KIO 919/16

Sygn. akt: KIO 919/16, KIO 937/16, KIO 938/16, KIO 939/16, KIO 943/16, KIO 944/16, KIO

946/16, KIO 947/16, KIO 949/16, KIO 951/16

WYROK

z dnia 20 czerwca 2016 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki

Członkowie: Dagmara Gałczewska-Romek

Emil Kawa

Protokolant: Łukasz Listkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. w Warszawie:

A) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

30 maja 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

Szwalnię IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej, Zakłady Odzieżowe Wybrzeże

Spółdzielnię Inwalidów, Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej (sygn. akt

KIO 919/16),

B) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Szwalnię IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w

Limanowej (sygn. akt KIO 937/16),

C) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-

Białej (sygn. akt KIO 938/16),

D) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-

Białej (sygn. akt KIO 939/16),

E) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę M.D., prowadzącego działalność gospodarczą pod

nazwą M.D., „Demar” w Mstowie (sygn. akt KIO 943/16),

F) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę PPUH ARM-ex B.M., M.M. sp.j. w Broniszewie

(sygn. akt KIO 944/16),

G) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie, CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy

1

oraz A.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo

Handlowo-Usługowe „Cheman A.R. w Osielsku (sygn. akt KIO 946/16),

H) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie oraz CZM Intermag sp. z o.o. w

Bydgoszczy (sygn. akt KIO 947/16),

I) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Kreator sp. z o.o. sp. k. w Toruniu oraz Zakład Odzieżowy Modar sp. z

o.o. w Staszowie (sygn. akt KIO 949/16),

J) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę M.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod

nazwą M.K., P.P.U.H. K. w Łowiczu (sygn. akt KIO 951/16)

w postępowaniach prowadzonych przez 2 Regionalną Bazę Logistyczną w Warszawie na:

A) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (mundury polowe),

B) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ubranie czołgisty-

warsztatowca, ubranie zimowe czołgisty-warsztatowca z podpinką, kombinezon

czołgisty),

C) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. tj. kurtek technika

lotniczego, mundurów polowych tropikalnych w kamuflażu pustynnym wzór 2010 oraz

kurtek pilota,

D) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (koszule ćwiczebne

marynarskie z krótkimi rękawami i koszulo-bluzy polowe),

E) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (buty sportowe,

trzewiki letnie, trzewiki zimowe, buty filcowo-gumowe oraz pantofle kąpielowe),

F) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania (obuwie),

G) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. – berety, dresy

sportowe, rękawice zimowe pięcioplacowe, ubranie sportowe,

H) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (czapki-

garnizonowe, rogatywki, furażerki, zimowe i futrzane),

I) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (spodnie, kurtki,

bluzy, płaszcze),

J) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ręczniki „frotte”,

śpiwory i karimaty)

orzeka:

2

1. uwzględnia odwołania i nakazuje zamawiającemu:

a) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (mundury polowe) w

zakresie zadania 1, 2, 3,

b) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ubranie czołgisty-

warsztatowca, ubranie zimowe czołgisty-warsztatowca z podpinką, kombinezon

czołgisty) w zakresie zadania 3,

c) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. tj. kurtek technika

lotniczego, mundurów polowych tropikalnych w kamuflażu pustynnym wzór

2010 oraz kurtek pilota w zakresie zadania 2,

d) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (koszule ćwiczebne

marynarskie z krótkimi rękawami i koszulo-bluzy polowe) w zakresie zadania 1,

2,

e) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (buty sportowe,

trzewiki letnie, trzewiki zimowe, buty filcowo-gumowe oraz pantofle kąpielowe)

w zakresie zadania 1, 5, 6,

f) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania (obuwie) w zakresie zadania 2,

g) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. – berety, dresy

sportowe, rękawice zimowe pięcioplacowe, ubranie sportowe w zakresie

zadania 1, 2,

h) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (czapki- garnizonowe,

rogatywki, furażerki, zimowe i futrzane) w zakresie zadania 10, 11, 12,

i) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (spodnie, kurtki,

bluzy, płaszcze) w zakresie zadania 9, 10, 11,

j) unieważnienie czynności unieważnienia postępowania na dostawę

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ręczniki „frotte”,

śpiwory i karimaty) w zakresie zadania 2, 3, 4,

2. kosztami postępowania obciąża 2 Regionalną Bazę Logistyczną w Warszawie i:

3

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 150.000 zł 00 gr

(słownie: stu pięćdziesięciu tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez

odwołujących tytułem wpisów od odwołań,

2.2. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Szwalni IMA

Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej, Zakładów Odzieżowych Wybrzeże

Spółdzielnię Inwalidów, Spółdzielni Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej

kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero

groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od

odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

2.3. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy Szwalni IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej kwotę 18.600

zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero groszy),

stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania

oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

2.4. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy Spółdzielni Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej kwotę 18.600 zł

00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero groszy), stanowiącą

uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz

wynagrodzenia pełnomocnika,

2.5. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy Spółdzielni Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej kwotę 18.600 zł

00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero groszy), stanowiącą

uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz

wynagrodzenia pełnomocnika,

2.6. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy M.D., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M.D.,

„Demar” w Mstowie kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy

sześciuset złotych zero groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony

poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

2.7. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy PPUH ARM-ex B.M., M.M. sp.j. w Broniszewie kwotę 15.000 zł 00

gr (słownie: piętnastu tysięcy złotych zero groszy), stanowiącą uzasadnione

koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania,

2.8. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Hako sp. z

o.o. w Warszawie, CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy oraz A.R.,

4

prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo-

Usługowe „Cheman A.R. w Osielsku kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie:

osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero groszy), stanowiącą uzasadnione

koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia

pełnomocnika,

2.9. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Hako sp. z

o.o. w Warszawie oraz CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy kwotę 18.600

zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset złotych zero groszy),

stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania

oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

2.10. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Kreator sp. z

o.o. sp. k. w Toruniu oraz Zakładu Odzieżowego Modar sp. z o.o. w

Staszowie kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy sześciuset

złotych zero groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu

wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika,

2.11. zasądza od 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie na rzecz

wykonawcy M.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M.K.,

P.P.U.H. K. w Łowiczu kwotę 18.600 zł 00 gr (słownie: osiemnastu tysięcy

sześciuset złotych zero groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony

poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

5

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do

Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ………………….…

Członkowie: …………………….

……………………..

6

Sygn. akt: KIO 919/16, KIO 937/16, KIO 938/16, KIO 939/16, KIO 943/16, KIO 944/16, KIO

946/16, KIO 947/16, KIO 949/16, KIO 951/16

Zamawiający – 2 Regionalna Baza Logistyczna w Warszawie – wszczął i prowadzi

szereg postępowań o udzielenie zamówień na podstawie przepisów ustawy z dnia 29

stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164), zwanej dalej

„ustawą Pzp”, których przedmiotem jest dostawa przedmiotów umundurowania i

wyekwipowania. Zamawiający wszczął m.in. postępowania mające za przedmiot:

A) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (mundury polowe),

B) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ubranie czołgisty-

warsztatowca, ubranie zimowe czołgisty-warsztatowca z podpinką, kombinezon czołgisty),

C) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. tj. kurtek technika

lotniczego, mundurów polowych tropikalnych w kamuflażu pustynnym wzór 2010 oraz kurtek

pilota,

D) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (koszule

ćwiczebne marynarskie z krótkimi rękawami i koszulo-bluzy polowe),

E) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (buty sportowe,

trzewiki letnie, trzewiki zimowe, buty filcowo-gumowe oraz pantofle kąpielowe),

F) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania (obuwie),

G) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. – berety, dresy

sportowe, rękawice zimowe pięciopalcowe, ubranie sportowe,

H) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (czapki-

garnizonowe, rogatywki, furażerki, zimowe i futrzane),

I) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (spodnie, kurtki,

bluzy, płaszcze),

J) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ręczniki „frotte”,

śpiwory i karimaty).

Ogłoszenie o ww. zamówieniach zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej odpowiednio:

A) w dniu 26 grudnia 2015 r., nr 2015/S 250-457108,

B) w dniu 30 grudnia 2015 r. nr 2015/S 252-461381,

C) w dniu 14 stycznia 2016 r. nr 2016/S 009-011243,

D) w dniu 6 stycznia 2016 r. nr 2016/S 003-002449,

E) w dniu 13 stycznia 2016 r. nr 2016/S 008-009444,

F) w dniu 21 stycznia 2016 r. nr 2016/S 014-019981,

G) w dniu 19 stycznia 2016 r. nr 2016/S 012-016705,

7

H) w dniu 5 stycznia 2016 r. nr 2016/S 002-001392,

I) w dniu 19 stycznia 2016 r. nr 2016/S 012-016605,

J) w dniu 13 stycznia 2016 r. nr 2016/S 008-009436.

W dniu 20 maja 2016 r. (w przypadku zamówienia na mundury polowe) oraz w dniu

23 maja 2016 r. (w przypadku pozostałych zamówień) zamawiający zawiadomił

wykonawców ubiegających się o udzielenie tych zamówień o unieważnieniu postępowań na

podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

Wobec czynności unieważnienia ww. postępowań w niektórych częściach zostały

wniesione odwołania do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odpowiednio:

A) w dniu 30 maja 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Szwalnię IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej, Zakłady Odzieżowe

Wybrzeże Spółdzielnię Inwalidów, Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej

(sygn. akt KIO 919/16),

B) w dniu 1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Szwalnię IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w

Limanowej (sygn. akt KIO 937/16),

C) w dniu 1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-

Białej (sygn. akt KIO 938/16),

D) w dniu 1 czerwca 2016 r. przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-

Białej (sygn. akt KIO 939/16),

E) w dniu 2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę M.D., prowadzącego działalność

gospodarczą pod nazwą M.D., „Demar” w Mstowie (sygn. akt KIO 943/16),

F) w dniu 2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę PPUH ARM-ex B.M., M.M. sp.j. w

Broniszewie (sygn. akt KIO 944/16),

G) w dniu 2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie, CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy oraz

A.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo-

Usługowe „Cheman A.R. w Osielsku (sygn. akt KIO 946/16),

H) w dniu 2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie oraz CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy

(sygn. akt KIO 947/16),

I) w dniu 2 czerwca 2016 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Kreator sp. z o.o. sp. k. w Toruniu oraz Zakład Odzieżowy Modar sp. z o.o.

w Staszowie (sygn. akt KIO 949/16),

J) odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

2 czerwca 2016 r. przez wykonawcę M.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod

nazwą M.K., P.P.U.H. K. w Łowiczu (sygn. akt KIO 951/16).

8

Na podstawie art. 189 ust. 1 zd. 2 ustawy Pzp, zarządzeniem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej, odwołanie te zostały połączone do łącznego rozpoznania.

Odwołanie wniesione przez:

a) wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Szwalnię IMA

Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej, Zakłady Odzieżowe Wybrzeże Spółdzielnię

Inwalidów, Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej (sygn. akt KIO 919/16),

b) wykonawcę Szwalnię IMA Holding sp. z o.o. sp. k. w Limanowej (sygn. akt KIO

937/16),

c) przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej (sygn. akt KIO

938/16),

d) przez wykonawcę Spółdzielnię Inwalidów Elremet w Bielsku-Białej (sygn. akt KIO

939/16).

W przywołanych odwołaniach odwołujący zarzucili zamawiającemu naruszenie:

a) art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp przez jego niewłaściwe zastosowanie z uwagi na

niespełnienie ustawowych przesłanek do unieważnienia właściwych części postępowań,

b) art. 7 ust. 1 ustawy Pzp przez niezachowanie uczciwej konkurencji, polegające na

przedłużaniu postępowania, a co najmniej opieszałości w działaniu zamawiającego

prowadzącej do utraty finansowania zamówienia ze środków dostępnych w chwili

wszczęcia postępowania oraz sprzeczne z przepisami unieważnienie postępowania.

Odwołujący wnieśli o nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności

unieważnienia postępowania i dokonanie czynności badania i oceny ofert.

W uzasadnieniu odwołań odwołujący podnieśli, że unieważnienie postępowania jest

instytucją wyjątkową w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, przesłanki

unieważnienia powinny być interpretowane ściśle, a ciężar udowodnienia ich zaistnienia

spoczywa na zamawiającym. Zamawiający był zobowiązany wskazać w uzasadnieniu swojej

decyzji okoliczności faktyczne, które jego zdaniem uzasadniają tę decyzję. Tylko takie

wskazanie zamawiającego może umożliwić wykonawcy pełne odniesienie się do

konkretnych przesłanek unieważnienia i skorzystanie z prawa do wniesienia odwołania.

Odwołujący wywodzili, że w postępowaniach zamawiający powołał się na okoliczności

dotyczące zmiany sytuacji finansowej wskazując, iż otrzymał zawiadomienie, że środki

finansowe przeznaczone na zakup przedmiotów umundurowania i wyekwipowania zostaną

wykreślone z „Planu zakupów środków materiałowych w ramach zadań zleconych Szefostwa

Służby Mundurowej WSP SZ na 2016 rok” oraz w ramach zadań „Planu zakupu środków

materiałowych w latach 2016-2022” i zostaną one przeznaczone na inne zadania

realizowane przez Siły Zbrojne RP. Argumentowali, że z pisma zamawiającego z dnia 20

maja 2016 r. wynika jedynie, że środki finansowe przeznaczone na zakup przedmiotów

9

umundurowania i wyekwipowania dopiero mają zostać wykreślone i przeznaczone na inne

zadania realizowane przez Siły Zbrojne RP. Mamy zatem do czynienia jedynie z możliwością

wystąpienia braku środków finansowych, a nie jednoznacznym potwierdzeniem, że środki

przeznaczone na zakup mundurów polowych zostały już wykreślone lub że zostaną

wykreślone. Odwołujący wywodzili, że nie zostało wykazane iż zawiadomienie (lub

jakikolwiek inny dokument stanowiący jego podstawę) ma charakter wiążący dla

zamawiającego. Nie wiadomo też z jakiej daty pochodzi zawiadomienie, kto jest jego

autorem, kiedy otrzymał je zamawiający. W decyzji o unieważnieniu postępowania brak jest

jakiejkolwiek informacji pozwalających na ustalenie, że rzeczywiście istnieje taki dokument,

skonkretyzowany przez podanie gdzie kiedy i pod jakim numerem został zarejestrowany i

gdzie jest przechowywany. Brak ten powoduje, że odwołujący nie mogą się na niego

powołać w postępowaniu odwoławczym. Nie można postawić znaku równości pomiędzy

interesem publicznym a brakiem środków na realizację przedsięwzięcia objętego

postępowaniem o udzielenie zamówienia. Odwołujący podnosili, że z uzasadnienia

unieważnienia czynności zamawiającego wynikają tylko przesunięcia środków budżetowych,

ale nie wynikają okoliczności uzasadniające uznanie, że ujawnił się priorytetowy interes

publiczny. Dopiero jednoznaczne wykazanie, że wykonanie zamówienia będzie godzić w

interes publiczny może powodować, iż środki na jego realizację przeznaczone nie powinny

być wydane, a zamówienie nie powinno być udzielone. Interes publiczny musi być przy tym

na tyle istotny, aby uzasadniał jego postawienie przed indywidualnym interesem uczestników

postępowania. Przedmiotem zamówienia jest dostawa przedmiotów umundurowania dla Sił

Zbrojnych RP. Zakres, charakter i przedmiot świadczonych dostaw przemawiają za

uznaniem ich za realizowane w bardzo ważnym interesie publicznym związanym z

bezpieczeństwem i obronnością państwa w zakresie wyposażenia Sił Zbrojnych RP w

niezbędne umundurowanie, służące realizacji zadań. Obowiązek noszenia munduru przez

żołnierzy w trakcie wykonywania zadań służbowych wynika z ustawy o służbie wojskowej, a

także z ostatnich wytycznych Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 listopada 2015 r. Zamiar

przeznaczenia środków finansowych na realizację innych nieskonkretyzowanych zadań

niezbędnych dla Sił Zbrojnych RP trudno traktować jako trwały. Zamawiający nie wykazał

również, że odstąpił w ogóle od realizacji przedmiotowych zadań. Tymczasem wypowiedzi w

mediach przedstawicieli rządu świadczą, że przewiduje się zakup umundurowania w

późniejszym terminie (już za rok), co jednoznacznie przesądza, że realizacja zamówienia

leży w interesie publicznym. Ukazały się materiał prasowy, z których wynika, że Ministerstwo

Skarbu Państwa podjęło decyzję o połączeniu dwóch przedsiębiorstw których właścicielem

jest Skarb Państwa zajmujących się szyciem m.in. konfekcji wojskowej, tj. Coratex S.A. z

Wojskowym Przedsiębiorstwem Handlowym. Powstały po połączeniu podmiot ma szyć

mundury dla Wojska Polskiego. Zamawiający zamierza zatem przeprowadzić postępowanie

10

na dostawę przedmiotów umundurowania ponownie ale już przez inny pomiot, w którym to

Skarb Państwa posiada 100% własności, co oznacza równocześnie, że przedmiotowe

zamówienie pozostaje zgodne z interesem publicznym. Zamawiający powinien wykazać, że

cel, jaki zamierzał osiągnąć prowadząc postępowanie, nie jest już celem zaspokajającym

potrzeby społeczne.

Odwołujący podnosili, że dostawa umundurowania odbywa się wedle ściśle

określonych procedur, specyfikacji i wzorów (zakup umundurowania dotyczy wzoru z 2010

roku) zatwierdzanych w określonych terminach, dlatego z uwagi na dotychczasową praktykę

zamawiającego, trudno uznać za prawdziwe twierdzenia o posiadanych zapasach,

zwłaszcza w kontekście zapowiedzi tworzenia nowych formacji. Nie można w tym kontekście

pominąć przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 października 2014

r. w sprawie umundurowania i wyekwipowania żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących

służbę kandydacką (Dz. U. z 2014 r., poz. 1615), które wprowadzają okres używalności

umundurowania i wyekwipowania żołnierza oraz przewidują normy należności

umundurowania poszczególnych kategorii żołnierzy zawodowych i kandydatów. Przepisy te

nie uległy jakiejkolwiek zmianie w ostatnim okresie. Zamawiający nie ma również możliwości

rotacji zapasów wojennych przedmiotów zaopatrzenia mundurowego na użytek bieżący.

Metodyka ustalania potrzeb przedmiotów zaopatrzenia mundurowego odbywa się w oparciu

o decyzję nr 227/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie ustalania

potrzeb środków materiałowych służby żywnościowej, mundurowej oraz materiałów pędnych

i smarów (Dz.Urz.MON z 2009 r., Nr 14 poz. 158) i obejmuje m.in. stan posiadania użytku

bieżącego, stan posiadania zapasów wojennych i liczbę osób przewidzianych do

zaopatrzenia. Zgodnie z szeroko komentowanymi zapowiedziami Ministerstwa Obrony

Narodowej ze stycznia 2016 r. powołuje się nowy, piąty rodzaj Sił Zbrojnych pod roboczą

nazwą Ochotnicza Armia Krajowa. Zgodnie z założeniami w każdym powiecie ma powstać

kompania, a docelowo batalion obrony terytorialnej.

O tym, że zamawiający nie dysponuje zapasami świadczą też same zapisy SIWZ. Z

Rozdziału IV pkt 1 SIWZ wynika, że zamawiający wymagał, aby zamówienie gwarantowane

zostało wykonane w ściśle określonych, krótkich terminach, zaś jednym z kryteriów oceny

ofert był termin realizacji dostaw.

Zdaniem odwołujących, przesłankę niemożliwości przewidzenia istotnej zmiany

okoliczności należy interpretować w powiązaniu z zasadą szybkości i efektywności

procedury udzielania zamówień publicznych, której zamawiający nie zachował. W

poprzednich latach w dacie w jakiej obecnie zamawiający unieważnił postępowanie były już

podpisywane umowy w wykonawcami lub nawet wykonawcy przystąpili do ich realizacji.

Utrata przez zamawiającego środków, na którą się obecnie powołuje (a co nie zostało

wykazane w sposób pewny) z pewnością nie wystąpiłaby w przypadku, gdyby zamawiający

11

nie prowadził postępowania tak długo, a w szczególności gdyby niezwłocznie przystąpił do

wyboru najkorzystniejszej oferty. Przy dołożeniu należytej staranności zamawiający mógł też

przewidzieć zmianę Planów zadań. Sam zamawiający informował, że decyzję o wszczęciu

postępowania o udzielenie zamówienia podjął w oparciu o Projekt Planu Finansowego na rok

2016 - Informacja zerowa. Możliwość zmiany wynika z natury prawnej „projektu” (projekt -

wstępna wersja czegoś), który przyznawał środki na przedmiotowe zamówienie.

Odwołanie wniesione przez wykonawcę M.D., prowadzącego działalność

gospodarczą pod nazwą M.D., „Demar” w Mstowie (sygn. akt KIO 943/16).

Odwołanie wniesione przez wykonawcę PPUH ARM-ex B.M., M.M. sp.j. w Broniszewie

(sygn. akt KIO 944/16).

Odwołujący zarzucili zamawiającemu naruszenie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp

przez unieważnienie postępowania przy błędnym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki określone

ww. przepisie umożliwiające zamawiającemu unieważnienie postępowań. Odwołujący

wnieśli o nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania

we wskazanych przez siebie częściach.

W uzasadnieniu faktycznym odwołujący podnieśli, że zamawiający nie wykazał

kumulatywnego spełnienia przesłanek z art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp. Zdaniem

odwołujących okoliczności wskazane przez zamawiającego w uzasadnieniu faktycznym

unieważnienia postępowań nie są okolicznościami nadzwyczajnymi, nie dającymi się

przewidzieć, niezależnymi od zamawiającego. Zamawiający jest to logistyczna jednostka

wojskowa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej podporządkowana Inspektoratowi

Wsparcia Sił Zbrojnych, które podległe jest Dowódcy Sił Zbrojnych a następnie Ministrowi

Obrony Narodowej. Jest to więc wyspecjalizowany organ MON w zakresie zapewnienia

Siłom Zbrojnym wyposażenia. Głównym zadaniem bazy jest zabezpieczenie logistyczne

jednostek wojskowych w jej rejonie odpowiedzialności. Zamawiający stanowi niejako

jednostkę Sił Zbrojnych odpowiedzialną za przetargi, podlegającą Ministerstwu Obrony

Narodowej. Zamawiający podjął decyzję o wszczęciu postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego, mając świadomość sytuacji finansowej. Wewnętrzna relokacja środków

finansowych, dokonywana na inne zadania realizowane przez Siły Zbrojne RP nie może

stanowić podstawy do unieważnienia przetargu. „Plan zakupów środków materialnych w

ramach zadań zleconych Szefostwa Służby Mundurowej IWsp SZ na 2016 rok" oraz „Plan

zakupów środków materialnych w latach 2016 – 2022” są wewnętrznymi dokumentami SZ

RP i obowiązują wyłącznie podmioty do których zostały skierowane. Zamawiający jako

jednostka wojskowa zobowiązany jest podporządkować sie wyżej wymienionym planom,

jednakże dla zamawiającego jako podmiotu prawa prywatnego ww. plany są bez znaczenia

12

ponieważ wewnętrzne decyzję nie mogą wywoływać negatywnych skutków dla osób trzecich

działających w sferze tego prawa. W przedmiotowym postępowaniu doszło do zablokowania

środków finansowych na realizację zamówienia nie przez instytucję nadrzędną nad

zamawiającym jak wskazano w uzasadnieniu faktycznym unieważnienia lecz przez instytucję

której zamawiający jest częścią a więc nie nastąpiła zmiana okoliczności o charakterze

zewnętrznym wobec zamawiającego. Zawsze podmioty publiczne które realizują zadania,

które wymagają ogłoszenia zamówień wykonują te czynności za pomocą

wyspecjalizowanych jednostek organizacyjnych, nie oznacza to że jednostka taka może

unieważniać przetarg w sytuacji zmiany planów przez kierownictwo podmiotu, którego jest

częścią. Doprowadziłoby to do fikcyjności przepisu art. 93 ust 1 pkt 6 ustawy Pzp, który przy

takiej wykładni zakładałby de facto możliwość unieważnienia przetargu bez podania

przyczyn. Powoływanie się przez zamawiającego na ww. plany wskazuje również na brak

ziszczenia przesłanki nieprzewidywalności zmiany okoliczności. Zgodnie z zasadami logiki i

doświadczenia życiowego opracowanie planów zadań realizowanych przez Siły Zbrojne RP

jest procesem rozciągniętym w czasie, wymagającym gromadzenia danych oraz ich

szczegółowej analizy. Organ dysponujący środkami finansowymi, mający w polu widzenia

inne zadania realizowane przez Siły Zbrojne RP wymagające finansowania, powinien z

najwyższą starannością dokonać podziału środków, uwzględniając wszystkie okoliczności.

Cel, dla którego zamawiający zamierzał udzielić zamówienia, nie odpadł. Siły Zbrojnie RP

nie pozyskały z innego źródła przedmiotu zamówienia. Zamawiający nie wykazał, iż dalsze

prowadzenie postępowania nie leży w interesie publicznym.

Odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie, CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy oraz

A.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo-

Usługowe „Cheman” A.R. w Osielsku (sygn. akt KIO 946/16).

Odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Hako sp. z o.o. w Warszawie oraz CZM Intermag sp. z o.o. w Bydgoszczy

(sygn. akt KIO 947/16).

Odwołujący zarzucili zamawiającemu naruszenie:

1) 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp przez jego nieuzasadnione zastosowanie i unieważnienie

postępowania w oparciu o bezpodstawne uznanie, że w przedmiotowym postępowaniu

wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że przeprowadzenie postępowania lub

wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej

przewidzieć, podczas gdy przesłanka taka nie zaistniała,

13

2) art. 91 ust. 1 ustawy Pzp przez zaniechanie dokonania oceny oferty odwołującego

zgodnie z kryteriami określonymi w SIWZ.

Odwołujący wnieśli o nakazanie zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności unieważnienia postępowania,

2) dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez odwołujących we

wskazanych częściach postępowania.

W uzasadnieniu faktycznym odwołujący podnieśli, że przesłanki z art. 93 ust. 1 pkt 6

ustawy Pzp muszą mieć charakter trwały i nieprzewidywalny w chwili wszczęcia

postępowania. Przesłankę wystąpienia istotnej zmiany okoliczności należy zaliczyć do

kategorii przesłanek zobiektywizowanych, co oznacza, że przy zachowaniu należytej

staranności istotnej zmiany okoliczności nie mógł przewidzieć wcześniej zarówno

zamawiający, jak również wykonawca. Na zamawiającym ciąży obowiązek wykazania

łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie. Zamawiający musi

również wskazać, o jaki interes publiczny chodzi oraz wykazać, że jest on na tyle ważny, że

postępowanie musi być unieważnione. Zamawiający musi wykazać, że przy zachowaniu

należytej staranności nie mógł wcześniej przewidzieć istotnej zmiany okoliczności

powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie

publicznym, przy czym interes publiczny nie może być utożsamiany z interesem

zamawiającego. Odwołujący wywiedli, że zamawiający powołał się de facto na okoliczność

cofnięcia środków finansowych przeznaczonych w ramach planowanych dotacji,

utożsamiając to z uznaniem przez jednostkę nadrzędną jakoby realizacja przedmiotu

zamówienia przestała leżeć w interesie publicznym RP. Taki wniosek jest błędny, ponieważ

okoliczność cofnięcia środków finansowych i przesunięcia ich na inne istotniejsze cele nie

świadczy o tym, że zamawiający nie będzie zobligowany do zrealizowania zamówienia

objętego przedmiotowym postępowaniem, jednakże w późniejszym czasie. Przedmiotem

zamówienia jest dostawa elementów odzieży dla wojska RP, a więc jest to asortyment z

kategorii podstawowego wyposażenia żołnierzy i trudno sobie wyobrazić nagły brak potrzeby

realizacji tego zamówienia. Zamawiający nie udowodnił w jaki sposób realizacja zamówienia

będzie pozbawiona racjonalnych podstaw do uznania jej jako nieleżącej w interesie

publicznym. Odwołujący argumentowali, że ustawodawca przewidział możliwość

unieważnienia postępowania w związku z nieotrzymaniem środków wyłącznie na podstawie

art. 93 ust. 1 a ustawy Pzp, tj. jeżeli środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz

niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), które zamawiający zamierzał

przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, nie zostały mu przyznane, a zamawiający

zastrzegł w treści ogłoszenia, zaproszeniu do negocjacji czy zaproszeniu do składania ofert

taką możliwość. Z informacji posiadanych przez odwołujących wynika, że prawdziwą

14

przyczyną unieważnienia postępowania nie był fakt, iż zamówienie co do zasady nie leży w

interesie publicznym, lecz fakt, iż w związku z trwającymi pracami legislacyjnymi dotyczącymi

ustawy Pzp, zamawiający zakłada iż przedmioty umundurowania będą stanowiły sprzęt

wojskowy co umożliwi udzielanie zamówień na te wyroby w innym trybie. Powyższe

wskazywałoby, że zakup elementów umundurowania i wyekwipowania nadal leży w interesie

publicznym, a zamawiający próbuje jedynie w ten sposób uniemożliwić uzyskanie

zamówienia przez wykonawców w tych postępowaniach.

Odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Kreator sp. z o.o. sp. k. w Toruniu oraz Zakład Odzieżowy Modar sp. z o.o.

w Staszowie (KIO 949/16).

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

a) art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp przez błędne przyjęcie, iż prowadzenie postępowania nie

leży w interesie publicznym oraz że zaszły niedające się przewidzieć okoliczności

skutkujące unieważnieniem postępowania,

b) art. 7 ust. 1 i 3 w związku z art. 2 pkt 7a i art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp przez

prowadzenie postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji rozumianej jako

lojalność wobec uczestników postępowania i wbrew celowi postępowania o zamówienie

publiczne jakim jest udzielenie zamówienia wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami

ustawy, a także poprzez niepodanie informacji umożliwiających weryfikację prawdziwości

i prawidłowości decyzji o unieważnieniu postępowania.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu:

a) unieważnienie czynności polegającej na unieważnieniu postępowania;

b) dokonania czynności wyboru oferty z zachowaniem zasad określonych w ustawie Pzp i

kryteriami określonymi w SIWZ.

W uzasadnieniu faktycznym odwołujący podniósł, że finansowanie realizacji

przedmiotu zamówienia dokonywane jest przez zamawiającego w oparciu o środki

budżetowe Ministerstwa Obrony Narodowej. Budżet MON został zatwierdzony decyzją

budżetową na rok 2016 Ministra Obrony Narodowej nr 8/MON z dnia 21 stycznia 2016 roku i

został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym MON pod pozycją 11 w dniu 22 stycznia 2016

roku. Zgodnie z §11 przywołanej decyzji dysponenci środków budżetowych sporządzają

plany finansowe w terminach określonych w § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07

grudnia 2010 roku w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej jednostek

budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych (Dz.U. 2015.1542). Przepis §8

przywołanego rozporządzenia stanowi, że dysponenci części budżetowych przekazują

kierownikom podległych jednostek budżetowych informacje o kwotach dochodów i wydatków

15

w terminie określonym w art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach

publicznych (Dz.U. 2013.885 z późn. zm.). Artykuł ten wskazuje, że informacje o kwotach

dochodów i wydatków są przekazywane jednostkom podległym przez dysponentów w

terminie 10 dni roboczych od ogłoszenia budżetu. Tym samym uznać należy, że

zamawiający posiadał informacje o dysponowaniu środkami budżetowymi na realizację

powierzonych mu zadań najpóźniej w dniu 5 lutego 2016 roku (10-ty dzień roboczy po

ogłoszeniu decyzji budżetowej), a więc 7 dni po ogłoszeniu o zamówieniu w Dzienniku

Urzędowym UE. Jako uzasadnienie unieważnienia postępowania w zakresie zadań nr 8 -11

zamawiający wskazał fakt, że środki finansowe na zakup przedmiotów umundurowania

„zostaną wykreślone z „Planu zakupów środków materiałowych w ramach zadań zleconych

Szefostwa Służby Mundurowej I Wsp. SZ na 2016 rok.”. Odwołujący argumentował, że

zmian w planach finansowych jednostek budżetowych dokonuje się w oparciu o

rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2010 roku w sprawie sposobu

prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów

budżetowych, (tj. Dz.U. 2015.1542). Zgodnie z § 10 ust. 2 dysponenci części budżetowych

zawiadamiają w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia dokonania zmian w planach

finansowych kierowników podległych jednostek budżetowych. Zestawienie wydatków

budżetu MON wraz z podziałem na dysponentów środków budżetowych według działów,

rozdziałów i paragrafów klasyfikacji budżetowej zostało opublikowane jako załącznik nr 2 do

decyzji nr 8/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 stycznia 2016 roku (Dz.Urz. MON

poz. 11). Zgodnie z § 19 ust. 6 decyzji nr 63/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 04

marca 2014 roku (Dz.Urz. MON 2014.76 z późn. zm.) w sprawie planowania i wykonywania

budżetu resortu obrony narodowej - warunkiem dokonania zmian w zakresie wydatków,

których wielkość została określona w centralnych planach rzeczowych jest uprzednie

zatwierdzenie odpowiednich korekt. Na podstawie § 2 pkt 1) ppkt b) decyzji nr 103/MON

Ministra Obrony narodowej z dnia 31 marca 2014 roku w sprawie zasad opracowywania i

realizacji centralnych planów rzeczowych (Dz.Urz. MON 2014.105) do centralnych planów

rzeczowych zalicza się również Plan Zakupu Środków Materiałowych. Zestawienia potrzeb

rzeczowych opracowuje się, w zakresie planu zakupu środków materiałowych, umieszczając

zadania przygotowane w stopniu umożliwiającym rozpoczęcie postępowań o udzielenie

zamówień. Natomiast korekty Centralnych Planów Rzeczowych dokonuje się w resorcie

obrony narodowej w oparciu o przepis §10 Decyzji nr 103/MON Ministra Obrony Narodowej.

Zgodnie z postanowieniami tego paragrafu opracowanie korekt możliwe jest wyłącznie z

udziałem organów (dysponentów) III stopnia na ich wniosek lub przy ich udziale jako

podmiotów opiniujących.

Odnosząc się do instytucji unieważnienia postępowania odwołujący stwierdził, że

powoduje ona zakończenie postępowania, bez zawarcia umowy o wykonanie zamówienia.

16

Tym samym zostaje zniweczony sens i cel prowadzonego postępowania, gdyż celem

każdego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest zawarcie z wybranym

wykonawcą umowy na wykonanie przedmiotu zamówienia. Z tego powodu katalog

przesłanek unieważnienia postępowania jest zamknięty i nie może być interpretowany

rozszerzająco. Przesłanki muszą mieć charakter trwały i nieprzewidywalny w chwili

wszczęcia postępowania. Wymagane jest by zmiana okoliczności wystąpiła już w czasie

podejmowania decyzji o unieważnieniu, gdyż niewystarczające jest samo zagrożenie

zmianą, konieczne jest by unieważnienie postępowania było reakcją na zdarzenie, które już

nastąpiło. Na zamawiającym ciąży obowiązek wskazania, o jaki interes publiczny chodzi oraz

wykazania, że jest on na tyle ważny, że postępowanie musi być unieważnione. Naruszeniem

interesu publicznego nie będą zdarzenia powstałe wskutek niedbalstwa czy braku

profesjonalizmu zamawiającego. Dla możliwości unieważnienia postępowania o udzielenie

zamówienia konieczne jest w tym wypadku stwierdzenie, że zmiana wystąpiła, a nie

powstała jedynie możliwość jej wystąpienia. Wystąpienie istotnej zmiany okoliczności

powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie

publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć, nie może być utożsamiane z

interesem finansowym zamawiającego. Wystąpienie innych niż wynikające z ogłoszonego

postępowania potrzeb zamawiającego i zachodząca w związku z tym konieczność

ograniczenia wydatków na wykonanie zamówionego przedmiotu nie mogą być samoistną

przyczyną unieważnienia postępowania.

Odwołujący argumentował, że z przesłanego przez zamawiającego uzasadnienia

czynności unieważnienia wynika wprost, iż nie doszło do jakiejkolwiek zmiany

potwierdzającej wystąpienie szczególnych okoliczności. Środki finansowe mają dopiero

zostać wykreślone, ale nie oznacza to że faktycznie może dojść do tej operacji. Ponadto w

świetle obowiązujących w resorcie obrony narodowej przepisów zamawiający musiał

posiadać pełną wiedzę, co do ewentualnego zamiaru zaniechania realizacji zamówienia

publicznego lub co najmniej godził się z faktem że do takiej zmiany może dojść. Okoliczność

taka była więc zamawiającemu znana i nie można uznać jej za taką, która była niemożliwa

do przewidzenia w trakcie prowadzenia postępowania. Jak sam zamawiający przyznaje,

wszczęcie postępowania zostało dokonane na podstawie projektu Planu Finansowego na

rok 2016 - Informacja zerowa. Skoro zamawiający podejmował decyzję o wszczęciu

postępowania na podstawie projektu planu, to musiał się przy tym liczyć z możliwością

ostatecznej jego korekty. Wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest

w zasadzie równoznaczne z zobowiązaniem się zamawiającego do zawarcia umowy z

oferentem, którego oferta będzie najkorzystniejsza zgodnie z ustaloną procedurą i będzie się

mieścić w kwocie, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

W dokumentacji postępowania brak jest jakiegokolwiek śladu działania zamawiającego, które

17

można sklasyfikować choćby jako próbę umożliwienia zakończenia postępowania zgodnie z

pierwotną wolą pozyskania przedmiotów umundurowania. Zamawiający, po otrzymaniu w

dniu 20 maja 2015 roku pisma Szefa Sekcji Mundurowej z prośbą o unieważnienie zadań

między innymi w przedmiotowym postępowaniu, przystąpił do bezkrytycznego wykonania

zaleceń. Tego samego dnia odbyło się bowiem posiedzenie komisji zamawiającego, która

unieważniła całe postępowanie.

Zdaniem odwołującego cel dla którego zamawiający zamierzał udzielić obu zamówień

nie odpadł. Nie można bowiem za odpadnięcie celu postępowania - dokonania zakupu

umundurowania - uznać gołosłownego stwierdzenia przywołanego powyżej. W aktach

postępowania brak jest bowiem jakiegokolwiek dowodu, że twierdzenia w tym zakresie są

prawdziwe. Co więcej, gdyby uznać, że okoliczności takie zaszły, to stanowiłoby to podstawę

do pociągnięcia osób odpowiedzialnych za umieszczenie takiego zadania w planie zakupów

do odpowiedzialności, co najmniej, za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Takie

sformułowanie pozostaje w głębokiej opozycji do faktu, że jeszcze w dniu 22 stycznia 2015

roku Szef Sekcji Mundurowej zamawiającego w piśmie nr 74/4/15 wskazywał, że nie jest

możliwym przedłużenie terminu składania ofert do dnia 30 marca 2016 roku z uwagi na fakt,

że po stronie Sił Zbrojnych istnieją pilne potrzeby zaopatrzeniowe przedmiotów

umundurowania.

Odwołujący wywiódł także, że pełne, klarowne i rzeczywiste uzasadnienie decyzji jest

obowiązkiem zamawiającego, tylko wtedy bowiem wykonawcy mają szansę poznać motywy,

którymi kierował się zamawiający, gdy zostaną one w sposób pełny i rzetelny

zaprezentowane. Tylko wtedy decyzja zamawiającego może zostać poddana rzeczywistej

kontroli. Tymczasem zamawiający nie tylko nie wyjaśnił szczegółowych podstaw

unieważnienia postępowania ale dla osiągnięcia zamierzonego rezultatu posłużył się

niepopartymi niczym argumentami stojącymi w opozycji do wcześniej składanych

oświadczeń. Przywołując konieczność unieważnienia postępowania z uwagi na wystąpienie

istotnego interesu publicznego, rozumianego jako interes Sił Zbrojnych RP i koniecznością

nadania priorytetów innym zadaniom, w ogóle nie wskazał o jaki interes Sił Zbrojnych RP i

jakie priorytety chodzi. Odniesienie się w sposób ogólnikowy do innych priorytetów i

interesów Sił Zbrojnych umyka jakiejkolwiek kontroli.

Odwołanie wniesione przez M.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą

M.K., P.P.U.H. K. w Łowiczu (sygn. akt KIO 951/16)

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

a) art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż

zachodzą przesłanki określone w tym przepisie,

18

b) art. 6 kodeksu cywilnego przez jego niezastosowanie, to jest nieprzedstawienie przez

zamawiającego żadnego dowodu na realne istnienie zmiany okoliczności skutkujących

koniecznością unieważnienia postępowania, przywołanie jedynie niepewnych zdarzeń

przyszłych, które nie mają odzwierciedlenia w żadnym dokumencie urzędowym,

podczas gdy to na stronie wywodzącej skutki prawne z danego faktu ciąży

zobowiązanie do udowodnienia przywoływanego stanu faktycznego i prawnego,

c) art. 7 ust. 1 ustawy Pzp polegające na braku zachowania uczciwej konkurencji przez

przedłużanie postępowania, w wyniku czego utracono możliwość finansowania

zamówienia ze środków dostępnych chwili jego wszczęcia,

d) art. 5 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o finansach publicznych przez

hipotetyczne przyjęcie, że udzielenie przedmiotowego zamówienia nie leży w interesie

publicznym, podczas gdy środkami publicznymi są przychody jednostek sektora

finansów publicznych pochodzące z prowadzanej przez nie działalności oraz

pochodzące z innych źródeł, zaś środki publiczne przeznacza się na wydatki

publicznej,

e) art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych przez jego niezastosowanie i

uznanie, iż wystąpiły istotne przesłanki, które mają charakter trwały i były niemożliwe

do przewidzenia w chwili wszczęcia i prowadzenia postępowania, czego konsekwencją

było jego unieważnienie bez optymalnego doboru metod i środków, uzyskania

najlepszych efektów z danych nakładów oraz uniemożliwienie poniesienia wydatków

publicznych w sposób celowy i oszczędny;

f) art. 17 ust. 3 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów

publicznych przez brak rozważenia jego obowiązującej mocy prawnej i arbitralne

uznanie, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności

unieważnienia postępowania oraz dokonanie czynności badania i oceny ofert.

W uzasadnieniu faktycznym odwołujący podniósł, że na zamawiającym ciąży

obowiązek wykazania, jakie okoliczności faktyczne i prawne zmusiły go do podjęcia decyzji,

iż kontynuowanie procedury przetargowej nie leży w interesie publicznym. Zamawiający

prócz trybu przypuszczającego swojej wypowiedzi i czasu przyszłego, iż środki finansowe

zostaną w bliżej nieokreślonym czasie wykreślone, nie legitymuje się też ani nie przytacza w

treści zawiadomienia żadnych aktów wewnętrznych Ministerstwa Obrony Narodowej czy

powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Zdaniem odwołującego, nieprzekonywające są argumenty zamawiającego odnośnie

wywołania przez definiowaną przezeń zmianę okoliczności, stanu sprzecznego z interesem

publicznym. Do sprzeczności z interesem publicznym (tu: polegającym na zapewnieniu

zdolności wykonywania przez żołnierzy Sił Zbrojnych RP zadań z obszaru obronności i

19

bezpieczeństwa państwa) mogłoby dojść jedynie w sytuacji gdyby z uwagi na stan budżetu

resortu obrony narodowej (finansów państwa) zaprzestano wyposażania żołnierzy w

przedmioty umundurowania i wyekwipowania i np. wycofano te przedmioty z norm

należności, określonych rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 października

2014r. w sprawie umundurowania i wyekwipowania żołnierzy zawodowych i żołnierzy

pełniących służbę kandydacką. Tymczasem stan prawny nie uległ zmianie, a przywołane

rozporządzenie MON nie zostało znowelizowane, zamawiający nie wskazuje również, że

podjęto prace legislacyjne w celu dokonania zmian w tym obszarze lub też, że planuje się

podjęcie takich prac. Odwołujący przywołał treść uchwały TK z 12 marca 1997 r. co do

pojmowania pojęcia interes publiczny.

Zdaniem odwołującego do zakwalifikowania zmiany jako istotnej potrzebna jest jej

trwałość - rozumiana jako nieodwracalny stan. Tymczasem, w przedmiotowym postępowaniu

upatrywana przez zamawiającego zmiana okoliczności tj. pozbawienie finansowania

sprowadza się wyłącznie do alokacji środków na realizację zamówienia będącego

przedmiotem postępowania, a nie zaprzestania przez Skarb Państwa - budżet resortu

obrony narodowej finansowania zakupów przedmiotów umundurowania i wyekwipowania.

Pozbawienie zamawiającego możliwości dysponowania środkami na przedmiotowe

zamówienie publiczne nie powoduje zobiektywizowanej niemożności pokrycia przez budżet

resortu obrony narodowej tych wydatków, a stanowi jedynie realizację określonego,

wyrażającego się w alokacji środków, interesu zamawiającego, odnoszonego w kontekście

do całych Sił Zbrojnych RP oraz obronności i bezpieczeństwa.

W ocenie odwołującego dziwi stanowisko prezentowane przez zamawiającego, iż

zakup przedmiotów umundurowania i wyekwipowania nie stanowi raptownie priorytetowych

potrzeb. Według wiedzy odwołującego powyższa argumentacja nie znajduje potwierdzenia w

świetle informacji prasowych, opisujących m.in. stan zapasów wojska. W związku z brakiem

odpowiedniej ilości zapasów, koniecznością wyposażenia zwiększonych stanów osobowych

żołnierzy (tworzone wojska obrony terytorialnej) wysoce prawdopodobnym jest, że w

przypadku unieważnienia postępowania, żołnierze aktualnie pełniący służbę i powołani w br.

do służby w jednostkach obrony terytorialnej nie otrzymają należnych im przedmiotów

umundurowania i wyekwipowania. Wykorzystanie zapasów wojennych na bieżące

zaopatrzenie oznacza ograniczenie możliwości i zdolności wykonywania zadań, przez

żołnierzy służby czynnej i powoływanych z rezerwy, w okresie mobilizacji i wojny, a tym

samym obniżenie zdolności bojowej Sił Zbrojnych w zakresie obronności i bezpieczeństwa.

W ocenie odwołującego nie może być zgody na przyrównanie interesu publicznego z

brakiem środków na realizację konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego. Zamawiający z chwilą zamieszczania ogłoszenia o zamówieniu publicznym

związany był zarówno planem zamówień publicznych jak i założeniami budżetowymi. Zmiana

20

koncepcji wydatkowania wewnętrznych środków finansowych MON, nie może być samoistną

przyczyną do unieważnienia postępowania. Nadto, zawiadomienie informuje jedynie o

możliwych przesunięciach wewnątrz Sił Zbrojnych RP, bez odniesienia się jaki wpływ

okoliczności przyszłe mogłyby mieć dla samego zamawiającego. Nawet o ile zamawiający

mógłby ponieść jakąkolwiek stratę, to zobowiązany jest taką potencjalną szkodę należycie

wykazać, wesprzeć swoje twierdzenia na dowodach je popierających oraz określić

enumeratywnie przesłanki skutkujące wnioskiem, że postępowania nie powinno być dalej

prowadzone i należy je unieważnić.

W ocenie odwołującego nie można także przemilczeć licznych doniesień prasowych,

obrazujących potrzeby Sił Zbrojnych RP na ekwipunek będący przedmiotem postępowania,

jednakże podkreślających rolę podmiotu, który ma wyjść naprzeciw temu zapotrzebowaniu.

Przedstawiciele rządu RP owszem, potwierdzają potrzeby, które zrealizowanie niniejszego

zamówienia publicznego miało zaspokoić, lecz odkładają to w czasie do momentu

połączenia Coratex S.A. z Wojskowym Przedsiębiorstwem Handlowym.

Zamawiający, jako gospodarz postępowania, nieudolnie prowadził postępowanie.

Wielokrotnie wzywał odwołującego do uzupełnienia dokumentacji przetargowej czego

następstwem było wydłużenie całej procedury udzielenia zamówienia publicznego. Tym

samym naruszył przepisy art. 7 ust. 1 ustawy Pzp utrudniając uczciwą konkurencję. Wskazał,

że w celu uzyskania zamówienia poniósł wysokie, opisane w odwołaniu koszty.

Odwołujący wywiódł, że od zamawiającego jako dysponenta środków publicznych

można oczekiwać lojalności kontraktowej. Unieważnienie postępowania nie wyczerpuje

znamion ani optymalnego doboru metod i środków ani uzyskiwania najlepszych efektów z

poniesionych już nakładów i zaangażowania. Z pewnością czynność dokonana przez

zamawiającego nie prowadzi do wydatkowania środków publicznych celowo, oszczędnie,

terminowo czy w wysokości i terminach powstałych z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania.

W odpowiedzi, jak również w trakcie rozprawy, przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne

swego stanowiska.

Uwzględniając całość dokumentacji z postępowań, w tym w szczególności: protokoły

postępowań, ogłoszenia o zamówieniu, postanowienia specyfikacji istotnych

warunków zamówienia (SIWZ), oferty złożone przez odwołujących, zawiadomienia

zamawiającego o unieważnieniu postępowań, odwołania, odpowiedź na odwołania jak

również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty stron złożone w

trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co

następuje:

21

W pierwszej kolejności ustalono, że odwołania nie zawierają braków formalnych oraz

zostały uiszczone od nich wpisy. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących

odrzuceniem odwołań na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp.

Zamawiający prowadzi postępowania o udzielenie zamówienia z zastosowaniem

przepisów ustawy Pzp wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa

zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8

ustawy Pzp.

W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że wypełnione zostały przesłanki dla wniesienia

odwołań określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, tj. posiadanie przez odwołujących interesu

w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia

przez zamawiającego przepisów ustawy. Odwołujący złożyli niepodlegające odrzuceniu

oferty, a zamawiający unieważnił postępowania w tych częściach postępowania, w których te

oferty złożono. Odwołujący domagali się nakazania zamawiającemu unieważnienia

czynności unieważnienia postępowań, w tych częściach, w których złożyli swe oferty.

Ustalenie, że zamawiający z naruszeniem przepisów ustawy Pzp unieważnił postępowania w

tych częściach skutkowałoby koniecznością nakazania zamawiającemu unieważnienia takich

czynności, czego efektem może być wybór ofert odwołujących, jako najkorzystniejszych.

Powyższe wyczerpuje dyspozycję art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Ustalono, że zamawiający w grudniu 2015 i w styczniu 2016 r. wszczął i prowadzi

szereg postępowań o udzielenie zamówień, których przedmiotem jest dostawa przedmiotów

umundurowania i wyekwipowania. Zamawiający wszczął m.in. postępowania mające za

przedmiot:

A) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (mundury polowe),

B) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ubranie czołgisty-

warsztatowca, ubranie zimowe czołgisty-warsztatowca z podpinką, kombinezon czołgisty),

C) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. tj. kurtek technika

lotniczego, mundurów polowych tropikalnych w kamuflażu pustynnym wzór 2010 oraz kurtek

pilota,

D) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (koszule

ćwiczebne marynarskie z krótkimi rękawami i koszulo-bluzy polowe),

E) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (buty sportowe,

trzewiki letnie, trzewiki zimowe, buty filcowo-gumowe oraz pantofle kąpielowe),

F) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania (obuwie),

G) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. – berety, dresy

sportowe, rękawice zimowe pięciopalcowe, ubranie sportowe,

22

H) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (czapki-

garnizonowe, rogatywki, furażerki, zimowe i futrzane),

I) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (spodnie, kurtki,

bluzy, płaszcze),

J) dostawę przedmiotów umundurowania i wyekwipowania w 2016 r. (ręczniki „frotte”,

śpiwory i karimaty).

W dniu 20 maja 2016 r. (w przypadku zamówienia na mundury polowe) oraz w dniu

23 maja 2016 r. (w przypadku pozostałych zamówień) zamawiający zawiadomił

wykonawców ubiegających się o udzielenie tych zamówień o unieważnieniu postępowań w

niektórych częściach na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

W uzasadnieniu faktycznym czynności unieważnień zamawiający wskazał, że jako

dysponent budżetowy III-go stopnia, otrzymał zawiadomienie, iż środki finansowe

przeznaczone na zakup przedmiotów umundurowania i wyekwipowania zostaną wykreślone

z „Planu zakupów środków materiałowych w ramach zadań zleconych Szefostwa Służby

Mundurowej IWsp SZ na 2016 rok” oraz w ramach zadań „Planu zakupu środków

materiałowych w latach 2016 – 2022” i zostaną one przeznaczone na inne zadania

realizowane przez Siły Zbrojne RP. Poprzez wykreślenie z Planów zadań z zakresu zakupu

przedmiotów umundurowania i wyekwipowania, oraz wskazanie, iż środki finansowe zostaną

przeznaczone na realizację innych zadań niezbędnych dla SZ RP, należy uznać, iż wystąpiły

istotne przesłanki, które mają charakter trwały i były niemożliwe do przewidzenia w chwili

wszczęcia i prowadzenia postępowania.

2 Regionalna Baza Logistyczna podjęła decyzję o wszczęciu postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego, w oparciu o Projekt Planu Finansowego na rok 2016 –

Informacja zerowa. Należy zatem uznać, iż w chwili wszczęcia postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, zamawiający nie mógł przewidzieć okoliczności skutkujących

unieważnieniem postępowania.

W trakcie prowadzenia postępowania, zamawiający wykonywał wszelkie czynności

wynikające z ustawy Prawo zamówień publicznych do czego był zobowiązany

przeprowadzając procedurę zmierzającą do udzielenia zamówienia publicznego. Niniejsze

wskazuje, iż przy zachowaniu należytej staranności, zamawiający nie mógł przewidzieć

wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, iż prowadzenie postępowania oraz

wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym. Jednocześnie, podkreślenia wymaga

fakt, iż wskazywany „interes publiczny” nie jest interesem zamawiającego i winien zostać

odnoszony w kontekście do całych Sił Zbrojnych RP oraz obronności i bezpieczeństwa.

Z uwagi na fakt, iż w Siłach Zbrojnych RP nastąpiły okoliczności, przesłanki

skutkujące podjęciem decyzji o wykreśleniu zadań objętych postępowaniem oraz o

23

przesunięciu środków finansowych na inne istotne cele, należy uznać, że udzielenie

przedmiotowego zamówienia nie leży w interesie publicznym.

Jednocześnie zamawiający wskazuje, iż zadania związane z zakupem przedmiotów

umundurowania i wyekwipowania nie będą w 2016 roku realizowane przez Siły Zbrojne. W

interesie publicznym istotnym i priorytetowym stało się zabezpieczenie innych zadań na

które to zostały przeznaczone i przesunięte środki finansowe.

Mając na uwadze, iż zakres zapasów jakimi dysponują Siły Zbrojne RP skutkuje

podjęciem decyzji o odstąpieniu od realizacji zadań zakupu przedmiotów umundurowania i

wyekwipowania przy jednoczesnym nadaniu priorytetów innym zadaniom.

W dniu 13 czerwca 2016 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołania. Do

odpowiedzi załączono:

1) pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z 9 maja 2016 r. skierowane do

Komendanta 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie, w którym „w związku z

procedowaną korektą Planu zakupu środków materiałowych w latach 2016 – 2022 oraz

Planu zakupu środków materiałowych w ramach zadań zleconych Szefostwa Służby

Mundurowej IWsp SZ na rok 2016” poleca unieważnić wszystkie procedury o udzielenie

zamówienia na dostawy PUiW. Jednocześnie poleca sporządzić stosowne wnioski korekt

do ww. Planów i przesłanie ich do Szefostwa Służby Mundurowej w terminie do 12 maja

2016 r.”,

2) pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z 12 maja 2016 r. skierowane do

Komendanta 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie, w którym informuje, że

(…środki finansowe na zakup przedmiotów umundurowania i wyekwipowania zostaną

wykreślone z „Planu zakupów środków materiałowych w ramach zadań zleconych

Szefostwa Służby Mundurowej IWsp SZ na 2016 rok” oraz w ramach zadań „Planu

zakupu środków materiałowych w latach 2016 – 2022” i przeznaczone na inne zadania

realizowane przez Siły Zbrojne”,

3) pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z 8 czerwca 2016 r. skierowane do

Zastępcy Dyrektora Departamentu Prawnego MON, w którym w odpowiedzi na pytania o

powody unieważnienia przetargów dotyczących dostaw asortymentów mundurowych dla

armii informuje, że decyzja (…) wynikała z prowadzonego w Siłach Zbrojnych audytu

określającego faktyczne potrzeby Sił Zbrojnych (…).Skutkowało to określeniem nowych

priorytetów oraz wymusiło alokację środków finansowych, w tym także zakupów

umundurowania na obszary, w których zidentyfikowano znaczące braki. W obszarze

umundurowania (…) nastąpiło niemal pełne zabezpieczenie potrzeb wojennych poprzez

ulokowanie znaczących nakładów finansowych na te zadania w ostatnich latach. W roku

24

2014-2015 za zakupy umundurowania wydatkowano łączna kwotę 600 milionów złotych

(…).

4) pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z 20 maja 2016 r. skierowane do

Komendanta 2 Regionalnej Bazy Logistycznej w Warszawie, w którym informuje, że

przesyła uaktualnioną korektę nr 1/2016/ - PUiW projektu „Planu zakupu środków

materiałowych w ramach zadań zleconych IWsp SZ na rok 2016 r., na której widnieje

adnotacja „zatwierdzam” wz. Szefa Inspektoratu Wsparcia SZ z 18 maja 2016 r.,

5) zawiadomienie Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych o zmianach w Planie Finansowym

IWsp SZ w zakresie wydatków zawartych w korekcie nr 10 w części dotyczącej

Dysponenta III-go stopnia, podpisane przez Głównego Księgowego IWspSZ,

6) zawiadomienie Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych o zmianach w Planie Finansowym

IWsp SZ w zakresie wydatków zawartych w korekcie nr 11 z dnia 12.05.20i6r. w części

dotyczącej Dysponenta III-go stopnia, podpisane przez Głównego Księgowego IWspSZ,

7) zawiadomienie Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych o zmianach w Planie Finansowym

IWsp SZ w zakresie wydatków zawartych w korekcie nr 12 z dnia 20.05.20i6r. w części

dotyczącej Dysponenta III-go stopnia, podpisane przez Głównego Księgowego IWspSZ,

8) zawiadomienie z 10 czerwca 2016 r. o zmianach w Planie Finansowym IWsp SZ w

zakresie wydatków zawartych w korekcie nr 15 z dnia 10.06.2016r. w części dotyczącej

Dysponenta III-go stopnia, podpisane przez Głównego Księgowego IWspSZ,

9) sprawozdanie stenograficzne z 20. Posiedzenia Sejmu RP zawierające odpowiedź

podsekretarza stanu MON na zapytanie poselskie.

W trakcie rozprawy zamawiający złożył wykaz umów wieloletnich, z którego wynika że w

roku 2016 r. zamawiający może jeszcze realizować opcje zakupu niektórych przedmiotów

umundurowania i wyposażenia.

Złożono także pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych skierowane do

zamawiającego z 13 czerwca 2016 r., w którym informuje on, że w kwietniu br. podjął prace

zmierzające do wprowadzenia na wyposażenie SZ RP nowego wzoru umundurowania i

wyekwipowania. Na powyższe miały wpływ zachodzące zmiany sytuacji geopolitycznej, w

tym w zakresie bezpieczeństwa, jak również rozpowszechnienie działań hybrydowych w

otoczeniu zewnętrznym Polski, które zmusiły kierownictwo MON do podjęcia zdecydowanych

działań w celu ograniczenia dostępu do aktualnie użytkowanego umundurowania przez SZ

RP. Ponadto wystąpił on do MON o podjęcie inicjatywy ustawodawczej z zakresie zmiany

definicji sprzętu wojskowego zawartej w art. 2 pkt 8a ustwy Pzp a także do organizatora

systemu funkcjonalnego o zainicjowanie pozyskana podstawowych PUiW godnie z ust. 3

ppkt 1 lit . a decyzji MON nr 92/MON w sprawie szczegółowego trybu postępowania w

zakresie kwalifikowania zamówień i oceny występowania interesu bezpieczeństwa państwa.

25

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje.

Odwołania zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należało podkreślić, że Izba nie mogła odnieść się do tych

przyczyn unieważnienia postępowań, jakie zamawiający wskazywał w odpowiedzi na

odwołanie i w pismach złożonych na rozprawie, a które nie zostały zakomunikowane

wykonawcom w uzasadnieniu czynności unieważnienia postępowań z 20 i 23 maja 2016 r.

W rozstrzygnięciach tych, zamawiający jako powód unieważnienia postępowań podał

następujące okoliczności:

a) zamawiający jako dysponent środków budżetowych III stopnia otrzymał zawiadomienie,

że środki finansowe przeznaczone na zakup przedmiotów umundurowania i

wyekwipowania zostaną wykreślone z „Planu zakupów środków materiałowych w ramach

zadań zleconych Szefostwa Służby Mundurowej IWsp SZ na 2016 rok” oraz w ramach

zadań „Planu zakupu środków materiałowych w latach 2016 – 2022” i zostaną one

przeznaczone na inne zadania realizowane przez Siły Zbrojne RP,

b) stan zapasów jakimi dysponują Siły Zbrojne RP skutkuje podjęciem decyzji o odstąpieniu

od realizacji zadań zakupu przedmiotów umundurowania i wyekwipowania przy

jednoczesnym nadaniu priorytetów innym zadaniom.

Tymczasem w odpowiedzi na odwołania i dokumentach złożonych na rozprawie

zamawiający przytoczył dalsze przyczyny, dla których postępowania musiały zostać

unieważnione. W odpowiedzi, złożonym dokumencie Szefa Inspektoratu Wsparcia SZ RP z

13 czerwca 2016 r., a także w stanowisku zaprezentowanym ustnie do protokołu,

zamawiający wskazał m.in., że:

a) decyzja o wykreśleniu środków finansowych z odpowiednich planów została już podjęta,

b) mogą zostać podjęte prace dotyczące zmiany obowiązujących przepisów odnośnie

wzoru umundurowania, w związku z tym, że dane dotyczące dotychczasowego wzoru z

2010 r. są powszechnie znane, co może być wykorzystane w razie prowadzenia

przeciwko RP działań zbrojnych o charakterze hybrydowym,

c) chęć rozpoczęcia prac nad zmianą ustawy Pzp zmierzających do rozszerzenia definicji

sprzętu wojskowego, o której mowa w art. 2 pkt 8a ustawy Pzp, tak aby objąć tą definicją

dostawy przedmiotów umundurowania i wyposażenia.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy Pzp zamawiający

zawiadamiając wykonawców o czynności unieważnienia postępowania obowiązany jest

przekazać wykonawcom uzasadnienie faktyczne i prawne swej czynności. Doręczane

wykonawcom uzasadnienie jest o tyle istotne, że umożliwia im podjęcie decyzji co do tego

26

czy będą korzystać ze środków ochrony prawnej. Ponadto argumentacja przedstawiona w

uzasadnieniu umożliwia wykonawcom sformułowanie odpowiednich zarzutów, które po

upływie terminu na wniesienie odwołania nie mogą być modyfikowane, co wynika z art. 192

ust. 7 ustawy Pzp. Przypomnienia wymaga także, że zgodnie z art. 192 ust. 7 ustawy Pzp

Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie zostały podniesione w odwołaniu. Za

niedopuszczalne należało uznać rozszerzanie przez zamawiającego w odpowiedzi na

odwołanie i ustnym stanowisku, podstaw unieważnienia postępowań ponad te, które zostały

wskazane w rozstrzygnięciach doręczonych wykonawcom. Natomiast w rozstrzygnięciach

tych jako powód unieważnienia postępowań podano: zawiadomienie dysponentów wyższego

stopnia o tym, że środki finansowe zostaną wykreślone z określonych planów; okoliczność,

że środki te zostaną przeznaczone na inne potrzeby Sił Zbrojnych; fakt, że stan zapasów

umożliwia takie działanie. Wobec tak uzasadnionej czynności unieważnienia postępowań

zostały wniesione odwołania i tylko w takim, zaskarżonym zakresie, mogły być one

rozpoznane przez Izbę. Odwołujący, wobec zasady związania swymi zarzutami wynikającej

z art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, nie mogą na etapie postępowania odwoławczego skutecznie

podnieść nowych zarzutów wobec czynności zamawiającego, zatem umożliwienie

zamawiającemu w toku rozprawy rozszerzenia podstaw unieważnienia byłoby sprzeczne z

zasadą równouprawnienia stron. Izba podziela w tym zakresie w całej rozciągłości

stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r.,

XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy, sygn. akt sygn. akt XXIII Ga 416/11, iż „(…) Z

punktu widzenia Zamawiającego, oznacza to że nie może on zmienić ani rozszerzać

podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania po wniesieniu przez

tego drugiego odwołania. W świetle związania KIO, Sądu Okręgowego i Odwołującego

zarzutami podniesionymi w odwołaniu, sprzeczne z naczelną zasadą postępowania

cywilnego, jaką jest zasada równouprawnienia stron, byłoby dopuszczenie do rozszerzenia

podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu Odwołującego. Wobec związania swoimi

zarzutami, Odwołujący nie mógłby bowiem odnieść się do nowych okoliczności

przedstawionych przez Zamawiającego, po wniesieniu odwołania. Z tych względów

postępowanie Zamawiającego, polegającego na przedstawieniu nowych dowodów w

odpowiedzi na odwołanie i skardze, nie można traktować jedynie jako rozszerzenia

argumentacji zawartej w decyzji o wykluczeniu. Powyższej wykładni nie podważa zasada

ekonomiki procesowej ani zasada dyspozycyjności formalnej czyli rozporządzania przez

stronę czynnościami procesowymi. Zasady te aczkolwiek ważne, nie mogą mieć charakteru

dominującego. Z punktu widzenia naczelnych zasad postępowania cywilnego z pewnością

ważniejszą rolę odgrywa zasada równouprawnienia stron a dokładniej zasada równości

środków procesowych. Podsumowując, skoro Odwołujący – wykonawca był związany swoimi

zarzutami zawartymi w odwołaniu to również Zamawiający był związany podstawą faktyczną

27

decyzji od której to odwołanie wniesiono. Dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej

decyzji przez Zamawiającego uniemożliwiłoby jednocześnie Odwołującemu – wykonawcy

przedstawienie zarzutów, co do tych nowych okoliczności. Wobec tego dowody zgłoszone

przez Zamawiającego jako dotyczące okoliczności związanych z rozszerzoną podstawą

faktyczną decyzji o wykluczeniu, nie mogły zostać uwzględnione (…)”.

Wprawdzie przytoczony wyrok dotyczył rozszerzania przez zamawiającego na etapie

rozprawy podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania, jednakże argumentacja

zaprezentowana w orzeczeniu ma charakter uniwersalny i z oczywistych powodów

znajdowała zastosowanie również w analizowanych sprawach. Wobec powyższego Izba

rozpoznała odwołanie tylko w takim zakresie, jaki wynikał z zarzutów przedstawionych w

odwołaniu z pominięciem nowych podstaw unieważnienia postępowań zakomunikowanych

wykonawcom dopiero w odpowiedzi na odwołanie i na rozprawie.

Przypomnienia wymaga, że przepis art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp stanowi, iż

zamawiający unieważnia postępowanie jeśli nastąpiła istotna zmiana okoliczności

powodująca, że prowadzenie postępowania lub zawarcie umowy nie leży w interesie

publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć.

W pierwszej kolejności dostrzeżenia wymaga, że polski ustawodawca zdecydował się

na sformułowanie w art. 93 ustawy Pzp zamkniętego katalogu przesłanek, które obligują,

względnie umożliwiają zamawiającemu unieważnienie postępowania. Powyższe oznacza, że

wolą ustawodawcy było aby – w razie niespełnienia przesłanek z art. 93 ustawy Pzp –

postępowanie toczyło się dalej i kończyło wyborem oferty najkorzystniejszej. Zamknięty

katalog przesłanek unieważnienia oznacza także, że unieważnienie postępowania jest

instytucją wyjątkową, zatem przesłanki z art. 93 ustawy Pzp należy interpretować ściśle.

Z przywołanego przepisu wynika, że unieważnienie postępowania na tej podstawie

możliwe jest wyłącznie w razie łącznego, kumulatywnego spełnienia się 3 przesłanek:

a) nastąpiła istotna zmiana okoliczności,

b) istotna zmiana okoliczności spowodowała, że prowadzenie postępowania lub zawarcie

umowy nie leży w interesie publicznym,

c) istotnej zmiany okoliczności nie można było wcześniej przewidzieć.

Jak wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, istotna zmiana okoliczności, której nie

można było wcześniej przewidzieć, musi mieć charakter okoliczności trwałej, nieodwracalnej,

a także zewnętrznej wobec stron postępowania odwoławczego. Nie może być uznana za

okoliczność nieprzewidywalną taka zmiana sytuacji, która została wywołana przez jedną ze

stron. Istotna zmiana okoliczności musi wystąpić w dacie podejmowania czynności

unieważnienia postępowania, na co wskazuje posłużenie się przez ustawodawcę czasem

28

przeszłym („nastąpiła”). Nie można zatem powoływać się na okoliczność, która ulegnie

zmianie dopiero w przyszłości. Wreszcie to owa zmieniona okoliczność musiała

spowodować, że dalsze prowadzenie postępowania lub zawarcie umowy nie leży w interesie

publicznym.

Nie ulega również wątpliwości, że ciężar udowodnienia przesłanek unieważnienia

postępowania spoczywał w analizowanych sprawach na zamawiającym. Zgodnie z art. 6 KC

w zw. z art. 14 ustawy Pzp ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z danego faktu

wywodzi skutki prawne. Zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy Pzp, strony obowiązane są

wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. To

zamawiający z faktu wystąpienia przesłanek unieważnienia postępowania wywodził

konieczność zakończenia postępowań bez wyboru oferty najkorzystniejszej, zatem to ta

strona zobowiązana była wykazać sporne okoliczności faktyczne.

W analizowanych sprawach zamawiający zobowiązany był zatem do wykazania, że w

dacie 20 (23) maja 2016 r. wystąpiła istotna zmiana okoliczności, a także że to ta zmieniona

sytuacja spowodowała, że dalsze prowadzenie postępowań nie leży w interesie publicznym.

Wreszcie zamawiający zobowiązany był udowodnić, że zmiana ta była nieprzewidywalna w

dacie wszczęcia postępowań, co miało miejsce w okresie grudzień 2015 – styczeń 2016 r.

W pierwszej kolejności należało odnieść się do przywołanej przez zamawiającego w

uzasadnieniach okoliczności, zgodnie z którą otrzymał zawiadomienie, że środki

finansowane przeznaczone na zakup środków umundurowania i wyekwipowania „zostaną

wykreślone” z Planu zakupów środków materiałowych w ramach zadań zleconych Szefostwa

Służby Mundurowej IWsp SZ na 2016 rok” oraz w ramach zadań „Planu zakupu środków

materiałowych w latach 2016 – 2022”. Należało wskazać, że sam zamiar (chęć) wykreślenia

środków finansowych przeznaczonych na zakup przedmiotów wyposażenia dla Sił Zbrojnych

nie oznacza jeszcze że jest to stan trwały, a co za tym idzie, że wystąpiła już jakakolwiek

zmiana okoliczności. Sam zamiar zmiany przeznaczenia środków, jeżeli nie został

przełożony na rzeczywistość, nie może być uznany na stan nieodwracalny, którego nie

można przezwyciężyć. Przyznać należało także rację odwołującym, że w uzasadnieniu

czynności unieważnień nie zostało wykazane, iż zawiadomienie (lub jakikolwiek inny

dokument stanowiący jego podstawę) miał charakter wiążący dla zamawiającego.

Wykonawcy nie zostali także poinformowani z jakiej daty pochodziło zawiadomienie, kto jest

jego autorem, kiedy otrzymał je zamawiający, co utrudniało formułowanie zarzutów

odwołania.

Dopiero w trakcie rozprawy na wniosek zamawiającego Izba przeprowadziła dowód z

dokumentu w postaci zawiadomienia z 10 czerwca 2016 r. o zmianach w Planie Finansowym

IWsp SZ w zakresie wydatków zawartych w korekcie nr 15 z dnia 10.06.2016r. w części

29

dotyczącej Dysponenta III-go stopnia (załącznik nr 8 do odpowiedzi na odwołanie). Z

dokumentu można było próbować wywodzić, że nastąpiła korekta środków finansowych

przeznaczonych na dostawy asortymentów zamawianych w postępowaniach. Jednakże w

uzasadnieniu faktycznym, jakie zamawiający przekazał wykonawcom, wskazano jedynie na

zamiar dokonania takiego przesunięcia. Wzięto również pod uwagę, że dokument ten

opatrzono datą 10 czerwca 2016 r., a zatem nie istniał on w dacie podejmowania

zaskarżonych czynności (20 i 23 maja 2016 r.). Jak wyjaśniono wcześniej, zamawiający na

etapie postępowania odwoławczego nie może rozszerzać podstawy faktycznej czynności

uzasadnienia.

Nie można się także zgodzić z tym, jakoby przywoływana przez zamawiającego

okoliczność była niemożliwa do przewidzenia. Zamawiający niemożliwości przewidzenia

zmiany okoliczności upatrywał w tym, że jest dysponentem środków budżetowych III stopnia.

Uważał, że skoro zamiar przesunięcia środków finansowych został mu zakomunikowany

przez dysponenta wyższego stopnia, do czego musiał się zastosować, to z jego punktu

widzenia jest to okoliczność niemożliwa do przewidzenia w rozumieniu art. 93 ust. 1 pkt 6

ustawy Pzp.

Odnosząc się do tego rodzaju argumentacji należało w pierwszej kolejności

stwierdzić, że decyzja o wszczęciu postępowania i zarezerwowaniu na ten cel określonych

środków, a następnie decyzja o przesunięciu tych środków na inne cele wraz z poleceniem

unieważnienia postępowań została podjęta przez tego samego decydenta, którym nie jest

kierownik zamawiającego. Zamawiający przyznał w odpowiedzi na odwołanie, że 2

Regionalna Baza Logistyczna jako dysponent III-go stopnia budżetu państwa jest

realizatorem zadań objętych Centralnym Planem Rzeczowym (CPR) Resortu Obrony

Narodowej (RON). Zadania objęte CPR RON są realizowane przez zamawiającego na

korzyść całych Sił Zbrojnych RP. W toku rozprawy wyjaśnił zaś, że podlega Szefowi

Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych. Jest to organ, o którym mowa w ustawie z 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP. Z przepisów tej ustawy wynika, że zadaniem

tego organu jest organizowanie i zarządzanie systemem wsparcia logistycznego sił

zbrojnych, w tym zabezpieczeniem logistycznym. Zamawiający wskazał także, że decyzje

tego organu otrzymuje jako polecenia służbowe. Potwierdzeniem tego były również pisma

Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, załączone przez zamawiającego do odpowiedzi

na odwołanie, w których polecał kierownikowi zamawiającego sporządzanie wniosków

odnośnie korekt odpowiednich planów i polecał unieważnienie postępowań (por. dowód nr 1 i

2 załączone do odpowiedzi na odwołanie).

Nie ulegało wątpliwości Izby, że decyzyjność odnośnie wszczęcia i prowadzenia

procedur o udzielenie zamówienia w takim układzie funkcjonowała nie na poziomie

kierownika zamawiającego (Komendanta 2 Regionalnej Bazy Logistycznej), ale na poziomie

30

wyższym. W tej sytuacji należało dojść do wniosku, że zmiana sytuacji polegająca na

zamiarze przesunięcia środków finansowych została wytworzona przez jedną ze stron, za

którą należy rozumieć szeroko rozumiany Skarb Państwa i nie może być przez tę stronę

uznawana za zmianę zewnętrzną. W ocenie Izby, to ta strona najpierw zdecydowała się

wszcząć postępowania zapewniając na nie odpowiednie środki finansowe i uznając że

istnieją potrzeby w zakresie dostaw, a następnie ta sama strona zdecydowała o tym, że

środki finansowe zostaną przesunięte na zaspokojenie innych potrzeb. Na niemożność

uznawania za okoliczność zewnętrzną zamiaru zmiany koncepcji zakomunikowanej

zamawiającemu przez przełożonego decydenta zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w Warszawie

w wyroku z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt V Ca 2123/14. Sąd ten wskazał także, że na

gruncie prawa cywilnego obowiązuje przepis art. 34 kc, stanowiący iż Skarb Państwa jest w

stosunkach cywilnoprawnych podmiotem praw i obowiązków, które dotyczą mienia

państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych, a zatem stanowi

podmiot jednolity, reprezentowany przez różne stationes fisci. Stanowisko, że zmiana musi

mieć charakter zewnętrzny wobec zamawiającego zostało wyrażone także w wyroku Sądu

Okręgowego Warszawa-Praga sygn. akt IV Ca 527/11.

Przechodząc do kolejnych przesłanek wskazanych w uzasadnieniu czynności

unieważnienia postępowań Izba stwierdziła, że odwołujący prawidłowo zarzucili, iż

zamawiający nie sprecyzował, na jakie inne potrzeby Sił Zbrojnych RP mają zostać

przeznaczone środki finansowe, pierwotnie przeznaczone za zakup środków

umundurowania i wyposażenia. Podkreślenia wymagał fakt, że zamawiający nawet w

ogólności nie wskazał celu, na jaki mają zostać przesunięte zaoszczędzone środki.

Ponieważ nie ujawniono jakichkolwiek danych szczegółowych na temat przeznaczenia

środków, niemożliwym stało się przeanalizowanie, czy przesunięcie środków na te

niesprecyzowane cele rzeczywiście leży w interesie publicznym powodując, że wykonanie

przedmiotowych zamówień nie może być dalej uznawane za wpisujące się w ten interes.

Ustosunkowując się do zarzutów zamawiający w odpowiedzi na odwołania wyjaśnił jedynie,

że Centralny Plan Rzeczowy jest dokumentem niejawnym i przedstawianie jego szczegółów

- wskazanie konkretnych zadań, jakie będą realizowane przez Siły Zbrojne, jest w obiegu

informacji publicznej prawnie niedozwolone. Odnosząc się do tej argumentacji należało

podkreślić, że obecnie obowiązujące przepisy ustawy Pzp i aktów wykonawczych do niej

umożliwiają procedowanie w sprawach, w których przedstawiane są informacje niejawne w

rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. Przypomnienia wymaga, że zgodnie

z art. 189 ust. 7 ustawy Pzp Izba rozpoznaje odwołanie na posiedzeniu niejawnym, jeżeli

przy rozpoznaniu odwołania może być ujawniona informacja niejawna w rozumieniu

przepisów o ochronie informacji niejawnych. Nadto procedura przy rozpoznawaniu odwołań

doznaje dalszych modyfikacji wynikających z aktów wykonawczych do ustawy Pzp.

31

Przykładowo zgodnie z przepisem § 2a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 22 marca

2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (t.j. Dz. U. z 2014

r. poz. 964) postępowanie z odwołaniem, którego dokumentacja zawiera informacje niejawne

w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych, w tym wniesienie odwołania wraz

z załącznikami, przystąpienie do postępowania odwoławczego, korespondencja w sprawie

odwoławczej, udostępnienie stronom i uczestnikom postępowania akt sprawy odwoławczej

oraz ich udział w rozpoznaniu odwołania, przechowywanie akt sprawy odwoławczej, a także

przetwarzanie tych informacji odbywa się zgodnie z przepisami o ochronie informacji

niejawnych. Jak wynika z powyższego wskazywane przez zamawiającego okoliczności nie

usprawiedliwiały zaniechania przedstawienia stosownej argumentacji oraz dowodów na jej

poparcie. Wobec nieprzedstawienia żadnej argumentacji odnośnie zmiany przeznaczenia

środków okoliczność, czy dalsze prowadzenie postępowań nie leży w interesie publicznym

nie poddawała się ocenie Izby. Dostrzeżenia wymagało natomiast, że przedmiot zamówienia

w unieważnionych postępowaniach obejmował dostawę przedmiotów umundurowania i

wyposażenia (mundury, obuwie, śpiwory dla żołnierzy itp.) dla Sił Zbrojnych RP, a więc

podstawowych elementów, których zakupy są systematycznie i na bieżąco dokonywane na

potrzeby tych Sił. Podkreślić także należy, że przepisy rozporządzenia Ministra Obrony

Narodowej z dnia 31 października 2014 r. w sprawie umundurowania i wyekwipowania

żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką (Dz. U. z 2014 r., poz.

1615), wprowadzają krótki okres używalności umundurowania i wyekwipowania żołnierza

oraz przewidują normy należności umundurowania poszczególnych kategorii żołnierzy

zawodowych i kandydatów.

W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że zamawiający nie wykazał aby stan zapasów

był na tyle znaczny, aby dalsze prowadzenie postępowań nie leżało w interesie publicznym.

Wzmianka o wystarczającym stanie zapasów została wymieniona w uzasadnieniu czynności

unieważnienia postępowań.

Odnosząc się do tego rodzaju argumentacji Izba stwierdziła, że wzmianka o stanie

zapasów miała charakter nazbyt ogólny. Zamawiający nie poparł swych twierdzeń

jakimkolwiek dowodem, który obrazowałby wielkość tych stanów magazynowych. Wzięto pod

uwagę, że wielkość stanów magazynowych (a także możliwość uruchomienia do sierpnia

2016 r. opcji zakupu niektórych partii asortymentu na podstawie umów z lat ubiegłych, co

wynikało ze złożonego wykazu) nie może być uznana na okoliczność zewnętrzną i

nieprzewidywalną dla zamawiającego. Zasady racjonalnego gospodarowania przemawiają

za tym, aby w momencie wszczynania postępowania zostały zidentyfikowane potrzeby, jakie

mają być zaspokojone w wyniku realizacji zamówienia. Wielkość potrzeb zaś wyznacza

także stan zapasów czy możliwość uruchomienia opcji na podstawie dotychczasowych

32

umów. Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko zamawiającego, zgodnie z którym to nie

on określa swe potrzeby, a jedynie realizuje postępowania w interesie całych Sił Zbrojnych

na polecenie swych przełożonych. Z przyczyn, o których wspomniano wyżej, przesłanka

nieprzewidywalności powinna być spełniona na poziomie podmiotu podejmującego decyzję o

wszczęciu postępowania. W tym kontekście dodać należy także, że obowiązuje zasada

ciągłości działania organów Państwa. Nie można zatem powoływać się wyłącznie na zmiany

w wyniku przeprowadzonych wyborów parlamentarnych, tym bardziej, że wszystkie

unieważnione postępowania zostały wszczęte w grudniu 2015 r. bądź styczniu 2016 r., a

więc odpowiednio miesiąc lub dwa miesiące po ukonstytuowaniu się nowej Rady Ministrów.

Stanowisko zamawiającego co do znacznych stanów zapasów pozostawało także w

sprzeczności ze stanowiskiem prezentowanym przez samego zamawiającego kilka miesięcy

wcześniej. 22 stycznia 2016 roku Szef Sekcji Mundurowej zamawiającego w piśmie nr

74/4/15 wskazywał, że nie jest możliwym przedłużenie terminu składania ofert do dnia 30

marca 2016 roku z uwagi na fakt, że po stronie Sił Zbrojnych istnieją pilne potrzeby

zaopatrzeniowe przedmiotów umundurowania. Nie bez znaczenia był również fakt, że

zamawiający w SIWZ przewidział jako jedno z kryteriów oceny ofert – termin realizacji

zamówienia. Nie zostało także wykazane aby np. nastąpiła rotacja zapasów wojennych

przedmiotów zaopatrzenia mundurowego na użytek bieżący. Zamawiający nie udowodnił

również aby np. pozyskał przedmiot zamówienia w inny sposób.

Izba nie mogła natomiast odnieść się do dalszych przyczyn unieważnienia

postępowań, które zamawiający przywołał dopiero na rozprawie. Zamawiający, powołując się

na złożone na rozprawie pismo Szefa Inspektoratu Wsparcia SZ z 13 czerwca 2016 r.

zdawał się wskazywać, że powodem unieważnienia była także chęć podjęcia analiz i prac,

które mogą zakończyć się wprowadzeniem nowego wzoru umundurowania. Z pisma tego

wynikało, że – w ocenie osób je sporządzających - dotychczasowy wzór może być znany

podmiotom nieuprawnionym, co może mieć znaczenie w razie działań wojennych o

charakterze hybrydowym skierowanym przeciwko RP. Izba stwierdziła, że argumentacja ta

nie została zakomunikowana wykonawcom w uzasadnieniu skarżonych czynności, zatem nie

mogli w tym zakresie sformułować zarzutów i wnieść skutecznego odwołania. Na marginesie

jedynie można było stwierdzić, że okoliczności, o których mowa w tym piśmie, zdawały się

świadczyć o zamiarze podjęcia prac analitycznych, które być może zakończą się zmianą

przepisów regulujących wzór umundurowania. Z pisma tego nie wynikało w sposób

jednoznaczny i klarowny, że uprawnione organy podjęły stanowczą decyzję co do zmiany

wzoru umundurowania, której skutkiem miałaby być zmiana dotychczasowych przepisów

regulujących te wzory.

33

Wobec powyższego należało dojść do wniosku, że nie zostały spełnione przesłanki

obligujące zamawiającego do unieważnienia postępowań wynikające z art. 93 ust. 1 pkt 6

ustawy Pzp. W konsekwencji Izba uznała, że zamawiający naruszył art. 93 ust. 1 pkt 6

ustawy Pzp przez jego błędne zastosowanie.

Za chybione Izba uznała zarzuty niektórych odwołujących, jakoby rzeczywistym

powodem unieważnienia postępowań miała być chęć zlecenia przez zamawiającego

realizacji zamówień podmiotowi powstałemu z połączenia dwóch przedsiębiorstw, których

właścicielem jest Skarb Państwa zajmujących się szyciem m.in. konfekcji wojskowej, tj.

Coratex S.A. z Wojskowym Przedsiębiorstwem Handlowym. Dowody w postaci wydruków

artykułów prasowych, Izba uznała za mało wiarygodne, mające charakter hipotez i

spekulacji, względnie odnoszące się do przyszłości.

Za nieudowodnione uznano zarzuty niektórych odwołujących, zgodnie z którymi

zamawiający miał prowadzić postępowania w sposób opieszały. Dostrzeżenia wymaga

ponadto, że obowiązujące przepisy ustawy Pzp nie przewidują maksymalnego czasu, w

jakim ma nastąpić badanie i ocena ofert.

Za chybiony uznano zarzut naruszenia art. 7 ust. 3 ustawy Pzp. Zgodnie z przepisem

powołanym przez niektórych odwołujących, zamówienia publicznego udziela się wyłącznie

wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Udzielenie zamówienia publicznego

następuje w momencie zawarcia umowy w sprawie zamówienia. Odwołujący nie wykazali,

aby zamawiający zawarł umowę w sprawie zamówienia. Zatem zarzut należało uznać za

chybiony.

Izba nie mogła rozpoznać zarzutów dotyczących naruszenia przez zamawiającego

przepisów ustawy o finansach publicznych i ustawy o odpowiedzialności za naruszenie

dyscypliny finansów publicznych. Uszło uwadze odwołującego M.K., że zgodnie z art. 180

ust. 1 ustawy Pzp Izba ocenia zgodność czynności i zaniechań zamawiającego z przepisami

ustawy. Przy czym za ustawę w rozumieniu powołanego przepisu rozumie się ustawę Pzp i

aktów wykonawczych do tej ustawy. Natomiast przepisy innych ustaw mogą stać się

wzorcem kontroli wyłącznie wtedy, gdy ustawa Pzp do tych przepisów odsyła (np. w art. 89

ust. 1 pkt 3 czy art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp).

Zgodnie z przepisem art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza

uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało

wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, co ze

wskazanych wyżej względów miało miejsce w analizowanej sprawie.

34

Stosownie do art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego

uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje

postanowienie. Orzeczenie Izby, o którym mowa w pkt 1 sentencji, miało charakter

merytoryczny, gdyż odnosiło się do uwzględnienia odwołania. Z kolei orzeczenie Izby

zawarte w pkt 2 sentencji miało charakter formalny, gdyż dotyczyło kosztów postępowania, a

zatem było postanowieniem. O tym, że orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Izby jest

postanowieniem przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 8 grudnia 2005 r. III CZP 109/05

(OSN 2006/11/182). Z powołanego przepisu art. 192 ust. 1 ustawy Pzp wynika zakaz

wydawania przez Izbę orzeczenia o charakterze merytorycznym w innej formie aniżeli wyrok.

Z uwagi zatem na zbieg w jednym orzeczeniu rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym i

formalnym, całe orzeczenie musiało przybrać postać wyroku.

W świetle art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp, uwzględniając odwołanie, Izba może -

jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego nie została zawarta - nakazać wykonanie

lub powtórzenie czynności zamawiającego lub nakazać unieważnienie czynności

zamawiającego. W konsekwencji Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie niezgodnych

z prawem czynności unieważnienia postępowań we wskazanych w sentencji częściach.

W konsekwencji, na podstawie art. 192 ust. 1 oraz art. 192 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp,

orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 192 ust. 9 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym

postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei

w świetle art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego

stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6. Jak wskazuje się w

piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego

stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim,

analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według

której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art.

98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień

publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień

publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI. Ponieważ odpowiedzialność za wynik

postępowań odwoławczych ponosił w całości zamawiający, to tę stronę postępowania Izba

obciążyła w całości kosztami tego postępowań.

Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowań orzeczono stosownie do

wyników postępowań - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepis

§ 6 w zw. z § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15

marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów

kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238).

35

Izba uwzględniła koszty wynagrodzenia pełnomocników odwołujących, z

ograniczeniem do maksymalnie dopuszczonej wysokości 3.600,00 zł, na podstawie

rachunków złożonych do akt sprawy, stosownie do brzmienia § 6 w zw. § 5 ust. 2 pkt 1 w zw.

z § 3 pkt 2 lit. b przywoływanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca

2010 r.

Skład orzekający:

36