Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 182/10

Krajowa Izba Odwoławcza · 25 lutego 2010

Pobierz PDF
Data orzeczenia
25 lutego 2010
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Anna Packoprzewodniczący, Jolanta Markowskaczłonek, Renata Tubiszczłonek, Przemysław Śpiewakprotokolant
Zamawiający
Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Lublinie Sp. z o.o.
Hasła tematyczne
Rażąco niska cenaRNC negocjacje z ogłoszeniem
Podstawa prawna
art. 89 ust. 1 pkt 4 ; art. 90 ust. 1

Sentencja

Sygn. akt KIO/UZP 182/10

WYROK

z dnia 25 lutego 2010 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Anna Packo

Członkowie: Jolanta Markowska

Renata Tubisz

Protokolant: Przemysław Śpiewak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2010 r. w Warszawie

odwołania wniesionego przez

Mirosława Flisa prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro

Detektywistyczne Mirosław Flis ul. Kolorowa 24 lok. 47, 20-802 Lublin

od rozstrzygnięcia przez zamawiającego:

Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Lublinie Sp. z o.o.

Al. J. Piłsudskiego 15, 20-407 Lublin

protestu z dnia 22 stycznia 2010 r.

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża Mirosława Flisa prowadzącego

działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Detektywistyczne Mirosław

Flis ul. Kolorowa 24 lok. 47, 20-802 Lublin i nakazuje:

1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości

4 444 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące czterysta czterdzieści cztery

KIO/UZP 182/10 1 z 11

złote zero groszy) z kwoty wpisu uiszczonego przez Mirosława Flisa

prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro

Detektywistyczne Mirosław Flis ul. Kolorowa 24 lok. 47, 20-802

Lublin,

2) dokonać zwrotu kwoty 10 556 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy

pięćset pięćdziesiąt sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów

własnych Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Mirosława Flisa

prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro

Detektywistyczne Mirosław Flis ul. Kolorowa 24 lok. 47, 20-802

Lublin.

Uzasadnienie

Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

na „ochronę obiektów MPWiK Sp. z o.o. w Lublinie przez 36 miesięcy” na

podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych

w trybie negocjacji bez ogłoszenia. Zaproszenie do negocjacji zostało

skierowane do wykonawców 23 września 2009 r. Wartość zamówienia wynosi

3.300.000 zł, tj. 851.151,63 euro, przekracza więc tzw. progi unijne.

W postępowaniu złożono 5 ofert.

13 stycznia 2010 r. Zamawiający przekazał wykonawcom informację

o wyniku postępowania. 22 stycznia 2010 r. Odwołujący wniósł protest

zarzucając Zamawiającemu zaniechanie weryfikacji sposobu obliczenia ceny

w celu ustalenia, czy złożone oferty nie zawierają rażąco niskiej ceny

w stosunku do przedmiotu zamówienia, o której mowa w art. 90 ust. 1

ustawy Prawo zamówień publicznych, co może prowadzić do wyboru oferty

najkorzystniejszej obarczonego wadą, gdyż oferta ta, oraz inne oferty, mogą

podlegać odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo

zamówień publicznych. Zamawiający oddalił ten protest 27 stycznia 2010 r.

Od tego rozstrzygnięcia 5 lutego 2010 r. Odwołujący wniósł odwołanie do

Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych zarzucając Zamawiającemu

naruszenie

KIO/UZP 182/10 2 z 11

1. art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez niezgodne

z jej przepisami badanie i ocenę ofert, w sposób naruszający zasadę równego

traktowania wykonawców, z korzystniejszym traktowaniem innych

wykonawców, co może do szkody po stronie prowadzić powstania

Zamawiającego w związku z możliwym nienależytym wykonaniem usługi

stanowiącej przedmiot postępowania,

2. art. 90 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez jego niezastosowanie

i zaniechanie weryfikacji sposobu obliczenia ceny w celu ustalenia, czy

złożone oferty nie zawierają rażąco niskiej ceny w stosunku do przedmiotu

zamówienia, co może prowadzić do naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy Prawo

zamówień publicznych, czyli wyboru oferty najkorzystniejszej, który może

być obarczony wadą uniemożliwiającą zawarcie ważnej umowy, gdyż oferta

najkorzystniejsza oraz inne mogą podlegać odrzuceniu na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych

i wniósł o uwzględnienie protestu w całości i nakazanie unieważnienia

podjętej decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej, nakazanie wykonania

czynności opisanych w art. 90 ustawy Prawo zamówień publicznych

i nakazanie dokonania ponownej oceny ofert i wybór oferty najkorzystniejszej

zgodnie z Prawem zamówień publicznych oraz obciążenie Zamawiającego

kwotą kosztów postępowania odwoławczego.

Zdaniem Odwołującego odstąpienie przez Zamawiającego od powyższych

czynności prowadzi do naruszenia naczelnych zasad i sposobu udzielania

zamówień publicznych, przez co pozbawia go możliwości uzyskania

przedmiotowego zamówienia. Błędem Zamawiającego jest założenie, iż

zastosowanie ceny ryczałtowej zwalnia go z rzetelnej analizy oferty i dbałości

o późniejszą prawidłowość realizacji zamówienia, a także samodzielne

i autorytatywne założenie, iż każda niska cena jest wynikiem konkurencji

i nie jest negatywnym zachowaniem cenotwórczym bez zbadania tej materii,

przy pomocy narzędzi wskazanych w ustawie Prawo zamówień publicznych.

Art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych stanowi, iż

Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera ona rażąco niską cenę

w stosunku do przedmiotu zamówienia. Zamawiający, dokonując badania

ofert w celu ustalenia, czy nie ma do czynienia z ceną rażąco niską, powinien

KIO/UZP 182/10 3 z 11

cenę podaną w ofercie przez wykonawcę odnieść w pierwszej kolejności do

ustalonej przez siebie wartości zamówienia, a następnie do cen innych ofert.

W prowadzonym postępowaniu Zamawiający podał, iż na sfinansowanie

zamówienia zamierza przeznaczyć kwotę ponad 4.000.000 złotych,

a otrzymał oferty o cenach: Konsorcjum firm z grupy G4S – 2 162 005,92 zł,

Konsorcjum IMPEL/ALTEST – 2 261 880,00 zł, Solid 2.230.257,60 zł,

Ekotrade 2 503 000,00 zł, Mirosław Flis 3 877 071,48 zł. Otrzymując

oferty z tak dużymi dysproporcjami w stosunku do wartości szacowanej oraz

podanej podczas otwarcia ofert, Zamawiający nie może zrezygnować

z procedury opisanej w art. 90 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Zgodnie z tym przepisem Zamawiający obowiązany jest w celu ustalenia, czy

oferta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia,

zwrócić się do wykonawcy o udzielenie w określonym terminie wyjaśnień

dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny

i o szczegółowe wyjaśnienie powodów zaproponowania określonej ceny, co do

której postawiono zarzut rażąco niskiej. Przepis ten dotyczy każdej ceny

podanej w ofercie, bez względu na to, czy jest ryczałtowa, czy kosztorysowa,

bowiem każda cena powinna być ustalona w sposób rzetelny i gwarantujący

prawidłowe wykonanie zamówienia. W ocenie Odwołującego istniejąca

różnica cen uzasadnia żądanie wyjaśnień od co najmniej trzech wykonawców

w zakresie skalkulowania ceny i elementów, które miały na to wpływ.

Faktem jest, iż wymieniony przepis nie wymienia procentowo wskaźnika

różnicy pomiędzy ceną najwyższą i najniższą, po przekroczeniu którego

Zamawiający dopiero wszczyna postępowanie wyjaśniające, jednak powinien

on mieć wątpliwości co do faktu, czy cena oferty wybranej nie jest rażąco

niską, skoro stanowi ok. 53% wartości, której oczekiwał.

Ustawa nie precyzuje pojęcia rażąco niskiej ceny, jednakże za ofertę z rażąco

niską ceną można uznać ofertę z ceną niewiarygodną, znacząco odbiegającą

od cen przyjętych na rynku, wskazującą na fakt realizacji zamówienia

poniżej kosztów realizacji usługi. Z definicji słownikowej wynika, iż „rażący”,

to dający się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny.

A zatem oferta podlega odrzuceniu, o ile zawiera cenę wyraźnie i w oczywisty,

bezsporny sposób zaniżoną w stosunku do przedmiotu zamówienia.

KIO/UZP 182/10 4 z 11

Ceną rażąco niską będzie zatem cena znacząco odbiegająca od cen

rynkowych przyjętych dla danego przedmiotu zamówienia, wskazująca na

fakt realizacji zamówienia poniżej kosztów wytworzenia usługi. Przyczyną

wyraźnie niższej ceny od innych ofert może być albo świadome działanie

wykonawcy albo nierzetelność kalkulacji wykonawcy. Prawdopodobnie

w niniejszym postępowaniu mamy do czynienia z taką sytuacją. Łatwo to

stwierdzić, gdy weźmiemy pod uwagę choćby tylko jeden czynnik

cenotwórczy, jakim jest wartość pracy związanej z realizacją zamówienia

z uwzględnieniem oczekiwanej liczby kadry podstawowych pracowników

ochrony potrzebną do miesięcznej realizacji usługi opisanej w specyfikacji

istotnych warunków zamówienia oraz szacunkowego ich wynagrodzenia, np.

co najmniej na poziomie minimalnego miesięcznego wynagrodzenia

zakreślonego ustawowo. Szacunkowo należy przyjąć, iż konieczność realizacji

usługi przez co najmniej 38 pracowników ochrony i poziom obecnie

obowiązującego minimalnego wynagrodzenia wraz ze składkami ZUS po

stronie pracodawcy, dodatkami za godziny nocne i urlopy zgodnie

z kodeksem pracy, powoduje konieczność zabezpieczenia w budżecie

inwestycji co najmniej kwoty 2.408.189,90 zł (koszty osobowe brutto ze

składkami ZUS przeznaczone przez oferenta lub pozostałe po potrąceniu

kosztów stałych to kwota 1.726.997,40 zł), tymczasem wartość netto oferty

wybranej to kwota tylko 1.772.136 zł, czyli niższa od tych kosztów o co

najmniej 636.054 zł. Usługa nie może być realizowana przy pomocy

mniejszej liczby licencjonowanych pracowników, gdyż taki zakres ochrony

został podany w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Dodatkowo,

poza kosztami osobowymi, wykonawca musi realizować co najmniej 1.500

km przejazdów, co w okresie 36 miesięcy daje kwotę ok. 45 000 zł (wg

ustawowego przelicznika za przejechany kilometr), ponieść koszt środków

łączności, paralizatorów wzmocnionych, umundurowania pracowników,

systemu kontroli pracy, monitoringu kasy, sporządzenia planu ochrony

i gotowości pojazdu patrolowego, zakupu samochodu terenowego i wyjazdów

awaryjnych. Ponadto nie uwzględniono zmieniającego się okresowo poziomu

najniższego wynagrodzenia, którego zastosowanie jest obligatoryjne, a także

ewentualnych kosztów zwolnień lekarskich. Kalkulacje te wskazują na

KIO/UZP 182/10 5 z 11

realizację usługi poniżej jej kosztów. Przy tym błędne jest założenie, iż żaden

z pracowników nie uzyskuje wyższego wynagrodzenia niż minimalne (np.

kadra kierownicza), a wykonawcy zrezygnowali z uzyskania choćby

minimalnego zysku. Nie jest możliwe więc, aby przy zaoferowanej cenie

wykonać zamówienie zgodnie z postanowieniami specyfikacji istotnych

warunków zamówienia.

W rozstrzygnięciu protestu Zamawiający samodzielnie i lakonicznie

podsumował, iż cena jest zgodna z rzeczywistymi warunkami rynkowymi.

Niesłusznie stoi też na stanowisku, iż uzyskanie trzech ofert o zbliżonych

cenach jest na tyle istotne, iż nie można mówić o rażąco niskiej cenie ofert.

Słusznym jest założenie, iż uczestnictwo w postępowaniu wywołuje

granice tej konkurencję pomiędzy wykonawcami, jednak konkurencji

wyznacza opłacalność realizacji zamówienia.

Zamawiający stwierdził, iż art. 90 ust. 1 ustawy Prawo zamówień

publicznych zobowiązuje go do wszczęcia procedury wyjaśniającej, jeżeli

poweźmie on uzasadnione wątpliwości dotyczące ceny oferty i nie nakłada

żadnych warunków, kiedy postępowanie takie może być zasadnie

zainicjowane, zatem pozostaje to w sferze decyzji Zamawiającego opartej na

dokumentacji postępowania oraz znajomości relacji cen rynkowych,

natomiast nie stosuje się go z automatu do oferty najtańszej. Konieczność

żądania wyjaśnień wynikająca z arytmetycznego porównania szacunkowej

wartości zamówienia z ceną oferty najtańszej, jak również z cenami innych

ofert, nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy Prawo zamówień

publicznych, ponieważ przepisy te nie wskazują, jaki poziom różnicy miałby

kreować obowiązek Zamawiającego do zażądania wyjaśnień. Zdaniem

Zamawiającego miernikiem porównania cen ofertowych powinna być

w zależności od konkretnych, indywidualnych okoliczności postępowania:

wartość szacunkowa zamówienia ustalona przez Zamawiającego powiększona

o podatek od towarów i usług, ceny innych ofert złożonych w danym

postępowaniu oraz ceny rynkowe przedmiotu objętego zamówieniem.

W niniejszym postępowaniu Zamawiający określił wartość zamówienia z

należytą starannością zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień

KIO/UZP 182/10 6 z 11

publicznych m.in. na podstawie wartości usług świadczonych przez

dotychczasowego wykonawcę i w ten sposób oszacowaną kwotę zamierzał

przeznaczyć na realizację przedmiotu zamówienia. Kwoty szacunkowej

zamówienia nie można jednak utożsamiać z ceną, jaką Zamawiający

zamierza uzyskać od wykonawcy w wyniku prowadzonego postępowania,

bowiem jego celem jest wyłonienie wykonawcy mogącego świadczyć usługi za

niższą, zgodną z rzeczywistymi warunkami rynkowymi cenę. Nie można

zatem uważać, iż różnica między szacowaną wartością zamówienia

a najtańszą ofertą bądź grupą zbliżonych cenowo ofert, upoważnia do

zarzucania Zamawiającemu wyboru oferty zawierającej rażąco niską cenę. Za

ofertę z rażąco niską ceną należy uznać ofertę z ceną niewiarygodną,

nierealistyczną w porównaniu do cen rynkowych podobnych zamówień, tj.

cenę wskazującą na fakt wykonania zamówienia poniżej kosztów

wytworzenia przedmiotu zamówienia. Punktem odniesienia dla oceny, czy

cena jest rażąco niska, jest przedmiot zamówienia i jego wartość. Nie oznacza

to jednak, że każda oferta z ceną niższą od wartości zamówienia powiększoną

o VAT zawiera rażąco niską cenę. Drugim przyjętym

w orzecznictwie i praktyce punktem odniesienia są ceny zaoferowane przez

innych wykonawców w danym postępowaniu. Ceny ofert w niniejszym

postępowaniu wynosiły od 2.162.005,92 do 3.877.071,48 zł (po poprawieniu

oczywistej omyłki rachunkowej), jednak ceny trzech najtańszych ofert wahały

się w przedziale od 2.162.005,92 do 2.261.880,00 zł. Również cena oferty

wykonawcy wykluczonego z postępowania (2.503.440,00 zł po poprawieniu

oczywistej omyłki pisarskiej) była zbliżona wartością do grupy najtańszych

ofert. Można zatem stwierdzić, iż różnica w cenie, w grupie czterech

najtańszych z pięciu złożonych ofert nie jest na tyle istotna, aby można było

mówić o rażącej różnicy, a tym samym o rażąco niskiej cenie oferty. Poziom

rozbieżności zaoferowanych cen i ich rozkład nie uzasadnia żądania od

wykonawcy, który zaoferował w tym postępowaniu najniższą cenę, jak

również od innych wykonawców, wyjaśnień w trybie art. 90 ustawy Prawo

zamówień publicznych. Różnice takie nie są niczym innym, jak konkurencją

i nie można ich zakwalifikować jako negatywnego zachowania cenotwórczego.

Wezwanie do złożenia wyjaśnień na okoliczność zaoferowania rażąco niskiej

KIO/UZP 182/10 7 z 11

ceny musiałoby dotyczyć więc trzech lub czterech z pięciu wykonawców,

którzy złożyli oferty.

Zamawiający dokonując oceny ofert uwzględnił również specyfikę przedmiotu

zamówienia oraz bieżące trendy na rynku usług ochroniarskich, na którym

wykonawcy agresywnie konkurują o zamówienia, a w konsekwencji

proponują dużo niższe ceny, niż wynika to z szacunków Zamawiającego.

W związku z powyższym Zamawiający nie miał podstaw do wystąpienia do

wykonawców o udzielenie wyjaśnień dotyczących elementów ceny mających

wpływ na wysokość oferty, a tym samym oceniając oferty i dokonując wyboru

oferty najkorzystniejszej nie uchybił przepisom prawa.

Najkorzystniejsza oferta została wybrana na podstawie kryteriów oceny ofert

określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, zatem

Zamawiający nie naruszył art. 91 ust. 1 ustawy Prawo zamówień

publicznych. Argumentacja Odwołującego nie pozwala również na uznanie

zarzutu dotyczącego prowadzenia postępowania bez zapewnienia uczciwej

konkurencji oraz bez równego traktowania wykonawców.

Na podstawie stanu faktycznego ustalonego na podstawie dokumentacji

postępowania, treści protestu, jego rozstrzygnięcia, odwołania, przystąpień,

a także oświadczeń Stron i Przystępującego oraz dokumentów złożonych

podczas rozprawy Izba ustaliła i zważyła, co następuje: odwołanie nie

zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Izba stwierdziła, iż stan faktyczny jest niesporny, a opinie

i argumenty Stron dotyczące definicji, przesłanek i sposobów badania, czy

cena jest ceną rażąco niską, są zbieżne, a przy tym odzwierciedlają poglądy

przyjęte w orzecznictwie i praktyce. Poglądy te są zgodne ze stanowiskiem

Izby, przy tym zostały wyczerpująco przytoczone powyżej, zatem zbędne jest

ich powielanie przez Izbę w niniejszej części wyroku. Kwestią sporną

w niniejszym postępowaniu jest to, w jaki sposób wskazane teorie powinny

przekładać się na działania Zamawiającego.

KIO/UZP 182/10 8 z 11

Strony zgodnie wskazały na trzy elementy pozwalające podjąć podejrzenia co

do zbyt niskiego poziomu oferowanych cen: wartość szacunkową

zamówienia, ceny złożonych ofert oraz sytuację na rynku.

Przy tym, co podkreślił Zamawiający, ceny trzech spornych ofert są ze sobą

bardzo zbieżne: 2.162.005,92 zł, 2.230.257,60 zł i 2.261.880 zł. Nawet

czwarta cenowo oferta nie odbiega od nich w sposób wyraźny, gdyż opiewa

na kwotę 2.503.000,00 zł. Jedynie oferta Odwołującego znacząco różni się od

wszystkich tych ofert. Zatem w niniejszym postępowaniu nie wystąpiła

przesłanka rozbieżności cen złożonych ofert. Wręcz przeciwnie – na co

również zwrócił uwagę Zamawiający, sytuacja ta uprawdopodabnia

poprawność obliczonych cen. Z kolei, na co powołał się Odwołujący podczas

rozprawy, nie ma żadnych dowodów na to, iż oferty z takimi cenami zostały

złożone w celu zablokowania Odwołującemu dostępu do rynku.

Odwołujący co prawda przedstawił w odwołaniu i podczas rozprawy

częściową kalkulację kosztów, jednak jest ona zbyt pobieżna, by Izba mogła

na niej oprzeć swoje rozstrzygnięcie.

W odniesieniu do kolejnego ze wskazanych powyżej elementów – pomimo

powoływania się na sytuację na rynku, żadna ze Stron nie podała

konkretnych informacji o cenach „rynkowych”, zatem również ta okoliczność

nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia.

Natomiast co do ustalonej przez Zamawiającego wartości zamówienia

(3.300.000 złotych netto), wskazał on, iż podstawą jej ustalenia był przepis

art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z którym

oparł się on nie na cenach rynkowych lub przewidywanym wynagrodzeniu

wykonawcy, lecz na łącznej wartości usług wykonanych w przeszłości, które

to usługi świadczył Odwołujący, a których cena była dość wysoka.

Zamawiający oświadczył też, iż wartość ta była odmienna (wyższa) od

oczekiwanej ceny ofert w niniejszym postępowaniu. Natomiast podana przed

otwarciem ofert kwota, którą zamierzał przeznaczyć na realizację

zamówienia, była determinowana obliczoną wartością zamówienia.

Tym samym, jak wynika z oświadczenia Zamawiającego i sposobu ustalenia

wartości zamówień powtarzających się okresowo opisanego w art. 34 ust. 1

pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, wartość ta, jakkolwiek formalnie

KIO/UZP 182/10 9 z 11

obliczona w sposób poprawny, nie musiała się pokrywać z przewidywanym

w niniejszym postępowaniu wynagrodzeniem wykonawcy, o którym mowa

w art. 32 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zatem również

ostatnia ze wskazanych podstaw do negowania cen ofert, nie znalazła

potwierdzenia.

Oczywiście, niezależnie od opisanych powyższych przesłanek, Zamawiający

ma prawo, w oparciu o art. 90 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych,

zbadać wysokość cen w każdej sytuacji, w której poweźmie podejrzenie co do

możliwości zastosowania przez jednego lub większą liczbę wykonawców ceny

rażąco niskiej.

Skoro jednak Zamawiający w niniejszym postępowaniu takich wątpliwości

nie powziął, to na Odwołującym, zarzucającym mu takie niezgodne z prawem

zaniechanie, zgodnie z art. 6 kodeksu cywilnego, jako stronie wywodzącej

skutki prawne z danego faktu, spoczywa ciężar jego udowodnienia, czego

Odwołujący nie uczynił.

W związku z powyższym Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 191

ust. 6 i 7 ustawy Prawo zamówień publicznych, czyli stosownie do wyniku

postępowania, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu

pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 128, poz. 886 z późn. zm.).

Izba nie przyznała Zamawiającemu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika ze

względu na nieprzedstawienie rachunków, które są wymagane ww.

przepisem rozporządzenia.

KIO/UZP 182/10 10 z 11

Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 z późn. zm.)

na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje

skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu

Okręgowego w Lublinie.

Przewodniczący:

………………………………

Członkowie:

………………………………

………………………………

KIO/UZP 182/10 11 z 11