KIO 1879/12

Sygn. akt: KIO 1879/12

WYROK

z dnia 19 września 2012 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Izabela Kuciak

Protokolant: Agata Dziuban

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2012 roku w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 3 września 2012 roku przez

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum firm: Impel

Cleaning sp. z o.o., Hospital Serwis Partner Sp. z o.o. Spółka Komandytowa, 53 – 111

Wrocław, ul. Ślężna 118 w postępowaniu prowadzonym przez Szpital Wojewódzki w

Opolu, 45 – 372 Opole, ul. Kośnego 53

przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum:

Spółdzielnia Inwalidów NAPRZÓD w Krakowie Oddział w Łodzi, Izan+ Sp. z o.o., 91 –

204 Łódź, ul. Traktorowa 126 zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania

odwoławczego po stronie odwołującego

orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje unieważnienie czynności unieważnienia

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i dokonanie czynności badania i

oceny ofert.

2. Kosztami postępowania obciąża Szpital Wojewódzki w Opolu, 45 – 372 Opole, ul.

Kośnego 53, i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie:

piętnaście tysięcy złotych zero gorszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum firm: Impel Cleaning sp. z o.o.,

Hospital Serwis Partner Sp. z o.o. Spółka Komandytowa, 53 – 111 Wrocław, ul.

Ślężna 118 tytułem wpisu od odwołania;

2.2. zasądza od Szpitala Wojewódzkiego w Opolu, 45 – 372 Opole, ul. Kośnego 53 na

1

rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum

firm: Impel Cleaning sp. z o.o., Hospital Serwis Partner Sp. z o.o. Spółka

Komandytowa, 53 – 111 Wrocław, ul. Ślężna 118 kwotę 18 769 zł 50 gr (słownie:

osiemnaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt dziewięć złotych pięćdziesiąt gorszy)

stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania,

kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego i dojazdu na rozprawę.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Opolu.

Przewodniczący: …………………

2

Zamawiający prowadzi, w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o

udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „utrzymanie czystości i

wykonywanie zabiegów sanitarnych u Zamawiającego, zgodnie z zasadami sanitarno-

epidemiologicznymi, a także wykonywanie prac porządkowych, transportowych, oraz zadań

z zakresu żywienia pacjentów, higieny otoczenia, gospodarowania bielizna szpitalną i

odpadami”.

W niniejszym postępowaniu Odwołujący wniósł odwołanie wobec czynności

unieważnienia postępowania, zarzucając Zamawiającemu naruszenie następujących

przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień Publicznych (Dz. U. z 2010 r.,

Nr 153, poz. 113 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”: art. 7 ust. 1 i 3 przez naruszenie zasad

zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, art. 91 ust 1

przez zaniechanie przez Zamawiającego dokonania oceny ofert i wyboru oferty

najkorzystniejszej, art. 93 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 146 przez unieważnienie przez

Zamawiającego postępowania mimo braku podstaw prawnych i wnosząc o: nakazanie

Zamawiającemu uchylenia czynności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego oraz dokonania oceny ofert i wybór najkorzystniejszej oferty.

W ocenie Odwołującego, nie ma podstaw do unieważnienia postępowania na

podstawie przepisu art. 93 ust. 1 pkt. 7 ustawy Pzp, gdyż brak podstaw do uznania, iż

postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie

niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zdaniem

Odwołującego, Zamawiający w pierwszej kolejności - w przypadku ustalenia, że

wykonawcy podali różne stawki podatku VAT - ma obowiązek ustalenia właściwej stawki

podatku i dokonania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący podkreśla, że unieważnienie postępowania jest obowiązkiem

zamawiającego w razie wystąpienia przesłanek określonych w art. 93 ust. 1 ustawy Pzp,

jednakże czynność ta powinna mieć miejsce wyłączenie w sytuacjach ściśle

odpowiadających treści wskazanego przepisu. Jak wskazuje Odwołujący, ze stanowiska

Zamawiającego, zawartego w zawiadomieniu o unieważnieniu postępowania wynika, że

przesłankę unieważnienia stanowił pkt 7 wskazanego przepisu, na podstawie którego

zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie

obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej

unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Oceniając okoliczności

zastosowania tej przesłanki należy uwzględnić treść art. 146 ustawy Pzp, który określa

przypadki nieważności umowy w sprawie zamówienia publicznego. W obecnym stanie

prawnym żadna z przesłanek wymienionych w art. 146 ustawy Pzp nie miała miejsca, co

3

oznacza, że nie ma żadnych podstaw do unieważnienia ewentualnej umowy, zawartej w

wyniku wyboru oferty najkorzystniejszej w niniejszym postępowaniu. Na obecnym etapie

postępowania prowadzonego przez Zamawiającego nie można stwierdzić, jakie

okoliczności, odpowiadające wskazanej przesłance miały wpływ na wynik postępowania,

ponieważ nie doszło do uzyskania jakiegokolwiek wyniku postępowania. Zamawiający nie

dokonał czynności wyboru najkorzystniejszej oferty po otwarciu ofert, uznając z góry, iż

oferty są nieporównywalne na skutek rzekomego braku w SIWZ sformułowań w zakresie

ustalenia reguł obliczenia ceny. Odwołujący wyjaśnia, iż Zamawiający określił w SIWZ

(pkt XIII i załącznik nr 1 do SIWZ) zasady obliczenia ceny w następujący sposób: 1. Cenę

ofertową netto i brutto należy wyrazić w złotych polskich. 2. W cenie brutto należy

uwzględnić podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie

odrębnych przepisów prawa sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od

towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. 3. Podana w ofercie cena musi uwzględniać

wszystkie wymagania Zamawiającego, określone w SIWZ oraz zawierać wszelkie koszty,

jakie poniesie Wykonawca z tytułu zaoferowanej realizacji przedmiotu zamówienia,

zgodnej z wymaganiami Zamawiającego oraz obowiązującymi przepisami prawa. 4.

Jeżeli złożono ofertę, której wybór prowadziłby do powstania obowiązku podatkowego

Zamawiającego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług w zakresie

dotyczącym wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Zamawiający w celu oceny takiej

oferty dolicza do przedstawionej w niej ceny podatek od towarów i usług, który miałby

obowiązek wpłacić zgodnie z obowiązującymi przepisami. 5. Cena ofertowa musi być

podana z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. 6. Cena oferowana wypełniona

zgodnie z załącznikiem nr 1 do SIWZ jest ostateczna i nie podlega negocjacjom. 7. W

przypadku zaproponowania kilku cen lub ceny w pewnym przedziale, oferta zostanie

odrzucona.

W ocenie Odwołującego, przedmiot świadczenia podlegający opodatkowaniu -

zawarty w załączniku nr 1 do SIWZ - został precyzyjnie określony przez Zamawiającego i

nie pozostawiał żadnych wątpliwości wśród wykonawców ubiegających się o zamówienie

co do podstawy stosowania właściwej stawki podatku VAT. Działanie Zamawiającego,

który unieważnia postępowanie jest zatem niekonsekwentne, gdyż sam Zamawiający

wskazuje w pkt XIII.4 SIWZ, że będzie samodzielnie ustalał właściwe stawki podatku VAT

(„Jeżeli złożono ofertę, której wybór prowadziłby do powstania obowiązku podatkowego

Zamawiającego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług w zakresie

dotyczącym wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Zamawiający w celu oceny takiej

oferty dolicza do przedstawionej w niej ceny podatek od towarów i usług, który miałby

obowiązek wpłacić zgodnie z obowiązującymi przepisami”.) Niezrozumiałe jest w

rezultacie stanowisko Zamawiającego, że w świetle SIWZ w przypadku

4

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów Zamawiający będzie jednak miał kompetencję

do doliczenia do ceny właściwego podatku od towarów i usług, natomiast w sytuacji, gdy

oferta jest składana przez Wykonawców - płatników podatku VAT, którzy sami określają

prawidłową stawkę podatku VAT, Zamawiający nie będzie w stanie ustalić właściwego

opodatkowania. Zdaniem Odwołującego, prowadzi to do rażącego naruszenia zasady

równego traktowania wykonawców.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje:

Pismem z dnia 23.08.2012 r. Zamawiający poinformował o unieważnieniu

postępowania na podstawie przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wskazując, iż

postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie

niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zamawiający

wyjaśnił, że „do prowadzonego postępowania wpłynęło 7 ofert. Każda oferta w

<> zawiera różne podejście do

podatku VAT. (…) Zgodnie z Uchwałą z dnia 20 października 2011 r. Sądu Najwyższego

(sygn. akt III CZP 52/11) w sprawie zastosowania błędnej stawki podatku VAT przy

obliczaniu ceny ofertowej zamieszczonej na stronie internetowej Urzędu Zamówień

Publicznych w zakładce – Orzecznictwo ws. zamówień publicznych, Sąd Najwyższy

wskazał, że obowiązkiem zamawiającego jest dokonanie oceny poprawności

przedstawionych przez wykonawców cen w zakresie zastosowania stawki podatku VAT.

Jednocześnie zaznaczył, że o porównywalności ofert, w zakresie zaproponowanej ceny

można mówić dopiero wówczas, gdy określone w ofertach ceny, mające być przedmiotem

porównania, zostały obliczone z zastosowaniem tych samych reguł. Wadą tego

postępowania jest brak możliwości określenia reguł tj. wskazania przez zamawiającego

jednego, prawidłowego, zgodnego z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od

towarów i usług (…), podejścia w zakresie zastosowania podatku VAT do ww. przedmiotu

zamówienia. Biorąc powyższe pod uwagę, zamawiający nie może dokonać właściwego

porównania ofert i wyboru najkorzystniejszej oferty, co zmusza do unieważnienia

postępowania.”

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Z aktualnego brzmienia przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wynika, iż

zamawiający ma obowiązek unieważnienia postępowania, jeżeli postępowanie obarczone

jest wadą, która, po pierwsze - jest niemożliwa do usunięcia, po drugie - uniemożliwia

zawarcie umowy niepodlegającej unieważnieniu. Wskazana regulacja wprowadziła instytucję

względnej nieważności umowy, której skutki, choć co do zasady sięgają momentu jej

5

zawarcia, to mogą powstać dopiero z chwilą wydania konstytutywnego orzeczenia przez Izbę

lub sąd powszechny. W aktualnie obowiązującym brzmieniu art. 146 ust. 1 ustawy Pzp w pkt

od 1 do 6 wskazano wyłącznie przyczyny wąsko i konkretnie sprecyzowane, dotyczące

bezpodstawnego zastosowania niektórych trybów, braku zamieszczenia ogłoszenia o

zamówieniu w odpowiednim publikatorze, zawarcia umowy lub umowy ramowej z

naruszeniem terminów standstill, określone nieprawidłowości w dynamicznym systemie

zakupów - niepoddające się wykładni rozszerzającej na inne działania lub zaniechania

zamawiających.

Powyższe rozważania mogłyby prowadzić do wniosku, iż w aktualnym stanie

prawnym zamawiający nie mogą unieważniać postępowania w przypadku stwierdzenia, z

własnej inicjatywy, czy też na skutek wskazania przez inne podmioty, nawet bardzo

poważnych uchybień, nieobjętych jednak dyspozycją żadnego z sześciu punktów art. 146

ust. 1 ustawy Pzp, niezależnie od tego, czy mają one charakter nieusuwalny. W

konsekwencji zamawiający musieliby dalej prowadzić wszczęte postępowania o udzielenie

zamówienia, a następnie zawrzeć umowę w sprawie zamówienia publicznego, która byłaby,

wobec zmiany konstrukcji nieważności, ważna i skuteczna, przynajmniej do czasu

stwierdzenia jej nieważności stosownym orzeczeniem. Wniosek taki byłby o tyle uprawniony,

że aktualnie obowiązujący art. 146 ustawy Pzp zawiera w ust. 6 przepis o charakterze

klauzuli generalnej, dotyczący unieważniania umowy - przewidujący jednak wyłączną

kompetencję Prezesa UZP do wystąpienia do sądu o unieważnienie umowy w przypadku

dokonania przez zamawiającego czynności lub zaniechania dokonania czynności z

naruszeniem przepisu ustawy, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik postępowania.

Poza ograniczeniem podmiotowym legitymacji czynnej do żądania unieważnienia umowy

wyłącznie do Prezesa UZP, a więc z pomięciem zamawiających, zwraca uwagę szerszy

przedmiotowo, w stosunku do poprzednio obowiązujących przepisów art. 146 ust. 1 pkt 5 i 6

ustawy Pzp nawet łącznie rozważanych, zakres zastosowania nowego przepisu - aktualnie

wystarczającym jest by wada postępowania mogła mieć, a nie tylko miała, wpływ na jego

wynik.

Na tej podstawie można by zatem wysnuć dalszy wniosek, że zamawiający

zawierający umowy w sprawie zamówienia publicznego, pomimo świadomości

przeprowadzenia postępowania obarczonego tego typu poważnymi wadami, skazani są na

stan niepewności prawnej i oczekiwania na to, czy Prezes UZP wystąpi do sądu o

stwierdzenie nieważności zawartej umowy. Stanowisko takie wydaje się trudne do

zaakceptowania ze względów praktycznych, gdyż prowadziłoby do generalnego

przyzwolenia na zawieranie umów, które mogłyby podlegać późniejszej eliminacji z obrotu

prawnego, choć stwierdzenie okoliczności skutkujących unieważnieniem tych umów było

możliwe jeszcze przed ich zawarciem. Skład orzekający Izby wyraża pogląd, iż zamawiający

6

unieważniając postępowanie, na podstawie przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, są

uprawnieni do brania pod uwagę nie tylko okoliczności skutkujących unieważnieniem

zawartej umowy, określonych w art. 146 ust. 1 ustawy Pzp, ale mogą i powinni brać również

pod uwagę okoliczności skutkujące unieważnieniem umowy mieszczące się w dyspozycji

przepisu art. 146 ust. 6 ustawy Pzp. Zdaniem składu orzekającego Izby, przyznanie

wyłącznej kompetencji Prezesowi UZP do wzruszania zawartych już umów, nie powinno

ograniczać możliwości zamawiających niedopuszczenia do ich zawarcia przez

unieważnienie postępowania, w razie stwierdzenia, iż jest ono obarczone takimi poważnymi i

nieusuwalnymi wadami, wpływającymi na ważność umowy w sprawie zamówienia

publicznego, choć wykraczającymi poza dyspozycje przepisów art. 146 ust. 1 pkt 1-6 ustawy

Pzp.

Zatem skoro Zamawiający nie wskazał niemożliwej do usunięcia wady, która

powodowałaby zawarcie umowy podlegającej unieważnieniu na podstawie katalogu

przesłanek wskazanych w art. 146 ust. 1 ustawy Pzp, co w okolicznościach niniejszej sprawy

było rzeczywiście obiektywnie niemożliwe, obowiązany był wykazać zajście przesłanek

opisanych w przepisie art. 146 ust. 6 ustawy Pzp. W ocenie składu orzekającego Izby, choć

przepis art. 146 ust. 6 ustawy Pzp zawiera klauzulę generalną, nie oznacza to, iż zakres

zastosowania tego przepisu można rozciągać na wszystkie stany faktyczne obejmujące

wszelkie nieprawidłowości zamawiających w toku prowadzonych postępowań o udzielenie

zamówień publicznych. Zasadą jest bowiem, że wszczęte postępowanie ma doprowadzić do

wyłonienia najkorzystniejszej oferty, a nie zakończyć się unieważnieniem. Nie można także

zupełnie pominąć okoliczności, iż w aktualnym stanie prawnym możliwości unieważnienia

postępowania z powołaniem się na wpływ tych nieprawidłowości na zawartą umowę, zostały

przez ustawodawcę dla zamawiających znacząco ograniczone, w świetle literalnego

brzmienia przepisów art. 146 ustawy Pzp, co wskazuje na konieczność daleko idącej

ostrożności przy powoływaniu się przez nich na inne, niż wskazane w art. 146 ust. 1 ustawy

Pzp, podstawy podlegania umowy unieważnieniu. Truizmem jest stwierdzenie, iż w toku

prowadzonych postępowań o udzielenie zamówień publicznych zamawiający popełniają

błędy, naruszając przy tym przepisy ustawy Pzp. Tym bardziej niedopuszczalna jest zatem

wykładnia rozszerzająca klauzuli generalnej przepisu art. 146 ust. 6 ustawy Pzp, która

pozwalałby zamawiającym na unieważnienie postępowania z powołaniem się na jakiekolwiek

wady prowadzonych przez nich postępowań. Mogłoby to wprost prowadzić do zagrożenia

przestrzegania zasady prowadzenia postępowania z zachowaniem uczciwej konkurencji i

równego traktowania wykonawców, szczególnie w sytuacji, gdy stwierdzenie wad

postępowania miało miejsce już po ujawnieniu listy wykonawców, którzy mogą uzyskać dane

zamówienie. Stąd stwierdzona przez zamawiających wada postępowania musi być nie tylko

niemożliwa do usunięcia, ale wskazywać na dokonanie czynności lub zaniechanie jej

7

dokonania w tym postępowaniu z naruszeniem przepisu ustawy Pzp, które miało lub mogło

mieć wpływ na jego wynik.

Tymczasem, w ocenie składu orzekającego Izby, w niniejszej sprawie Zamawiający

nie był w stanie wskazać, jaki przepis ustawy Pzp został naruszony przez dokonane przez

niego czynności, co więcej Zamawiający ani w uzasadnieniu prawnym ani faktycznym takiej

podstawy nie wskazuje, bowiem przyczyn unieważnienia postępowania upatruje w

czynnościach dokonanych przez wykonawców. Zaś powyższe, o czym była mowa wyżej nie

mieści w hipotezie normy prawnej, wyrażonej w przepisie art. 146 ust. 1 i 6 ustawy Pzp.

Reasumując, choć przepis art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp nie określa, jakie wady

postępowania uniemożliwiają zawarcie ważnej umowy, to interpretacja przedmiotowego

przepisu w oderwaniu od innych przepisów kształtujących tę materię nie znajduje

uzasadnienia i świadczy o wadliwości prowadzenia procesu wykładni prawa. Nie należy

bowiem zapominać, iż normy prawne, wynikające z określonego aktu normatywnego, należy

konstruować nie tylko w oparciu o dany przepis prawny, który określoną normę wyraża, ale

również z uwzględnieniem przepisów regulujących zagadnienie, które normuje. Uzyskanie

ostatecznej treści normy prawnej jest bowiem zabiegiem złożonym i wymaga dla osiągnięcia

poprawnego efektu odwołania się do szeregu przepisów.

W niniejszym stanie faktycznym Zamawiający nie podołał poprawnej wykładni

przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, kwalifikując okoliczności skutkujące nieważnością w

sposób dowolny, w oderwaniu od przepisu art. 146 ust. 1 i 6 ustawy Pzp. Tymczasem, jak

wskazano wyżej, katalog zdarzeń, z którymi należy łączyć skutek wyartykułowany w

przepisie art. 93 ust. 7 ustawy Pzp, należy ściśle wiązać z przyczynami, określonymi w

przepisie art. 146 ust. 1 i 6 ustawy Pzp. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że okoliczności

wskazane w przepisie art. 146 ust. 1 ustawy Pzp nie wystąpiły, również brak po stronie

Zamawiającego naruszeń przepisów ustawy Pzp, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik

prowadzonego postępowania. Zresztą na wadliwość działań Zamawiającego

poprzedzających czynność unieważnienia postępowania nie wskazuje ani oni on sam, ani

też Odwołujący. Opis sposobu obliczenia ceny, zawarty w SIWZ, nie budzi wątpliwości i nie

sprzeciwia się przepisom ustawy Pzp, tudzież innym. Zatem, nie ma podstaw do

unieważnienia postępowania i uchylenia się od dokonania oceny ofert i wyboru oferty

najkorzystniejszej.

Na marginesie należy jedynie wskazać, iż dotychczasowa współpraca z Odwołującym

i sposób opodatkowywania przez wskazanego wykonawcę usług nie mają znaczenia dla

rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, jak również nie mogą stanowić o poprawności tej

czynności. Natomiast fakt, iż wykonawcy zmienili formularz „Miesięcznej kalkulacji cen za

usługi objęte umową” i w efekcie sposób wyceny usług, wbrew wymogom Zamawiającego,

nie uprawnia do zaniechania oceny, wręcz przeciwnie, winien być rozważony w świetle

8

przepisu art. 89 ust. 1 ustawy Pzp, a w szczególności przez pryzmat zgodności oferty z

treścią SIWZ.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, już sam brak możliwości wskazania przez

Zamawiającego przepisu ustawy Pzp, który naruszył swym działaniem, przesądza o

bezpodstawności dokonanego unieważnienia postępowania. Co się zaś tyczy odwołania się

przez Zamawiającego, w podstawie faktycznej decyzji o unieważnieniu postępowania, do

orzeczenia SN z dnia 20.10.2011 r. (sygn. akt III CZP 52/11), to wyjaśnić należy, iż po

pierwsze, w opinii SN, ciężar rozstrzygnięcia o prawidłowości stawki VAT, w świetle przepisu

art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp, obciąża zamawiającego, po drugie, porównywalności ofert

nie zapewnia, jak błędnie odczytał Zamawiający, możliwość zastosowania tylko jednej stawki

podatku VAT, bez uwzględniania okoliczności przedmiotowych i podmiotowych,

wynikających z odpowiednich przepisów podatkowych oraz roli w systemie prawa

interpretacji przepisów prawa, dokonywanych przez organy podatkowe. Zatem, zdaniem SN,

rolą Zamawiającego, jest ustalenie poprawnej stawki podatku VAT dla przedmiotu

zamówienia, ale co oczywiste, z uwzględnieniem okoliczności mających doniosłość prawną,

wynikających z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Zdarzyć się więc może, iż

dla przykładu, zwolnienia podmiotowe przysługujące danemu wykonawcy z mocy przepisów

prawa, spowodują, iż stawka podatku VAT będzie się kształtować różnie, w zależności od

wykonawcy, ale to nie zwalnia, zdaniem SN, Zamawiającego od ustalenia stawki podatku

VAT właściwej dla danego zamówienia i zweryfikowania podstaw, mających wpływ na

modyfikację tejże stawki.

Nadto zauważyć należy, iż argumentacja przedstawiona przez Zamawiającego na

rozprawie okazała się nieprzydatna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem stanowiła

rozważania na temat wysokości stawki podatku VAT dla usług, stanowiących przedmiot

niniejszego zamówienia, podczas gdy przedmiotem postępowania odwoławczego nie była

czynność weryfikacji stawek podatku VAT, a zasadność czynności unieważnienia

postępowania przez Zamawiającego.

W konsekwencji, brak wskazania na przepis art. 146 ustawy Pzp, z którym

ustawodawca wiąże podstawę do unieważnienia umowy czyni zarzut naruszenia przepisu

art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w zw. z art. 146 ustawy Pzp trafnym. Zaś, bezpodstawność

decyzji o unieważnieniu postępowania przesądza o prawidłowości zarzutu naruszenia

przepisu art. 91 ust. 1 ustawy Pzp, który statuuje dla zamawiającego obowiązek wyboru

oferty najkorzystniejszej. Natomiast podjęte przez Zamawiającego czynności, zdaniem Izby,

nie zaburzyły uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców skoro nie dokonano

oceny ofert wykonawców i wyboru oferty najkorzystniejszej. Tym samym zarzut naruszenia

przepisów art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp Izba uznała za chybiony.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.

9

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy, na podstawie art.

192 ust. 9 i 10 w zw. z § 3 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania

(Dz. U. Nr 41, poz. 238), zaliczając do kosztów postępowania odwoławczego wpis od

odwołania w wysokości 15.000,00 zł, koszty związane z dojazdem na rozprawę w wysokości

169,50 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika Odwołującego w kwocie 3.600,00 zł.

Przewodniczący: …………………………

10