KIO 650/08

Sygn. akt: KIO/UZP 650 /08

WYROK

z dnia 11 lipca 2008 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Andrzej Niwicki

Członkowie: Grzegorz Mazurek

Izabela Niedzialek

Protokolant: Jadwiga Ząbek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2008 r. w Warszawie odwołania wniesionego

przez Peugeot Polska Sp. z o.o. Oddział w Warszawie Al. Krakowska 7, 02-183

Warszawa od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Komenda Wojewódzka Policji

ul. Powstańców Wielkopolskich 7, 85-090 Bydgoszcz protestu z dnia 12 czerwca 2008 r.

przy udziale Konsorcjum „TENDER 2008/01” w składzie: lider konsorcjum Marek

Mikołajczak Firma Prywatna Marek Halina Mikołajczak ul. Armii Krajowej 250, 85-689

Bydgoszcz, członek konsorcjum General Motors Poland Sp. z o.o. ul. Wołoska 5, 02-

675 Warszawa zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego.

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża Peugeot Polska Sp. z o.o. Oddział w Warszawie

Al. Krakowska 7, 02-183 Warszawa

i nakazuje:

1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości

4 064 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące sześćdziesiąt cztery złote zero groszy)

z kwoty wpisu uiszczonego przez Peugeot Polska Sp. z o.o. Oddział

w Warszawie Al. Krakowska 7, 02-183 Warszawa;

2) dokonać wpłaty kwoty 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych

zero groszy) przez Peugeot Polska Sp. z o.o. Oddział w Warszawie

Al. Krakowska 7, 02-183 Warszawa na rzecz Komendy Wojewódzkiej

Policji ul. Powstańców Wielkopolskich 7, 85-090 Bydgoszcz stanowiącej

uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika;

3) dokonać wpłaty kwoty XXX (słownie: XXX) przez XXX na rzecz Urzędu

Zamówień Publicznych na rachunek dochodów własnych UZP;

4) dokonać zwrotu kwoty 15 936 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy dziewięćset

trzydzieści sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu

Zamówień Publicznych na rzecz Peugeot Polska Sp. z o.o. Oddział

w Warszawie Al. Krakowska 7, 02-183 Warszawa.

2

Odwołując się od rozstrzygnięcia przez Zamawiającego protestu z dnia 12 czerwca

2008 r. wykonawca uczestniczący w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na

dostawę pojazdów nieoznakowanych do przewozu osób i towarów wraz z zapewnieniem

obsługi technicznej pojazdów w oparciu o istniejące zaplecze obsługowo-naprawcze

jednostek Policji dla Komendy Wojewódzkiej Policji w Bydgoszczy, prowadzonym w trybie

przetargu nieograniczonego, zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 91

ust. 1, a także innych przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wskazanych w

odwołaniu, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez wykonawców

występujących wspólnie, tworzących konsorcjum TENDER 2008/01, oferty, której treść nie

odpowiada treści SIWZ oraz nieuzasadnione uznanie, że najkorzystniejszą ofertę złożyło

konsorcjum TENDER 2008/01.

Kwestionując argumenty Zamawiającego o braku interesu prawnego w popieraniu

musi doznać wniesionego odwołania, który, jak wskazano w rozstrzygnięciu protestu

uszczerbku w konkretnym postępowaniu, a kwota która może być przeznaczona na

realizację zamówienia jest niższa od ceny oferty Odwołującego, co w razie jej wyboru

prowadziłoby do unieważnienia postępowania na postępowania na podstawie art. 93 ust. 1

pkt 4 ustawy, Odwołujący stwierdził m.in., iż sam fakt braku środków finansowych

wystarczających de realizacji zamówienia nie powoduje utraty interesu prawnego w

rozumieniu art. 179 Pzp. I jest uprawniony do korzystania ze środków ochrony prawnej.

Uzasadniając zarzuty Odwołujący wskazał, że wybrana oferta podlega odrzuceniu

jako nie odpowiadająca treści siwz, gdyż:

1) w załączniku nr 3 do siwz w poz. 1 Zamawiający wymagał określenia, czy

oferowany pojazd posiada poduszki bezpieczeństwa ponad wymagane tj. przeznaczone dla

kierowcy i pasażerów siedzeń przednich przez określenie, czy pojazd posiada poduszki

bezpieczeństwa boczne lub kurtyny. W ofercie TENDER w zał nr 3 tj. wykazie parametrów

podlegających ocenie i zasadach oceny w kryterium II, Wykonawca podał, że oferowany

pojazd posiada (ponad wymagane) poduszki boczne dla kierowcy. Wg wiedzy Odwołującego

nie ma możliwości, aby pojazd posiadał boczne poduszki bezpieczeństwa tylko dla kierowcy,

a w samochodach, które są wyposażone w podwójne kanapy z przodu nie montuje się

bocznych poduszek bezpieczeństwa, gdyż pasażer siedzący w środku pomiędzy kierowcą a

innym pasażerem mógłby doznać urazu w sytuacji, gdyby poduszki boczne zadziałały. Tym

samym wykonawca zaoferował coś, co nie istnieje, a więc treść oferty nie odpowiada treści

siwz. Odnosząc się do stanowiska Zamawiającego w tym zakresie, Odwołujący wskazał, że

z punktu widzenia sprzeczności treści oferty z treścią siwz nie ma znaczenia, czy omawiany

parametr był punktowany czy nie, a oferowane wyposażenie nie może być zamontowane w

3

oferowanym aucie we wskazanej przez oferenta konfiguracji. Dodatkowo wskazał na zajście

przesłanki z art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy tj. złożenie nieprawdziwych informacji mających

wpływ na wynik postępowania, co zmusza do wykluczenia wykonawcy;

2) w zakresie szerokości otworu (światła drzwi) w II przedziale oferowanego pojazdu

i wymagań dotyczących montażu przegrody. Zgodnie z pkt III.1.7 b) załącznika nr 2 do siwz

Zamawiający wymagał, że wejście do pojazdu musi być możliwe: „b. do przedziału II –

drzwiami bocznymi przesuwnymi umieszczonymi po prawej stronie pojazdu, szerokości

otworu nie mniejszej niż 100 cm..” Informacje z oficjalnej strony internetowej General Motors

Poland sp. z o.o., nie zakwestionowane przez wybranego Wykonawcę w przyłączeniu do

protestu, dotyczące danych technicznych samochodu Opel model VIVARO (zaoferowany

przez TENDER 2008/1/) wskazują, że szerokość wejścia (światła drzwi) wynosi dokładnie

100 cm. Ponadto w pkt III.4 załącznika nr 2 do siwz zamawiający wymagał, aby pojazd był

wyposażony w pionową przegrodę wykonaną z materiału odpornego na uszkodzenia

mechaniczne, przegroda musi zajmować przestrzeń od podłogi do sufitu, sposób wykonania

przegrody musi zapewniać widoczność do tyłu pojazdu i „musi być możliwość mocowania

przegrody w trzech płaszczyznach:

a. za pierwszym rzędem siedzeń (kabiną kierowcy) w odległości umożliwiającej maksymalne

odsunięcie fotela kierowcy, z uwzględnieniem regulacji oparcia,

b. bezpośrednio za drugim rzędem siedzeń (przedział II), z uwzględnieniem regulacji oparć

foteli,

c. bezpośrednio za trzecim rzędem siedzeń (przedział II), z uwzględnieniem regulacji oparć

foteli. Montaż przegrody w przedziale II nie może utrudniać wejścia do pojazdu drzwiami

przesuwnymi.”.

Z dokumentacji postępowania Odwołujący wnioskuje, że TENDER 2008/01 zamierza

zaoferować samochód w wersji kombi i nie zmieni to faktu, że światło drzwi będzie miało

dokładnie 100 cm, zatem zarzut w tym zakresie pozostaje aktualny. Wszystkie możliwe

wersje mają taką samą konstrukcję drzwi i przednich foteli, a ich modyfikacja jest

niedopuszczalna, gdyż wymagałoby to nowej homologacji. Załączając do protestu i

odwołania rysunki pojazdu, Odwołujący wywodzi, że montaż przegrody za pierwszym

rzędem foteli spowoduje, że nie jest możliwe, aby wejście do przedziału II posiadało żądaną

min. 100 cm szerokość i nie utrudniało wejścia do pojazdu drzwiami przesuwnymi. W takim

wypadku, także po montażu przegrody w przedziale II, szerokość wejścia nie będzie

posiadać wymaganych 100 cm zwłaszcza, że Zamawiający wymaga, aby była to przegroda

pionowa, w żaden sposób odkształcana lub profilowana w jakimkolwiek miejscu. Powołując

stwierdzenia Przystępującego, iż wersja samochodu, którą oferuje ma asymetryczny otwór,

który tylko w najwęższym miejscu ma 100 cm, a u góry ok. 112 cm Odwołujący uznał, że

przegroda u tego wykonawcy nie będzie szczelnie przylegać do krawędzi otworu drzwi i obu

4

stron wnętrza II przedziału. Tym samym, przy prawidłowym montażu – światło wejścia do

przedziału II zostanie ograniczone, a konsekwencji oferta podlega odrzuceniu jako nie

odpowiadająca treści specyfikacji. Odwołujący na poparcie stanowiska przedłożył na

rozprawie opinię dr. Inż. Jerzego W. sporządzoną na zlecenie Odwołującego na okoliczność

zgodności oferty Przystępującego z wymaganiami zawartymi w załączniku nr 2 do SIWZ, a

także kseorokopie 7. fotografii pojazdu Opel Vivaro. Wskazując powyższe zarzuty

Odwołujący powołał się na piśmiennictwo i orzecznictwo Zespołów Arbitrów zapadłe na tle

art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp,a w szczególności orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 4

kwietnia 2008 r. sygn. akt KIO/UZP/5/07 i 6/07, w którym skład orzekający stwierdził, że

Zamawiający ma prawo określić przedmiot zamówienia wg swoich potrzeb podyktowanych

wymogami służby, Skoro jednak ma prawo określić przedmiot zamówienia wg swoich

szczególnych potrzeb, to ma również obowiązek ocenić oferty pod kątem tego, czy te

specjalne wymagania zostały spełnione, a jak wynika z rozstrzygnięcia protestu,

Zamawiający zaniecha tego obowiązku.

Odwołujący podkreślił także, że zawarcie umowy z wybranym wykonawcą oznacza,

że zaistniałaby przesłanka, o której mowa w art. 146 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy powodująca

bezwzględną nieważność umowy, gdyż Zamawiający dokonał wyboru oferty z rażącym

naruszeniem ustawy, mającym wpływ na wynik postępowania.

Wskazując powyższe zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania,

- zobowiązanie TENDER 2001/01 do wskazania, który konkretnie typ modelu pojazdu

OPEL VIVARO oferuje w przedmiotowym postępowaniu,

- przeprowadzenie dowodu z oględzin samochodu OPEL VIVARO będącego

przedmiotem oferty, na okoliczność udowodnienia, że treść oferty w zakresie szerokości

otworu (światła drzwi) nie odpowiada treści SIWZ,

- nakazanie odrzucenia oferty TENDER 2008/01,

- nakazanie Zamawiającemu uznania, że najkorzystniejszą ofertę złożył Protestujący,

ewentualnie

- unieważnienie postępowania.

Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania wobec braku interesu prawnego w

popieraniu wniesionego odwołania. Wskazał, że interes prawny wnoszącego środek

odwoławczy musi doznać uszczerbku w konkretnym postępowaniu, w którym on uczestniczy

i polega na tym, że traci możliwość uznania jego oferty za ofertę najkorzystniejszą, a w

konsekwencji podpisania umowy. Zgodnie z przekazaną Wykonawcom informacją o

wyborze najkorzystniejszej oferty wraz z uzasadnieniem wyboru podał, że zwiększył kwotę

na realizację zamówienia z pierwotnej 7.600.000 zł do kwoty stanowiącej wartość

5

najkorzystniejszej oferty tj. 8.222.400 zł, przy czym zwiększenie środków jest ostateczne, a

Zamawiający nie dysponuje żadnymi środkami ponad tę kwotę. W związku z tym, gdyby

nawet odrzucił wybraną ofertę wybrał ofertę Odwołującego, to i tak w konsekwencji byłby

zmuszony do unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy, co

oznacza, że Odwołujący nie ma interesu prawnego ocenianego pod kątem jego

ewentualnego i niepewnego udziału w przyszłym postępowaniu o przedmiotowe zamówienie.

W ocenie Zamawiającego nie ma podstaw do odrzucenia wybranej oferty ze względu

na wymagania ujęte w załączniku nr 3, który określał wykaz parametrów ocenianych w

kryterium parametrów techniczno-użytkowych będących, w odróżnieniu do minimalnych

wymagań opisanych w załączniku nr 2, wymaganiami fakultatywnymi, a których brak nie

mógł skutkować odrzuceniem oferty, a jedynie mniejszą liczbą punktów.

Ponadto szerokość światła w II przegrodzie oceniana przez Protestującego w

oparciu o model VIVARO DoubleCab 1,2H1 są bezprzedmiotowe, gdyż jak wskazano w

przystąpieniu do postępowania, przedmiotem oferty jest samochód Opel VIVARO w wersji

combi.

Przystępujący do postępowania po stronie Zamawiającego wykonawca poparł argumentację

Zamawiającego i wniósł o oddalenie odwołania. Wskazał, że w zakresie poduszek

powietrznych kierowcy i pasażerów zaoferowany pojazd posiada poduszkę powietrzną

przednią kierowcy i pasażerów, poduszkę boczną kierowcy oraz kurtyny boczne kierowcy i

pasażera po stronie prawej.

Zakresie szerokości otworu drzwi min. 100 cm wyjaśnił, że warunkiem zapisanym w siwz pkt.

III pakt 1.7b jest szerokość otworu, a nie światło otworu po założeniu przegrody za

pierwszym rzędem siedzeń. Wskazał, że Odwołujący nie udowodnił zarzutów. Przystępujący

potwierdził, że zaoferowany w przetargu pojazd to samochód marki Opel model Vivaro

wersja Kombi. Złożył na rozprawie opinię mgr. Inż. Jerzego Kuli na okoliczność wyposażenia

wskazanego pojazdu w poduszki powietrzne i kurtyny oraz wymiaru otworu drzwi bocznych

przesuwnych w tym pojeździe oraz oświadczenie podpisane przez członka zarządu General

Motors Poland Sp. z o.o. potwierdzające wyposażenie pojazdów oferowanych w poduszki

przednie kierowcy i pasażerów, poduszkę boczną kierowcy i kurtyny boczne po stronie

kierowcy i pasażerów oraz deklarujące szerokość otworu drzwi bocznych przesuwnych min.

100 cm i wysokość min. 110 cm.

Krajowa Izba Odwoławcza po rozpatrzeniu sprawy, zapoznaniu się z dokumentacją

postępowania i stanowiskami stron i uczestnika postępowania, przedstawionymi na

rozprawie ustaliła, co następuje.

Oceniając kwestię interesu prawnego Odwołującego we wniesieniu odwołania, Izba uznaje,

że wykonawca, który nie został wykluczony z postępowania i którego oferta nie została

6

odrzucona, ma interes prawny w ubieganiu się o udzielenie zamówienia. Skład orzekający

stwierdza, że Odwołujący miał interes prawny w chwili wnoszenia środków ochrony prawnej,

ponieważ fakt, że Zamawiający wykazał, iż posiada mniejszą ilość środków, niż cena oferty

Odwołującego, nie przesądza o bezwzględnej niemożności zwiększenia ilości środków na

realizację przedmiotowego zamówienia. Sytuacje, w których zamawiający wybierają oferty z

ceną wyższą od ceny, jaką zamierzali pierwotnie przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia

(art. 86 ust. 3 ustawy) są dopuszczalne w świetle przepisów Prawa zamówień publicznych;

taka też sytuacja ma miejsce w niniejszym postępowaniu, a Krajowa Izba Odwoławcza

konsekwentnie uznaje dopuszczalność zmiany wysokości środków finansowych

przewidzianych na sfinansowanie zamówienia, w trakcie postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego. Jak stwierdzono w wyroku KIO z dnia 7 lipca 2008 r. sygn.

KIO/UZP 613 /08, „Zamawiający ma możliwość dokonania oceny swojej sytuacji finansowej,

jeżeli wystąpiły okoliczności prowadzące do zmiany środków, jakie zamierzał przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia. Wynika to przede wszystkim z rozróżnienia przez ustawodawcę

kwoty, jaką zamawiający „zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia” (art. 86 ust.

3 ustawy Pzp) od „kwoty, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie

zamówienia” (art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp.). Istota tej różnicy prowadzi do stworzenie możliwości

reakcji zamawiającego na zmiany jego sytuacji finansowej między datą ogłoszenia

postępowania datą otwarcia ofert, a datą rozstrzygnięcia przetargu.” Również w wyroku KIO

z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt: KIO/UZP 38/07 uznano za utrwalony pogląd, według

którego interes prawny wnoszącego środek odwoławczy ocenia się w konkretnym

postępowaniu, w którym jest ten podmiot uczestnikiem i polega na tym, że traci możliwość

uznania jego oferty za najkorzystniejszą. W wyroku tym stwierdzono nadto, że ewentualne

rozważania o tym, czy w wyniku wyboru najkorzystniejszej oferty dojdzie do zawarcia

umowy, czy też z przyczyn wynikających z prawa cywilnego lub Prawa zamówień

publicznych, efekt taki nie zostanie uzyskany, są bezprzedmiotowe. W szczególności nie jest

podstawą odmowy uznania istnienia interesu prawnego po stronie wykonawcy, który

zaoferował cenę wyższą od tej, jaka została podana do publicznej wiadomości bezpośrednio

przed otwarciem ofert, jako kwota, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia. Podobne stanowiska potwierdzające interes prawny wykonawcy

oferującego wyższą cenę ujęto w wyrokach KIO z dnia 4 lutego 2008 r. Sygn. akt: KIO/UZP

24/08, z dnia 22 lutego 2008 r. Sygn. akt: KIO/UZP 100/08, z dnia 27 marca 2008 r. Sygn.

akt: KIO/UZP 221/08, z dnia 31 marca 2008 r. Sygn. akt: KIO/UZP 233/08. Podzielając

wskazane poglądy, Izba w składzie orzekającym uznała, iż Wykonawca, na etapie oceny i

wyboru ofert, posiada interes prawny w dążeniu do uznania jego oferty za najkorzystniejszą,

mimo, iż zaoferowana ceną przewyższa kwotę, jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia. Brak środków na sfinansowanie zamówienia, na skutek złożenia

7

ofert przekraczających możliwości finansowe Zamawiającego, może ewentualnie skutkować

w wyniku wyboru oferty najkorzystniejszej, unieważnieniem postępowania. Nie oznacza to

jednak możliwości pozbawienia wykonawców prawa do ochrony swoich interesów, na etapie

oceny i wyboru oferty najkorzystniejszej. Odnosząc się natomiast do powołanych na

rozprawie przez Zamawiającego orzeczeń KIO z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt KIO/UZP

427/08 i z dnia 2 czerwca 2008 r. sygn. akt KIO/UZP 476/08, Izba stwierdziła, że nie dotyczą

one oceny interesu prawnego w kontekście możliwości finansowych zamawiających i nie są

adekwatne do stanu faktycznego będącego obecnie podstawą rozstrzygnięcia w

przedmiotowej kwestii.

Odnośnie zarzutu dotyczącego niezgodności treści wybranej oferty z treścią siwz w

zakresie wyposażenia opisanego w zał. nr 3 do siwz tj. wyposażenia pojazdu w poduszki

bezpieczeństwa przeznaczone dla kierowcy i pasażerów siedzeń przednich przez określenie,

czy pojazd posiada poduszki bezpieczeństwa boczne lub kurtyny Izba ustaliła, że w treści

siwz określono parametr bezpieczeństwa obejmujący poduszki bezpieczeństwa boczne i

kurtyny (parametr B tiret pierwszy i drugi, jako podlegający ocenie „ponad wymagane” 3

dopuszczając jednocześnie, złożenie oferty, z której wynika, że oferowany pojazd nie

posiada danego parametru). W ofercie, konsorcjum TENDER 2008/01 złożyło oświadczenie,

iż oferuje w proponowanym modelu pojazdu dodatkową poduszkę boczną po stronie

kierowcy.

W wyniku oceny kwestionowanej oferty Zamawiający po stwierdzeniu, że oferowany pojazd

nie jest wyposażony w dodatkowe parametry objęte kryterium B , stosownie do przyjętego 3

sposobu oceny ofert, zasadnie nie przyznał ofercie punktów za jeden z dwóch parametrów i

przyznała dwa punkty za dodatkowe kurtyny. Konsorcjum nie odwołało się od decyzji

Zamawiającego, tym samym uznając prawidłowość dokonanej przez komisję oceny.

Izba uznała, iż Zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia oferty, w związku ze złożonym

oświadczeniem dotyczącym poduszki bocznej po stronie kierowcy, skoro warunek

przedmiotowy z załącznika nr 3 pkt 1 poz. B 2 i B 3 nie był bezwzględnie wymagany, a jego

spełnienie lub nie, miało jedynie wpływ na liczbę otrzymanych punktów. Ponieważ komisja

przetargowa nie przyznała żadnych punktów za dodatkową poduszkę boczną po stronie

kierowcy, oświadczenie konsorcjum nie miało wpływu na wynik oceny jego oferty, a tym

samym nie zachodzi przesłanka do wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2

ustawy Pzp.

Oceniając kolejny zarzut braku zachowania parametru „szerokości otworu drzwi bocznych”

przy zamontowanej przegrodzie, Izba ustaliła, że w pkt III.1.7) b. siwz zawarto wymóg, aby

wejście do pojazdu było możliwe drzwiami bocznymi przesuwnymi o szerokości otworu nie

mniejszej niż 100 cm. Odwołujący opierając się na analizie dostępnych danych dotyczących

oferowanego pojazdu potwierdził, że wszystkie wersje oferowanej marki pojazdu posiadają

8

identyczną szerokość otworu drzwi, która wynosi 100 cm. Jednocześnie wskazał, że przy

prawidłowym montażu przegrody, światło wejścia do przedziału II nie będzie posiadało

żądanej szerokości minimum 100 cm. Izba uznała, że deklarowana i niesporna szerokość

otworu drzwi tj. 100 cm mieści się w wymaganym specyfikacją minimum. W specyfikacji nie

formułowano natomiast warunku parametrów światła otworu i głębokości otworu po

założeniu przegrody w przedziale II, natomiast ujęto opisowy warunek, że montaż przegrody

nie może utrudniać wejścia do pojazdu drzwiami przesuwnymi. Zatem potwierdzenie, że

zapewniona jest wymagana szerokość otworu drzwi oznacza sprostanie wymogom siwz.

Rozważania Odwołującego o zmianie światła otworu, jaka może nastąpić w wyniku założenia

przegrody do przedziału II nie znajdują odniesienia w treści powołanego postanowienia siwz i

stanowią, zdaniem Izby, w składzie orzekającym, nadinterpretację przedmiotowego wymogu

dotyczącego adaptacji pojazdu. Przedstawione na rozprawie przez obie strony opinie

ekspertów nie kwestionowały szerokości otworu drzwi przesuwnych bocznych, natomiast

opinia złożona przez Odwołującego zawierała końcowy wniosek stanowiący odpowiedź na

zadane autorowi pytanie, iż oferta nie jest w pełni zgodna z wymaganiami siwz. Skład Izby

opierając się na informacjach zawartych w całym materiale dowodowym, w tym obu

prywatnych opiniach uznał, że oceny Odwołującego dotyczące utrudnienie wejścia do

pojazdu, nie zostały udowodnione i nie mogą prowadzić do uwzględnienia zarzutu opartego

na naruszeniu treści swiz.

W świetle powyższego nie ma podstaw do uznania zasadności zarzutów niezgodności treści

oferty z postanowieniami specyfikacji i wobec stwierdzenia, że treść oferty wybranego

wykonawcy nie jest sprzeczna z postanowieniami specyfikacji istotnych warunków

zamówienia, orzeczono, jak w pkt 1 wyroku.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 191 ust. 6 i 7

ustawy Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania, uwzględniając koszty zastępstwa

prawnego pełnomocnika Zamawiającego w wysokości 3 600.00 zł na podstawie faktury

złożonej do akt sprawy, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 9 lipca 2007r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania

(Dz. U. z 2007 r., Nr 128, poz. 886).

9

Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2007r. Nr 223, poz.1655) na niniejszy wyrok/postanowienie - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień

Publicznych do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy.

Przewodniczący:

………………………………

Członkowie:

………………………………

………………………………

________

* niepotrzebne skreślić

10