KIO 1671/14

Sygn. akt: KIO 1671/14, KIO 1675/14

WYROK

z dnia 2 września 2014 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Marek Szafraniec

Protokolant: Paulina Nowicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. w Warszawie odwołań wniesionych

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 14 sierpnia 2014 r. przez:

A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECMG GmbH,

Zelinkagasse 10, 1010 Wiedeń oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie (01-233),

ul. Bema 83 (sygn. akt KIO 1671/14),

B. wykonawcę: TPF sp. z o.o. w Warszawie (02-285), ul. Szyszkowa 34 (sygn. akt

KIO 1675/14),

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Skarb Państwa – Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad – Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i

Autostrad, Oddział w Warszawie (03-808), ul. Mińska 25

przy udziale:

wykonawcy: Egis Poland sp. z o.o. w Warszawie (02-670), ul. Puławska 182 −

zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt:

KIO 1671/14 oraz KIO 1675/14 po stronie zamawiającego,

wykonawcy: TPF sp. z o.o. w Warszawie zgłaszającego swoje przystąpienie −

do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1671/14 po stronie zamawiającego,

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECMG GmbH −

w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie zgłaszających swoje

przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1675/14 po stronie

zamawiającego,

orzeka:

1. oddala odwołanie wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się

o udzielenie zamówienia: ECMG GmbH w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o.

w Warszawie w sprawie KIO 1671/14,

2. uwzględnia odwołanie wniesione przez wykonawcę: TPF sp. z o.o. w Warszawie

w sprawie KIO 1675/14 i nakazuje zamawiającemu: Skarbowi Państwa –

Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad – Generalnej Dyrekcji

Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Warszawie unieważnienie czynności

wyboru oferty najkorzystniejszej w zakresie zadania pierwszego, a następnie,

w ramach tego zadania, powtórzenie czynności badania i oceny ofert oraz

odrzucenie na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 29 stycznia 2004 –

Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) oferty

złożonej przez wykonawcę: Egis Poland sp. z o.o. w Warszawie z uwagi na fakt,

iż treść tej oferty nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków

zamówienia,

3. kosztami postępowania obciąża:

A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECMG GmbH

w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie (sygn. akt KIO 1671/14),

B. zamawiającego: Skarb Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i

Autostrad – Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział

w Warszawie (sygn. akt KIO 1675/14),

i:

3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę:

A. 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną

przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECMG

GmbH w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie (sygn. akt

KIO 1671/14) tytułem wpisu od odwołania,

B. 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną

przez wykonawcę: TPF sp. z o.o. w Warszawie (sygn. akt KIO 1675/14) tytułem

wpisu od odwołania,

3.2. zasądza od:

A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECMG GmbH

w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie na rzecz zamawiającego:

Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad –

Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział

w Warszawie kwotę 2 767 zł 50 gr (słownie: dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt

2

siedem złotych pięćdziesiąt groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego

poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika (sygn. akt KIO 1671/14),

B. zamawiającego: Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i

Autostrad – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział

w Warszawie na rzecz wykonawcy: TPF sp. z o.o. w Warszawie kwotę

18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy)

stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu

od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika (sygn. akt KIO 1675/14).

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.), na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ……………………………

3

Sygn. akt: KIO 1671/14, KIO 1675/14

Postępowanie o udzielenie zamówienia prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego

na realizację zadania: „„Zarządzanie Kontraktem oraz Pełnieniu nadzoru inwestorskiego

w rozumieniu Prawa budowlanego nad kontraktem pn.: Projekt i budowa drogi ekspresowej

S8 od węzła ,,Marki” (bez węzła) do węzła ,,Radzymin Płd.”: Zadanie I - Projekt i budowa

drogi ekspresowej S8 na odc. I węzeł ,,Marki” (bez węzła) - węzeł ,,Kobyłka”, Zadanie II -

Projekt i budowa drogi ekspresowej S8 na odc. II węzeł ,,Kobyłka” (bez węzła) –węzeł

,,Radzymin Płd.” w podziale na zadania:

Zadanie 1. Zarządzanie Kontraktem pn. Projekt i budowa drogi ekspresowej S8 od węzła −

,,Marki” (bez węzła) do węzła ,,Radzymin Płd.”: Zadanie I - Projekt i budowa drogi

ekspresowej S8 na odc. I węzeł ,,Marki” (bez węzła) - węzeł ,,Kobyłka”, Zadanie II -

Projekt i budowa drogi ekspresowej S8 na odc. II węzeł ,,Kobyłka” (bez węzła) –węzeł

,,Radzymin Płd.”

Zadanie 2. Pełnienie nadzoru inwestorskiego w rozumieniu Prawa budowlanego −

nad Kontraktem pn. Projekt i budowa drogi ekspresowej S8 od węzła ,,Marki”

(bez węzła) do węzła ,,Radzymin Płd.”: Zadanie I - Projekt i budowa drogi ekspresowej

S8 na odc. I węzeł ,,Marki” (bez węzła) - węzeł ,,Kobyłka”, Zadanie II - Projekt i budowa

drogi ekspresowej S8 na odc. II węzeł ,,Kobyłka” (bez węzła) –węzeł ,,Radzymin Płd."

zostało wszczęte przez Skarb Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

– Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Warszawie, zwany dalej

Zamawiającym. Ustalona przez Zamawiającego wartość zamówienia przekraczała kwoty

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia

2004 – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.), zwanej dalej

ustawą Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej (2013/S 240-417661) w dniu 11 grudnia 2013 r.

W dniu 14 sierpnia 2014 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie

wniesione w formie pisemnej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia: ECMG GmbH w Wiedniu oraz SGS Polska sp. z o.o. w Warszawie, zwanych

dalej łącznie Odwołującym w sprawie KIO 1671/14 lub konsorcjum ECMG.

Odwołujący w sprawie KIO 1671/14 zarzucał Zamawiającemu „naruszenie:

1. art. 91 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie oceny oferty złożonej przez Odwołującego

w sposób sprzeczny z kryteriami oceny ofert określonymi w pkt 13.3 SIWZ,

co skutkowało nieprzyznaniem Odwołującemu punktów w w/w Podkryteriach, pomimo,

iż Odwołujący w swojej Metodyce wskazał na wszystkie elementy, za które zgodnie

z SIWZ powinien takowe punkty otrzymać, co skutkowało by najwyższą punktacją

oferty Odwołującego nie zaś uznaniem za najkorzystniejszą oferty wykonawcy Egis

Poland Sp. z o.o.

2. a w ich wyniku naruszenie art. 7 ustawy Pzp oraz innych przepisów wskazanych

w uzasadnieniu.”

Mając na uwadze podniesione zarzuty Odwołujący w sprawie KIO 1671/14 wnosił

o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności badania i oceny ofert w i czynności

wyboru jako najkorzystniejszej oferty Egis Polska Sp. z o.o. oraz dokonania ponownego

badania i poprawnej oceny oferty Odwołującego zgodnej z pkt 13.3 SIWZ i przyznanie

należnych punktów w zakresie kryterium Metodyka.

W dniu 14 sierpnia 2014 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło również

odwołanie wniesione w formie pisemnej przez wykonawcę: TPF sp. z o.o. w Warszawie,

zwanego dalej Odwołującym w sprawie KIO 1675/14 lub TPF.

Odwołujący w sprawie KIO 1675/14 zarzucał Zamawiającemu naruszenie:

− „art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego

jako nieodpowiadającej treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia;

art. 89 ust. 1 pkt 3) w zw. z art. 3 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu −

nieuczciwej konkurencji, poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako stanowiącej czyn

nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

art. 89 ust. 1 pkt 8) w zw. z art. 14 ustawy Pzp oraz art. 5 ustawy kodeks cywilny, −

poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako nieważnej na podstawie odrębnych

przepisów;

art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy −

EGIS Poland Sp. z o.o. jako nieodpowiadającej treści specyfikacji istotnych warunków

zamówienia”.

Mając na uwadze podniesione zarzuty Odwołujący w sprawie KIO 1675/14 wnosił

o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności badania i oceny ofert w i czynności

wyboru oferty najkorzystniejszej, dokonania ponownego badania i oceny ofert, odrzucenia

oferty złożonej przez wykonawcę: Egis Poland sp. z o.o. w Warszawie oraz dokonania

ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej.

2

Na mocy zarządzenia Prezesa Izby z dnia 21 sierpnia 2014 r. powołane sprawy zostały

rozpoznane łącznie.

Zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zostały

doręczone Prezesowi Izby przez wykonawcę: Egis Poland sp. z o.o. w Warszawie, dalej

zwanego Egis, oraz przez wykonawcę: TPF w sprawie KIO 1671/14, a także przez: Egis oraz

przez konsorcjum ECMG w sprawie KIO 1675/14. W odniesieniu do zgłoszenia przystąpienia

w sprawie KIO 1675/14 dokonanego w imieniu konsorcjum ECMG, Izba uznała je

za skuteczne wobec zgodnego oświadczenia stron, znajdującego odzwierciedlenie

w protokole, o tym, iż każda ze Stron w sprawie KIO 1674/14 otrzymała kopie obu zgłoszeń,

a także oświadczenia każdej ze Stron, iż nie kwestionuje ona skuteczności dokonanego

zgłoszenia i nie wnosi wobec niego opozycji. Podnoszenie na późniejszym etapie

przez wykonawcę: TPF, iż nie otrzymał on kopii powołanego zgłoszenia, Izba uznała

za działanie spóźnione i sprzeczne w swej istocie z wcześniej złożonym oświadczeniem,

a tym samym, za działanie, które nie mogło wpłynąć na już dokonane przez Izbę

rozstrzygnięcia.

W sprawie KIO 1675/14 Zamawiający we wniesionej przez siebie odpowiedzi na odwołanie

oświadczył, iż uznaje zasadność podniesionego w odwołaniu zarzutu zaniechania

odrzucenia oferty złożonej przez wykonawcę: Egis. Oświadczenie to poparł argumentami

mającymi przemawiać za koniecznością odrzucenia powołanej oferty. Wobec takiego

stanowiska Zamawiającego Egis oświadczył, że wnosi sprzeciw wobec uwzględnienia tegoż

zarzutu. Izba stanęła na stanowisku, iż zgodnie z art. 186 ustawy Pzp wniesienie sprzeciwu

w postępowaniu odwoławczym możliwe jest jedynie wobec uwzględnienia w całości

zarzutów przedstawionych w odwołaniu. Tymczasem w rozpoznawanym przypadku

Zamawiający uwzględnił jeden z wielu zarzutów podniesionych w odwołaniu wniesionym

w sprawie KIO 1675/14, w odniesieniu zaś do pozostałych stał na stanowisku,

iż nie zasługują one na uwzględnienie. Mając to na uwadze, Izba postanowiła rozpoznać

w toku rozprawy odwołanie wniesione w sprawie KIO 1675/14 w całości, uznając

jednocześnie, iż zgłoszenie sprzeciwu wobec uwzględnienia jednego tylko zarzutu

nie jest prawnie dopuszczalne. Podobnie Izba w sprawach: KIO 2482/12, KIO 302/12,

czy też KIO 1602/12, KIO 1607/12, KIO 1613/12, KIO 1616/12, KIO 1617/12, KIO 1618/12.

Izby wykluczyła w odniesieniu do każdego z rozpoznawanych odwołań to, aby wypełniona

została którakolwiek z przesłanek odrzucenia odwołania ustanowionych w art. 189

ust. 2 ustawy Pzp.

3

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron oraz uczestników każdego z postępowań

odwoławczych, na podstawie zebranego materiału dowodowego w każdej ze spraw,

z uwzględnieniem stanowisk stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, skład

orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że Odwołującemu w każdej ze spraw, w świetle

przepisu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, przysługiwało prawo wniesienia odwołania

w postępowaniu o udzielenie zamówienia prowadzonym przez Zamawiającego.

Izba postanowiła zaliczyć w poczet materiału dowodowego w każdej ze spraw dokumentację

postępowania o udzielenie zamówienia – dokumenty przekazane przez Zamawiającego,

a także, jako znane jej z urzędu, dokumenty przekazane przez Zamawiającego w sprawie

KIO 468/14.

Mając na celu ocenę zasadności zarzutów podnoszonych w każdym z odwołań, Izba ustaliła,

że Zamawiający w pkt 4.1 I tomu Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) –

Instrukcji dla Wykonawców wraz z formularzami (IDW) podzielił przedmiot zamówienia

na dwie części.

W pkt 9 IDW zawarty został opis sposobu obliczania ceny:

„9.1. Cena Oferty (w PLN) zostanie wyliczona przez Wykonawcę w Formularzu Cenowym,

którego wzór został umieszczony w Rozdziale 2 Tomu I SIWZ (załącznik do Oferty –

Formularz 2.2. – („Formularz Cenowy”) dla Zadania 1.

9.2. Cena Oferty powinna obejmować całkowity koszt wykonania zamówienia, w tym również

wszelkie koszty towarzyszące wykonaniu zamówienia, o których mowa w Tomach II i III

SIWZ. Wykonawca przeprowadzi właściwe analizy i uwzględni w swoim działaniu

zatrudnienie takiej ilości ekspertów i personelu pomocniczego, aby zapewnić sprawną i

terminową realizację umowy. [pkt 9.2 zgodnie z pismem z dnia 20 marca 2014 r., pkt 1

otrzymał następujące brzmienie: „Każda cena jednostkowa zawarta w ofercie powinna

obejmować całkowity koszt wykonania danej pozycji w przyjętej jednostce czasu

w formularzu cenowym, w tym również wszelkie koszty towarzyszące. Dodatkowo

wykonawca przeprowadzi właściwe analizy i uwzględni wskazaną w umowie możliwość

zmiany ilości Innych ekspertów, aby zapewnić sprawną i terminową realizację”]

9.3. Wynagrodzenie dodatkowego personelu (poza wymienionym w Formularzu cenowym)

należy uwzględnić w wynagrodzeniu personelu podstawowego. [pkt 9.3 został usunięty

z SIWZ zgodnie z pismem z dnia 28 lutego 2014 r., pkt 22]

9.4. Wartość netto pozycji „Koszty administracyjne od rozpoczęcia Usługi do wystawienia

ostatniego Świadectwa Przejęcia” nie może przekroczyć 9 % ceny Oferty netto. Wartość

4

netto pozycji „Działania promocyjne” nie może przekroczyć 1% ceny Oferty netto. Wartość

netto pozycji „Koszt wsparcia Zamawiającego” nie może przekroczyć 0,3 % ceny Oferty

netto. [zdanie: „Wartość netto pozycji „Koszt wsparcia Zamawiającego” nie może

przekroczyć 0,3 % ceny Oferty netto.” zostało usunięte z treści SIWZ zgodnie z pismem

z dnia 28 lutego 2014 r., pkt 54] Wartość netto jednej jednostki czasu w pozycji „Koszty

administracyjne od wystawienia ostatniego Świadectwa Przejęcia do wystawienia

Ostatecznego Świadectwa Płatności” nie może przekroczyć 50 % ceny tej jednostki czasu

w pozycji „Koszty administracyjne od rozpoczęcia Usługi do wystawienia ostatniego

Świadectwa Przejęcia”. Wartość netto pozycji „Wynagrodzenie za nabycie majątkowych

praw autorskich” nie może przekroczyć 0,5 % ceny Oferty netto. W przypadku

gdy którakolwiek z wartości, o których mowa powyżej, zostanie przekroczona Zamawiający

odrzuci taką ofertę na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp. (...)

9.5.3. W pozycji „Usługi zarządzania”, dla każdej ze wskazanych w ofercie osób koszty m.in.:

wynagrodzenia wraz z narzutami, −

urządzenia stanowiska pracy, −

szkoleń personelu nadzoru, −

zakwaterowania i delegacji, −

wyposażenia bhp, −

transportu i łączności, wynagrodzenia wraz z narzutami pracy dodatkowego personelu −

niezbędnego do prawidłowej realizacji przedmiotu zamówienia a nie wskazanego

w załączniku do Oferty - Formularzu Cenowym, [zapis „wynagrodzenia wraz z narzutami

pracy dodatkowego personelu niezbędnego do prawidłowej realizacji przedmiotu

zamówienia a nie wskazanego w załączniku do Oferty - Formularzu Cenowym” został

usunięty z treści SIWZ zgodnie z pismem z dnia 28 lutego 2014 r., pkt 22]

urlopów i zwolnień, −

− dokumentowania stanu budowy (film i zdjęcia),

wszelkie inne koszty związane z zatrudnieniem i pracą tych osób. (...) −

9.6 Dla każdej pozycji wyszczególnionej na Formularzu Cenowym, jeśli składają się na nią

elementy o zróżnicowanych kosztach, jednolita stawka jednostkowa powinna zostać

skalkulowana na zasadzie uśrednienia kosztów składowych.

9.7 Wszystkie kalkulowane koszty z pozycji „Razem” od (1) do (5) Wykonawca zsumuje i

wstawi do pozycji „CENA NETTO”. (...)

9.10 Ceny określone przez Wykonawcę w Formularzu Cenowym nie będą zmieniane w toku

realizacji zamówienia, za wyjątkiem sytuacji określonych w Umowie stanowiącej Tom II

SIWZ.”

5

W pkt 13 IDW zawarty został opis kryteriów wyboru i sposobu oceny ofert oraz udzielenia

zamówienia:

„Zadanie 1.

13.1. Przy dokonywaniu wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie Zadania 1 Zamawiający

stosować będzie następujące kryteria:

- kryterium Cena – waga 60 % = 60 pkt

- kryterium Metodyka – waga 40 % = 40 pkt (...)

13.3. Kryterium Metodyka:

W celu zbadania oferty Wykonawcy w Kryterium Metodyka, Wykonawca zobligowany jest

do złożenia wraz z ofertą opracowania „Metodyka” sporządzonego przez Konsultanta

na formularzu zgodnym z treścią Formularza 2.3. (Formularz „Metodyka”) w oparciu

o poniżej opisane podkryteria.

W ramach kryterium Metodyka punkty zostaną przyznane w skali punktowej do 40 pkt.

UWAGA:

1) W sytuacji, gdy w opracowaniu „Metodyka” Wykonawca zaproponuje dodatkowe działania

nieadekwatne do celu jaki ma zostać osiągnięty w ramach danego podkryterium wówczas

Zamawiający nie przyzna punktów za zaproponowane działanie.

2) W sytuacji, gdy Wykonawca w opracowaniu „Metodyka” zidentyfikuje obszary ryzyka

nieadekwatne do przedmiotu zamówienia wówczas Zamawiający nie przyzna punktów

za zidentyfikowane ryzyko.

3) Opracowanie „Metodyka” stanowić będzie integralną część umowy zawieranej

z wyłonionym w drodze niniejszego postępowania Wykonawcą, wobec tego Wykonawca

będzie związany proponowanymi rozwiązaniami i odpowiedzialny wobec Zamawiającego.

4) Wykonawca zobowiązany jest złożyć opracowanie „Metodyka” w oddzielnym opakowaniu

oznaczonym nazwą i adresem Wykonawcy.

5) W przypadku uznania przez Wykonawcę, że jego opracowanie „Metodyka” stanowi

tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,

Wykonawca w sposób nie budzący wątpliwości musi oznaczyć opakowanie adnotacją

„TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA”, a także uwzględnić ten fakt w Formularzu Oferty.

Sposób przyznawania punktów w kryterium Metodyka.

Kryterium Metodyka podzielone jest na 4 podkryteria:

Podkryterium 1: Zapewnienie przez Konsultanta realizacji zamówienia zgodnie z warunkami

umowy na zarządzanie, OPZ na zarządzanie, PFU oraz dokumentacjami projektowymi –

maksymalnie 15 pkt;

Podkryterium 2: Zapewnienie przez konsultanta organizacji pracy zespołu – maksymalnie

10 pkt;

6

Podkryterium 3: Zapewnienie przez Konsultanta szkoleń dla personelu Konsultanta

(tj. co najmniej ekspertów kluczowych, innych ekspertów oraz ich asystentów) z zakresu

znajomości warunków umowy na zarządzanie i Kontraktów na roboty budowlane,

a także zmieniających się powszechnie obowiązujących przepisów prawa związanych

z realizacją umowy na zarządzanie i Kontraktów na roboty budowlane oraz z zakresu

aktualnego stanu faktycznego na Kontraktach w odniesieniu do warunków umów i

dokumentacji projektowych – maksymalnie 5 punktów;

Podkryterium 4: Jakość stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych

w trakcie świadczenie usługi Konsultanta – maksymalnie 10 pkt.

Każde z powyższych Podkryteriów oceniane będzie indywidualnie przez poszczególnych

członków Komisji Przetargowe.

- punkty będą przyznawane indywidualnie przez poszczególnych członków Komisji

Przetargowej dla każdego Podkryterium,

- następnie z punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji Przetargowej

dla każdego z Podkryterium będzie wyliczana średnia arytmetyczna (ŚREDNIE

ARYTMETYCZNE PODKRYTERIUM = suma punktów przyznanych przez poszczególnych

członków Komisji w danym Podkryterium/ilość członków Komisji);

- wyliczone w ten sposób średnie arytmetyczne dla każdego z Podkryterium zostaną

zsumowane dla całego opracowania „Metodyka” (Podkryterium 1 + Podkryterium 2 +

Podkryterium 3 + Podkryterium 4) otrzymując w ten sposób punktację w Kryterium Metodyka

(...)

Załącznik 2.2 do IDW stanowiły dwa odrębne wzory formularza cenowego dla każdego

z dwóch zadań (ostateczna treść formularza cenowego dla zadania pierwszego została

ustalona pismem z dnia 28 lutego 2014 r., pkt 1)

Kalkulacja cenowa, zgodnie z wzorem formularza, podzielona została na pięć głównych

pozycji. Każda z nich obejmowała kolejne wiersze opisujące elementy składowe przedmiotu

zamówienia, które zgodnie z wzorem należało wycenić. Pozycje pierwsza, trzecia, czwarta i

piąta obejmowały swym zakresem wycenę realizacji określonych usług (wyszczególnionych

tam czynności) w formie miesięcznych ryczałtów (pozycja trzecia obejmowała również

wycenę przygotowania odpowiedniej ilości broszur). Pozycja druga rozbita została

na wycenę dniówek poszczególnych ekspertów (kluczowych i innych) – w odniesieniu

do każdego z ekspertów wskazana została szacowana liczba dniówek, a przemnożenie tej

liczby przez zaoferowaną cenę dniówki, pozwalało otrzymać oferowaną przez wykonawcę

wycenę pracy danego eksperta, zaś zsumowanie tych kwot odnoszących się wszystkich

7

ekspertów pozwalało ustalić zaoferowaną przez wykonawcę wycenę pozycji nr 3

w formularzu cenowym „Usługi zarządzania”.

Pod tabelą, w którą wykonawcy zobowiązani byli wpisać zaoferowane przez siebie ceny,

w powołanym formularzu znajdowała się kolejna tabela opatrzona tytułem „Uwagi

do formularza cenowego”. W odniesieniu do pozycji „Usługi zarządzania” zawarto tam

następujący komentarz:

„2 Usługi zarządzania (pozycja 3)

2.1 Eksperci kluczowi

1. Ekspert kluczowy to taki dla którego opisane zostały warunki udziału w postępowaniu.

2. Liczba ekspertów kluczowych powinna być równa liczbie wymaganych osób

na stanowiska Ekspertów kluczowych.

3. Wykonawca wycenia koszt dniówki (oraz sumy dniówek) osoby na konkretne stanowisko

Eksperta kluczowego.

2.2 Inni eksperci

1. Liczba Innych ekspertów NIE jest równa liczbie wymaganych osób.

2. Wykonawca wycenia koszt dniówki (oraz sumy dniówek) danego rodzaju eksperta

bez względu na liczbę osób.

3. Liczba dniówek i osób będzie rozdysponowana wg potrzeb i harmonogramu

o którym mowa w paragrafie 9 umowy”

W piśmie z dnia 28 lutego 2014 r., w którym opisując zamiany wprowadzone w treści

powołanego formularza cenowego Zamawiający posłużył się formułą „istniejące zapisy

[tu przytoczenie konkretnych zapisów] (...) otrzymuje brzmienie (...)” – tu ponownie

przywołanie konkretnych zapisów, tym razem nowych, zmienionych – tabela z uwagami

do formularza cenowego została pominięta w obu zapisach, tak starej, jak i nowej wersji

treści, co pozwoliło Izbie uznać, że z uwagi na użytą formułę zakomunikowania wykonawcom

wprowadzonych do SIWZ zmian Zamawiający de facto pozostawił tabelę „Uwagi

do formularza cenowego” jako element formularza cenowego. W piśmie z dnia 28 lutego

2014 r. nie zostało wszak w sposób wyraźny wskazane, iż tabela ta została

przez Zamawiającego usunięta. Tym samym wykonawcy przy konstruowaniu oferty powinni

uwzględnić treść w tej tabeli zawartą.

Tom drugi SIWZ stanowiły istotne postanowienia umowy, skonstruowane odmiennie

dla każdego z zadań. Umowa dla zadania 1 (IPO) w § 1 zawierała zbiór definicji.

„Dniówka: jednostka rozliczeniowa czasu świadczenia Usługi przez Personel Konsultanta

(stawka dzienna), wskazana w „Formularzu Cenowym” i służąca do obliczenia

wynagrodzenia za wskazane w Formularzu Cenowym części Usługi, zgodnie z § 27 Umowy.

8

Ryczałt: jednostka rozliczeniowa dla świadczenia Usługi Konsultanta (stawka miesięczna),

wskazana w „Formularzu Cenowym” i służąca do obliczenia wynagrodzenia za wskazane

w Formularzu Cenowym części Usługi, zgodnie z § 6 Umowy. (...)

Personel Konsultanta: Eksperci Kluczowi, Inni Eksperci oraz pozostały personel wskazany

w tabeli „Formularz Cenowy”.

Eksperci Kluczowi: Eksperci wymienieni w poszczególnych pozycjach Załącznika do Oferty –

„Formularz Cenowy” oraz zaproponowani w Załączniku do Oferty „Potencjał kadrowy –

osoby zdolne do wykonania zamówienia”, których kwalifikacje zawodowe i doświadczenie

zostały zweryfikowane przez Zamawiającego na etapie postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego.

Inni Eksperci: Eksperci wymienieni w Załączniku do Oferty – „Formularz Cenowy” inni niż

Eksperci Kluczowi zaproponowani w Załączniku do Oferty „Potencjał kadrowy - osoby zdolne

do wykonania zamówienia”, dla których Zamawiający nie określił wymagań.”

Zgodnie z § 4 IPO:

„1. Wynagrodzenie będzie płatne w okresach miesięcznych, odpowiednio do rzeczywistego

czasu trwania Umowy, w oparciu o czas faktycznie przepracowany przez Personel

Konsultanta oraz w przypadku pozycji ryczałtowych - po wykonaniu danej usługi w danym

miesiącu i jej odbiorze przez Zamawiającego.

2. Łączne Wynagrodzenie Konsultanta wynikające z Umowy, zgodnie z Ofertą Konsultanta

(załącznik do Oferty - Formularz Cenowy), Strony szacują w oparciu o przewidywaną ilość

czasu pracy Personelu Konsultanta i przewidywany czas trwania Kontraktu, na kwotę netto

... złotych (słownie złotych: …) plus … % podatek VAT w kwocie ... złotych, co łącznie

stanowi kwotę brutto ... złotych (słownie złotych: ...).

3. Rzeczywista wysokość łącznego wynagrodzenia zależy od rzeczywistego zakresu

świadczonej Usługi, a w szczególności zależy od ewentualnego przedłużenia czasu

wykonywania Usługi przez Konsultanta, przy czym maksymalna wartość zobowiązania

za wykonywanie czynności będących Przedmiotem Umowy, z uwzględnieniem waloryzacji,

wraz z naliczonym podatkiem VAT, nie może przekroczyć ... (słownie: …), obliczonej

jako 150% szacowanej łącznej wysokości wynagrodzenia brutto.

4. Wysokość stawki dziennej za pracę Personelu Konsultanta oraz wysokość pozycji

ryczałtowych nie będą podlegały zmianom w stosunku do Kosztorysu Ofertowego.”

W § 6 IPO określone zostały zasady rozliczania umowy:

„1. Płatność za wykonywanie Usługi będzie następowała w okresach miesięcznych,

na podstawie prawidłowo wystawionych przez Konsultanta faktur VAT, potwierdzonych

każdorazowo przez Zamawiającego.

9

2. Warunkiem wystawienia przez Konsultanta faktury VAT jest uzyskanie przez Konsultanta

następujących dokumentów (warunki będą spełnione łącznie):

1) miesięcznego raportu ewidencji czasu pracy Personelu Konsultanta (dniówek)

wraz z nagraniem na nośniku elektronicznym obrazującym fotorejestrację czasu pracy,

potwierdzonych przez Inżyniera Kontraktu i zatwierdzonych przez Kierownika Projektu;

2) zestawienia elementów rozliczeniowych, dla których płatność jest dokonywana w formie

ryczałtu – po wykonaniu danej usługi w danym miesiącu i jej odbiorze przez Zamawiającego

(...)”

W § 27 IPO Zamawiający zawarł zapisy odnoszące się do rozliczania godzin pracy członków

Personelu Konsultanta:

„1. Konsultant jest zobowiązany tak zorganizować codzienną pracę Personelu,

aby uwzględnić czas pracy Wykonawców w stopniu zapewniającym należyte wykonywanie

przez Konsultanta obowiązków wynikających zarówno z Umowy, obowiązującego prawa,

jak i Kontraktu. Czas pracy powinien uwzględniać normalny czas pracy Wykonawcy,

czyli poniedziałek – sobota w godzinach 6:00 – 22:00, a w szczególnych przypadkach

uzasadnionych procesem technologicznym, bądź mobilizacją Wykonawcy zapewnić pracę

w trybie 24 h przez 7 dni w tygodniu.

2. Konsultant jest uprawniony do wynagrodzenia w wysokości:

a. jednej stawki dziennej określonej w tabeli „Formularz Cenowy” – z tytułu usług

świadczonych przez członka Personelu Konsultanta w wymiarze nie mniejszym niż 8 pełnych

godzin w danej dobie;

b. połowy stawki dziennej określonej w tabeli „Formularz Cenowy” – z tytułu usług

świadczonych przez członka Personelu Konsultanta w wymiarze mniejszym niż 8 pełnych

godzin w danej dobie.”

Zamawiający po zakończeniu badania i oceny ofert pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r.

poinformował wykonawców biorących udział w prowadzonym przez niego postępowaniu

o udzielenie zamówienia o uznaniu za najkorzystniejszą w zadaniu pierwszym oferty

złożonej przez Egis. Oferta złożona przez konsorcjum ECMG została sklasyfikowana

na drugiej pozycji. Oferta złożona przez TPF została przez Zamawiającego odrzucona.

Wobec powołanych czynności tak konsorcjum ECMG, jak i TPF, każde odrębnie, wniosło

odwołania do Prezesa Izby.

Izba, kierując się przepisem art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, każde z odwołań rozpoznała

w granicach zarzutów w nich zawartych i popieranych w toku postępowania odwoławczego.

10

Skład orzekający Izby, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz

zakres zarzutów podniesionych w każdym z odwołań, doszedł do przekonania, iż jedynie

w przypadku sprawy KIO 1675/14 część ze sformułowanych przez Odwołującego

w tej właśnie sprawie zarzutów znalazło oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym,

a to z kolei spowodowało, że odwołanie wniesione w sprawie KIO 1675/14, jako takie,

zasługiwało na uwzględnienie. Odwołanie wniesione w sprawie KIO 1671/14 zostało

oddalone.

KIO 1671/14

Odwołujący w sprawie KIO 1671/14 twierdził, iż Zamawiający ocenił złożoną przez niego

ofertę w sposób sprzeczny z kryteriami oceny określonymi w pkt 13.3 IDW, czego skutkiem

było przypisanie złożonej przez niego ofercie zbyt małej liczby punktów, a co za tym idzie

nieuznaniem jej za najkorzystniejszą w ramach zadania pierwszego. Twierdził on,

iż w świetle zapisów SIWZ odnoszących się do opisu podkryteriów 1.1 i 1.2, jedynie

w przypadku podkryterium 1.1 Zamawiający oczekiwał wskazania rozwiązań dodatkowych,

tj. takich, które nie zostały przewidziane w SIWZ, w przypadku zaś podkryterium 1.2, 1.3 i 2.3

już takich wymagań w SIWZ nie wyraził, stąd możliwym było wskazanie rozwiązań już

w SIWZ przewidzianych. W tym kontekście twierdził, iż Zamawiający bezpodstawnie

nie przyznał złożonej przez niego ofercie punktów za rozwiązania przewidziane w pkt 1.2.2

przedstawionej przez niego Metodyki. Zdaniem konsorcjum ECMG maksymalna, możliwa

do uzyskania liczba punktów, winna być przypisana jego ofercie również w ramach

podkryterium 1.3 i 2.3. Stał on na stanowisku, że zaproponowane przez niego rozwiązania

odpowiadają wymogom określonym w SIWZ. Również w podkryterium 4 Zamawiający,

zgodnie z twierdzeniami Odwołującego w sprawie 1671/14, ocenił złożoną przez niego ofertę

w sposób nieprawidłowy i zaniechał przyznania dziesięciu punktów należnych jego ofercie.

Izba, kierując się przepisem art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, mając na celu określenie granic

zarzutów zawartych w odwołaniu, ustaliła, że w odwołaniu rozpoznawanym w sprawie

KIO 1671/14 nie zostały zawarte twierdzenia o dokonaniu przez Zamawiającego błędnej

oceny oferty złożonej przez konsorcjum ECMG w ramach podkryterium 1.2.3. Mając to

na uwadze, Izba uznała, że podnoszone przez Odwołującego w sprawie KIO 1671/14 w toku

rozprawy przed Izbą twierdzenia o niewłaściwej ocenie przez Zamawiającego złożonej

przez niego oferty w ramach powołanego podkryterium 1.2.3 wykraczają poza granice

kognicji Izby, nie mogły być zatem przez Izbę rozpoznane.

Jak to zostało ustalone, zgodnie z zapisami pkt 13.3 IDW każde z czterech podkryteriów

w ramach kryterium „Metodyka” oceniane mieć było indywidualnie przez poszczególnych

11

członków komisji przetargowej. Zgodnie z treścią protokołu postępowania w skład komisji

przetargowej powołanych zostało łącznie dwunastu członków. Zgodnie z powołanym

pkt 13.3 IDW każdy z tych członków miał przyznawać indywidualnie punkty dla każdego

podkryterium. Następnie z punktów przyznanych przez poszczególnych członków komisji

przetargowej dla każdego z podkryterium wyliczana mieć była średnia arytmetyczna,

ustalana przez podzielenie sumy punktów przyznanych przez poszczególnych członków

komisji w danym podkryterium przez ilość członków Komisji. Dopiero wyliczone w ten sposób

średnie arytmetyczne dla każdego z podkryterium miały zostać zsumowane dla całego

opracowania „Metodyka” co pozwolić miało ustalenie w ten sposób punktacji w kryterium

„Metodyka” przyznanej badanej ofercie. Mając na uwadze przytoczone zapisy IDW, Izba

uznała, iż dla ustalenia, czy Zamawiający prawidłowo ocenił ofertę złożoną przez konsorcjum

ECMG w ramach kryterium „Metodyka” koniecznym jest ustalenie, w jaki sposób oceny

dokonali poszczególni członkowie komisji przetargowej. Dopiero bowiem ustalenie wyrażonej

przez każdego z nich indywidualnej oceny i poznanie przyznanej przez każdego z członków

liczby punktów (w każdym z podkryteriów, do których odnosi się Odwołujący, np. pkt 1.2.2)

na podstawie dokonanych przez nich ustaleń, w tym poznanie przesłanek, którymi kierowali

się oni przy przypisywaniu ocenianej ofercie określonej liczby punktów, pozwoliłoby

na wiarygodne ustalenie, czy Zamawiający dopuścił się oceny oferty złożonej

przez konsorcjum ECMG z naruszeniem postanowień pkt 13.3 IDW. W ocenie Izby,

w świetle przytoczonych zapisów powołanego punktu IDW, dokonanie takich ustaleń

jest konieczne do rozstrzygnięcia o zasadności zarzutów sformułowanych

przez w sprawie KIO ECMG Odwołującego 1671/14. Tymczasem konsorcjum

we wniesionym przez siebie odwołaniu w ogóle nie odniosło się do tego zagadnienia,

choć zgodnie z art. 190 ust. 2 ustawy Pzp, jako strona, która z określonych faktów wywodzi

skutki prawne, zobowiązane było do przedstawienia odpowiednich dowodów

dla stwierdzenia tychże faktów. Z przywoływanego przez Odwołującego w sprawie

KIO 1671/14 zbiorczego zestawienia punktacji wynika, iż poszczególni członkowie

przyznawali ofercie złożonej przez powołanego wykonawcę w ramach poszczególnych

podkryteriów rożną liczbę punktów, co stanowi dodatkowy argument za uznaniem

za konieczne odniesienie się przez konsorcjum ECMG do punktacji przyznanej złożonej

przez niego ofercie przez poszczególnych członków. W ocenie Izby, w świetle postanowień

pkt 13.3 IDW działanie takie było niezbędne, albowiem bez możliwości dokonania oceny

prawidłowości takiej oceny, nie było również możliwości oceny prawidłowości dalszych

etapów oceny w ramach kryterium „Metodyka”. Powołany pkt 13.3 IDW zawierał opis

kolejnych kroków procedury oceny ofert w ramach tegoż kryterium, zaś Odwołujący

nie odniósł się w sposób zindywidualizowany do ocen wyrażonych przez poszczególnych

członków komisji, co uniemożliwiło Izbie ocenę prawidłowości tegoż pierwszego,

12

a w konsekwencji także następnych kroków procedury oceny w ramach powołanego

kryterium. W samym odwołaniu zawarte zostały jedynie ogólne twierdzenia o dokonaniu

przez Zamawiającego oceny w sposób niezgodny z zapisem pkt 13.3 IDW. Na marginesie

należy wskazać, iż w rozpoznawanym odwołaniu nie zostały zawarte zarzuty naruszenia

przez Zamawiającego art. 92 ustawy Pzp poprzez niedostateczne uzasadnienie dokonanych

w toku postępowania o udzielenie zamówienia czynności, które mogłoby uniemożliwić

Odwołującemu w sprawie KIO 1671/14 prawidłowe sformułowanie zarzutów. Co oznaczało

zapewne, iż przekazane przez Zamawiającego informacje wykonawca ten uznał

za wystarczające.

Kierując się tak poczynionymi ustaleniami, Izba uznała, że nie zostało w toku postępowania

odwoławczego udowodnione, że Zamawiający dopuścił się naruszenia określonych

przez siebie w pkt 13.3 IDW zasad oceny złożonych mu ofert w ramach kryterium

„Metodyka”, a tym samym, że dopuścił się naruszenia przepisów ustawy Pzp przywołanych

w rozpoznawanym odwołaniu. Mając to na uwadze oddaliła odwołanie wniesione

przez konsorcjum ECMG.

KIO 1675/14

Odwołujący w sprawie 1675/14 twierdził, iż przyjęty przez niego sposób wyceny oferty,

a w szczególności pozycji „Usługi zarządzania” w formularzu cenowym, odpowiada

wymaganiom SIWZ. Tym samym treść złożonej przez niego oferty odpowiada treści SIWZ.

Stał on na stanowisku, iż zawarte w SIWZ definicje pojęć „dniówka” i „personel konsultanta”,

a także zapisy pkt 9.2 i 9.5.3 IDW, jak również dokonana przez niego wykładnia pojęcia

„pozycja” odnoszące sie do formularza cenowego (twierdził, iż formularz cenowy zawiera

jedynie pięć głównych pozycji, inne zaś wiersze zawarte w tym formularzu nie mogą być

określone tym mianem) pozwalają uznać, że dopuszczalnym było ujęcie wszystkich kosztów,

o których mowa w pkt 9.5.3 IDW w którejkolwiek z cen składowych ujawnionych w pozycji

„Usługi zarządzania”. W jego ocenie, nie było wymagane w świetle zapisów SIWZ, tak jak

chciałby tego Zamawiający zgodnie z uzasadnieniem decyzji o odrzuceniu oferty złożonej

przez TPF, aby w wierszu formularza cenowego odnoszącym się do konkretnego eksperta

zawarte został wszystkie koszty wymienione w pkt 9.5.3 IDW, których poniesienie będzie

konieczne w związku z pracą tego właśnie eksperta. Zdaniem Odwołującego w sprawie

KIO 1675/14 możliwym było przenoszenie tych kosztów miedzy wierszami, z tym tylko

zastrzeżeniem, że musiały być one uwzględnione w ramach pozycji „Usługi zarządzania”.

Mając to na uwadze, Odwołujący w sprawie KIO 1675/14 twierdził, że Zamawiający nie miał

podstaw do odrzucenia złożonej przez niego oferty na podstawie art. 89 ust. 1

pkt 2) ustawy Pzp.

13

Zdaniem TPF takie właśnie ukształtowanie ceny ofertowej nie mogło zostać również uznane

za podstawę do odrzucenia złożonej przez niego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3)

w zw. z art. 3 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji lub

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 8) w zw. z art. 14 ustawy Pzp oraz art. 5 ustawy kodeks

cywilny.

Niezależnie od powyższego TPF zarzucało Zamawiającemu naruszenie art. 89 ust. 1

pkt 2) ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy: EGIS. Twierdził on,

że powołany wykonawca zaoferował Zamawiającemu cenę, która została skalkulowana

w sposób, który nie odpowiadał wymaganiom określonym w pkt 9.4 IDW.

W ocenie Izby Odwołujący w sprawie KIO 1675/14 dokonał nieprawidłowej wykładni zapisów

SIWZ. Zdaniem Izby treść SIWZ, w szczególności pkt 9.2 IDW, nie pozwalała przyjąć,

iż wszelkie koszty, których poniesienie należało uwzględnić przy wycenie pracy każdego

z ekspertów zgodnie z pkt 9.5.3 IDW, można było w uwzględnić w którymkolwiek z wierszy

pozycji „Usługi zarządzania”, a tym samym, aby można było koszty pracy jednego eksperta

uwzględniać w kilku wierszach pozycji „Usługi zarządzania” jednocześnie. Stanowisko TPF,

zgodnie z którym mianem „pozycja” można było zgodnie z SIWZ określać jedynie pięć

głównych pozycji formularza cenowego, w ocenie składu orzekającego, uznać należało

za zbyt daleko idące.

Zgodnie z pkt 9.2 IDW „Każda cena jednostkowa zawarta w ofercie powinna obejmować

całkowity koszt wykonania danej pozycji w przyjętej jednostce czasu w formularzu cenowym,

w tym również wszelkie koszty towarzyszące.” W zapisie tym mowa w sposób wyraźny

o wycenie kosztu wykonana danej pozycji w określonej jednostce czasu. Zestawiając ten

zapis z treścią formularza cenowego, dostrzec można, iż we wzorze tegoż formularza

jednostki czasowe (dniówki) w pozycji „Usługi zarządzania” określone zostały jedynie

w wierszach odnoszących się do poszczególnych ekspertów. W wierszu opisanym hasłem

„Usługi zarządzania” wykonawcy zobowiązani zostali jedynie do wpisania sumy kwot

stanowiących wycenę pracy określonej liczby dniówek poszczególnych ekspertów. Brak tam

jakiegokolwiek wskazania na „przyjętą jednostkę czasu”. Takie rozumienie powołanego

zapisu wzmacnia treść zawarta w tabeli „Uwagi do Formularza Cenowego”, w której mowa

w sposób wyraźny o konieczności wyceny koszu dniówki osoby na konkretne stanowisko

eksperta kluczowego oraz kosztu dniówki danego rodzaju eksperta spośród grupy innych

ekspertów. Nie można zatem mówić o cenie jednostkowej inaczej, niż tylko odnosząc ją

do wyceny poszczególnych ekspertów.

14

W definicji pojęcia „Eksperci Kluczowi” zawartej w § 1 IPO mowa jest o ekspertach

wymienionych w poszczególnych pozycjach formularza cenowego – zatem pojęcia „pozycja”

użyto w odniesieniu do każdego z wierszy składających się na pozycję „Usługi zarządzania”,

stąd nie jest uzasadnione twierdzenie TPF, iż pojęcia tego używano w treści SIWZ tylko

w odniesieniu do pięciu głównych pozycji formularza cenowego.

Dodatkowo zaznaczenia wymaga, iż w pkt 9.2 IDW mowa jest o całkowitym koszcie

wykonana danej pozycji, co koresponduje, zdaniem Izby, z regulacją pkt 9.5.3 IDW,

który wymaga wyceny dla każdej ze wskazanych w ofercie osób co najmniej określonych

tam kosztów. Tym samym SIWZ uniemożliwia rozpisywanie kosztu pracy poszczególnych

ekspertów w kliku różnych wierszach znajdujących się w pozycji „Usługi zarządzania”.

Znalazły odzwierciedlenie w zapisach SIWZ twierdzenia Zamawiającego, zgodnie

z którymi określona w formularzu cena jednostkowa za dniówkę pracy poszczególnych

ekspertów będzie wyznacznikiem wynagrodzenia należnego wykonawcy na etapie realizacji

umowy. Jak to zostało ustalone w § 27 ust. 2 lit. a) i b) IPO zawarto wyraźne odniesienia

do jednej stawki dziennej określonej w formularzu cenowym za pracę członka personelu

konsultanta, a także przewidziano zróżnicowanie wynagrodzenia od ilości godzin

przepracowanych danego dnia przez określonego eksperta. Zauważyć przy tym należy,

że dalsze zapisy § 27 określają zasady monitorowania liczby faktycznie przepracowanych

przez każdego z ekspertów godzin pracy w każdym z dni realizacji umowy. Z zapisami tymi

koresponduje § 6 ust. 2 pkt 1) IPO, gdzie mowa o raportach ewidencji czasu pracy personelu

konsultanta (dniówek), a także § 4 ust. 1 IPO, gdzie mowa jest o ustalaniu wynagrodzenia

w oparciu o czas faktycznie przepracowany przez personel konsultanta.

Uwzględniając wszystkie te zapisy SIWZ, Izba uznała, że nie zostało w toku postępowania

odwoławczego wykazane, aby Zamawiający w sposób nieuzasadniony odrzucił ofertę

złożoną przez Odwołującego w sprawie KIO 1675/14 na podstawie art. 89 ust. 1

pkt 2) ustawy Pzp, albowiem sposób kalkulacji ceny zaoferowany przez tego wykonawcę stoi

w sprzeczności z zapisami SIWZ i co szczególnie istotne wpływa on w sposób znaczący

na etap ustalania wynagrodzenia należnego wykonawcy na etapie realizacji umowy.

Akceptacja zaoferowanego przez TPF sposobu kalkulacji cen jednostkowych uczyniłaby

pozornym rozliczanie faktycznie przepracowanego czasu przez poszczególnych członków

personelu konsultanta, a zapisy o ewidencji rzeczywistego czasu pracy uczyniłoby zapisami

pustymi.

Niezależnie od dokonanej powyżej oceny sposobu kalkulacji ceny zaoferowanej przez TPF

w kontekście jego zgodności z zapisami SIWZ, w ocenie Izby potwierdzone zostało w toku

15

postępowania odwoławczego, iż dwie kolejne podstawy do odrzucenia oferty złożonej

przez TPF z uwagi na taki właśnie sposób kalkulacji ceny nie znalazły uzasadnienia

w ustalonym stanie faktycznym i prawnym. Zdaniem Izby zostało wykazane,

iż nie było podstaw do odrzucenia oferty złożonej przez TPF na podstawie art. 89 ust. 1

pkt 3) i 8) ustawy Pzp z powodów, które zakomunikował temu wykonawcy Zamawiający

w piśmie z dnia 6 sierpnia 2014 r. W ocenie Izby nieuzasadnione było uznanie,

iż taki właśnie sposób kalkulacji ceny ofertowej mógł doprowadzić, jak to twierdził

Zamawiający, do wypaczenia wyników postępowania, czy też stanowiło manipulowanie

ceną, które doprowadzić miało TPF do uzyskania zamówienia, a innych wykonawców

stawiało w gorszej sytuacji na etapie wyboru oferty najkorzystniejszej. Zgodnie

z pkt 13.2 IDW w kryterium „Cena” złożone Zamawiającemu oferty miały być porównywane

w kontekście całkowitej ceny brutto wynikającej z formularza ofertowego. Tym samym

odmienne rozłożenie kosztów realizacji zadania w ramach jednej z pięciu głównych pozycji

formularza cenowego, mimo faktu, iż nie odpowiadało to treści SIWZ, nie mogło zostać

uznane za mogące oddziaływać na wynik postępowania. W toku oceny porównywane były

bowiem nie pojedyncze ceny jednostkowe odpowiadające kosztom pracy poszczególnych

ekspertów, ale całkowite ceny brutto. A tego, że TPF nie objęło ceną całkowitą wszystkich

kosztów Zamawiający twierdzeń nie formułował. Izba uznała, iż Odwołujący w sprawie

KIO 1675/14 wykazał również, że Zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia złożonej

przez niego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 8) ustawy Pzp. Zasadnie podnosiło TPF,

iż Zamawiający nie wykazał, że złożona przez niego oferta jest nieważna na podstawie

przepisów innych, niż ustawa Pzp, ustaw. Taką podstawą prawną, w rozpoznawanym

przypadku nie mógł być na pewno art. 5 kodeksu cywilnego. W tych okolicznościach, Izba

uznała, iż Odwołujący wykazał, że Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów ustawy

Pzp w omawianym tu zakresie. Fakt ten nie mógł jednak, wobec uznania zasadności

odrzucenia oferty złożonej przez TPF na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp, wpłynąć

na nakazanie unieważnienia decyzji o odrzuceniu tejże oferty.

Niezależnie od powyższego TPF zarzucało Zamawiającemu naruszenie art. 89 ust. 1

pkt 2) ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy: EGIS. Twierdził on,

że powołany wykonawca zaoferował Zamawiającemu cenę, która została skalkulowana

w sposób, który nie odpowiadał wymaganiom określonym w pkt 9.4 IDW.

Ostatnim z podnoszonych przez TPF zarzutów, było twierdzenie o naruszeniu przepisu

art. 89 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy: EGIS,

mimo faktu, iż wykonawca ten zaoferował Zamawiającemu cenę, która została skalkulowana

w sposób, który nie odpowiadał wymaganiom określonym w pkt 9.4 IDW. Zamawiający

16

w powołanej jednostce redakcyjnej IDW postanowił min. że: „wartość netto pozycji «Koszty

administracyjne od rozpoczęcia Usługi do wystawienia ostatniego Świadectwa Przejęcia»

nie może przekroczyć 9 % ceny Oferty netto”. Zawarł tam również pouczenie,

zgodnie z którym: „W przypadku gdy którakolwiek z wartości, o których mowa powyżej,

zostanie przekroczona Zamawiający odrzuci taką ofertę na podstawie art. 89 ust. 1

pkt 2) ustawy Pzp.” Tymczasem wykonawca: Egis wycenił powołaną pozycję: „Koszty

administracyjne od rozpoczęcia usługi do wystawienia ostatniego Świadectwa Przejęcia",

powyżej wskazanej w pkt.9.4 IDW kwoty 9 % całkowitej ceny oferty netto. Jak twierdził

Odwołujący w sprawie KIO 1675/14: „Zgodnie z ofertą tego wykonawcy koszty

administracyjne Razem (pozycja 1) wynoszą 853 000,00 zł netto. Wskazać należy iż 9 %

z całkowitej oferowanej przez tego wykonawcę kwoty netto tj. z kwoty 9 461 580,00 zł netto

wynosi 851 542,20 zł netto. Tym samym wykonawca ten wycenił pozycję „Koszty

administracyjne od rozpoczęcia Usługi do wystawienia ostatniego Świadectwa Przejęcia"

z przekroczeniem wymaganego 9% limitu, a zatem nie zostały spełnione wymagania SIWZ

a oferta wykonawcy EGIS Poland Sp. z o.o. powinna zostać odrzucona.”

Zamawiający podzielił stanowisko TPF. We wniesionej przez siebie odpowiedzi

na odwołanie, oświadczył, iż uwzględnia odwołanie w zakresie tego właśnie zarzutu.

Twierdził on, iż z uwagi na fakt związania go postanowieniami SIWZ, a także wobec

zawarcia w pkt 9.4 IDW pouczenia o odrzuceniu oferty, w przypadku nieuwzględnienia

przez wykonawcę wymogów w tym punkcie zawartych, nie mógł on uznać podnoszonej

przez Odwołującego w sprawie KIO 1675/14 niezgodności za nieistotną omyłkę podlegającą

poprawieniu w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3) ustawy Pzp. Wskazywał również, że kolejnym

powodem, dla którego uznanie tego błędu za omyłkę podlegająca poprawieniu, jest to,

że na cenę zaoferowaną w powołanej pozycji sumują się 4 wartości składowe.

Oświadczenie złożone przez Zamawiającego Izba, na podstawie art. 190 ust. 5 ustawy Pzp,

uznała w rozpoznawanym przypadku za przyznanie faktów, które nie budzi wątpliwości

co do zgodności ze rzeczywistym stanem rzeczy. Izba podzieliła również ocenę prawną

wyrażoną przez Strony. Mając to na uwadze, uwzględniła rozpoznawany zarzut,

a tym samym odwołanie jako takie.

Uwzględniając tak poczynione ustalenia i dokonane rozstrzygnięcia, Izba, działając

na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9

i 10 ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania, oraz w oparciu o przepisy

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

17

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba wzięła w szczególności

pod uwagę przepis § 3 pkt 2) powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym uzasadnione

koszty strony postępowania odwoławczego ustala się na podstawie rachunków

przedłożonych do akt sprawy. Mając na uwadze fakt, iż każdej ze spraw Strona wygrywająca

przedłożyła odpowiednie rachunki, Izba w sprawie KIO 1671/14 uwzględniła, zgodnie

z § 5 ust. 3 pkt 1) powołanego rozporządzenia, wniosek o obciążenie Odwołującego

kosztami wynagrodzenia pełnomocnika poniesionymi przez Zamawiającego, zaś w sprawie

KIO 1675/14 uwzględniła, zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 1) powołanego rozporządzenia, wniosek

o obciążenie Zamawiającego kosztami wynagrodzenia pełnomocnika poniesionymi

przez Odwołującego.

Przewodniczący: ……………………………

18