Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 1361/14

Krajowa Izba Odwoławcza · 16 lipca 2014

Pobierz PDF
Data orzeczenia
16 lipca 2014
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Bogdan Artymowiczprzewodniczący, Łukasz Listkiewiczprotokolant
Zamawiający
PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.
Hasła tematyczne
Termin składania ofertWyjaśnienia SWZ
Podstawa prawna
art. 38 ust. 1 ; art. 43 ust. 2

Sentencja

Sygn. akt: KIO 1361/14

WYROK

z dnia 16 lipca 2014 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Bogdan Artymowicz

Protokolant: Łukasz Listkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2014 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 3 lipca 2014 r. przez wykonawcę: J. i

Wspólnicy Sp. k., 70-225 Szczecin, Pl. Brama Portowa 4, w postępowaniu prowadzonym

przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., 03-734 Warszawa, ul. Targowa 74,

przy udziale wykonawcy ATEM-Polska Sp. z o.o., 81-537 Gdynia, ul. Łużycka 2,

zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego,

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża Odwołującego, J. i Wspólnicy Sp. k.,

70-225 Szczecin, Pl. Brama Portowa 4, i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego

J. i Wspólnicy Sp. k., 70-225 Szczecin, Pl. Brama Portowa 4, tytułem wpisu od

odwołania,

2.2. zasądza od Odwołującego, J. i Wspólnicy Sp. k., 70-225 Szczecin, Pl. Brama

Portowa 4 na rzecz Zamawiającego PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., 03-734

Warszawa, ul. Targowa 74 kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset

złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione

z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia

jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ………………………………

`

2

KIO 1361/14

Uzasadnienie

Zamawiający PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Wykonanie projektów, pozyskanie

decyzji administracyjnych oraz wykonanie planowania radiowego dla podsystemów

radiowych systemu ERTMS/GSM-R realizowanych w ramach projektu POiŚ 7.1 – 36.2

„Budowa infrastruktury systemu GSM-R na liniach kolejowych zgodnych z harmonogramem

NPW ERTMS, Faza I – Prace Przygotowawcze”.

W dniu 3 lipca 2014 r., wobec zaniechania udzielenia odpowiedzi na zapytania do

specyfikacji istotnych warunków zamówienia [dalej także, jako „SIWZ”] oraz wobec

zaniechania wykonania wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 maja 2014 r. (sygn. akt

KIO 875/14) odwołanie złożył wykonawca J. i Wspólnicy Sp. k. z siedzibą

w Szczecinie. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z

dnia 29 stycznia 2004 r., Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.),

[dalej także, jako „Pzp”], wnosząc o nakazanie Zamawiającemu:

1) udzielenia odpowiedzi na pytania do SIWZ,

2) przedłużenia terminu składania ofert o czas niezbędny do uwzględnienia w ofertach

udzielonych odpowiedzi na pytania do SIWZ.

W uzasadnieniu Odwołujący wskazywał, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało

wszczęte w dniu 22 kwietnia 2014 r. zatem połowa wyznaczonego terminu składania ofert

przypadała na dzień 11 maja 2014 r. Wobec faktu, iż dzień ten był dniem ustawowo wolnym

od pracy, w świetle dyspozycji art. 115 Kodeksu cywilnego, termin składania wniosków o

wyjaśnienie treści SIWZ upływał faktycznie w dniu 12 maja 2014 r. Odwołujący podnosił, iż

skoro zapytania do SIWZ zostały przekazane w tym terminie, Zamawiający miał obowiązek

udzielenia na nie odpowiedzi, którego to obowiązku Zamawiający nie wykonał. Ponadto

Odwołujący wskazywał, iż, dokonane przez Zamawiającego do czasu wniesienia

przedmiotowego odwołania modyfikacje treści SIWZ nie uwzględniają pełnego zakresu

zmian, o których obowiązku wprowadzenia Krajowa Izba Odwoławcza orzekła w wyroku z

dnia 15 maja 2014 r., w sprawie o sygnaturze akt KIO 875/14. W ocenie Odwołującego,

Zamawiający dokonując modyfikacji § 10 ust.7 projektu umowy dla części A, B i C oraz

poprzez dodanie ust. 8, ukształtował katalog przesłanek uzasadniających skorzystanie z

instytucji wykonania zastępczego w sposób sprzeczny z treścią w/w wyroku, nie

uwzględniając ponadto obowiązku inkorporowania do treści projektu umowy klauzuli

warunkującej dopuszczalność skorzystania z instytucji wykonania zastępczego od

3

uprzedniego wezwania wykonawcy do wykonania umowy i bezskutecznego upływu

wyznaczonego w nim terminu. Analogiczne uwagi Odwołujący poczynił co do modyfikacji

§ 10 ust. 6 projektu umowy dla części D. Ponadto Odwołujący wskazywał, iż Zamawiający

treścią wyroku KIO 875/14 zobligowany był do wprowadzenia w projekcie umowy dla

wszystkich części, klauzul regulujących czynności podejmowane przez strony w przypadku

złożenia przez wykonawcę oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Zdaniem Odwołującego

modyfikacja § 11 projektu umowy dla części A, B i C oraz projektu umowy dla części D

uregulowała jedynie tryb postępowania stron umowy w przypadku odstąpienia od umowy

wyłącznie przez Zamawiającego i tym samym Zamawiający uchybił obowiązkowi

nałożonemu wyrokiem KIO 875/14. Odwołujący podnosił, iż w/w nakazy wynikające z wyroku

Izby dotyczą istotnych z punktu widzenia wykonawcy kwestii, pozwalających mu na ocenę

ryzyk związanych z realizacją umowy, a w konsekwencji mają wpływ na skalkulowanie

oferty.

Izba ustaliła, co następuje:

Zamawiający PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego

pn. „Wykonanie projektów, pozyskanie decyzji administracyjnych oraz wykonanie planowania

radiowego dla podsystemów radiowych systemu ERTMS/GSM-R realizowanych w ramach

projektu POiŚ 7.1 – 36.2 „Budowa infrastruktury systemu GSM-R na liniach kolejowych

zgodnych z harmonogramem NPW ERTMS, Faza I – Prace Przygotowawcze”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej w dniu 19 kwietnia 2014 r., pod numerem 2014/S 078-136806. Ogłoszenie to

zostało wysłane do publikacji w dniu 17 kwietnia 2014 r. Termin składania ofert został

wyznaczony na dzień 29 maja 2014 r. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w

siedzibie Zamawiającego w dniu 22 kwietnia 2014 r., również w tym samym dniu

Zamawiający zamieścił na swojej stronie internetowej SIWZ.

W dniu 2 maja 2014 r., wobec postanowień SIWZ odwołanie wniósł wykonawca J. i

Wspólnicy Sp. k. z siedzibą w Szczecinie. Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie

m.in. art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 3 Pzp poprzez opisanie przedmiotu

zamówienia w sposób nieprecyzyjny, niewyczerpujący i niejednoznaczny.

Wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r., Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniła odwołanie i

nakazała Zamawiającemu zmianę postanowień SIWZ m.in. poprzez:

1) „wskazanie w § 10 ust 7 projektu umowy dla części A, B i C oraz § 10 ust. 6

projektu umowy dla części D okoliczności upoważniających zamawiającego do

zlecenia wykonania zastępczego, przy czym okoliczności te mają dotyczyć

4

zdarzeń o charakterze nagłym dotyczących harmonogramu i zaistniałych po

stronie wykonawcy. W takim przypadku zamawiający dokona wezwania, a jeżeli

wykonanie umowy nie nastąpi w określonym terminie, zamawiający będzie

upoważniony do zastosowania instytucji wykonania zastępczego; (…)

2) zmianę treści Projektu Umowy dla części A, B i C oraz Projektu Umowy dla części

D przez wprowadzenie klauzul regulujących czynności podejmowane przez strony

umowy w przypadku złożenia przez Wykonawcę oświadczenia o odstąpieniu od

umowy w szczególności dokonywanie przez strony inwentaryzacji prac

wykonanych oraz ustalenia wysokości wynagrodzenia należnego z tego tytułu

Wykonawcy.”

W dniu 9 maja 2014 r., wykonawca J. i Wspólnicy Sp. k. z siedzibą w Szczecinie,

działając na podstawie art. 38 ust. 1 Pzp, skierował do Zamawiającego wniosek o

wyjaśnienie treści SIWZ (88 pytań).

Ponadto Izba ustaliła, iż w dniu 10 czerwca 2014 r., Zamawiający działając na

podstawie art. 38 ust. 4 Pzp, dokonał modyfikacji treści SIWZ m.in. w zakresie:

1. w § 10 ust. 7 projektu umowy dla części A, B i C otrzymał brzmienie:

„W przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy Zamawiający

może po uprzednim zawiadomieniu Wykonawcy zlecić usunięcie wad lub

dokończenie wykonania Umowy osobie trzeciej na koszt Wykonawcy, a

Wykonawca wyraża zgodę na pokrycie wszelkich szkód Zamawiającego

wynikających z nienależytego wykonania Umowy i zmiany Wykonawcy na osobę

trzecią.”

2. w § 10 projektu umowy dla części A, B i C dodano ustęp 8 o treści:

„8. Zamawiającemu przysługiwać będzie uprawnienie określone w ust. 7 w

przypadku:

1) zwłoki w pozyskaniu uzgodnienia decyzji lokalizacyjnych przekraczające 60

dni – wynikające z braku dostatecznej staranności wykonania dokumentacji,

terminowym złożeniem uzupełnień do wniosku, brakiem zainteresowania

(aktywności) popartym stosownymi dowodami,

2) zwłoki w pozyskaniu decyzji lokalizacyjnych przekraczające 60 dni –

wynikające z braku dostatecznej staranności wykonania dokumentacji,

terminowym złożeniem uzupełnień do wniosku, brakiem zainteresowania

(aktywności) popartym stosownymi dowodami,

3) zwłoki w pozyskaniu pozwoleń na budowę przekraczające 60 dni - wynikające

z braku dostatecznej staranności wykonania dokumentacji, terminowym

złożeniem uzupełnień do wniosku, brakiem zainteresowania (aktywności)

popartym stosownymi dowodami.”

5

3. w § 10 projektu Umowy dla części D ustęp 6 otrzymał brzmienie: „W przypadku

niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy Zamawiający może po

uprzednim zawiadomieniu Wykonawcy zlecić usunięcie wad lud dokończenie

wykonania Umowy osobie trzeciej na koszt Wykonawcy, a Wykonawca wyraża

zgodę na pokrycie wszelkich szkód Zamawiającego wynikających z nienależytego

wykonania Umowy i zmiany Wykonawcy na osobę trzecią.”

4. w § 10 projektu umowy dla części D dodano ustęp 7 o treści:

„7. Zamawiającemu przysługiwać będzie uprawnienie określone w ust. 6 w

przypadku:

1) zwłoki w wykonaniu planowania radiowego 60 dni,

2) zwłoki w przekazaniu Zamawiającemu wykonanego raportu planowania

radiowego 60 dni.”

Ostateczny termin składania ofert w wyniku modyfikacji SIWZ został ustalony na

dzień 3 lipca 2014 r. Ponadto Izba ustaliła, iż do upływu terminu składania ofert Zamawiający

nie udzielił odpowiedzi na pytania Odwołującego z dnia 9 maja 2014 r., jak też nie dokonał

wszystkich zmian treści SIWZ, o których obowiązku wprowadzenia Krajowa Izba

Odwoławcza orzekła w wyroku z dnia 15 maja 2014 r., w sprawie o sygnaturze akt KIO

875/14, co Zamawiający przyznał na rozprawie.

Powyższe zaniechania Zamawiającego leżą bezpośrednio u podstaw

przedmiotowego postępowania odwoławczego.

Izba ustaliła również, iż Zamawiający w dniu 8 lipca 2014 r. wezwał wykonawców do

przystąpienia do postępowania odwoławczego. W terminie wynikającym z art. 185 ust. 2

ustawy Pzp swoje przystąpienie po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca ATEM-Polska

Sp. z o.o. z siedzibą w Gdyni stając się uczestnikiem przedmiotowego postępowania

odwoławczego.

Uwzględniając dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego oraz biorąc pod uwagę oświadczenia Stron i Uczestnika

postępowania złożone w trakcie rozprawy, skład orzekający Krajowej Izby

Odwoławczej zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

6

Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania w związku z tym, iż nie została

wypełniona żadna z przesłanek negatywnych, uniemożliwiających merytoryczne rozpoznanie

odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 Pzp, jak również Izba uznała, iż Odwołujący

posiada interes w złożeniu środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 179 ust. 1 Pzp.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów w pierwszej kolejności Izba wskazuje, iż

instytucja wyjaśnień postanowień SIWZ, przewidziana w art. 38 ust. 1 Pzp, pozwala

wykonawcom na uzyskanie od zamawiającego wytłumaczenia określonych, niejasnych treści

specyfikacji. Wskazany instrument ma zatem służyć przede wszystkim wykonawcom.

Wykonawca ma prawo w każdym czasie zwrócenia się do zamawiającego o wyjaśnienie

treści specyfikacji. Jeżeli jednak wykonawca chce uzyskać wymierny efekt swojego

zapytania, tj. odpowiedź zamawiającego na nie, powinien złożyć do niego zapytanie w

określonym terminie, tj. nie później niż do końca dnia, w którym upływa połowa

wyznaczonego terminu składania ofert. Ustawodawca więc odniósł termin na składanie

zapytań dotyczących postanowień specyfikacji do terminu składania ofert. Minimalne terminy

składania ofert zostały w sposób konkretny ustalone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 2

Pzp. Terminy te zgodnie z przywołaną regulacją rozpoczynają swój bieg od dnia przekazania

ogłoszenia o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej.

Uwzględniają powyższe Izba uznała, że nieprawidłowe są ustalenia dokonane przez

Odwołującego co do przyjęcia terminu na składanie zapytań dotyczących treści SIWZ w

niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Odwołujący na potrzeby

ustalenia właściwego dla niego terminu do składania zapytań dotyczących treści SIWZ w tym

postępowaniu przyjmuje, że termin ten rozpoczął swój bieg od dnia 22 kwietnia 2014 r., kiedy

zostało zamieszczone ogłoszenie o zamówieniu w miejscu publicznie dostępnym oraz na

stronie internetowej, a nie od dnia przekazania ogłoszenia do zamieszczenia w Dzienniku

Urzędowym UE (17 kwietnia 2014 r.). Taki sposób rozumienia wskazanej instytucji w ocenie

Izby jest nieprawidłowy w świetle przywołanych przepisów Pzp. Ustawodawca, określając

sztywne granice czasowe na zadawanie zapytań dotyczących treści specyfikacji postanowił

zabezpieczyć interesy zamawiającego, aby uniknąć sytuacji, w których zamawiający nie miał

zabezpieczonego czasu na udzielenie odpowiedzi na zapytania do SIWZ z uwagi na niczym

nieograniczoną możliwość składania zapytań dotyczących wyjaśnienia treści specyfikacji

przed upływem terminu składania ofert, co wielokrotnie wpływało na konieczność wydłużenia

tego terminu. Takie ograniczenie zostało zatem przewidziane w art. 38 ust. 1 Pzp i powinno

być pewne i jednoznaczne dla wszystkich uczestników postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego w celu zachowania zasady równego traktowania wykonawców i

uczciwej konkurencji. Dla realizacji wskazanych celów ustawodawca, ustalając maksymalny

termin na składanie zapytań do SIWZ odniósł go do terminu składania ofert. Nie sposób

biegu tego terminu – momentu jego rozpoczęcia - liczyć w odmienny sposób niż przewidują

7

to przepisy Pzp, a więc od dnia przekazania ogłoszenia o zamówieniu do publikacji, a nie od

innego terminu, np. zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w miejscu publicznie

dostępnym w swojej siedzibie czy na stronie internetowej. Terminy te bowiem różnią się od

siebie. Przepisy Pzp – wbrew twierdzeniom Odwołującego – nie przewidują innego sposobu

liczenia terminu na składnie ofert i ustalenia odrębnie: „wyznaczonego terminu składania

ofert”. Termin wyznaczony przez zamawiającego to nic innego, jak termin na składanie ofert

ustalony przez zamawiającego w sposób identyczny i pewny dla wszystkich wykonawców

zainteresowanych uzyskaniem zamówienia. Termin składania ofert zgodnie z art. 43 ust. 2

Pzp rozpoczyna swój bieg od dnia przekazania ogłoszenia o zamówieniu do publikacji w

oficjalnym europejskim publikatorze i jako taki liczony w dniach ma znaczenie dla wszystkich

instytucji i czynności podejmowanych w tym zakresie w postępowaniu o udzielenie

zamówienia publicznego. Warto podkreślić, że ustawodawca także w przywoływanym przez

Odwołującego art. 43 Pzp posługuje się określeniem „wyznaczenia terminu na składanie

ofert”, czyli tym samym sformułowaniem, jakiego używa się w art. 38 ust. 1 Pzp. W ust. 1

art. 43 Pzp, który odnosi się do ustalenia sposobu biegu terminu na składanie ofert w

zamówieniach poniżej wartości tzw. progów unijnych, ustawodawca wskazuje na

wyznaczenie terminu na składanie ofert przez zamawiającego, licząc ten termin od dnia

zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w krajowym publikatorze (Biuletynie Zamówień

Publicznych). W ust. 2 art. 43 Pzp, odnoszącym się do niniejszego postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego (zamówienie powyżej wartości progów unijnych), w

konsekwencji wskazuje się także na wyznaczenie terminu na składanie ofert, liczonego tym

razem od dnia przekazania ogłoszenia o zamówieniu do europejskiego oficjalnego

publikatora (Dziennika Urzędowego UE).

Uwzględniając powyższe skoro w niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego termin na składanie ofert rozpoczął swój bieg od dnia 17 kwietnia 2014 r.

i upływał pierwotnie w dniu 29 maja 2014 r., połowa wyznaczonego terminu na składanie

zapytań do SIWZ, co do których Zamawiający miał obowiązek w świetle przepisów Pzp

udzielić wykonawcom stosownych wyjaśnień, upływał w dniu 8 maja 2014 r. Tym samym

zatem na złożone w dniu 9 maja 2014 r. zapytania Zamawiający nie miał obowiązku

udzielania odpowiedzi. W konsekwencji więc ten zarzut odwołania, w którym Odwołujący

domagał się od Zamawiającego udzielenia odpowiedzi na przywołane zapytania do SIWZ

okazał się niezasadny. Dla stwierdzenia naruszenia Pzp przez zamawiającego koniecznym

jest bowiem wykazanie, że w świetle przepisów Pzp zamawiający miał obowiązek

określonego zachowania się i zachował się wbrew temu obowiązkowi. Skoro w

przedmiotowej sprawie na Zamawiającym nie spoczywał obowiązek udzielenia odpowiedzi

na zapytania dotyczące postanowień SIWZ, nawet gdyby były one jak najbardziej

uzasadnione z punktu widzenia wykonawcy, Zamawiający nie dopuścił się zdaniem Izby

8

naruszenia przepisów Pzp. Izba bowiem, dokonując oceny zarzutów odwołania w świetle

art. 179 ust. 1 Pzp posiada kognicję do oceny czynności i zaniechań zamawiającego w

kontekście ich zgodności wyłącznie z przepisami Pzp.

Odnosząc się do drugiego zarzutu odwołania – zaniechania wykonania wyroku KIO

z dnia 15 maja 2014 r. (sygn. akt: KIO 875/14) przez Zamawiającego - Izba stwierdziła, że

zarzut ten również nie potwierdził się.

Podstawą takiej oceny wskazanego zarzutu odwołania przez Izbę jest przede

wszystkim przywołany powyżej art. 179 ust. 1 Pzp, a także art. 180 ust. 1 Pzp. Art. 179 ust. 1

Pzp przewiduje możliwość wnoszenia przez wykonawców środków ochrony prawnej, a więc

także odwołania do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w określonym w tym przepisie

zakresie. Zakres ten ogranicza się do oceny określonych naruszeń, których dopuścił się

zamawiający i ich oceny w kontekście przepisów ustawy Pzp. Art. 180 ust. 1 ustawy Pzp z

kolei wskazuje wprost, iż odwołanie przysługuje wykonawcy wyłącznie od czynności

zamawiającego albo jego zaniechania, które pozostają w sprzeczności właśnie z przepisami

Pzp. Przywołane przepisy zatem wyznaczają w konsekwencji także zakres kognicji Izby,

rozpoznającej wnoszone przez wykonawcę odwołanie, do oceny określonych zachowań

zamawiającego (czynności czy zaniechań) w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego w świetle ich zgodności z przepisami Pzp.

Odwołujący, składając niniejsze odwołanie podnosi jedynie okoliczności

niewykonania przez Zamawiającego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej, nie wskazując

jakich konkretnie czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego

Zamawiający nie wykonał, czy też wykonał je nieprawidłowo, co do których to czynności

obowiązek ich wykonania w określony sposób przewidywałby konkretny przepis Pzp.

Odwołujący nie wskazywał, że określone postanowienia SIWZ, których wprowadzenia

domagał się on w treści SIWZ, naruszają określone przepisy Pzp, np. art. 29 ust. 1 czy 2

Pzp. W tym zakresie wskazuje on jedynie, że obowiązek określonego zachowania się w

postępowaniu (wprowadzenia określonych modyfikacji SIWZ) Izba nakazała zamawiającemu

w swoim wyroku, nie wykazując w tym zakresie żadnego naruszenia przepisów Pzp.

Podkreślenia wymaga, że co do kwestii wykonalności wyroków KIO przepisy Pzp przewidują

odrębną procedurę stwierdzenia wykonalności wyroku Izby i nadania mu klauzuli

wykonalności (art. 197 Pzp). Innych regulacji w tym zakresie przepisy Pzp nie przewidują.

Z tych też względów choć za naganne należy uznać sytuacje, w których podmioty

zamawiające nie wykonują nakazanych przez Izbę czynności, to w świetle przepisów Pzp dla

skuteczności podnoszenia przez wykonawcę zarzutów odwołania w kontekście

przywołanych powyżej przepisów ustawy Pzp, należałoby wskazywać na określone,

niezgodne z przepisami Pzp zachowania zamawiającego w toku procedury udzielenia

zamówienia publicznego. Istotne zatem w tym względzie, w trybie procedury związanej z

9

wniesieniem odwołania, byłoby wykazanie, że Zamawiający dopuścił się naruszenia

przepisów działu II ustawy Pzp, czy też przepisów dotyczących zasad udzielania zamówień

publicznych czy publikacji ogłoszeń (rozdział 2 i 3 działu I ustawy Pzp), czy ewentualnie

naruszenia procedur szczególnych związanych z udzielaniem zamówień publicznych (dział

III ustawy Pzp). Takich naruszeń Odwołujący w treści odwołania nie wykazał.

Mając na względzie powyższe, uwzględniając dyspozycję art. 192 ust. 2 ustawy Pzp

Izba orzekła, jak w sentencji.

Orzekając o kosztach postępowania Izba oparła się na art. 192 ust. 9 oraz 10 ustawy

Pzp.

Przewodniczący: ………………………………

10