KIO 621/08

Sygn. akt KIO/UZP 621/08

WYROK

z dnia 4 lipca 2008 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Lubomira Matczuk-Mazuś

Członkowie: Grzegorz Mazurek

Izabela Niedziałek

Protokolant: Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2008 r. w Warszawie odwołania wniesionego

przez „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o, ul. Betonowa 1, 51-504 Wrocław, od

rozstrzygnięcia przez zamawiającego Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta, ul. Długa 49,

53-633 Wrocław, protestu z dnia 10 czerwca 2008 r.,

przy udziale SKANSKA S.A., ul. Gen. J. Zajączka 9, 01-518 Warszawa, zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego,

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o., ul. Betonowa

1, 51-504 Wrocław i nakazuje:

1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4 064 zł

00gr (słownie: cztery tysiące sześćdziesiąt cztery złote, zero groszy) z kwoty

wpisu uiszczonego przez „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o., ul.

Betonowa 1, 51-504 Wrocław,

2) dokonać wpłaty kwoty 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych)

przez „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o., ul. Betonowa 1, 51-504

Wrocław na rzecz Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta, ul. Długa 49, 53-633

Wrocław, stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika,

3) dokonać wpłaty kwoty .......... zł ... gr (słownie:..................................................)

przez .................................... na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych na

rachunek dochodów własnych UZP,

4) dokonać zwrotu kwoty 15 936 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy dziewięćset

trzydzieści sześć złotych) z rachunku dochodów własnych Urzędu Zamówień

Publicznych na rzecz „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o., ul. Betonowa

1, 51-504 Wrocław.

Odwołanie rozpoznane przez Krajową Izbę Odwoławczą zostało wniesione przez

Odwołującego – „BICKHARDT BAU POLSKA” Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, od

rozstrzygnięcia protestu przez Zamawiającego – Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta z

siedzibą we Wrocławiu, w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego,

prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest robota

budowlana pod nazwą: „Remont ulicy Kamieńskiego na odcinku od ul. śmigrodzkiej do

przejazdu kolejowego”.

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone zostało w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 1,

poz. 76596, 2008r. z dnia 15.04.2008 r.

Wartość zamówienia Zamawiający ustalił w kwocie przekraczającej równowartość progów

unijnych dla dostaw i usług, ale nie przekraczającej dla robót budowlanych (3 957 402,09

euro).

2

W postępowaniu złożono 7 ofert. Zamawiający odrzucił 3 oferty, w tym ofertę Odwołującego

z ceną 9 861 567,21 zł., na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 223, poz. 1655), podając w uzasadnieniu,

że treść oferty nie odpowiada treści siwz. Zdaniem Zamawiającego, w kosztorysie „Zieleń” w

poz. 9 (poz.21 w przedmiarze załączonym do siwz) przyjęto błędną ilość jednostek

przedmiarowych – 1934, zamiast -1943 m 3 . Ponadto oferta zawiera błędy rachunkowe

polegające na podaniu w kosztorysie „Oświetlenie” wartości robót netto w kwocie 4 189,78

zł, a powinno być 4 189,79 zł i w kosztorysie „Oświetlenie w rejonie przystanków

autobusowych” wartości robót netto w kwocie 14 918,82 zł, a powinno być 14 918, 83 zł

(pismo Zamawiającego z dnia 3.06.2008 r. nr FPP.AP.71-41-1/40286/2008, doręczone

Odwołującemu w dniu 3.06.2008 r.).

Jako najkorzystniejszą, Zamawiający wybrał ofertę firmy SKANSKA S.A. z siedzibą w

Warszawie z ceną 10 137 553,35 zł, tj. z najniższą ceną po odrzuconej ofercie

Odwołującego.

Na czynności Zamawiającego Odwołujący wniósł w dniu 10.06.2008 r. protest, w którym

zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 89 ust.1 pkt 2, art. 87 ust. 2, art. 88, art. 91 Pzp, tj.

zaniechanie poprawienia oczywistej omyłki pisarskiej oraz omyłki rachunkowej w ofercie i

odrzucenie oferty Odwołującego, a także wybranie oferty firmy SKANSKA S.A..

W uzasadnieniu protestu Odwołujący podał, że w kosztorysie ofertowym „Zieleń” w poz. 9

podał błędną ilość jednostek przedmiarowych 1934, zamiast 1943 m 3 , co jest oczywistą

omyłką pisarską, którą Zamawiający ma obowiązek poprawić na podstawie art. 87 ust. 2

Pzp. Natomiast omyłki rachunkowe w kosztorysach „Oświetlenie” i „Oświetlenie w rejonie

przystanków autobusowych”, polegające na zaniżeniu ceny o 1 grosz, Zamawiający

poprawiłby gdyby oferta Odwołującego nie podlegała odrzuceniu. Odwołujący powołał się na

orzecznictwo KIO i ZA dotyczące oczywistej omyłki pisarskiej.

Zamawiający oddalił protest podając w uzasadnieniu, że złożenie kosztorysu ofertowego, w

którym chociażby jedna z pozycji jest wymieniona niezgodnie z przedmiarem stanowiącym

załącznik do siwz, skutkuje odrzuceniem oferty. Błąd ten nie stanowi omyłki rachunkowej, nie

jest też oczywistą omyłką pisarską. Jest to błąd istotny i niezgodny z siwz. Zamawiający

również powołał się na orzecznictwo KIO, ZA i Sądu Okręgowego w Warszawie. Wskazał w

szczególności wyrok KIO z dnia 21.12.2007r. sygn. akt KIO/UZP 1436/07 i 1451/07.

Zamawiający podał, że błędna ilość jednostek przedmiarowych w ofercie - 1934, zamiast

1943 m 3 , bezpośrednio wpływa na zmianę ceny ofertowej (pismo Zamawiającego z dnia

17.06.2008 r. nr FPP.AP.71-41-1/41867/2008, doręczone Odwołującemu w tym samym

dniu).

3

Pismem z dnia 23.06.2008 r. Odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa UZP, w którym

podtrzymał zarzuty faktyczne i prawne, wskazując naruszenie tych samych przepisów, co w

proteście. Jednakże w uzasadnieniu odwołania Odwołujący podał, że w jednej pozycji

kosztorysu ofertowego wskazał ilości „1934”, zamiast jak być powinno „1934 m 3 ”. Zdaniem

Odwołującego jest to oczywista omyłka pisarska, o której mowa w art. 87 ust. 2 Pzp.

Podstawę odrzucenia oferty zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, stanowi niezgodność treści

oferty z treścią siwz. W ofercie Odwołującego niezgodność miała charakter oczywistego,

niezamierzonego błędu i widocznego na pierwszy rzut oka, w powiązaniu z zaakceptowaną

przez Odwołującego treścią kosztorysu inwestorskiego, który składał się na treść jego oferty.

Odwołujący wniósł o:

1) unieważnienie czynności odrzucenia jego oferty,

2) powtórzenie czynności badania i oceny ofert i uznanie oferty Odwołującego za

najkorzystniejszą.

Do postępowania odwoławczego zgłosił przystąpienie wykonawca – SKANSKA S.A. z

siedzibą w Warszawie, po stronie Zamawiającego. Wskazał, że ma interes prawny w

przystąpieniu, bowiem wobec odrzucenia oferty Odwołującego, jego oferta jest ofertą

najkorzystniejszą i została, jako taka, wybrana przez Zamawiającego. Podał, że popiera

rozstrzygnięcie protestu dokonane przez Zamawiającego i stwierdził, że stanowisko

Zamawiającego w przedmiocie odrzucenia oferty Odwołującego, jest zgodne z utrwaloną

linią orzecznictwa sądów oraz zespołów arbitrów.

Podczas rozprawy strony podtrzymały swoje stanowiska, podkreślając:

Odwołujący – że niewłaściwie podana ilość jednostek przedmiarowych stanowi oczywistą

omyłkę pisarską, która powinna być poprawiona przez Zamawiającego na podstawie art. 87

ust. 2 Pzp, zaś zmiana ceny oferty powinna być wyłącznie następstwem poprawienia

oczywistej omyłki pisarskiej. Odwołujący podnosił, że doszło do błędu określanego jako „błąd

czeski”, polegającego na przestawieniu cyfr: 4 i 3, co spowodowało wstawienie liczby 1934,

zamiast liczby 1943.

Zamawiający – że nie jest możliwe poprawienie oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż błędna

ilość jednostek przedmiarowych 1934, zamiast 1943 m 3 jest błędem, który nie kwalifikuje się

do poprawienia jako oczywista omyłka pisarska lub omyłka rachunkowa w obliczeniu ceny.

Zamawiający przyznał, że omyłką rachunkową w obliczeniu ceny, jest zaniżenie wartości

netto w branży „Oświetlenie” i „Oświetlenie w rejonie przystanków autobusowych” o 1 grosz

w obu wskazanych pozycjach. Omyłkę tę Zamawiający poprawiłby na podstawie

4

art. 88 ust. 1 pkt 2 lit.a Pzp, gdyby oferta Odwołującego nie podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, z uwagi na niezgodność treści oferty z treścią siwz, w

zakresie jednostek przedmiarowych robót budowlanych (branża „Zieleń”).

Przystępujący – podtrzymał stanowisko zawarte w przystąpieniu do postępowania toczącego

się w wyniku wniesienia protestu, w zgłoszeniu przystąpienia do postępowania

odwoławczego oraz stanowisko przedstawione przez Zamawiającego. Podał, że niewłaściwa

ilość jednostek przedmiarowych podana przez Odwołującego w ofercie, nie jest oczywistą

omyłką pisarską, ani omyłką rachunkową w obliczeniu ceny. Jest to błąd, który skutkuje

odrzuceniem oferty. Wskazał, że obecnie doszło do złagodzenia rygoryzmu wynikającego z

przepisów ustawy Pzp, jednakże granice tegoż rygoryzmu wyznaczają, w przedmiotowym

zakresie, przepisy art. 87 i art. 88 Pzp.

Na podstawie postępowania dowodowego przeprowadzonego podczas rozprawy, w

szczególności z oryginalnej dokumentacji postępowania dostarczonej przez Zamawiającego,

w tym siwz, oferty Odwołującego oraz wyjaśnień stron - Odwołującego , Zamawiającego i

uczestnika postępowania – Przystępującego do postępowania odwoławczego, Krajowa Izba

Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.

Zamawiający zawarł następujące postanowienia w siwz:

W części III siwz – Przedmiot zamówienia w pkt 2.1 Roboty budowlane - Zamawiający

określił, że w zakres robót wchodzi m.inn. oświetlenie i zieleń.

W części IV siwz – Sposób przygotowania oferty - Zamawiający podał w pkt 8.1., że oferta

musi zawierać formularz ofertowy wg załącznika nr I, w pkt 8.6. zestawienie kosztów zadania

wg załącznika nr IV i w pkt 8.7. kosztorys ofertowy wg załącznika nr V.

W części V siwz – Sposób obliczania ceny ofertowej – Zamawiający określił, że cena

ofertowa będzie sumą: ceny określonej wg cen netto na podstawie kosztorysów ofertowych,

ustalonej kwoty warunkowej, kosztów ryczałtowych oraz wyliczonego należnego podatku

VAT (pkt 1.). W zakresie podatku Zamawiający podał, że wykonawca będący płatnikiem

podatku VAT powinien wyliczyć należny podatek zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r.

o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) – pkt 2. W pkt 4. tej części siwz

Zamawiający wskazał, że część kosztowa oferty powinna zawierać kosztorysy ofertowe na

roboty budowlano-montażowe, sporządzone metodą kalkulacji uproszczonej, na podstawie

m.inn. przekazanych przez Zamawiającego przedmiarów robót. Kosztorysów ofertowych nie

trzeba załączać do robót rozliczanych ryczałtem.

Na podstawie powyższych postanowień siwz, cenę oferty należało obliczyć w następujący

sposób: za część robót, objętych przedmiarem robót – m.inn. „Oświetlenie”, „Oświetlenie

5

przystanków autobusowych” i „Zieleń” – cenę należało obliczyć jako wartość kosztorysową

netto, tj. iloczyn jednostek przedmiarowych i cen jednostkowych. „Razem wartość netto”

poszczególnych branż należało przenieść do załącznika nr IV pod tytułem „Zestawienie

kosztów zadania”. W zestawieniu tym należało także podać czynności wykonawcy

wynagradzane ryczałtem, o których mowa w poz. 10, 11 i 12 oraz kwotę warunkową 5% od

poz. 8. Suma wynagrodzenia ryczałtowego, kosztorysowego oraz kwoty warunkowej,

stanowiła cenę ofertową netto (poz. 13). Od ceny ofertowej netto należało obliczyć podatek

VAT i doliczyć go do tej ceny. W ten sposób wykonawca miał uzyskać cenę ofertową brutto

(poz. 15), którą to kwotę należało podać, jako cenę brutto oferty w formularzu ofertowym,

stanowiącym załącznik nr I do siwz.

Taki sam schemat przedstawienia ceny oferty Zamawiający zamieścił w § 5 ust. 1 projektu

umowy nr FPU/IR…./…./2008, pt. Wynagrodzenie i zasady rozliczeń.

W załączonym do siwz przedmiarze robót w branży „Zieleń” w Lp. 9 d. 1 – Dowóz ziemi

urodzajnej – Zamawiający określił, że ilość jednostek miary wyrażonej w m 3 – wynosi 1943.

W myśl pkt 10 siwz, Wykonawcy mieli przygotować oferty ściśle według warunków i

postanowień siwz, bez dokonywania w nich zmian.

W odrzuconej ofercie w kosztorysie ofertowym dla branży „Zieleń” (str. 27), Odwołujący

podał w poz. 9 d.1 Dowóz ziemi urodzajnej, ilość jednostek – 1934 m 3 , cenę jednostkową 15

zł oraz wartość 29 010 zł, ustaloną jako iloczyn jednostek miary i ceny jednostkowej.

Następnie wartość wszystkich pozycji w branży „Zieleń” zsumował i jako „Razem wartość

netto”, uzyskał kwotę 442 616,99 zł. Wartość tę wstawił w poz. 7 „Zestawienia kosztów

zadania”. Od łącznej ceny ofertowej netto (wartości kosztorysowe i ryczałtowe – poz. 1 - 7 i

8 -12, w tym kwota warunkowa 5% od poz. 8) obliczył podatek VAT - poz.14 (bez podania

stawki, Zamawiający tego nie wymagał), kwotę podatku dodał do wartości netto i uzyskaną

sumę wskazał jako wartość brutto oferty 9 861 567,21zł. (poz. 15). Cenę ofertową brutto w

tej kwocie zamieścił w formularzu ofertowym.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że Odwołujący nie podał w kosztorysie ofertowym

właściwej ilości jednostek przedmiarowych w branży „Zieleń”, gdyż zamiast ilości 1943, podał

1934 m 3 . Zaniżył wartość o 9 m 3 . Jest to z pewnością błąd Odwołującego. Błąd ten jednak

powoduje skutki w postaci niewłaściwej ceny za „Dowóz ziemi urodzajnej”. Poprawiając ten

błąd, Zamawiający musiałby poprawić w kosztorysie ofertowym ilość jednostek w poz. 9 d.1

z liczby 1934 na liczbę 1943, następnie wartość 29 010 zł zwiększyć o kwotę 135 zł (9

jednostek pomnożonych przez 15 zł) i w dalszej kolejności musiałby poprawić pozycję

6

„Razem wartość netto”, zwiększając o kwotę 135 zł. Poprawioną wartość netto w branży

„Zieleń”, Zamawiający musiałby wpisać w „Zestawienie kosztów zadania” w poz. 7. W dalszej

kolejności musiałby poprawić cenę ofertową netto, poz. 13, obliczyć właściwy podatek VAT i

podać prawidłowo obliczoną, zwiększoną cenę ofertową brutto, zarówno w „Zestawieniu

kosztów zadania”, jak i w formularzu ofertowym Odwołującego.

KIO zważyła, co następuje.

Różnica w cenie, wynikająca z zaniżenia przez Odwołującego w złożonej ofercie jednostek

przedmiarowych o 9 m 3 w branży „Zieleń” jest niewielka, gdyż wynosi zaledwie 135 zł.

Jednakże fakt poprawienia ilości jednostek przedmiarowych, powodowałby konieczność

dokonania przez Zamawiającego wyżej przedstawionych czynności, które nie znajdują

potwierdzenia w obowiązującym stanie prawnym.

Zamawiający ma obowiązek poprawienia w tekście oferty oczywistych omyłek pisarskich

oraz omyłek rachunkowych w obliczeniu ceny (art. 87 ust. 2 Pzp). Oczywista omyłka

pisarska nie została zdefiniowana w ustawie Pzp, jednakże bogate orzecznictwo sądowe,

arbitrażowe i KIO oraz piśmiennictwo, definiuję tę omyłkę jako omyłkę bezsporną, nie

budzącą wątpliwości. Polega ona zazwyczaj na niezgodnym z zamierzonym, niewłaściwym

bądź mylnym użyciu wyrazu lub jego pisowni, albo też opuszczeniu jakiegoś wyrazu. Omyłka

oczywista to taka, która jest widoczna na pierwszy rzut oka, bez potrzeby prowadzenia

jakichkolwiek wyjaśnień. Sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do zmiany

treści oświadczenia Wykonawcy (m.inn.: wyrok ZA z 18.01.2005 r., sygn. akt UZP/ZO/0-8/05,

wyrok SO w Warszawie z 22.07.2005 r., sygn. akt V Ca 592/05).

W przedmiotowej sprawie nie występuje oczywista omyłka pisarska, bowiem błąd

Odwołującego polegający na wpisaniu liczby 1934 m 3 jest oświadczeniem jego woli,

złożonym wprawdzie niezgodnie z przedmiarem robót przekazanym przez Zamawiającego,

jednakże oświadczeniem wywołującym określone skutki prawne. Zamawiający miał prawo na

podstawie błędu przyjąć również, że Odwołujący zaoferował w swojej ofercie „Dowóz ziemi

urodzajnej” w ilości jednostek 1934 m 3 , zamiast 1943 m 3 . Zwłaszcza, że działania

matematyczne dotyczące obliczenia ceny oferty zostały dokonane prawidłowo, przy

uwzględnieniu ilości jednostek 1934 m 3 .

Również błędu Odwołującego nie można zakwalifikować jako omyłki rachunkowej w

obliczeniu ceny, gdyż Wykonawca nie popełnił omyłki rachunkowej przy dokonywaniu

działań matematycznych.

7

W przeciwieństwie do oczywistej omyłki pisarskiej, ustawodawca określił w art. 88 Pzp

sposób poprawiania omyłki rachunkowej w obliczeniu ceny. Artykuł ten zawiera zamknięty

katalog sposobów poprawiania omyłek rachunkowych w obliczeniu ceny oferty. Każda inna

omyłka rachunkowa, która nie jest możliwa do poprawienia na podstawie art. 88 Pzp, jest

podstawą do odrzucenia oferty, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp. Odwołujący, poproszony

podczas rozprawy o wskazanie podstawy prawnej, na mocy której Zamawiający mógłby

doprowadzić do zgodności treści oferty Odwołującego z treścią siwz, w zakresie zaniżonej

ilości jednostek przedmiarowych i skutków tego zaniżenia, przekładających się na cenę

oferty, nie był w stanie wskazać takiej podstawy, ponieważ przepis art. 88 Pzp nie przewiduje

takiej możliwości. Jedynie na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 lit.a Pzp Zamawiający poprawiłby

omyłkę rachunkową w obliczeniu ceny, polegającą na podaniu ceny netto w branży

„Oświetlenie” i „Oświetlenie w rejonie przystanków autobusowych” (kwotę 4 189,78 zł

poprawiłby na kwotę 4 189,79 zł i kwotę 14 918,82 zł poprawiłby na kwotę 14 918,83 zł, jako

efekt prawidłowo dokonanego zsumowania poszczególnych pozycji kosztorysu). Omyłka

rachunkowa w obliczeniu ceny polega m.inn. na błędnym zsumowaniu poszczególnych

pozycji (postanowienie SN z dnia 21 czerwca

1967 r., sygn. akt II CZ 48/67, komentarz pod redakcją Włodzimierza Dzierżanowskiego –

LEX 2007 – tekst oraz wyrok ZA 05.07.2005 r., sygn. akt UZP/ZO/0-1605/05). Wskazana

omyłka rachunkowa w obliczeniu ceny netto w ofercie Odwołującego („Oświetlenie” i

„Oświetlenie w rejonie przystanków autobusowych”) poprzez zaniżenie ceny o 1 grosz w

dwóch pozycjach, nie stanowiła podstawy do odrzucenia oferty Odwołującego.

Przytaczany przez Odwołującego wyrok KIO z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt KIO/UZP

206/08 i 211/08, nakazujący zamawiającemu zmianę średnicy sworzni montażowych z 19

mm na 21 mm, dotyczy takiej sytuacji, gdy sworznie były określone za pomocą 4 parametrów

– średnicy 21 mm, łba 32 mm, długości 220 mm i masy 0,662 kg. W przypadku błędu

polegającego na podaniu średnicy 19 mm, zamiast 21 mm, KIO nie miała wątpliwości, że

pozostałe parametry sworzni identyfikują ten element w sposób niewątpliwy.

W prowadzonym postępowaniu odwoławczym występuje zupełnie inny stan faktyczny,

bowiem brak jest w ofercie Odwołującego jakichkolwiek innych danych, które pozwoliłyby na

nie budzącą wątpliwości identyfikację, że istotnie Odwołujący popełnił oczywistą omyłkę

pisarską.

Zmiana ilości jednostek zamówienia, bądź zmiana parametrów produktu nie stanowi w

ukształtowanej linii orzeczniczej, oczywistej omyłki pisarskiej (m.inn. wyrok ZA z

8

07.04.2005 r., sygn. akt UZP/ZO/0-611/05, wyrok KIO z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt

1436/07 i 1451/07).

Na podstawie powyższych ustaleń, KIO stwierdziła, że Zamawiający odrzucając ofertę

Odwołującego, nie naruszył przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 87 ust. 2, art. 88 i art. 91 Pzp,

które wskazał Odwołujący w proteście i w odwołaniu.

Wobec powyższego KIO orzekła na podstawie art. 191 ust. 1 Pzp, jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie

art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania, uwzględniając koszty

wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego, na podstawie rachunku złożonego do akt

sprawy, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9

lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz

rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 128,

poz. 886).

9

Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2007r. Nr 223, poz.1655)) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

do Sądu Okręgowego we Wrocławiu.

Przewodniczący:

………………………………

Członkowie: ………………………………

………………………………

10