KIO 252/15

Sygn. akt: KIO 252/15

WYROK

z dnia 18 lutego 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak

Protokolant: Paweł Puchalski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 r. odwołania wniesionego do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 9 lutego 2015 r. przez Odwołującego Przedsiębiorstwo

Specjalistyczne ENERGOTERM Sp. z o.o. z siedzibą w Toruniu przy ul. Płaskiej 4-10 (87-

100 Toruń)

w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Przedsiębiorstwo Energetyki

Cieplnej Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Kubicy 6 (43-100 Tychy)

przy udziale

wykonawcy Instalmed Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Targiela 8 (43-100 Tychy)

zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego

orzeka:

1 Oddala odwołanie.

Odwołującego Przedsiębiorstwo Specjalistyczne 2. Kosztami postępowania obciąża

ENERGOTERM Sp. z o.o. z siedzibą w Toruniu przy ul. Płaskiej 4-10 (87-100 Toruń) i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20.000 zł 00 gr. (słownie:

dwadzieścia tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego

Przedsiębiorstwo Specjalistyczne ENERGOTERM Sp. z o.o. z siedzibą w Toruniu przy

ul. Płaskiej 4-10 (87-100 Toruń), tytułem wpisu od odwołania.

2.2 Zasądza od Odwołującego Przedsiębiorstwo Specjalistyczne ENERGOTERM Sp. z o.o.

z siedzibą w Toruniu przy ul. Płaskiej 4-10 (87-100 Toruń) na rzecz Zamawiającego –

Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Kubicy 6

(43-100 Tychy) kwotę 3.953 zł 70 gr. (słownie: trzy tysiące dziewięćset pięćdziesiąt trzy

złotych siedemdziesiąt groszy), stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika i dojazdu na rozprawę.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach

Przewodniczący: ………………………………

Sygn. akt: KIO 252/15 2

W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Przedsiębiorstwo Energetyki

Cieplnej Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach w trybie przetargu nieograniczonego na

modernizację systemu ciepłowniczego miasta Tychy celem poprawy efektywności dystrybucji

ciepła, ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich 2014/S 245-432795 w

dniu 19 grudnia 2014 r., wobec czynności oceny ofert zakończonej wyborem oferty

najkorzystniejszej na część I zamówienia, zostało wniesione w dniu 9 lutego 2015 r. do

Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wykonawcy Przedsiębiorstwo

Specjalistyczne ENERGOTERM Sp. z o.o. z siedzibą w Toruniu (sygn. akt KIO 252/15).

Zamawiający poinformował wykonawców o wynikach oceny ofert oraz wyborze oferty

najkorzystniejszej w dniu 30.01.2015 r. w zawiadomieniu przekazanym faksem.

W dniu 11.02.2015 r. Zamawiający przekazał wykonawcom informację o wniesieniu

odwołania.

W dniu 13.02.2015 r. do postępowania odwoławczego przystąpił po stronie Zamawiającego

wykonawca Instalmedia Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Targowej 8, 43-100 Tychy.

Odwołujący wniósł odwołanie na czynność Zamawiającego polegającą na

naruszającym przepisy ustawy wyborze oferty najkorzystniejszej w części 1 przedmiotu

zamówienia złożonej przez Instalmedia Sp. z o.o., pomimo zaistnienia podstawy do jej

odrzucenia na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy i zaniechaniu wyboru oferty

Odwołującego jako najkorzystniejszej. Odwołujący wskazał na niezgodność zaoferowanego

przedmiotu zamówienia z treścią siwz w zakresie kompletnego systemu preizolowanego.

Odwołujący wniósł o uznanie odwołania i nakazanie Zamawiającemu w części 1 zamówienia

unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, ponowne przeprowadzenie

badania i oceny oferty Instalmedia Sp. z o.o., odrzucenie oferty Instalmedia Sp. z o.o. na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy i dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty

Odwołującego.

W uzasadnieniu podstawy zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Odwołujący

przywołał zapis siwz, w którym Zamawiający dopuścił rozwiązania równoważne do

opisanych przez wskazanie znaku towarowego, patentu czy pochodzenia w opisie

przedmiotu zamówienia. Zamawiający dopuścił rozwiązania o parametrach technicznych,

eksploatacyjnych i użytkowych nie gorszych niż te podane pod pojęciem typu (zgodnie z art.

29 ust. 3 ustawy Pzp) – pkt III.13 siwz. Jednocześnie w specyfikacji technicznej wykonania i

odbioru robót budowlanych co części 1 przedmiotu zamówienia Zamawiający wskazał na

system rur preizolowanych firmy ISOPLUS. W ocenie Odwołującego takie odesłanie

wskazuje jednoznacznie na parametry techniczne i jakościowe, które muszą być spełnione

Sygn. akt: KIO 252/15 3

dla wykazania równoważności oferowanych rozwiązań, np. w zakresie dopuszczalnych

maksymalnych naprężeń osiowych, współczynnika przewodności cieplnej, izolacyjności

rurociągu wyposażenia w przewody sygnalizacji alarmowej służącej do wykrywania i

lokalizacji zawilgoceń. Ponadto zgodnie ze specyfikacją wykonania i odbioru robót, wszystkie

materiały użyte do budowy sieci cieplnej powinny posiadać znak „B” lub „CE” oraz powinna

być wystawiona na nie deklaracja zgodności. Zamawiający dopuścił materiały innych

producentów o parametrach technicznych nie gorszych niż parametry materiałów ujętych w

projekcie, odpowiadać Polskim Normom i Warunkom Technicznym Wykonania i Odbioru

Robót oraz być dopuszczone do obrotu w budownictwie.

Zaoferowany kompletny system preizolowany wykonany został w innej technologii

producenta ZPU Międzyrzecz Polskie Rury Preizolowane Sp. z o.o., a wykonawca jedynie w

drodze oświadczenia własnego potwierdził zgodność systemu z wymogami określonymi w

dokumentacji technicznej oraz siwz (formularz oferty).

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy na wykonawcy spoczywał ciężar wykazania Zamawiającemu

równoważność zaoferowanego systemu. Już na tej podstawie Zamawiający nie może uznać,

że wskazany system spełnia wymagania opisane w siwz.

Ponadto, Instalmedia Sp. z o.o. nie może wykazać równoważności systemu, który nie

spełnia parametrów technicznych, które byłyby co najmniej takie same jak firmy Isoplus Sp. z

o.o. Dotyczy to dopuszczalnych naprężeń osiowych – 190 N/mm2, które dla technologii

ZPUM wynosi 150MPa (według katalogu rur preizolowanych wodnych ciepłowniczych),

posiadania bariery anty dyfuzyjnej, współczynnika przewodności cieplnej dla rur conti z

barierą anty dyfuzyjną x50+0.024W/mK (według katalogu ZPU współczynnik wynosi

x50+0.029W/mK), czy też izolacyjności rurociągu min. 20MOm dla nowych elementów

mierzonej za pomocą napięcia stałego 500V (dla technologii ZPUM podano w katalogu

wartość dla zmontowanego systemu 20Kom.

Jednocześnie brak wykazania równoważności zaoferowanego rozwiązania nie może być

uznany za inną omyłkę podlegającą poprawieniu na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy.

Stanowisko Izby

Do rozpoznania odwołania zastosowanie znajdowały przepisy ustawy Prawo zamówień

publicznych obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, (tekst

jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.), tj. po zmianie dokonanej ustawą z dnia 29

sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz. U poz. 1232), zwanej

dalej „ustawą”.

Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania i rozpoznała je na rozprawie.

Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba w pierwszej kolejności zobowiązana była

do oceny wypełnienia przesłanek z art. 179 ust. 1 ustawy, tj. istnienia interesu w uzyskaniu

Sygn. akt: KIO 252/15 4

zamówienia oraz możliwości poniesienia przez Odwołującego szkody w wyniku

kwestionowanych czynności Zamawiającego. Zakres zarzutów i żądań z nich wynikających

wskazywały na potrzebę ochrony interesu Odwołującego w uzyskaniu zamówienia, przez

wzruszenie wyniku oceny oferty wybranej jako najkorzystniejsza na część 1 zamówienia, w

której Odwołujący również złożył ofertę. Uwzględnienie odwołania prowadziłoby do

odrzucenia oferty Instalmedia Sp. z o.o. W konsekwencji powtórzonych czynności zgodnie z

żądaniami Odwołującego, jego oferta mogłaby zostać wybrana jako najkorzystniejsza.

W związku z powyższym Izba uznała, że spełnione zostały przesłanki materialno

prawe do merytorycznego rozpoznania zarzutów.

Przy rozpoznaniu odwołania Izba miała na uwadze całokształt okoliczności ustalonych

w sprawie przy rozstrzyganiu w przedmiocie podniesionych zarzutów naruszenia art. 89 ust.

1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy.

Zasadniczo spór pomiędzy stronami wynikał z odmiennej oceny zaoferowanego rozwiązania

jako równoważnego w stosunku do systemu Isoplus, przyjętego w dokumentacji projektowej

jako podstawa opisu przedmiotu zamówienia. Stanowisko Odwołującego można sprowadzić

do założenia, iż za system równoważny można jedynie uznać system Isoplus bądź inny

spełniający wszystkie jego parametry. Zamawiający natomiast utrzymywał iż w postępowaniu

dopuścił wszystkie istniejące na rynku systemy, a wskazanie w opisie przedmiotu

zamówienia na Isoplus wynikało z doboru materiałów przez projektanta.

Punktem wyjścia dla rozstrzygnięcia było zatem ustalenie zasad - parametrów, według

których wykonawcy mieli w ofercie wykazać równoważność zaoferowanych rozwiązań.

Ustalenia te zasadniczo wynikały z przywołanych w treści odwołania postanowień pkt 13 str.

7 siwz, w którym Zamawiający wskazał, że opisane rozwiązanie dokumentacji przetargowej

stanowi przykładowe rozwiązanie i dopuszcza się składanie ofert równoważnych o

parametrach technicznych eksploatacyjnych i użytkowych nie gorsze niż te podane pod

pojęciem typu. Według Odwołującego pojęcie „typu” oznacza typ rury preizolowanych

producenta Isoplus. Dla zachowania zgodności z typem projektowanego rozwiązania

konieczne było zatem zachowanie poszczególnych parametrów spełniających wymagania

Zamawiającego, co oznaczać ma konieczność zastosowania rur typu conti z barierą

antydyfuzyjną. Zamawiający odmiennie rozumiał odwołanie do „typu”, a zgodność z typem

oceniał przez pryzmat opisu zawartego w dokumentacji projektowej pkt 2.2 rurociągi, w

którym wskazał na zaprojektowanie sieci w technologii rur stalowych preizolowanych w

izolacji pogrubionej układanych pojedynczo oraz podwójnych wyposażonych w system

sygnalizacji alarmowej, spełniających normy i dopuszczonych do budownictwa.

Jednocześnie Zamawiający zaprzeczył, jakoby wymagał w tym postępowania zaoferowania

Sygn. akt: KIO 252/15 5

rury z barierą antydyfuzyjną określoną dla metody conti, których nie zaoferował również sam

Odwołujący. Zamawiający nie wymagał przedłożenia dokumentów dotyczących rozwiązań

równoważnych żądał jedynie oświadczenia własnego wykonawcy o zgodności rozwiązania z

wymaganiami Zamawiającego.

Z przedłożonej na rozprawie aprobaty technicznej Isoplus ITB AT-15-8636/2011 wynikają

dwie metody wykonania izolacji cieplnej, tj. metoda tradycyjna oraz metoda „conti” – pkt 1.2

Preizolowane rury i kształtki. W pkt 3.2.4 aprobaty w tabeli właściwości technicznych i

użytkowych preizolowanych rur wskazane zostały współczynniki przewodzenia ciepła

oddzielnie dla metody tradycyjnej (≤ 0,029) oraz metody „conti” (≤ 0,024).

Przystępujący przedłożył oświadczenie producenta ZPU Międzyrzecz Polskie Rury

Preizolowane Sp. z o.o., w którym potwierdził zgodność produktu z normą PN-EN 13941 (dla

maksymalnych dopuszczalnych naprężeń osiowych), PN-EN 253 (dla płaszcza osłonowego,

przewodności cieplnej), potwierdzając spełnienie parametrów kwestionowanych przez

Odwołującego.

W świetle dokonanych ustaleń Izba oddaliła odwołanie uznając, iż rozwiązanie ZPU

Międzyrzecz Polskie Rury Preizolowane Sp. z o.o. jest zgodne z siwz jako rozwiązanie

równoważne w stosunku do opisanego w siwz.

Izba stoi na stanowisku, iż Zamawiający w siwz nie wskazał konkretnych parametrów,

według których miał oceniać równoważność zaoferowanych systemów rur stalowych

preizolowanych, w tym przywoływanych w odwołaniu współczynnika przewodzenia ciepła,

czy też izolacyjności rurociągu. Nie budziło to wątpliwości w związku z przywoływanymi

zapisami siwz oraz zgodnymi w tym zakresie stanowiskami stron. Sam Odwołujący

stwierdził, iż Zamawiający nie opisał równoważności przerzucając na wykonawców ciężar

oceny jej spełnienia. Również Zamawiający stał na stanowisku, iż dopuszczał wszystkie

dostępne na rynku systemy i nie wprowadzał, żadnych ograniczeń. Powyższe prowadziło do

wniosku, iż ocena równoważności nie mogła być prowadzona w odniesieniu do konkretnych

parametrów rozwiązania Isoplus, a jedynie w odniesieniu do ogólnych wytycznych

dotyczących zamawianego systemu wskazanych w dokumentacji projektowej. Zgodnie z

nimi Zamawiający oczekiwał zaoferowania systemu rur stalowych preizolowanych w izolacji

pogrubionej układanych pojedynczo oraz dualnie wyposażonych w system sygnalizacji

alarmowe, spełniających normy i dopuszczonych do stosowania w budownictwie. Przy takim

kształcie zapisów specyfikacji wykonawcy nie mieli obowiązku wykazania w sposób

szczególny równoważności zaoferowanych materiałów, a wystarczającym dla ich oceny jako

zgodnych z siwz było złożenie oświadczenia dotyczącego konkretnego systemu rur

stalowych preizolowanych. Stosowne oświadczenie znajduje się na str 6 oferty pkt 2 oferty

Instalmed. Również Odwołujący nie wskazał na konkretny zapis siwz, z którego wynikać

Sygn. akt: KIO 252/15 6

miałaby podstawa do oceny równoważności pod kątem zgodności z określonymi

parametrami. W świetle powyższego nie mogła odnieść skutku argumentacja Odwołującego,

w której wskazywał na potrzebę zweryfikowania zgodności oferowanych systemów z

systemem Isoplus. Prowadziłoby to bowiem do zmiany ustalonych i wiążących w

postępowaniu zasad badania ofert, a ponadto czyniłoby iluzorycznym dopuszczenie

rozwiązań równoważnych, skoro koniecznym byłoby spełnienie wszystkich, również

właściwych tylko jednemu rozwiązaniu, parametrów i rozwiązań technicznych. Stanowisko

składu orzekającego wpisuje się w ukształtowaną linię wykładni przepisu art. 29 ust. 2

ustawy i podkreślaną w orzecznictwie potrzebę dookreślenia przez Zamawiającego

warunków równoważności, których brak uniemożliwia negatywną weryfikację ofert.

Stanowisko takie wyrażone zostało między innymi w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z

dnia 11.12.2014 r., sygn. akt KIO 2519/14, w którym wskazano, w sytuacji braku

dookreślenia granic równoważności, na potrzebę wykazania w celu odrzucenia oferty, że

zaoferowane rozwiązanie nie jest ekwiwalentne zamawianemu w zakresie możliwości

zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb zamawiającego. Sytuacja taka wystąpiła w

niniejszym postępowaniu, a Zamawiający prawidłowo nie oceniał zaoferowanych rozwiązań,

jako zgodnych z systemem Isoplus, natomiast badał je pod kątem spełnienia generalnych

założeń dla systemu rur stalowych preizolowanych. Nie było podstaw do żądania oceny

systemu równoważnego, jako odpowiadającej metodzie „conti” właściwej dla systemu

Isoplus i nie wymaganej w tym postępowaniu. Odnośnie pozostałych parametrów do których

odnosił się Odwołujący, niezależnie od przedstawionej powyżej argumentacji Izba uznała, że

Odwołujący nie wykazał, aby rozwiązanie równoważne nie spełniało co najmniej parametrów

właściwych dla systemu Isoplus. Przeciwko tym twierdzeniom złożone zostały aprobaty

techniczne oraz oświadczenie producenta, z których wynika, że oferta Przystępującego

wykonawcy Instalmedia Sp. z o.o. jest zgodna z siwz i nie podlega odrzuceniu.

W konsekwencji bezzasadności zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Izba

utrzymała wynik postępowania, w którym jako najkorzystniejszą na część 1 zamówienia

wskazana została oferta Instalmedia Sp. z o.o.

Sygn. akt: KIO 252/15 7

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust.

9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 ust.

3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba zaliczyła do kosztów

postępowania wpisy oraz uzasadnione koszty Zamawiającego stwierdzone rachunkami

przedłożonymi przed zamknięciem rozprawy, obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika oraz

koszty dojazdu pełnomocników na rozprawę i obciążyła nimi Odwołującego.

Przewodniczący: ……………………….

Sygn. akt: KIO 252/15 8