KIO 1560/15

Sygn. akt: KIO 1560/15

WYROK

z dnia 4 sierpnia 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak

Protokolant: Paweł Puchalski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. odwołania wniesionego do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 21 lipca 2015 r. przez Odwołującego Przedsiębiorstwo

Komunikacji Miejskiej Międzygminna Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z

siedzibą w Świerklańcu przy ul. Parkowej 3, 42-622 Świerklaniec

w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Komunikacyjny Związek Komunalny

Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, ul. Barbary 21 A, 40-053 Katowice

przy udziale

wykonawcy B. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B. N., N.

Transport, ul. 3-go Maja 57, 42-622 Świerklaniec zgłaszającego przystąpienie do

postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego

wykonawcy PKS Południe Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Główna 71A,

42-622 Świerklaniec zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

Zamawiającego

orzeka:

1 Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej

Międzygminna Sp. z o.o. z/s w Świerklańcu i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr. (słownie:

piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego Przedsiębiorstwo

Komunikacji Miejskiej Międzygminna Sp. z o.o. z/s w Świerklańcu tytułem wpisu od

odwołania.

2.2 Zasądza od Odwołującego Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej Międzygminna Sp. z

o.o. z/s w Świerklańcu na rzecz Zamawiającego - Komunikacyjnego Związku

Komunalnego Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego w Katowicach kwotę 3.781 zł 75

gr. (słownie: trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt jeden złotych, siedemdziesiąt pięć

groszy) tytułem zwrotu kosztów strony poniesionych w związku z wynagrodzeniem

pełnomocnika i jego dojazdem na rozprawę;

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach.

Przewodniczący: ………………………………

Sygn. akt: KIO 1560/15 2

W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Komunikacyjny Związek

Komunalny Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego w Katowicach w trybie przetargu

nieograniczonego na wykonanie usług autobusowego transportu publicznego na liniach

komunikacji miejskiej nr 52, 700 (nr postępowania: ZP/PO/43/PS/41/15), ogłoszonym w

Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich 2015/S 132-243593 w dniu 11 lipca 2015 r.,

wobec zapisów specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz), w dniu 21 lipca 2015 r.

zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wykonawcy -

Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej Międzygminna Sp. z o.o. z/s w Świerklańcu (sygn.

akt KIO 1560/15).

Zamawiający opublikował treść siwz na własnej stronie internetowej w dniu 11.07.2015 r.

Do postępowania odwoławczego przystąpienie zgłosili po stronie Zamawiającego

wykonawcy: B. N. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą B. N. oraz PKS Południe

Spółka z o.o.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu przygotowanie treści siwz w sposób naruszający

przepisy ustawy prawo zamówień publicznych, tj. art. 22 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 4 w

zw. z art. 7 ust. 1, poprzez sporządzenie opisu sposobu dokonania oceny spełnienia

warunków udziału w postępowaniu w zakresie dysponowania potencjałem technicznym, tj.

dysponowania pojazdami wyprodukowanymi w 2015 r. i spełniającymi określone normy

spalin w sposób nadmierny, niezwiązany z przedmiotem zamówienia i nieproporcjonalny do

przedmiotu zamówienia, a także utrudniający uczciwą konkurencję – pkt 5.1 ppkt 3, tiret

pierwszy siwz oraz pkt III.2.3 ppkt 1.3 tieret pierwszy ogłoszenia. W konsekwencji

powyższego naruszenia Odwołujący zarzucił Zamawiającemu prowadzenie postępowania z

naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców (art. 7 ust. 1

ustawy).

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania

zmiany treści ogłoszenia o zamówieniu oraz siwz poprzez nadanie brzmienia autobusy o

długości do 12 m i pojemności co najmniej 91 miejsc (tabor typu BN),nie starsze niż (rok

produkcji) z 2011 roku i spełniające normę czystości spalin co najmniej EURO 5”.

Odwołujący wskazał na powinność Zamawiającego takiego opisu sposobu oceny

spełnienia warunków udziału w postępowaniu, który nie ogranicza dostępu do zamówienia

wykonawcom zdolnym do jego realizacji. Każde wymaganie powinno znajdować

uzasadnienie w obiektywnych potrzebach Zamawiającego związanych z realizacją

przedmiotu zamówienia i do niego proporcjonalnych. Stanowisko to poparł tezami

prezentowanymi przez Izbę w uchwale z 22 listopada 2010r., KIO/KU 83/10 oraz wyroku z

Sygn. akt: KIO 1560/15 3

dnia 24 września 2010 r., sygn. akt KIO 1947/10). W ocenie Odwołującego, opis sposobu

oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie w jakim Zamawiający

wymaga, aby wykonawca dysponował czterema autobusami nie starszymi niż z 2015 r.

spełniającymi normę czystości spalin co najmniej Euro 6 jest nadmierny i nieproporcjonalny

w stosunku do przedmiotu zamówienia, jak również nie znajduje uzasadnienia w

obiektywnych potrzebach Zamawiającego. Postanowienie to narusza zasady uczciwej

konkurencji i uniemożliwia udział w postępowaniu wykonawcom, którzy byliby w stanie w

należyty sposób zrealizować zamówienia, tj. przy użyciu autobusów spełniających wszystkie

funkcjonalności, lecz nieco starszych od wymaganych. Wymagania Zamawiającego nie

prowadzą do poprawienia jakości świadczonych usług lecz jedynie do wyeliminowania z

rynku wykonawców, którzy nie mogą przeznaczyć całkowicie nowych autobusów do

realizacji przedmiotu zamówienia. Wymagania dotyczące roku produkcji oraz emisji spalin

nie są ani uzasadnione potrzebami Zamawiającego ani nie wynikają z wewnętrznych

regulacji. Odwołujący wskazał na obowiązujący Plan Zrównoważonego Rozwoju

Związku Publicznego Transportu Zbiorowego Komunikacyjnego Komunalnego

Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, przyjęty uchwałę nr CXIX/12/2013 zgromadzenia

Komunikacyjnego Związku Komunalnego GOP z dnia 25 kwietnia 2013 r., w którym wiek

najstarszego autobusu nie może przekroczyć 15 lat, a dopuszczalny poziom emisji spalin

jest na poziomie odpowiadającym normie Euro 5 (str. 77). Uwzględniając powyższe,

autobusy wyprodukowane nie wcześniej niż w 2010 r., spełniające normę Euro 5, z chwilą

zakończenia realizacji umowy (w roku 2023 r.), będą miały 12 lat oraz spełniają normę Euro

5 obowiązującą od 2009 r.

Odwołujący wskazał na niejednolity sposób wprowadzania przez Zamawiającego

wymogu świadczenia usługi za pomocą co raz nowszych autobusów, który dopuszczał w

części postępowań prowadzonych w 2015 r. realizację usługi starszymi pojazdami.

Powyższe ma wskazywać na naruszenie zasad uczciwej konkurencji oraz równego

traktowania wykonawców.

Skutkiem obecnego wymagania, zdaniem Odwołującego będzie zwiększenie kosztów

realizacji zamówienia, wynikające z wydłużenia okresu amortyzacji, powodujące

podniesienie ceny, które ostatecznie poniosą Gminy – Członkowie KZK GOP, na terenie,

których realizowane będzie przedmiotowe zamówienia.

Odwołujący uznał, iż wymaganie dotyczące roku produkcji nie prowadzi do zwiększenia

komfortu pasażerów oraz jakości świadczonych usług, w porównaniu do autobusów

wyprodukowanych w 2011 r. Zamawiający nie uwzględnił w opisie spełnienia warunku

udziału w postępowaniu wymagań dotyczących przystosowania autobusów do faktycznych

oczekiwań, czy komfortu pasażerów. Przykładowo, Zamawiający nie wymagał zwiększenia

ilości dostępnych siedzeń bezpośrednio z niskiej podłogi, możliwości przechyłu autobusu,

Sygn. akt: KIO 1560/15 4

właściwego oznakowania przycisków dla pasażerów przez ich podświetlenie oraz wykonanie

z odpowiednich materiałów, widocznego oznakowania poręczy, ostrych krawędzi, wejść

kolorami ostrzegawczymi czy zastosowania materiałów antypoślizgowych na podłogach. Nie

można wykluczyć, że autobus wyprodukowany w 2015 r. będzie wersją podstawową, w

mniejszym stopniu przystosowaną do potrzeb pasażerów niż autobus wyprodukowany w

roku 2011. Sam rok produkcji nie przekłada się w tym względzie na poprawienie jakości

świadczonych usług.

Zamawiający przewiduje rozpoczęcie realizacji zamówienia 1 września 2015 r., a cykl

produkcji autobusu to co najmniej 5-6 miesięcy, tymczasem Zamawiający wymaga

dysponowania autobusami wyprodukowanymi już do upływu terminu składania ofert. Nie jest

możliwe wyprodukowanie autobusu przeznaczonego do realizacji zamówienia ani do upływu

terminu składania ofert, ani do dania rozpoczęcia realizacji zamówienia. Zakup autobusów

dokonywany jest sukcesywnie w miarę potrzeb i nie jest opłacalnym ich zakup na potrzeby

przyszłych potencjalnych zamówień.

Odwołujący wskazał na rozstrzygnięcie Izby jakie zapadło w odniesieniu do podobnego

wymagania tego samego Zamawiającego wprowadzonego przy usłudze transportu

publicznego na liniach 608 i 708, tj. dysponowania trzema autobusami wyprodukowanymi w

roku 2014 oraz spełniającymi normę emisji spalin Euro 6. W wyroku z dnia 18 czerwca 2015

r.. sygn. akt KIO 1174/15 Izba uwzględniła odwołanie wniesione przez Odwołującego z

uwagi na brak uzasadnienia dla zakwestionowanego warunku, jak również brak jakiejkolwiek

prawidłowości w działaniach Zamawiającego, który w różnych postępowaniach odmiennie

ustala wymagania dotyczące roku produkcji autobusów oraz normy czystości spalin Euro.

Odwołujący wskazał na odpowiedź Zamawiającego na odwołanie z dnia 12 czerwca 2015 r.,

w której przyznał, iż wymaganie spełnienia normy Euro 6 jest jedynie konsekwencją

wymagania dysponowania autobusami nie starszymi niż z 2014 r. Na marginesie Odwołujący

wskazał na nieznaczną zmianę normy emisji spalin Euro 6 w porównaniu do Euro 5,

dotyczącą wartości emisji tlenków azotu (NOx) zmniejszającą dopuszczalny poziom emisji z

0,18 g/km do 0,08 g/km. Pozostałe parametry, tj. dopuszczalna emisja tlenku węgla (CO),

węglowodorów (HC) oraz substancji stałych (PM) w obu normach są na tym samym

poziomie. Wymaganie spełnienia normy Euro 6 nie wpłynie zatem w sposób znaczący na

zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska, a znacząco ogranicza krąg potencjalnych

wykonawców zdolnych do realizacji zamówienia i nie znajduje uzasadnienia w potrzebach

Zamawiającego.

Stanowisko Izby

Izba na posiedzeniu niejawnym prowadzonym z udziałem stron w dniu 29 lipca 2015

r. uznała, iż nie zachodzą przeszkody formalne uniemożliwiające rozpoznanie merytoryczne

Sygn. akt: KIO 1560/15 5

zarzutów i skierowała odwołanie na rozprawę, do udziału w której dopuszczeni zostali

wykonawcy, którzy w terminie zgłosili przystąpienia do postępowania odwoławczego po

stronie Zamawiającego.

Do rozpoznania odwołań zastosowanie znajdowały przepisy ustawy Prawo zamówień

publicznych obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, (tekst

jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.), tj. po zmianie dokonanej ustawą z dnia 29

sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz. U poz. 1232), zwanej

dalej „ustawą”.

Przedmiotem zaskarżenia objęte zostały postanowienia z pkt siwz 5.1 ppkt 3 w

zakresie wymagania dysponowania autobusami o długości do 12 m. i pojemności co

najmniej 91 miejsc (tabor typu BN) nie starszymi niż z 2015 r., spełniającymi normę czystości

spalin co najmniej Euro 6. Odwołujący zarzuty kierował wobec wprowadzenia w ramach

warunku udziału w postępowaniu wymagania dysponowania pojazdami nowymi (rok

produkcji 2015) i spełniającymi normę Euro 6.

Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba w pierwszej kolejności zobowiązana była

do oceny wypełnienia przesłanek z art. 179 ust. 1 ustawy, tj. istnienia interesu w uzyskaniu

zamówienia oraz możliwości poniesienia przez Odwołującego szkody w wyniku

kwestionowanych postanowień siwz. Odwołujący wskazał, iż kwestionowane zapisy

uniemożliwiają mu ubieganie się o udzielenie zamówienia i jego uzyskanie. Uwzględnienie

odwołania doprowadzi do zniesienia nadmiernie rygorystycznych i nieproporcjonalnych do

przedmiotu zamówienia ograniczeń, wpływających na kręgu potencjalnych wykonawców,

którzy będą mogli złożyć ofertę z realną szansą na uzyskanie zamówienia. Na rozprawie

przystępujący PKS Południe Sp. z o.o. wniósł o oddalenie odwołania z uwagi na brak

naruszenia interesu Odwołującego w uzyskaniu zamówienia, gdyż wykonawca ten ma

możliwość złożenia oferty w postępowaniu przy obecnych zapisach siwz i ogłoszenia. Na

poparcie tej tezy Przystępujący wskazał na warunki postępowania na obsługę linii 164 oraz

264 (sygn. ZP/PO/28/PZ/33/15), w którym Odwołujący złożył ofertę przy wymaganiu

Zamawiającego wykazania dysponowania trzema autobusami (BN) rok produkcji 2015 i

spełniającymi normę emisji spalin Euro 6. Z ustaleń poczynionych w tym zakresie wynika, że

Odwołujący złożył ofertę w postępowaniu prowadzonym przez tego samego Zamawiającego,

w której wykazał się potencjałem podmiotu trzeciego.

Uwzględniając powyższe Izba uznała, iż okoliczność złożenia oferty w innym

postępowaniu nie przesądza o braku interesu Odwołującego w uzyskaniu przedmiotowego

zamówienia i potrzeby jego ochrony przez dążenie do złagodzenia warunku udziału w

obecnie prowadzonym postępowaniu. Na obecnym etapie postępowania nie można

wykluczyć, iż Odwołujący nie pozyska dodatkowego wsparcia ze strony podmiotów trzecich,

Sygn. akt: KIO 1560/15 6

co w sytuacji braku posiadania koniecznego do ubiegania się o zamówienie potencjału,

stanowić będzie dla tego wykonawcy faktyczną przeszkodę do złożenia oferty i uzyskania

zamówienia. Zarówno Zamawiający, jak i Przystępujący uznawali, iż dostateczną gwarancją

ochrony w tym postępowaniu interesu Odwołującego w uzyskaniu zamówienia, jest

możliwość skorzystania z potencjału podmiotu trzeciego. Przyjęcie takiego poglądu

prowadziłoby w konsekwencji do odmowy wykonawcy prawa do kwestionowania warunku

udziału w postępowaniu i sposobu jego oceny. W ocenie Izby, niezależnie od możliwości

jakie niosą za sobą pewne instytucje prawne (w tym przypadku jest to art. 26 ust. 2b ustawy),

nie można odmówić istnienia po stronie wykonawcy interesu w uzyskaniu zamówienia i jego

naruszenia przez określenie zbyt rygorystycznych wymagań, które mogą uniemożliwić

złożenie oferty. Na etapie kwestionowania postanowień siwz(ogłoszenia) nie jest konicznym

wykazanie przez Odwołującego tego, że nie może on w ogóle złożyć oferty, lecz

wystarczającym będzie wykazanie, że nie będzie możliwym złożenie oferty na warunkach dla

niego najbardziej korzystnych. Niewątpliwie konieczność pozyskania potencjału od podmiotu

trzeciego stanowi dodatkowe utrudnienie w przygotowaniu najkorzystniejszej oferty, a

wykonawca nie ma gwarancji, że jego starania dadzą zamierzony efekt. Nie można zatem z

góry pozbawić Odwołującego prawa do kwestionowania zbyt wygórowanych wymagań,

stwarzających dla niego barierę w samodzielnym złożeniu oferty. Skoro nie było spornym to,

że Odwołujący nie posiada koniecznego zaplecza technicznego w postaci nowych

autobusów, to przy braku wsparcia podmiotu trzeciego nie będzie mógł skutecznie ubiegać

się o przedmiotowe zamówienia. Już z tej przyczyny należało uznać, iż zachodziła potrzeba

ochrony interesu Odwołującego w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, co wypełniało

przesłanki z art. 179 ust. 1 do rozpoznania merytorycznego odwołania.

Przy rozpoznaniu odwołania Izba miała na uwadze całokształt okoliczności ustalonych

w sprawie przy rozstrzyganiu w przedmiocie podniesionych zarzutów dotyczących sposobu

oceny spełnienia warunku dysponowania niezbędnym potencjałem, które to ustalenia

znajdują się poniżej.

Odwołujący kwestionował opisany w siwz w pkt 5.1 ppkt 3, tiret pierwszy warunek

dotyczący dysponowania autobusami nie starszymi niż z 2015 r., spełniającymi normę

czystości spalin co najmniej Euro 6.

Na podstawie zgodnych oświadczeń stron Izba ustaliła, iż Zamawiający prowadzi

liczne postępowania na usługi transportu miejskiego, w których różnie ustala wymagania co

do wieku pojazdów, jakimi ma być świadczona usługa i spełniania norm emisji spalin.

Odwołujący przedłożył do akt sprawy zestawienie zawierające analizę wymagań taborowych

w przetargach organizowanych przez Zamawiającego w latach 2013 – 2015 (łącznie 83

Sygn. akt: KIO 1560/15 7

pozycje). Analiza ta zawiera wyłącznie zestawienie wymagań dotyczących ilości pojazdów,

roku produkcji, spełnianej normy Euro oraz okresu trwania umowy, nie zawiera natomiast

wniosków, które Odwołujący zreferował ustnie na rozprawie wskazując na braku spójności

działań Zamawiającego oraz brak polityki w ustalaniu wymagań dla rodzajowo zbieżnych

zamówień. Zamawiający na rozprawie uzupełnił Analizę o wyjaśnienia, w których wskazał na

przyczynę różnorodnego ustalania w różnych postępowaniach wymagań co do taboru, jakim

odbywać ma się transport miejski, jako parametru ocenianego przy ocenie potencjału

technicznego wykonawców. Zamawiający wskazał, że w przypadku zamówień planowanych,

tj. realizowanych w okresie 96 miesięcy (8 lat), stanowiącym okres podstawowy, na jaki

zawierane są umowy na obsługę stałych linii komunikacyjnych, Zamawiający wymagał

taboru nowego, tj. z produkcji 2014 - 2015 rok. Zamawiający dla doraźnych potrzeb,

podyktowanych potrzebą zabezpieczenia obsługi danej linii w krótszym okresie, dopuszczał

świadczenie usługi z użyciem starszego taboru, będąc świadomym tego, iż w krótkim okresie

koszty zakupu nowego taboru nie mogłyby być zamortyzowane, co podnosiłoby koszty

świadczenia usługi. Stąd w wykazie znajdują się postępowania, w których świadczenie usługi

mogło być realizowane taborem starszym niż 2014. Inną przyczyna, dla której Zamawiający

dopuszczał wykorzystanie taboru starszego w okresie wykonywania usługi przez okres 96

miesięcy, było planowane wykorzystanie danego autobusu, tj. efektywności pracy na danej

linii. Zamawiający w taki sposób ustalał warunki, aby dostosować efektywność pracy do

wieku autobusu przyjmując, iż na liniach na których autobusy wykonywać mają mniejszą

liczbę kursów w tzw. „czasie szczytowym” dopuszczalne są starsze roczniki z uwagi na

mniejszą liczbę jednostek wozokilometrów, na którą mogłyby być rozłożone koszty zakupu

autobusu. Zamawiający przedłożył analizę dotyczącą wymaganego standardu autobus w

poszczególnych postępowaniach dla wybranych linii w okresie realizacji 96 miesięcy z

informacją o ilości wozokilometrów wg siwz i wymaganiami dotyczącymi taboru. Dodatkowo

Zamawiający przedłożył zestawienie prezentujące prace eksploatacyjne na poszczególnych

wozach z rozbiciem na ilości wozokilometrów dla poszczególnych linii w dni robocze, soboty,

niedziele i święta.

Odwołujący nie podważył w sposób skuteczny spójności wyjaśnień Zamawiającego,

które Izba przyjęła jako wiarygodne i logiczne. Zestawienie Odwołującego i spójne z nimi

wyjaśnienia Zamawiającego prowadziły do ustaleń faktycznych stanowiących podstawę dla

oceny zasadności zarzutu nieproporcjonalnego i nieuzasadnionego obiektywnymi

w potrzebami Zamawiającego, opisu sposobu oceny spełnienia warunku udziału

postępowaniu.

Prezentowane analizy prowadzą do wniosku, iż Zamawiający uzależnia wymagania

dotyczące taboru (rok produkcji oraz zgodność z normą Euro) od warunków w jakich

Sygn. akt: KIO 1560/15 8

wykonywana będzie usługa transportu komunalnego, tj. w szczególności od charakterystyki

danej linii autobusowej, długości trasy oraz ilości wozokilometrów. Przykładowo w

przetargach organizowanych w roku 2015 r. Zamawiający dopuszczał zarówno pojazdy

wyprodukowane w latach: 2005 (poz. 81 wykazu), 2006 r.(poz. 66), 2008 r. (poz. 60, 61, 74) i

nowsze, spełniające odpowiednio normy Euro 3, Euro 4, Euro 5 i Euro 6. W dziesięciu

postępowaniach wymagania wskazywały na nowe autobusy (rok produkcji 2014 i 2015)

spełniające normę Euro 6, dla których przewidziany czas na realizację umowy wynosił 96

miesięcy. Powyższe wskazuje, iż Zamawiający w sposób systematyczny i konsekwentny

stosuje politykę transportową, ukierunkowaną na zapewnienie, aby usługa transportu

publicznego świadczona była pojazdami spełniającymi odpowiednio wysokie standardy

środowiskowe, co połączone jest z wymaganiem dysponowania nowymi autobusami. Nie

można pominąć przy ocenie istnienia obiektywnych potrzeb Zamawiającego utrzymania tak

wysokich standardów, uwarunkowań środowiskowych, w tym stopnia urbanizacji, natężenia

ruchu oraz wpływu na stan zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Przedmiotowa usługa

świadczona ma być na liniach autobusowych nr 52 i 700, zlokalizowanych na obszarze

Miasta Bytomia. Z powszechnej wiedzy wynika, iż stopień zanieczyszczenia środowiska w

tym obszarze jest znaczny, a samorządy podejmują wysiłki w celu ograniczenia

negatywnego wpływu aglomeracji na zanieczyszczenie powietrza i ograniczenie emisji

spalin. Wskazują na to między innymi przedłożone na rozprawie strategie rozwoju

opracowane dla Województwa Śląskiego na lata 2014-2020. Jako wyzwanie, między innymi

dla operatorów transportu zbiorowego, określa się w nich dostosowanie do nowych

wymogów emisyjnych, co wymagać będzie zakupu nowych pojazdów. Zmiany

ukierunkowywane są na dalszy rozwój środków transportu miejskiego o bardzo niskiej emisji

lub bezemisyjnych. Zakłada się również dla postępowań ogłaszanych od roku 2015

możliwość żądania normy Euro 6. Z korespondencji złożonej przez Zamawiającego

prowadzonej z Wydziałem Ekologii Urzędu Miejskiego w Bytomiu wynika, iż Zamawiający

realizuje w ramach programu ochrony powietrza, projekt Śląska Karta Usług Publicznych,

mającego na celu stworzenie warunków sprzyjających podjęciu przez mieszkańców decyzji o

wyborze komunikacji miejskiej, jako środka transportu przy dojazdach do centrów miast.

Ponadto, w ramach działań ukierunkowanych na wymianę taboru komunikacji miejskiej,

Zamawiający udzielając zamówień na usługę przewozową stosuje w obecnie (tj. 2014 r.)

ogłaszanych przetargach wymóg dysponowania taborem autobusowym spełniającym

warunki normy Euro 5, a w przyszłości – dla taboru produkowanego począwszy od 2014 r. –

będzie to norma Euro 6 (pismo z dnia 11.07.2014 r.).

Norma Euro 6 obowiązuje od początku 2014 r.

Sygn. akt: KIO 1560/15 9

Odwołujący dysponuje pojazdami zakupionymi w roku 2011 r., na którą to inwestycję

pozyskał dofinansowanie z środków unijnych i tymi pojazdami zamierzał świadczyć usługę

transportu w ramach przedmiotowego zamówienia, tj. do roku 2023 r. Wynika z tego, iż pod

koniec okresu realizacji zamówienia, wiek tych pojazdów wynosiłby 12 lat. Zgodnie z umową

zawartą z instytucją finansującą zakup autobusów, czas eksploatacji tych pojazdów założony

został do końca 2019 r.

Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, iż zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 pkt 3 w

zw. z art. 22 ust. 4 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy nie potwierdził się. Izba uznała, iż opis

sposobu oceny spełnienia warunku dysponowania potencjałem technicznym jest związany z

przedmiotem zamówienia i proporcjonalny do niego. Uwzględniając ustalony w sprawie stan

faktyczny Izba doszła do przekonania, iż Zamawiający wprowadzając wymóg dysponowania

autobusami o długości do 12 m i pojemności co najmniej 91 miejsc (tabor typu BN), nie

starsze niż z 2015 roku spełniając normę czystości spalin co najmniej Euro 6, kierował się

obiektywnymi czynnikami związanymi ze specyfiką eksploatacji autobusów przeznaczonych

na obsługę linii komunikacji miejskiej nr 52 i 700. Izba uznała jako spójne i logiczne

wyjaśnienia jakich udzielił Zamawiający na rozprawie, dotyczące potrzeby zapewnienia w

okresie realizacji umowy taboru umożliwiającego ograniczenie emisji substancji szkodliwych

na obszarze aglomeracji oraz częstotliwości kursów i czasu pracy pojazdów. Uwzględniając

wieloletni okres, w jakim autobusy miałyby być użytkowane, żądanie aby wykonawca

dysponował czterema autobusami z roku produkcji 2015 nie jest żądaniem nadmiernym w

stosunku do przedmiotu zamówienia i jednocześnie pozwala założyć niższą awaryjność

autobusów. Należy również zauważyć, że wymaganie to jest identyczne dla wszystkich

wykonawców gotowych świadczyć usługę dla Zamawiającego. Zapewne każdy z

wykonawców będzie musiał pozyskać gwarancje od podmiotów trzecich, które dostarczą

pojazdy odpowiadające treści warunku udziału w postępowaniu. W podobnej sytuacji

znajduje się Odwołujący, na co wskazuje treść oferty złożonej w postępowaniu

prowadzonym przez Zamawiającego na obsługę linii 164 i 264, gdzie skorzystał z potencjału

podmiotu trzeciego. W ocenie Izby, konieczność dysponowania autobusami

wyprodukowanymi w 2015 r. i spełniającymi normę Euro 6, nie stanowi wymagania, które

uniemożliwia złożenie oferty przez Odwołującego, chociaż niewątpliwie może stanowić

utrudnienie dla tego wykonawcy. Żądania Odwołującego zmierzały faktycznie do

dostosowania warunków w postępowaniu do posiadanego zaplecza technicznego, tj.

nabytych w 2011 roku pojazdów, których czas eksploatacji założony został do 2019 r.

Stanowisko prezentowane przez Odwołującego wskazywało jednoznacznie na jego dążenie

do dostosowania sposobu świadczenia usługi do możliwości Odwołującego, a nie

przywrócenia rzekomego braku proporcjonalności opisu warunku z przedmiotem

Sygn. akt: KIO 1560/15 10

zamówienia. Dokonując oceny stanowisk stron Izba uznała, iż argumentacja Zamawiającego

odnosiła się do wykazania konieczności zróżnicowania wymagań w zależności od specyfiki

danej linii na jakiej autobusy mają jeździć, co ma uzasadnienie w obiektywnych czynnikach,

takich jak natężenie ruchu, dobowego obciążenia przewozowe pojazdów, czy też

ograniczenie emisji spalin w obszarze aglomeracjach Miasta Bytomia. Bezzasadnym w tych

okolicznościach było twierdzenie Odwołującego o braku obiektywnych potrzeb

Zamawiającego, uzasadniających opisany warunek, jako potwierdzający konieczny do

realizacji potencjał techniczny wykonawcy.

Izba pominęła, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszego odwołania, twierdzenia

Odwołującego dotyczące stanowiska, jakie zajął Zamawiający w postępowaniu

odwoławczym w sprawie KIO 1174/15, które stanowiły podstawę wyroku zapadłego w dniu

18 czerwca 2015 r. W obecnie rozpoznawanym odwołaniu, podstawę faktyczną

rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia poczynione w trakcie rozprawy na podstawie

zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, który pozwolił w szerszym

zakresie ustalić obiektywne przyczyny, dla których wprowadzony wymóg był zasadny dla linii

autobusowej 52 i 700.

Ponieważ w sprawie nie było spornym, że norma Euro 6 obowiązuje od 2014 r., zarzut

nieproporcjonalności i bezzasadności wymagania spełnienia tej normy przy wykonywaniu

usług transportowych nie został w sposób przekonujący wykazany przez Odwołującego,

którego obciążał w tym zakresie ciężar dowodowy.

Mając powyższe na względzie Izba uznała, iż zarzuty skierowane wobec treści siwz i

ogłoszenia nie potwierdziły się co prowadziło do oddalenia na podstawie art. 192 ust. 1 i 2

ustawy odwołania w całości.

Sygn. akt: KIO 1560/15 11

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust.

9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba zaliczyła do kosztów

postępowania wpis od odwołania oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego i

jego dojazdu na rozprawę, stwierdzone rachunkami złożonym przed zamknięciem rozprawy i

obciążyła nimi Odwołującego.

Przewodniczący: ……………………….

Sygn. akt: KIO 1560/15 12