierdzić należy, że

wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. wykazał wymagane doświadczenie kierownika budowy

P.S. jedynie na średnim napięciu, tj. SN/SN (do 35 kV), a nie, jak wymagał tego

zamawiający, na napięciu WN/SN (110kV/SN), co nie potwierdza spełnienia przez tego

wykonawcę warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w pkt 5.2.1 SIWZ. Jedynie

poz. 4 „Wykazu (...)”, tj. „Budowa stacji Sgs-7 stacja 110/30kV Odkrywka Tomisławice”,

dotyczyła robót budowlanych wykonywanych na napięciu WN/SN (110/30 kV).

Odwołujący Elektropaks podał ponadto, że przytoczona przez wykonawcę treść

normy PN-92/E-50601 pochodzi z 1985 r., niemniej jednak istnieje jeszcze jedna norma

opublikowana w 2002 r., a następnie znowelizowana w latach 2004, 2008 oraz w 2010 r.,

tj. norma PN-EN 50160 - „Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach

rozdzielczych”, będąca tłumaczeniem normy europejskiej EN 50160:1999. Norma ta była

w wielu krajach europejskich podstawą do stworzenia uregulowań prawnych w zakresie

parametrów jakości energii elektrycznej dostarczanej odbiorcom. Standardy jakościowe

parametrów napięcia zasilającego wskazane w znowelizowanej normie odnoszą się do

miejsc dostarczania energii elektrycznej do odbiorców przyłączonych do publicznych sieci

zasilających o napięciu niskim, średnim oraz wysokim. Jednocześnie, norma wskazuje

dokładnie ramy kV, na podstawie których można stwierdzić, z jakim rodzajem napięcia mamy

do czynienia, i tak: napięcie niskie nn (do 1kV), napięcie średnie SN (powyżej 1kV do 36 kV)

oraz wysokie WN (powyżej 36 kV do 150 kV).

Przytoczona wyżej norma PN-EN 50160 (znowelizowana w 2010 r.) potwierdza, jak

zauważył odwołujący Elektropaks, iż roboty wykonywane przez Pana P.S. jako kierownika

budowy to realizacje inwestycji na średnim napięciu, a zatem nie odpowiadające swym

zakresem wymogom SiWZ.

Odnosząc się do złożonej przez wykonawcę odpowiedzi na wezwanie do

uzupełnienia dokumentów na potwierdzenie, że dysponuje osobami zdolnymi do wykonania 10

przedmiotowego zamówienia, w tym w szczególności w zakresie pełnienia funkcji kierownika

budowy, odwołujący Elektopaks wskazał, że wykonawca przedłożył jeszcze dokumenty Pana

J.D. wraz z kopiami uprawnień oraz wykazem zrealizowanych przez niego obiektów, zgodnie

z pkt 6.2.1.1 SIWZ. Jednak, zdaniem odwołującego Elektropaks, wykonawca w

przedstawionym dokumencie pod nazwą „Wykaz obiektów zrealizowanych

w ciągu 7 lat przed upływem składania ofert” nie wykazał, że Pan J.D. spełnia warunki

określone w 5.2.1 SIWZ. Z załączonego przez wykonawcę wykazu nie wynika bowiem, jakie

dokładnie roboty budowlane wchodziły w zakres tych realizacji, oraz w jakich okresach były

one przeprowadzane (tj. czy faktycznie zostały wykonane w okresie ostatnich 7 lat przed

terminem składania ofert).

Ponadto, w opinii odwołującego Elektropaks, zamawiający pominął istotny z punktu

widzenia wymogów postępowania fakt, że Pan J.D., nie spełnia podstawowego warunku

nałożonego na kierownika budowy, którym ma dysponować wykonawca ubiegający się o

udzielenie zamówienia - Pan J.D. nie legitymuje się wymaganymi

w punkcie 5.2.1. SIWZ uprawnieniami budowlanymi do kierowania robotami budowlanymi

„bez ograniczeń” - w ramach uzupełnienia oferty w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp

wykonawca przedstawił kopię uprawnień Pana J.D., które nie spełniają wymagań pkt 5.2.1

SIWZ.

Odwołujący Elektropaks stwierdził, że zgodnie z załączonym do pisma wykonawcy

z dnia 20 czerwca 2016 r. dokumentem pod nazwą „Decyzja o stwierdzeniu przygotowania

zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie” z dnia

23 grudnia 1992 r., Pan J.D. posiada tytuł naukowo - zawodowy „technik elektronik”.

Powołaną decyzją zostały mu nadane uprawnienia do kierowania budową

i robotami w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji elektrycznych

- obejmujących instalacje elektryczne, napowietrzne i kablowe linie energetyczne, stacje

i urządzenia elektroenergetyczne. Z treści decyzji wynika również, że Pan J.D. jest

upoważniony do: 1) kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i

kontrolowania, wytwarzania konstrukcyjnych elementów sieci i instalacji elektrycznych oraz

oceniania i badania stanu technicznego w zakresie sieci i instalacji elektrycznych, stacji oraz

urządzeń elektroenergetycznych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych, 2)

sporządzania w budownictwie rodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze

do 1000 m3 projektów sieci i instalacji elektrycznych

o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych.

Odwołujący zauważył, że podstawą prawną do wydania przedmiotowej decyzji było

rozporządzenie Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego

11

1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1975 r.,

Nr 8, poz. 46 ze zm.), zgodnie z treścią którego, osoby ze średnim wykształceniem

techniczne (jak Pan Dąbrowski - technik elektronik), mogły pełnić samodzielną funkcję

techniczną obejmującą kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy i robót,

wyłącznie przy budowie budynków, budowli i instalacji o powszechnie znanych

rozwiązaniach konstrukcyjnych, objętych daną specjalnością techniczno-budowlaną (vide:

§ 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia). Jednocześnie, w odniesieniu do osób, które

ukończyły wyższą szkołę techniczną i posiadały wymaganą praktykę na budowie,

rozporządzenie nie wprowadzało ograniczenia przysługujących im uprawnień do

powszechnie znanych rozwiązań konstrukcyjnych.

W ocenie odwołującego Elektropaks, wyraźne zawężenie przyznanych Panu D.

uprawnień do kierowania i kontrolowania, wytwarzania konstrukcyjnych elementów sieci i

instalacji elektrycznych oraz oceniania i badania stanu technicznego

w zakresie sieci i instalacji elektrycznych, stacji oraz urządzeń elektroenergetycznych

o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych wskazuje - przy średnim

technicznym wykształceniu Pana D. i przytoczonym § 5 ust. 2 rozporządzenia - na

posiadanie przez wykazaną osobę uprawnień budowlanych w ograniczonym zakresie,

tj. niezgodnie z SIWZ. Odwołujący Elektropaks, mając na względzie dyspozycję art. 104

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016, poz. 290) podał, że osoby,

które przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed 1 stycznia 1995 r.), uzyskały uprawnienia

budowlane lub stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia

samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, zachowują uprawnienia do pełnienia

tych funkcji w dotychczasowym zakresie, zatem wykluczona jest jakakolwiek rozszerzająca

interpretacja zakresu uprawnień przysługujących Panu D., a ich treść należy weryfikować w

odniesieniu do przepisów, na mocy których zostały nadane. Odwołujący Elektropaks

przywołał wyroki Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 lipca 2015 r., sygn. akt KIO 1320/15,

KIO 1330/15, oraz z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt KIO 1752/10.

Odwołujący Elektropaks zauważył również, że sam wykonawca w uzupełnionym na

wezwanie zamawiającego Wykazie pracowników, w tabeli „Uprawnienia/świadectwa

kwalifikacji”, przy nazwisku Pana D. podał jedynie: „uprawnienia budowlane do kierowania

robotami w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i elektrycznych –

obejmującej instalacje elektryczne, napowietrzne i kablowe linie energetyczne, stacje

i urządzenia elektroenergetyczne” nie określając zakresu uprawnień budowlanych

przysługujących tej osobie, podczas gdy w tej samej kolumnie przy nazwisku Pana S. wpisał:

„uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami bez ograniczeń w

specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych

12

i elektroenergetycznych”. Powyższe działanie wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. może,

zdaniem odwołującego Elektropaks, sugerować, że wykonawca ma wiedzę na temat braku

stosownych, wymaganych SIWZ uprawnień budowlanych Pana D. i celowo pomija złożenie

zamawiającemu oświadczenia dotyczącego ich zakresu.

Wobec powołanych argumentów odwołujący Elektropaks stwierdził, że wykonawca

SAG Elbud Gdańsk S.A. zarówno wykazując w ofercie uprawnienia i doświadczenie Pana S.,

jak i Pana D. (w wyniku wezwania zamawiającego na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp)

nie potwierdził, że dysponuje osobą wymaganą zgodnie z pkt 5.2.1 SIWZ, co potwierdza, jak

zauważył odwołujący Elektropaks, że wykonawca nie potwierdził spełnienia ww. warunku

udziału w postępowaniu i powinien podlegać wykluczeniu

z postępowania, a jego ofertę zamawiający winien był uznać za odrzuconą. Odwołujący

Elektropaks przywołał uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 listopada 2011 r.,

sygn. akt KIO/KU 84/11.

Z uwagi na powyższe, w ocenie odwołującego Elektropaks, uznac należy, że

w zakresie wymogu postawionego przez zamawiającego w punkcie 5.2.1. SIWZ wykonawca

SAG Efbud Gdańsk S.A. nie spełnił warunku w nim postawionego, bowiem nie posiada

wymaganego potencjału technicznego, w tym osoby na stanowisku kierownika budowy

posiadającego uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi „bez

ograniczeń”, pomimo wezwania przez zamawiającego do uzupełnienia dokumentów

potwierdzających spełnienie przez wykonawcę warunku udziału w postępowaniu

określonego w pkt 5.2.1. SIWZ.

Ponadto, odwołujący Elektropaks podniósł, że wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A.

nie spełnił wymagań zamawiającego postawionych w pkt 5.2.3. i 6.2.1.3. SIWZ, bowiem

w swojej ofercie na stronie numer 5, w dokumencie o nazwie „Wykaz Pracowników” nie

wykazał, że powołane przez niego osoby na stanowisku elektromonter w ogóle posiadają

wymaganą przez SIWZ wiedzę i minimum 5 letnie doświadczenie w budowie „obiektów”

określonych w punkcie 5.2.3.1; 5.2.3.2; 5.2.3.3.; 5.2.3.4.; 5.2.3.5 SIWZ. W ocenie

odwołującego Elektropaks, udokumentowanie tego doświadczenia i wiedzy było warunkiem

koniecznym by oferta SAG Elbud Gdańsk S.A. mogła zostać uznana za spełniającą warunki

udziału w przedmiotowym postępowaniu, niezależnie od zakresu żądanych przez

zamawiającego w SIWZ dokumentów. W przeciwnym razie wymagania zamawiającego

dotyczące wiedzy i doświadczenia osób, o których mowa w pkt 5.2.3 i nast. SIWZ należałoby

uznać za iluzoryczne. Co więcej, jak zauważył odwołujący Elektropaks, zamawiający

w powyższych punktach SIWZ wskazał wprost, w zakresie jakich robót budowlanych

pracownicy wykonawcy winni wykazać się doświadczeniem (pkt 5.2.3. SIWZ). Odwołujący

13

Elektropaks stwierdził, że wykaz osób załączony na stronie numer 5-7 oferty SAG Elbud

Gdańsk S.A. zawierał wyłącznie dane w postaci imienia i nazwiska, zakresu wykonywanych

czynności (stanowiska) oraz świadectwa kwalifikacji uprawniającego do zajmowania się

eksploatacją urządzeń, instalacji i Siecie elektroenergetycznych w zakresie bez ograniczenia

napięcia (grupa „E”). Ponadto, jak wskazał odwołujący Elektropaks, w zakresie pracowników

przewidzianych do realizacji przedmiotowego zadania wykonawca wskazał Pana P.G.,

którego świadectwo kwalifikacji (grupa E) nr 337/E/80/2011 załączone na stronie 24 oferty

było na dzień składania ofert, tj. 1 czerwca 2016 r. nieważne - świadectwo nr 337/E/80/2011

było ważne do dnia 8 maja 2016 r.

Mając powyższe na uwadze odwołujący Elektropaks stwierdził, że także i w zakresie

wymogu postawionego przez zamawiającego w pkt 5.2.3. SIWZ wykonawca SAG Elbud

Gdańsk S.A. nie spełnił warunku w nim postawionego, bowiem nie posiada wymaganego

potencjału technicznego, w tym osób posiadających świadectwo kwalifikacyjne uprawniające

do zajmowania się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych w zakresie

bez ograniczenia napięcia (grupa „E”), legitymujących się odpowiednią wiedzą i okresem

5-Ietniego doświadczenia w budowie co najmniej dwóch obiektów, przy realizacji których

pracownik ten brał udział.

Z uwagi na powyższą argumentację uzasadniającą wykluczenie wykonawcy SAG

Elbud Gdańsk S.A. z postępowania, a co za tym idzie, odrzucenie jego oferty, w opinii

odwołującego Elektropaks, zamawiający nie był zobowiązany do wzywania ww. wykonawcy

celem uzupełnienia jego oferty o dokumenty potwierdzające spełnienie warunku określonego

w pkt 5.2.3 SIWZ, bowiem, jak stanowi art. 26 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy Pzp,

zamawiający jest zwolniony z obowiązku wystosowania wezwania, o którym mowa w tym

przepisie, jeżeli oferta wykonawcy podlega odrzuceniu, co w ocenie odwołującego

Elektropaks, miało miejsce w odniesieniu do wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. W ocenie

odwołującego Elektropaks, biorąc pod uwagę fakt, iż wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A.

nie wykazał posiadania osób legitymujących się wiedzą i odpowiednim doświadczeniem

zarówno na stanowisku kierownika budowy, jak i na stanowisku elektromontera, uznać

należy, że wykonawca ten nie potwierdził spełnienia warunków udziału w postępowaniu

postawionych przez zamawiającego w pkt 5.2.1 SIWZ oraz w pkt 5.2.3. SIWZ, a zatem nie

daje rękojmi należytego wykonania przedmiotowego zamówienia oraz nie gwarantuje

pewności, co do rzetelnego i prawidłowego wykonania tego zamówienia.

Ubocznie odwołujący Elektropaks zwrócił uwagę, że wykonawca SAG Elbud Gdańsk

S.A. nie spełnił także wymogu określonego w pkt. 10.2 SIWZ – na stronie 27 i 31 złożonej

oferty przedstawił certyfikaty wystawione przez Spółkę PFISTERER. Certyfikaty te zostały

14

sporządzone w języku angielskim i na dzień składania ofert (tj. 1 czerwca 2016 r.), ani też na

dzień złożenia odpowiedzi na wezwanie zamawiającego do uzupełnienia oferty (tj. na dzień

20 czerwca 2016 r.), nie zostało złożone tłumaczenie tych dokumentów. Zamawiający nie

wykazał także woli zwolnienia wykonawcy od obowiązku składania w niniejszym

postępowaniu wszystkich dokumentów w jeżyku polskim.

W świetle tych wszystkich okoliczności, biorąc pod uwagę uzasadnione wątpliwości

co do treści złożonych przez wykonawcę SAG Elbud Gdańsk S.A. oświadczeń i dokumentów

w zakresie potwierdzenia spełnienia warunku udziału w postępowaniu, należy uznać,

zdaniem odwołującego Elektropaks, że zaistniała dostateczna podstawa do stwierdzenia, że

w niniejszej sprawie wykonawca SAG Elbud Gdańsk S.A. nie wykazał spełnienia warunku

udziału w postępowaniu (warunek dysponowania osobami zdolnymi do wykonania

zamówienia), co w konsekwencji winno doprowadzić do wykluczenia tego wykonawcy

z przedmiotowego postępowania.

Ad 2 - naruszenie art. 91a ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 91 b ust. 1 ustawy Pzp poprzez

zaproszenie do udziału w aukcji elektronicznej wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A., pomimo

istnienia okoliczności uzasadniających odrzucenie oferty tego wykonawcy, a w konsekwencji

zamiar przeprowadzenia aukcji elektronicznej niezgodnie z dyspozycją art. 91a ust. 1 ustawy

Pzp, podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że nie zachodzą przesłanki do

przeprowadzenia aukcji elektronicznej, ze względu na złożenie w postępowaniu tylko dwóch

ofert niepodlegających odrzuceniu

Ad 3 - art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty

złożonej przez odwołującego, bowiem z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa

w pkt 1-2 powyżej i wskazanych procedur, jakie powinien przeprowadzić zamawiający,

za najkorzystniejszą winna być uznana właśnie oferta złożona przez odwołującego.

Jak zauważył odwołujący Elektropaks, do dnia wniesienia odwołania zamawiający nie

przekazał odwołującemu za pośrednictwem drogi elektronicznej zaproszenia do udziału

w aukcji, tym niemniej należy wnioskować, zdaniem odwołującego, że wobec braku

odrzucenia oferty wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. (zgodnie z treścią zawiadomienia

zamawiającego z dnia 19 lipca 2016 r.), wykonawca ten zaliczany jest w poczet podmiotów

dopuszczonych przez zamawiającego do udziału w aukcji. Odwołujący Elektropaks

stwierdził, że wobec istnienia okoliczności przemawiających za wykluczeniem z udziału

w postępowaniu Wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A., zamawiający za najkorzystniejszą

powinien uznać ofertę złożoną przez odwołującego Elektropaks, w świetle określonych

w SIWZ kryteriów oceny ofert. Odwołujący wskazał, że zaniechanie wykluczenia

z postępowania wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. i dopuszczenie tego podmiotu do

15

udziału w aukcji elektronicznej, pomimo przesłanek uzasadniających odrzucenie oferty tego

wykonawcy i wybór (z pominięciem aukcji elektronicznej) jako najkorzystniejszej, oferty

złożonej przez odwołującego Elektropaks, stanowi naruszenie przepisów w zakresie

ustawowych zasad przeprowadzenia aukcji elektronicznej.

Ad 4 - naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy Pzp jako pochodna naruszenia przepisów wskazanych

w pkt 1-3 powyżej, poprzez przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia

w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania

wykonawców, w tym brak wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A.

Odwołujący Elektropaks podniósł, że w konsekwencji naruszenia przez

zamawiającego art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 4 ustawy Pzp, art. 91a ust.

1 ustawy Pzp w zw. z art. 91b ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 91 ust. 1 ustawy Pzp, doszło do

zachwiania zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania Wykonawców

w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący podał, że wobec uzyskania w dniu 19 lipca

2016 r. informacji o odrzuceniu ofert (wykonawcach wykluczonych), odwołujący powziął

wiedzę na temat zakończenia przez zamawiającego etapu badania ofert, a co za tym idzie -

o pozytywnym zweryfikowaniu ofert pozostałych wykonawców, w tym oferty złożonej przez

wykonawcę SAG Elbud Gdańsk S.A., której błędna ocena jako spełniającej wymagania

SIWZ wpływa nie tylko na krąg wykonawców mogących ubiegać się o udzielenie

przedmiotowego zamówienia, ale także na bezzasadne przeprowadzenie aukcji

elektronicznej przez zamawiającego.

Odwołujący Elektropaks wniósł o:

1) wykluczenie wykonawcy SAG Elbud Gdańsk S.A. z postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, a w konsekwencji uznanie oferty tego wykonawcy za odrzuconą;

2) po wykonaniu czynności, o których mowa w pkt 1 - dokonanie przez zamawiającego

ponownego badania oraz oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej,

3) dopuszczenie i przeprowadzenie postępowania odwoławczego z uwzględnieniem

dowodów załączonych do niniejszego pisma i na wskazane w nim okoliczności;

4) zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania

odwoławczego, w tym kwoty wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego, zgodnie

z przedłożoną na posiedzeniu fakturą.

Wykonawca Electrum Sp. z o.o. (dalej: odwołujący Electrum) wniósł odwołanie od

niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty

16

odwołującego z uwagi na błędne uznanie, że treść tej oferty nie odpowiada treści specyfikacji

istotnych warunków zamówienia.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp z uwagi na bezpodstawne uznanie, iż oferta

niezgodna z treścią specyfikacji istotnych warunków odwołującego Electrum jest

zamówienia, tj.: jedno z urządzeń zaproponowane przez wykonawcę w ramach oferty -

rozdzielnica 30 kV produkcji ABB Sp. z o.o. typu ZX2 nie spełnia wymogów SIWZ, podczas

gdy wymienione urządzenie objęte ofertą wykonawcy spełnia wszelkie wymogi SIWZ

i zapewnia zakładaną przez zamawiającego funkcjonalność i kompatybilność z systemem

nadzoru nad układem elektroenergetycznym istniejącym u zamawiającego, do którego

stacja, której wykonanie jest przedmiotem zamówienia, będzie włączona.

2. art. 30 ust. 4 ustawy Pzp w związku z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez brak

wskazania w SIWZ lub w odpowiedziach na zapytania parametrów technicznych, jakie

zamawiający uznaje za istotne dla wykazania równoważności, podczas gdy dopuszczenie

rozwiązania równoważnego nie może oznaczać, że inne zaproponowane w ramach tej

równoważności urządzenie ma spełniać wszystkie wymagania przedmiotu referencyjnego

wskazanego w treści SIWZ; a w konsekwencji:

a) uznanie, iż jedno z urządzeń zaproponowane przez wykonawcę w ramach oferty,

tj. rozdzielnica 30 kV produkcji ABB Sp. z o.o. typu ZX2 nie jest równoważna do rozdzielnicy

NXPLUS, podczas gdy kompatybilność i funkcjonalność jako parametry wskazane przez

zamawiającego jako kryteria oceny równoważności rozwiązań zaproponowanych przez

odwołującego (pkt 4 odpowiedzi na zapytanie nr 3 do SIWZ z dnia 20 maja 2016 r.) powinny

prowadzić do uznania ich za równoważne z rozwiązaniami z SIWZ;

b) wymaganie tożsamości, nie zaś równoważności rozwiązań proponowanych przez

z tymi wskazanymi przez zamawiającego w SIWZ, podczas, gdy wykonawcę

zaproponowana przez wykonawcę rozdzielnica 30 kV produkcji ABB Sp. z o.o. typ ZX2

spełnia wszelkie wymagania zarówno techniczne, jak i funkcjonalne zamawiającego

przedstawione w SIWZ i w odpowiedziach na pytania do SIWZ jako parametry minimalne

w stosunku do samego urządzenia „rozdzielnica” opisanego w treści SIWZ.

c) ocenę równoważności w/w rozdzielnicy z uwzględnieniem elementów dodatkowych

stanowiących wyposażenie rozdzielni 30 kV, a nie stanowiących części składowych samej

przekładniki ziemnozwarciowe, rozdzielnicy typu NXPLUS produkcji SIEMENS (tj.

przekaźniki zabezpieczeń, oprzewodowanie przedziałów nn) (przewidzianej w projekcie

wykonawczym stanowiącym element Specyfikacji Technicznej - Załącznik nr 1 do SIWZ).

17

3. art. 26 ust. 4 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy Pzp

poprzez zaniechanie wezwania odwołującego do wyjaśnienia oferty i wyjaśnienia

załączonych do niej dokumentów w zakresie:

a) parametru napięcia pomocniczego dla napędu włącznika - poza parametrem

pomocniczym dla napędu włącznika wszystkie pozostałe parametry napięciowe dotyczą

prądu stałego, tylko jeden prądu zmiennego, co wskazuje na pomyłkę w przedłożonej ofercie

dostawcy rozdzielnicy;

b) braku informacji w ofercie na temat legalizacji przekładnika napięciowego, uzwojenia

I klasy 0,2FS5 oraz rdzenia I klasy 0,2FS5 (pole transformatora) i automatycznym uznaniu,

że brak jest takowej legalizacji dla ww. urządzeń;

c) ilości pól w rozdzielnicy objętej ofertą wykonawcy;

ewentualnie poprawienia omyłki polegającej na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych

warunków zamówienia (napięcie pomocnicze dla wyłącznika jest 220V AC, a powinno być

220V DC), niepowodującej istotnych zmian w treści oferty wykonawcy,

w konsekwencji zaś, pozbawienie wykonawcy prawa do wyjaśnienia wątpliwości

zamawiającego w zakresie zaproponowanego urządzenia w odniesieniu do parametrów,

które w żaden sposób nie wpływają na zmianę funkcjonalności.

4. art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez ocenę oferty wykonawcy z naruszeniem zasady

uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, tj. analizę oferty w zakresie

równoważnego urządzenia: rozdzielnicy 30 kV typu ZX2 zaproponowanego

z uwzględnieniem wymogów dla całej rozdzielni 30 kV, wymaganie takich właściwości

rozdzielnicy, które nie mają znaczenia dla spełnienia celu i funkcjonalności, któremu ma

służyć przedmiot zamówienia, a które powodują lub wręcz eliminują konkurencję na rynku,

a dla wykonawcy możliwość przedstawienia rozwiązań równoważnych.

5. art. 27 ust. 1 ustawy Pzp poprzez niezachowanie formy komunikowania się

z wykonawcą wybranej przez zamawiającego zgodnie pkt. 7.3 SIWZ („Oświadczenia,

wnioski, pytania do treści SIWZ, zawiadomienia oraz informacje związane z prowadzonym

postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego, należy przekazywać pisemnie (na

adres wskazany w pkt 2.2), lub drogą elektroniczną (na adresy wskazane w pkt 7.2)”,

poprzez przesłanie pisma z dnia 19 lipca 2016 r. do Electrum Sp. z o.o. wyłącznie faksem.

W uzasadnieniu odwołania odwołujący Electrum wskazał na następujące

okoliczności:

Ad. 1

18

Jak zauważył odwołujący Electrum, odrzucenie oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt

2 ustawy Pzp może nastąpić tylko w przypadku, gdy występuje zasadnicza i nieusuwalna

niezgodność postanowień oferty z zapisami specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Niezgodność treści oferty z treścią SIWZ powinna być oceniania z uwzględnieniem definicji

oferty zawartej w art. 66 KC, tj. niezgodności złożonego oświadczenia woli wykonawcy

z wymaganiami zamawiającego, odnoszącymi się do merytorycznego zakresu przedmiotu

zamówienia, a więc materialnej sprzeczności zakresu zobowiązania zawartego w ofercie

z zakresem zobowiązania, którego zamawiający oczekuje dla spełnienia swoich

uzasadnionych potrzeb, zgodnie z postanowieniami SIWZ.

Odwołujący Electrum stwierdził, że nie występują jakiekolwiek niezgodności

pomiędzy urządzeniem zaproponowanym przez odwołującego Electrum jako równoważne

w stosunku do rozdzielnicy 30 kV NXPLUS Siemens. W ocenie odwołującego Electrum,

zamawiający błędnie oceniał zaproponowane urządzenie wymagając od niego identyczności

w stosunku do tego, które wskazał w specyfikacji technicznej, nie zaś pod względem tego,

czy jest ono urządzeniem równoważnym. Odwołujący Electrum podkreślił, iż rozdzielnia

30kV typu ZX2 produkcji ABB Sp. z o.o. jest urządzeniem równoważnym w stosunku do

rozdzielnicy NXPLUS, dlatego też w okolicznościach niniejszej sprawy nie występuje

jakakolwiek niezgodność oferty w odniesieniu do treści SIWZ. Zdaniem odwołującego

Electrum, wskazane przez zamawiającego w piśmie z dnia 19 lipca 2016 r. rzekome

„niezgodności” są skutkiem błędnej oceny oferty przez zamawiającego bez uwzględnienia

istoty równoważności, a zatem zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia oferty

odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.

Odwołujący Electrum zwrócił również uwagę, że w niniejszej sprawie zarzucane

niezgodności dotyczą jednego urządzenia - rozdzielnicy 30kV, którego dostawa i montaż

stanowi nieznaczną część realizacji zamówienia (około 10-12% wartości zamówienia)

i dosłownie kilku, spośród kilkuset innych parametrów, do tego nieistotnych z punktu

widzenia funkcjonalności urządzenia. Odwołujący Electrum wskazał, że zamawiający

odrzucił ofertę odwołującego mimo, że:

a) zarzucane w niej niezgodności w zakresie postanowień SIWZ miały charakter

nieistotny z punktu widzenia oczekiwań i potrzeb zamawiającego określonych SIWZ. Jako

nieistotne należy je też ocenić w aspekcie technicznym w kontekście prawidłowego

i niezakłóconego działania w/w urządzenia, a tym samym możliwości realizacji zamówienia;

b) występujące zarzucane niezgodności mogły zostać usunięte w trybie

wyjaśnienia treści oferty lub poprawienia.

19

W związku z powyższym, zdaniem odwołującego Electrum, zamawiający odrzucając ofertę

odwołującego naruszył normę art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, albowiem nie zaistniały

przesłanki dla odrzucenia tej oferty.

Ad. 2

Jak zauważył odwołujący Electrum, zamawiający odrzucił ofertę odwołującego na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp wskazując, że zaproponowane w ofercie

odwołującego urządzenie, tj. rozdzielnica 30 kV produkcji ABB typu ZX2 nie jest równoważna

do rozdzielnicy NXPLUS. W uzasadnieniu wskazano kilka elementów, którymi, zdaniem

zamawiającego, zaproponowane przez odwołującego urządzenie różni się od urządzenia,

które wskazano w dokumentacji projektowej. Różnice zaś nie dyskwalifikują możliwości

uznania urządzeń za równoważne, a tak w niniejszej sprawie interpretuje równoważność

zamawiający. Odwołujący Electrum wskazał, że zgodnie z najnowszym orzecznictwem

Krajowej Izby Odwoławczej, oferta równoważna to taka, która przedstawia produkt, który nie

jest identyczny, tożsamy z produktem referencyjnym, ale posiada pewne, istotne dla

zamawiającego, zbliżone do produktu referencyjnego cechy i parametry. Pojęcie

równoważności nie może oznaczać tożsamości produktów, ponieważ przeczyłoby to istocie

oferowania produktów równoważnych i czyniłoby możliwość oferowania produktów

równoważnych pozorną i w praktyce niemożliwą do spełnienia. Rozwiązanie równoważne

zaś nie może oznaczać, że inne zaproponowane w ramach tej równoważności urządzenie

ma spełniać wszystkie parametry konkretnego urządzenia, określonego producenta,

przyjętego przez projektanta, gdyż naruszałoby to zasadę równego traktowania wykonawców

i uczciwej konkurencji.

a) Opisując parametry równoważności zamawiający wskazał, iż szczegółowy opis

przedmiotu zamówienia jest określony w specyfikacji technicznej stanowiącej Załącznik nr 1

do SIWZ, zaś parametry tam zawarte należy traktować jako wymagania minimalne

akceptowalne przez zamawiającego, przy czym to wykonawca ma zapewnić, że

zastosowane rozwiązania pozwolą osiągnąć zakładaną funkcjonalność i kompatybilność

z systemem nadzoru nad układem elektroenergetycznym istniejącym u zamawiającego

(odpowiedź zamawiającego na zapytanie nr 3 do SIWZ z dnia 20 maja 2016 r.). Odwołujący

Electrum podkreślił, że zamawiający nie określił, które z parametrów są dla niego istotne,

stwierdził jedynie, że wytyczną dla oceny równoważności jest efekt, to jest osiągnięcie

oczekiwanej funkcjonalności systemu.

Odwołujący Electrum podniósł, że zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem

doktryny i orzecznictwa, wszelkie niejasne, nieprecyzyjne wymogi SIWZ nie mogą wpływać

negatywnie na sytuację wykonawcy w postępowaniu, a więc przede wszystkim nie mogą

20

prowadzić do odrzucenia oferty, czy wykluczenia wykonawcy z postępowania. Odwołujący

Electrum wyraził pogląd, iż przedstawiając swoją ofertę zastosował się do wymogów

zamawiającego i wskazał na urządzenie funkcjonalnie odpowiadające temu, które zostało

wskazane w dokumentacji projektowej, spełniające minimalne wymagania techniczne

urządzenia wymienione przez zamawiającego w specyfikacji technicznej stanowiącej

Załącznik nr 1 do SIWZ. Na etapie oceny ofert Zamawiający nie może wskazywać, że

konkretne parametry są dla niego ważne, skoro nie określił tego w SIWZ, nie może też

obecnie, oceniając ofertę określać, że każdy parametr jest dla niego istotny, skoro podkreślił,

że wykonawca oferując rozwiązanie równoważne ma zapewnić osiągnięcie zakładanej

funkcjonalności i kompatybilności z systemem nadzoru nad układem elektroenergetycznym

istniejącym u zamawiającego.

b) Ocena równoważności nie może się odbywać poprzez automatyczne

i mechaniczne porównanie wszystkich parametrów - urządzenia wskazanego przez

zamawiającego oraz urządzenia proponowanego przez wykonawcę jako równoważnego, jak

to się dzieje, zdaniem odwołującego Electrum, w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący

Electrum uznał, że zamawiający wymaga, aby przedstawione w ofercie jako równoważne

rozwiązanie, urządzenie, materiał było faktycznie tożsame, identyczne z produktem przez

niego wskazanym, przy takim założeniu uprawnienie do przedstawienia przez wykonawcę

rozwiązań równoważnych pozostaje pozorne i niemożliwe do implementowania w ramach

postępowania.

Odwołujący Electrum przywołał wyroki Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 kwietnia

2014 r. w sprawie o sygn. akt KIO 738/14, oraz z dnia 14 października 2011 r. w sprawie

o sygn. akt KIO 2132/11.

Zdaniem odwołującego Electrum, ocena parametrów rozdzielnicy typu ZX2 ABB

Sp. z o.o. została dokonana przez zamawiającego mechanicznie, jeżeli zamawiający nie

odnalazł w ofercie ABB stanowiącej element oferty wykonawcy dotyczącej rozdzielnicy

któregokolwiek mało istotnego parametru wskazanego w Projekcie wykonawczym dla

rozdzielni (o tym szczegółowo dalej) uznawał, że oferta odwołującego nie spełnia w tym

zakresie wymagań SIWZ, podobnie w przypadku jakiejkolwiek niezgodności tych

parametrów (bez jakiejkolwiek refleksji z uwzględnieniem podstawowej wiedzy elektrycznej).

c) Odwołujący Electrum wskazał ponadto, iż w Projekcie wykonawczym „Stacji

transformatorowo - rozdzielczej 110/30 kV Sgs - 6 Osiny” w pkt. 1.5 określone zostały

wymogi zamawiającego dla rozdzielni 30 kV. Zgodnie zaś z definicją, rozdzielnia to zespół

urządzeń rozdzielczych określonego napięcia umożliwiających dokonywanie czynności

łączeniowych pomiędzy liniami, transformatorami i/lub innymi urządzeniami elektrycznymi,

21

będący częścią stacji elektroenergetycznej lub tworzący stację rozdzielczą (Por.: Biuletyn

SEP INPE, 2013, nr 162 -163, Instalacje i urządzenia elektroenergetyczne. Terminy

i definicje, s. 91 - 99) lub, zgodnie z inną definicją - wydzielone pomieszczenie, zespół

pomieszczeń lub wydzielony teren, na którym znajduje się rozdzielnica. W rozdzielni mogą

znajdować się także urządzenia pomocnicze, nie wchodzące w skład rozdzielnicy (Por.

Poradnik Inżyniera Elektryka, red.: dr inż. Grażyna Pieśniewska, tom. 3, wyd. 4 zm., s. 266).

A zatem, jak stwierdził odwołujący Electrum, zamawiający nie może porównywać rozdzielni

i zestawiać jej z rozdzielnicą, a w konsekwencji na etapie oceny ofert ustalać parametru

równoważności i twierdzić, że jest nim posiadanie przez rozdzielnicę wszystkich elementów

rozdzielni. Takie bowiem założenia są sprzeczne z zakresem pojęciowym „rozdzielni”

i „rozdzielnicy”.

Rozdzielnica bowiem, jak zaznaczył odwołujący Electrum, zgodnie z przywoływanym

słownikiem pojęć, to urządzenie elektroenergetyczne przeznaczone do rozdziału energii

elektrycznej oraz do zasilania i sterowania odbiorników tej energii wykonane całkowicie

u wytwórcy lub zestawione w miejscu zainstalowania z części o znacznym stopniu scalenia -

wykonanych u wytwórcy. Z technicznego punktu widzenia rozdzielnica stanowi więc jedynie

fragment rozdzielni i sama w sobie nie jest w stanie funkcjonować bez urządzeń

pomocniczych, które zazwyczaj są dostarczane osobno i zabudowywane zgodnie

z projektem w pomieszczeniu rozdzielni lub w specjalnie przygotowanych przestrzeniach

montażowych rozdzielnicy (w tzw. przedziałach niskiego napięcia, szafkach) przeznaczonych

właśnie to tego celu, tak wydzielonych konstrukcyjnie w rozdzielnicy by było możliwe

zabudowanie w nich elementów dowolnego producenta (w przedmiotowym postępowaniu

np. elementów produkowanych przez firmę Schneider) przez generalnego wykonawcę

danego obiektu.

Odwołujący Electrum zwrócił uwagę, że na taki podział znaczeniowy rozdzielni

i rozdzielnicy wskazuje też analiza zapisów Projektu wykonawczego. Projektant bowiem

wymienia na str. 11 Tomu D1 Projektu elementy składowe rozdzielni następnie wskazując,

że producentem i dostawcą rozdzielnicy jest firma Siemens, nadto na str. 14 podaje, że

pomieszczenie rozdzielni 30kV zaprojektowano tak, aby można było w tym pomieszczeniu

ustawić rozdzielnice firm ABB i Schneider. Tak wiec już na etapie projektowania

przewidziano, zdaniem odwołującego, Electrum, że w rozdzielni będzie mogło znajdować sie

urządzenie - rozdzielnica innych firm niż opisanej w projekcie – tj. SIEMENS Sp. z o.o.

Energy Management EM DG.

Odwołujący Electrum zaznaczył, że zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Pzp wykonawca,

który powołuje się na rozwiązania równoważne opisywanym przez zamawiającego, jest

22

obowiązany wykazać, że oferowane przez niego dostawy, usługi lub roboty budowlane

(równoważne) spełniają wymagania określone przez zamawiającego.

Tymczasem odwołujący Electrum, jak zauważył, w ofercie na str. 135 wskazał jako

równoważne urządzenie tylko rozdzielnicę 30 kV, nie zaś wszystkie urządzenia znajdujące

się w rozdzielni, których wykonanie oferuje zgodnie z projektem wykonawczym, zaś

zamawiający brak uwzględnienia jako elementów rozdzielnicy wyposażenia rozdzielni uznaje

za niezgodność oferowanego jako równoważne urządzenia z wymogami SIWZ (pkt B ppkt c

odwołania poniżej).

Ad. 3

Odwołujący Electrum przywołał wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 maja

2015 r. w sprawie o sygn. akt KIO 918/15. Stwierdził, że zamawiający w przedmiotowej

sprawie, w stosunku do oferty wykonawcy nie dopełnił obowiązków określonych ww.

przepisami, każda ze stwierdzonych przez zamawiającego „niezgodności” rozdzielnic

wymieniona w piśmie z dnia 19 lipca 2016 r. decydująca o odrzuceniu oferty odwołującego

mogła być usunięta w trybie, o którym mowa powyżej, nawet bez dodatkowego załączania

dokumentów, jedynie poprzez stosowne, rzeczowe wyjaśnienia.

Ad. 4

Jak zauważył odwołujący Electrum, w przedmiotowej sprawie zamawiający,

dopełniając obowiązku ustawowego, przewidział możliwość zastosowania rozwiązań

równoważnych, jednakże oceniał te rozwiązania (materiały, urządzenia) wymagając od nich

tego, aby były identyczne pod względem każdego parametru do rozwiązań wskazanych

w dokumentacji projektowej. Tym samym, faktycznie wyłączył zastosowanie w tym zakresie

zasady uczciwej konkurencji, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Takie postępowanie

zamawiającego potwierdza, w opinii odwołującego Electrum, że wymagał od wykonawców

tylko i wyłącznie rozwiązań, urządzeń producentów wskazanych w dokumentacji projektowej.

Stawia to oferentów (wykonawców) w bardzo niekorzystnej sytuacji, nie mają oni bowiem

możliwości negocjowania cen z innymi dostawcami, producentami, a ci wskazani

w dokumentacji projektowej jako monopoliści dyktują warunki dostaw, często bardzo

niekorzystne dla wykonawcy. Odwołujący przywołał wyroki Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 14 października 2011 r., sygn. akt KIO 2132/11, oraz z dnia 10 czerwca 2015 r.,

sygn. akt KIO 1112/15. W ocenie odwołującego Electrum, sposób oceny rozwiązań

zaproponowanych jako równoważne przez zamawiającego w przedmiotowej sprawie jest

przejawem naruszenia zasad prowadzenia postępowania wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy

Pzp.

Ad. 5 23

Odwołujący Electrum zwrócił uwagę na dyspozycję art. 27 ust. 1 ustawy Pzp.

Wskazał, że zamawiający dokonał wyboru formy komunikowania się w treści SIWZ w pkt.

7.3. wskazując, że „Oświadczenia, wnioski, pytania do treści SIWZ, zawiadomienia oraz

informacje związane z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego,

należy przekazywać pisemnie (na adres wskazany w pkt 2.2), lub drogą elektroniczną (na

adresy wskazane w pkt 7.2). W przypadku oświadczeń, wniosków, pytań do treści SIWZ,

zawiadomień oraz informacji przekazanych za pomocą drogi elektronicznej, każda ze stron

na żądanie drugiej strony niezwłocznie potwierdza fakt ich otrzymania, a oryginały

dokumentów w wersji papierowej dostarczy niezwłocznie”. Odwołujący Electrum stwierdził,

że zamawiający nie zastosował się do tego wymogu przesyłając odwołującemu pismo z dnia

19 lipca 2016 r. z informacją o odrzuceniu oferty jedynie faksem.

Odnosząc się szczegółowo do wskazań zamawiającego w zakresie niezgodności

oferty z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia odwołujący Electrum podniósł,

że:

a) odwołujący Electrum zaproponował zastosowanie rozdzielnicy 30 kV produkcji

ABB typu ZX2, która nie jest równoważna rozdzielnicy NXPLUS z uwagi na napięcie

pomocnicze dla napędu włącznika 220 DC, a jest 220 AC

Jak wskazał odwołujący Electrum, na stronie 135 oferty w pkt 2 specyfikacji

technicznej dotyczącej rozdzielnicy ABB wskazano trzy wartości napięcia pomocniczego:

a) dla obwodów wtórnych: 220 V DC;

b) dla napędu wyłącznika: 220 V AC;

c) dla napędu trójpozycyjnego: 220 V DC;

Odwołujący Electrum stwierdził, że wszystkie wartości napięcia powinny dotyczyć

prądu stałego (DC), nie zaś zmiennego (AC), zaś parametr wartości napięcia dla napędu

wyłącznika omyłkowo ABB Sp. z o.o. wskazała w odniesieniu do prądu zmiennego.

Odwołujący Electrum zaznaczył, że żaden parametr w specyfikacji technicznej rozdzielnicy -

ofercie ABB Sp. z o.o. stanowiącej element oferty odwołującego - str. 136 - 161 - nie odnosi

się do prądu zmiennego. Opisywane okoliczności były, zdaniem odwołującego Electrum,

podstawą dla wyjaśnienia zaistniałych niejasności w ofercie przez zamawiającego w trybie

art. 87 ust. 1 ustawy Pzp, ewentualnie zamawiający mógłby je poprawić jako omyłkę

polegającą na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, która nie

powodowała istotnych zmian w treści oferty.

Jak wyjaśnił odwołujący Electrum, ABB Sp. z o.o. oferuje rozdzielnice umożliwiające

zasilanie napędów pomocniczych prądem stałym oraz przemiennym, nie ma to wpływu na

24

funkcjonalność oraz cenę rozdzielnicy. Formułując ofertę, omyłkowo nie zmieniono wartości

parametru napięcia pomocniczego wyłącznika z AC na DC, jak to uczyniono przy

parametrach dla pozostałych napięć pomocniczych. Ponadto, jak zauważył odwołujący

Electrum, na pomyłkę wskazuje też fakt, że oferowana specyfikacja rozdzielnicy SN

przedstawia jedynie jej podstawowe parametry elektryczne, nie zawiera schematów

szczegółowych, dla których zmienione były by jej parametry napięcia z DC na AC.

Odwołujący Electrum przywołał wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 maja 2015 r.

w sprawie o sygn. akt KIO 891/15.

W ocenie odwołującego Electrum, zważywszy na to, że zarówno w doktrynie, jak

i orzecznictwie, przeważającym jest stanowisko, zgodnie z którym zamawiający powinien

wykorzystać wszystkie możliwe dopuszczone ustawą środki, aby uniknąć sytuacji, w której to

nadmierny formalizm spowoduje odrzucenie oferty obarczonej niewielkimi błędami,

w omawianym przypadku zaniechanie wezwania odwołującego do wyjaśnień treści oferty

i arbitralne odrzucenie oferty należy potraktować jako naruszenie zasady uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący powołał się na wyrok Krajowej

Izby Odwoławczej z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt KIO 1792/15 stwierdzając, że

wszystkie wymienione w nim przesłanki zaistniały w przedmiotowej sprawie.

Odwołujący Electrum stwierdził, że parametr napięcia pomocniczego dla napędu

wyłącznika bez względu na odniesienie się do prądu stałego, czy zmiennego pozostaje bez

wpływu na funkcjonalność urządzenia, albowiem obydwa napięcia pomocnicze są

powszechnie stosowane i dopuszczane. W konsekwencji, jak najbardziej możliwym

i pożądanym było skorzystanie przez zamawiającego w omawianej sytuacji z prawa do

poprawienia zaistniałej omyłki.

b) Odwołujący Electrum zaproponował zastosowanie rozdzielnicy 30 kV produkcji ABB typu

ZX2, która nie jest równoważna rozdzielnicy NXPLUS z uwagi na:

• rdzeń I klasy 0,2FS5 (pole transformatora) powinien być legalizowany - w ofercie

brak;

• przekładnik napięciowy, uzwojenie I klasy 0,2FS5 powinno być legalizowane -

w ofercie brak.

Odwołujący Electrum podniósł, że zamawiający w treści specyfikacji technicznej -

Projekcie wykonawczym w tabeli (Tom D1, pkt. 2.3) pt. Zestawienie pól rozdzielni 30 kV

wskazał każdorazowo opisując części składowe poszczególnych pól rozdzielnicy,

wymieniając rodzaj przekładników, iż ich rdzenie i uzwojenia mają być „legalizowane”. Nie

zostało określone, kiedy ta legalizacja ma nastąpić, w jaki sposób i w odniesieniu do jakich

norm, a ponadto co wykonawca (jaki dokument) ma przedstawić na dowód posiadania takiej 25

legalizacji. Odwołujący Electrum zaznaczył, że nieprecyzyjne wymogi SIWZ nie mogą

wpływać negatywnie na sytuację wykonawcy w postępowaniu, a przede wszystkim nie mogą

prowadzić do odrzucenia oferty, czy wykluczenia wykonawcy z postępowania.

Jak zauważył odwołujący Electrum, zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 2001 r. „Prawo

o miarach” (Dz.U. Nr 63, poz. 636 ze zm.), legalizacja jest to zespół czynności obejmujących

sprawdzenie, stwierdzenie i poświadczenie dowodem legalizacji, że przyrząd pomiarowy

spełnia wymagania. Legalizacji dokonują organy administracji miar oraz podmioty

upoważnione do przeprowadzania legalizacji pierwotnej określonych rodzajów przyrządów

pomiarowych (art. 8b ust. 3 pkt 3 w/w ustawy). Zgodnie z art. 8j, legalizacja pierwotna albo

legalizacja jednostkowa przyrządu pomiarowego jest dokonywana na wniosek producenta

lub jego upoważnionego przedstawiciela lub importera. Kontrola legalizacyjna może być

przeprowadzana w siedzibie organu administracji miar; w punkcie legalizacyjnym, a także

miejscu zainstalowania lub użytkowania przyrządu pomiarowego, jeżeli wynika to z wymagań

oraz miejscu wykonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej przez podmiot,

któremu Prezes udzielił upoważnienia do wykonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji

ponownej. Przy czym zgodnie z art. 8n ust. 4 ww. ustawy, legalizacja traci ważność m. in.

w przypadku uszkodzenia przyrządu pomiarowego, ewentualnie zmiany miejsca instalacji lub

użytkowania przyrządu pomiarowego, w którym legalizacja była wykonana. Jak podkreślił

odwołujący Electrum, powszechną praktyką jest legalizowanie przyrządów, w tym

przekładników po ich zainstalowaniu w miejscu ich użytkowania, a zatem w swojej ofercie

ABB Sp. z o.o. nie mogło stwierdzić o tym, iż ww. elementy rozdzielnicy są legalizowane.

Legalizacja jest usługą wykonywaną przez podmioty uprawnione, koszt tej usługi został

wkalkulowany w cenę oferty wykonawcy. A zatem, zdaniem odwołującego Electrum, brak

informacji co do legalizacji w/w elementów rozdzielnicy nie może być uznany automatycznie

przez zamawiającego jako pominięcie tego elementu przez wykonawcę. Odwołujący

Electrum załączył ofertę Siemens Sp. z o.o. dotyczącą rozdzielnicy uwzględnionej

w Projekcie wykonawczym wskazując, że oferta ta również nie obejmuje legalizacji rdzeni

i uzwojeń pomiarowych, co potwierdza wyżej wskazaną praktykę.

Bezpodstawnym jest wobec powyższego, zdaniem odwołującego Electrum,

stwierdzenie zamawiającego co do tego, że brak określenia w ofercie ABB Sp. z o.o. wyżej

wskazanych elementów jako legalizowanych należy uznać automatycznie jako „brak

legalizacji”.

Odwołujący Electrum stwierdził ponadto, że w omawianym przypadku ponownie

zamawiający nie skorzystał w stosunku do odwołującego z procedury wezwania do złożenia

26

wyjaśnień potwierdzających spełnianie przez oferowane urządzenie wymagań określonych

przez zamawiającego (art. 26 ust. 4 ustawy Pzp).

c) odwołujący Electrum zaproponował zastosowanie rozdzielnicy 30 kV produkcji ABB

typu ZX2, która nie jest równoważna rozdzielnicy NXPLUS z uwagi na:

• pole odpływowe i pole transformatora potrzeb własnych - brak przekładników

ziemnozwarciowych (pkt. 2 a tiret 4 pisma zamawiającego z dnia 19 lipca 2016 r.);

• oferta w części dotyczącej rozdzielnicy 30 kV nie obejmuje następujących

elementów „przekaźniki zabezpieczeń oraz oprzewodowanie przedziałów nn nie stanowią

zakresu oferty” (pkt. 2b pisma zamawiającego z dnia 19 lipca 2016 r.).

Odwołujący Electrum podał, że w realiach przedmiotowej sprawy przekaźniki

zabezpieczeń, oprzewodowanie przedziałów, przekładniki ziemnozwarciowe to elementy

układu urządzeń, jakim jest rozdzielnia, nie musza one stanowić elementu rozdzielnicy

i powszechną praktyką jest, że nie są wraz z nią dostarczane, a zatem nie są zawarte

w ofercie dostawcy rozdzielnicy i te elementy nie mogą wyznaczać kryteriów dla oceny

równoważności proponowanej rozdzielnicy z rozdzielnicą Siemens uwzględnioną

w projekcie. Tym bardziej, że wyżej wymienione elementy, jak już wskazuje projekt, będą

produkowane przez innych producentów, nie Siemens.

- przekładniki ziemnozwarciowe będą produkowane przez Zakład Produkcyjno - Usługowy

Magnon Sp. z o.o.

- zespoły zabezpieczeń serii MICOM P139 firmy SCHNEIDER ELECTRIC.

Odwołujący Electrum podkreślił, że powszechną praktyką w Polsce jest dostawa

rozdzielnic nie wyposażonych w ww. elementy, które są następnie dobudowywane przez

wykonawcę jako elementy składowe rozdzielni. Zaznaczył, że w swojej ofercie oferuje

wykonanie tych elementów całkowicie zgodnie z projektem wykonawczym, w oparciu

o producentów wskazanych w Projekcie wykonawczym i ich zabudowanie w miejscach

wskazanych przez projekt wykonawczy.

Odwołujący Electrum zwrócił uwagę, że w tym zakresie nie przedstawiał rozwiązań

równoważnych i formułując ofertę uwzględnił w cenie koszt dostawy i montażu ww.

urządzeń, wymienionych w Projekcie Wykonawczym. W związku z powyższym,

w opisywanym w niniejszym punkcie zakresie nie występuje niezgodność zaproponowanego

urządzenia z wymaganiami zamawiającego.

d) Odwołujący Electrum zaproponował zastosowanie rozdzielnicy 30 kV produkcji ABB

typu ZX2, która nie jest równoważna rozdzielnicy NXPLUS z uwagi na:

27

• oferowana konfiguracja rozdzielnicy jest niezgodna z wymaganiami projektu. Jeden

z łączników poprzeczno - podłużnych zrealizowany jest w polu nr 15 i 16, a projekt

przewiduje jego usytuowanie w polu nr 16 i 17;

• rozdzielnica ABB posiada 20 pól, natomiast rozdzielnica z projektu pól 19.

Jak stwierdził Odwołujący Electrum, zamawiający wskazał, iż dopuszcza rozwiązania

równoważne, przy czym to wykonawca ma zapewnić, że zastosowane rozwiązania pozwolą

osiągnąć zakładaną funkcjonalność i kompatybilność z systemem nadzoru nad układem

elektroenergetycznym istniejącym u zamawiającego. Tymczasem, wyżej wskazane zarzuty

odwołującego dotyczące rozdzielnicy ABB wskazują na wymóg Zamawiającego co do

identyczności, tożsamości oferowanych jako równoważne urządzeń.

Ilość pól rozdzielnicy jest pochodną wymagań projektowych oraz typów dostępnych

pól.

Odwołujący Electrum wyjaśnił, że w przypadku rozdzielnicy ZX2, która została

zaoferowana jako urządzenie równoważne, pole łącznika sprzęgłowego (oznaczone

w dokumentacji technicznej jednym numerem 10) jest realizowane za pomocą dwóch pól

stanowiących jeden komplet: pola sekcjonującego z wyłącznikiem i pola wzniosu (pole 10

i pole 11 naszej oferty). W związku z powyższym, zmianie uległa również numeracja

pozostałych pól.

Odwołujący Electrum podał, że nieznaczne zwiększenie wymiarów rozdzielnicy SN

nie powoduje zmniejszenia np. przejścia technicznego, czy przejścia lub drogi ewakuacyjnej,

ponadto zmiany nie powodują przesunięcia np. ściany nośnej. Zmiany te nie zmieniają

zgodnie z zapisami Prawa Budowlanego, tym bardziej, że projektant przewidział możliwość

zainstalowania w rozdzielni zarówno rozdzielnicy ABB jak i Siemens:

- zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,

- charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy,

wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,

- zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,

- ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień,

pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.

Dowodem powyższego są schematy załączone do specyfikacji rozdzielnicy. Zastosowanie

wyłącznika zamiast rozłącznika jest, jak stwierdził odwołujący Electrum, rozwiązaniem

korzystniejszym dla zamawiającego, co jest oczywistym wnioskiem dla osoby dysponującej

28

wiedzą z dziedziny elektryki, ze względu na wyższe parametry elektryczne wyłącznika,

a zatem wprowadzone rozwiązanie polepsza funkcjonalność parametry rozdzielnicy.

W związku z powyższym, w ocenie odwołującego Electrum, ponownie w opisywanym

w niniejszym punkcie zakresie nie występuje niezgodność zaproponowanego urządzenia

z wymaganiami zamawiającego. Zapewniona jest funkcjonalność urządzenia z pozostałymi

elementami układu stacji.

Podsumowując odwołujący Electrum podniósł, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji

istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Analizując

ww. przepis należy mieć na względzie definitywny charakter ww. przepisu. W orzecznictwie

wskazuje się, jak zauważył odwołujący Electrum, że niezgodność treści oferty z treścią

specyfikacji istotnych warunków zamówienia musi mieć charakter nieusuwalny i winna

odnosić się do niezgodności pomiędzy przedmiotem zamówienia określonym w specyfikacji

oraz przedmiotem zmówienia wskazanym w złożonej ofercie, przy czym ta niezgodność musi

dotyczyć istotnych elementów oferty. Odrzucenie oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy Pzp powinno nastąpić, gdy nie ma wątpliwości co do niezgodności treści oferty

z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, co potwierdza wyrok Krajowej Izby

Odwoławczej z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt KIO/UZP 158/09 oraz wyrok

Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 22 października 2008 r. w sprawie o sygn. akt

KIO/UZP 1104/08. Jednak dodatkowo, jak wskazał odwołujący Electrum, w celu ustalenia

niezgodności treści oferty z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia - w toku

badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących

treści złożonych ofert na podstawie art. 87 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy Pzp. Zdaniem

odwołującego Electerum, w przedmiotowym postępowaniu zamawiający ani nie dokonał

rzetelnej oceny merytorycznej oferty odwołującego w całości, gdyż odniósł się w treści

uzasadnienia swojej decyzji jedynie do oferty ABB Sp. z o.o. stanowiącej jedynie część

oferty, ani też nie wezwał do wyjaśnienia treści złożonej oferty. Odwołujący Electrum

podkreślił, że gdyby zamawiający takiej czynności dokonał, wówczas, zważywszy na ww.

wyjaśnienia, nie miałby podstaw dla uznania niezgodności przedstawionej w ofercie

rozdzielnicy ZX 2 produkcji ABB Sp. z o.o. z wymogami SIWZ.

Odwołujący Electrum stwierdził, że odrzucenie oferty odwołującego

w przedmiotowym postępowaniu rażąco narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego

traktowania wykonawców, dlatego też odwołujący, w celu udowodnienia słuszności swego

stanowiska, na wypadek, gdyby argumenty przytoczone w niniejszym odwołaniu miały

29

okazać się niewystarczające, składa ewentualny wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii

biegłego z zakresu elektroenergetyki.

Odwołujący Electrum wniósł o:

1. uwzględnienie odwołania w całości zgodnie z art. 192 ust. 2 ustawy Pzp;

2. unieważnienie czynności zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty

odwołującego Electrum;

3. przeprowadzenie ponownej oceny oferty złożonej przez odwołującego Electrum;

4. uwzględnienie oferty odwołującego Electrum i dopuszczenie odwołującego Electrum

do udziału w aukcji elektronicznej zmierzającej do wyłonienia najkorzystniejszej oferty;

5. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych

w uzasadnieniu odwołania;

6. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu

elektroenergetyki na okoliczność stwierdzenia, czy urządzenie zaproponowane przez

odwołującego Electrum w ramach oferty - rozdzielnica 30 kV produkcji ABB Sp. z o.o. typu

ZX2 spełnia wymogi SIWZ (wniosek ewentualny, na wypadek, gdyby argumenty przytoczone

w niniejszym odwołaniu miały okazać się niewystarczające);

7. obciążenie zamawiającego na rzecz odwołującego Electrum kosztami postępowania,

w tym: kosztami wpisu od odwołania, przy czym wykonawca zastrzegł, że ostateczne

rozliczenie kosztów postępowania przedstawi na rozprawie.

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Elektrobudowa S.A.

i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o. (dalej: „odwołujący Elektrobudowa) wnieśli odwołanie

wobec czynności i zaniechań zamawiającego polegających na:

1. odrzuceniu oferty odwołującego Elektrobudowa z uwagi na no, że jej treść nie

odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia;

2. zaniechaniu wezwania odwołującego Elektrobudowa do uzupełnienia braków

i przedstawienia wyjaśnień w zakresie: (i) danych rozdzielnicy 30 kV produkcji Schneider

typu GHA (schematu strukturalnego rozdzielnicy z ilością pól, celek, podziałem na sekcje,

typu i parametrów oferowanych do zabudowy rozdzielnic aparatów i urządzeń, podziału

konstrukcyjnego pola i rozmieszczenia poszczególnych elementów, sposobu posadowienia

i gabarytów rozdzielnicy); (ii) danych rozdzielnicy 110 kV typu Optima 145 (prąd znamionowy

dla poszczególnych pól sprzęgłowych, posiadania legalizacji przez ujęte w ofercie

przekładniki prądowe oraz napięciowe); 30

które to działania nie były prawidłowe,

Odwołujący Elektrobudowa zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących

przepisów:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez jego błędne

zastosowanie i uznanie, że treść oferty złożonej przez odwołującego Elektrobudowa

nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia ze względu na to, że

rozdzielnica 110 kV F35 produkcji Alstom zamieszczona w SIWZ ma być przystosowana do

pracy w zakresie temperatur od -25° do +40° a przedstawiona w ofercie odwołującego C C,

Elektrobudowa jako rozwiązanie równoważne rozdzielnica 110 kV typu Optima 145 jest

przystosowana do pracy w zakresie temperatur od -5° do +40° C C,

podczas gdy:

(a) w treści odpowiedzi zamawiającego na pytanie nr 3 do treści SIWZ (pismo

zamawiającego z dnia 20 maja 2016 r.) zamawiający dopuścił stosowanie przez oferentów

rozwiązań równoważnych w ofertach

(b) w treści odpowiedzi zamawiającego na pytanie nr 27 (pismo z dnia 25 maja 2016 r.)

będącym pytaniem szczegółowym, dotyczącym wyłącznie kwestii minimalnej temperatury

pracy dla urządzeń wnętrzowych wyjaśnił, że „proponowane rozwiązania równoważne

muszą być zgodne z wymaganiami normy PN-EN 62271-203 Rozdzielnice z izolacją gazową

w osłonach metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 52 kV”, zaś Norma ta

przewiduje, że rozdzielnice z izolacją gazową w warunkach normalnych wnętrzowych

przykładowo mogą pracować także przy minimalnej temperaturze otoczenia -5° lub -25° C C,

nie ograniczając wykonawcy w doborze tego parametru;

powyższa wykładnia literalna odpowiedzi na pytanie nr 27, stanowiącej element SIWZ jest

zgodna i spójna z pozostałymi elementami SIWZ, bowiem:

(c) opracowany na potrzeby zamawiającego przez ENERGOPROJEKT POZNAŃ S.A.

projekt wykonawczy (stanowiący Załącznik nr 1 do SIWZ) nie wskazywał w swojej treści

wymogu co do zakresu temperatur, do jakiego ma być przystosowana rozdzielnica F 35;

(d) budynek rozdzielnic 110 kV, 30 kV i pomieszczeń pomocniczych (zgodnie z Tomem

B3 projektu (str. 13)) spełnia wymagania izolacyjności cieplnej przegród dla temperatury

wewnętrznej 8° C

(e) w tym samym pomieszczeniu w budynku rozdzielni mają znajdować się również inne

urządzenia: m.in. szafy FW1-FW11, w których to umieszczone będą zabezpieczenia MiCOM

C434, które są przewidziane (zalecane) do pracy przy minimalnej temperaturze nie niższej

niż -5° C; 31

(f) w treści części opisowej projektu wykonawczego znalazły się informacje

o parametrach rozdzielnicy 110 kV GIS, w których nie zawarto informacji o wymaganych

zakresie temperatur w pomieszczeniach;

(g) w pomieszczeniu rozdzielnic 110 kV, wg dokumentacji w Tomie D7 (str. 8) będą

zamontowane grzejniki akumulacyjne wraz z regulatorem temperatury w zakresie od +5° C

do +30° C,

co w konsekwencji doprowadziło do błędnej oceny oferty odwołującego Elektrobudowa

i dowolnym przyjęciu, że rozdzielnica zaoferowana przez odwołującego nie spełnia wymagań

SIWZ, podczas gdy rozdzielnica 110 kV typu Optima 145 produkcji Lidera Konsorcjum jest

rozwiązaniem równoważnym i spełnia wymagania Normy w zakresie temperatury pracy dla

urządzeń wnętrzowych oraz spełnia pozostałe warunki techniczne określone w dokumentacji

przetargowej;

2. art. 26 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez ich

niezastosowanie i zaniechanie wezwania odwołującego Elektrobudowa (jako jedynego

spośród oferentów) do złożenia dodatkowych dokumentów w przedmiocie: (i) schematu

strukturalnego rozdzielnicy 30 kV produkcji Schneider typu GHA, (ii) typu i parametrów

rozdzielnicy 30 kV (iii) podziału konstrukcyjnego pola i rozmieszczenia poszczególnych

elementów w rozdzielnicy 30 kV, (iv) sposobu posadowienia i gabarytów rozdzielnicy 30 kV -

w sytuacji, gdy odwołujący złożył kartę katalogową i certyfikat dla tej rozdzielnicy, a jeśli

zamawiający powziął wątpliwości co do nieznajdujących się w przedstawionych

dokumentach danych technicznych tej rozdzielnicy, to zobowiązany był do żądania od

odwołującego Elektrobudowa dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału

w postępowaniu, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia oferty odwołującego;

3. art. 26 ust. 3 oraz 4 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp

poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie wezwania odwołującego Elektrobudowa (jako

jedynego spośród oferentów) do złożenia wyjaśnień dotyczących przekazanych przez

odwołującego Elektrobudowa informacji, tj.: zawartego (w odniesieniu do rozdzielnicy 110

kV) na schemacie w polu sprzęgłowym prądu znamionowego 1600A, poprzestając na

stwierdzeniu, że w projekcie wymagano prądu znamionowego 2500A, podczas, gdy

w danych gwarantowanych odwołującego Elektrobudowa (na str. 132 oferty) podano wartość

3150A, a wartość podana na schemacie była efektem pomyłki, którego odwołujący

Elektrobudowa nie miał możliwości poprawić wobec braku wezwania do wyjaśnień ze strony

zamawiającego, które to działania zostały podjęte wbrew wynikającej z art. 7 ust. 1 ustawy

Pzp zasadzie zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, co

32

w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia oferty odwołującego Elektrobudowa, pomimo że

brak było podstaw do takiej decyzji zamawiającego;

4. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy Pzp poprzez ich

niezastosowanie i zaniechanie zażądania przez zamawiającego od wykonawcy dokumentów

potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu, wynikające z dowolnego

przyjęcia przez zamawiającego, że w zawartej w ofercie odwołującego Elektrobudowa

rozdzielnicy 110 kV typu Optima 145 odwołujący nie planuje stosować legalizowanych

przekładników prądowych i napięciowych, podczas gdy odwołujący w ofercie nie deklarował

w żaden sposób zastosowania przekładników prądowych i napięciowych bez legalizacji,

a zatem zamawiający nie dysponował oświadczeniami odwołującego Elektrobudowa, które

pozwalałby na odrzucenie jego oferty i w razie wątpliwości winien był zażądać dodatkowych

dokumentów od odwołującego;

ewentualnie

5. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 26 ust. 3 oraz 4 ustawy Pzp w zw. z art. 25

ust. 1 ustawy Pzp poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie przez zamawiającego, że

w zawartej w ofercie odwołującego rozdzielnicy 110 kV typu Optima 145 odwołujący

Elektrobudowa nie planuje stosować legalizowanych przekładników prądowych

i napięciowych, a także zaniechanie wezwania odwołującego do złożenia w powyższym

zakresie oświadczeń lub dokumentów w sytuacji, gdy odwołujący Elektrobudowa w ofercie

nie deklarował w żaden sposób zastosowania przekładników prądowych i napięciowych bez

legalizacji, i której to kwestii odwołujący nie mógł doprecyzować ze względu na brak

wezwania do złożenia wyjaśnień lub dokumentów ze strony zamawiającego.

Na podstawie art. 190 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 190 ust. 3 ustawy Pzp

odwołujący Elektrobudowa wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii

biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych oraz polecenie mu, na podstawie

dokumentów złożonych do akt sprawy (w tym dokumentów postępowania) sporządzenia

opinii na okoliczność: czy w świetle treści całego projektu wykonawczego, dołączonego do

SIWZ w postępowaniu proponowana przez odwołującego rozdzielnica 110 kV typu Optima

145 jest rozwiązaniem równoważnym do rozdzielnicy 110 kV F35 produkcji Alstom, biorąc

pod uwagę przeznaczenie rozdzielnic oraz właściwości pomieszczenia, w których ma się

znajdować rozdzielnica.

Ad. 1

Odwołujący Elektrobudowa wskazał, że zamawiający opisując warunki udziału

w zamówieniu w odniesieniu do temperatur otoczenia, w zakresie których ma pracować

rozdzielnica 110 kV - ustalił następujące wymagania: 33

(a) w treści Załącznika nr 1 do SIWZ, tj. projektu wykonawczego sporządzonego na

rzecz zamawiającego przez ENERGOPROJEKT POZNAŃ S.A. projektant wskazał, że

w pomieszczeniu zainstalowana ma być rozdzielnica 110 kV produkcji ALSTOM.

Rozdzielnica oferowana przez odwołującego Elektrobudowa jest rozdzielnicą 110 kV;

(b) w treści odpowiedzi zamawiającego na pytanie nr 3 do treści SIWZ (pismo

zamawiającego z dnia 20 maja 2016 r.) zamawiający dopuścił stosowanie przez oferentów

rozwiązań równoważnych w ofertach przy założeniu wykazania przez oferentów, że

oferowane rozwiązania spełniają wymagania określone przez zamawiającego poprzez

załączenie do oferty stosownych kart katalogowych, rysunków, certyfikatów, itp.;

(c) projekt wykonawczy (stanowiący Załącznik nr 1 do SIWZ) nie wskazywał w części

opisowej wymogu w zakresie temperatury otoczenia, do jakiej ma być przystosowana

rozdzielnica 110 kV;

(d) załączone w Tomie D1 projektu (w języku angielskim) materiały fabryczne

zawierające ogólną charakterystykę (nie zaś „parametry techniczne”) rozdzielnicy 110 kV

(pkt. 3.2 materiałów ALSTOM, str. 11 tego opracowania) wskazywały, że rozdzielnice

produkcji ALSTOM są przystosowane do pracy w zakresie temperatur od -25° do +40° C C.

Kolumna zawierająca wartości, na które powołuje się zamawiający w informacji o odrzuceniu

oferty zatytułowana jest „ALSTOM values”, co oznacza „wartości ALSTOM”. W żadnym

miejscu SIWZ ani w odpowiedzi na zapytania do SIWZ nie wskazano, że są to wartości

referencyjne dla każdej równoważnej rozdzielnicy lub wartości bezwzględnie wymagane;

(e) w treści części opisowej projektu wykonawczego znalazły się informacje

o parametrach rozdzielnicy 110 kV (str. 9-10 Tomu D1 w Załączniku nr 1 do SIWZ). Ta część

projektu nie zawiera informacji o wymaganym zakresie temperatur, w jakich rozdzielnica ma

pracować;

(f) w toku postępowania jeden z wykonawców zadał zamawiającemu pytanie do treści

SIWZ (Zapytanie nr 27) o następującej treści: „Zgodnie z wymaganiami normy PN-EN

62271-203 Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach metalowych na napięcie znamionowe

wyższe niż 52 kV minimalna temperatura pracy dla urządzeń wnętrzowych wynosi -5° C.

Ponieważ w pomieszczeniu rozdzielnicy GIS, gdzie zainstalowano również urządzenia

elektroniczne, automatykę zabezpieczeniową, instalacje wod-kan, temperatura nigdy nie

powinna spadać poniżej -5° czy Zamawiający dopuszcza minimalną temperaturę pracy C,

-5° dla rozdzielnicy GIS?”. W odpowiedzi udzielonej przez zamawiającego (pismo z dnia C

25 maja 2016 r.) zamawiający wyjaśnił: „Zgodnie z odpowiedzią na zapytanie nr 3, zawartą

w piśmie znak PM/PMR/KWB.0780/2016/TZ z dnia 20 maja 2016 r., opublikowaną na stronie

internetowej Zamawiającego. Proponowane rozwiązania równoważne muszą być zgodne

34

z wymaganiami normy PN-EN 62271-203 Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach

metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 52 kV”,

(g) norma PN-EN 62271-203 „Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach metalowych na

napięcie znamionowe wyższe niż 52 kV", na którą powołuje się zamawiający w treści Tablicy

nr 101 (str. 8 normy) wskazuje, że rozdzielnice z izolacją gazową w warunkach normalnych

wnętrzowych przykładowo mogą pracować przy minimalnej temperaturze otoczenia -5° lub C

-25° przy czym norma nie ogranicza wykonawcy w doborze minimalnej temperatury C,

otoczenia.

Odwołujący Elektrobudował podał, że zamawiający w swojej odpowiedzi na pytanie

nr 27, które jest jedynym pytaniem szczegółowym dotyczącym zakresu pracy temperatur,

w których rozdzielnica ma pracować, odwołał się wyłącznie do Normy, nie zaś do

jakichkolwiek innych warunków lub wymagań. Zdaniem odwołującego Elektrobudowa, skoro

pytania i odpowiedzi, tym bardziej szczegółowe, stanowią element SIWZ, to prawidłowe było

przyjęcie przez odwołującego - zgodnie z wykładnią literalną SIWZ, że w zakresie poziomu

temperatur, w których rozdzielnica ma pracować, odwołującego obowiązują wyłącznie

wymagania lub warunki pracy urządzenia przewidziane w Normie.

Powyższa wykładnia literalna SIWZ jest spójna, w ocenie odwołującego

Elektrobudowa, z pozostałymi warunkami zamówienia, w szczególności:

(a) treścią Załącznika nr 1 do SIWZ, zgodnie z którym w pomieszczeniu, w którym będzie

posadowiona rozdzielnica 110 kV zainstalowane zostaną między innymi również szafy

napięciowe FW1-FW11, w których znajdują się zabezpieczenia MiCOM C434. Zgodnie

z instrukcją użytkowania tych zabezpieczeń, zalecanym dla nich zakresem temperatur jest

od -5° do +55° (a zatem minimalny poziom pracy jest taki sam jak rozdzielni oferowane C C

przez odwołującego);

(b) treścią Załącznika nr 1 do SIWZ (Tom B3. Budynek rozdzielni 110 kV, 30 kV

i pomieszczeń pomocniczych - str. 13), z którego wynika, że budynek spełnia wymagania

dotyczące izolacyjności cieplnej przegród dla temperatury wewnętrznej od 8° do 16° C C;

(c) treścią Załącznika nr 1 do SIWZ (Tom D7 - str. 8), zgodnie z którym w pomieszczeniu

rozdzielni 110 kV będą zamontowane również grzejniki akumulacyjne wraz z regulatorem

temperatury w zakresie od 5° do 30° (rysunek instalacji zawarty w Tomie D7 - str. 59). C C

Powyżej przedstawione dane wskazują, jak zauważył odwołujący Elektrobudowa, że

w pomieszczeniu, w którym będą zainstalowane rozdzielnice, temperatura otoczenia nie

powinna osiągnąć poziomu poniżej 0° Odwołujący Elektrobudowa stwierdził, że wykładnia C.

35

literalna SIWZ (w części sprecyzowanej odpowiedzią na pytanie nr 27 jest zgodna zatem

z pozostałymi warunkami zamówienia.

W opinii odwołującego Elektrobudowa, powyższa wykładnia nie stoi w sprzeczności

z odpowiedzią na pytanie nr 28 o następującej treści: „Czy Zamawiający potwierdza, że

minimalne parametry techniczne projektowanego urządzenia muszą być zgodne z załączoną

specyfikacją techniczną producenta rozdzielnicy typu F35, firmy Aistom, zawartą w tomie D1

„Urządzenia wysokiego napięcia rozdzielni 110 kV i 30 kV w budynku?”. W reakcji na to

pytanie (pytanie nr 28 z dnia 25 maja 2016 r.) zamawiający odpowiedział twierdząco.

Odwołujący Elektrobudowa zauważył, że odpowiedzi na pytanie nr 27 oraz pytanie nr 28 były

udzielone w tym samym czasie, w jednym piśmie. W konsekwencji, odpowiedzi te

odwołujący rozumiał (i do takich wniosków prowadzi wykładnia literalna oraz systemowa

SIWZ), że:

(a) Odpowiedź na pytanie nr 27 dotyczyło sprecyzowania warunków pracy rozdzielnicy

w określonej temperaturze - i tu zamawiający odwołał się wyłącznie do Normy. Jest to tym

bardziej uzasadnione, że „Temperatura otoczenia” nie jest „parametrem technicznym”

urządzenia, a jedynie warunkiem zewnętrznym wobec urządzenia, a marginesie Odwołujący

wskazuje, iż Norma jednoznacznie wskazuje, iż temperatura -5° lub -25° jest warunkiem C C

pracy rozdzielnicy, a nie jak wskazuje zamawiający specyfikacją techniczną urządzeni, ani

jego parametrem technicznym.

Co więcej, jak wskazał odwołujący Elektrobudowa, z treści Normy nie wynika żaden

obowiązek jakoby charakterystyką rozdzielni miała być możliwość pracy w temperaturze

-5° lub -25° a jedynie luźna sugestia i to w dodatku podana jako forma przykładu C C,

możliwych progów temperaturowych.

Odwołujący Elektrobudowa zwrócił uwagę, że również w załączniku nr 1 do SIWZ

opisującym rozdzielnicę Alstom norma temperaturowa pracy urządzenia określana jest jako

„General Characteristic”, a nie jako Technical Date.

(b) Odpowiedź na pytanie nr 28 dotyczy parametrów technicznych sensu stricte

rozdzielnicy;

(c) Odpowiedź na pytanie nr 27 dotyczyła zatem kwestii szczegółowej (samej kwestii

temperatury) względem odpowiedzi na pytanie nr 28 dotyczące ogólnych wymagań

technicznych.

W opinii odwołującego Elektrobudowa, przyjęcie odmiennej interpretacji nie jest

możliwe i oparte byłoby na założeniu, że zamawiający działa niekonsekwentnie.

36

Odwołujący Elektrobudowa wskazał, że postanowienia SIWZ wzbudziły wątpliwości

wykonawców, wobec czego zwrócili się oni do zamawiającego w trybie art. 38 ustawy Pzp

o ich wyjaśnienie. W pierwszej kolejności wątpliwości wzbudziła możliwość wprowadzania do

ofert rozwiązań równoważnych. Zamawiający w odpowiedzi na pytanie nr 3 dopuścił

składanie ofert opartych na rozwiązaniach równoważnych z zastrzeżeniem spełnienia

warunków wskazanych w tej odpowiedzi. Następnie wykonawcy zwrócili się

o doprecyzowanie stanowiska zamawiającego w zakresie niezbędnej do przyjęcia w ofercie

temperatury w pomieszczeniu, w której zostaną zainstalowane rozdzielnice. Zamawiający

(w odpowiedzi na pytanie nr 27) potwierdził, że przedmiot zamówienia powinien być

wykonany zgodnie z normą PN- EN 62271-203 „Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach

metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 52 kV”. Odwołujący Elektrobudowa

stwierdził, że zamawiający w treści udzielonych odpowiedzi dokonał modyfikacji treści SIWZ

wskazując, że dopuszczalna temperatura otoczenia ma być ustalona na podstawie Normy

i był treścią tych wyjaśnień związany podczas dokonywania oceny złożonych

w postępowaniu ofert. Odwołujący Elektrobudowa przywołał wyrok Krajowej Izby

Odwoławczej z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt KIO 621/15. Odwołujący Elektrobudowa

z powyższego wywiódł, że zamawiający w przetargowej dokumentacji projektowej oraz

poprzez swoje wyjaśnienia dopuścił, aby w pomieszczeniu rozdzielnic panowała temperatura

otoczenia od -5° do +40° Co więcej, zastosowanie temperatury otoczenia od -5° do C C. C

+40° z punktu widzenia prawidłowości budowy, a następnie efektywności działania całego C

przedmiotu zamówienia jest konieczne i uzasadnione technologicznie, a zatem wykładnia

językowa i literalna odpowiedzi na pytanie nr 27 jest spójna z pozostałymi warunkami

zamówienia oraz celem zamówienia.

Jak zauważył odwołujący Elektrobudowa, w swojej ofercie zaproponował zastąpienie

wskazanej w projekcie rozdzielnicy 110 kV F35 (produkcji ALSTOM) rozdzielnicą 110 kV

typu Optima 145, która jest przystosowana do pracy w zakresie temperatur od -5° do C

+40° Zawarta w ofercie rozdzielnica spełnia wymagania w zakresie temperatury otoczenia C.

wynikające z normy PN-EN 62271-203 „Rozdzielnice z izolacją gazową w osłonach

metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 52 kV” oraz dokumentacji projektowej

załączonej do SIWZ. Dodatkowo, zaproponowana przez odwołującego rozdzielnica 110 kV

spełniała wszystkie dodatkowe wymogi postawione przez zamawiającego w postępowaniu,

a więc była rozwiązaniem równoważnym.

Odwołujący Elektrobudowa podkreślił, że równoważność rozwiązań nie oznacza ich

tożsamości, ponieważ przeczyłoby to istocie oferowania produktów równoważnych

i czyniłoby ją pozorną, a w praktyce niemożliwą do spełnienia. Nie można, zdaniem

odwołującego Elektrobudowa, przyjąć, iż równoważny produkt ma mieć wszystkie cechy

37

identyczne do produktu wskazanego w dokumentacji zamawiającego (tak w szczególności:

wyrok KIO z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. KIO 2844/13, wyrok KIO z dnia 29 kwietnia

2015 r., sygn. KIO 740/15, wyrok KIO z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. KIO 2716/14, wyrok

KIO z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. KIO 256/14).

W ocenie odwołującego Elektrobudowa, jeżeli ze względów znanych zamawiającemu

(których jednak zamawiający w trakcie postępowania nie ujawnił i nieznajdujących

dostatecznego uzasadnienia w treści dokumentacji przetargowej), rozdzielnica 110 kV miała

być przeznaczona do pracy w temperaturze od -25° wówczas zamawiający powinien był C,

wskazać taki fakt w sposób precyzyjny i jednoznaczny. Zamawiający winien był określić (np.

w treści odpowiedzi na pytanie nr 27), że oczekuje, że wszystkie równoważne rozdzielnice

będą przystosowane do pracy w takich warunkach temperaturowych. W takiej sytuacji

zamawiający powinien był również wprost wskazać, że kwestia temperatury będzie

przesądzała o uznaniu danego rozwiązania za równoważne (tak: wyrok KIO z dnia 25 maja

2015 r., sygn. akt KIO 978/15). Odwołujący Elektrobudowa przywołał również wyrok Krajowej

Izby Odwoławczej z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt KIO 2134/13.

W związku z tym, że, jak podał odwołujący Elektrobudowa, zamawiający żadnej

czynności wskazanej powyżej nie dopełnił, nie jest w tym momencie możliwe oparcie decyzji

zamawiającego o odrzuceniu oferty odwołującego z powodu niesprostania przez rozdzielnicę

odwołującego wymogu przystosowania do pracy w temperaturze otoczenia do -25° C.

Odwołujący Elektrobudowa podkreślił, że takiego wymogu nie dało się wyinterpretować

z treści SIWZ i odpowiedzi na pytania do treści SIWZ. Odwołujący Elektrobudowa przywołał

wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 8 lipca 2013 r., sygn. akt KIO 1483/13.

Jak zauważył odwołujący Elektrobudowa, zamawiający mógł ocenić równoważność

zaoferowanych produktów jedynie poprzez porównanie ich parametrów z parametrami

produktów opisanymi w SIWZ. Istotne jest, jak stwierdził odwołujący Elektrobudowa, podanie

przez zamawiającego na etapie sporządzenia SIWZ parametrów, które jego zdaniem są

istotne dla oceny, czy dany produkt jest produktem równoważnym. Zamawiający winien nie

tylko wskazać dopuszczalność rozwiązań równoważnych, ale także wskazać granice -

zakres tej równoważności (tak: uchwała KIO z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt

KIO/KD 95/14), skoro tego nie dokonał, to oznacza, że zamawiający nie stawiał

szczególnych warunków „równoważności”. Odwołujący przywołał również uchwałę Krajowej

Izby Odwoławczej z dnia 7 września 2015 r., sygn. akt KIO/KD 50/15.

Powyższe działanie zamawiającego stanowi, w opinii odwołującego Elektrobudowa,

naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że

treść oferty złożonej przez odwołującego w postępowaniu nie odpowiada treści SIWZ, ze

38

względu na to, że rozdzielnica 110 kV F35 produkcji Alstom zamieszczona w SIWZ ma być

przystosowana do pracy w zakresie temperatur od -25° do +40° a przedstawiona C C,

w ofercie odwołującego jako rozwiązanie równoważne rozdzielnica 110 kV typu Optima 145

jest przystosowana do pracy w zakresie temperatur od -5° do +40° Co więcej, jak C C.

wskazał odwołujący Elektrobudowa, zawarta w ofercie odwołującego równoważna

rozdzielnica 30 kV jest również przystosowana do montażu w pomieszczeniach, gdzie

wartość temperatury otoczenia mieści się w granicach od -5° do +40° (strona 152 oferty C C

odwołującego). Rozdzielnica 30 kV będzie zainstalowana w tym samym pomieszczeniu, co

rozdzielnica 110 kV. Odwołujący Elektrobudowa stwierdził, że fakt ten nie został przez

zamawiającego w żaden sposób zakwestionowany.

Zdaniem odwołującego Elektrobudowa, nawet jeżeli uznać, że treść SIWZ i wyjaśnień

zamawiającego nie była w zakresie wymaganej temperatury otoczenia precyzyjna, fakt ten

nie może obciążać odwołującego. Odwołujący Elektrobudowa wskazał, że według wyroku

z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt KIO 2013/14 niejednoznaczne postanowienia SIWZ

nie mogą działań na niekorzyść wykonawców biorących udział w postępowaniu. Również

brak precyzji po stronie zamawiającego nie może obciążać wykonawców (tak: wyrok

KIO z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt KIO 1986/14). Na uwagę zasługuje, zdaniem

odwołującego Elektrobudowa, również rozstrzygnięcie KIO w wyroku z dnia 24 czerwca

2010 r., sygn. KIO 1096/10

Odwołujący Elektrobudowa podniósł, że zamawiający, również ze względu na brak

wykazania równoważności, odrzucił ofertę złożoną przez Electrum Sp. z o.o., co

w konsekwencji doprowadziło do sytuacji, gdy żadna z ofert nieodrzuconych przez

zamawiającego nie przedstawiała rozwiązań równoważnych. Prowadzi to, zdaniem

odwołującego Elektrobudowa, do konkluzji, że dopuszczenie przez zamawiającego składania

ofert z rozwiązaniami równoważnymi było iluzoryczne. Odwołujący Elektrobudowa podał, że

jak wskazuje się w orzecznictwie, nie można przyjąć, że dopuszczenie rozwiązań

równoważnych wiąże się z koniecznością wykazywania zgodności co do wszystkich

szczegółowych parametrów danego elementu przedmiotu zamówienia. Gdyby taką

interpretację przyjąć, dopuszczenie rozwiązań równoważnych uznać należy za pozorne (tak:

wyrok KIO z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt KIO 317/16, KIO 320/16, KIO 327/16,

KIO 328/16).

Co więcej, jak stwierdził odwołujący Elektrobudowa, opisane działania

zamawiającego zostały podjęte wbrew wynikającej z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zasadzie

zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.

39

Odwołujący Elektrobudowa zwrócił uwagę, że zamawiający w piśmie zawierającym

informację o odrzuceniu oferty dwołującego wskazał, że odwołujący nie złożył w toku

postępowania dokumentów w przedmiocie: (i) schematu strukturalnego rozdzielnicy 30 kV

produkcji Schneider typu GHA, (ii) typu i parametrów rozdzielnicy 30 kV (iii) podziału

konstrukcyjnego pola i rozmieszczenia poszczególnych elementów w rozdzielnicy 30 kV,

(iv) sposobu posadowienia i gabarytów rozdzielnicy 30 kV. Tym samym, w ocenie

zamawiającego, odwołujący Elektrobudowa nie wykazał, że proponowane rozwiązanie jest

równoważne do rozdzielnicy 30 kV zawartej w dokumentacji projektowej.

Odwołujący Elektrobudowa stwierdził, że zamawiający zaniechał jednak wezwania

odwołującego do złożenia brakujących w jego ocenie dokumentów, pomimo, że obowiązek

taki wynika z przepisów ustawy Pzp. Jak zauważył odwołujący Elektrobudowa, zgodnie z art.

26 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający żąda od wykonawcy dokumentów potwierdzających

spełnianie warunków udziału w postępowaniu, jeżeli wartość zamówienia jest równa lub

przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp.

Odwołujący Elektrobudowa podniósł, że bezzasadne zaniechanie wezwania odwołującego

do złożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających spełnienie przez odwołującego

warunków udziału w postępowaniu w sytuacji, gdy zamawiający powziął wątpliwości co do

treści informacji pochodzących od odwołującego, stanowi oczywiste naruszenie art. 26 ust. 1

ustawy Pzp.

Odwołujący Elektrobudowa podkreślił, że odwołujący był jedynym podmiotem, do

którego zamawiający nie zwrócił się w trybie art. 26 ust. 1 ustawy Pzp, co pozwoliło

odwołującemu aż do dnia zapoznania się z informacją o odrzuceniu oferty sądzić, że dopełnił

niezbędnych warunków. W ocenie odwołującego Elektrobudowa, zaniechanie

zamawiającego spowodowało również naruszenie ujętej w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zasady

zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący

Elektrobudowa przywołał wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt

KIO 826/16.

Jak wskazał odwołujący Elektrobudowa, w treści oferty odwołującego (w odniesieniu

do rozdzielnicy 110 kV) na schemacie w polu sprzęgłowym wskazano prąd znamionowy

1600A, a w projekcie dostarczonym przez zamawiającego wymagano prądu znamionowego

minimum 2500A. Odwołujący Elektrobudowa podniósł, że zamawiający całkowicie pominął,

że w danych gwarantowanych odwołującego (na str. 132 oferty) podano wartość 3150A,

a więc wartość zgodną z założeniami dokumentacji projektowej i uznał, że odwołujący nie

wykazał równoważności produktu z oferty również z tego powodu.

40

W ocenie odwołującego Elektrobudowa, zamawiający zaniechał wezwania

odwołującego do wyjaśnienia znajdującej się w treści oferty rozbieżności, pomimo, że był

związany dyspozycją przepisów ustawy Pzp. Tym samym, zdaniem odwołującego

Elektrobudowa, zamawiający naruszył art. 26 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp.

W efekcie tego naruszenia odwołujący nie miał możliwości poprawić omyłki wobec braku

wezwania do wyjaśnień ze strony zamawiającego. Brak realizacji przez zamawiającego

ustawowego obowiązku nie może, w opinii odwołującego Elektrobudowa, być przyczyną do

podjęcia negatywnych decyzji wobec odwołującego. Skoro ustawodawca zagwarantował

wykonawcy możliwość rozwiania wątpliwości co do złożonych dokumentów i oświadczeń,

o których mowa w przepisie art. 25 ust. 1 ustawy Pzp, to zamawiający uprawnienia tego nie

może pomijać (tak np. wyrok KIO z dnia 1 września 2014 r., sygn. akt KIO 1703/14). Jak

podał odwołujący Elektrobudowa, przedmiotowe działania zostały podjęte wbrew wynikającej

z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zasadzie zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania

wykonawców, gdyż odwołujący jako jedyny nie został przez zamawiającego wezwany do

złożenia wyjaśnień.

Odwołujący Elektrobudowa wskazał, że w treści informacji o odrzuceniu oferty

odwołującego zamawiający wyjaśnił, że w zawartej w ofercie odwołującego w zakresie

rozdzielnicy 110 kV typu Optima 145 odwołujący nie planuje stosować legalizowanych

przekładników prądowych i napięciowych. Odwołujący Elektrobudowa stwierdził, że fakt ten

zamawiający ustalił nie mając ku temu dostatecznych informacji.

Przede wszystkim, jak zauważył odwołujący Elektrobudowa, odwołujący w żadnej

części oferty nie deklarował zastosowania przekładników prądowych i napięciowych bez

legalizacji. Zdaniem odwołującego Elektrobudowa, zamawiający zaniechał żądania od

odwołującego przedłożenia dokumentów zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy Pzp lub wezwania

odwołującego na podstawie art. 26 ust. 3 oraz 4 ustawy Pzp w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy

Pzp do złożenia w powyższym zakresie oświadczeń lub dokumentów. Jak zauważył

odwołujący Elektrobudowa, stosownie do art. 26 ust. 3 ustawy Pzp zamawiający wzywa

wykonawców, którzy w określonym terminie nie złożyli wymaganych przez zamawiającego

oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp, lub którzy nie

złożyli pełnomocnictw, albo którzy złożyli wymagane przez zamawiającego oświadczenia

i dokumenty, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp zawierające błędy lub którzy złożyli

wadliwe pełnomocnictwa, do ich złożenia w wyznaczonym terminie, chyba że mimo ich

złożenia oferta wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie

postępowania. Złożone na wezwanie zamawiającego oświadczenia i dokumenty powinny

potwierdzać spełnianie przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu oraz spełnianie

przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez

41

zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania wniosków

o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo termin składania ofert. Odwołujący

Elektrobudowa podał, iż jak wskazuje się w orzecznictwie (tak np. wyrok KIO z dnia

12 stycznia 2015 r., sygn. akt KIO 2820/15), z dyspozycji art. 26 ust. 4 ustawy Pzp wynika,

że zamawiający ma obowiązek, nie zaś tylko uprawnienie, do wezwania do złożenia

wyjaśnień w wyznaczonym przez siebie terminie. Dodatkowo, jako naruszające art. 26 ust. 4

ustawy Pzp uznaje się zaniechanie wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentu,

jeżeli okoliczności budzące wątpliwości prowadzą następnie do wykluczenia wykonawcy

z postępowania (tak uchwała KIO z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt KIO/KU 59/15).

Zdaniem odwołującego Elektrobudowa, brak jest argumentów pozwalających uznać, że

ostatniej z przywołanych tez nie można zastosować również w przypadku odrzucenia oferty.

Odwołujący Elektrobudowa podniósł ponadto, że zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy Pzp

zamawiający wzywa także, w wyznaczonym przez siebie terminie, do złożenia wyjaśnień

dotyczących oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp.

W ocenie odwołującego Elektrobudowa, bezzasadne zaniechanie wezwania

odwołującego do złożenia wyjaśnień dotyczących przekazanych przez odwołującego

informacji technicznych rozdzielnicy w sytuacji, gdy Zamawiający powziął wątpliwości, co do

treści tych informacji, stanowi oczywiste naruszenie art. 26 ust. 3 i 4 w zw. z art. 25 ust. 1

ustawy Pzp. Zaniechanie zamawiającego spowodowało również, zdaniem odwołującego

Elektrobudowa, naruszenie ujętej w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zasady zachowania uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców.

Opisane powyżej działania i zaniechania zamawiającego stanowiły, w opinii

odwołującego Elektrobudowa, naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 26 ust.

3 oraz 4 ustawy Pzp w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy Pzp, które w konsekwencji doprowadziło

do odrzucenia oferty odwołującego, pomimo braku ku temu zasadnych podstaw. Odwołujący

Elektrobudowa podkreślił, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie,

np. w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt

KIO 2079/15.

Odwołujący Elektrobudowa wniósł o uwzględnienie odwołania i o nakazanie

zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego Elektrobudowa;

2. zażądania od odwołującego Elektrobudowa przedstawienia dokumentów

potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu poprzez przedstawienie:

i. schematu strukturalnego rozdzielnicy 30 kV produkcji Schneider typu GHA;

42

ii. typu i parametrów rozdzielnicy 30 kV;

iii. podziału konstrukcyjnego pola i rozmieszczenia poszczególnych elementów

w rozdzielnicy 30 kV;

iv. sposobu posadowienia i gabarytów rozdzielnicy 30 kV;

v. informacji co do zawartego (w odniesieniu do rozdzielnicy 110 kV) na

schemacie w polu sprzęgłowym prądu znamionowego;

vi. wyjaśnień w zakresie stosowania legalizowanych przekładników prądowych

i napięciowych w rozdzielnicy 110 kV;

3. ewentualnie nakazanie zamawiającemu wezwania odwołującego Elektrobudowa do

złożenia oświadczeń lub dokumentów lub złożenie wyjaśnień w zakresie:

i. zawartego (w odniesieniu do rozdzielnicy 110 kV) na schemacie w polu

sprzęgłowym prądu znamionowego;

ii. stosowania legalizowanych przekładników prądowych i napięciowych

w rozdzielnicy 110 kV;

4. ponowienia czynności oceny ofert z uwzględnieniem oferty złożonej przez

odwołującego Elektrobudowa i nakazania zamawiającemu zaproszenia odwołującego

Elektrobudowa do udziału w aukcji elektronicznej;

5. zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania

odwoławczego, w tym kosztów wpisu od odwołania oraz kosztów zastępstwa procesowego.

Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając złożone odwołania na rozprawie

i uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, w tym w szczególności treść

specyfikacji istotnych warunków zamówienia wraz z załącznikami, wyjaśnienia treści

specyfikacji z dnia 20 maja 2016 r. oraz 25 maja 2016 r., treść ofert złożonych przez SAG

Elbud Gdańsk S.A., odwołującego Electrum oraz odwołującego Elektrobudowa, treść pisma

zamawiającego z dnia 19 lipca 2016 r., dokumenty wskazane w treści uzasadnienia, jak

również stanowiska stron i uczestników postępowania zaprezentowane na piśmie i ustnie do

protokołu, ustaliła i zważyła co następuje.

43

Izba ustaliła, że rozpoznawane przez Izbę odwołanie dotyczy postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego, które zostało wszczęte przed dniem 28 lipca 2016 r.,

tj. przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie

ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz.

1020). Izba rozpoznała niniejsze odwołanie w oparciu o przepisy ustawy Pzp w brzmieniu

sprzed wejścia w życie ww. nowelizacji.

Izba, rozpoznając odwołania w granicach zarzutów w nich podniesionych, uznała,

że podlegają one oddaleniu.

Izba stwierdziła, że odwołujący Elektropaks (sygn. akt KIO 1391/16) nie ma interesu

we wniesieniu odwołania oraz nie poniósł i nie może na tym etapie postępowania ponieść

szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Nie została

spełniona zatem przesłanka warunkująca możliwość merytorycznego rozpoznania

odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Wskazać należy, że termin na wniesienie odwołania należy liczyć od dokonania przez

zamawiającego czynności podlegającej zaskarżeniu lub zaniechania dokonania takiej

czynności, jeżeli zamawiający był do jej dokonania zobowiązany. W przedmiotowej sprawie

zamawiający w dniu 19 lipca 2016 r. poinformował o odrzuceniu ofert dwóch wykonawców,

jednak nie zaprosił pozostałych wykonawców do udziału w aukcji elektronicznej. Tymczasem

o zaniechaniu czynności, do której zamawiający był zobowiązany w postaci odrzucenia

oferty kolejnego wykonawcy można by mówić w momencie skierowania przez

zamawiającego zaproszenia do udziału w aukcji, bowiem wraz z dokonaniem tej czynności

można mówić o pewności, iż zamawiający zakończył badanie i ocenę ofert. Powyższe

wynika z dyspozycji art. 91a ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym jeżeli postępowanie

prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub

negocjacji z ogłoszeniem zamawiający po dokonaniu oceny ofert w celu wyboru

najkorzystniejszej oferty przeprowadza aukcję elektroniczną, jeżeli przewidział to

w ogłoszeniu o zamówieniu oraz złożono co najmniej 3 oferty niepodlegające odrzuceniu.

Treść powyższego przepisu ustawy Pzp wprost obliguje zamawiającego do przeprowadzenia

badania i oceny złożonych ofert przed zaproszeniem wybranych wykonawców do udziału w

aukcji elektronicznej. Wobec braku upływu terminu na stwierdzenie ww. zaniechania, brak

jest możliwości jego skarżenia przez odwołującego Elektropaks. Termin na wniesienie

odwołania wobec zaniechania wykluczenia z postępowania SAG Elbud S.A., dopuszczenia

do udziału w akcji ww. wykonawcy, jak też zaniechania wyboru oferty odwołującego

Elektropaks jako najkorzystniejszej, tj. czynności, wobec których wniesione zostało

44

odwołanie objęte przedmiotowym postępowaniem odwoławczym, rozpocznie bieg od

momentu wystosowania przez zamawiającego zaproszenia do udziału w aukcji

elektronicznej.

Z uwagi na powyższe, Izba stwierdziła, że odwołanie wniesione przez odwołującego

Elektropaks podlega oddaleniu.

Rozpoznając sprawę z odwołania odwołującego Electrum (sygn. akt KIO 1416/16)

Izba miała na uwadze okoliczność, iż dopuszczając odpowiedzią na pytanie nr 3 z dnia

20 maja 2016 r. rozwiązania równoważne zamawiający wskazał, że parametry zawarte

w opisie przedmiotu zamówienia należy traktować jako wymagania minimalne akceptowalne

przez zamawiającego. Zamawiający wymagał też wykazania, że oferowane rozwiązania

spełniają wymagania określone przez zamawiającego poprzez załączenie do oferty

stosownych kart katalogowych, rysunków, certyfikatów, itp. Zamawiający oczekiwał też

zapewnienia, aby oferowane rozwiązania równoważne pozwoliły osiągnąć zakładaną

funkcjonalność i kompatybilność z systemem nadzoru nad układem elektroenergetycznym

istniejącym u zamawiającego, do którego stacja będzie włączona. Izba zważyła również, że

zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 5 ustawy Pzp wykonawca, który powołuje się na

rozwiązania równoważne opisywanym przez zamawiającego, jest obowiązany wykazać, że

oferowane przez niego dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają wymagania określone

przez zamawiającego.

W zakresie stwierdzonego przez zamawiającego w piśmie z dnia 19 lipca 2016 r.

braku równoważności zaoferowanej przez odwołującego rozdzielnicy 30kV produkcji ABB

typu ZX2 do rozdzielnicy NXPLUS z uwagi na wskazanie przez odwołującego Electrum

napięcia pomocniczego dla napędu włącznika 220AC zamiast 220DC Izba stwierdziła, że

brak było podstaw do uznania, że ww. parametr został przez odwołującego Electrum

wskazany omyłkowo – na powyższe nie wskazuje treść oferty. Za niewystarczającą do

uznania wartości napięcia pomocniczego dla napędu włącznika jako omyłki Izba uznała

okoliczność, iż żaden parametr w specyfikacji technicznej rozdzielnicy nie odnosi się do

prądu zmiennego, czy też że przedmiotowy parametr znajduje się w innej linii na karcie ze

strony 135 oferty. Jak stwierdził odwołujący, ABB Sp. z o.o. produkuje rozdzielnice

umożliwiające zasilanie napędów pomocniczych prądem stałym oraz przemiennym, stąd

zamawiający nie miał podstaw do uznania, że przedmiotowy parametr stanowi omyłkę. Bez

znaczenia pozostają przy tym rozważania na temat wpływu wartości i rodzaju napięcia

pomocniczego na funkcjonalność samej rozdzielnicy – oferowany parametr nie mógł

pozostawać w sprzeczności z wymaganiem minimalnym określonym w specyfikacji. Z uwagi

45

na powyższe, a także ze względu na okoliczność, iż zgodność oferty z treścią specyfikacji

wykonawca zobowiązany jest wykazać na dzień składania ofert, bez wpływu na ocenę

przedmiotowego zarzutu pozostaje złożone na rozprawie pismo ABB Sp. z o.o.

Nie potwierdził się również zarzut dotyczący oceny przez zamawiającego oferty

złożonej przez odwołującego Electrum w zakresie braku w ofercie odwołującego Electrum

oświadczenia co do legalizacji rdzenia I klasy 0,2FS5 oraz przekładnika napięciowego,

uzwojenia I klasy. Izba wzięła pod uwagę okoliczność, że odwołujący zobowiązany był nie

tylko wykazać równoważność oferowanego urządzenia, ale również, zobowiązany był

dowieść, że oferowane rozwiązania równoważne pozwolą osiągnąć zakładaną

funkcjonalność i kompatybilność z całością rozwiązania. Wobec powyższego, wykonawca

oferujący rozwiązanie równoważne powinien był, w ocenie Izby, dołożyć szczególnej

staranności w celu wykazania zamawiającemu prawidłowości proponowanego rozwiązania.

Powyższe uzasadnione jest tym bardziej, że w projekcie wykonawczym Tom D1 zostało

wskazane, że poszczególne elementy będą legalizowane. Z tego względu Izba stwierdziła,

że wymagania zamawiającego dotyczące wskazania legalizacji należy uznać za zasadne.

Nie ma przy tym znaczenia czy cena zaoferowana przez Siemens odwołującemu

obejmowała koszty legalizacji. Istotne jest, że projekt obejmował legalizację, a co za tym

idzie, w celu wykazania równoważności, odwołujący zobowiązany był wskazać na legalizację

w ofercie.

Za zasadny Izba uznała zarzut dotyczący braku w ofercie odwołującego Electrum

oświadczenia w zakresie oferowania przekładników ziemnozwarciowych, przekaźników

zabezpieczeń oraz oprzewodowania przedziałów nn. Izba przychyliła się do stanowiska

odwołującego, iż w sytuacji, gdy zgodnie z oświadczeniem złożonym na stronie 133 oferty

odwołującego Electrum, rozwiązanie równoważne dotyczy rozdzielnicy SN typu ZX2

produkcji ABB w zamian za rozdzielnicę SN typu NXPLUS produkcji Siemens, zamawiający

powinien był przyjąć, że inne elementy innych producentów stanowią treść oferty. Powyższe

uzasadnione jest tym bardziej, że zamawiający nie wymagał od wykonawców, na oferty

których składały się urządzenia przewidziane w projekcie, składania osobnych oświadczeń

co do poszczególnych elementów oferty. Ewentualne wątpliwości w przedmiotowym zakresie

zamawiający powinien był rozwiać w trybie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Uwzględnienie

przedmiotowego zarzutu, wobec nie uznania za zasadne pozostałych zarzutów, zgodnie

z art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, pozostaje bez wpływu na wynik postępowania.

Odnośnie stwierdzenia przez zamawiającego, że oferowana przez odwołującego

Electrum konfiguracja rozdzielnicy jest niezgodna z wymaganiami projektu, bowiem jeden

z łączników poprzeczno-podłużnych zrealizowany jest w polu nr 15 i 16, zaś projekt

46

przewidywał jego usytuowanie w polu nr 16 i 17, oraz z uwagi na to, że rozdzielnica ABB

posiada 20 pól, podczas gdy rozdzielnica z projektu 19 pól, Izba stwierdziła, że wobec

zaistniałej sprzeczności w ofercie odwołującego wobec danych ze strony 136 oferty ze

schematem zamieszczonym na stronach 155-156 oferty zamawiający zobowiązany był do

wezwania odwołującego Electrum na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp do wyjaśnienia

powstałych nieścisłości. Jednak z uwagi na nie uwzględnienie przez Izbę części zarzutów,

stwierdzenie podstawy do wyjaśnień w tym przedmiocie pozostaje bez wpływu na wynik

postępowania.

Za niezasadny Izba uznała zarzut odwołującego Electrum dotyczący przesłania przez

zamawiającego pisma z dnia 19 lipca 2016 r. wyłącznie faksem, wbrew ustalonemu

w specyfikacji sposobowi komunikacji. Zamawiający przedstawił dowody przesłania

przedmiotowego pisma pocztą elektroniczną oraz pisemnie.

Na podstawie art. 190 ust. 4 ustawy Pzp Izba nie przychyliła się do wniosku

odwołującego Electrum o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu

elektroenergetyki na okoliczność stwierdzenia czy urządzenie zaproponowane przez

odwołującego w ramach oferty – rozdzielnica 30kV produkcji ABB Sp. z o.o. typu ZX2

spełnia wymogi SIWZ. Izba uznała, że stwierdzenie zgodności oferty z treścią specyfikacji

jest czynnością, do której dokonania zobowiązany jest zamawiający. Izba zaś kontroluje

działania zamawiającego. W przedmiotowej sprawie nie budziły wątpliwości Izby

postanowienia specyfikacji, jak też treść oferty odwołującego Electrum, stąd Izba stwierdziła,

że ustalenie stanu faktycznego przedmiotowej sprawy nie wymaga wiadomości specjalnych.

Mając powyższe na uwadze Izba stwierdziła, że odwołanie wniesione przez

odwołującego Electrum podlega oddaleniu.

Nie znalazł potwierdzenia podniesiony przez odwołującego Elektrobudowa (sygn. akt

KIO 1418/16) zarzut dotyczący temperatury pracy rozdzielnicy 110kV F35 produkcji Alstom.

Izba po analizie odpowiedzi zamawiającego na pytania wykonawców do treści specyfikacji,

w tym w szczególności odpowiedzi na pytania nr 3, 27 i 28 stwierdziła, że podane przez

zamawiającego informacje należy czytać łącznie. W szczególności należy zwrócić uwagę, iż

w odpowiedzi na pytanie 27, gdzie wykonawca zwrócił się z prośbą o informację czy

zamawiający dopuszcza minimalną temperaturę pracy -5ºC dla rozdzielnicy GIS

zamawiający wskazał na wymóg zgodności z odpowiedzią na zapytanie nr 3, gdzie z kolei

ustanowił wymóg zgodności rozwiązania równoważnego z wymogami minimalnymi

określonymi w specyfikacji. Należy też wziąć pod uwagę, że określony przez zamawiającego

wymóg minimalny w zakresie temperatury pracy rozdzielnicy, tj. -25ºC jest zgodny z normą

47

PN-EN 62271-203:2012. Izba zważyła ponadto, że charakterystyka rozdzielnicy 110kV

stanowiła część dokumentacji postępowania obowiązującej każdego z wykonawców

ubiegających się o przedmiotowe zamówienie. Co za tym idzie, brak jest podstaw do

uznania, że zaproponowana przez odwołującego Elektrobudowa jako rozwiązanie

równoważne rozdzielnica 110kV typu Optima 145 przystosowana do pracy w temperaturze

-5ºC do +40ºC jest równoważna do rozdzielnicy opisanej w specyfikacji, a tym samym, że

jest zgodna z treścią specyfikacji. Nie mają przy tym znaczenia okoliczności, iż w tym samym

pomieszczeniu rozdzielni mają znajdować się inne urządzenia przewidziane do pracy przy

minimalnej temperaturze nie niższej niż -5ºC, jak też że budynek spełnia wymagania

dotyczące izolacyjności cieplnej przegród dla temperatury wewnętrznej od 8ºC do 16ºC,

bowiem wymaganie zamawiającego w przedmiocie temperatury pracy rozdzielnicy 110kV

było jednoznaczne. Ewentualne wątpliwości wypływające z argumentów podniesionych

przez odwołującego Elektrobudowa powinny były zostać podniesione przez wykonawcę na

wcześniejszym etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Za bezzasadny Izba uznała również zarzut podniesiony przez odwołującego

Elektrobudowa dotyczący stwierdzonego przez zamawiającego zaniechania złożenia przez

odwołującego w ofercie dokumentów dotyczących oferowanej rozdzielnicy 30kV produkcji

Schneider typu GHA, tj. schematu strukturalnego rozdzielnicy z ilością pół, celek, podziałem

na sekcje, informacji na temat typów i parametrów oferowanych do zabudowy rozdzielnic

aparatów i urządzeń, podziału konstrukcyjnego pola i rozmieszczenia poszczególnych

elementów, sposobu posadowienia i gabarytów. Izba stwierdziła, że w odpowiedzi na pytanie

nr 3 zamawiający jednoznacznie wskazał na wymóg wykazania, że rozwiązanie równoważne

spełnia minimalne wymogi opisane w specyfikacji poprzez m.in. dołączenie stosownych kart

katalogowych, rysunków, certyfikatów itp. Dokumenty mające na celu wykazanie

równoważności stanowią element oferty opisujący oferowany przedmiot, a zatem nie

podlegają uzupełnieniu. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Pzp, to na

wykonawcy spoczywa obowiązek wykazania, że proponowane rozwiązanie równoważne

opisywanemu przez zamawiającego spełnia wymagania zamawiającego.

Izba stwierdziła, że w ofercie odwołującego Elektrobudowa zaistniała sprzeczność

w zakresie podanej wartości prądu znamionowego wyłącznika. Sprzeczność ta dotyczy

danych wskazanych na stronie 132 oferty oraz schematu zamieszczonego na stronie 126

oferty. Wątpliwości w tym zakresie powinny były zostać wyjaśnione przez zamawiającego na

podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Jednak z uwagi na nie uwzględnienie pozostałych

zarzutów, zasadność przedmiotowego zarzutu pozostaje bez wpływu na wynik postępowania

(art. 192 ust. 2 ustawy Pzp).

48

Izba nie uwzględniła zarzutu dotyczącego stwierdzonego przez zamawiającego braku

oświadczenia w ofercie odwołującego Elektrobudowa dotyczącego legalizacji przekładników

prądowych i napięciowych. Analogicznie, jak w sprawie o sygn. akt KIO 1416/16 Izba

stwierdziła, że wykonawca oferujący rozwiązanie równoważne powinien był złożyć

oświadczenie w przedmiotowym zakresie mając na uwadze obowiązek wykazania

prawidłowości proponowanego rozwiązania tym bardziej, że w projekcie wykonawczym Tom

D1 zostało wskazane, że poszczególne elementy będą legalizowane.

Na podstawie art. 190 ust. 4 ustawy Pzp Izba nie przychyliła się do wniosku

odwołującego Elektrobudowa o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu instalacji i

urządzeń elektrycznych na okoliczność stwierdzenia czy w świetle treści całego projektu

wykonawczego dołączonego do SIWZ proponowana przez odwołującego rozdzielnica 110kV

typu Optima 145 jest rozwiązaniem równoważnym do rozdzielnicy 110kV F35 produkcji

Alstom biorąc pod uwagę przeznaczenie rozdzielnic oraz właściwości pomieszczenia,

w którym ma się znajdować rozdzielnica. Izba stwierdziła, wobec zawartego w odpowiedzi na

pytanie nr 3 z dnia 20 maja 2016 r. wymagania, aby wykonawca oferujący rozwiązania

równoważne traktował podane w dokumentacji parametry jako wymagania minimalne

akceptowalne przez zamawiającego, że obowiązkiem odwołującego Elektrobudowa było

zaoferowanie urządzenia o parametrach nie gorszych niż podane przez zamawiającego

w dokumentacji. Ustalenie stanu faktycznego w przedmiotowym zakresie nie wymaga

wiadomości specjalnych. Wydanie przez biegłego opinii na temat przeznaczenia rozdzielnic

oraz właściwości pomieszczenia jest niecelowe wobec nie spełnienia przez odwołującego

Elektrobudowa ww. wymagania.

Z uwagi na powyższe, Izba stwierdziła, że odwołanie wniesione przez odwołującego

Elektrobudowa podlega oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 192 ust. 1 zdanie pierwsze

oraz ust. 2 ustawy Pzp orzeczono jak w sentencji.

Orzekając o kosztach postępowania Izba oparła się na art. 192 ust. 9 oraz 10 ustawy

Pzp. W oparciu o wskazane przepisy obciążyła nimi odwołujących S.J. prowadzący

działalność gospodarczą pod nazwą J.S. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-

Usługowe „Elekropaks”, Electrum Sp. z o.o., oraz wykonawców wspólnie ubiegających się o

udzielenie zamówienia: Elektrobudowa S.A. i „Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o. Wśród

kosztów postępowania odwoławczego Izba uwzględniła - stosownie do regulacji zawartej w §

3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

49

odwoławczym w sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238) – koszty wpisów

uiszczonych przez odwołujących w łącznej kwocie 60 000,00 PLN. Za uzasadnione Izba

uznała również koszty wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego w kwocie 10 800,00 zł

(na podstawie § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia).

Przewodniczący: …………………………

50