KIO 334/18

Sygn. akt: KIO 334/18

KIO 336/18

WYROK

z dnia 9 marca 2018 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Anna Osiecka

Aneta Mlącka

Marzena Ordysińska

Protokolant: Adam Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r., w Warszawie, odwołań wniesionych

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:

A. w dniu 23 lutego 2018 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Rubau Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz Construcciones

RUBAU S.A. z siedzibą we Flace (Gironie) w Hiszpanii,

B. w dniu 23 lutego 2018 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia PORR S.A. z siedzibą w Warszawie oraz Porr Bau GmbH z siedzibą

w Wiedniu w Austrii

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego

Skarb Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą

w Warszawie

przy udziale:

A. wykonawcy Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie

do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 334/18 i KIO 336/18 po stronie

zamawiającego,

B. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia PORR S.A. z siedzibą

w Warszawie oraz Porr Bau GmbH z siedzibą w Wiedniu w Austrii, zgłaszających

przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 334/18 po stronie

zamawiającego

orzeka:

1. Oddala odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się

o udzielenie zamówienia Rubau Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

oraz Construcciones RUBAU S.A. z siedzibą we Flace (Gironie) w Hiszpanii.

2. Uwzględnia odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających

się o udzielenie zamówienia PORR S.A. z siedzibą w Warszawie oraz Porr Bau

GmbH z siedzibą w Wiedniu w Austrii i nakazuje zamawiającemu unieważnienie

czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i unieważnienie odrzucenia oferty

odwołującego oraz nakazuje ponowne badanie i ocenę ofert.

3. Kosztami postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 334/18 obciąża

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Rubau

Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz Construcciones RUBAU S.A.

z siedzibą we Flace (Gironie) w Hiszpanii i zalicza w poczet kosztów postępowania

odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero

groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Rubau Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

oraz Construcciones RUBAU S.A. z siedzibą we Flace (Gironie) w Hiszpanii

tytułem wpisu od odwołania.

4. Kosztami postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 336/18 obciąża

Skarb Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą

w Warszawie i:

4.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr

(słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia PORR S.A. z siedzibą

w Warszawie oraz Porr Bau GmbH z siedzibą w Wiedniu w Austrii tytułem wpisu

od odwołania,

4.2. zasądza od Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających

się o udzielenie zamówienia PORR S.A. z siedzibą w Warszawie oraz Porr Bau

GmbH z siedzibą w Wiedniu w Austrii kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie:

dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania

odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ..............................

Sygn. akt: KIO 334/18

KIO 336/18

Zamawiający - Skarb Państwa - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą

w Warszawie, w imieniu którego postępowanie prowadzi Generalna Dyrekcja Dróg

Krajowych i Autostrad Oddział w Olsztynie, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia

publicznego w trybie przetargu ograniczonego pn. Projekt i budowa drogi ekspresowej S61

Szczuczyn - Budzisko (gr. państwa) z podziałem na zadania, w tym Zadanie nr 3: odc. węzeł

Wysokie - m. Raczki na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164), dalej: „ustawa Pzp” lub „Pzp”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 20 kwietnia 2016 r. w Dzienniku Urzędowym

Unii Europejskiej pod numerem 2016/S 077-135643. Wartość zamówienia jest większa niż

kwoty określone na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych.

I. Zarzuty i żądania odwołania - odwołanie o sygn. KIO 334/18

Odwołujący - wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Rubau Polska

Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz Construcciones RUBAU S.A. z siedzibą we Flace

(Gironie) w Hiszpanii, zwany dalej „Konsorcjum Rubau” wniósł odwołanie, zarzucając

Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp poprzez ich niewłaściwe

zastosowanie oraz błędną wykładnię i w konsekwencji odrzucenie oferty

Odwołującego, jako zawierającej rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu

zamówienia, pomimo tego że Odwołujący udzielił pełnych wyjaśnień na pytania

zadane przez Zamawiającego w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, które nie dały

podstawy do przyjęcia oceny, że oferta Odwołującego zawiera rażąco niską cenę w

stosunku do przedmiotu zamówienia oraz, że za zaoferowaną przez Odwołującego

cenę nie jest możliwe wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami

określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów;

2. art. 90 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy klasycznej poprzez ich

niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię i w konsekwencji zaniechanie

czynności wyczerpującego wyjaśnienia i przeprowadzenia konsultacji wyjaśnień

Odwołującego oraz treści jego oferty w zakresie wątpliwości Zamawiającego, co do

zaoferowanej przez Odwołującego ceny, pomimo tego, że Odwołujący udzielił

pełnych odpowiedzi na pytania zadane przez Zamawiającego oraz wskazał

dodatkowe informacje, które dawały podstawy do przyjęcia, że Odwołujący rzetelnie

skalkulował zaoferowaną przez siebie cenę, co uzasadniało - w przypadku dalszych

wątpliwości - przeprowadzenie przez Zamawiającego dalszych wyjaśnień i konsultacji

z Odwołującym w zakresie możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z

wymaganiami określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych

przepisów za zaoferowaną przez Odwołującego cenę;

3. art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 i 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez jego

niezastosowanie i zaniechanie czynności podania Odwołującemu pełnych podstaw

faktycznych odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z

art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, pomimo tego, że Zamawiający był zobowiązany do

wskazania, na jakich podstawach uznał, że zaoferowane przez Odwołującego

elementy ceny nie dają gwarancji wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z

wymaganiami określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych

przepisów.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności wyboru oferty Budimex S.A., jako najkorzystniejszej;

2. unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1

pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp;

3. ewentualnie wyjaśnienia i przeprowadzenia konsultacji - na podstawie art. 90 ust. 1

ustawy Pzp oraz art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy klasycznej - wyjaśnień Odwołującego

oraz treści jego oferty w zakresie wątpliwości Zamawiającego, co do zaoferowanej

przez Odwołującego ceny;

4. powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz wyboru oferty Odwołującego, jako

najkorzystniejszej.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, że przedmiotem zamówienia jest

zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych przez wykonawcę w oparciu o

dokumentację postępowania, w tym w szczególności Program Funkcjonalno-Użytkowy (dalej

„PFU") w zamian za cenę ryczałtową. Podnosił, że cena zaoferowana przez Odwołującego

stanowi 65,47% wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT oraz

85,72% średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert, a także 91,96% średniej

arytmetycznej cen złożonych ofert, nie uwzględniając przeszacowanej jego zdaniem oferty

Strabag.

Odwołujący podkreślał, że w swoich wyjaśnieniach wyczerpująco odpowiedział na wszystkie

pytania Zamawiającego i szczegółowo podał okoliczności umożliwiające mu zaoferowanie

podanej w jego ofercie ceny. Zamawiający nie wskazał zaś w rozstrzygnięciu, że wyjaśnienia

Odwołującego nie były wyczerpujące w zakresie zadanych pytań lub że Odwołujący nie

wyjaśnił okoliczności umożliwiających zaoferowanie mu tak niskiej ceny.

Wskazywał, że Zamawiający zarzuca Odwołującemu rażąco niską cenę z uwagi na - jego

zdaniem - zaniżone ceny wskazane przez Odwołującego w wyjaśnieniach w odniesieniu do

poz. 1, o co najwyżej 20%, poz. 2 - Zamawiający nie wskazał rzekomej ceny rynkowej i nie

można wskazać różnicy w stosunku do ceny Odwołującego, poz. 3 - Zamawiający nie

wskazał rzekomej ceny rynkowej i nie można wskazać różnicy w stosunku do ceny

Odwołującego, poz. 4. - Zamawiający nie wskazał rzekomej ceny rynkowej i nie można

wskazać różnicy w stosunku do ceny Odwołującego.

Jednocześnie Odwołujący wskazywał, iż Zamawiający błędnie odwołuje się do cen

materiałów wskazanych w Grupie 16 kwartalnika Sekocenbud IV kwartał 2017 r. Dla kontroli

poziomu cen Odwołującego Zamawiający mógł wziąć ewentualnie pod uwagę wyłącznie

cenę kruszywa łamanego 0-31,5mm loco kopalnia, a transport doliczyć na podstawie

rzeczywistej odległości. Założył, że dla średniej odległości źródeł tego materiału do budowy

np. ok. 37 km, transport wynosi 37km*0,24zł/tkm= 8,88zł/t, więc średnia cena loco budowa

kruszywa łamanego 0-31,5mm wyliczona w oparciu o Sekocenbud dla robót drogowych

wynosi: 19,20zł/t+8,88zł/t (rzeczywisty transport) =28,08zł/tonę. Natomiast cena maksymalna

loco budowa kruszywa łamanego 0-31,5mm wyliczona w oparciu o Sekocenbud dla robót

drogowych wynosi: 35,00zł/t+8,88zł/t (rzeczywisty transport) =43,88zł/tonę. Następnie

wskazywał na różnice między cenami materiałów zastosowanymi w ofercie a cenami według

Sekocenbud.

Odnosząc się do zarzutu braku wyceny kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej,

Odwołujący wskazywał, iż został przez niego przyjęty spadek podłużny dla drogi głównej

zgodny z PFU, wynoszący 3,5%, a na etapie odpowiedzi na pytania przedstawił porównanie

przekroju zgodnego z koncepcją i przekroju zoptymalizowanego. Ponadto, Odwołujący

przedstawił porównanie zasadniczych robót ziemnych, czyli wykopów i nasypów dla obu

rozwiązań niwelety: z etapu koncepcji oraz po optymalizacji. Z uwagi na fakt, iż Zamawiający

nie wskazał, jakie konkretnie roboty powinny znaleźć się w kalkulacji porównawczej,

Odwołujący przygotował kalkulację porównawczą na podstawie najbardziej kosztotwórczego

asortymentu robót, czyli wykopów i nasypów. Natomiast w roboczym przedmiarze robót,

który został przygotowany do oszacowania kosztów inwestycji dla wariantu

optymalizacyjnego, Odwołujący uwzględnił także koszty związane z: wykonaniem nasypów z

gruntu pozyskanego z dokopu, wzmocnionych geosiatką i geowłókniną; ułożeniem geosiatki

na gruncie słabonośnym; wykonaniem nasypów przeciążających; wykonaniem kolumn

żwirowych; wymianą gruntów słabonośnych; wykonaniem kolumn żwirowych wraz z

materacami geosyntetycznymi z kruszywa naturalnego; wykonaniem umocnienia skarp

wykopów drenażem powierzchniowym typu „Y”; wykonaniem drenażu podłużnego pod

rowami drogowymi; wykonaniem wzmocnienia podłoża pod warstwami konstrukcyjnymi

nawierzchni w wykopie, poprzez stabilizację gruntu rodzimego cementem.

Odwołujący podnosił, że uwzględnił w swoich obliczeniach nie tylko niesprzyjające warunki

gruntowo - wodne, ale także występowanie gruntów słabonośnych i organicznych, które

wymagają wzmocnienia, w celu właściwego posadowienia nasypów oraz konstrukcji

nawierzchni. Koszt ww. całego zakresu został oszacowany w ofercie na łączną kwotę

31.162.506,40 zł i został wskazany w następujący sposób: wymiana gruntu (z transportem i

kosztem materiału z dokopu) 20.837.469 zł oraz pozostałe wzmocnienia podłoża 4.569.431

zł oraz wykonanie nasypów z gruntu pozyskanego z dokopu, wzmocnionego geosiatką i

geowłókniną (z dowozem gruntu) 5.755.606,40 zł.

Odwołujący skalkulował w swojej ofercie dodatkowe odwonienie w sposób umożliwiający

jego prawidłowe wykonanie. Natomiast na poziomie jednego metra poniżej spodu konstrukcji

jedynie dwa odwierty pokazały, iż sytuacja gruntowo-wodna odbiega od przyjętej w

Koncepcji Programowej. Jednocześnie Odwołujący wskazuje, iż w samej KP przekazanej

przez Zamawiającego niweleta drogi na odcinkach przebiega pod poziomem wód

gruntowych, gdzie przewidziano odwodnienie korpusu drogowego, jak i jego zabezpieczenie.

Odwołujący opracowując optymalizację niwelety zwiększył zakres wymaganego

odwodnienia, co nie oznacza, że nie zostały one przewidziane. Z uwagi na fakt, iż

zamówienie jest realizowane w formule „zaprojektuj i buduj", na etapie projektowania może

się okazać, iż Odwołujący podejmie decyzję o zmianie rozwiązań projektowych niwelety, a

dodatkowe odwodnienie nie będzie w ogóle konieczne.

W ocenie Odwołującego Zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia oferty Odwołującego

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp i tym samym naruszył

wskazane przepisy prawa, bowiem cena zaoferowana przez Odwołującego nie jest rażąco

niska, nie odbiega od cen rynkowych, nie jest zaniżona ogółem, jak i w zakresie istotnych jej

części składowych, Odwołujący złożył wyczerpujące, poparte dowodami i niebudzące

wątpliwości Wyjaśnienia skalkulowania przez niego zaoferowanej ceny, a wskazane przez

Zamawiającego dopiero w rozstrzygnięciu wątpliwości - o które nie pytał wcześniej

Odwołującego - stanowią marginalną część ceny ofertowej.

Ponadto, zdaniem Odwołującego w uzasadnieniu odrzucenia jego oferty Zamawiający nie

stwierdził, że którakolwiek z odpowiedzi nie wyjaśniła wątpliwości wskazanych w pytaniach.

Zauważał, iż wskazał na okoliczności i czynniki pozwalające mu na obniżenie ceny, w

szczególności dotyczące oferty podwykonawców. Nie mógł także antycypować, że

Zamawiający będzie potrzebował informacji na temat sposobu ustalania składu jednostek

cenowych. Gdyby Zamawiający wskazał, że oczekuje rozbicia kosztów wykonania danych

pozycji na ich elementy składowe oraz podania szczegółów dotyczących kosztów, które

wchodzą w dane elementy wykonania pozycji, Odwołujący mógłby udzielić takich wyjaśnień.

Zamawiający nie wskazał także, że oczekuje podania elementów składowych wyceny pozycji

kosztowych. Gdyby tak zrobił, Odwołujący przedstawiłby Zamawiającemu ofertę swojego

podwykonawcy, która potwierdza możliwość wykonania tych pozycji po zaoferowanych

cenach. Zamawiający nie wskazał jednak tych wątpliwości w wezwaniu.

Jednocześnie Odwołujący sygnalizuje, że wskazane przez niego ceny za poszczególne

pozycje określone w rozstrzygnięciu są cenami rynkowymi i zostały rzetelnie skalkulowane

oraz zapewniają należyte wykonanie zamówienia. Ceny te oparte są na ofertach

podwykonawców i nie ma podstaw do ich kwestionowania oraz zostały rzetelnie obliczone,

co Odwołujący jest w stanie udowodnić i zastrzega sobie możliwość wykazania tej

okoliczności na rozprawie w Krajowej Izbie Odwoławczej, a z uwagi na to, że Zamawiający

zaniechał wyjaśnienia tej okoliczność na etapie wyjaśniania ceny Odwołującego, twierdzenia

Odwołującego z pewnością nie mogą zostać uznane za spóźnione.

Następnie, Odwołujący wskazywał, że Zamawiający nie podał powodów odrzucenia jego

oferty, ponieważ nie wskazał cen kruszywa przedstawionych przez innych wykonawców czy

też cen dostępnych na lokalnym rynku.

W jego ocenie, jeżeli Zamawiający twierdzi, że posiada określone informacje wskazujące, że

pozostali wykonawcy zaoferowali wykonanie danych pozycji po cenach znacznie wyższych

niż wykonawca, to winien wskazać, jakie to są ceny, tak, aby Odwołujący mógł powziąć

informacje i odnieść się do nich - w szczególności w zakresie skali rzekomych różnic w

cenach. Brak podaniach tych informacji, czyni uzasadnienie odrzucenia oferty Odwołującego

bezpodstawnym i błędnym, w szczególności mając na uwadze, że Odwołujący wykazał

zasadność zaoferowanej przez siebie ceny globalnej i wszystkich istotnych wartościowo

pozycji oraz udowodnił, że jest w stanie należycie wykonać zamówienie za zaoferowaną

cenę.

II. Zarzuty i żądania odwołania - odwołanie o sygn. KIO 336/18

Odwołujący - wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia PORR S.A. z

siedzibą w Warszawie oraz Porr Bau GmbH z siedzibą w Wiedniu w Austrii, zwani dalej:

„Konsorcjum Porr”, wniósł odwołanie, zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp poprzez błędne uznanie, że oferta Odwołującego nie

odpowiada treści SIWZ i odrzucenie oferty Odwołującego, podczas gdy rozwiązania

konstrukcyjne kwestionowane przez Zamawiającego (niweleta drogi oraz obiekt PZDsz-61.0)

są zgodne z wymaganiami określonymi w PFU, a w konsekwencji oferta Odwołującego

odpowiada SIWZ oraz obejmuje cały przedmiot zamówienia określony w SIWZ przez

Zamawiającego;

2. art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 90 ust. 3 Pzp poprzez błędne uznanie, że oferta

Odwołującego zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia i

odrzucenie oferty Odwołującego mimo, że oferta Odwołującego nie zawiera ceny rażąco

niskiej oraz obejmuje koszty wykonania całego przedmiotu zamówienia określonego w SIWZ

przez Zamawiającego;

3. art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 2 Pzp poprzez błędną ocenę wyjaśnień

Odwołującego z dnia 11.01.2018 r. i dowodów przedłożonych wraz z tymi wyjaśnieniami;

4. art. 87 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie zwrócenia się do Odwołującego z wnioskiem

o złożenie wyjaśnień dotyczących treści oferty, podczas gdy wyjaśnienia te pozwoliłyby

Zamawiającemu na jednoznaczne ustalenie, że oferta Odwołującego jest zgodna z treścią

SIWZ, również co do rozwiązań konstrukcyjnych dotyczących niwelety drogi oraz obiektu

PZDsz-61.0;

5. art. 90 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie zwrócenia się do Odwołującego z wnioskiem

o złożenie wyjaśnień dotyczących ceny oferty, podczas gdy dodatkowe wyjaśnienia w

sposób jednoznaczny potwierdziłby, że zaoferowana cena umożliwia wykonanie przedmiotu

zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego w SIWZ oraz

wynikającymi z odpowiednich przepisów;

6. art. 91 ust. 1 Pzp poprzez wybór oferty Budimex S.A. jako oferty najkorzystniejszej,

podczas gdy za ofertę najkorzystniejszą spośród ofert złożonych w postępowaniu należało

uznać ofertę złożoną przez Odwołującego;

7. art. 7 ust. 1 i ust. 3 Pzp poprzez prowadzenia postępowania z naruszeniem zasady

równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, co może spowodować udzielenie

niniejszego zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z przepisami Pzp (Budimex

S.A.), ponieważ w przypadku przeprowadzenia przez Zamawiającego postępowania zgodnie

z przepisami Pzp oraz zasadami udzielania zamówień publicznych za najkorzystniejszą

ofertę należało uznać ofertę Odwołującego.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i:

1. nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności badania i oceny ofert;

unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego; unieważnienia czynności

wyboru oferty Budimex S.A.; powtórzenia czynności badania i oceny ofert z

uwzględnieniem oferty Odwołującego; wystąpienia do Odwołującego z wnioskiem o

złożenie wyjaśnień dotyczących treści i ceny oferty;

2. przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania na okoliczności

w nim powołane;

3. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zwrotu poniesionych kosztów

związanych z wniesieniem odwołania.

Niweleta drogi - dowiązanie początku odcinka węzeł Wysokie - m. Raczki (Zadanie 3) do

sąsiedniego odcinka drogi (Zadanie nr 2)

Zamawiający zarzucił Odwołującemu (na podstawie treści rysunku przedłożonego wraz z

wyjaśnieniami z dnia 11.01.2018 r. - załącznik nr 5, arkusz 1 z 7), że początek odcinka

węzeł Wysokie - m. Raczki (Zadanie 3) nie jest zgodny z rzędną z Koncepcji programowej,

lecz znajduje się ok. 2,5 m niżej. Zdaniem Zamawiającego niweleta na styku końca Zadania

nr 2 i początku Zadania nr 3 musi być zgodna z Koncepcją programową, która w ocenie

Odwołującego nie jest dokumentem wiążącym. Ponadto, Zamawiający ani w treści SIWZ, ani

w odpowiedziach na pytania wykonawców nie zamieścił zastrzeżenia wskazującego na

konieczność traktowania jako parametru wiążącego rzędnych styku końca Zadania nr 2 i

początku Zadania nr 3 zawartych w Koncepcji programowej. Zdaniem Odwołującego zgodnie

z treścią PFU oraz odpowiedziami na pytania, optymalizując przebieg niwelety Zadania nr 3,

można było założyć obniżenie styku na połączeniu Zadania nr 2 i Zadania nr 3.

Ponadto, Odwołujący wskazywał, że w dokumentacji dotyczącej sąsiedniego odcinka

(Zadanie nr 2; odcinek Ełk Południe - węzeł Wysokie) znajdują się analogiczne

postanowienia i odpowiedzi na pytania Wykonawców dotyczące niwelety, powiązania

odcinków drogi realizowanych w ramach Zadania nr 2 i Zadania nr 3 oraz obowiązku

koordynacji prac na styku odcinków. Wykonawca sąsiedniego odcinka może zatem również

zmodyfikować przebieg niwelety i rzędne styku odcinków (Zadania nr 2 i Zadania nr 3).

Obniżenie niwelety na styku będzie we wspólnym interesie obu Wykonawców (bilansowanie

robót ziemnych - mniej nasypów). Zatem, zarzut dotyczący niezgodności treści oferty jest

bezzasadny.

Obiekt inżynierski PZDsz-61.0

Obiekt inżynierski PZDsz-61.0 pełni funkcję przejścia dolnego dla zwierząt pod drogą

ekspresową o parametrach H = min. 3,O m, B = min. 2x5m zgodnie z Decyzją o

Środowiskowych Uwarunkowaniach. Odwołujący zachował ww. wiążące parametry tego

obiektu (Tabela 1.1. PFU). Zarzut Zamawiającego dotyczy rzekomo nieprawidłowego

usytuowania tego obiektu w stosunku do proponowanej niwelety. Zdaniem Zamawiającego

niweleta przebiega poniżej wymaganej skrajni obiektu, czyli przejście dolne znajduje się nad

drogą. Zamawiający oparł swoje twierdzenia na rysunku przedłożonym przez Odwołującego

wraz z wyjaśnieniami z dnia 11.01.2018r., tj. załącznik nr 5, arkusz 7 z 7. Ww. rysunek nie

został przedłożony w celu przedstawienia usytuowania jakiegokolwiek obiektu

inżynierskiego. Został przedłożony w odpowiedzi na pytanie Zamawiającego nr 3 zawarte w

wezwaniu z dnia 8.12.2017 r., które dotyczyło wyłącznie przyjętego przez Odwołującego

maksymalnego spadku podłużnego drogi głównej i przebiegu zoptymalizowanej niwelety.

Rysunek obrazuje jedynie przebieg zoptymalizowanej niwelety w stosunku do niwelety

zawartej w Koncepcji programowej. Rysunek został wykonany w oparciu o rysunek

zamieszczony w Koncepcji programowej z uwagi na sposób sformułowania pytania przez

Zamawiającego. Zgodnie z jego opisem na ww. rysunku kolorem niebieskim oznaczono

niweletę z Koncepcji programowej (niewiążącej). Ww. rysunek nie przedstawia usytuowania

żadnego obiektu inżynierskiego (w tym obiektu PZDsz-61.0) w stosunku do niwelety

zaproponowanej przez Odwołującego.

Rażąco niska cena

Odwołujący podnosił, że cena jego oferty stanowi 70,01% szacunkowej wartości przedmiotu

zamówienia oraz 91,67% średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert i jest ceną

rynkową. Podkreślał, że większość zarzutów Zamawiającego dotyczących zaoferowania

rażąco niskiej ceny, tj. nieuwzględniania lub zaniżenia w ofercie poszczególnych kosztów

wynika z nieuzasadnionego i błędnego założenia Zamawiającego dotyczącego sposobu

przeprowadzenia niwelety przez Odwołującego. W konsekwencji rzekome niedoszacowania

oferty są w rzeczywistości kosztami korekty przebiegu niwelety do rzędnych z Koncepcji

programowej (np. ilości robót ziemnych) albo efektem niewłaściwej interpretacji rysunku

obrazującego przebieg zoptymalizowanej niwelety przekazanego wraz z wyjaśnieniami z

dnia 11.01.2018 r., np. wysokość kosztów polepszenia parametrów podłoża czy kosztów

posadowienia obiektów.

Odwołujący podnosił, że cena oferty oraz przyjęte w niej parametry i rozwiązania

technologiczne zostały dokonane w oparciu o przebieg niwelety przekazany wraz z

wyjaśnieniami z dnia 11.01.2018r. (załącznik nr 5, arkusz 1 z 7). Natomiast z uwagi na fakt,

że niweleta została zaprojektowana zgodnie z postanowieniami SIWZ, kalkulacja ceny oferty

oparta na tych parametrach nie może być kwestionowana poprzez odniesienie do

niewiążących parametrów i rozwiązań technologicznych zawartych w Koncepcji

programowej.

Ilości robót ziemnych

Zarzut Zamawiającego dotyczący zaniżenia ilości i wartości robót ziemnych oparty jest o

założenie konieczności korekty niwelety do rzędnych wskazanych w Koncepcji programowej.

Z uwagi na fakt, że poprowadzenie niwelety w sposób zaproponowany przez Odwołującego

nie narusza postanowień SIWZ, brak podstaw do korekty ceny oferty z uwzględnieniem tych

parametrów. W konsekwencji Zamawiający nie ma również podstaw do kwestionowania

rachunkowych korzyści osiągniętych z tego tytułu przy obliczaniu robót ziemnych oraz

formułowania na tej podstawie zarzutu rażąco niskiej ceny.

Ponadto, nawet w przypadku konieczności korekty przebiegu niwelety w celu dostosowania

styku Zadania nr 2 i Zadania nr 3 do rzędnych wskazanych w Koncepcji programowej,

należałoby ewentualnie dokonać korekty niwelety na odcinku jedynie 468,3m (od km

42+765,73 do km 43+234,03) (co obrazuje Załącznik nr 1 do odwołania), a nie jak twierdzi

Zamawiający na odcinku ok. 1 km. Natomiast potencjalna korekta wartości robót ziemnych

(nasypu i wykopu) w takim przypadku wynosiłaby 235.126.80 zł. Wykonawca skalkulował i

uwzględnił wartość tego typu ryzyk związanych z robotami ziemnymi w cenie ofertowej, w

kwocie 600.000 zł.

W związku z tym Odwołujący wskazywał przykładowe dalsze zmniejszenia ilości i kosztów

robót ziemnych możliwe do osiągnięcia w przypadku realizacji inwestycji zgodnie ze

zoptymalizowanym przebiegiem niwelety, np. w rejonie obiektu PZDsz-61 występuje nadal

zapas skrajni około ~1m. Wykorzystując ten zapas można poprowadzić niweletę niżej, co

zmniejszy ilości nasypów o dodatkowe -17.627 m3 oraz zwiększy o 8.000 m3 wykopu. Koszt

(-17.627x24,80 + 8.000x10,97) = - 349.389,60 zł. Oznacza to, że w ogólnym bilansie po

ewentualnej korekcie niwelety koszt robót ziemnych może się zmniejszyć o - 114.262,80 zł.

Zaniżony koszt wykonania warstw nasypowych oraz górnej warstwy nasypu (GWN)

Odwołujący podnosił, że skalkulował w ofercie realne koszty wykonania warstw nasypowych

oraz GWN. Bezpodstawne jest więc twierdzenie Zamawiającego, że pominięcie tych kosztów

spowodowało zaniżenie ceny oferty. Odwołujący wskazywał, że Zamawiający niezgodnie z

wyjaśnieniami Odwołującego z dnia 11.01.2018 r. przypisał mu zamiar „uzyskania z

wykopów całego materiału do wykonania nasypów” oraz przyjęcia „konieczności ulepszenia

tylko ok. 17% z tych gruntów w celu spełnienia wymagań WWiORB.

Odwołujący kalkulując ofertę na podstawie zoptymalizowanej niwelety przyjął bowiem, że z

ogólnej ilości wykopów wnoszącej 1.096.103 m3, ok. 31% nie kwalifikuje się do

bezpośredniego wbudowania w nasyp, co stanowi około 1/3 wykopów. Ponadto z ww. kwoty

(31%) wyodrębnił około 17% jako przeznaczone na odkład, a 14% zakwalifikował do

ulepszenia. Natomiast zgodnie z przedmiarem zamieszczonym w Koncepcji programowej

grunty niekwalifikujące się bezpośrednio do wbudowania w nasyp stanowią jedynie 10%.

Oznacza to, że Odwołujący opierając się na tej samej Dokumentacji geologiczno-

inżynierskiej („DGI”), co autor Koncepcji programowej, znacząco zwiększył w ofercie ilość

gruntów niekwalifikujących się do bezpośredniego wbudowania w nasyp.

Odwołujący uwzględnił w kalkulacji trasy głównej łącznie 186.525 m3 materiału na GWN, co

jest większą ilością niż wyliczenia Zamawiającego - 180.000 m3. Jednocześnie z uwagi na

wymagania materiałowe określone przez Zamawiającego w WWiORB D.02.03.01,

Odwołujący przyjął koszt jednostkowy znacznie wyższy niż dla zwykłego nasypu, tj. 41,41 zł

/1m3. Koszt wykonania GWN dla trasy głównej w ofercie Odwołującego wynosi zatem:

186.525 m3 x 41,41 zł = 7.724.000,25 zł, a więc jest wyższy niż wskazany przez

Zamawiający w piśmie z dnia 13.01.2018 r. (6.438.600,00 zł).

Koszt wykonania GWN został ujęty w ofercie Odwołującego w grupie kosztów „podłoża pod

konstrukcję” z uwagi na przyjętą wewnętrzną technikę przygotowania oferty oraz na

rygorystyczne parametry materiałowe określone przez Zamawiającego w WWiORB

D.02.03.01. Z uwagi na powyższe w załączniku nr 3 do wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r.,

będącym odpowiedzią na pytanie nr 9 dotyczące całkowitego kosztu robót ziemnych, nie

wykazano kosztów wykonania górnej warstwy nasypu. Należy jednocześnie dodać, że

Zamawiający nie wskazał wprost, w treści pytania nr 9, że w koszcie robót ziemnych należy

wskazać również koszt GWN.

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża za pomocą geomateraca/geosyntetyku +

nasyp przeciążający

Odwołujący w odpowiedzi na pytanie nr 8 (wezwanie z dnia 8.12.2017 r.) oraz w tabeli

wskazał miejsca (wraz podaniem pikietażu drogi głównej), w których założył polepszenie

parametrów podłoża przez konsolidację za pomocą geomateraca/geosyntetyku i nasypu

przeciążającego. Zdaniem Zamawiającego obniżenie niwelety przez Odwołującego

spowodowało, że zastosowanie ww. technologii „nie pozwoli na osiągnięcie wymaganych

parametrów podłoża na niektórych odcinkach”. Zamawiający w celu potwierdzenia swoich

twierdzeń odwoływał się do odcinka od km 48+415 - do km48+587 wymienionego w tabeli nr

3 (załącznika nr 4 do wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r.) oraz posłużył się ogólnym określeniem

„niektóre odcinki”. Natomiast nie odniósł się do pozostałych czterech odcinków wskazanych

w ww. tabeli, na których miałaby zostać zastosowana ww. technologia wzmocnienia podłoża.

W związku z tym Odwołujący na przykładzie odcinka od km 48+415 - do km 48+587

przywołanego w piśmie z dnia 13.02.2018 r. wskazywał, że twierdzenia Zamawiającego

dotyczące zaniżenia kosztów polepszenia parametrów podłoża są nieprawidłowe.

Odwołujący, wbrew twierdzeniom Zamawiającego, na ww. odcinku nie założył znacznego

obniżenia niwelety oraz w miejscu torfów o największej miąższości utrzymał wysokości

nasypów z Koncepcji programowej (załącznik nr 5, arkusz 2 z 7, przekazany wraz z

wyjaśnieniami z dnia 11.01.2018 r.). Zauważał, że zgodnie z DGI miąższości gruntów

organicznych w przypadku ww. odcinka wahają się między 1,8m - 9,5m, a nie jak twierdzi

Zamawiający 5,0m - 9,5m. Ponadto wartość 9,5m ma charakter punktowy, a pozostałe

otwory pokazują zdecydowanie mniejsze miąższości gruntów organicznych. Natomiast

punktowe występowanie gruntów o niższej jakości automatycznie nie powoduje konieczności

zastosowania droższych technologii oraz nie generuje wyższych kosztów.

Ponadto, jak wskazano w tabeli nr 3 (załącznik nr 4), przedstawionej w wyjaśnieniach z dnia

11.01.2018 r., założono dodatkowy nadnasyp przeciążający o wysokości 2,5m nad rzędne

niwelety. Według Odwołującego są to rozwiązania zgodne z warunkami kontraktu i

wystarczające do polepszenia parametrów podłoża odcinka od km 48+415 - do km 48+587 i

zapewnią uzyskanie wymaganych nośności podłoża gruntowego. Zmiana przebiegu niwelety

przyjęta przez Odwołującego nie spowodowała automatycznie konieczności zastosowania

innych i droższych technologii polepszenia parametrów podłoża. Brak zatem takich kosztów

w ofercie nie może być powodem jej odrzucenia pod zarzutem rażąco niskiej ceny.

Wskazywał też, że w odpowiedzi na pytanie nr 8 (wyjaśnienia z dnia 11.01.2018 r.)

przedstawił m.in. takie technologie jak wzmocnienia wgłębne podłoża gruntowego

kolumnami żwirowymi i kolumnami żwirowo-betonowym i zwieńczonymi półmateracami

geosyntetycznymi.

Ponadto, na etapie kalkulacji oferty założył również inne ryzyka niż wymienione w

odpowiedzi na pytanie 13 (wyjaśnienia z 11.01.2018 r.), która dotyczyła wyłącznie rezerw na

konkretne ryzyka wyspecyfikowane przez Zamawiającego w zapytaniu. Z zakresu

związanego z robotami ziemnymi zostały ujęte w ofercie ryzyka na kwotę 600.000 zł,

natomiast na ryzyko ewentualnego dodatkowego wzmocnienia i ulepszenia podłoża i skarp

(wynikającego ze szczegółowego projektu, który powstanie w trakcie realizacji kontraktu)

ujęto kwotę 1.200.000 zł.

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża poprzez ulepszenia podłoża gruntowego

spoiwem hydraulicznym

Odwołujący w odpowiedzi na pytanie nr 8 (wezwanie z dnia 8.12.2017 r.) w tabeli nr 4

(załącznik nr 4 do wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r.) wskazał miejsca (wraz podaniem pikietaża

drogi głównej), w których założył polepszenie parametrów podłoża spoiwem hydraulicznym

(razem 3.548m). Zamawiający zarzucił Odwołującemu zaniżenie liczby lokalizacji, w których

należałoby zastosować technologię wzmocnienia podłoża gruntowego spoiwem

hydraulicznym, a w konsekwencji ceny oferty o koszt zaniechanych ulepszeń podłoża.

Zamawiający skalę niedoszacowania określił jako „spora liczba lokalizacji” doprecyzowując

za pomocą wyrażenia „liczne odcinki wykopów z podłożem G4” (wskazanie trzech

przykładowych odcinków) oraz „odcinki wykopów z gruntami w stanie plastycznym błędne

określone jako podłoże grupy G3, G4” (wskazanie pięciu przykładowych odcinków).

Odnosząc się do zarzutu nieujęcia w tabeli nr 4 (Załącznik nr 4 do wyjaśnień z dnia

11.01.2018 r.) „licznych odcinków wykopów z podłożem G4", Odwołujący wskazywał, że na

przykładowych odcinkach wymienionych w piśmie Zamawiającego z dnia 13.02.2018 r.

występują głównie grunty spoiste Gz3 w stanie twardoplastycznym i półzwartym oraz lokalnie

Gz2. W związku z tym w założeniach do oferty z uwagi na roboty związane z korytowaniem

pod konstrukcję przyjęto, że grunty Gz2 występujące lokalnie zostaną prawie w całości

usunięte przy głębokości korytowania około 1 m poniżej poziomu niwelety. Ewentualna

konieczność stabilizowania pozostałości po soczewkach z gruntu Gz2 nie ma wpływu na

kalkulację oferty. Natomiast na odcinkach dla gruntów podłoża Gz3 przy zastosowaniu

warstwy mrozoochronnej oraz osiągnięciu parametru nośności na podłożu nie ma potrzeby

stabilizowania spoiwem hydraulicznym.

Wskazywał, że Zamawiający formułując zarzut zaniżenia kosztów polepszenia podłoża

spoiwem hydraulicznym pominął przebieg niwelety zoptymalizowanej przez Odwołującego

(załącznik nr 5 do wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r.). Niweleta przyjęta przez Odwołującego

jest położona niżej niż niweleta zamieszczona w Koncepcji programowej, a więc również

poniżej ww. gruntów plastycznych. W konsekwencji zmniejszyło to obszar, na którym należy

zastosować ulepszenie podłoża gruntowego spoiwem hydraulicznym.

Natomiast odnosząc się do „odcinków wykopów z gruntami w stanie plastycznym błędnie

określonych jako podłoże grupy G3, G4" w tabeli nr 4 (Załącznik do wyjaśnień z dnia

11.01.2018 r.) wymienionych w piśmie Zamawiającego z dnia 13.02.2018r., Odwołujący

wskazywał, że na wymienionych odcinkach występują głównie grunty spoiste Gz3 w stanie

twardoplastycznym i półzwartym oraz lokalnie Gz2. W związku z tym przy kalkulacji oferty z

uwagi na roboty związane z korytowaniem pod konstrukcję przyjęto, że grunty Gz2

występujące lokalnie zostaną prawie w całości usunięte przy głębokości korytowania

(wykopu) około 1m poniżej poziomu niwelety, pozostające grunty Gz3 nie wymagają

indywidualnego projektowania. Natomiast w innych przypadkach niweleta została

poprowadzona w nasypie tak, aby grunty zakwalifikowane do grupy litologicznej Gz2 nie

wpływały na konstrukcję nawierzchni. Ponadto, zgodnie z katalogiem typowych konstrukcji

nawierzchni sztywnych grunty kwalifikujące się do indywidualnego projektowania muszą

spełniać określone kryteria, tzn. być w stanie plastycznym i miękkoplastycznym oraz

wykazywać wskaźnik CBR < 2%. Natomiast w przypadku następujących odcinków

wskazanych przykładowo przez Zamawiającego w piśmie z dnia 13.02.2018 r.:

• 44+100 - 44+225 - niweleta przyjęta do oferty na przedmiotowym odcinku została

poprowadzona w nasypie około 2,5 m przechodząca w km 44+160 w 1 m wykop;

grunty Gz2 występujące w podłożu pod nasypem na głębokości 3,7 m nie mają zatem

wpływu na konstrukcję nawierzchni; w miejscu przejścia niwelety w wykop gruntu Gz2

zanikają, spód konstrukcji zlokalizowano na warstwie gruntów Pw2 (grunty

niewysadzinowe - piaski drobne i średnie);

• 44+390 - 44+480 - poziom niwelety przyjętej do oferty pozwoli na całkowite usunięcie

gruntów zakwalifikowanych do grupy litologicznej Gz2;

• 57+860 - 57+900 - poziom niwelety przyjętej do oferty pozwoli na całkowite usunięcie

gruntów zakwalifikowanych do grupy litologicznej Gz2;

• 60+370 - 60+435 - poziom niwelety przyjętej do oferty pozwoli na całkowite usunięcie

gruntów zakwalifikowanych do grupy litologicznej Gz2;

• 61+825 - 61+935 - poziom niwelety przyjętej do oferty pozwoli na całkowite usunięcie

gruntów zakwalifikowanych do grupy litologicznej Gz2.

Ponadto, Odwołujący podkreślał, że na etapie kalkulowania oferty założył dodatkowe ryzyka

inne niż wymienione w odpowiedzi na pytanie 13 (wyjaśnienia z dnia 11.01.2018r.), która

dotyczyła jedynie ryzyk wprost wymienionych przez Zamawiającego pytaniu. Z zakresu

związanego z robotami ziemnymi zostały ujęte w ofercie ryzyka na kwotę 600.000zt,

natomiast na ryzyko ewentualnego dodatkowego wzmocnienia i ulepszenia podłoża i skarp

(wynikającego ze szczegółowego projektu, który powstanie w trakcie realizacji kontraktu)

ujęto kwotę 1.200.000 zł.

Zaniżony koszt wzmocnienia skarp wykopów

W ocenie Zamawiającego założone przez Odwołującego sposoby wzmocnienia skarp

wykopów są niewystarczające, w związku z tym konieczne będzie zastosowanie w trakcie

realizacji droższych technologii, których koszt winien zostać ujęty w ofercie Odwołującego.

Odwołujący przykładowo wskazywał wpływ zmiany przebiegu niwelety na koszty

wzmocnienia skarp wykopów, np. wody gruntowe w przekroju 44+560L/3 czy na odcinku

60+050 - 60+250 występują w soczewkach piaskowych, które są obecnie zamknięte

gruntami nieprzepuszczalnymi Gz3 i Gz2. W momencie wykonania wykopu zgodnie ze

zoptymalizowaną niweletą, wody występujące w tych soczewkach zostaną zdrenowane. Z

uwagi na fakt, że warstwy te znajdują się bezpośrednio pod warstwą humusu, będą

okresowo zasilane z deszczówki. Ponadto, nie występuje napięte zwierciadło wody. W

związku z tym ewentualne wysięki powinny być powolne, a więc nie spowodują wypłukiwania

szkieletu gruntowego i w konsekwencji utraty stateczności skarp.

Twierdzenia Zamawiającego dotyczące konieczności zastosowania innych, droższych metod

zabezpieczenia skarp są zdaniem Odwołującego nieuzasadnione, bowiem optymalizacja

przebiegu niwelety spowodowała, że założenia wzmocnienia skarp wykopów przyjęte do

oferty są wystarczające.

Zaniżony koszt wykonania posadowienia obiektów

Odwołujący w wyjaśnieniach z dnia 11.01.2018 r. (odpowiedź na pytanie nr 10) przedstawił

tabelę obiektów inżynierskich wraz z kosztem ich wykonania, z rozbiciem na koszt samego

obiektu i koszt posadowienia (19 obiektów). Zamawiający w piśmie z dnia 13.02.2018 r.

zakwestionował sposób posadowienia „kilku obiektów” oraz wskazał dwa przykłady

nieprawidłowego posadowienia (obiekt PZM 50.0 oraz PZM 60.5). Zmiana sposobu

posadowienia spowodowałaby wzrost kosztów wykonania tych obiektów. W ocenie

Zamawiającego nie przewidziano w ofercie kosztów zastosowania droższych metod

wykonania posadowienia obiektów inżynierskich, co zaniżyło cenę.

W przypadku obiektu PZM-50.0 przewidziano obniżenie niwelety, zmianę schematu

statycznego na ramę zamkniętą oraz posadowienie obiektu bezpośrednio na wzmocnieniu

zgodnie z treścią tabeli nr 3 (załącznik nr 4 do wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r.). W przypadku

obiektu PZM-60.5 przewidziano obniżenie niwelety, zmianę schematu statycznego na ramę

zamkniętą oraz obniżenie poziomu posadowienia obiektu poniżej gruntów nienośnych.

Załączniki nr 4 i nr 5 do odwołania zawierały obliczenia dotyczące dwóch omawianych

obiektów potwierdzające, że sposób posadowienia ww. obiektów założony w ofercie jest

prawidłowy (czyli bezpośrednio).

Ponadto, Odwołujący zwracał uwagę na ujęcie w ofercie ryzyka na przekroczenie kosztu

obiektów inżynierskich w kwocie 2.000.000 zł, co zostało wskazane w wyjaśnieniach z dnia

11.01.2018 r. w odpowiedzi na pytanie nr 13. Natomiast łączny koszt obiektów PZM 50.0

oraz PZM 60.5 w ofercie Odwołującego to ok. 1.600.000 zł, co wskazuje, że ujęta rezerwa

wystarczy na pokrycie kosztów ewentualnych posadowień pośrednich tych obiektów.

Brak wyceny kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej

Zamawiający w piśmie z dnia 13.02.2018 r. zarzucił Odwołującemu brak w wyjaśnieniach z

dnia 11.01.2018 r. informacji na temat ujęcia w wycenie oferty kosztów obniżenia poziomu

wody gruntowej. Zamawiający w wezwaniu z dnia 8.12.2017 r. nie zgłosił wątpliwości

dotyczących sposobu kalkulacji tych kosztów.

Kalkulacja oferty Odwołującego uwzględnia obniżenie zwierciadła wody gruntowej na

odcinkach, na których będzie to konieczne, za pomocą przegłębionych rowów drogowych.

Jednocześnie odnosząc się do odcinków wskazanych przez Zamawiającego w piśmie z dnia

13.02.2018 r. Odwołujący wskazywał, że:

• 44+400 - 44+600 - na wskazanym odcinku wodę gruntową w osi projektowanej drogi

udokumentowano jedynie w otworze 44+4200/3 na głębokości 3,3 m; spód konstrukcji

będzie zlokalizowany 1,30 m niżej w gruncie półzwartym, w którym nie występują wody

gruntowe na poziomie posadowienia konstrukcji, jak również do spodu wykonanego

badania. Woda gruntowa po wykonaniu wykopu będzie odprowadzana przeciwskarpą

do rowu drogowego. Konstrukcja nawierzchni na tym odcinku będzie posiadała

warstwę mrozoochronną/odsączającą z wyprowadzeniem do rowu. Nie ma potrzeby

obniżania poziomu wody gruntowej. Udokumentowane występowanie wody gruntowej

w otworach bocznych związane jest z występowaniem soczewek z gruntu Pw2, które

zostaną zdrenowane przeciwskarpą wykopu i odprowadzone do rowu drogowego,

wody te nie stanowią zagrożenia dla konstrukcji nawierzchni;

• 46+200 - 46+340 - spód konstrukcji będzie zlokalizowany w gruncie półzwartym, w

którym nie występują wody gruntowe na poziomie posadowienia konstrukcji, jak

również do spodu wykonanego badania. Udokumentowana woda gruntowa w

otworach 46+3100/3 i 46+310L/3 po wykonaniu wykopu będzie odprowadzana

przeciwskarpą do rowu drogowego. Konstrukcja nawierzchni na tym odcinku będzie

posiadała warstwę mrozoochronną/odsączającą z wyprowadzeniem do rowu. Nie ma

potrzeby obniżania poziomu wody gruntowej;

• 48+650 - 48+800 - spód konstrukcji będzie zlokalizowany w gruncie półzwartym, w

którym nie występują wody gruntowe na poziomie posadowienia konstrukcji, jak

również do spodu wykonanego badania. Udokumentowana woda gruntowa w

przekroju nr 48+760 występuje wyłącznie w warstwie gruntu Gz1. Po wykonaniu

wykopu warstwa gruntu Gz1 będzie ograniczona z obu stron wykopem. Woda z

przedmiotowej warstwy będzie odprowadzana przeciwskarpą do rowu drogowego.

Konstrukcja nawierzchni na tym odcinku będzie posiadała warstwę

mrozoochronną/odsączającą z wyprowadzeniem do rowu. Nie ma potrzeby obniżania

poziomu wody gruntowej;

• 50+760 - 50+870 - na wskazanym odcinku zakłada się obniżenie zwierciadła wody

gruntowej poprzez wykonanie przegłębionych rowów drogowych;

• 53+800 - 54+100 - na wskazanym odcinku zakłada się obniżenie zwierciadła wody

gruntowej poprzez wykonanie przegłębionych rowów drogowych;

• 59+820 - na wskazanym odcinku niweleta została podniesiona w związku z

możliwością wykonania przegłębionych rowów drogowych, zakładając obniżenie

zwierciadła wody gruntowej i możliwość odprowadzenia wody;

• 59+900 - 60+720 - na wskazanym odcinku niweleta została podniesiona w związku z

możliwością wykonania przegłębionych rowów drogowych, zakładając obniżenie

zwierciadła wody gruntowej i możliwość odprowadzenia wody.

Jednocześnie Odwołujący wskazywał, że w kalkulacji ceny oferty uwzględnił dodatkowe

umocnienie rowów na łączną kwotę: 1.602.396 zł, tj.:

• umocnienie dna i skarp rowów darniną (gr. 15 cm - dno wraz ze skarpą na wys. 75 cm)

w ilości 4.050 m o wartości 72.900 zł;

• umocnienie rowów elementami betonowymi (dyble betonowe na dnie rowu wraz z

płytami betonowymi 50x50x7 na skarpach na podsypce cementowo-piaskowej 1:4 gr.

5cm oraz warstwie piasku gr. 10 cm) w ilości 9.879 m o wartości 1.422.576 zł;

• umocnienie rowów kamieniem łamanym zatopionym w betonie 06/20 na skarpach na

podsypce cementowo-piaskowej 1:4 gr. 5cm oraz warstwie piasku gr. 10cm w ilości

891m o wartości 106.920 zł.

Zaniechanie wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień

W ocenie Odwołującego Zamawiający nieprawidłowo ocenił jego wyjaśnienia, a ofertę

odrzucił na podstawie domniemań i nieuzasadnionych wniosków, chociaż przedłożone

wyjaśnienia jednoznacznie potwierdzały zgodność oferty z SIWZ oraz prawidłową kalkulację

ceny. Ponadto Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego z uwagi na brak kalkulacji w

ofercie elementów, które nie były przedmiotem badania na podstawie wezwania.

Zamawiający większość swoich zarzutów oparł na dokumentach przedłożonych w celu

zobrazowania innych kwestii, np. błędne wnioski co do usytuowania obiektu inżynierskiego

na podstawie rysunku (Załącznik nr 5, arkusz 7 z 7). Ponadto Zamawiający poddał ocenie

kwestie, które nie byty przedmiotem wyjaśnień z dnia 11.01.2018 r., np. koszty obniżenia

poziomu wody gruntowej.

Zamawiający w sytuacji, gdy dotychczasowe wyjaśnienia Odwołującego spowodowały

powstanie dodatkowych wątpliwości co do treści lub ceny oferty, powinien ponownie wezwać

Odwołującego do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień dotyczących tych kwestii.

III.

Odpowiedź Zamawiającego na odwołanie KIO 334/18

Zamawiający nie zgodził się z zarzutami odwołania i wniósł o jego oddalenie w całości oraz

obciążenie Odwołującego kosztami postępowania odwoławczego. Wskazywał, że oferta

Konsorcjum Rubau jest o 34,53% niższa od kwoty jaką przeznaczył na realizację

zamówienia, zatem powstał obowiązek wszczęcia procedury wyjaśnienia rażąco niskiej ceny.

Wskazywał, że Konsorcjum Rubau nie przedstawiło żadnych dowodów potwierdzających

możliwość wykonania wymienionych warstw za ceny przyjęte do oferty. Przedstawienie

wyłącznie cen jednostkowych bez poparcia tego dowodami chociażby w postaci ofert

podwykonawców nie może być uznane za złożenie wyczerpujących wyjaśnień w zakresie

ceny oferty. Tym samym brak było podstaw do tego, aby uznać, że Odwołujący obalił

domniemanie zaoferowania rażąco niskiej ceny w powyższym zakresie.

Z wyliczeń Zamawiającego przedstawionych w uzasadnieniu odrzucenia oferty wynika, że

zaproponowana stawka za 1 rn2 wykonania warstwy nie pokrywa nawet kosztów zakupu

samego kruszywa. Do ceny materiału, oprócz kosztów transportu, należy doliczyć jeszcze

przykładowo w przypadku podbudowy zasadniczej z kruszywa łamanego stabilizowanego

mechanicznie C90/3 gr. 30 cm pod drogą główną - koszt jego ułożenia (praca układarek i

pracowników fizycznych) w dwóch warstwach (co generuje podwójny koszt robocizny i pracy

sprzętu) zgodnie z wymaganiami Wytycznych Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych

(dalej „WWiORB"), stanowiących załącznik do PFU; dodatkowo wymagania WWiORB

nakazują konieczność poszerzenia wykonywanej warstwy podbudowy zasadniczej o

szerokość niezbędną do poruszania się gąsienic maszyny układającej nawierzchnię

betonową (przyjęto 1 m poszerzenia warstwy podbudowy na każdej jezdni), co będzie

generowało kolejne koszty. W przypadku podbudowy pomocniczej z kruszywa łamanego

stabilizowanego mechanicznie (250/10 gr. 17 cm pod drogą główną - koszt jego wbudowania

(praca maszyn i pracowników fizycznych) zgodnie z wymaganiami WWiORB; w przypadku

warstwy mrozoodpornej z mieszanki niezwiązanej o CBR>35 (funkcja warstwy odsączającej)

gr. 25 cm pod drogą główną - koszt „ulepszenia" kruszywa (materiał pozyskiwany ze żwirowni

bezpośrednio ze ściany skalnej nie spełni wymagań WWiORB) oraz koszt jego ułożenia

(praca maszyn i pracowników fizycznych) w dwóch warstwach (co generuje podwójny koszt

robocizny i pracy sprzętu) zgodnie z wymaganiami WWiORB; w przypadku warstwy

podbudowy pomocniczej na drogach kategorii od KR3 do KR5 z mieszanki związanej

cementem C3/4 grubości 15 cm - koszt jego wbudowania (praca maszyn i pracowników

fizycznych) zgodnie z wymaganiami WWiORB.

Podnosił, że ceny zaproponowane przez Konsorcjum Rubau odbiegają od stawek rynkowych

przyjętych przez innych wykonawców w tym postępowaniu. Wskazywał, że koszt samego

materiału (kruszywa łamanego 00/3) jest zaniżony w stosunku do cen rynkowych o ponad 2

mln zł oraz że do ułożenia warstwy z tego kruszywa należy jeszcze doliczyć koszt pracy

maszyn i ludzi. Zwracał uwagę, że powyższe wyliczenie dotyczy wyłącznie kosztu kruszywa

potrzebnego na wykonanie jednej spośród czterech warstw, które zostały wycenione poniżej

realnego (rynkowego) poziomu. Odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu stawek

Sekocenbud zauważał, że wydawnictwo to nie przesądza jednoznacznie, które stawki należy

stosować do konkretnych rodzajów prac. Odwołujący wybiórczo cytuje informacje zawarte we

wprowadzeniu do Sekocenbud. Z odwołania nie wynika również na jakiej podstawie przyjęto,

że stawka za tonokilometr (tkm) będzie wynosiła 0,24 zł. Podkreślał, że obowiązkiem

Odwołującego, co wprost wynikało z treści wezwania, było oprócz wskazania kosztów

wykonania poszczególnych warstw konstrukcji nawierzchni również przedłożenie dowodów

na poparcie przedstawionych wyliczeń. Konsorcjum Rubau poprzestało jedynie na wskazaniu

kosztów bez jakiegokolwiek potwierdzenia ich rynkowego charakteru. Takie działanie

Odwołującego jest równoznaczne z brakiem obalenia domniemania rażąco niskiej ceny.

W ocenie Zamawiającego, Konsorcjum Rubau przeanalizowało warunki gruntowo-wodne w

sposób powierzchowny. Odwołujący zamieścił w odwołaniu tabelę „z komentarzem, co do

braku zasadności zarzutów Zamawiającego”. Zawiera ona wskazane w odrzuceniu oferty

odcinki, dla których nie zostały wycenione koszty obniżenia poziomu wody gruntowej.

Zamawiający w treści odpowiedzi na odwołanie polemizował z przedstawioną przez

Odwołującego lokalizacją wód gruntowych. Na podstawie treści wyjaśnień oraz odwołania

uznał, że analizę warunków gruntowo-wodnych dla celów sporządzenia oferty Odwołujący

oparł na przekroju geologicznym podłużnym w osi drogi. Przekrój ten zawiera jedynie 1/3

wszystkich wykonanych badań. Oznacza to, że Konsorcjum Rubau nie przeprowadziło

szczegółowej analizy załączonych do dokumentacji przetargowej wyników badań

geologicznych w zakresie warunków, jakie występują na obszarze znajdującym się po obu

stronach osi drogi. Odwołujący na potrzeby kalkulacji ceny oferty powinien uwzględnić wyniki

przekazanych mu badań geologicznych, gdyż zgodnie z pkt 1.2. ppkt 2 lit. a PFU Wykonawcy

byli zobowiązani do zrealizowania przedmiotu zamówienia zgodnie z tym dokumentem.

W zakresie naruszenia art. 90 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy klasycznej

zwracał uwagę, że Zamawiający może prowadzić konsultacje wyłącznie w przypadku, gdy

wykonawca udziela rzetelnych wyjaśnień popartych dowodami, a niektóre z elementów tych

wyjaśnień wymagają doprecyzowania, a ponadto prowadzenie konsultacji nie może naruszać

zasady równego traktowania wykonawców i służyć do „wyciągania” od wykonawców

informacji, które powinni byli podać już przy pierwszym wezwaniu.

W zakresie naruszenia art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy Pzp,

Zamawiający w uzasadnieniu odrzucenia oferty precyzyjnie podał powody, jakimi kierował się

podejmując tę decyzję. Zawierało wskazanie podstawy prawnej oraz wyjaśnienie faktycznych

okoliczności, które Zamawiający wziął pod uwagę podejmując swoją decyzję.

IV. Odpowiedź Zamawiającego na odwołanie KIO 336/18

Zamawiający nie zgodził się z zarzutami odwołania i wniósł o jego oddalenie w całości oraz

zasądzenie na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania.

Naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp

Zamawiający w odpowiedzi na pytania 361, 362, 624 dotyczące „skoordynowania styków”

wskazał na Subklauzulę 4.6 Warunków Szczególnych Kontraktu zobowiązującą wykonawców

sąsiednich odcinków do współpracy przy realizacji prac projektowych, robót budowlanych,

przekazywaniu wiążących danych technicznych. Odpowiedzi jakich udzielił Zamawiający, nie

upoważniały oferentów do jednostronnej, nieuzgodnionej z wykonawcą sąsiedniego odcinka

zmiany rzędnych niwelety na styku odcinków, a określały jedynie zasady obowiązujące

wykonawców sąsiednich odcinków w trakcie realizacji prac projektowych, robót budowlanych

oraz sposobu przekazywania wiążących danych technicznych (zgodnie z treścią zadanych

przez oferentów pytań).

Wszyscy Wykonawcy, których zoptymalizowane niwelety Zamawiający analizował, odczytali

sens odpowiedzi Zamawiającego właściwie, pozostawiając rzędne niwelety na styku

odcinków niezmienione (zgodne z Koncepcją Programową). Jedynie Odwołujący przyjął do

wyceny ofertowej rzędną styku około 2,5 m niżej w stosunku do koncepcji programowej i w

ten sposób zmienił jednostronnie zakres przedmiotu oferty, doprowadzając do stworzenia

różnych warunków udziału dla uczestniczących w postepowaniu oferentów. Odwołujący w

załączniku 1 do odwołania przedstawił rozwiązanie zamienne do przyjętego w ofercie,

polegające na połączeniu niwelety optymalizowanej z niweletą z Koncepcji Programowej,

czyli rozwiązanie jakie winien przyjąć pierwotnie w ofercie.

Zamawiający zaznaczył, że wezwanie do Odwołującego było w trybie art. 90 ust. 1 ustawy

Pzp, jak również art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. W wyniku tego otrzymane wyjaśnienia powinny

być zweryfikowane również pod względem zgodności przyjętych przez Odwołującego

założeń projektowych z SIWZ. Z rysunku niwelety załączonego do wyjaśnień wynika, że

niweleta przebiega poniżej wymaganej skrajni obiektu, czyli przejście dolne znajduje się nad

drogą. Zdaniem Zamawiającego zaistniała niezgodność z SIWZ jest oczywista.

Rażąco niska cena

Ilości robót ziemnych i zaniżony koszt wykonania warstw nasypowych

Zamawiający w WWiORB D.02.03.01 określił wymagania materiałowe dla górnej warstwy

nasypu (GWN), dotyczące współczynnika filtracji i nośności CBR. Wynika z nich, że na tę

warstwę musza zostać zastosowane grunty niespoiste o odpowiednim uziarnieniu.

Wykonanie GWN wchodzi w zakres robót ziemnych, a zatem materiały te powinny być

wyspecyfikowane w tabeli zamieszczonej przez Odwołującego w załączniku do wyjaśnień

(Załącznik nr 3 Koszty robót ziemnych). Tabela takich kosztów nie przewiduje.

Zgodnie z tabelą w Załączniku nr 3 Konsorcjum Porr bilansuje roboty ziemne, nie

przewidując dowozu gruntów z dokopów. Zamawiający oszacował w oparciu o DG ilości

gruntów niespoistych (95% piaski) jako możliwe do pozyskania z wykopów - w ilości 61.500

m3. Tylko część z tych gruntów spełni bez doziarnienia wymagania WWiORB D.02.03.01.

Odwołujący wskazał w odwołaniu, że w kalkulacji trasy głównej przewiduje 186.525 m3

materiału na GWN. W takiej sytuacji jedyną możliwością prawidłowego zrealizowania robót

ziemnych jest dowiezienie z dokopów brakujących 125.000 m3 materiału. Odwołujący

wskazał zaś, że nie przewiduje żadnego dowiezienia materiału do wykonania robót

ziemnych. Założenie takie, w ocenie Zamawiającego jest nierealne. Rzeczywisty koszt

pozyskania brakującego materiału do wykonania GWN to 3.100.000 zł (125.000 m3 x 24,80

zł/m3).

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża za pomocą geomateraca/geosyntetyku +

nasyp przeciążający

Zdaniem Zamawiającego przyjęty w ofercie sposób wzmocnienia podłoża na 5 odcinakach o

łącznej długości 918 m jest niedostateczny i nieakceptowalny dla drogi ekspresowej.

Założone wzmocnienie słabonośnych gruntów organicznych za pomocą konsolidacji,

wymuszonej nadnasypem nie zapewni redukcji osiadań do wartości < 10 cm w

projektowanym okresie eksploatacji drogi (przez 30 lat). Przyjęcie przez Odwołującego

technologii wzmocnienia podłoża za pomocą geomateraca/geosyntetyku + nasyp

przeciążający jest również w ocenie Zamawiającego niezasadne ze względu na jej

czasochłonność. Podane w odwołaniu okresy konsolidacji podłoża mogą ulec wydłużeniu.

Zamawiający porównał koszty polepszenia parametrów podłoża za pomocą

geomateraca/geosyntetyku + nasyp przeciążający oraz koszty zastosowania technologii

polegającej na wzmocnieniu podłoża poprzez wymianę gruntów (druga najtańsza metoda po

zaproponowanej przez Odwołującego). Różnica to 3.016.344,52 zł, co oznacza że

konieczność zmiany technologii na etapie realizacji robót przekroczy 2,5 razy kwotę ryzyka

założonego przez Odwołującego (1.200.000 zł).

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża poprzez ulepszenia podłoża gruntowego

spoiwem hydraulicznym

Zdaniem Zamawiającego koszty zostały niedoszacowane, bowiem Odwołujący korzystniej

określił grupy nośności podłoża, niezgodnie z obowiązującym Katalogiem typowych

konstrukcji nawierzchni, w sposób nieuprawniony określił podłoża z gruntów spoistych w

stanie plastycznym i miękkoplastycznym jako grupy nośności G3, G4, pominął zawarty w pkt

2.1.1.2 PFU wymóg nakazujący na odcinkach podłoży grup nośności G3,G4 zastosowanie

pod warstwą mrozoochronną ulepszonego podłoża spoiwem hydraulicznym o grubości

odpowiednio 20 cm albo 25 cm.

Wskazywał także, że Odwołujący nie wyspecyfikował podłoży słabszych od G4, które według

DGI występują na długości 2.615 m i wymagają również wzmocnienia, w jeszcze większym

zakresie niż podłoże G4. Niedoszacowanie ilości koniecznego wzmocnienia podłoża nie

dotyczy tylko długości odcinków, ale także grubości warstwy stabilizowanej. PFU w pkt

2.1.1.2 wymaga warstwy grubości 25 cm dla podłoży grupy nośności G4 i grubości 20 cm dla

podłoży grupy nośności G3. Odwołujący zakładając przewagę podłoża G3 (3198 m stanowi

90%) kalkulował grubość 20 cm zamiast 25 cm.

Konsorcjum Porr w odwołaniu zawarło szereg rysunków dowodząc, że w omawianych

przypadkach nie ma potrzeby stabilizowania podłoża spoiwem hydraulicznym, ponieważ

podłoże jest zbudowane z nośnych, twardoplastycznych glin piaszczystych warstwy Gz3.

Stanowisko takie jest błędne i świadczy o braku rzetelnej analizy dokumentacji geologicznej,

a wręcz nawet braku wiedzy w zakresie geotechniki drogowej. W każdym z zamieszczonych

przypadków mamy do czynienia z podłożem grupy nośności G4, które zgodnie z PFU i

zgodnie z Katalogiem typowych konstrukcji wymaga ulepszenia warstwą o grubości 25 cm.

Odwołujący przyjął w ofercie, że ulepszenie podłoża gruntowego spoiwem hydraulicznym

będzie wykonana na odcinku 3.548 m. Stanowi to zaledwie 44,35% powierzchni, która

zgodnie z dokumentacją geologiczną, będzie faktycznie wymagała takiego wzmocnienia.

Odwołujący, w wyjaśnieniach zawarł koszt wykonania warstwy ulepszonego podłoża drogi

S61 (KR7) z gruntu stabilizowanego spoiwem hydraulicznym w następującej wysokości 10,52

zł/m2 dla warstwy 20 cm oraz 13,15 zł/m2 dla warstwy 25 cm. Są to, zdaniem Zamawiającego,

ceny zaniżone, nierynkowe. Według Sekocenbud poz. 277 średnia cena wykonania warstwy

grubości 10 cm wynosi 25,94 zł. Biorąc pod uwagę skalę niedoszacowania (55,65%

powierzchni wymagającej ulepszenia) wątpliwe jest w ocenie Zamawiającego, aby rezerwa w

wysokości 1.200.000 zł pokryła te koszty.

Zaniżony koszt wzmocnienia skarp wykopów

Przyjęte wzmocnienie skarp wykopów poprzez humusowanie i darniowanie na niektórych

odcinkach jest zdaniem Zamawiającego niedostateczne, bowiem obniżenie niwelety

powiększa wysokości skarp w wykopach, a im wyższe skarpy tym większe wymagania

dotyczące zapewnienia ich stateczności. Na odcinkach występowania gruntów spoistych w

stanie plastycznym w połączeniu z obecnością wody gruntowej, konieczne są dodatkowe,

poza humusowaniem, wzmocnienia, których Odwołujący nie przewidział w kosztach.

Przyjmowanie założenia, że po wykonaniu wykopu wody spłyną i nie będą oddziaływać na

stateczność skarp jest nadmiernie optymistyczne i nieuzasadnione. Doświadczenia

Zamawiającego na terenach o porównywalnej budowie geologicznej są odmienne.

Wykonana dokumentacja geologiczna już w chwili obecnej przedstawia odcinki możliwe do

oceny i skalkulowania koniecznych wzmocnień skarp.

Zaniżony koszt wykonania posadowienia obiektów

Mimo zamieszczonych w załączniku nr 4 obliczeń posadowienia obiektu PZM-50,0

Zamawiający nadal nie jest przekonany, czy bezpośrednie posadowienie tego przejścia dla

zwierząt, w sytuacji gdy grunty nienośne z jednej strony mają niewielkie miąższości, a z

drugiej duże, nie doprowadzi do przechylenia konstrukcji. Ponadto parametry geotechniczne

namułów nienośnych przyjęte w obliczeniach są zbyt optymistyczne (np. Y-20 kN/m3 ).

Brak wyceny kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej

Zamawiający zwracał uwagę na zasady projektowania konstrukcji nawierzchni, które,

zgodnie z pkt 2.1.11 PFU wymagają obniżenia poziomu wody gruntowej do 1 m poniżej

spodu konstrukcji nawierzchni. Z odpowiedzi na odwołanie wynika, że Odwołujący przyjął, że

warstwa mrozoochronna będzie jednocześnie warstwą odsączającą, która odwodni podłoże

nawierzchni. Założenie takie jest niezgodne z ww. punktem PFU. Zastosowanie rozwiązania

zgodnego z PFU będzie skutkowało zwiększeniem kosztów inwestycji, co nie zostało ujęte w

ofercie.

Naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp

Z treści złożonych wyjaśnień wynika, że przyjęte przez Odwołującego założenia projektowe w

zakresie początku niwelety (obniżenie o ok. 2,5 m niwelety na styku Zadania nr 2 i nr 3) oraz

w zakresie obiektu PZDsz-61,O są niezgodne z SIWZ. Zamawiający nie miał podstaw, aby

wezwać Konsorcjum Porr do dodatkowych wyjaśnień.

Naruszenie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp

Konsorcjum Porr w swoich wyjaśnieniach przedstawia jedynie kalkulację robót ziemnych. W

zakresie tych prac Odwołujący wykazuje oszczędność. Nie pokazuje jednak żadnych prac

generujących wzrost kosztów oferty na skutek optymalizacji przebiegu niwelety. Brak w

kalkulacji chociażby kosztów związanych z obniżeniem i odprowadzeniem wód gruntowych,

które przed zmianą niwelety nie stanowiły problemu, zabezpieczeniem wyższych niż w

pierwotnym przebiegu niwelety skarp wykopów, czy też wykonaniem dodatkowego

rozpoznania geologicznego. Odwołujący miał prawo uwzględnić w wycenie oferty inny

przebieg niwelety, według własnej koncepcji, ale jednocześnie w cenie oferty miał obowiązek

ująć zarówno korzyści (redukcję ceny ofertowej) jak i obciążenia (zwiększenie wyceny

ofertowej) wynikające z zmienionego przebiegu niwelety. Przedstawiona przez Konsorcjum

Porr kalkulacja porównawcza jest w ocenie Zamawiającego niekompletna, ujmuje jedynie

koszty robót ziemnych, pomijając koszty innych robót koniecznych do wykonania ze względu

na zmianę przebiegu niwelety. Zatem ponowne wezwanie do złożenia wyjaśnień byłoby

bezzasadne.

Naruszenie art. 91 ust. 1 ustawy Pzp

Oferta Odwołującego podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp oraz

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp.

Prawidłowość przesłanek odrzucenia została wykazana zarówno w uzasadnieniu odrzucenie

oferty, jak i w odpowiedzi na odwołanie. Oferta Budimex S.A. uzyskała maksymalną liczbę

punktów spośród wszystkich ofert niepodlegających odrzuceniu. W takiej sytuacji wybór jej,

jako najkorzystniejszej, był działaniem prawidłowym.

Naruszenie art. 7 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp

Postępowanie było prowadzone w sposób prawidłowy, a ogólne zasady wyrażone w art. 7

ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp zostały zachowane.

V. Ustalenia Izby

Na wstępie Izba stwierdziła, że nie zachodzi żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem

któregokolwiek z odwołań, opisanych w art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych,

a Odwołujący mają interes we wniesieniu odwołań.

Izba ustaliła też, iż stan faktyczny postępowania nie jest sporny między Stronami.

Izba dopuściła w niniejszej sprawie dowody z dokumentacji postępowania,

w szczególności z: protokołu postępowania o udzielenie zamówienia, ogłoszenia

o zamówieniu, pytań i odpowiedzi udzielanych przez Zamawiającego w trybie art. 38 ustawy

Pzp, postanowień specyfikacji istotnych warunków zamówienia, ofert złożonych przez

Odwołujących, wezwań i wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny, informacji

Zamawiającego o odrzuceniu ofert Odwołujących. Izba wzięła również pod uwagę

stanowiska wyrażone w odwołaniach, odpowiedzi Zamawiającego na odwołania, piśmie

procesowym złożonym przez Przystępującego Budimex S.A., a także oświadczenia i

stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego wyrażone ustnie do protokołu

posiedzenia i rozprawy w dniu 7 marca 2018 r.

Izba nie dopuściła i nie przeprowadziła wnioskowanego przez Odwołującego Konsorcjum

Rubau w postępowaniu odwoławczym o sygn. akt KIO 334/18 dowodu z zestawienia cen

ofert w innych postępowaniach wskazującego, iż ceny najkorzystniejsze były zdecydowanie

niższe od wartości szacunkowej przewidzianej przez Zamawiającego. Izba uznała, że dowód

ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż dotyczy danych, które nie są

przedmiotem oceny w toku niniejszego postępowania odwoławczego.

Izba nie dopuściła i nie przeprowadziła wnioskowanego przez Przystępującego po stronie

Zamawiającego Konsorcjum Porr w postępowaniu odwoławczym o sygn. akt KIO 334/18

dowodu z porównania cen konstrukcji trasy głównej S61 wraz z dwoma informacjami

handlowymi o cenach poszczególnych asortymentów z dnia 18 sierpnia 2017 r. oraz 3

listopada 2017 r. Przedłożony na rozprawie dokument nie został podpisany. Dokument

prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba,

która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W przypadku dokumentu

prywatnego nie został ograniczony przedmiot jego osnowy, ani forma sporządzenia. Jedyną

istotną cechą formalną tego typu dokumentów pozostaje ich podpisanie przez wystawcę

(vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt III CSK 299/07).

Ponadto, złożone informacje handlowe nie zostały potwierdzone

za zgodność z oryginałem. Przedłożone niepoświadczone kserokopie nie są dokumentem.

Kserokopia, jako mająca cechy dowodu wtórnego, wymaga potwierdzenia jej zgodności

z oryginałem.

Izba nie dopuściła i nie przeprowadziła wnioskowanych przez Odwołującego Konsorcjum

Porr w postępowaniu odwoławczym o sygn. akt KIO 336/18 dowodów z: przykładów

stosowanych przez Odwołującego technologii - nasyp przeciążający wraz z krótkim opisem i

założeniami materiałowymi; przekrojów poprzecznych oraz zestawienia tabelarycznego

wprowadzonych wartości parametrów fizyczno-mechanicznych; sposobu kalkulacji

stabilizacji; dowodu potwierdzającego, że Zamawiający sprawdził stateczność najgłębszych

wykopów; fragmentu dokumentacji geologiczno-inżynierskiej ze wskazaniem przebiegu

niwelety określonej przez Zamawiającego oraz przebiegu niwelety zaoferowanej przez

Odwołującego, wraz z dwoma przekrojami - przedłożone na rozprawie dokumenty nie

zostały podpisane ani potwierdzone za zgodność z oryginałem, tam gdzie to konieczne.

Z tej samej przyczyny Izba nie dopuściła i nie przeprowadziła wnioskowanego przez

Przystępującego po stronie Zamawiającego Budimex S.A. w postępowaniu odwoławczym o

sygn. akt KIO 336/18 dowodu z arkuszy (przekrojów).

Izba nie przychyliła się do wniosku Odwołującego Konsorcjum Rubau w postępowaniu

odwoławczym o sygn. akt KIO 334/18 o nieudostępnienie ofert podwykonawców (dowodu

oznaczonego przez Izbę jako nr 2 Odwołującego), ze względu na fakt, iż w wyniku

udostępnienia treści ww. dokumentów mogą zostać ujawnione informacje stanowiące

tajemnicę ustawowo chronioną, tj. tajemnicę przedsiębiorstwa Odwołującego. Odwołujący

Konsorcjum Rubau wskazywał, że §8 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w

sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz.U. z 2014 r., poz. 964)

nie wymaga w przeciwieństwie do art. 8 ust. 3 ustawy Pzp wykazania zaistnienia przesłanek

objęcia informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Z uwagi na fakt, że niniejsze postępowanie o

udzielnie zamówienia zostało wszczęte w dacie, w której obowiązywał §23 ww.

rozporządzenia Izba podjęła decyzję o dopuszczalności udostępnienia uczestnikom

postępowania (Przystępującym) treści dowodu nr 2 Odwołującego. W ocenie Izby jedną z

podstawowych zasad obowiązujących w systemie zamówień publicznych jest zasada

jawności postępowania, a wykonawcy zastrzegając informacje czynią to często ze skutkiem

naruszającym zasady uczciwej konkurencji, tj. wyłącznie w celu uniemożliwienia weryfikacji

przez konkurentów wypełniania przez nich wymagań zamawiającego.

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska

stron, oraz uczestników postępowania odwoławczego, złożone w pismach

procesowych, jak też podczas rozprawy, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

odwołanie o sygn. akt KIO 334/18 zasługuje na oddalenie, natomiast odwołanie o sygn.

akt KIO 336/18 zasługuje na uwzględnienie.

Odwołanie o sygn. KIO 334/18

Odwołujący - Konsorcjum Rubau postawił w odwołaniu główny zarzut naruszenia art. 89 ust.

1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez bezzasadne

odrzucenie oferty Odwołującego jako zawierającej rażąco niską cenę w stosunku do

przedmiotu zamówienia, pomimo że wyjaśnienia złożone przez Odwołującego nie dawały

podstaw do przyjęcia, że zaoferowana cena jest nierealna, nierynkowa czy też niemożliwe

będzie zrealizowanie inwestycji za zaoferowane wynagrodzenie.

Zamawiający odrzucił ofertę Konsorcjum Rubau uzasadniając swoją decyzję następująco.

Zamawiający stwierdził, że wykonawca nie obalił domniemania zaoferowania rażąco niskiej

ceny, wskazując na nierynkową cenę za wykonanie podbudowy zasadniczej z kruszywa

łamanego stabilizowanego mechanicznie C90/3 gr. 30 cm pod drogą główną. Cena

wskazana przez wykonawcę to 37,25 zł/m2 (załącznik nr 3, wiersz 1). Zamawiający podnosił,

że jest ona nierealnie niska. Wykonawca nie przedstawił żadnych dowodów na to, iż jest w

stanie zaproponować wykonanie tej warstwy znacznie poniżej cen rynkowych.

Zaproponowana cena obejmuje tylko koszt zakupu materiału: 37,25 zł/m2 (0,3 m) x 3,33 =

124,04 zł/m3, co w przeliczeniu na tony (ciężar właściwy wbudowanej i zagęszczonej

mieszanki, to minimum 2,2 t/m3) daje 56,38 zł/Mg. Kwota ta odpowiada minimalnym cenom

rynkowym mieszanki spełniającej wymagania WWiORB dostępnej na lokalnym rynku.

Potwierdzają to oferty dostaw materiału przedstawiane przez innych oferentów dołączone do

wyjaśnień na etapie badania oferty. Średnia cena mieszanki według wydawnictwa

Sekocenbud za IV kwartał 2017 r. wynosi 63,61 zł/Mg. Zamawiający posiada wiedzę na

temat cen kruszyw, zarówno tych dostępnych na lokalnym rynku jak i dostarczanych przez

kopalnie z południa kraju. Cena nie obejmuje zatem w ogóle czynności związanych z

wbudowaniem warstwy kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie.

Zamawiający stwierdził również, że Odwołujący zaoferował nierynkową cenę za wykonanie

podbudowy pomocniczej z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie C50/10 gr. 17

cm pod drogą główną. Wskazana cena to 17,02 zł/m2 (załącznik nr 3, wiersz 2).

Zamawiający uznał także za nierynkową cenę za wykonanie warstwy mrozoodpornej z

mieszanki niezwiązanej o CBR>35% (funkcja warstwy odsączającej) gr. 25 cm pod drogą

główną. Cena wskazana przez wykonawcę to 12,01 zł/m2 (załącznik nr 3, wiersz 2).

Zamawiający wskazał także nierynkową cenę za wykonanie warstwy podbudowy

pomocniczej na drogach kategorii od KR3 do KR5 z mieszanki związanej cementem C3/4

grubości 15 cm. Cena wskazana przez wykonawcę to 11,35 zł/m2 (załącznik nr 3, wiersz 3 -

6).

W ocenie Zamawiającego ww. ceny są nierealnie niskie, a wykonawca nie przedstawił

żadnych dowodów na to, iż jest w stanie zaproponować wykonanie ww. warstw znacznie

poniżej cen rynkowych. Nie przedstawił również żadnych dowodów na to, iż jest w stanie

zaproponować cenę materiału znacznie niższą od cen rynkowych. Zaproponowane ceny nie

pokrywają kosztu samego materiału, nie mówiąc już o czynnościach związanych z

wbudowaniem warstwy mrozoochronnej, czy warstwy kruszywa łamanego stabilizowanego

mechanicznie, szczegółowo opisanymi we WWiORB.

Nadto, Zamawiający zauważał, że w wyjaśnieniach brak informacji, że konieczność

odwodnienia podłoża nawierzchni w celu obniżenia poziomu wody gruntowej do zalecanego

1 m poniżej spodu konstrukcji nawierzchni została ujęte w cenie oferty. W odpowiedzi na

pytanie 3 Odwołujący wskazał, że: „nie widział konieczności szczegółowego porównania

wszystkich zakresów i kosztów dla wariantu według Koncepcji Programowej i wariantu po

optymalizacji niwelety trasy głównej. Wykonawca wykonał analizę porównawczą kosztów

robót ziemnych i oszacował różnice pomiędzy wersją optymalną a wersją wg KP”. Wynika z

tego, że skoncentrował się wyłącznie na wyliczeniu kosztów robót ziemnych, a pominął -

będące również konsekwencją obniżenia niwelety - koszty obniżenia poziomu wody

gruntowej na wskazanych wyżej odcinkach. W związku z obniżeniem niwelety, odwodnienia

powierzchniowego oraz wzmocnienia będą wymagały na tych odcinkach skarpy wykopu

(przeciwskarpy). W wyjaśnieniach brak informacji, że koszty takich prac zostały ujęte w cenie

oferty. Wykonawca przyjmuje w swojej wycenie wyłącznie rozwiązania zgodne z koncepcją

programową, w której niweleta poprowadzona była wyżej, a skarpy wykopów były niższe.

Brak wskazania w wyjaśnianiach kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej oraz kosztów

odwodnienia powierzchniowego i wzmocnienia skarp wykopu (przeciwskarpy) powoduje, że

Zamawiający nie ma możliwości zweryfikowania, czy cena oferty jest realna (rynkowa).

Izba ustaliła, że art. 90 ust. 1 ustawy Pzp obowiązujący w dniu wszczęcia niniejszego

postępowania stanowił, że jeżeli cena oferty wydaje się rażąco niska w stosunku do

przedmiotu zamówienia i budzi wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania

przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub

wynikającymi z odrębnych przepisów, w szczególności jest niższa o 30% od wartości

zamówienia lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert, zamawiający zwraca

się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących elementów oferty

mających wpływ na wysokość ceny, w szczególności w zakresie: 1) oszczędności metody

wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo sprzyjających

warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla wykonawcy, oryginalności projektu

wykonawcy, kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa

od minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie art. 2 ust. 3-5 ustawy z

dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200,

z późn. zm.); 2) pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów.

Oznacza to, że zamawiający był uprawniony do żądania wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej

ceny nie tylko w sytuacjach określonych w art. 90 ust. 1 ustawy Pzp (tj. gdy cena oferty jest

niższa o 30% od wartości zamówienia lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych

ofert), ale w każdej sytuacji, w której cena wydaje mu się rażąco niska i budzi wątpliwości co

do możliwości wykonania zamówienia zgodnie z jego wymaganiami lub z wymaganiami

wynikającymi z przepisów odrębnych, na co wskazuje użyty zwrot „w szczególności”.

Zamawiający może powziąć wątpliwości w oparciu o szereg czynników, w tym

doświadczenie nabyte przy udzielaniu tego rodzaju zamówień, znajomość cen

obowiązujących na rynku, cen innych ofert złożonych w postępowaniu itp. Zatem,

wskazywane w odwołaniu procentowe wartości mają charakter drugorzędny, bowiem

zamawiający ma prawo do wezwania w zakresie rażąco niskiej ceny zawsze, gdy wzbudzi

ona jego wątpliwości, niezależnie czy został spełniony którykolwiek z ww. progów. Ponadto,

przedstawienie przez Odwołującego obliczeń bez uwzględnienia oferty najdroższej pozostaje

bez znaczenia, gdyż art. 90 ust. 1 ustawy Pzp nie przewiduje możliwości wyłączenia z

matematycznego wyznacznika najwyższej ceny zaoferowanej przez wykonawcę.

Odnosząc się do dalszej argumentacji Odwołującego nakierowanej na fakt przewidzenia

wynagrodzenia ryczałtowego należy podnieść, że stwierdzenie rażąco niskiej ceny w ofercie

pozostaje co do zasady bez związku z charakterem wynagrodzenia. Tym bardziej że sam

przepis odnosi się do badania ceny, a nie wynagrodzenia, więc zarówno w przypadku

wynagrodzenia kosztorysowego, jak i ryczałtowego, cena oferty może być rażąco niska.

Niezależnie od przewidzianego modelu badaniu podlegają elementy oferty mające wpływ na

wysokość ceny, co również wynika wprost z treści przepisu. Zaniżona wycena określonych

elementów może stanowić podstawę odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4

ustawy Pzp. Argumenty więc Konsorcjum Rubau, że kwestionowane elementy stanowią

jedynie 9% ceny nie mogą się ostać.

Wydaje się oczywiste, że także w przypadku wynagrodzenia ryczałtowego można

oczekiwać, że wykonawca, jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, będzie

dysponować założeniami i kalkulacjami oferowanej ceny jeszcze przed przystąpieniem do

ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego. W razie powzięcia przez zamawiającego

wątpliwości co do jej wysokości będą one następnie wykorzystane w procedurze

przewidzianej art. 90 ustawy Pzp i powinny przekładać się na czytelność, spójność i

rzetelność składanych wyjaśnień. Wykonawca, który takimi kalkulacjami nie dysponuje, bądź

którego kalkulacje nie posiadają wymienionych wcześniej cech, naraża się na odrzucenie

złożonej zamawiającemu oferty na podstawie przepisu art. 90 ust. 3 ustawy Pzp (vide: wyrok

KIO z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt KIO 373/17).

Ponadto, niezależnie od przyjętej formuły, w jakiej realizowane będzie zamówienie (np. w

formule „zaprojektuj i wybuduj”) Zamawiający ma prawo badać rażąco niską cenę, a

wykonawca składając wyjaśnienia dotyczące elementów oferty mających wpływ na

wysokość ceny, nie może się powoływać przykładowo na okoliczność, że na etapie

projektowania może się okazać, iż Odwołujący podejmie decyzję o zmianie rozwiązań

projektowych niwelety, a dodatkowe odwodnienie nie będzie w ogóle konieczne

(argumentacja z odwołania). Podmiot ubiegający się o zamówienie w formule „zaprojektuj i

wybuduj” dysponuje informacjami niezbędnymi do przygotowania oferty w postaci chociażby

PFU, za pomocą którego, zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy Pzp, opisuje się przedmiot

zamówienia na zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych. To na ich podstawie

wykonawca winien przygotować merytoryczną treść oferty, zawierającą również jej wycenę.

Ewentualne późniejsze zmiany sposobu realizacji umowy ze względu na przyjęte

rozwiązania projektowe i ich wpływ na wysokość wynagrodzenia wykonawcy nie mogą

stanowić argumentu na etapie składania wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny (vide:

wyrok KIO z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt KIO 2062/16).

W zakresie ceny kosztów materiałów należy wskazać, że profesjonalista jakim niewątpliwie

jest Konsorcjum Rubau, ubiegający się i uzyskujący zamówienia publiczne zgodnie z

procedurami określonymi w ustawie Pzp, co zresztą sam wykazywał w ramach

postępowania dowodowego w niniejszym postępowaniu odwoławczym, powinien mieć

świadomość, iż kierowane do niego wezwanie w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp oznacza

konieczność wyjaśnienia w jak najszerszy sposób podstaw wyceny i kalkulacji całej ceny

ofertowej i wykazania, że cena ta będzie pokrywała co najmniej wszystkie koszty związane z

realizacją zamówienia. To na wykonawcy, do którego jest kierowane takie wezwanie

spoczywa ciężar wykazania powyższego Zamawiającemu. Zatem zarzucanie

Zamawiającemu braku przedstawienia cen rynkowych należy uznać za co najmniej wątpliwe.

To także na wykonawcy spoczywa obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco

niskiej ceny i to wykonawca ma najlepszą wiedzę, w jaki sposób kalkulował ofertę i z jakich

ofert podwykonawców korzystał, co wpłynęło bezpośrednio na wyceną poszczególnych cen

materiałów, a co w konsekwencji miało wpływ na ostateczną cenę ofertową.

W niniejszym stanie faktycznym Konsorcjum Rubau już po otwarcia ofert mogło stwierdzić,

że jego cena jest niższa o 30% od wartości zamówienia, a co za tym idzie przewidzieć, że

Zamawiający wystosuje wezwanie w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp. Potwierdza to również

niejako sam Odwołujący wskazując, że dane historyczne Oddziału GDDKiA w Olsztynie

pokazują, że Zamawiający przyjmuje automatycznie, że ceny niższe o 30% od wartości

zamówienia - bez względu na składane przez wykonawców wyjaśnienia, są rażąco niskie

(argumentacja z odwołania).

Izba ustaliła, że wezwanie Zamawiającego zawierało prośbę o przedstawienie wyliczeń,

kalkulacji cenowych wyjaśniających sposób obliczenia ceny ofertowej wraz z przedłożeniem

dowodów na ich poparcie. Następnie, zawierało doprecyzowanie kwestii, które należało

przedstawić, odpowiadając na konkretne pytania. Fakt, że na etapie składania ofert

Zamawiający nie wymagał szczegółowego kosztorysu nie oznacza, że nie mógł żądać takiej

kalkulacji na etapie wyjaśnień dotyczących poszczególnych elementów przedmiotu

zamówienia. Wykonawca więc będąc świadomym charakteru wynagrodzenia, zakresu i

rodzaju przedmiotu zamówienia, zastosowanej przez siebie metody kalkulacji ceny, a przede

wszystkim znając obowiązujące przepisy ustawy Pzp, a także jako profesjonalista na tym

rynku - dysponując wiedzą co do orzecznictwa kształtującego interpretacje wskazanych

przepisów ustawy Pzp, powinien dochować należytej staranności przy formułowaniu swoich

wyjaśnień, uwzględniając także okoliczność, iż wskazanie kosztów materiałów niepopartych

dowodami - ofertami podwykonawców może istotnie wpłynąć na uznanie jego ceny

ofertowej za nierynkową.

Istotne jest również, że zgodnie z art. 190 ust. 1a pkt 1 Pzp ciężar dowodu, że oferta nie

zawiera rażąco niskiej ceny spoczywa na wykonawcy, który ją złożył, jeżeli jest stroną

postępowania odwoławczego. W konsekwencji należy przyjąć, że rolą odwołującego się

wykonawcy, który kwestionuje prawidłowość oceny złożonych przez niego

wyjaśnień, jest udowodnienie przed Izbą, że były one prawidłowe, a tym samym - że decyzja

zamawiającego o odrzuceniu oferty była błędna. Odwołujący nie powinien jednak

przedstawiać nowych dowodów na potwierdzenie prawidłowości przedłożonej

zamawiającemu kalkulacji, zwłaszcza jeżeli zawierałyby one nieznane zamawiającemu w

dacie rozstrzygnięcia postępowania informacje.

Zatem, przedłożone na rozprawie oferty dostawców kruszywa winny zostać załączone do

wyjaśnień. Tym bardziej, że biorąc pod uwagę, że wezwanie kierowane jest do

profesjonalnego uczestnika obrotu gospodarczego, wobec które stosowany jest miernik

podwyższonej staranności (art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego) Konsorcjum Rubau winno

zdawać sobie sprawę, że na potwierdzenie realności poszczególnych cen zobowiązany jest

dołączyć dowody. Idąc tokiem rozumowania Odwołującego można dojść do wniosku, że

jakiekolwiek przekładanie dowodów jest zbędne, bowiem skoro wykonawca uznaje, że cena

jest rynkowa, to nie musi załączać żadnych dowodów. Słusznie także zauważył

Zamawiający, że skoro do odpowiedzi na pytanie nr 21 w zakresie wyjaśnień załączono

wstępne oferty na dostawy betonu, nic nie stało na przeszkodzie, aby załączyć także oferty

podwykonawców kruszywa. Tym bardziej, że z treści samego pytania nr 21 także nie wynika

wprost obowiązek przedłożenia jakichkolwiek dowodów dotyczących kosztów 1 m3 betonu

cementowego, na co wskazywał Odwołujący przytaczając treść pytania nr 6, w oderwaniu od

części wstępnej, znajdującej się bezpośrednio przed szczegółowymi pytaniami.

Abstrahując od uznania przedłożonych dowodów za spóźnione należy podnieść, że w trakcie

niniejszego postępowania odwoławczego Odwołujący skupił się na wskazaniu kosztu

samego materiału, pomijając odniesienie do uwzględnienia w cenie kosztów transportu

(jeżeli są to ceny kopalni) czy robocizny. Ponadto, w zakresie przedstawionych cen

niemożliwe było zweryfikowanie odpowiedniego poziomu uziarnienia poszczególnego

kruszywa, które było ściśle określone przez Zamawiającego w dokumentacji (tabela 2 pkt D

04.04.02. WWiORB). Na uwagę zasługuje również fakt, że w ilości wymaganej przez

Zamawiającego kruszywo C 90/3 nie jest powszechnie dostępne, na co wskazuje oferta nr 4

(PPUH Józef Gajek), nie oferując w ogóle tego rodzaju kruszywa. Dodatkowo, Odwołujący

podnosił, że koszt transportu za jeden tkm wyniesie 0,24 zł/tkm, podczas gdy przykładowo w

ofercie nr 3 (złoże Zielone Kamedulskie) jest to 0,25 zł/km. Zdaniem Izby, wartość kruszywa

stanowi zasadniczy element mający wpływ na zaoferowaną cenę, bowiem dotyczy

materiałów stanowiących podbudowę zasadniczą oraz pomocniczą pod drogą główną.

Kolejną podstawą odrzucenia oferty Konsorcjum Rubau był brak wskazania w wyjaśnianiach

Odwołującego kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej oraz kosztów odwodnienia

powierzchniowego i wzmocnienia skarp wykopu (przeciwskarpy), co w ocenie

Zamawiającego uniemożliwiło mu zweryfikowanie, czy cena oferty jest realna.

Izba ustaliła, że wezwanie z dnia 8 grudnia 2017 r. do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej

ceny nie zawierało żądania wskazania kosztów obniżenia poziomu wód gruntowych, zatem

stawianie Odwołującemu braku wyceny ww. kosztów należy uznać za nieuprawnione.

Powoływanie się Zamawiającego na prośbę z wezwania o wyczerpującej i szczegółowej

informacji dotyczącej sposobu uwzględnienia elementów mających wpływ na sposób

realizacji zamówienia, w szczególności w kwestiach wskazanych, ale również innych, które

wykonawca uważa za istotne, mając na uwadze m.in. zaangażowanie osobowe, rzeczowe,

sprzętowe i finansowe i związane z tym niezbędne do poniesienia koszty należy uznać za

bezprzedmiotowe. Zamawiający nie sformułował w wezwaniu swoich wątpliwości w zakresie

kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej. Wykonawca w odpowiedzi na wezwanie

(zawierające prośbę o wskazanie innych kwestii, które sam wykonawca uzna za istotne)

mógł przyjąć za wystarczające wyjaśnienia w takiej formie i w taki sposób, który w jego

ocenie był wystarczający dla wykazania realności zaoferowanej ceny. Wobec dalszych

wątpliwości wynikających z treści złożonych wyjaśnień, zamawiający jest obowiązany do

ponownego wezwania wykonawcy do wyjaśnienia najistotniejszych i budzących jego

wątpliwości kwestii. Sprecyzowanie wątpliwości i oczekiwań ze strony zamawiającego,

umożliwiłoby wykonawcy odniesienie się do nich na odpowiednim poziomie szczegółowości.

Niemniej, wezwanie w powyższym zakresie do wyjaśnień, nie ma i nie może mieć wpływu na

wynik postępowania, zważywszy na fakt, że oferta Odwołującego podlega odrzuceniu.

Ponadto, zgodnie z oświadczeniem Odwołującego, czemu Zamawiający nie zaprzeczył,

wzrost kosztów odwodnienia wyniesie 40-60 tyś zł, co stanowi nieistotny element niemający

wpływu na cenę oferty (ponad 417 mln zł).

W zakresie naruszenia art. 90 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy klasycznej,

Izba podziela pogląd, że ustawodawca nie określił, ile razy zamawiający może ponawiać

wezwania do wyjaśnienia w zakresie rażąco niskiej ceny. Wezwanie do złożenia wyjaśnień

może być skierowane do wykonawcy nawet kilkakrotnie w sytuacji, gdy na podstawie

złożonych wyjaśnień powstają dalsze kwestie i nowe wątpliwości wymagające wyjaśnienia.

Niemniej, nie oznacza to, że zamawiający powinien przejmować za wykonawcę inicjatywę w

dążeniu do udowodnienia realności elementów mających wpływ na wysokość zaoferowanej

ceny. Zamawiający, będąc gospodarzem postępowania, winien przestrzegać podstawowych

zasad, takich jak chociażby zasady bezstronności, uczciwej konkurencji oraz równego

traktowania wykonawców. Ponowne wezwania do wyjaśnienia w rzeczywistości tego

samego zakresu informacji (ceny materiałów), przy zaniechaniu rzetelnego i starannego

działania wykonawcy podczas złożenia wyjaśnień niepopartych dowodami, należałoby uznać

za naruszenie nie tylko art. 90 ust. 1, ale również art. 7 ust. 1 ustawy Pzp.

W odniesieniu do naruszenia art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp należy

uznać zarzut za niezasadny. Konsorcjum Rubau skorzystało ze środków ochrony prawnej,

wniosło odwołanie, sformułowało konkretne zarzuty oraz szeroko polemizowało w

uzasadnieniu ze stanowiskiem Zamawiającego. Odwołujący na podstawie uzasadnienia

faktycznego zawiadomienia o odrzuceniu oferty ustosunkował się do decyzji Zamawiającego.

Wymaganie od Zamawiającego przedłożenia konkretnych wyliczeń czy też wartości jest

zaprzeczeniem inicjatywy dowodowej w zakresie rażąco niskiej ceny, która leży po stronie

Odwołującego. Zarzut zaś naruszenia art. 8 ust. 1 ustawy Pzp jest niezrozumiały, biorąc pod

uwagę chociażby fakt, że to Odwołujący w trakcie postępowania odwoławczego złożył

wniosek o nieudostępnienie ofert podwykonawców, nie wykazując przy tym, iż zastrzeżone

informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa oraz dążąc do uniemożliwienia zapoznania

się z dowodami uczestnikom postępowania odwoławczego.

Odwołanie o sygn. akt KIO 336/18

Odwołujący - Konsorcjum Porr postawił w odwołaniu główny zarzut naruszenia art. 89 ust. 1

pkt 2 oraz ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez bezzasadne odrzucenie jego

oferty jako niezgodnej z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, dalej: „SIWZ”,

oraz zawierającej rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Zamawiający odrzucił ofertę Konsorcjum Porr wskazując, że z analizy rysunku niwelety

przedstawionego przez wykonawcę wynika, że początek odcinka węzeł Wysokie - m. Raczki

(Zadanie 3) nie jest zgodny z rzędną z koncepcji programowej, lecz znajduje się ok. 2,5 m

niżej - rozwiązanie takie jest niezgodne z SIWZ. Ponadto, z rysunku załączonego do

wyjaśnień (załącznik 5, arkusz 7 z 7) - usytuowanie obiektu w stosunku do zaproponowanej

przez siebie niwelety - wynika, że niweleta przebiega poniżej wymaganej skrajni obiektu,

czyli przejście dolne znajduje się nad drogą, rozwiązanie takie jest także niezgodne z SIWZ.

W zakresie rażąco niskiej ceny Zamawiający stwierdził, że z bilansu robót ziemnych

(załącznik nr 3) nie wynika, że jest założona jakakolwiek rezerwa na zwiększenie ilości robót

ziemnych, co byłoby konieczne po skorygowaniu przebiegu niwelety do poziomu

wymaganego przez SIWZ. Podkreślał również brak uwzględnienia realnych kosztów

wykonania warstw nasypowych, co skutkuje zaniżeniem ceny oferty Konsorcjum Porr.

Wskazywał, że z wyjaśnień, a w szczególności odpowiedzi na pytanie nr 8, nie wynika, że są

przewidziane w ofercie koszty zastosowania innej (droższej) metody w celu polepszanie

parametrów podłoża, koszty rozszerzenia powierzchni, na której będzie wykonywane

ulepszenie podłoża gruntowego spoiwem hydraulicznym oraz koszty zastosowania innych

(droższych) metod wzmocnienia powierzchni skarp wykopów. Podnosił, że z wyjaśnień, a w

szczególności odpowiedzi na pytanie nr 10, nie wynika, że są przewidziane w ofercie

Odwołującego koszty zastosowania innych (droższych) metod wykonania posadowienia

obiektów inżynierskich. Zamawiający zwracał też uwagę na brak wskazania w wyjaśnianiach

kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej, co powoduje, że nie ma możliwości

zweryfikowania, czy cena oferty jest realna.

Niezgodność oferty Odwołującego z SIWZ

W zakresie odrzucenia oferty Konsorcjum Porr jako niezgodnej z postanowieniami

specyfikacji istotnych warunków zamówienia, należy wskazać, co następuje. Zgodnie z art.

82 ust. 3 ustawy Pzp treść oferty musi odpowiadać treści specyfikacji istotnych warunków

zamówienia. Art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp zawiera sankcję niedochowania ww. wymogu, z

której wynika obowiązek zamawiającego odrzucenia oferty, której treść nie odpowiada treści

specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniemtej ustawy,

tj. możliwości dokonania jej korekty. Powyższe przepisy odnoszą się do zasady związania

wykonawcy oświadczeniami zawartymi w ofercie oraz do zasady niezmienności oferty.

Zasady te odnoszą się do elementów, które treścią oferty zostały objęte i w niej wyrażone.

Izba ustaliła, że zgodnie z Tomem I SIWZ - Instrukcja dla wykonawców (IDW) pkt 7.5 i 7.6

ofertę stanowił wypełniony Formularz „Oferta” oraz Wykaz Płatności (Formularz załączony w

Tomie IV SIWZ). Wraz z ofertą powinny być złożone: pełnomocnictwo do reprezentowania

wszystkich wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia,

pełnomocnictwo do podpisania oferty, oraz w przypadku, gdy wadium wnoszone jest w innej

formie niż pieniądz, oryginał gwarancji lub poręczenia w osobnej kopercie. Formularz

„Oferta” zawierał zaś ogólne zobowiązania do zawarcia umowy zgodnej z ofertą, na

warunkach określonych w SIWZ. Zamawiający nie wymagał załączenia żadnych innych

merytorycznych dokumentów, odnoszących się do przedmiotu zamówienia. Wykonawcy nie

byli zobowiązani do przedstawienia nawet ogólnej koncepcji, w jaki sposób poszczególne

wymagania związane z wykonaniem umowy zostaną zrealizowane.

Oczywiście nic nie stało na przeszkodzie, aby Zamawiający w ten sposób sformułował

założenia oferty. Niemniej, zawierzając wykonawcom, weryfikowanym na wcześniejszych

etapach postępowania, że spełnią oni jego wymogi, w przypadku przewidzenia takiej formy

oferty, nie mógł dokładnie skontrolować ich oświadczeń w zakresie sposobu wykonania

zamówienia. Taki sposób przygotowania oferty rzeczywiście jest nieskomplikowany, jednak

uniemożliwia weryfikację na podstawie treści, w przypadku gdy zamawiający poweźmie

wątpliwości w zakresie faktycznych założeń wykonawcy przy jej sporządzaniu.

Izba nie odstępuje od prezentowanego w orzecznictwie poglądu, że zamawiający zawsze

może skorzystać z instytucji wyjaśnień treści oferty, które mogą, przy spełnieniu pewnych

warunków, stanowić podstawę do odrzucenia na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.

Jednak wyjaśnieniom treści oferty nie nadano rygoru niezmienności, tak jak uczyniono to w

stosunku do samej oferty (art. 87 ust. 1 ustawy Pzp). W niniejszym stanie faktycznym

wykonawcy nie mieli obowiązku przedstawienia w ofercie koncepcji wykonania przedmiotu

zamówienia, czy też załączania jakichkolwiek rysunków. Dlatego Zamawiający nie może

odrzucać oferty na podstawie rysunku niewymaganego do oferty, a będącego jedynie

podstawą do wykazania okoliczności wskazanych w wezwaniu do wyjaśnień. Oczywiście,

powyższego nie należy interpretować w ten sposób, że Zamawiający powinien przyjąć ofertę

niezgodną z wymaganiami specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Niemniej taka

niezgodność musi mieć podstawy zarówno merytoryczne jak i formalne. Skoro rzekomo

oczywista niezgodność z SIWZ istniała, należało wskazać konkretne postanowienie SIWZ, z

którym oferta Odwołującego nie jest zgodna, czego Zamawiający nawet na etapie

postępowania odwoławczego nie uczynił. Ogólnikowe stwierdzenia o „oczywistej

niezgodności z SIWZ” to za mało.

Izba ustaliła, że podstawą odrzucenia oferty Konsorcjum Porr były m.in. dwa rysunki

przedłożone wraz z wyjaśnieniami z dnia 11 stycznia 2018 r., tj. w przypadku niwelety -

załącznik nr 5, arkusz 1 z 7 oraz w przypadku obiektu PZDsz-61.0 - załącznik nr 5, arkusz 7

z 7. Ww. rysunki zostały przestawione w celu wykazania okoliczności objętych pytaniami

Zamawiającego z dnia 8 grudnia 2017 r., tj. maksymalnych spadków podłużnych dla drogi

głównej, miejsc zmiany niwelety w stosunku do Koncepcji programowej (pytanie nr 3).

Izba ustaliła także, że Zamawiający odpowiadając twierdząco na pytanie nr 23 potwierdził, że

zgodnie z postanowieniami PFU niweleta oraz bilans robót ziemnych ujęty w Koncepcji

programowej jest materiałem informacyjnym, niewiążącym wykonawcę. Ponadto, zgodnie z

odpowiedzią na pytanie nr 347 Zamawiający dopuścił zmianę niwelety dla trasy głównej oraz

pozostałych dróg przy zachowaniu wymagań określonych w Warunkach Technicznych oraz

PFU. Dalej, zgodnie z udzielonymi odpowiedziami (na pytanie nr 361, 362 i 624)

Zamawiający określił jedynie jako wiążące rzędne końca odcinka węzła, nie uczynił tego w

odniesieniu do rzędnych początku odcinka węzła, pomimo że pytania wykonawców dotyczyły

skoordynowania prac na stykach odcinków sąsiednich.

Z uwagi na powyższe nie sposób uznać, że rzędna styku początku odcinka była wiążąca. W

konsekwencji brak było podstaw do stwierdzenia, że założenia obniżenia styku początku

odcinka stanowią podstawę do oceny zgodności oferty z postanowieniami SIWZ.

W odniesieniu do projektu inżynierskiego PZDsz-61.0. Izba wskazuje, że ww. rozważania

dotyczące treści oferty oraz podstaw do jej odrzucenia pozostają aktualne. Dodatkowo,

podziela stanowisko Konsorcjum Porr, że z uwagi na sposób sformułowania pytania przez

Zamawiającego („przedstawienie rozwiązań różnicowych w formie graficznej”) rysunek

załączony do wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r. obrazuje przebieg zoptymalizowanej

niwelety w stosunku do niwelety z Koncepcji programowej. Wbrew twierdzeniom

Przystępującego Budimex S.A., Konsorcjum Porr nie wskazywało, że przedłożony rysunek

nie przedstawia usytuowania żadnego obiektu inżynierskiego, a jedynie podnosiło, że nie

przedstawia usytuowania żadnego obiektu inżynierskiego w stosunku do niwelety

zaproponowanej przez Odwołującego.

Rażąco niska cena Odwołującego

Ilość robót zamiennych

Zamawiający w informacji o wyborze wskazywał, że zmiana niwelety przez Odwołującego

jest korzystna przy obliczeniu robót ziemnych, niemniej niezgodna z treścią SIWZ. Podnosił,

że modyfikacja prowadząca do osiągniecia zgodności z koncepcją programową

doprowadziłaby do zmiany niwelety na odcinku ok. 1 km, co spowodowałoby zwiększenie

ilości robót ziemnych, a to automatycznie przełożyłoby się na wzrost wynagrodzenia.

Ponadto, Zamawiający założył, że z załącznika nr 3 do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej

ceny nie wynika, aby Odwołujący przewidział rezerwę na zwiększenie ilości robót ziemnych,

co w jego ocenie byłoby konieczne po skorygowaniu przebiegu niwelety do poziomu

wymaganego przez SIWZ.

Powyższa argumentacja wydaje się ze sobą sprzeczna, bowiem skoro Zamawiający zarzuca

brak dodatkowych środków przeznaczonych na roboty ziemne, oznacza to że dopuszcza

możliwość modyfikacji przebiegu niwelety do poziomu określonego w SIWZ. Zatem zakłada,

że możliwa jest korekta niwelety, nawet takiej rzekomo niezgodnej z postanowieniami SIWZ.

Skoro możliwa była zmiana rzędnej początkowej odcinka węzła, co wykazano powyżej, to

korekta niwelety do rzędnych określonych w Koncepcji programowej jest zbędna. W

konsekwencji nie ma potrzeby przewidzenia rezerwy na dodatkowe środki, z uwagi na brak

obowiązku skorygowania przebiegu niwelety.

Zaniżony koszt wykonania warstw nasypowych oraz górnej warstwy nasypu (GWN)

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że z załączonego do wyjaśnień w zakresie

rażąco niskiej ceny bilansu robót ziemnych wynika, że Odwołujący założył uzyskanie z

wykopów całego materiału do wykonania nasypów oraz przyjął konieczność ulepszenia tylko

ok. 17% z tych gruntów w celu spełnienia wymagań WWiORB, co jest nierealne (w

zdecydowanej większości przeważają grunty spoiste wymagające uszlachetnienia). W

ocenie Zamawiającego oznacza to, że koszt doprowadzenia gruntu z wykopu do wymagań

WWiORB na warstwy nasypowe będzie znacznie wyższy od założonego. Zamawiający

podnosił również, że wykonanie górnych warstw nasypu będzie wymagało dowozu materiału

z kopalni, co w konsekwencji oznacza nieuwzględnienie realnych kosztów wykonania warstw

nasypowych.

Izba podziela stanowisko Odwołującego, że Zamawiający niezgodnie z wyjaśnieniami

Konsorcjum Porr z dnia 11 stycznia 2018 r. przypisał mu zamiar uzyskania z wykopów

całego materiału do wykonania nasypów oraz konieczność ulepszenia ok. 17% z tych

gruntów celem spełnienia wymagań WWiORB, z czym nawet nie polemizuje w odpowiedzi

na odwołanie.

Następnie, nawet jeśli wykonanie górnej warstwy nasypu, dalej: „GWN”, wchodzi w zakres

robót ziemnych, to nie sposób czynić zarzutu Odwołującemu, że nie zawarł kosztów GWN w

Załączniku nr 3 do wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r., skoro Zamawiający nie sprecyzował

w tym zakresie pytania. Zamawiający w pytaniu nr 9 precyzyjnie wskazał, jakich cen

jednostkowych żąda. Należało podać ceny jednostkowe wykonania robót ziemnych: wykop z

odwozem na odkład, wykop z przemieszczeniem gruntu w nasyp, nasyp wykonywany z

gruntu z dokopu (uwzględnieniem kosztu transportu i wskazaniem miejsca pozyskania

materiału), nasyp z gruntu uzyskanego z wykopu. Wskazany w pytaniu nr 9 katalog

wymaganych cen jednostkowych należy uznać za zamknięty, a nie przykładowy. Abstrahując

od powyższego być może łatwiej i szybciej można byłoby ocenić oferty złożone w

postępowaniu, gdyby Zamawiający przewidział w ramach przedkładanego do oferty Wykazu

Płatności rozbicie wartości robót, chociażby na kilka newralgicznych pozycji.

Ponadto, skoro Zamawiający nie żądał do oferty załączenia nawet uproszczonej kalkulacji

dotyczącej robót, dywagacje Przystępującego Budimex S.A., dotyczące systematyki przyjętej

przez Odwołującego w Załączniku nr 10 do wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r., pozostają

bez znaczenia. Tym bardziej, że wbrew jego twierdzeniom, zgodnie z oświadczeniem

Konsorcjum Porr koszt wykonania GWN został ujęty w grupie kosztów „podłoża pod

konstrukcję”, a nie pod pozycją „ryzyka”.

Izba pominęła argumentację Zamawiającego oraz Przystępującego Budimex S.A. w zakresie

obowiązkowego dowozu materiałów z dokopów (kopalń). Zgodnie z Załącznikiem nr 3 do

wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r. Odwołujący w wierszu dotyczącym „nasypu z gruntu

uzyskanego z dokopu” wskazał ilość: 0. Jeżeli założenie to byłoby niezgodne z treścią SIWZ,

Zamawiający odrzuciłby ofertę Konsorcjum Porr na podstawie art. 89 ust. 1 pkt ustawy Pzp,

czego nie uczynił.

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża za pomocą geomateraca/geosyntetyku +

nasyp przeciążający

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że do wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r.

Odwołujący załączył tabelę zawierającą przyjęte technologie wzmocnienia podłoża i

umocnienia skarp (załącznik nr 4), z której wynika, że na niektórych odcinkach założył

polepszenie parametrów podłoża pod drogę S61 poprzez konsolidację za pomocą

geomateraca/geosyntetyku + nasyp przeciążający (tabela 3). Wskazywał, że w wyniku

obniżenia niwelety, zastosowanie tej technologii nie pozwoli na osiągnięcie wymaganych

parametrów podłoża na niektórych odcinkach, gdyż grunty organiczne na tych odcinkach

mają znaczne miąższości, np. na odc. km 48+415 - 48+587 jest to 5,0-9,5 m. W

konsekwencji Odwołujący, na etapie realizacji prac musiałby zastosować inną, droższą

metodę (zaproponowana technologia jest najtańsza ze wszystkich dopuszczonych)

polepszania parametrów podłoża. Z wyjaśnień zaś, a w szczególności z odpowiedzi na

pytanie nr 8, nie wynika, że są przewidziane w ofercie koszty zastosowania innej (droższej)

metody w celu polepszanie parametrów podłoża.

Wpierw, Izba stwierdziła, że uzasadnienie faktyczne informacji o wyborze jest nieprecyzyjne.

W sposób niewyczerpujący obrazuje, jakie powody legły u podstaw decyzji Zamawiającego.

Odwołujący ustosunkował się w zasadzie jedynie do argumentacji związanej z odcinkiem km

48+415 - 48+587, bowiem tylko w tym zakresie Zamawiający podał uzasadnienie. To przez

pryzmat tego uzasadnienia i przedstawionych w nim okoliczności faktycznych oraz

przywołanej argumentacji, Izba dokonuje oceny prawidłowości czynności odrzucenia oferty,

a ocenie Izby mogą podlegać tylko okoliczności wyartykułowane wykonawcy. Nie mogą

natomiast wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy okoliczności, które Zamawiający, czy też

Przystępujący, sygnalizuje dopiero w postępowaniu odwoławczym. Z tego też względu Izba

pominęła argumenty Przystępującego Budimex S.A. w zakresie niedoszacowanego czasu i

kosztu konsolidacji podłoża, niejednoznaczności co do wycenionych elementów technologii

wzmocnienia podłoża, niedoszacowania ilość i kosztów wymiany gruntów słabonośnych,

braku założenia (i kalkulacji) konieczności wymian gruntów poniżej 3,5 m, nieprawidłowej

metody konsolidacji — drenaż pionowy. Art. 192 ust. 7 ustawy Pzp wyznacza zakres

rozpoznania odwołania przez Izbę, podając że Izba nie może orzekać co do zarzutów, które

nie były zawarte w odwołaniu. W rozpatrywanej sprawie podnoszone przez Przystępującego

Budimex S.A. na rozprawie okoliczności dotyczące oferty Odwołującego, nie mieszczą się

we wskazanej w odwołaniu podstawie faktycznej odrzucenia jego oferty, winny więc być

traktowane jako okoliczności, który nie mogą być przez Izbę rozpoznane.

Odnosząc się zaś do argumentacji Zamawiającego przedstawionej w odpowiedzi na

odwołanie, Izba uznała ją za nieprzekonującą, po pierwsze z uwagi na fakt, że

sformułowania o niedostatecznym czy niemożliwym do zaakceptowania dla potrzeb drogi

ekspresowej sposobie wzmocnienia podłoża na pięciu odcinkach są gołosłowne. Skoro jakaś

technologia zdaniem Zamawiającego jest nieskuteczna lub czasochłonna (co potwierdzają

dotychczasowe doświadczenia Zamawiającego) należało ją wprost wykluczyć z możliwości

zastosowania przez wykonawców w niniejszym postępowaniu. Po drugie, polemika

Zamawiającego z wybiórczym odwoływaniem się do stwierdzeń zaprezentowanych w

odwołaniu nie może być akceptowana (koszty dotyczące polepszenia parametrów podłoża

zostały, zgodnie z oświadczeniem Odwołującego, przyjęte na podstawie DGI, a nie, jak

sugeruje Zamawiający, jedynie na podstawie własnych analiz Konsorcjum Porr). Nadto,

niezrozumiałe są odniesienia do kosztów zastosowania technologii polegającej na

wzmocnieniu podłoża poprzez wymianę gruntów (jako drugiej najtańszej technologii po

zaproponowanej przez Odwołującego), skoro zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 8 do

wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r. Odwołujący, prócz nasypu przeciążającego, wskazał

także takie wzmocnienia podłoża i umocnienia skarp jak: wymiana gruntów, materace

geosyntetyczne, kolumny żwirowe i żwirowo-betonowe.

Zaniżony koszt polepszenia parametrów podłoża poprzez ulepszenia podłoża gruntowego

spoiwem hydraulicznym

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że do wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2018 r.

Odwołujący załączył tabelę zawierającą przyjęte technologie wzmocnienia podłoża i

umocnienia skarp (załącznik nr 4), z której wynika, że na niektórych odcinkach założono

polepszenie parametrów podłoża pod drogę S61 poprzez ulepszenia podłoża gruntowego

spoiwem hydraulicznym (tabela 4). Bazując na podstawie danych geotechnicznych

przekazanych wraz z SIWZ ulepszeniem objęto te fragmenty podłoża, na których grunty

spoiste występują w stanie plastycznym. Zdaniem Zamawiającego zaproponowane

rozwiązanie techniczne dla sporej liczby lokalizacji jest zdecydowanie niewystarczające:

• liczne odcinki wykopów z podłożem G4, na których powinny być wykonane warstwy

stabilizowane spoiwem hydraulicznym, w sporządzonym wykazie zostały pominięte,

np. km 42+918 - 43+070, 44+480 - 44+680, 60+000 - 60+370;

• odcinki wykopów z gruntami spoistymi w stanie plastycznym błędnie określono jako

podłoże grupy G3, G4. Według pkt. 7.18 i 7.19 katalogu typowych konstrukcji

nawierzchni sztywnych są to podłoża słabsze od G4 i wymagają indywidualnego

projektowania. Przykłady: km 44+100 - 44+225, 44+390 - 44+480, 57+860 -

57+900, 60+370 - 60+435, 61+825 - 61+935.

Przyjęta sumaryczna powierzchnia warstwy stabilizowanej spoiwem hydraulicznym jest

znacznie niedoszacowana w ocenie Zamawiającego, co powoduje że Konsorcjum Porr, na

etapie realizacji prac musiałoby zastosować zaproponowaną przez siebie metodę również na

innych, nieujętych w tabeli 4 (załącznik 4) odcinkach dróg. Ponadto, z wyjaśnień, a w

szczególności odpowiedzi na pytanie nr 8, nie wynika, że są przewidziane w ofercie koszty

rozszerzenia powierzchni, na której będzie wykonywane ulepszenie podłoża gruntowego

spoiwem hydraulicznym.

Nie sposób uznać, że wskazanie w informacji o wyborze takich sformułowań, jak „dla sporej

liczby lokalizacji”, „liczne odcinki” zostało zaprezentowane precyzyjnie, konkretnie i czytelnie

oraz dało wykonawcy realną szansę za zapoznanie się w pełni z przyczyną takiej, a nie innej

oceny jego oferty.

Powoływanie się zaś Zamawiającego na grupy nośności podłoża określone w dokumentacji

geologiczno-inżynierskiej dla niwelety według Koncepcji Programowej jest drugorzędne,

skoro Odwołujący zoptymalizował jej przebieg.

Izba pominęła nadto stanowisko Zamawiającego dotyczącą grubości warstwy stabilizowanej

oraz kosztu wykonania warstwy ulepszonego podłoża z gruntu stabilizowanego spoiwem

hydraulicznym, z uwagi na fakt, że informacja o odrzuceniu oferty Konsorcjum Porr nie

zawierała ani argumentacji dotyczącej grubości warstwy podłoża dla grupy nośności G3 i G4

ani wskazania, że zaoferowane ceny wykonania warstw są zaniżone.

Zaniżony koszt wzmocnienia skarp wykopów

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że z zawartej w wyjaśnieniach z dnia 11

stycznia 2018 r. odpowiedzi na pytanie nr 8 wynika, że Odwołujący przyjął do oferty

wzmocnienie powierzchni skarp wykopów poprzez humusowanie i darniowanie. Nie

przewidziano innych metod. Zaproponowana technologia będzie według Zamawiającego

niewystarczająca tam, gdzie stateczność jest zagrożona występowaniem gruntów spoistych

w stanie plastycznym w połączeniu z obecnością wody gruntowej, szczególnie w obliczu

faktu znacznego zaniżenia niwelety w stosunku do koncepcji programowej na wielu

odcinkach, co skutkuje zwiększeniem głębokości wykopów na trasie drogi głównej. W

konsekwencji Konsorcjum Porr, na etapie realizacji prac musiałby zastosować inne, droższe

metody (zaproponowana technologia jest najtańsza we wszystkich dopuszczonych przez

Zamawiającego) wzmocnienia powierzchni skarp wykopów. Z wyjaśnień, a w szczególności

odpowiedzi na pytanie nr 8, nie wynika, że są przewidziane w ofercie koszty zastosowania

innych (droższych) metod wzmocnienia powierzchni skarp wykopów.

Konsorcjum Porr w odwołaniu podnosił, że Zamawiający pominął fakt optymalizacji

przebiegu niwelety i wynikające z tego konsekwencje. Przykładowo wskazywał na przekrój

44+560L/3 czy odcinek 60+050 -60+250, uzasadniając wpływ zmiany przebiegu niwelety na

koszty wzmocnienia skarp wykopów. Zamawiający zaś w odpowiedzi na odwołanie

stwierdził, że przyjęte przez Odwołującego wzmocnienia skarp wykopów poprzez

humusowanie i darniowanie na niektórych odcinkach jest niedostateczne, a poczynione

założenia, że po wykonaniu wykopu wody spłyną i nie będą oddziaływać na stateczność

skarp jest nadmiernie optymistyczne i nieuzasadnione, bowiem jego doświadczenia na

terenach o porównywalnej budowie geologicznej są odmienne.

W ocenie Izby ważnym jest, aby istnienie niewystarczającego sposobu wzmocnienia skarp

wykopów było oczywiste i wynikało z obiektywnych, niebudzących wątpliwości faktów, nie

zaś z subiektywnego przekonania zamawiającego. Nie jest wystarczającym samo

przekonanie zamawiającego, że przykładowo pewne przyjmowane założenia są nadmiernie

optymistyczne, czy też że na niektórych odcinkach (nie wiadomo jakich) wzmocnienie skarp

jest niedostateczne.

Nawet jeżeli grunty przepuszczalne występują na całej szerokości drogi, jak podnosił

Przystępujący Budimex S.A., to nie sposób zarzucić Odwołującemu, że podał tylko km

44+560L/3 jako przykład, skoro informacja o wyborze nie zawierała wskazania konkretnych

odcinków, gdzie wzmocnienie skarp jest niedostateczne. Iza uzasadnienie prezentowane

przez Odwołującego uznała za przekonujące.

Zaniżony koszt wykonania posadowienia obiektów

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że w zawartej w wyjaśnieniach z dnia 11

stycznia 2018 r. odpowiedzi na pytanie nr 10 Odwołujący przedstawił tabelę obiektów

inżynierskich wraz z kosztem ich wykonania, z rozbiciem na koszt samego obiektu i koszt

posadowienia. W ocenie Zamawiającego w kilku przypadkach przyjęty sposób posadowienia

obiektów inżynierskich jest niedostosowany do warunków podłoża. Przykładem może być

bezpośrednie posadowienie obiektów PZM 50.0 i PZM 60.5 na kilkumetrowej grubości

warstwie torfu. Wykonanie obiektów zgodnie z zasadami wiedzy technicznej skutkowałoby

koniecznością wyboru technologii posadowienia pośredniego, bądź też przeprowadzeniem

operacji wymiany gruntu. Zastosowanie którejkolwiek z tych dwóch metod wiąże się ze

znacznym wzrostem kosztów. Z wyjaśnień, a w szczególności odpowiedzi na pytanie nr 10,

nie wynika, że są przewidziane w ofercie koszty zastosowania innych (droższych) metod

wykonania posadowienia obiektów inżynierskich.

Wpierw, Izba wskazuje, że jeśli rzeczywiście, jak podnosił Zamawiający, sposób

posadowienia obiektów inżynierskich jest niedostosowany do warunków podłoża w kilku

przypadkach, należało wyszczególnić wszystkie obiekty, a nie podać tylko dwa tytułem

przykładu. Przywołanie jedynie twierdzeń Zamawiającego o niedostosowaniu do warunków

podłoża, przy braku odesłania do konkretnych postanowień SIWZ (pomijając już ogólnikowe

stwierdzenia o braku przekonania) nie wypełniają dyspozycji art. 92 ust 1 pkt 3 ustawy Pzp.

faktyczne i prawne winno być jasne i jednoznaczne tak, aby umożliwić

zainteresowanym wykonawcom poznanie podstaw podjętego przez niego środka oraz

ewentualne ustosunkowanie się do niego w odwołaniu.

W zakresie zaś samego zakwestionowania sposobu posadowienia faktycznie dwóch

obiektów należy wskazać, że Izba nie miała podstaw do kwestionowania obliczeń

Odwołującego (które nota bene nie były wymagane ani do oferty, ani do wyjaśnień w

zakresie rażąco niskiej ceny), znajdujących się w załączniku nr 4 i 5 do odwołania, tym

bardziej, że argumentacja Zamawiającego sprowadzała się jedynie do stwierdzenia o

przyjęciu nierealnych parametrów, natomiast argumentacja Przystępującego Budimex S.A.

dotyczyła w tym zakresie jedynie braku określenia szczegółów i konsekwencji związanych z

osiadaniem obiektów.

Niezależnie od powyższego należy podnieść, że odpowiedź na pytanie nr 10 w

wyjaśnieniach z dnia 11 stycznia 2018 r. faktycznie nie zawierała informacji o przewidzianych

w ofercie kosztach zastosowania innych (droższych) metod wykonania posadowienia

obiektów inżynierskich. Takiej odpowiedzi zawierać jednak nie musiała, bowiem pytanie

sprowadzało się jedynie do podania dwóch elementów kosztotwórczych: całkowitego kosztu

budowy oraz kosztu posadowienia. Jak słusznie zwrócił uwagę Odwołujący, zgodnie z

odpowiedzią na pytanie nr 13 w wyjaśnieniach z dnia 11 stycznia 2018 r. kalkulując ryzyka

przyjął rezerwę na przekroczenie zakładanych kosztów budowy obiektów na kwotę

2.000.000 zł

Brak wyceny kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej

Zamawiający w informacji o wyborze wskazał, że z przekazanej wykonawcom dokumentacji

geologicznej wynika, że w wielu odwiertach geologicznych zarejestrowano obecność wody

gruntowej lub stwierdzono sączenia wód gruntowych w obrębie warstw gliniastych. Wraz z

wyjaśnieniami Odwołujący przedstawił graficzne porównanie przebiegu niwelety drogi

zgodnego z dokumentacją Zamawiającego i zaproponowanego przez Odwołującego. W

związku z tym, że przyjęty przebieg niwelety jest niższy, niż w koncepcji programowej, to na

wymienionych odcinkach (km): 44+400 - 44+600; 46+200 - 46+340; 48+650 - 48+800;

50+760 - 50+870; 53+800 - 54+100; 59+820; 59+900 - 60+270 zajdzie konieczność

odwodnienia podłoża nawierzchni w celu obniżenia poziomu wody gruntowej do zalecanego

1 m poniżej spodu konstrukcji nawierzchni. W wyjaśnieniach Odwołującego brak informacji,

że takie rozwiązanie zostało ujęte w wycenie ofertowej. Brak wskazania w wyjaśnianiach

kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej, powoduje, że Zamawiający nie ma możliwości

zweryfikowania, czy cena oferty jest realna.

Dodatkowo, Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie podnosił, że założenie Odwołującego,

że warstwa mrozochronna będzie jednocześnie warstwą odsączającą, która odwodni

podłoże nawierzchni jest niezgodne z pkt 2.1.11 PFU.

Izba ustaliła, że wezwanie z dnia 8 grudnia 2017 r. do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej

ceny nie zawierało żądania wskazania kosztów obniżenia poziomu wód gruntowych, zatem

stawianie Odwołującemu braku wyceny ww. kosztów jest nieuzasadnione. Przedstawiona w

odwołaniu argumentacja stanowi w efekcie wyjaśnienie elementów składających się na cenę

oferty i winna być przedłożona i ocenione przez samego Zamawiającego w toku

postępowania wyjaśniającego w trybie art. 90 ust. 1 Pzp, skoro takie wątpliwości pojawiły się

u Zamawiającego. Stąd zasadnym byłoby nakazanie dokonania wezwania w trybie art. 90

ust. 1 Pzp w zakresie wyceny obniżenia poziomu wody gruntowej, gdyby stanowiło istotny

element ceny mający wpływ na cenę oferty. Skoro Przystępujący Budimex S.A. wskazywał

przykładowo, że wycena kosztów obniżenia poziomu wody gruntowej oznaczałaby

zwiększenie kosztów oferty o ok. 350.000 zł nie sposób uznać, aby taki koszt miał wpływ na

cenę oferty (ponad 446 mln zł).

Ponadto, wymaga podkreślenia, że jeżeli jakieś założenie wykonawcy jest niezgodne z

postanowieniami PFU, winno być rozpatrywane w kategorii niezgodności treści oferty z

treścią SIWZ. Jednocześnie Izba wskazuje, że w piśmie procesowym Przystępującego

Budimex S.A., będącym argumentacją zgłaszającego przystąpienie do postępowania

odwoławczego, nie formułuje się jakichkolwiek zarzutów względem czynności lub zaniechań

zamawiającego, które mogłyby być przedmiotem rozstrzygnięcia Izby (dotyczy wyceny

kosztów ekranów akustycznych). Decyzje Zamawiającego, niezaskarżone przez

przystępującego, nie upoważniają Izby do ich rozpoznawania.

Zaniechanie wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień

Izba stwierdziła, że wezwanie Odwołującego w trybie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia

wyjaśnień w zakresie rzędnych niwelety drogi oraz obiektu PZDsz-61.0 byłoby bezcelowe,

gdyż, jak zostało wskazane powyżej, brak podstaw do uznania, że oferta Odwołującego w

tym zakresie jest niezgodna z treścią SIWZ.

Natomiast w odniesieniu do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny,

z uwagi na przedstawioną w uzasadnieniu orzeczenia argumentację, kolejne wyjaśnienia

dotyczące elementów stanowiących podstawę wniesienia odwołania należy uznać za

bezprzedmiotowe. Jakkolwiek Izba rozważyła stanowiska zarówno Zamawiającego, jak i

Przystępującego Budimex S.A., to jednak podstawą rozstrzygnięcia była treść uzasadnienia

odrzucenia oferty Odwołującego, do którego Konsorcjum Porr odnosiło zarzuty wniesionego

odwołania, Izba bowiem nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w

odwołaniu, co wynika z art. 192 ust. 7 ustawy Pzp.

Naruszenie art. 91 ust. 1, art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp

Uwzględniając powyższe w ocenie Izby doszło do naruszenia zasad prawa zamówień

publicznych opisanych w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający nieprawidłowo dokonał

oceny i odrzucenia oferty Konsorcjum Porr, a tym samym wyboru oferty Budimex S.A., czym

potwierdził, że nierówno traktuje wykonawców w postępowaniu. W zakresie zaś naruszenia

przez Zamawiającego zasady udzielenia zamówienia wykonawcy wybranemu zgodnie z art.

7 ust. 3, uwzględniając znaczenie zasad określonych w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp oraz

racjonalność przepisów, zasada ta dotyczy zakazu dokonywania cesji praw lub przejęcia

długów na rzecz podmiotów lub przez podmioty nieuczestniczące w postępowaniu o

zamówienie publiczne. Tym samym Zamawiający zobowiązany jest do udzielenia

zamówienia wykonawcy, który uczestniczył w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego oraz został wybrany zgodnie z przepisami ustawy, a więc w niniejszym stanie

faktycznym doszło do naruszenia przez Zamawiającego wskazanej zasady.

W związku z powyższym Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy

Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 3 i § 5

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 z późn. zm.).

Przewodniczący: .......................................

47