KIO 2166/11

Sygn. akt: KIO 2166/11

WYROK

z dnia 19 października 2011 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Emil Kawa

Protokolant: Łukasz Listkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2011 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 7 października 2011 r. przez

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Remondis Sanitech

Poznań Sp. z o.o., i „San – Eko” Zakład Usług Komunalnych Krzysztof Skoczylas, 61-

623 Poznań, ul. Górecka 104 w postępowaniu prowadzonym przez Zarząd Dróg Miejskich

w Poznaniu, 61-623 Poznań, ul. Wilczak 16

przy udziale wykonawcy SITA Wrocław Sp. z o.o., 54-530 Wrocław, ul. Jerzmanowska 13

zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia Remondis Sanitech Poznań Sp. z o.o., i „San – Eko” Zakład Usług

Komunalnych Krzysztof Skoczylas, 61-623 Poznań, ul. Górecka 104 i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Remondis Sanitech Poznań

Sp. z o.o., i „San – Eko” Zakład Usług Komunalnych Krzysztof Skoczylas, 61-

623 Poznań, ul. Górecka tytułem wpisu od odwołania.

1

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Przewodniczący: ……………

2

Sygn. akt 2166/11

Zamawiający, Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu ul. Wilczak 16 61 - 623 Poznań, zwany

dalej „Zamawiającym” prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

przetargu nieograniczonego, pn. „Zimowe utrzymanie i oczyszczanie pasów drogowych

miasta Poznania w okresie od 16 października 2011 r. do 15 kwietnia 2011 r.".

Zamawiający pismem z dnia 28 września 2011 r. doręczonym wykonawcom w dniu 29

września 2011 r. poinformował o dokonaniu wyboru Wykonawcy zamówienia publicznego,

na realizację zadania z grupy K, część 11, zadania K IV, część 14, zadanie K VII, zadania z

grupy ZU, część 4 zadania ZU IV, część 7 zadania ZU VII tj. SITA Wrocław sp. z o.o. który to

wykonawca skutecznie przystąpił do niniejszego postępowania odwoławczego.

Od takiej decyzji Zamawiającego odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wniósł

wykonawca Remondis Sanitech Poznań Sp. z o.o., i „San – Eko” Zakład Usług Komunalnych

Krzysztof Skoczylas, 61-623 Poznań, ul. Górecka 104, zwanych dalej „Odwołującym”.

W złożonym odwołaniu zarzucił Zamawiającemu:

1. brak zapłaty wymaganego wadium warunkującego uczestnictwo w postępowaniu,

2. nie przedłożenie wymaganego zezwolenia na obieranie odpadów komunalnych od

właścicieli nieruchomości.

3. naruszenie art. 87 ust. 1a prawa zamówień publicznych poprzez dopuszczenie do

istotnej zmiany oferty Wykonawcy, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza.

W zakresie zarzutu braku wpłacenia wadium wskazał, że wykonawca - SITA Wrocław sp. z

o.o. nie dopełniła warunku uczestnictwa w postępowaniu określonego w Specyfikacji

Istotnych Warunków Zamówienia nr ref. Dz/UI/341/097/01 w XIII pkt. 2 i 3 dotyczącego

wniesienia stosownego wadium przed dniem składania ofert.

Wpłata wadium, zaliczona przez Zamawiającego na poczet oferty SITA Wrocław sp. z o.o.,

została dokonana przez SITA Poznań sp. z o.o., której byt prawny ustał z dniem dokonania

wpisu połączenia spółek przez sąd rejestrowy, tj. 01 września 2011 r. Zaplata wadium za

udział w postępowaniu na wykonanie przedmiotowego zamówienia publicznego została

dokonana w dniu 08 września 2011 r.

W związku z powyższym należało, jego zdaniem uznać, że wpłata wadium została

dokonana przez podmiot, który nie miał wówczas zdolności prawnej, a więc w konsekwencji

nie mógł skutecznie dokonywać jakichkolwiek rozporządzeń majątkowych.

W zakresie zarzutu nieposiadania wymaganych zezwoleń na odbiór odpadów, zarzucił

Zamawiającemu iż SITA Wrocław sp. z o.o. nie dopełniła warunków uczestnictwa w

postępowaniu, określonych w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia nr ref.

3

Dz/LT/341/097/01 w IX pkt 1.1. lit. a i b dotyczących posiadania aktualnych na dzień

składania ofert decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie odbierania

odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Wykonawca - SITA Wrocław sp. z o.o.

na dzień składania ofert nie posiadał decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w

zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i nie przedłożył ww.

zezwolenia w toku postępowania wyjaśniającego.

SITA Wrocław sp. z o.o. w wyniku przejęcia spółki SITA Poznań sp. z o.o., które nastąpiło z

dniem wpisu tj. 01 września 2011 r., nie nabyła, jego zdaniem - nie stała się podmiotem

pozwolenia Prezydenta Miasta Poznania, na prowadzenie działalności w zakresie odbierania

odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

SITA Wrocław sp. z o.o. na podstawie art. 8a ust. 2 i 3 ustawy z 13 września 1996 roku o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U.nr 5 poz. 236 z 2008 roku z późn.

Zmianami) zobowiązana była do zgłoszenia połączenia spółek SITA Wrocław sp. z o.o. i

SITA Poznań sp. z o.o. i uzyskania w tej mierze zmiany pozwolenia (decyzji) posiadanej

dotychczas przez inny podmiot - SITA Poznań Sp. z. o.o., z którym się połączyła.

Wymóg taki Odwołujący wywodził z treści art. 8a.ust. 2 w/w ustawy, zgodnie z którym to

przepisem przedsiębiorca jest zobowiązany niezwłocznie zgłaszać wójtowi, burmistrzowi lub

prezydentowi miasta wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu. Stoi na stanowisku,

że dopiero wydanie nowej decyzji w zakresie podmiotu uprawnionego do odbierania

odpadów po połączeniu spółek, umożliwia wykonywanie zadań objętych zezwoleniem, a tym

samym umożliwia uczestnictwo w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, a

takiej zmienionej decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie odbierania

odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości SITA Wrocław Sp. o.o. nie przedłożyła

w niniejszym postępowaniu.

Przedstawiając argumentacje prawna mającą potwierdzać zasadność podniesionego

zarzutu Odwołujący stwierdził, że generalną zasadą sukcesji praw i obowiązków na

podstawie art. 494 Kodeksu spółek handlowych jest ich bezpośrednie przejście na spółkę

przejmującą. Ta zasada doznaje jednak ograniczenia w prawie administracyjnym, w którym

„obowiązuje zasada, że prawa i obowiązki o charakterze administracyjnoprawnym są

związane z osobą, dla której zostały ustanowione (zob. G. Łaszczyca, R. Sasiak, Łączenie

spółek kapitałowych a sukcesja praw i obowiązków wg sfery publicznoprawnej (wybrane

zagadnienia), Pr.Sp. 1999, nr 4, s. 3).

Ponadto wskazał na tezę z orzeczenia NSA z dnia 24 lipca 2007 r. (II OSK 674/06) zgodnie,

z którym „sukcesja praw i obowiązków z art. 494 § 1 k.s.h. nie ma charakteru

bezwzględnego, doznając ograniczeń na gruncie prawa publicznego". Bezsprzecznie ustawa

o utrzymaniu porządku i czystości w gminach stanowi część prawa administracyjnego, przez

co zostaje włączona do specyficznego reżimu prawnego w zakresie transpozycji praw i

4

obowiązków spółki przejmowanej w stosunku do spółki przejmującej. Zdaniem Odwołującego

ograniczenie generalnej zasady art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych w przedmiotowej

sprawie doznaje ograniczenia na gruncie art. 8a ust. 2 Ustawy o czystości i utrzymaniu

porządku w gminie, który to przepis formułuje obowiązek niezwłocznego zgłoszenie

wszelkich zmian danych, określonych w zezwoleniu, w tym nazwy podmiotu uprawnionego

na mocy danego zezwolenia. Przepisowi temu należy według Odwołującego przypisać

charakter lex specialis w stosunku art. art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

Nadto wskazał na fakt doniosłości społecznej znaczenia obowiązku zgłoszenia zmiany w

pozwoleniach dla tego typu usług, gdyż jego zdaniem nie można właścicieli nieruchomości

narażać na niepewność co do podmiotów uprawnionych do realizacji usługi odbioru

odpadów.

W zakresie zarzutu trzeciego dotyczącego istotnej zmiany treści oferty wskazał, że w toku

postępowania wyjaśniającego podmiot SITA Wrocław sp. z o.o. dokonała istotnej zmiany

treści oferty polegającej na zmianie Wykonawcy. Stwierdził, że oferta została złożona w dniu

07 września 2011 r. przez nieistniejący wówczas podmiot SITA Poznań sp. z o.o. Pierwotna

oferta została złożona przez Konsorcjum SITA Polska sp. z o.o. i SITA Wrocław sp. z o.o. W

toku postępowania wyjaśniającego w odpowiedzi na pismo Zamawiającego z dnia 21

września 2011 r. oferta została zmieniona poprzez wskazanie wyłącznego wykonawcy

zamówienia publicznego tj. SITA Wrocław sp. z o.o. dokonując w ten sposób istotnej zmiany

treści oferty. Ponadto na potwierdzenie zarzutu przywołał treść protokołu postępowania

gdzie według stanu na dzień 9 września 2011r, że ofertę złożyła SITA Wrocław i SITA

Polska, co niewątpliwie wskazywało na fakt, iż tę ofertę złożyło konsorcjum, natomiast w

protokole z 3 października 2011r., Zamawiający wpisał , że składającym ofertę jest tylko

SITA Wrocław. Tym samym zdaniem Odwołującego doszło do zmiany podmiotu

składającego ofertę, a powstało to w wyniku prowadzenia negocjacji pomiędzy

Zamawiającym, a wykonawcą SITA Wrocław.

Nadto Odwołujący wywiódł zarzut nieposiadania przez SITA Poznań sp. z o.o. zezwolenia

na prowadzenie działalności w zakresie transportu i zbierania odpadów na cały okres

wykonywania zamówienia publicznego. Zezwolenie Prezydenta Miasta Poznania z dnia 24

lipca 2003 r. na prowadzenie działalności w zakresie transportu i zbierania odpadów

udzielone SITA Poznań sp. z o.o. zgodnie z jego treścią miało wygasnąć w dniu 21 marca

2012 r. Według stanowiska Odwołującego, wymóg posiadania zezwolenia na cały okres

objęty zamówieniem publicznym wynika z interpretacji celowościowej. Zamawiający w chwili

powzięcia decyzji o wyborze Wykonawcy zamówienia publicznego nic powinien mieć

żadnych wątpliwości, co do niezakłóconej realizacji zadań będących przedmiotem

zamówienia. Tym samym wykonawcy winni byli przedłożyć w ofertach stosowne zezwolenia

obejmujące cały okres realizacji przedmiotu zamówienia.

5

Zarówno Zamawiający jak i Przystępujący po jego stronie, wykonawca SITA Wrocław,

wnieśli o oddalenie odwołania wskazując, na bezzasadność podnoszonych zarzutów.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie

i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania zaprezentowane na piśmie i

do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek

ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy

Pzp. Następnie Izba stwierdziła, że odwołujący wnosząc przedmiotowe odwołanie w

dostateczny sposób wykazał swój interes w złożeniu środków ochrony prawnej w rozumieniu

przepisu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp gdyż w razie uwzględnienia odwołania oferta

odwołującego może zostać wybrana jako oferta najkorzystniejsza.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Izba uznaje je za niezasadne i dlatego też

odwołanie podlega oddaleniu.

Izba na wstępie dokonanych ustaleń uznaje za zasadne odniesienie się do

nieuwzględnionego przez Izbę, wniosku Zamawiającego o odrzucenie odwołania z powodu

braku właściwego pełnomocnictwa uprawniającego do wniesienia odwołania. Zamawiający

podniósł zarzut, że odwołanie złożone przez Remondis Sp. z o.o. winno podlegać

odrzuceniu, gdyż zostało złożone przez podmiot nieuprawniony, a złożone pełnomocnictwo

nie spełnia wymogów pełnomocnictwa rodzajowego uprawniającego do reprezentowania

określonego podmiotu, ponadto nie wynika z niego aby uprawniało ono do składania

środków ochrony prawnej do Krajowej Izby Odwoławczej.

Nie odnosząc się merytorycznie do przedstawionego zarzutu, Izba stwierdza, że

odwołujący w trakcie posiedzenia przedłożył kopię pełnomocnictwa potwierdzoną za

zgodność z orginałem z dnia 6 października 2011r. dla pani Ewy Stuczyńskiej, z którego

wynika, iż pełnomocnik uprawniony jest do reprezentowania mocodawców we wszystkich

sprawach przed sądami powszechnymi, a także ma prawo do wnoszenia środków ochrony

prawnej przed Krajową Izbą Odwoławczą. Wobec powyższego Izba postanowiła nie

uwzględnić wniosku Zamawiającego i rozpoznać odwołanie.

Odnosząc się do zarzutu pierwszego, dotyczącego braku wpłacenia wadium, Izba

wskazuje, że wadium zgodnie z przepisem art. 45 ust.6 ustawy pzp jest kwotą, w gotówce

lub papierach wartościowych składaną Zamawiającemu jako gwarancja, że oferent nie

zmieni ani nie wycofa po określonym terminie złożonej oferty, oraz podpisze w określonym

terminie umowę. W razie wycofania oferty przed jej rozpatrzeniem, albo odmowy zawarcia

umowy wadium przekształca się w zryczałtowane odszkodowanie należne Zamawiającemu.

W przedmiotowym postępowaniu, poza sporem jest fakt, że z dniem 1 września 2011 roku

nastąpiło połączenie spółek SITA Poznań z SITA Wrocław, przy czym ta pierwsza spółka

6

była spółką przejmowaną, a więc z w/w dniem jej majątek na mocy sukcesji uniwersalnej stał

się majątkiem spółki przejmującej. Faktem jest, że w dniu 8 września z konta bankowego

będącego już własnością SITA Wrocław – SITy Poznań, z powodu nie dokonania jeszcze

zmian danych identyfikacyjnych wynikających z połączenia obu spółek, dokonano w kwotach

wskazanych w przelewach bankowych, wykazanych na stronach 119 – 127 oferty, zapłaty

wadium na rzecz Zamawiającego. Również poza sporem jest fakt, że na każdym

potwierdzeniu realizacji przelewu, dokonanym na konto Zamawiającego, zawarta jest

informacja, że cyt. „płatność dotyczy wadium w przetargu nieogr. na zimowe utrz. I

oczyszcz.pasów dróg m. Poznań w sezonie 2011/2012”, oraz wskazany jest numer zadania

z przedmiotu zamówienia, którego wpłata dotyczy.

Wobec powyższego Izba stwierdza, że wadium jest właściwie i skutecznie wniesione, gdy

Zamawiający ma możliwość dysponowania nim w okolicznościach i w sposób opisany w siwz

i w przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych. Należy potwierdzić zdaniem Izby za

przyjętym przez KIO stanowiskiem w wyroku o sygn. KIO 126/11, iż zwrot z art.45 ust.1

ustawy że „zamawiający żąda od wykonawców wniesienia wadium” nie może być

interpretowany jako obowiązek osobistego świadczenia podmiotu składającego ofertę, ale

bardziej jako wskazanie strony postępowania na której spoczywa obowiązek wniesienia

wadium. Inna interpretacja tego przepisu wykluczałaby możliwość wadialnego

zabezpieczenia oferty w sposób wskazany w art. 45 ust.6 pkt. 2-6. śaden przepis ustawy pzp

nie określa przez kogo wadium ma być zapłacone, art. 45 ust. 3 ustawy stanowi tylko że:

„Wadium wnosi się przed upływem terminu składania ofert.", a nie, że to wykonawca wnosi

wadium.

Nie ma zatem uzasadnienia, aby twierdzić że wniesienie wadium, o którym mowa w

ustawie ma być osobistym świadczeniem wykonawcy. Należy podnieść fakt ,że obok

wadium w formie pieniężnej ustawodawca dopuścił też wniesienie wadium w formie

poręczenia lub gwarancji. W tej formie faktycznie to nie wykonawca składa wadium lecz są

to podmioty trzecie, a więc poręczyciel lub gwarant. I w tym przypadku wykonawca składa

tylko dokument, w którym podmioty te zobowiązują się do zapłaty na rzecz Zamawiającego

określonej kwoty wadium .

Tymczasem wadium w formie pieniężnej wpłacone w niniejszym postępowaniu przez SITA

Wrocław z konta przejętej w wyniku połączenia spółki SITA Poznań, na konto bankowe

Zamawiającego, jest uważane przez Odwołującego za „gorszy" sposób zabezpieczenia

oferty niż ewentualne zabezpieczenia w formie poręczeń i gwarancji, pomimo iż kwota

wadium spoczywa na koncie bankowym Zamawiającego, co powoduje, że Zamawiający nie

ma żadnych trudności, aby dokonać ewentualnego zatrzymania wadium, (przy gwarancji czy

poręczeniu jest wymóg zwrócenia się do gwaranta czy poręczyciela). Dlatego też zarzut

zmierzający do stawiania w gorszej sytuacji wykonawcę dokonującego wpłaty wadium w

7

pieniądzu z konta bankowego przejętego podmiotu, od składającego wadium w formie

gwarancji czy poręczenia jest niezrozumiałe i nie znajduje odbicia w obowiązującym stanie

prawnym i nie zasługuje na uwzględnienie.

Ponadto Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że taki sposób wpłaty wadium zagraża

interesom Zamawiającego wynikających z faktu, że wniesione wadium w sposób niewłaściwy

zabezpiecza jego interes w prowadzonym postępowaniu.

W zakresie zarzutu drugiego, dotyczącego nie przedłożenie wymaganych zezwolenia na

obieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, Izba, na wstępie rozważań w

tym zakresie wskazuje, że przedłożona wraz z ofertą SITY Wrocław decyzja nr 42/05

Prezydenta Miasta Poznań z dnia 29 czerwca 2005 roku w przedmiocie zezwolenia na

odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości była wydana na rzecz SITA

Poznań sp. zo.o. w Poznaniu.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Fabrycznej we Wrocławiu z

dniem 01 września 2011 roku nastąpiło połączenie spółki SITA Poznań ze spółką SITA

Wrocław przy czym spółka Sita Poznań została przejęta przez spółkę SITA Wrocław.

Osią sporu pomiędzy stronami jest to, czy z chwilą połączenia spółek, spółka przejmująca

miała prawo wykazać spełnianie warunków udziału w postępowaniu, zezwoleniem na

odbieranie odpadów komunalnych wystawionym na spółkę przejętą.

Izba wskazuje, że kodeks spółek handlowych pozwala bez ograniczeń łączyć się spółkom

kapitałowym. Połączenie spółek kapitałowych poprzez przejęcie dokonane na podstawie art.

492 § 1 pkt 1 ksh powoduje skutki przewidziane w art. 494 ksh określane mianem sukcesji

generalnej/ uniwersalnej.

Zgodnie z art. 494 § 1 k.s.h., spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z

dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek

łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z art. 494 § 2 k.s.h. wynika, że na spółkę

przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności

zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo

którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub

decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Powyższe oznacza, iż od dnia przejęcia- połączenia spółek, podmiotem wszelkich praw i

obowiązków staje się spółka przejmująca, gdyż spółka przejmowana ulega rozwiązaniu.

Powyższa sukcesja jest sukcesją uniwersalną obejmującą zarówno sukcesję cywilnoprawną,

jak i administracyjnoprawną. Istotą sukcesji uniwersalnej jest to, że przeniesienie wszelkich

praw i obowiązków następuje automatycznie, nie jest wymagane wydawanie jakichkolwiek

decyzji w tym zakresie, za wyjątkiem obowiązku dokonania zmiany danych, w odpowiednich

rejestrach.

8

Przepis art. 494 ksh. wprowadza rodzaj sukcesji, która jest zarówno sukcesją

cywilnoprawną (tj. wstąpienie w ogół praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym).

Z treści tego przepisu wynika również, iż występująca przy łączeniu spółek sukcesja

obejmuje także zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce

przejmowanej, chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi

stanowi inaczej, co wskazuje iż sukcesja przy łączeniu spółek ma także charakter sukcesji

administracyjno-prawnej, oczywiscie przy zachowaniu wszelkich ograniczeń, o których mowa

w ustawie. Tak więc art. 494 ksh wprowadził ustawowe dozwolenie dla sukcesji

administracyjnej przy łączeniu spółek, ustanawiając tę sukcesję regułą, a wyjątkami od niej

są tylko sytuację, gdy z treści ustawy lub decyzji o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi

wynikać będzie, iż ma ona charakter indywidualny i nie przechodzi na następców prawnych

podmiotu, którego dotyczy. Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska Odwołującego, że ta

zasada doznaje jednak ograniczenia w prawie administracyjnym, w którym „obowiązuje

zasada, że prawa i obowiązki o charakterze administracyjnoprawnym są związane z osobą,

dla której zostały ustanowione (zob. G. Łaszczyca, R. Sasiak, Łączenie spółek kapitałowych

a sukcesja praw i obowiązków wg sfery publicznoprawnej (wybrane zagadnienia), Pr.Sp.

1999, nr 4, s. 3). Izba wskazuje, że uszło uwadze strony, to iż to stanowisko było zasadne

przed wejściem w życie przepisów ustawy kodeks spółek handlowych tj. przed 1 stycznia

2001 roku. Jak wynika z powyższego, odniesienie zostało dokonane do publikacji z 1999

roku.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowego postępowania, Izba

stwierdza, że brak jest w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach- w oparciu o

której przepisy została wydana przedmiotowa decyzja, przepisu zakazującego przejścia

nabytego uprawnienia objętego decyzją, na inny podmiot. Takiego ustalenia zdaje się nie

kwestionować sam Odwołujący, który w piśmie złożonym na rozprawie wskazał, że w

ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie znajduje się przepis analogiczny

do art. 193 ust. 5 ustawy prawo ochrony środowiska, który stwierdza, że pozwolenie wydane

w oparciu o jej przepisy wygasa, jeśli nastąpiło przeniesienie praw i obowiązków

wynikających z pozwolenia, na inny podmiot. Zdaniem Odwołującego taki zapis pozwala na

wyciągnięcie wniosku, że przepis art. 8a ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w

gminach jest przepisem lex specialis wobec art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych i tym

samym zasada sukcesji uniwersalnej w przedmiotowym zakresie ulega ograniczeniu.

Zdaniem Izby taka konstrukcja prawna na wykazanie jakoby przepis art. 8a ust. 3ustawy o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach był przepisem lex specjalis w stosunku do

przepisu art. 494 § 2 ksh w zakresie niniejszego postępowania, jest nadinterpretacją w/w

przepisów przez Odwołującego.

9

Izba wskazuje, że ograniczenie swobody działalności gospodarczej oraz praw i

zobowiązań podmiotów gospodarczych nie można wywodzić z domniemania ich istnienia,

winny one wynikać wprost z przepisu ustawy. Dlatego też biorąc pod uwagę stan prawny

podniesiony w przedmiotowym zarzucie, zasadne jest stwierdzenie, że zasady sukcesji

określone w art. 494§2 ksh dotyczą automatycznego przejęcia wszystkich praw i

obowiązków łączący się spółek i ich przejścia na spółkę przejmującą, chyba że przepis

szczególny ustawy lub z wydana decyzja stanowi odmiennie.

Dlatego też zdaniem Izby w sytuacji, gdy doszło do połączenia, podziału lub przekształcenia

spółki prawa handlowego, wydana decyzja na odbiór odpadów komunalnych automatycznie

przechodzi na nowy podmiot, zgodnie z art.494 § 2 k.s.h., pod warunkiem, że nie minął

jeszcze termin jej obowiązywania, a została ona wydana po dniu wejścia w życie k.s.h. tj. po

1 stycznia 2001 roku.

Zaprezentowane stanowisko Izby znajduje również odzwierciedlenie w stanowiskach

organów ochrony środowiska. Ministerstwo Środowiska w wyjaśnieniu z dnia 18 czerwca

2007 r., sygn. DOOŚoa-31/4321/07/ds. stwierdza, że na podstawie art. 494 k.s.h., na spółkę

przejmującą automatycznie przechodzi pozwolenie wydane spółce przejmowanej i

analogicznie na zawiązaną nową spółkę, przechodzi pozwolenie udzielone którejkolwiek ze

spółek łączących się. A zatem połączenie spółek nie powoduje wygaśnięcia praw i

obowiązków spoczywających na określonej osobie prawnej - spółce powstałej przez

połączenie spółek, w tym wynikających z ww. decyzji - pozwoleń lub zezwoleń, udzielonych

jednej z nich.

Jeśli więc zainteresowany podmiot (spółka przejmująca) wystąpi do organu z wnioskiem

o dokonanie zmiany nazwy podmiotu we wskazanej decyzji administracyjnej, to w oparciu o

art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst

jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) - organ może takiej zmiany dokonać.

Stanowisko takie potwierdza również wyjaśnienie Ministerstwa Środowiska z dnia 17 lipca

2003r.,sygn. PElp-021-18/4756/03łk. Stwierdza się w nim, że w sytuacji, gdy zainteresowany

podmiot wystąpi z odnośnym wnioskiem, wydaje się możliwe dokonanie zmiany w

pozwoleniu w oparciu o art. 155 k.p.a. polegającej na dokonaniu zmiany nazwy podmiotu

wskazanej w pozwoleniu. Rozstrzygniecie modyfikujące pozwolenie (decyzję zatwierdzającą

program gospodarki odpadami niebezpiecznymi rozszerzoną o zbieranie odpadów) z

uwzględnieniem zmiany firmy, pod którą funkcjonuje spółka, stanowi jedynie

potwierdzenie stanu formalnoprawnego, w którym podmiot o zmienionej nazwie

dysponuje nieprzerwanie wymaganym pozwoleniem. W opisanej sytuacji nie będzie miał

zastosowania art. 190 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst

jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), gdyż przepis ten dotyczy przeniesienia

tytułu prawnego do instalacji.

10

Pomimo tego iż w/w opinie dotyczą przeniesienia uprawnień wynikających z decyzji o

gospodarowaniu odpadami niebezpiecznymi, to jednak biorąc pod uwagę fakt iż

gospodarowanie odpadami niebezpiecznymi poddane jest dużo bardziej rygorystycznym

wymaganiom niż odbiór zwykłych odpadów komunalnych, to biorąc pod uwagę występujące

w tym zakresie analogie, można w oparciu o zasadę argumentum a simili — wnioskowanie z

podobieństwa (z analogii) i z wnioskowania z większego na mniejsze -argumentum a maiori

ad minus wywieść wniosek , że jeśli sukcesja praw i obowiązków administracyjnoprawnych

na spółkę przejmująca jest dopuszczalna przy gospodarowaniu odpadami niebezpiecznymi,

to tym bardziej winna być dozwolona przy gospodarowaniu odpadami komunalnymi.

Nadto należy wskazać ,ze Odwołujący nie podnosił zarzutu ani nie przedstawił

jakiegokolwiek dowodu na okoliczność, że z chwilą połączenia obu spółek spółka

przejmująca utraciła techniczne możliwości do prowadzenia dotychczasowej działalności

wynikającej z decyzji wydanej dla spółki SITA Poznań..

Należy zdaniem Izby, zwrócić uwagę na ważny fakt, że z chwilą połączenia spółek

następuje wykreślenie z rejestru spółki przejmowanej, ale następuje to bez przeprowadzenia

likwidacji tej spółki. Tym samym cały majątek spółki przejmowanej z tym dniem zasila

majątek spółki przejmującej, co winno wzmocnić ,a nie osłabić dotychczasową zdolność

gospodarczą spółki przejmującej. Nadto następuje również przejęcie posiadanego przez tą

spółkę doświadczenia, know..how, itp. tym samym brak jest obiektywnie uzasadnionych

podstaw do podnoszenia zarzutu rzekomego zagrożenia dla interesu publicznego, że nowy

podmiot nie podoła obowiązkom z zakresu objętego przedmiotową decyzją. Izba uznaje, że

twierdzenia Odwołującego w tym zakresie, pozostały bez wskazanego na potwierdzenie tego

zarzutu dowodu, są tylko twierdzeniami na użytek przedmiotowego sporu. Tym samym brak

jest podstaw prawnych do uwzględnienia tego zarzutu.

W zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 87 ust. 1a prawa zamówień publicznych

poprzez dopuszczenie do istotnej zmiany oferty Wykonawcy, którego oferta została wybrana

jako najkorzystniejsza, Izba wskazuje, że odnosząc się do powyższej kwestii należy

stwierdzić na wstępie ,że przywołana podstawa prawna nie dotyczy przetargu

nieograniczonego, jaki miał miejsce w przedmiotowym postępowaniu, ale odnosi się do

postępowania w trybie dialogu konkurencyjnego. Uznając, że w tym zakresie nastąpiła

omyłka pisarska, gdyż winna być wskazana podstawa prawna zarzutu z art. 87 ust1 ustawy

pzp., Izba w wyniku dokonanych ustaleń z oferty Przystępującego stwierdza, że zarówno z

formularza ofertowego, jak i innych dokumentów- w szczególności z formularzy cenowych

można było wywieść wniosek, iż ofertę składa samodzielnie SITA Wrocław. Jednakże

Zamawiający- do czego miał prawo, dokonał w oparciu o art. 87 ustęp 1 pzp wystąpienia do

SITA Wrocław z żądaniem jednoznacznego wskazania podmiotu ubiegającego się o

udzielenie przedmiotowego zamówienia. Z udzielonej odpowiedzi wynikało potwierdzenie, że

11

o udzielenie zamówienia ubiega się SITA Wrocław samodzielnie. Z faktu tak udzielonej

odpowiedzi nie można wywodzić wniosku iż nastąpiła zmiana podmiotu składającego ofertę

oraz, że w tym zakresie pomiędzy stronami miały miejsce jakieś negocjacje. Odwołujący na

zarzut prowadzenia pomiędzy stronami negocjacji żadnego dowodu nie przedstawił.

Izba wskazuje, że należy w pewnym zakresie zgodzić się z zarzutem Odwołującego, że

przedmiotowa oferta została sporządzona przez SITA Wrocław, w sposób niezbyt staranny.

Jednakże ten fakt nie może w świetle stwierdzonych błędów czy niestaranności, mieć

wpływu na ważność złożonej oferty. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

cechuje formalizm, jednakże formalizm stosowany przy ocenie ofert, nie może on być

podstawą wyboru oferty najkorzystniejszej. Ofertą najkorzystniejszą jest ta która jest

najkorzystniejsza w sensie cenowym i w zakresie spełniania parametrów technicznych

przedmiotu zamówienia opisanych w siwz, a nie ta która jest najbardziej poprawna pod

względem spełnienia wymogów formalnych.

Również bezzasadny jest zarzut iż wybrany wykonawca winien legitymować się decyzją

na odbiór odpadów komunalnych, której okres obowiązywania jest nie krótszy niż

czasookres trwania danego zamówienia. Wywodzenie takiego obowiązku przez

Odwołującego z interpretacji celowościowej uzasadnianej tym, że Zamawiającemu należy

zapewnić niezakłóconą realizację zadań będących przedmiotem zamówienia, jest

nadinterpretacją zarówno postanowień siwz jak i przepisów ustawy pzp.

Taki wymóg nie wynika z żadnego przepisu prawa, a nadto przy przyjęciu takiej zasady

należałoby bezzasadnie oczekiwać od wykonawców składających oferty, aby występowali do

organów administracji o wydawanie nowych decyzji w sytuacji kiedy dotychczasowa decyzja

ma jeszcze moc obowiązującą.

Zgodnie z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba

Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy,

które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie

zamówienia, co – ze wskazanych wyżej względów, nie miało miejsce w niniejszym

postępowaniu

Izba postanowiła jak w sentencji, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191

ust.2 i 192 ust. 2 i 3 pkt.1 ustawy Pzp

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i

10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1)a rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (

Dz. U. Nr 41 poz. 238.

Przewodniczący …………………

12