Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 1457/15

Krajowa Izba Odwoławcza · 22 lipca 2015

Pobierz PDF
Data orzeczenia
22 lipca 2015
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Honorata Łopianowskaprzewodniczący, Natalia Dominiakprotokolant
Zamawiający
SP ZOZ w Kędzierzynie Koźlu
Hasła tematyczne
Podatek VATNiezgodność z warunkami zamówieniaTajemnica przedsiębiorstwa TP błąd w obliczeniu ceny
Podstawa prawna
art. 8 ust. 3 ; art. 89 ust. 1 pkt 2 ; art. 89 ust. 1 pkt. 6

Sentencja

Sygn. akt: KIO 1457/15

WYROK

z dnia 22 lipca 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Honorata Łopianowska

Protokolant: Natalia Dominiak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 9 lipca 2015 r. przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego DGP Clean Partner spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy, Przedsiębiorstwo Usługowo Gos – Zec spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu, DGP Dozorbud Grupa Polska spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy oraz SEBAN spółkę z ograniczoną

odpowiedzialnością w Katowicach w postępowaniu prowadzonym przez SP ZOZ

w Kędzierzynie Koźlu

przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego

Impel Cleaning spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu, Hospital Service

„Company” Sp. z o.o. Spółki komandytowej we Wrocławiu, przystępującego do

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołanie;

2. kosztami postępowania obciąża Odwołującego – wykonawców wspólnie ubiegających się

o udzielenie zamówienia publicznego DGP Clean Partner spółkę z ograniczoną

odpowiedzialnością w Legnicy, Przedsiębiorstwo Usługowo Gos – Zec spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu, DGP Dozorbud Grupa Polska spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy oraz SEBAN spółkę z ograniczoną

odpowiedzialnością w Katowicach i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego

kwotę 15 000 zł 00 gr [piętnastu tysięcy złotych, zero groszy] uiszczoną przez wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego DGP Clean Partner spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy, Przedsiębiorstwo Usługowo Gos – Zec spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu, DGP Dozorbud Grupa Polska spółkę

1

z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy oraz SEBAN spółkę z ograniczoną

odpowiedzialnością w Katowicach tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych [Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.] na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia

jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

do Sądu Okręgowego w Opolu.

Skład orzekający:

2

Sygn. akt: KIO 1457/15

Uzasadnienie

I. Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest „Świadczenie usługi sprzątania,

dezynfekcji, transportu wewnętrznego dla SP ZOZ w Kędzierzynie – Koźlu”. Szacunkowa

wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych [t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.], zwanej dalej ustawą.

II. Zamawiający w dniu 29 czerwca 2015 r. rozstrzygnął postępowanie, dokonując wyboru

oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

publicznego DGP Clean Partner spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Legnicy,

Przedsiębiorstwo Usługowe Gos – Zec spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością

w Poznaniu, DGP Dozorbud Grupa Polska spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością

w Legnicy oraz SEBAN spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Katowicach.

III. Odwołujący złożył odwołanie, kierując zarzuty wobec zaniechania dokonania oceny, czy

zastrzeżenie jako tajemnicy przedsiębiorstwa części informacji zawartych przez w

wyjaśnieniach składanych przez wykonawcę w trybie art. 87 ust. 1 ustawy było skuteczne,

zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy, którego oferta została uznana za

najkorzystniejszą, mimo, iż złożenie przez wykonawcę oferty stanowiło czyn nieuczciwej

konkurencji, a także z uwagi na to, że oferta tego wykonawcy jest niezgodna z treścią SIWZ,

jak również zawiera błąd w obliczeniu ceny, zaniechanie odrzucenia przez Zamawiającego

oferty wykonawcy, w sytuacji gdy Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty odwołania

w sprawie zawisłej pod sygn. akt KIO 1259/15 uzasadniające odrzucenie oferty Konsorcjum

Impel, a wezwanie do wyjaśnień treści oferty Konsorcjum Impel w wykonaniu żądania tego

odwołania potwierdziło zasadność zarzutów i w konsekwencji konieczność odrzucenia oferty

tego wykonawcy, o czym Zamawiający poinformował Odwołującego pismem przesłanym w

dniu 2 czerwca 2015 r.

Odwołujący zarzucił naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy, poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż w ofercie wykonawcy znajduje się błąd

w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu przez wykonawcę nieprawidłowej stawki

podatku VAT, art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993

r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ust. 1 pkt 7) ustawy z dnia 16 lutego

2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień

publicznych, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, w sytuacji, gdy złożenie tej

3

oferty stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji, polegające na manipulacji wysokością części

ceny w zakresie usług zwolnionych od podatku VAT [„przerzucaniem” kosztów wykonania

usług innych niż usługi zwolnione od podatku VAT do tego elementu ceny], by poprzez

zwolnienie od podatku VAT uzyskać niższą cenę oferty i wyeliminować konkurentów, art. 89

ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż treść jego

oferty nie odpowiada treści SIWZ, poprzez uwzględnienie przez wykonawcę w kosztach

usługi pomocniczej zwolnionej z VAT innych usług składających się na przedmiot

zamówienia i przerzucenie w ten sposób kosztów, pomimo tego, że Zamawiający określił

sposób skorelowania zakresu usług pomocniczych do ceny, art. 8 ust. 1 i 3 ustawy w zw.

z art. 96 ust. 3 oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji oraz w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie dokonania oceny

skuteczności zastrzeżenia przez wykonawcę z dnia 26.06.2015 r. jako tajemnicy

przedsiębiorstwa wyjaśnień złożonych przez tego wykonawcę w trybie art. 87 ust. 1 ustawy

i nieudostępnienie całości wyjaśnień wykonawcy, pomimo tego, że zawarte w nich informacje

nie spełniają przesłanek, o których mowa art. 11 ust. 4 uznk, a zatem nie mogą stanowić

przedmiotu skutecznego zastrzeżenia w trybie art. 8 ust. 3 ustawy, art. 186 ust. 3 w zw. z art.

186 ust. 2 ustawy, poprzez zaniechanie odrzucenia przez Zamawiającego oferty wykonawcy,

w sytuacji gdy Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty odwołania w sprawie zawisłej pod

sygn. akt KIO 1259/15, uzasadniające odrzucenie oferty Konsorcjum Impel, a wezwanie do

wyjaśnień treści oferty Konsorcjum Impel w wykonaniu żądania tego odwołania potwierdziło

zasadność zarzutów i w konsekwencji konieczność odrzucenia oferty tego Wykonawcy. art. 7

ust. 1 ustawy, poprzez wybór oferty podlegającej odrzuceniu, co narusza zasadę uczciwej

konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.

Odwołujący wniósł o nakazanie unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej

oferty oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej oceny i badania oferty,

odrzucenie oferty wykonawcy wybranego oraz wybór jako najkorzystniejszej oferty

Odwołującego, odtajnienia nieskutecznie zastrzeżonych wyjaśnień wykonawcy złożonych

w trybie art. 87 ust. 1 ustawy.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący podniósł, że Zamawiający zawiadomił

Odwołującego o ponownym wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez

Konsorcjum firm: Impel Cleaning sp. z o.o. oraz Hospital Service Company sp. z o.o. s.k.

Oferta wykonawcy została przez Zamawiającego ponownie oceniona jako oferta

odpowiadająca wymogom SIWZ oraz obowiązujących przepisów prawa, a nadto jako

najkorzystniejsza pod względem cenowym. Powyższe stanowisko Zamawiającego nie może

zostać uznane za prawidłowe. Przedmiotem niniejszego postępowania jest usługa

4

w zakresie kompleksowego utrzymania czystości. W jej ramach wykonawca jest

zobowiązany do: 1) świadczenia usług w zakresie kompleksowego specjalistycznego

utrzymania czystości, dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach, przychodniach,

poradniach zgodnie z Planem Higieny, 2) utrzymania porządku i czystości terenów

zewnętrznych, 3) transportu wewnętrznego, 4) czynności pomocowych polegających na

czynnym udziale personelu sprzątającego w opiece nad pacjentem [cz. III pkt 1 SIWZ].

Zamawiający wskazał, wyjaśniając treść SIWZ, iż usługi przy pacjencie stanowią ok. 20%

całości usługi [vide: odpowiedź nr 12 w wyjaśnieniach treści SIWZ nr 1 z dnia 29.04.2015 r.].

Dla usług składających się na przedmiot zamówienia ustawodawca przewidział różny sposób

opodatkowania podatkiem od towarów i usług [zw., 8%, 23%]. Fakt ten potwierdził

Zamawiający. W formularzu ofertowo – cenowym stanowiącym załącznik nr 1 do SIWZ w pkt

3, rubryce 5 [stawka podatku VAT], wskazał następujące stawki: zw., 8%, 23 %, zaznaczając

przy tym, że „Zamawiający dopuszcza wpisanie różnych stawek podatkowych w zależności

od zakresu usługi [zwolniony, 8%, 23%].” Przedmiotem zamówienia było zatem kilka,

niezwiązanych ze sobą usług, dla których powinny zostać przyjęte różne stawki podatku VAT

w zależności od ich zakresu. Usługi pomocnicze przy pacjencie, podlegające zwolnieniu

z podatku VAT, zgodnie z wyjaśnieniami treści SIWZ udzielonymi przez Zamawiającego,

wynoszą ok. 20% całości usługi [odpowiedź na pytanie 12]. Natomiast usługi transportu

wewnętrznego w zakresie, w jakim podlegają one zwolnieniu od podatku VAT, przy

uwzględnieniu rynkowej wartości tej usługi, wynoszą ok. 4% całości usługi. Cena za

wykonanie usług objętych zwolnieniem od podatku VAT w postępowaniu powinna zatem

uwzględniać, że usługi te stanowią łącznie ok. 24% całości usługi. Oferty w postępowaniu

złożyło 5 wykonawców. Wyboru oferty konsorcjum Impel nie można uznać za prawidłowy.

Z treści oferty wykonawcy, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, wynika, że

różnica pomiędzy ceną netto [7.362.000,00 zł], a ceną brutto [7.535.160,00 zł] za

świadczenie usługi objętej przedmiotem zamówienia wynosi jedynie 2,5%. To natomiast

prowadzi do wniosku, że znaczną część ceny netto podanej w Formularzu [więcej niż 70%]

stanowi cena za wykonanie usług objętych zwolnieniem od podatku VAT. Przy czym,

zakładając, że w przeważającym zakresie w pozostałej części – nieobjętej przez wykonawcę

zwolnieniem od VAT – cena przedmiotu zamówienia odnosi się do usług opodatkowanych

stawką 23%, oznaczałoby to, że więcej niż 89% ceny przedmiotu zamówienia odnosiłoby się

do czynności zwolnionych przez Wykonawcę od podatku VAT [2,5% z ceny oferty =

173.160, zakładając, że kwota ta stanowi podatek VAT obliczony stawką 23%, to 100%

ceny tej usługi opodatkowane tym podatkiem wynosi 752.869,56 zł, co stanowi 10.22 %

ceny oferty netto]. Przyjęty przez wykonawcę model kształtowania ceny zakładający, że ok.

24% całości usługi zostało wycenionych na poziomie przekraczającym 70% ceny oferty, nie

był uzasadniony zakresem usług objętych zwolnieniem od podatku VAT, w tym

5

obowiązującymi przepisami podatku VAT. Dla jego przyjęcia nie istniały jakiekolwiek

obiektywne ekonomiczne podstawy. Skutkiem przyjęcia go przez wykonawcę było to, że

Odwołujący pomimo tego, że zaproponował niższą cenę netto [7.213.320,00 zł]

o 148.680,00 zł, niż wykonawca, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza

[7.362.000,00 zł], nie otrzymał przedmiotowego zamówienia. Przyjęty przez wykonawcę

model nie miał zatem na celu zaoferowanie jak najkorzystniejszych warunków

zamawiającemu poprzez konkurowanie ceną, lecz jedynie wykorzystanie proporcji usług,

której wynikiem było przyjęcie określonej, korzystnej dla wykonawcy stawki podatku VAT

i uzyskanie w ten sposób przedmiotu zamówienia.

Odwołujący wniósł odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej na czynność wyboru

oferty wykonawcy, zgodnie z którym, bez względu na to, jakiego sposobu użył wykonawca

dla przyjęcia określonej, korzystnej dla niego stawki podatku VAT na poziomie 2,5%, wobec

braku uzasadnienia ku temu jakichkolwiek podstaw natury ekonomicznej i prawnej, jego

oferta – w każdym przypadku – powinna zostać odrzucona. Jeżeli bowiem w niniejszej

sprawie różnica pomiędzy wartością brutto, a wartością netto ceny ofertowej wykonawcy

stanowi wynik zastosowania przez wykonawcę zwolnienia od podatku VAT, w części

zwolnieniu temu nie podlegającej, oferta wykonawcy powinna zostać odrzucona na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy z uwagi na to, że w ofercie wykonawcy znajduje się

błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu przez wykonawcę nieprawidłowej stawki

podatku VAT. Jeżeli natomiast przyjęty przez wykonawcę model kształtowania ceny polegał

na przerzucaniu kosztów wykonania usług podlegających zwolnieniu z VAT do tego

elementu ceny, by poprzez zwolnienie od podatku VAT uzyskać niższą cenę oferty

i wyeliminować konkurentów, to jego oferta powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ust. 1 pkt 7) ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów i art. 7 ust. 1 ustawy, a także na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy z uwagi na to, że treść jego oferty nie odpowiada treści SIWZ. Złożone wyjaśnienia

wykonawcy w trybie art. 87 ust. 1 ustawy, do których Zamawiający powinien był wezwać

wykonawcę, nie mogły zmienić sytuacji prawnej wykonawcy. Jego oferta powinna zostać

odrzucona.

Odwołujący podał, że pismem z dnia 17.06.2015 r. Zamawiający uwzględnił w całości

zarzuty przedstawione w odwołaniu a konsorcjum Impel, które przystąpiło do postępowania

odwoławczego po stronie Zamawiającego nie wniosło sprzeciwu, w związku z czym Krajowa

Izba Odwoławcza umorzyła postępowanie odwoławcze w sprawie – sygn. akt KIO 1259/15.

Zamawiający wezwał wykonawców do złożenia wyjaśnień w zakresie: a) odpowiedzi na

pytanie, jaka stawka podatku VAT [8%, 23% czy zwolnienie] została zastosowana dla

poszczególnych zakresów usługi [czynności przedmiotu zamówienia], b) podania

6

uzasadnienia zastosowanej stawki VAT dla tych czynności, oraz c) odpowiedzi Jak się

kształtuje stosunek [składniki] zaoferowanej ceny dla poszczególnych zakresów usługi

[czynności przedmiotu zamówienia], w zależności od podatku VAT”. Udzielając odpowiedzi

na powyższe pytania, wykonawcy powinni byli uwzględnić odpowiedź nr 12 w wyjaśnieniach

treści SIWZ nr 1 z dnia 29.04.2015r. o treści: „Pytanie 12: Prosimy o określenie, jaki procent

całości usługi stanowią usługi pomocnicze przy pacjencie? Odpowiedź: Jest to ok. 20%

całości usługi”.

Zamawiający zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż w ofercie

wykonawcy znajduje się błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu przez

wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT. Konsorcjum Impel, udzielając odpowiedzi,

potwierdziło zarzut podniesiony w odwołaniu w sprawie o sygn. akt KIO 1259/15, iż jego

oferta powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy. Zamawiający

pomimo złożonego wniosku Odwołującego z dnia 25.06.2015 r. o udostępnienie wyjaśnień

wykonawcy oraz wniosku o ich odtajnienie z dnia 01.07.2015 r. nie udostępnił

Odwołującemu całości tych wyjaśnień, mimo faktu, że zawarte w nich informacje nie

spełniają przesłanek, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji [t.j. Dz.U. z 2003r. Nr 153 poz. 1503 z późn. zm.]. Już

udostępniona część wyjaśnień jednoznacznie wskazuje, że oferta wykonawcy Konsorcjum

Impel zawiera błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu przez wykonawcę

nieprawidłowej stawki podatku VAT poprzez błędne przyjęcie, że usługi objęte przedmiotem

niniejszego postępowania, podlegające zwolnieniu [polegające m.in. na świadczeniu usług

w zakresie opieki medycznej], stanowią usługę zasadniczą, a pozostałe usługi [w tym usługi

kompleksowego specjalistycznego utrzymania czystości, dekontaminacji pomieszczeń

i sprzętu w szpitalach, przychodniach, poradniach zgodnie z Planem Higieny], stanowią

jedynie środek do lepszego ich wykorzystania [wykonania], tj. zastosowanie do niniejszego

postępowania modelu opodatkowania opartego na przyjęciu tzw. usługi kompleksowej,

podczas, gdy brak było ku temu jakichkolwiek podstaw. Dla usług składających się na

przedmiot zamówienia ustawodawca przewidział różny sposób opodatkowania podatkiem od

towarów i usług [zw., 8%, 23%]. Zwolnienie z podatku obejmuje swoim przedmiotem jedynie:

czynności pomocowe polegające na czynnym udziale personelu sprzątającego w opiece nad

pacjentem oraz transportu wewnętrznego, w zakresie, w jakim usługi te stanowią usługi

opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie

zdrowia świadczone na rzecz zakładów opieki zdrowotnej na ich terenie albo wykonywane

w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Podstawą powyższego zwolnienia jest art. 43 ust. 1 pkt 18 lub art. 43 ust. 1 pkt 18a

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [t.j. Dz.U. z 2011 Nr 177 poz.

1054, zwana dalej „ustawą o VAT”]. Zgodnie z art, 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT zwalnia

7

się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,

ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług

ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich

przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza. W art. 43 ust. 1 pkt 18

ustawy VAT określono natomiast, że zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki

medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia,

oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane

w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Wobec powyższego zwolnieniu

powyższemu nie podlega: 1) świadczenie usług w zakresie kompleksowego

specjalistycznego utrzymania czystości, dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach,

przychodniach, poradniach zgodnie z Planem Higieny. Zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku

z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, świadczone usługi co do zasady należy opodatkować

podstawową stawką VAT wynoszącą 23%. 2) świadczenie usług utrzymania porządku

i czystości terenów zewnętrznych. Zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2

ustawy VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku

tych usług wynosi 8%. W załączniku nr 3 do ustawy o VAT pod pozycją 174 mieszczą się

„usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu” – PKWiU 81.29.12.0. oraz pod pozycją 176

„Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni”. Co do zasady zwolnieniu

powyższemu nie będzie podlegać usługa transportu wewnętrznego. Zgodnie z art. 41 ust. 1

w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług świadczone usługi co do

zasady należy opodatkować podstawową stawką VAT wynoszącą 23%. Usługi te będą

podlegać zwolnieniu podatkowemu w zakresie, w jakim dotyczą one czynności polegających

na: a) pomocy przy transportowaniu pacjentów do poradni, zakładów, i innych jednostek

organizacyjnych Zamawiającego w Sali operacyjnej pomocy przy przekładaniu pacjenta po

każdym zabiegu b) transporcie pacjentów w pozycji siedzącej lub leżącej: – na konsultację

z oddziałów szpitalnych do innych oddziałów szpitalnych – z oddziałów szpitalnych do

pracowni Szpitala m.in. Spirometrii, UKG, Zakładu diagnostyki obrazowej i pracowni

endoskopowej, Wreszcie objęte zwolnieniem zostały przez ustawodawcę czynności

pomocowe polegających na czynnym udziale personelu sprzątającego w opiece nad

pacjentem – w zakresie przedmiotowym określonym art. 43 ust. 1 pkt [18] 18a ustawy VAT,

na podstawie którego to przepisu zwolnieniu podlegają m.in. czynności polegające na: a)

pomocy i czynnym udziale przy myciu pacjentów, b) pomocy przy zmianie pozycji w łóżku, c)

pomocy przy przełożeniu pacjenta na łóżko po zabiegu, na wózek transportowy na stół rtg

itp., d) pomocy przy zmianie pampersów pacjentom, e) pomocy przy ubieraniu, rozbieraniu

pacjentów oraz przy zmianie bielizny, f) asystowaniu pacjentom przy korzystaniu z toalety

i łazienek, g) podawaniu na prośbę pacjenta i odbieranie basenów, kaczek, nocników, misek

nerkowatych, misek do mycia i pomoc w ich użyciu i użyciu artykułów higienicznych, h)

8

opróżnianiu ssaków z wydalin, i) reagowaniu na alarmy z sal pacjentów np: podanie basenu,

odebranie basenu. Wykonawca zastosował zwolnienie podatkowe nie tylko w zakresie

opisanym wyżej, w jakim do tego był uprawniony przez przepisy ustawy VAT, ale w znacznie

szerszym zakresie, bo także do usług temu zwolnieniu nie podlegających. W niniejszym

postępowaniu w formularzu oferty [w załączniku numer 1 do SIWZ – Formularzu Ofertowo–

Cenowym] wykonawca był zobowiązany do wskazania oferowanej ceny za całość

zamówienia [ceny netto i brutto], a więc bez rozbicia na pozycje w zależności od rodzaju

usług i ustanowionych dla nich stawek podatku VAT [zw., 8%, 23%]. Z treści oferty

wykonawcy, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, wynika, na co

wskazywano wyżej, że różnica pomiędzy ceną netto, a ceną brutto za świadczenia usługi

objętej przedmiotem zamówienia wynosi jedynie 2,5%. Powyższe prowadzi do wniosku, że

znaczną cześć ceny netto podanej w Formularzu [więcej niż 70%] stanowi cena za

wykonanie usług objętych zwolnieniem od podatku VAT. Taki sposób ukształtowania ceny

oferty odbiega od tego, jaką część usługi stanowią usługi podlegające zwolnieniu od VAT.

Wskazać należy, że usługi pomocnicze przy pacjencie, zgodnie z wyjaśnieniami treści SIWZ

udzielonymi przez Zamawiającego, podlegające zwolnieniu, wynoszą ok. 20% całości usługi

[odpowiedź na pytanie 12]. Natomiast usługi transportu wewnętrznego, w zakresie w jakim

podlegają one zwolnieniu, przy uwzględnieniu rozmiaru tej usługi, wynoszą ok. 4% całości

usługi. Cena za wykonanie usług objętych zwolnieniem od podatku VAT powinna zatem

uwzględniać, że usługi te stanowią łącznie ok. 24% całości usługi. Z treści oferty wykonawcy

wynika natomiast, że dla obliczenia ceny przyjął wartość prawie trzykrotnie wyższą.

Powyższe prowadzi, do wniosku, że wykonawca – celem uzyskania zamówienia – dopuścił

się manipulacji ceną ofertową. Przy czym, jeżeli w niniejszej sprawie różnica pomiędzy

wartością brutto, a wartością netto ceny ofertowej Wykonawcy stanowi wynik zastosowania

przez wykonawcę zwolnienia od podatku VAT, w części zwolnieniu temu nie podlegającej,

oferta wykonawcy powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy

z uwagi na to, że w ofercie wykonawcy znajduje się błąd w obliczeniu ceny polegający na

zastosowaniu przez wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT. Jeżeli natomiast

przyjęty przez wykonawcę model kształtowania ceny polegał na przerzucaniu kosztów

wykonania usług podlegających zwolnieniu VAT do tego elementu ceny, by poprzez

zwolnienie od podatku VAT uzyskać niższą cenę oferty i wyeliminować konkurentów, to jego

oferta powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 3 ust.

1 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ust. 1 pkt 7) ustawy z dnia 16 lutego 2007

r. o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 7 ust. 1 ustawy, a także na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 2 ustawy z uwagi na to, że treść jego oferty nie odpowiada treści SIWZ. Fakt

zastosowania błędnej stawki podatku VAT potwierdzają złożone w dniu 18.06.2015 r.

wyjaśnienia. Dla uzasadnienia zastosowanej stawki podatku VAT Konsorcjum Impel

9

przedłożyło interpretację Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2012 r. Abstrahując od faktu, iż

interpretacja ta została wydana na potrzeby innego postępowania i Krajowa Izba

Odwoławcza, organy podatkowe i Zamawiający, nie są nią związane, to przedstawiony tam

stan faktyczny jest na tyle odmienny, aniżeli występujący w niniejszym postępowaniu, iż

pozwala na wyciągnięcie wniosku, że zastosowanie się do tej interpretacji w niniejszym

postępowaniu przez wykonawcę mogło prowadzić jedynie do odrzucenia jego oferty poprzez

zastosowanie błędnej stawki podatku VAT. Przedstawiona interpretacja zakłada, że

„głównym celem świadczonych przez Wnioskodawcę Usług jest [...] wykonywanie czynności

służących szeroko pojętej opiece medycznej na pacjentami innych podmiotów leczniczych”

[str. 2 i 7 interpretacji], a „nadto czynności będą świadczone przez zakład opieki zdrowotnej i

będą to czynności ściśle związane z podstawową usługą opieki medycznej świadczoną

przez szpital” [str. 11 interpretacji]. W niniejszym postępowaniu nie zachodzi opisany wyżej

stan rzeczy. Głównym celem świadczonych przez wykonawców w nim usług nie jest

wykonywanie czynności służących opiece medycznej. Wykonawca w ramach przedmiotu

zamówienia był zobowiązany do wykonania – obok czynności służących opiece medycznej

polegających na czynnym udziale personelu sprzątającego w opiece nad pacjentem [ok.

20% całości usługi zgodnie z wyjaśnieniami Zamawiającego] – usług polegających na: –

świadczeniu usług w zakresie kompleksowego specjalistycznego utrzymania czystości,

dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach, przychodniach, poradniach zgodnie

z Planem Higieny, – utrzymania porządku i czystości terenów zewnętrznych, – transportu

wewnętrznego [za wyjątkiem części nie dotyczącej transportu pacjenta], a więc usług,

których wykonanie stanowi cel sam w sobie, które nie są ściśle związane z usługą

dotyczących opieki medycznej nad pacjentem i nie są niezbędne do ich wykonania,

a których celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez wykonawcę. Przedmiotem

postępowania nie jest zatem kompleksowe świadczenie opieki medycznej nad pacjentami

innych podmiotów leczniczych, ale zgodnie z podziałem dokonanym przez Zamawiającego w

SIWZ, świadczenie usług: 1) w zakresie kompleksowego specjalistycznego utrzymania

czystości, dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach, przychodniach, poradniach

zgodnie z Planem Higieny, 2) utrzymania porządku i czystości terenów zewnętrznych, 3)

transportu wewnętrznego, 4) czynności pomocowych polegających na czynnym udziale

personelu sprzątającego w opiece nad pacjentem [cz. III pkt 1 SIWZ]. W postępowaniu nie

zachodzi zatem sytuacja, w której czynności pomocowe stanowią usługę zasadniczą,

a pozostałe usługi stanowią jedynie środek do lepszego ich wykorzystania [wykonania]. Przy

czym nie tylko dlatego, że usługi pomocnicze stanowią jedynie 20% przedmiotu zamówienia,

a suma usług podlegających zwolnieniu stanowi 24%, ale w szczególności z uwagi na to, że

pozostałe, ww. usługi, nie są ściśle związane z usługą dotyczącą opieki medycznej nad

pacjentem i nie są niezbędne do jej wykonania. Nie znajduje zatem zastosowanie

10

uzasadnienie prawne opierające się na orzecznictwie TSUE, szeroko przywoływane

w interpretacji przedłożonej przez Konsorcjum Impel Cleaning Sp. z o.o. oraz Hospital

Service Company Sp. z o.o. s.k., a dotyczące tzw. usługi kompleksowej. Fakt ten wynika nie

tylko z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, ale także z zapisów SIWZ.

Zamawiający w formularzu ofertowo – cenowym stanowiącym załącznik nr 1 do SIWZ w pkt

3, rubryce 5 [stawka podatku VAT], wskazał następujące stawki zw. 8%, 23 %, zaznaczając

przy tym, że „Zamawiający dopuszcza wpisanie różnych stawek podatkowych w zależności

od zakresu usługi [zwolniony, 8%, 23%].” Tym samym sam Zamawiający przesądził, że

przedmiotem zamówienia nie jest usługa kompleksowa dotycząca opieki medycznej nad

pacjentem, dla której zastosowana powinna być jednolita stawka podatku VAT, ale kilka,

niezwiązanych ze sobą usług, dla których powinny zostać przyjęte różne stawki podatku VAT

w zależności od ich zakresu. Pamiętać w powyższym względzie należy, że zasadą

wynikającą z orzecznictwa TSUE, jak i sądów krajowych jest to, iż każde świadczenie

powinno być traktowane jako odrębne i niezależne [jako przedmiot opodatkowania], zaś

traktowanie ich jako świadczeń złożonych [kompleksowych] ma charakter wyjątkowy, [por.

wyrok TSUE z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C–349/96 [Card Protection Plan Ltd, wyrok

WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. [I SA/Bk 462/11, LEX nr 1109597],

podobnie jak wyjątek od zasady stanowi zwolnienie podatkowe z usług. W doktrynie

i orzecznictwie wskazuje się, że aby usługa mogła zostać uznana za kompleksową,

składające się na nią świadczenia powinny pozostawać między sobą w nierozerwalnym

związku. Dopiero wówczas te świadczenia, nie dając się wyodrębnić, tworzą w efekcie

jednorodną usługę [świadczenie] [tak Adam Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. IX, LEX

2015]. W niniejszej sprawie, nie zachodzi taki stan rzeczy. Przykładowo, usługi w zakresie

kompleksowego specjalistycznego utrzymania czystości, dekontaminacji pomieszczeń

i sprzętu w szpitalach, przychodniach, poradniach zgodnie z Planem Higieny, nie są

usługami wtórnymi, pomocniczymi wobec czynności pomocowych przy pacjencie. Co więcej,

ich odrębne świadczenie jest możliwe bez wpływu na ich jakość. Usług tych nie można także

uznać względem siebie jako „ściśle ze sobą związanych”. W tym miejscu za interpretacją

z dnia 28 kwietnia 2014 r. – przedstawioną Zamawiającemu przez Odwołującego wraz ze

złożonymi wyjaśnieniami – wskazać należy, że „świadczenia wchodzą w zakres pojęcia

„działalności ściśle [...] związanej” z opieką szpitalną i medyczną tylko wówczas, gdy są

dostarczane jako usługi pomocnicze względem stanowiącej świadczenie główne opieki

szpitalnej nad ich odbiorcami lub świadczonej na ich rzecz opieki medycznej. [...] jedynie

świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej

i medycznej, które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby

osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle [...]

związaną” w rozumieniu tego przepisu. Jedynie tego rodzaju usługi mogą bowiem wpływać

11

na koszt opieki zdrowotnej, która omawiane zwolnienie czyni dostępnym dla osób

prywatnych, [str. 24 interpretacji].” Z tych też względów uznano tam, że usługi takie jak mycie

i dezynfekcja kaczek, nocników, basenów, zdejmowanie bielizny pościelowej, mycie łóżka po

wypisie, rozdawanie lub pomoc przy rozdawaniu posiłków; zmywanie łóżek [...] transport

posiłków, transport materiału biologicznego itd. nie są ściśle związane ze świadczeniem

usług opieki szpitalnej i medycznej. W uzasadnieniu tego stanowiska wskazano, że

„powyższe usługi nie są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce,

zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, ani też ściśle z tymi usługami

związanymi. Czynnościom tym nie można przypisać celu terapeutycznego. Świadczenia

zdrowotne – działania medyczne dotyczą bowiem pacjentów i wykonywane są w stosunku

do pacjentów, którzy są ich odbiorcami. Nie sposób uznać, że wyżej wymienione usługi są

świadczeniami zdrowotnymi wykonywanymi w stosunku do chorych, mających cel

terapeutyczny. Zapewniają one jedynie prawidłowe funkcjonowanie podmiotu leczniczego

pod względem technicznym i porządkowym oraz dotyczą zmarłych pacjentów i nie są

skierowane na leczenie pacjentów. Nie ma zatem podstaw do rozciągania zakresu

zwolnienia dla usług opieki medycznej na wyżej wymienione czynności.” Mając powyższe na

uwadze, brak jest podstaw do uznania w niniejszym postępowaniu, że czynności pomocowe

stanowią usługę zasadniczą, a pozostałe usługi są z nimi ściśle związane i stanowią jedynie

środek do lepszego ich wykorzystania [wykonania]. Brak jest zatem podstaw do

zastosowania zwolnienia z podatku – która stanowi wyjątek od zasady opodatkowania

stawką 23% – na zasadzie tzw. usługi kompleksowej, dla usług nie związanych ze

świadczeniem usług medycznych na rzecz pacjentów. Przypomnieć w tym miejscu należy,

że w obecnym stanie prawnym dla uzyskania takiego zwolnienia konieczne jest:

– po pierwsze: spełnienie warunku podmiotowego, tj. posiadanie odpowiedniego statusu

przez podmiot, na rzecz którego świadczy się usługę [art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT],

lub przez podmiot, który tę usługę świadczy [art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT], oraz

– po drugie: spełnienie warunku przedmiotowego, tj. przedmiotem usługi muszą być usługi

w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane.

W przypadku Konsorcjum Impel został spełniony jedynie pierwszy z tych warunków.

przy czym został on spełniony, tak w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT

[świadczenie usług jest wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty

lecznicze], jak i w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT [świadczenie jest wykonywane

na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest

działalność lecznicza]. Niemniej jednak fakt ten nie uprawniał wykonawcy do zastosowania

zwolnienia podatkowego w zakresie usług nie związanych ze świadczeniem medycznej na

12

rzecz pacjentów, a więc usług: – w zakresie kompleksowego specjalistycznego utrzymania

czystości, dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach, przychodniach, poradniach

zgodnie z Planem Higieny, – utrzymania porządku i czystości terenów zewnętrznych, –

transportu wewnętrznego [w części nie dotyczącej transportu pacjenta]. Zwolnienia –

stanowiącego wyjątek od zasady opodatkowania – nie stosuje się w odniesieniu do

czynności, które nie spełniają chociażby jednego z ww. warunku podmiotowego lub

przedmiotowego] [podobnie Jacek Matarewicz, Komentarz do art. 43 Ustawy o podatku od

towarów i usług, Opublikowano: LexisNexis 2014, por. także Dyrektor Izby Skarbowej

w Warszawie, 26 kwietnia 2011 r., IPPP1–443–363/11–4/PR, LexisNexis nr 2516596

[http://sip.mf.gov.pl/, 2 sierpnia 2013 r.]. Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie,

gdzie ww. zakresie warunek przedmiotowy nie został spełniony, Konsorcjum Impel nie było

uprawnione do zastosowania zwolnienia podatkowego w tym zakresie, w konsekwencji

oferta tego wykonawcy powinna zostać odrzucona jako zawierająca błąd w obliczeniu ceny.

Jak bowiem wskazywała Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 1 kwietnia 2010r., sygn.

akt KIO 275/10, „Przez błąd w obliczeniu ceny rozumiany w kontekście przepisu art. 89 ust.

1 pkt 6) ustawy P.z.p, należy bowiem rozumieć sposób obliczenia ceny dokonany

merytorycznie w sposób niezgodny ze szczególnymi wymogami Zamawiającego określonymi

w postanowieniach SIWZ oraz ewentualnie w odrębnych przepisach prawa. Przykładem

błędu w obliczeniu ceny jest określenie w ofercie wykonawcy stawki podatku VAT przyjętej

w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa [ustawa o podatku VAT], czy też

odmienny od przewidzianej stawki VAT przez samego Zamawiającego w SIWZ”. Ponadto

zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa wyrażonym w uchwale KIO z dnia 6 marca 2012 r.,

KIO/KD 25/12, „o błędzie w obliczeniu ceny będziemy mogli mówić w sytuacji, gdy cena

została skalkulowana w sposób, który nie uwzględnia cech przedmiotu zamówienia, jego

zakresu i warunków realizacji. Oznacza to, że wykonawca przyjął mylne założenia, bowiem

punktem wyjścia do skalkulowania ceny jest inny stan faktyczny niż wynika z SIWZ.

Powyższe wskazuje, że chodzi o błąd, który każdy z wykonawców może popełnić, czyniąc

podstawą wyceny zamówienie, które nie odpowiada opisowi przedmiotu zamówienia, a więc

temu, czego oczekuje zamawiający”. W tym miejscu należy podkreślić, iż w wyroku z dnia

30 lipca 2010 r. [sygn. KIO/UZP 1528/10] Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, iż „błędem

w obliczeniu ceny będzie obarczona taka oferta, z której w sposób jednoznaczny będzie

wynikał zamiar wykonania świadczenia za odmienną cenę aniżeli wskazano w ofercie;

będzie to oferta, z której treści [przykładowo w części opisującej kalkulację] będzie wynikała

sprzeczność tego rodzaju, że niewątpliwe będzie, że zaoferowana za wykonanie

zamówienia cena nie jest tą której wykonawca oczekuje”. W niniejszym postępowaniu brak

odrzucenia oferty z uwagi na złożone wyjaśnienia na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy

nie tylko stanowi naruszenie tego przepisu, ale także art. 186 ust. 3 w zw. z art. 186 ust. 2

13

ustawy. Zamawiający uwzględniając w całości zarzuty przedstawione pod sygn. akt KIO

1259/15, uzasadniające odrzucenie oferty Konsorcjum Impel, w sytuacji gdy, wezwanie do

wyjaśnień treści oferty Konsorcjum Impel w wykonaniu żądania tego odwołania potwierdziło

zasadność zarzutów i w konsekwencji konieczność odrzucenia oferty tego wykonawcy,

powinien dokonać odrzucenia oferty tego wykonawcy. Instytucja uwzględnienia odwołania w

całości, nie dopuszcza warunkowych działań Zamawiającego w tym zakresie. Każdorazowo

uwzględnienie odwołania lub odwołań winno być poprzedzone gruntowną analizą

zaistniałego stanu faktycznego i sformułowanych zarzutów przez Zamawiającego [tak wyrok

Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26.11.2012r., sygn. akt KIO 2459/12, KIO 2466/12].

Dlatego też, jeśli w wyniku udzielonych wyjaśnień – w niniejszym postępowaniu – doszło do

potwierdzenia wcześniej stawianego zarzutu [postawionych w postępowaniu o sygn. akt KIO

1259/15], przez co należy rozumieć się ziszczenie się przywołanego w odwołaniu

naruszenia przepisu prawa, jak i uzasadnienia faktycznego stawianego zarzutu.

Zamawiający związany dokonanym uznaniem w zakresie odwołania, powinien uwzględnić

konsekwencje stawianego zarzutu. W tym względzie Zamawiający – wobec uznania

zarzutów odwołania – nie był uprawniony niejako do ponownej rewizji swojego stanowiska.

Nieodpuszczalna jest przede wszystkim rewizja stanowiska Zamawiającego w zakresie

zastosowania do niniejszego postępowania modelu opodatkowania opartego na przyjęciu

tzw. usługi kompleksowej, nie tylko dlatego, że Zamawiający w formularzu ofertowo –

cenowym, wskazując następujące stawki zw. 8%, 23 %, wykluczył taką możliwość, ale

przede wszystkim dlatego, że przedmiotem pierwszego odwołania w sprawie był zarzut

objęcia zwolnieniem usług, które temu zwolnieniu nie podlegają. Opierał on się na założeniu,

że przedmiotem niniejszego zamówienia jest kilka, niezwiązanych ze sobą w ujęciu

podatkowym usług, dla których powinny zostać przyjęte różne stawki podatku VAT

w zależności od ich zakresu. Zamawiający uznając jego zasadność, nie może zatem obecnie

przyjmować, że usługa w niniejszym postępowaniu stanowi usługę kompleksową, ale

powinien odrzucić ofertę wykonawcy jako zwierającą błąd w obliczeniu ceny. Nie dokonując

tego, Zamawiający naruszył art. 186 ust. 3 w zw. z art. 186 ust. 2 ustawy.

Zamawiający zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy, w sytuacji, gdy złożenie tej

oferty stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji. Wykonawca – celem uzyskania zamówienia –

dopuścił się manipulacji ceną ofertową. Przy czym, jeżeli w niniejszej sprawie różnica

pomiędzy wartością brutto a wartością netto ceny ofertowej wykonawcy stanowi wynik

zastosowania przez wykonawcę zwolnienia od podatku VAT, w części zwolnieniu temu nie

podlegającej, oferta wykonawcy powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt. 6

ustawy z uwagi na to, że w ofercie wykonawcy znajduje się błąd w obliczeniu ceny

polegający na zastosowaniu przez wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT. Jeżeli

natomiast przyjęty przez wykonawcę model kształtowania ceny polegał na przerzucaniu

14

kosztów wykonania większości usług do usług podlegających zwolnieniu VAT, by poprzez

zwolnienie od podatku VAT uzyskać niższą cenę oferty i wyeliminować konkurentów, to jego

oferta powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 3 ust.

1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ust. 1 pkt

7) ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 7 ust. 1,

a także na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z uwagi na to, że treść jego oferty nie

odpowiada treści SIWZ. Gdyby jednak w niniejszej sprawie różnica pomiędzy wartością

brutto, a wartością netto ceny ofertowej wykonawcy była także konsekwencją zastosowanej

przez wykonawcę manipulacji wysokością tej części ceny [„przerzucaniem” kosztów

wykonania usług innych niż pomocniczej do tego elementu ceny], by poprzez zwolnienie od

podatku VAT uzyskać niższą cenę oferty i wyeliminować konkurentów, oferta wykonawcy

powinna zostać odrzucona także z uwagi na fakt, iż jej złożenie tej oferty stanowiło czyn

nieuczciwej konkurencji. Usługi pomocnicze przy pacjencie, zgodnie z odpowiedzią na

pytanie 12, wynoszą ok. 20% całości usługi.

Wykonawca wyceniając te usługi z pominięciem tej odpowiedzi Zamawiającego,

określając wysoką cenę za te usługi oraz zaniżając ceny dla pozostałych oferowanych usług

w sposób, który nie przystaje, powoduje, że Odwołujący pomimo tego, że zaproponował

niższą cenę netto [7.213.320,00 zł] o 148.680,00 zł niż wykonawca, którego oferta została

wybrana jako najkorzystniejsza [7.362.000,00 zł], nie otrzymał przedmiotowego zamówienia.

Wobec powyższego, brak uzyskania przez Odwołującego zamówienia w takim stanie rzeczy

stanowiłby konsekwencję dokonanej przez wykonawcę manipulacji wartości usługi

pomocniczej i za tym idącej stawki podatku VAT. Określony w taki sposób model

kształtowania ceny oferty zakłada przerzucanie kosztów w ten sposób, że kształtowana jest

z jednej strony cena nierynkowa i zawyżona z tytułu realizacji usług pomocniczych

obejmujących ok. 20% całego zamówienia, zaś z drugiej – cena nierynkowa, rażąco niska

pozostałych trzech usług składających się na zamówienie. Taki model nie miał zatem na celu

zaoferowanie jak najkorzystniejszych warunków zamawiającemu poprzez konkurowanie

ceną, lecz jedynie wykorzystanie proporcji usług, której wynikiem było przyjęcie określonej,

korzystnej dla wykonawcy stawki podatku VAT i uzyskanie w ten sposób przedmiotu

zamówienia. Oferta wykonawcy powinna zostać zatem odrzucona przez Zamawiającego na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy. Jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji

w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W myśl przepisu art. 3 ust. 1

z dnia 16 kwietnia 1993 r. ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czynem nieuczciwej

konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub

narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Za ugruntowaną linią orzeczniczą

Krajowej Izby Odwoławczej wskazać należy, że „okolicznością przesądzającą o naganności

postępowania [...] w stopniu uzasadniającym zastosowanie powołanego przepisu jest więc

15

„manipulowanie” proporcjami poszczególnych usług, a w konsekwencji ich ceną i w

konsekwencji ceną oferty, aby otrzymać przedmiotowe zamówienie. A ponieważ takie

działanie zagraża niewątpliwie interesom innych wykonawców, którzy prawidłowo

skalkulowali ceny za poszczególne usługi, a więc zgodnie z oczekiwaniami Zamawiającego,

i znaleźli się w gorszej sytuacji podczas dokonywania oceny ich ofert, niewątpliwym jest, że

działanie Odwołującego utrudniło im dostęp do rynku, mimo zaoferowania wykonania usługi

zgodnie z wymogami SIWZ. Tym samym stwierdzić należy, iż działanie [...] wypełnia

znamiona czynu nieuczciwej konkurencji, [tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia

24.09.2014r., sygn. akt KIO 1844/14, por. także wyrok KIO z dnia 14.06.2013 r., KIO

1240/13; KIO 1246/13; KIO 1248/13, wyrok KIO z dnia 26.09.2012 r., sygn. akt KIO

1934/12]. Powyższe stanowisko potwierdziła Izba także w wyroku z dnia 13.01.2012r., sygn.

akt KIO 2787/11, gdzie w stanie faktycznym sprawy wykonawca przyjął, że usługi

stanowiące 90% przedmiotu zamówienia stanowią w ofercie Odwołującego jedynie 15 %

wartości zaoferowanej ceny. Podobna dysproporcja zaszła w niniejszym postępowaniu,

gdzie usługi stanowiące 80% zostały wycenione w wysokości mniejszej niż 29% wartości

zaoferowanej ceny. Podobnie jak ma to miejsce w niniejszym postępowaniu, określenie

takich proporcji usług było związane z manipulacją stawką podatku VAT. Konsekwencją tego

było zaniżenie podatku VAT i odrzucenie oferty przez Izbę. Jako bowiem Izba wskazywała,

„Odwołujący, przypisując poszczególnym z usług inne wartości niż rzeczywiście winny być

im przypisane, tak skonstruował cenę swojej oferty, że działanie to dało mu możliwość

zdobycia przewagi konkurencyjnej i w konsekwencji pozwoliłoby na uzyskanie

przedmiotowego zamówienia. Tak wysoka różnica w proporcjach wartości poszczególnych

usług nie może być bowiem uznana jedynie za element kalkulacji, czego zresztą Odwołujący

w żaden sposób nie wykazał, a wręcz – jak to podnosił Przystępujący – manipulacji

cenowej". [tak wyrok z dnia 13.01.2012r., sygn. akt KIO 2787/11]. Powyższe stanowisko Izby

prowadzi do jednoznacznego wniosku, że zakres rzeczowy usług powinien zostać

skorelowany z określoną częścią ceny. Ustalenie ceny oferty bez takiego związania,

prowadzi do zdobycia przewagi konkurencyjnej w sposób sprzeczny z prawem i dobrymi

obyczajami i zagraża interesom innego przedsiębiorcy, w szczególności, gdy – jak ma to

miejsce w niniejszym postępowaniu – służy „manipulowaniu” proporcjami poszczególnych

usług, wysokością podatku VAT i ceny oferty. Działanie takie zagraża niewątpliwie interesom

innych wykonawców, którzy prawidłowo skalkulowali ceny za poszczególne usługi, a więc

zgodnie z oczekiwaniami Zamawiającego i znaleźli się w gorszej sytuacji podczas

dokonywania oceny ich ofert. Dlatego też wykonawcy w takim stanie rzeczy wypełnia

znamiona czynu nieuczciwej konkurencji.

Zamawiający zaniechał też odrzucenia oferty wykonawcy z uwagi na jej niezgodność

z treścią SIWZ. Wykonawca w zakresie przyznanej mu swobody kształtowania ceny był

16

ograniczony postanowieniami SIWZ i powszechnie obowiązującymi przepisami, którą to

swobodę przekroczył, dopuszczając się czynu nieuczciwej konkurencji, co powinno

skutkować odrzuceniem jego oferty. Oferta wykonawcy powinna odrzucona także na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy. Zamawiający w SIWZ wyraźnie określił, że usługi

pomocnicze przy pacjencie stanowią ok. 20% całości usługi [odpowiadając napytanie nr 12].

Wobec powyższego Zamawiający określił, że usługi pomocnicze przy pacjencie stanowią ok.

20%, a więc ustalił rozmiar usług wchodzących w skład przedmiotu zamówienia. Za

wyrokiem Izby z dnia 28.01.2015r., sygn. akt KIO 77/15, wskazać należy, że „Do

doprecyzowania niejasnych i niejednoznacznych postanowień dokumentów przetargowych

służy m.in. instytucja pytań i wyjaśnień dotyczących treści SIWZ, o której mowa w art. 38 ust.

1 Pzp, a którymi to wyjaśnieniami Zamawiający jest związany na równi z oryginalnymi

postanowieniami specyfikacji.” Rozmiar usług pomocniczych, jakie był zobowiązany wycenić

w swojej ofercie wykonawca, wynosił ok. 20%, a więc powinien mieścić się w granicach tej

wartości [od 20,00...% do 20,999...%, co jest zgodne z definicją słowa „około” zawartą w

Słowniku Języka Polskiego, a co oznacza „w przybliżeniu”. W świetle powyższego

Zamawiający określił sposób skorelowania zakresu usług pomocniczych do ceny.

Zamawiający określił, że cena dla usług pomocniczych powinna odnosić się do usług, które

stanowią ok. 20% usług wchodzących w skład zamówienia. W niniejszym postępowaniu

wykonawca, dokonując wyceny usług pomocniczych, przekroczył swobodę kształtowania

ceny ofertowej określonej w SIWZ. Przyjęty przez niego sposób ukształtowania ceny oferty

zakłada tzw. przerzucanie kosztów. Koszty wykonywania usług innych niż usługi pomocnicze

są ujęte w kosztach usługi pomocniczej. Fakt ten powinien skutkować odrzuceniem oferty z

uwagi na jej niezgodność z treścią SIWZ. „Niezgodność treści oferty z treścią SIWZ ma

miejsce w sytuacji, gdy zaoferowany przedmiot zamówienia nie odpowiada opisanemu w

SIWZ, co do zakresu, ilości, warunków realizacji i innych elementów istotnych dla wykonania

przedmiotu zamówienia w stopniu zaspokajającym oczekiwania i interesy zamawiającego”

[m.in. wyrok z 26 marca 2008 r., KIO/UZP 218/08]. Wskazać w tym miejscu również wypada

na treść uzasadnienia wyroku KIO z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt. 2241/12,

zgodnie z którym: „Hipotezą normy art. 89 ust. 1 pkt. 2 pzp objęta jest sytuacja, gdy treść

oferty stoi w sprzeczności z postanowieniami SIWZ w taki sposób, iż można mówić

o pominięciu pewnego zakresu świadczenia, zaoferowaniu odmiennego zakresu lub braku

jego dookreślenia w sposób uniemożliwiający ocenę, czy wykonawca złożył ofertę zgodną

z oczekiwaniami zamawiającego”. Złożona przez wykonawcę oferta nie pozwala na

określenie, czy wykonawca wycenił w niej wszystkie elementy zobowiązania, do których

wyceny był zobowiązany na podstawie pkt XII. 1. SIWZ oraz pkt XII. 3 SIWZ, który stanowi,

iż cena podana w ofercie powinna obejmować wszystkie koszty i składniki związane z

wykonaniem zamówienia oraz warunkami stawianymi przez Zamawiającego. Złożona przez

17

niego oferta prowadzi do innych wniosków. Zaproponowane przez Wykonawcę ceny za

usługi nie będące usługami pomocniczymi są rażąco niskie.

Tym samym niektóre usługi nie zostały przez wykonawcę określone w sposób

uwzględniający ceny rynkowe, a więc uwzględniające wszystkie elementy kosztotwórcze,

które są konieczne do ich wykonania. Z treści SIWZ należy wnioskować, że warunki

realizacji zamówienia zakładały, aby każda z usług była wyceniona w sposób umożliwiający

jej faktyczną realizację. Zamawiający w załączniku nr 10 do SIWZ w projekcie umowy w § 1

ust. 7 zastrzegł sobie „prawo do rezygnacji z realizacji części usług objętych przedmiotem

umowy w przypadku zmniejszenia zapotrzebowania na ich wykonywanie.” Brak wyceny

przez wykonawcę części usług nie spełnienia oczekiwań Zamawiającego i nie zabezpiecza

jego interesów. W przypadku ograniczenia przez Zamawiającego części usług innych niż

usługi pomocnicze. Wykonawca, realizując je na zasadach określonych w ofercie,

doprowadziłby do zwiększenia swoich zysków poprzez brak konieczności realizacji usług,

wobec których zastosował ceny rażąco niskie, a tym samym do poniesienia strat z tego

tytułu przez Zamawiającego. Odwrotna natomiast sytuacja ukazuje, że cena oferty

wykonawcy jest rażąco niska. Jak wskazuje się w orzecznictwie, „o cenie rażąco niskiej

można mówić wówczas, gdy oczywiste jest, że przy zachowaniu reguł rynkowych wykonanie

umowy przez wykonawcę byłoby dla niego nieopłacalne” [tak KIO w wyroku z dnia

28.03.2013r., sygn. akt KIO 592/13]. Taki brak opłacalności powstanie, w przypadku

ograniczenia przez Zamawiającego części usług pomocniczych. Wykonawca, nie wykonując

ich, doprowadziłby do spadku zysków w wysokości 70% i tym samym do nieopłacalności

wykonania zamówienia. Z ostrożności procesowej wskazać należy, że co do zasady w

orzecznictwie akcentuje się, że zarzut rażąco niskiej ceny rzeczywiście odnosić tylko do

ceny całkowitej. Jednak „analizie pod kątem rażącego zaniżenia winny podlegać

jednostkowe ceny za poszczególne prace", bowiem „każdy koszt winien być wyceniony

rzetelnie" [tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14.12.2012r., sygn. akt KIO

2632/12]. Zatem wskazuje się, że w przypadku gdy cena jednostkowa ma wpływ na cenę

oferty w sposób, które skutkuje nierynkowym jej obniżeniem, powinna zostać wzięta pod

uwagę jako faktyczna przyczyna odrzucenia oferty [za Dzierżanowski Włodzimierz, Prawo

zamówień publicznych. Komentarz do art. 89 Pzp, wyd. VI, LEX 2014].

Odwołujący podkreślił, że Zamawiający zaniechał odtajnienia wyjaśnień wykonawcy

pomimo tego, że informacje w nich zawarte nie spełniają przesłanek, o których mowa w art.

11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Okoliczności sprawy pokazują że

Zamawiający dopuścił się naruszenia art. 8 ust. 1 i 3 ustawy w zw. z art. 96 ust. 3 oraz art.

11 ust. 4 uznk poprzez nieudostępnienie całości wyjaśnień Wykonawcy z dnia 26.06.2015r.,

pomimo tego, że zawarte w nich informacje nie spełniają przesłanek, o których mowa art. 11

ust. 4 uznk, a zatem nie mogą stanowić przedmiotu skutecznego zastrzeżenia w trybie art. 8

18

ust. 3 ustawy. Skuteczność zastrzeżenia przez wykonawcę zakazu udostępniania informacji

– w postaci zaktualizowania się ustawowego zakazu ich ujawniania jest uwarunkowana

uprzednim stwierdzeniem, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w

rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk. Oczywistym pozostaje, że to właśnie potencjalny adresat tego

zakazu, tj. zamawiający, zobowiązany jest zbadać, czy w konkretnej sytuacji owe przesłanki

wystąpiły [zob. uchwała SN z dnia 21 października 2005r., III CZP 74/05]. Izba wskazuje też,

że przyczyny wyłączenia jawności muszą mieć charakter na tyle obiektywny, by możliwa

była ich weryfikacja w postępowaniu odwoławczym [zob. wyrok KIO z dnia 4 marca 2011 r.,

KIO 322/11]. Zamawiający w niniejszym postępowaniu nie wykazał, że podjął jakiekolwiek

starania, aby zweryfikować skuteczność zastrzeżenia przez Konsorcjum Impel informacji

zawartych w wyjaśnieniach. W piśmie przesłanym Odwołującemu Zamawiający wskazał, że

„wyjaśnienia zawierają informacje, co do sposobu kalkulowania ceny, kosztów, jakie planuje

ponieść wykonawca w związku z realizacją zamówienia, a zatem informacje, które mają

bezopornie wartość gospodarczą.” Powyższego stanowiska Zamawiającego nie można

uznać za uzasadnione. W ocenie Odwołującego, nie można uznać za tajemnicę

przedsiębiorstwa odpowiedzi Konsorcjum Impel na pytanie: jaka stawka VAT [8%, 23%, czy

zwolniona] została zastosowana dla poszczególnych zakresów usługi [czynności przedmiotu

zamówienia]. Zastosowanie określonej stawki VAT dla danej czynności wynika z

powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Dlatego też informacja ta – stanowiąca de

facto przejaw stosowania prawa, do którego podatnik [wykonawca] stosowania jest

zobowiązany, i w obrębie której nie dysponuje on swobodą decydowania, nie może zostać

zastrzeżona, jako tajemnica przedsiębiorstwa. Podobnie nie można uznać za tajemnicę

przedsiębiorstwa odpowiedzi, na pytanie Konsorcjum Impel, w jaki sposób kształtuje się

stosunek [składniki] zaoferowanej ceny dla poszczególnych zakresów usług. W pełni

uzasadniony pozostaje zarzut, że Zamawiający – pomimo wniosku Odwołującego – nie

dokonał prawidłowej oceny, czy zastrzeżenie jako tajemnicy przedsiębiorstwa części

informacji zawartych w wyjaśnieniach składanych przez wykonawcę w trybie art. 87 ust. 1

ustawy było skuteczne.

IV. Do postępowania odwoławczego zgłosili przystąpienie po stronie Zamawiającego

wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego Impel Cleaning

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu, Hospital Service „Company” sp.

z o.o. Spółka komandytowa we Wrocławiu,, wykazując interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia

na korzyść strony, do której złożono przystąpienie.

V. Zamawiający na rozprawie wniósł o oddalenie odwołania.

19

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

W pierwszej kolejności ustalono, że wykonawca wnoszący odwołanie posiada interes

w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, kwalifikowany możliwością poniesienia szkody

w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 179

ust. 1 Prawa zamówień publicznych, gdyż uwzględnienie odwołania w sposób postulowany

przez Odwołującego może skutkować uzyskaniem przez Odwołującego zamówienia.

Odwołanie nie mogło zostać uwzględnione.

W pierwszym rzędzie dostrzeżenia wymaga, że te zarzuty, które zmierzały do

wykazania niewłaściwego uznania przez Zamawiającego za poprawnie objęte zastrzeżeniem

jako tajemnica przedsiębiorstwa informacji zawartych w wyjaśnieniach treści oferty, należało

uznać za spóźnione. Jak ustalono, Odwołujący dwukrotnie zwrócił się do Zamawiającego

o udostępnienie mu wyjaśnień wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia publicznego Impel Cleaning spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we

Wrocławiu, Hospital Service „Company” Sp. z o.o. Spółki komandytowej we Wrocławiu:

pierwszy raz w dniu 25 czerwca 2015 r. oraz następnie w dacie 1 lipca 2015. Już

w odpowiedzi na pierwszy wniosek Zamawiający udzielił w dniu 26 czerwca 2015 r. czytelnej

odpowiedzi, udostępniając część wyjaśnień i odmawiając okazania pozostałej. Odpowiedź

na drugi wniosek, ten datowany na 1 lipca 2015 r. niczego w tym zakresie nie zmieniła,

bowiem w istocie sprowadzała się ona do podtrzymania stanowiska z 26 czerwca 2015 r.

W konsekwencji, Odwołujący – jeśli nie zgadzał się z nieudostępnieniem mu informacji

zawartych w wyjaśnieniach wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

publicznego Impel Cleaning spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu,

Hospital Service „Company” Sp. z o.o. Spółki komandytowej we Wrocławiu – mógł i powinien

w dziesięciodniowym terminie liczonym od daty pierwszej odmowy udostępnienia informacji

[26 czerwca 2015 r.] kwestionować zaniechanie udostępnienia informacji [art. 182 ust. 3 pkt

1 ustawy]. W tych okolicznościach, odwołanie złożone w dniu 7 lipca 2015 r. należy uznać

w zakresie wspomnianego zarzutu za złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Dostrzeżenia przy tym wymaga, że jeśli przedmiotem odwołania są zarzuty dotyczące

czynności, które mogłyby stanowić samodzielną podstawę do wniesienia odwołania we

wcześniejszym terminie, to mamy do czynienia ze zgłoszeniem zarzutów po terminie i z tych

względów nie podlegają one rozpoznaniu przez Izbę. Przyjęcie odmiennego stanowiska

prowadziłoby do wykładni contra legem przepisu art. 180 ust. 1 w zw. z art. 182 ust. 1–3 i art.

189 ust. 3 ustawy, bowiem pozwalałoby w istocie na obejście prawa [tak: wyrok Sądu

Okręgowego w Przemyślu z 11 maja 2015 r. w spr. I Ca 131/15, wyrok KIO z dnia

20

29 stycznia 2014r., sygn. KIO 61/14]. Gdyby zarzut ten stanowił samodzielną podstawę

odwołania wówczas, stosownie do regulacji art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy, odwołanie podlegało

by odrzuceniu. Jednakże wobec tego, iż ten spóźniony zarzut, stanowiący podstawę

odwołania został zgłoszony obok innych zarzutów, wniesionych w ustawowym terminie,

winien być na podstawie odpowiednio stosowanego przepisu art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy,

pozostawiony bez rozpoznania.

Następie, podkreślenia wymaga że nie potwierdziły się te zarzuty, które nawiązywały

do faktu uwzględnienia przez Zamawiającego wcześniej złożonego odwołania. Wynikiem

tego uwzględnienia było bowiem wyjaśnienie przez Zamawiającego treści oferty, w tym nie

tylko wybranej, ale także pozostałych ofert. Odwołanie w sprawie KIO 1259/15 wskazywało

na kierunek postulowanych działań Zamawiającego, którym było przesądzenie kwestii

poprawności zastosowanej stawki podatku od towarów i usług. W konsekwencji nie sposób

przyjąć, że wynikającym z uwzględnienia tego odwołania obowiązkiem Zamawiającego miało

być automatyczne odrzucenie oferty aktualnie wybranej.

W tym miejscu wymaga dostrzeżenia, że jakkolwiek zamawiający jest związany

dyspozytywną czynnością uwzględnienia zarzutów odwołania, to winien wykonać w ramach

tego uwzględnienia czynności w zakresie i granicach, jakie stawiają przepisy prawa i jakie są

dopuszczalne w ustalonym stanie faktycznym. Jakkolwiek bowiem czynności zamawiającego

są czynnościami zmierzającymi do ukształtowania stosunku cywilnoprawnego – zawarcia

umowy w sprawie zamówienia publicznego, to czynności te nie są pozostawione pełnej

swobodzie i niezależności podmiotu jakim jest zamawiający, charakterystycznej dla sfery

stosunków cywilnoprawnych. Postępowanie o zamówienie publiczne rządzi się bowiem

rygoryzmem i podporządkowane jest zasadom o bezwzględnym charakterze, nie

podlegającym pełnej dyspozycji podmiotu obowiązanego do stosowania ustawy Prawo

zamówień publicznych. Zasada swobody kontraktowania wyrażona w art. 353¹ Kodeksu

cywilnego, w tym dowolność w wyborze kontrahenta, z którym zawarta zostanie umowa

doznają w postępowaniu o zamówienie publiczne ograniczenia, które wynika z zasad

gospodarki finansowej jednostki sektora finansów publicznych oraz postępowania

o zamówienie publiczne jak i brzmienia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych.

Przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych to nie przepisy, których zastosowanie

pozostawiono uznaniu zamawiającego, ale przepisy bezwzględnie obowiązujące,

obwarowane sankcjami z zakresu dyscypliny finansów publicznych a niejednokrotnie również

prawa karnego. Sfera wydatkowania środków publicznych znajduje bowiem wyraz już

w konstytucji [art. 216 ust. 1 stanowi, iż środki finansowe na cele publiczne są gromadzone

i wydatkowane w sposób określony w ustawie] a następnie ustawie o finansach publicznych

21

[art. 44 ust. 4 tej ustawy przewiduje, że jednostki sektora finansów publicznych zawierają

umowy, których przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane, na zasadach

określonych w przepisach o zamówieniach publicznych, o ile odrębne przepisy nie stanowią

inaczej]. Zatem zamawiający nie ma pełnej swobody w zakresie procesu decyzyjnego co do

tego, z którym wykonawcą zawrze umowę, czy wykluczy tego wykonawcę bądź odrzuci jego

ofertę, a związany jest w tej mierze przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, i do

każdej z tego rodzaju czynności musi mieć podstawę wyraźnie z tych przepisów wynikającą,

szczególnie, gdy miałoby to dotyczyć odrzucenia oferty, co do której to czynności przepisy

enumeratywnie wyznaczają podstawy jej dokonania.

Ponadto, jeśli żądanie zawarte w odwołaniu obejmuje wachlarz czynności, takich jak

unieważnienie wyboru najkorzystniejszej oferty, ponowne badanie i ocenę ofert lub

wniosków, to uwzględnienie tak postawionego żądania musi być rozpatrywane w kontekście

okoliczności, że nie są to decyzje samodzielne, oderwane od pozostałych czynności

postępowania, ale stanowiące wynik badania i oceny ofert. Jeśli zatem postawione żądanie

obejmuje ponowne badanie i ocenę ofert, to żądanie to z istoty zawiera w sobie element

nieznany i nieprzewidywalny co do skutku, w tym skutku w postaci odrzucenia oferty

wykonawcy czy wykluczenia z postępowania. Może się bowiem zdarzyć, że w trakcie

ponownego badania i oceny ofert [względnie wniosków], pewne żądania zdezaktualizują się,

nie będą wykonalne z powodów obiektywnych, czy też nie będą czyniły zadość interesowi

odwołującego, a przez to nie będą służyć celowi publicznemu jakim jest wybór oferty

najkorzystniejszej dla wykonania zadania publicznego i zawarcie ważnej umowy w sprawie

zamówienia publicznego. W rozpoznawanym wcześniej odwołaniu, Odwołujący postawił

żądanie w sposób niekategoryczny, alternatywny, co także determinowało kierunek działań

Zamawiającego.

Równoczesne żądanie badania i oceny ofert oraz żądanie wyniku tej oceny w postaci

odrzucenia oferty, wykluczenia wykonawcy może w konkretnej sytuacji być żądaniem

niemożliwym do jednoczesnego zrealizowania, zakłada bowiem przesądzenie wyniku

żądanej oceny, co czyniłoby uwzględnienie takich żądań iluzorycznym i mogłoby

doprowadzić do stanu niezgodnego z prawem, w tym dokonania czynności literalnie

zgodnych z żądaniem, ale w sposób oczywisty sprzecznych z bezwzględnie obowiązującymi

przepisami prawa i ustaleniami poczynionymi w toku ponownej oceny ofert lub wniosków.

Czynność ponownego badania i oceny ofert dokonywana w kontekście podnoszonych

w danej sytuacji zarzutów z istoty nie może obejmować wyniku tej oceny, skoro ten zależy od

oceny dokumentów, i na etapie badania i oceny ofert nie jest i nie może być jeszcze znany

i przesądzany. W tym kontekście, jednoczesne żądanie ponownego badania i oceny ofert

22

oraz żądanie konkretnego wyniku tej oceny musi być rozpatrywane przez pryzmat charakteru

tych czynności. Postawienie tego rodzaju żądań łącznie, w konkretnej sytuacji skutkować

może obiektywną lub prawną niewykonalnością żądania konkretnego wyniku oceny ofert lub

nawet niedopuszczalnością jego wykonania. W tym kontekście, żądanie odnoszące się do

wyniku badania i oceny ofert musi być traktowane z uwzględnieniem nieznanego

i nieprzewidywanego jego wyniku, w przeciwnym bowiem wypadku przeczyłoby istocie

i celowi równolegle postawionego wniosku odwołania [żądania] dotyczącego ponowienia

czynności badania i oceny ofert. Uwzględnienie zarzutów odwołania nie oznacza więc

jeszcze nieograniczonego prawem i okolicznościami konkretnego stanu faktycznego

obowiązku bezkrytycznego wykonania żądań w ich dosłownym kształcie, ale raczej skutkuje

obowiązkiem oddania kierunku tych żądań wynikającego z treści uwzględnionych zarzutów.

W kontekście podniesionych w odwołaniu, a uwzględnionych przez Zamawiającego

zarzutów, przeanalizowania wymaga treść uprzednio złożonego przez Odwołującego

odwołania: zakwestionowane czynności lub zaniechania zamawiającego, podniesione wobec

nich zarzuty i będące ich następstwem żądania.

I tak, w odwołaniu z dnia 12 czerwca 2015 r. Odwołujący zakwestionował czynność

wyboru najkorzystniejszej oferty, stawiając zarzuty naruszenia:

1) art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy p w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ust 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 lutego 2007

roku o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 7 ust 1 ustawy, poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty wykonawcy, w sytuacji, gdy złożenie tej oferty stanowiło czyn

nieuczciwej konkurencji,

2) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż

treść jego oferty nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia,

ewentualnie naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy w zw. z art. 7 ustawy, poprzez zaniechanie

wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień odnośnie sposobu wyceny przez niego

kosztów świadczenia usług pomocniczych przy pacjencie,

3) art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy pomimo, iż

w ofercie wykonawcy znajduje się błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu

przez wykonawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT,

4) art. 90 ust. 1 ustawy w zw. art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy,

poprzez zaniechanie wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie elementów

oferty mających wpływ na wysokość zaoferowanej ceny,

5) art. 7 ust. 1 ustawy, poprzez wybór oferty podlegającej odrzuceniu, co narusza zasadę

uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.

23

Odwołujący, w oparciu o tak postawione zarzuty wyartykułował następujące żądania:

1) nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty

oraz nakazania Zamawiającemu dokonania ponownej oceny i badania oferty,

odrzucenia oferty wykonawcy oraz wybór, jako najkorzystniejszej, oferty

Odwołującego,

ewentualnie o:

2) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności polegającej na wyborze oferty

wykonawcy jako najkorzystniejszej,

3) nakazanie Zamawiającemu wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień w trybie art.

87 ust. 1 ustawy lub/i art. 90 ust. 1 ustawy.

Zatem postawione w uprzednio złożonym odwołaniu żądania miały charakter

alternatywnych.

Co istotne, Zamawiający uwzględniając tak postawione zarzuty zaznaczył, jakie

czynności poweźmie w związku z dokonanym uwzględnieniem podając, że dokona

czynności unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej oraz wezwania wykonawcy do

złożenia wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 ustawy, co koresponduje z alternatywnymi

żądaniami, postawionymi w odwołaniu.

Zamawiający, zgodnie z dokonanym uwzględnieniem odwołania wezwał więc

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego Impel

Cleaning spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością we Wrocławiu, Hospital Service

„Company” Sp. z o.o. Spółkę komandytową we Wrocławiu a także pozostałych wykonawców

do wyjaśnienia treści oferty w kontekście prawidłowości zastosowanej stawki podatku VAT

oraz kalkulacji elementów wyceny i stosowanych do nich stawek tego podatku. Powyższe

czyni stawiany zarzut naruszenia art. 186 ust. 3 w zw. z art. 186 ust. 2 ustawy –

nieuzasadnionym, skoro czynność Zamawiającego odpowiada żądaniom postawionym

w uprzednio złożonym odwołaniu jak i zapowiedzi Zamawiającego zamieszczonej w piśmie

o uwzględnieniu odwołania.

Nie znalazły następnie potwierdzenia te zarzuty, które zmierzały do wykazania

podstawy odrzucenia oferty [art. 89 ust. 1 pkt 1, pkt 2 oraz pkt 6 ustawy], osadzone w tezie,

że w ofercie wybranego wykonawcy [konsorcjum Impel Cleaning oraz Hospital Serwices]

została zastosowana niewłaściwa stawka podatku od towarów i usług.

24

W wybranej ofercie w tym zakresie podano kwotę netto, kwotę podatku oraz kwotę

brutto oferty, a z przeliczenia tych kwot wynika, że nie zastosowano stawki podstawowej.

W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego do wyjaśnienia treści oferty wykonawca podał

jakie stawki zastosował w odniesieniu do każdej z czterech płaszczyzn, składających się na

zamówienie: świadczenie usług w zakresie kompleksowego, specjalistycznego utrzymania

czystości, dekontaminacji pomieszczeń i sprzętu w szpitalach; utrzymania porządku

i czystości terenów zewnętrznych; transport wewnętrzny; czynności pomocowych

związanych z opieką medyczną nad pacjentem. Stawki te rzeczywiście nie odpowiadają

stawce podstawowej i do każdego z wymienionych zakresów związanych z realizacją

zamówienia Przystępujący zastosował różne stawki lub zwolnienie.

Podane stawki są tożsame z tymi, jakie w ocenie Odwołującego powinny być

zastosowane do każdego z zakresów działalności, które podał Odwołujący na rozprawie.

Odwołujący, zobowiązany na rozprawie do wypowiedzenia się co do tego, jakie należało

zastosować stawki do poszczególnych czterech zakresów usług podał, że do świadczenia

usług w zakresie kompleksowego, specjalistycznego utrzymania czystości, dekontaminacji

pomieszczeń i sprzętu w szpitalach etc. należało zastosować stawkę podstawową 23%; dla

utrzymania porządku i czystości terenów zewnętrznych należało zastosować stawkę 8%; dla

transportu wewnętrznego należało zastosować stawkę 23% oraz zwolnienie, tj. transport

ścisłe związany z opieką medyczną może być zwolniony z podatku, a w pozostałym zakresie

w grę wchodzi stawka podstawowa; do czynności pomocowych należało zastosować stawkę

podstawową i zwolnienie, tj. w zakresie czynności pomocowych związanych z opieką

medyczną nad pacjentem należało zastosować stawkę zwolnioną.

Z wyjaśnień wykonawcy wynika też, że w zakresie zastosowanych stawek

uwzględniony jest wynikający ze złożonych przez Odwołującego interpretacji prawa

podatkowego postulat zastosowania zwolnienia z podatku tylko do usług pomocniczych,

których przedmiotem są czynności związane z opieką medyczną nad pacjentem [kwestia

zasad stosowania tego zwolnienia nie była zresztą sporną].

Wbrew stanowisku Odwołującego, nie mamy w sprawie do czynienia z manipulacją

cenami, mającą na zmierzać do niewłaściwego zastosowania stawek podatku od towarów

i usług. Stawki te zostały zastosowane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami,

w sposób odpowiadający stanowisku Odwołującego, co czyni zarzut naruszenia art. 89 ust. 1

pkt 6 nieuzasadnionym.

Jeśli chodzi o podstawy, do których zastosowane te stawki [zakresy poszczególnych

kategorii usług, wyodrębnione przez Zamawiającego], nie sposób czynić wykonawcy zarzutu

25

co do wyceny tych elementów kalkulacyjnych, skoro jest ona pozostawiona pełnej swobodzie

wykonawcy. W szczególności Zamawiający nie wymagał podania cen jednostkowych

odnoszących się do poszczególnych zakresów usług [lub nawet bardziej szczegółowych

elementów, składających się na te zakresy], przyjmując, że z jego perspektywy przedmiotem

transakcji będzie rozliczane w układzie miesięcznym świadczenie zagregowanej usługi,

łączącej w sobie poszczególne kategorie usług, określonej jako „Świadczenie usługi

sprzątania, dezynfekcji, transportu wewnętrznego”. Konsekwentnie, ustalone wynagrodzenie

ma charakter ryczałtowego, rozliczanego miesięcznie za całokształt usług i czynności

wykonanych w ramach zamówienia. Tym samym, Zamawiający nie nałożył na wykonawców

jakichkolwiek obowiązków w zakresie prezentacji ceny za wykonanie poszczególnych usług

jak i w zakresie ich konkretnej wyceny, co oznacza pełną swobodę w zakresie wyceny i

kalkulacji kosztów w związku z ich wykonaniem. W tych okolicznościach, nie sposób uznać

za uzasadnionego zarzutu niezgodności oferty z SIWZ [art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy], podobnie

jak nie może być mowy o błędzie w obliczeniu ceny w związku z zastosowanymi stawkami

podatku VAT, skoro te zastosowano we właściwy sposób. Przyjęcie jako podstawy wyceny

jednostkowej poszczególnych usług w określonych częściach niższych, w innych zaś

wyższych wartości, także nie stanowi działania niedopuszczalnego, skoro Zamawiający nie

nałożył w tej mierze jakichkolwiek obowiązków w zakresie wyceny [nie wymagał nawet

podania kwot, jakie składają się na wewnętrzną kalkulację miesięcznego kosztu świadczenia

usługi], nie rozlicza usługi na zasadzie obmiaru a wynagrodzenie nie ma charakteru

kosztorysowego, co oznacza, czy wykonawcy mieli pełną swobodę w zakresie wyceny

kosztów jednostkowych składających się na cenę świadczenia miesięcznej usługi. Powyższe

nie może także prowadzić do wniosku, że mamy do czynienia z czynem nieuczciwej

konkurencji. Istotnie, można mówić w konkretnej sytuacji o działaniu stanowiącym przejaw

czynu nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy wykonawca ustala ceny jednostkowe w

oderwaniu od jakichkolwiek realiów rynkowych, a ceny te mają charakter samodzielnych cen

[służą np. do ustalenia wynagrodzenia kosztorysowego] albo podlegają ocenie w ramach

kryteriów oceny ofert. W orzecznictwie wskazuje się, przykładowo, że stanowi przejaw czynu

nieuczciwej konkurencji sytuacja, gdy wykonawca dokonuje kalkulacji części cen

jednostkowych w sposób nierentowny, odbiegający od kosztów ponoszonych na wykonanie

tego rodzaju zadania, innych zaś relatywnie wysoko, bilansując koszty na różne elementy

zamówienia i zakładając, że określone z nich wykona z większą niż zakładana przez

zamawiającego częstotliwością. Ma to miejsce w szczególności, gdy ceny jednostkowe

pełnią funkcję samodzielnych cen, w oparciu o które jest naliczane wynagrodzenie za

wykonanie wyodrębnionych prac lub dostaw. Powyższe potwierdza stanowisko

prezentowane, przykładowo, w następujących orzeczeniach Krajowej Izby Odwoławczej: z

14 stycznia 2015 r. w spr. KIO 2734/14, z 24 września 2014 r. w spr. KIO 1844/14, z 22

26

października 2014 r. w spr. KIO 2046/14, z 19 lutego 2014 r. w spr. KIO 216/14, 26 września

2012 r. sygn. KIO 1934/12, z 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt KIO 640/11, z 18 stycznia 2013 r.

w spr. o sygn. akt KIO 7/13, z 14 czerwca 2013 r. w spr. KIO 1240/13, 1246/13 i 1248/13. W

analizowanej sprawie nie mamy do czynienia z cenami jednostkowymi, które podlegałyby

porównaniu przez pryzmat kryteriów oceny ofert albo służyły do ustalenia świadczenia

należnego wykonawcy po dokonanym obmiarze. Elementy, do których zastosowano

określone stawki podatku VAT nie stanowią w ogóle cen, a są elementami kalkulacyjnymi, co

do których wykonawcy pozostawiono swobodę w zakresie ich wyceny. Stąd także zarzut

wskazujący na podstawę do odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw.

z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz

art. 6 ust. 1 pkt 7) ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i

art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, nie znalazł potwierdzenia.

Powyższe okoliczności determinowały wniosek, iż nie potwierdziły się stawiane

w odwołaniu zarzuty naruszenia przywołanych w odwołaniu przepisów.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania – na

podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5

ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1] i 2] rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r.

w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów

w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania [Dz.U. Nr 41 poz. 238]. Nie

uwzględniono wniosku Zamawiającego o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości

wynagrodzenia pełnomocnika odpowiadającego kwocie 3 600 zł, z uwagi na to, że

ustawodawca w przepisach dotyczących postępowania odwoławczego [rozporządzenie

Prezesa Rady Ministrów w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz

rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania] nie przyjął,

odmiennie niż miałoby to miejsce na gruncie kpc [art. 109 kpc, postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 15 lutego 2002r., w spr. II CK 134/02] zasad przyznawania kosztów na

podstawie oświadczenia, wymagając udokumentowania poniesienia odpowiednich,

uzasadnionych kosztów rachunkiem składanym do akt sprawy. Skoro takiego rachunku nie

złożono – wskazane wynagrodzenie pełnomocnika nie mogło zostać zasądzone.

Skład orzekający:

27