KIO 207/15

Sygn. akt: KIO 207/15

WYROK

z dnia 19 lutego 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Klaudia Szczytowska-Maziarz

Protokolant: Paweł Puchalski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2015 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 lutego 2015 r. przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum firm w składzie: Geomar S.A.,

Al. Piastów 30, 71-064 Szczecin, Sygnity S.A., Al. Jerozolimskie 180, 02-486 Warszawa,

Hansa Luftbild AG, Nevingoff 20, D-48147 Münster w postępowaniu prowadzonym przez

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., ul. Warszawska 165, 05-520 Konstancin-

Jeziorna

przy udziale:

A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum firm

w składzie: MGGP S.A, ul. Kaczkowskiego 6, 33-100 Tarnów, Cube. ITG S.A.,

ul. Długosza 60, 51-162 Wrocław, zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania

odwoławczego po stronie zamawiającego,

B. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum firm

w składzie: Comarch S.A., Al. Jana Pawła II 39a, 31-864 Kraków, Gispro sp. z o.o.,

ul. T. Firlika 19, 71-637 Szczecin, zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania

odwoławczego po stronie zamawiającego,

KIO 207/15 1

C. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum firm

w składzie: Qumak S.A., Al. Jerozolimskie 134, 02-305 Warszawa, Apator Rector

sp. z o.o., ul. Dąbrowskiego 69, 65-021 Zielona Góra, Visimind Ltd sp. z o.o.,

ul. W. Trylińskiego 10, 10-683 Olsztyn, zgłaszających swoje przystąpienie do

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego,

D. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum firm

w składzie: Globema sp. z o.o., ul. W. Stwosza 22, 02-661 Warszawa, Helica S.R.L.,

Via Fratelli Solari 10, 33020 Amaro (UD) (Włochy) oraz Tukaj Mapping Central Europe

sp. z o.o., ul. Odrzańska 7, 30-408 Kraków, zgłaszających swoje przystąpienie do

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża Geomar S.A., Al. Piastów 30, 71-064 Szczecin, Sygnity

S.A., Al. Jerozolimskie 180, 02-486 Warszawa, Hansa Luftbild AG, Nevingoff 20,

D-48147 Münster i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę

15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Qumak

S.A., Al. Jerozolimskie 134, 02-305 Warszawa, Apator Rector sp. z o.o.,

ul. Dąbrowskiego 69, 65-021 Zielona Góra, Visimind Ltd sp. z o.o., ul. W. Trylińskiego

10, 10-683 Olsztyn tytułem wpisu od odwołania.

KIO 207/15 2

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 907 z późn. zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ………………………………………..

KIO 207/15 3

W postępowaniu o udzielenie sektorowego zamówienia publicznego prowadzonym

przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. (dalej „zamawiający”) w trybie przetargu

nieograniczonego na Dostawę i wdrożenie w Grupie Kapitałowej PSE Systemu Informacji

Przestrzennej wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienie publicznego –

konsorcjum firm w składzie: Geomar S.A. oraz Sygnity S.A., Hansa Luftbild AG (dalej

„odwołujący”) złożyli odwołanie, zarzucając zamawiającemu naruszenie następujących

przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U.

z 2013 r., poz. 907 z późn. zm.) [dalej „ustawa Pzp”]:

1. art. 26 ust. 4 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez zaniechanie wszczęcia procedury

wyjaśnienia wobec treści złożonych w ofercie dokumentów, o których mowa

w art. 25 ust. 1 Pzp, czy Pan P. H. jest uprawniony do samodzielnej reprezentacji

spółki Hansa Luftbild AG, niezależnie od uprawnienia do reprezentacji tej spółki

łącznie z innym członkiem zarządu w ramach uprawnień do reprezentacji statutowej

podmiotu gospodarczego,

2. art. 26 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez zaniechanie wezwania odwołującego do

uzupełnienia w wyznaczonym terminie dokumentu potwierdzającego umocowanie

Pana P. H. do samodzielnego reprezentowania spółki Hansa Luftbild AG, mimo iż w

tym zakresie odwołujący nie był uprzednio wzywany, a przepis prawa nakazuje

wezwanie odwołującego do uzupełnienia niezłożonych pełnomocnictw

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego,

3. art. 89 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 104 K.c, poprzez uznanie, że oferta odwołującego

jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów, mimo iż nie została zastosowana

procedura z art. 26 ust. 4 ustawy Pzp, a następnie art. 26 ust. 3 Pzp, do

zastosowania której zamawiający jest zobowiązany w związku z brzmieniem

przepisów prawa,

4. art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez odrzucenie oferty odwołującego jako

zawierającej błędy w obliczeniu ceny,

5. art. 87 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez zaniechanie poprawienia

w ofercie odwołującego oczywistych omyłek rachunkowych, z uwzględnieniem

konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek,

6. art. 87 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez zaniechanie wezwania odwołującego do

wyjaśnień oferty w zakresie wyceny uruchomienia produkcyjnego Systemu,

7. art. 7 ust. 1, poprzez nierówne traktowanie wykonawców w trakcie badania i oceny

ofert, polegające na dokonywaniu oceny takich samych stanów faktycznych według

KIO 207/15 4

różnych zasad, w konsekwencji czego – mimo podjęcia przez zamawiającego decyzji

o odrzuceniu oferty odwołującego – nie zapadły takie same decyzje względem

wykonawców: konsorcjum firm w składzie Qumak S.A., Visimind Ltd Sp. z o.o.

i Apator Rector Sp. z o.o. (dalej „konsorcjum Qumak”), a także konsorcjum firm

w składzie: Globema Sp. z o.o., Helica S.R.L i Tukaj Mapping Central Europę

Sp. z o.o. (dalej „konsorcjum Globema”) oraz konsorcjum w składzie: MGGP S.A.

i CUBE.ITG SA. (dalej „konsorcjum MGGP”),

8. art. 87 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1, poprzez zaniechanie badania oferty konsorcjum

Qumak, konsorcjum MGGP oraz konsorcjum firm w składzie: Comarch S.A. i Gispro

Sp. z o.o. (dalej „konsorcjum Comarch”) w zakresie sposobu realizacji oczekiwanych

wymagań funkcjonalnych w wersji bazowej systemu w złożonych przez nich ofertach.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i:

1. unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego i wyboru oferty

najkorzystniejszej,

2. powtórzenie badania i oceny oferty odwołującego z uwzględnieniem w szczególności

poprawienia w ofercie odwołującego oczywistych omyłek rachunkowych

z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek, wezwania do

uzupełnienia oferty odwołującego w zakresie pełnomocnictwa do jednoosobowej

reprezentacji spółki Hansa Luftbild AG przez Pana P. H., oceny ofert pozostałych

wykonawców w sposób analogiczny do oceny oferty odwołującego,

z zachowaniem tych samych zasad i kryteriów wynikających z SIWZ,

3. ewentualnie, w przypadku uznania, iż oferta odwołującego podlega odrzuceniu mimo

usunięcia oczywistej omyłki w obliczeniu ceny, z uwagi na brak uwzględnienia

w Tabeli A § 10 Umowy, odrzucenie ofert innych wykonawców, których oferty nie

uwzględniają tego zapisu Umowy,

4. powtórzenie badania i oceny ofert konsorcjum Qumak, konsorcjum MGGP oraz

konsorcjum Comarch w zakresie sposobu realizacji oczekiwanych wymagań

funkcjonalnych w wersji bazowej systemu w złożonych przez nich ofertach zgodnie

z treścią odwołania i w konsekwencji zmiany przyznanej punktacji, a w przypadku

uznania, iż oferty te są niezgodne z treścią SIWZ ich odrzucenia na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 2 Pzp,

5. wybór oferty odwołującego jako najkorzystniejszej.

KIO 207/15 5

Odwołujący wskazał, że zamawiający uznał, iż jego oferta została złożona przez

osobę, która jest do tego nieuprawniona, a ponieważ oświadczenie złożone bez umocowania

jest czynnością prawną nieważną z mocy prawa (art. 104 k.c.) to oferta ta powinna zostać

odrzucona, a nadto stwierdził, że w ofercie odwołującego znajduje się błąd w obliczeniu

ceny, przy czym założył również, że błąd ten nie stanowi oczywistej omyłki rachunkowej i nie

może być przez niego usunięty w sposób automatyczny – usunięcie pomyłki wymagałoby

przeprowadzenia negocjacji, co w ramach prowadzonego postępowania jest

niedopuszczalne.

W odniesieniu do zarzutu zaniechania wezwania do uzupełnienia pełnomocnictwa

w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp odwołujący wskazał, że zgodnie z tym przepisem

zamawiający wzywa wykonawców, którzy w określonym terminie nie złożyli pełnomocnictw

do ich włożenia w wyznaczonym terminie.

Podał, że zamawiający co prawda wzywał w tym trybie odwołującego do uzupełnienia

dokumentów, jednakże wezwanie to dotyczyło w szczególności: aktualnego odpisu

z właściwego rejestru lub centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej, jeżeli

odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub ewidencji, w celu wykazania braku

podstaw do wykluczeniu w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 2 Pzp, wystawionego nie wcześniej niż

6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert dla podmiotu Hansa Luftbild AG oraz

dokumentu (pełnomocnictwa) ustanawiającego pełnomocnika w przypadku wykonawców

występujących wspólnie, zgodnie z pkt VII. 26 Część I SIWZ.

Odwołujący wyjaśnił, że na tak sformułowane wezwanie przedstawił w szczególności:

aktualny odpis z właściwego rejestru w celu wykazania braku podstaw do wykluczeniu

w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, wystawiony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed

upływem terminu składania ofert dla podmiotu Hansa Luftbild AG wraz z tłumaczeniem na

język polski oraz oryginał pełnomocnictwa ustanawiającego pełnomocnika w przypadku

wykonawców występujących wspólnie zgodnie z pkt VII. 26 Część I SIWZ – pełnomocnictwo

dla Geomar S.A.

Jak podkreślił, że zamawiający zauważył, co wynika z treści informacji

o odrzuceniu oferty odwołującego, iż przedstawione pełnomocnictwo wykonawców

występujących wspólnie zostało podpisane ze strony spółki Hansa Luftbild AG wyłącznie

przez jednego członka zarządu, podczas gdy z przedstawionego na wezwanie

zamawiającego odpisu z właściwego rejestru tego wykonawcy wynikało, iż prawidłową

reprezentacją jest reprezentacja dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu

łącznie z prokurentem.

Odwołujący podniósł, że zamawiający jednak ani nie wyjaśnił treści tego dokumentu

(w zakresie posiadanego uprawnienia do jednoosobowej reprezentacji), ani nie wezwał

KIO 207/15 6

odwołującego do uzupełnienia brakującego pełnomocnictwa, do złożenia którego wcześniej

odwołującego nie wzywał.

Odwołujący podniósł także, że zarówno przepis art. 26 ust. 4 ustawy Pzp, jak i art. 26

ust. 3 ustawy Pzp są przepisami obligującymi zamawiającego do podjęcia działania w nich

wskazanego w stosunku do wykonawców biorących udział w postępowaniu. Wskazał, że

konstrukcja tych przepisów jest jednoznaczna, poprzez użycie przez ustawodawcę terminu

„wzywa", co oznacza że zamawiający widząc, po uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 ustawy

Pzp dokumentów, do których wzywał, że brak jest innych jeszcze pełnomocnictw, to

winien wyjaśnić, czy odwołujący złożył wszystkie dokumenty w celu potwierdzenia ciągu

pełnomocnictw, czy też winien wezwać wykonawcę do złożenia kolejnego dokumentu. Uznał,

że zamawiający byłby zwolniony z obowiązku wzywania odwołującego do złożenia

dokumentów wyłącznie w sytuacji, gdyby takie wezwanie dotyczące tego samego

dokumentu było już przez zamawiającego wystosowane, a wykonawca nie złożyłby

wymaganego pełnomocnictwa, albo w sytuacji, gdyby oferta wykonawcy podlegałaby

odrzuceniu.

Odwołujący podał, że w informacji o odrzuceniu jego oferty zamawiający nie wskazał,

ani nie powołał się wprost na istnienie którejkolwiek z tych przesłanek, stwierdzając

wyłącznie, że oferta jest nieważna na mocy przepisu art. 104 k.c. i podlega odrzuceniu na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że wezwanie, które zostało mu przesłane 21.11.2014 r. nie

obejmowało swoim zakresem wezwania do przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa dla

Pana Paula Hartfiel.

Opierając się z jednej strony o utrwalone orzecznictwo KIO, iż wezwanie do

uzupełnienia dokumentów lub pełnomocnictw w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp powinno być

precyzyjne, z drugiej podnosząc istniejące wątpliwości interpretacyjne w zakresie

skuteczności samodzielnego uzupełniania dokumentów przez wykonawców odwołujący

stwierdził, że treść wezwania do uzupełnienia dokumentów była precyzyjna i wskazywała

bardzo konkretne dokumenty, jakich uzupełnienia wymagał zamawiający, nie było w nim

jednak żadnych sformułowań, które mogłyby wskazywać na uzupełnienie innych

dokumentów niż aktualny odpis z właściwego rejestru lub centralnej ewidencji i informacji

o gospodarczej dla podmiotu Hansa AG oraz dokumentu działalności Luftbild

(pełnomocnictwa) ustanawiającego pełnomocnika w przypadku wykonawców występujących

wspólnie – w szczególności zamawiający nie żądał przedstawienia ewentualnego ciągu

pełnomocnictw, które to pełnomocnictwa, jako dokumenty, są odrębne od dokumentu

ustanawiającego pełnomocnika wykonawców występujących wspólnie.

Zdaniem odwołującego zamawiający założył, iż osoba reprezentująca podmiot

gospodarczy jako przedstawiciel jej statutowego organu ograniczonego ogólnymi zasadami

KIO 207/15 7

reprezentacji, z uwagi na prowadzoną szczególną działalność, nie może być jednocześnie

pełnomocnikiem szczególnym lub rodzajowym z odmienną zasadą reprezentacji

(reprezentacja samodzielna). Dodał, że samo pełnienie funkcji w organie nie stanowi

przeszkody prawnej do uzyskania pełnomocnictwa. Okoliczność, która na pierwszy rzut oka

może wskazywać na niewykazanie ciągu pełnomocnictw, nie została natomiast przez

zamawiającego w ogóle zbadana, w szczególności zamawiający zaniechał zastosowania

względem odwołującego art. 26 ust. 4 ustawy Pzp.

W odniesieniu do zarzutu zaniechanie poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej

odwołujący podał, że oferta została odrzucona przez zamawiającego na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp jako oferta zawierająca błędy w obliczeniu ceny.

Odwołujący podał także, że zamawiający wskazał, że suma kwot z Tabeli B (licencje)

i Tabeli C (interfejsy), która miała znaleźć odzwierciedlenie w pozycji wiersza nr 9 Tabeli A,

przekracza wskazaną tam kwotę – po zsumowaniu kwot za licencje i interfejsy łączna kwota

w Tabeli B i Tabeli C wynosi 2.418.370 zł netto to jest o 1.318.370 zł netto więcej niż kwota

w pozycji wiersza nr 9 Tabeli A. Zamawiający uznał, że nie jest to sytuacja, w której mógłby

dokonać poprawy oczywistej omyłki rachunkowej, gdyż kwota w pozycji 9 Tabeli A, oprócz

kwoty za licencje i interfejsy, zawiera cenę za uruchomienie Systemu w wersji produkcyjnej,

czyli obejmuje szerszy zakres niż tylko licencje i interfejsy.

Odwołujący podniósł, że zgodnie z art. 87 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp zamawiający

poprawia w ofercie oczywiste omyłki rachunkowe z uwzględnieniem konsekwencji

rachunkowych dokonanych poprawek. Dodał, że obligatoryjna konstrukcja przepisu nakazuje

zamawiającemu dokonanie poprawy stwierdzonej oczywistej omyłki rachunkowej, co więcej

wraz ze wszystkimi konsekwencjami rachunkowymi tej poprawy, chyba że zachodzi błąd

w obliczeniu ceny.

W ocenie odwołującego w jego ofercie zaistniała oczywista omyłka rachunkowa.

Podniósł, że w żadnym miejscu dokumentacji nie zawarto zapisu, z którego wynikałoby, jakie

składniki, poza sumą wartości licencji i interfejsów, mają stanowić cenę pozycji 9 Tabeli A

„Uruchomiony System w wersji produkcyjnej wraz z licencjami".

Odwołujący stwierdził, że w treści SIWZ nie ma sposobu obliczenia ceny innego niż

zakładającego, że kwota z wiersza 9 Tabeli A stanowi sumę kwot z Tabel B i C. Wskazał, że

Rozdział XV SIWZ „Opis sposobu obliczenia ceny" wymaga jedynie, by obliczona cena

zawierała wszystkie koszty wykonawcy i opłaty związane z realizacją zamówienia, pkt 4 tego

rozdziału wskazuje, że cena jest ceną ryczałtową, stałą w całym okresie realizacji przedmiotu

zamówienia i nie będzie podlegać jakimkolwiek zmianom. Formularz ofertowy również –

podniósł odwołujący – nie zawiera wytycznych co do wyceny w tabeli cenowej,

KIO 207/15 8

w szczególności w wersie 9 Tabeli A nie wskazano na czynność uruchomienia Systemu

w wersji produkcyjnej – obejmuje on już uruchomiony System w wersji produkcyjnej wraz

z licencjami, co łącznie, dla odwołującego, oznacza sumę licencji i interfejsów, bez potrzeby

dodatkowej wyceny na tym etapie wdrożenia Systemu.

Odwołujący wskazał, że twierdzenie takie znajduje uzasadnienie w treści wzoru

umowy. Wyjaśnił, że będące przedmiotem umowy dostawa, instalacja i konfiguracja

Systemu realizowane są zgodnie z § 2 ust. 3 umowy, w kilku następujących po sobie

etapach, przy czym uruchomienie Systemu następuje zasadniczo w Etapie II, w którym

następuje pilotażowe wdrożenie Systemu i w ramach tego Etapu – jak oświadczył

odwołujący – dokonał on wyceny uruchomienia. Wskazał też, że w Etapie III nie dochodzi do

kolejnego uruchomienia Systemu, czy do innego uruchomienia Systemu, tylko do zmiany

statusu Systemu z pilotażowego na produkcyjny, co głównie związane jest z potwierdzeniem

pełnej funkcjonalności Systemu w Protokole Końcowym. Dodatkowo podkreślił, że

warunkiem odbioru Etapu III, zgodnie z § 9 ust. 3 Umowy, jest przekazanie zamawiającemu

kodów oprogramowania dedykowanego, do którego majątkowe prawa autorskie przejdą

z chwilą podpisania Protokołu końcowego.

Zdaniem odwołującego przytoczone zapisy oznaczają, że zamawiający na etapie

konstruowania SIWZ nie zamieścił żadnych szczególnych wymogów dotyczących

konstruowania wyceny uruchomienia systemu oraz miejsca umieszczania jego kosztów,

a jedynie wyspecyfikował zakres produktu.

Odwołujący stwierdził, że przyjęty przez niego model doprowadzi do takiego

uruchomienia pilotażowego Systemu w Etapie II, który nie będzie w Etapie III generował

dodatkowych kosztów uruchomienia produkcyjnego, gdyż system będzie już uruchomiony,

a odwołujący nie planuje pobierać od zamawiającego jakichkolwiek innych opłat w tym

momencie projektu, niż wynagrodzenie za licencje i interfejsy.

Odwołujący zwrócił uwagę, że sposób skonstruowania przez niego oferty nie jest

wyjątkowy. Jak wskazuje bowiem analiza ofert pozostałych wykonawców, przyjęli oni

identyczną koncepcję wyceny Etapu III, wskazując w wierszu 9 Tabeli A kwotę będącą

wyłącznie sumą wartości Tabel B i C.

Jeżeli zamawiający uważa, kontynuował odwołujący, że taki sposób wyceny Etapu III

jest nieprawidłowy, to powinien również odrzucić ofertę innych wykonawców bądź to na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2, bądź art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że dowolnością w wycenie Etapu III wykazali się również

pozostali wykonawcy – różnice kwot z wersu 9 Tabeli A, poza sumą kwot z Tabel B i C,

wahają się od ok 200 000 zł do ponad 1 300 000 zł, co również potwierdza koncepcję

przyjętą przez odwołującego, że wartość uruchomienia Systemu na Etapie III jest wprost

związana z jakością Systemu pilotażowego uruchomionego w Etapie II.

KIO 207/15 9

Odwołujący zażądał usunięcia oczywistych omyłek rachunkowych w jego ofercie,

w szczególności zaś:

• w Tabeli A, wers 9 – zmiany kwoty 1 100 000 zł na sumę cen netto z Tabeli B

i Tabeli C, tj. na kwotę 2 418 370 zł, a w konsekwencji usunięcia tej oczywistej omyłki

w Tabeli A, wers 14 – zmiany kwoty netto z 8 593 009,23 zł na kwotę 9 911 379,23 zł,

• w Tabeli A, wers nienumerowany po wersie 14 – zmiany kwoty VAT

z 1 976 392,12 zł na kwotę 2 279 617,22 zł,

• w Tabeli A, drugi wers nienumerowany po wersie 14 – zmiany kwoty brutto

z kwoty 10 569 401,35 zł na kwotę 12 190 996,45 zł.

Odpowiedniej zmianie winny ulec również – podał odwołujący – kwoty wskazane

w formularzu ofertowym ponad tabelą cenową (cena netto, kwota podatku VAT i cena

brutto).

Odwołujący wyjaśnił, że zamawiający nie wymagał wskazania stosowanej stawki

podatku VAT, a jedynie wskazania kwoty podatku, co oznacza że w konsekwencji

dokonanego usunięcia oczywistej omyłki należy również dokonać odpowiedniego

przeliczenia kwoty VAT, według stawki 23%, która zastosowana została przez odwołującego,

a co wynika wprost z przeliczeń kwot złożonej oferty.

Odwołujący dodał, że zamawiający co prawda zawarł w formularzu ofertowym uwagę,

że kwoty za poszczególne etapy (I-IV) zawarte w Tabeli A powinny uwzględniać zapisy § 10

wzoru Umowy, to jednak powołany zapis Umowy nie odnosi się do wyceny wartości

poszczególnych etapów, ale do warunków płatności – o ile w Tabeli A, powstałej częściowo

w oparciu o szczegółowe wyceny komponentów z Tabelach B i C, wykonawca miał podać

cenę za każdy jednostkowo Produkt, sumując ich wartości do ceny całkowitej oferty, o tyle

w § 10 Umowy, tak ustalone wynagrodzenie całkowite płatne jest w częściach (§ 10 ust. 4

Umowy), których płatność przypada po odbiorze poszczególnych etapów; z żadnych zapisów

SIWZ nie wynika natomiast, że wycena Produktów ma być dokonana w taki sposób, aby ich

wartość była w wartości etapów równa określonej wartości procentowej ceny oferty.

Zauważył, że zarówno konsorcjum Globema oraz konsorcjum MGGP nie dokonali

takiej wyceny Produktów, by ich suma wynosiła w Etapie I – 15%, Etapie II – 15%, Etapie III

i IV – 70%, co oznacza, że uwaga poczyniona przez zamawiającego rzeczywiście odnosi się

wyłącznie do podziału ceny dla potrzeb wypłat cząstkowych, a nie do wyceny rzeczywistej

etapów.

Odwołujący podniósł również, że z § 17 ust. 2 pkt 6 Umowy wynika, że zasady

rozliczeń wynagrodzenia, w szczególności warunki płatności mogą ulec zmianie w drodze

pisemnego aneksu w trakcie obowiązywania Umowy, co bezpośrednio przesądza charakter

uwagi jako wyłącznie instrukcyjnej, a nie bezwzględnie zobowiązującej – niezgodność ofert

KIO 207/15 10

wykonawców z taką niewiążącą uwagą nie może stanowić podstawy do odrzucenia oferty na

podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.

W odniesieniu do zarzutu zaniechania badania realizacji oczekiwań funkcjonalnych

przez wykonawców w zakresie sposobu realizacji oczekiwanych wymagań funkcjonalnych

w wersji bazowej systemu odwołujący wniósł o przeprowadzenie badania ofert pozostałych

wykonawców w zakresie spełnienia wymagań zawartych w Tabeli 7 punkty od 2 do 6 oraz

w Tabeli 8 pkt 1 przez oferowaną wersję bazową systemu.

Odwołujący założył, wobec wyceny prac związanych z integracją z repozytorium

dokumentów FileNet w Tabeli C przez każdego z wykonawców, iż żaden z nich nie posiada

tej integracji na moment składania oferty, a więc również takich funkcjonalności z nią

związanych, które nie są zawarte w wersji bazowej systemu.

Stwierdził, że zamawiający nie może przyjąć deklaracji wykonawców o spełnieniu

tych wymagań w wersji bazowej oferowanego systemu, gdyż sam zamawiający

w odpowiedziach (odpowiedzi na pytania do SIWZ nr 209, 212, 270, 303, 312) wskazał, iż

szczegóły techniczne dotyczące integracji SIP z systemem FileNet (ogólnie z systemami

zarządzania dokumentami) zostaną uzgodnione dopiero na etapie projektowania

rozwiązania z wybranym wykonawcą.

Zwrócił uwagę, iż zgodnie z zapisami Umowy Oprogramowanie Dedykowane

(a wiec moduły lub modyfikacje oprogramowania standardowego wykonane przez

wykonawcę dla zamawiającego, w tym te związane z interfejsami) jest traktowane inaczej niż

Oprogramowanie Standardowe (np. § 12 Własność Intelektualna), co oznacza, że

funkcjonalności związane z interfejsami, które należy dopiero wykonać (nie są precyzyjnie

wyspecyfikowane) nie mogą być zaliczane do wersji standardowej (bazowej) systemu,

a także że zamawiający winien zweryfikować treść ofert wykonawców: konsorcjum Qumak

konsorcjum MGGP oraz konsorcjum Comarch i zażądać wyjaśnień, które mogą doprowadzić

do zmiany w ofertach opisu sposobu spełniania ww. wymagań, a co może oznaczać zmianę

punktacji za spełnienie wymagań i finalnie zmianę punktacji danej oferty, względnie

odrzucenie takiej oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp jako niezgodnej z SIWZ.

KIO 207/15 11

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, przedłożonej Izbie przez zamawiającego w kopii

potwierdzonej za zgodność z oryginałem przy piśmie z dnia 6 lutego 2015 r.,

odpowiedzi zamawiającego z dnia 13 lutego 2015 r., pisma procesowego

przystępującego – konsorcjum MGGP z dnia 12 lutego 2015 r., a także stanowisk stron

i uczestników postępowania, zaprezentowanych w toku rozprawy skład orzekający

Izby ustalił i zważył, co następuje.

Zarzuty dotyczące:

• zaniechania wszczęcia procedury wyjaśnienia wobec treści złożonych w ofercie

dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp, czy Pan P. H. jest uprawniony do

samodzielnej reprezentacji spółki Hansa Luftbild AG, niezależnie od uprawnienia do

reprezentacji tej spółki łącznie z innym członkiem zarządu w ramach uprawnień do

reprezentacji statutowej podmiotu gospodarczego,

• zaniechania wezwania odwołującego do uzupełnienia w wyznaczonym terminie dokumentu

potwierdzającego umocowanie Pana P. H. do samodzielnego reprezentowania spółki Hansa

Luftbild AG, mimo iż w tym zakresie odwołujący nie był uprzednio wzywany,

a przepis prawa nakazuje wezwanie odwołującego do uzupełnienia niezłożonych

pełnomocnictw w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego,

• uznania, że oferta odwołującego jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów, mimo iż

nie została zastosowana procedura z art. 26 ust. 4 ustawy Pzp, a następnie art. 26 ust. 3

ustawy Pzp, do zastosowania której zamawiający jest zobowiązany w związku z brzmieniem

przepisów prawa,

nie potwierdziły się

Skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje.

Zgodnie z rozdziałem XI pkt 9) lit. b) SIWZ obowiązkiem każdego wykonawcy było

przedłożenie wraz z ofertą oryginału pełnomocnictwa udzielanego osobom podpisującym

ofertę, o ile prawo do reprezentowania wykonawcy w tym zakresie nie wynika wprost

z dokumentu rejestrowego załączonego do oferty.

Odwołujący to wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie przedmiotowego

zamówienia publicznego – konsorcjum firm, w skład którego wchodzą:

1. Geomar S.A. ze Szczecina,

2. Sygnity S.A. z Warszawy,

KIO 207/15 12

3. Hansa Luftbild AG z Münster.

Wraz z ofertą, zgodnie z rozdziałem VII pkt 26) SIWZ, wykonawcy wspólnie

ubiegający się o udzielenie zostali zobowiązani do przedłożenia dokumentu

(pełnomocnictwa) ustanawiającego pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu

albo do reprezentowania ich i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Wbrew żądaniu zamawiającego z rozdziału VII pkt 26) SIWZ odwołujący –

konsorcjum w ww. składzie ww. pełnomocnictwa nie złożył.

W imieniu odwołującego się konsorcjum ofertę podpisał Pan W. M., który działał na

podstawie przedłożonego wraz z ofertą pełnomocnictwa z dnia

20 października 2014 r. (str. 134 oferty) udzielonego przez pełnomocnika konsorcjum –

Geomar S.A., który to pełnomocnik wykonawców występujących wspólnie działał na

podstawie pełnomocnictwa z dnia 20 października 2014 r. (co wynika wprost z treści

pełnomocnictwa przedłożonego wraz z ofertą na str. 134).

Powyższe oznacza, że dokument ustanawiający pełnomocnika wykonawców

występujących wspólnie był niezbędny w celu wykazania spełnienia wymogu zawartego

w rozdziale VII pkt 26) SIWZ, jaki i w celu wykazania umocowania osoby podpisującej ofertę.

Wobec braku tego dokumentu w ofercie odwołującego (w sensie largo) koniecznym

było wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa ustanawiającego pełnomocnika, o którym

mowa w rozdziale VII pkt 26) SIWZ, co zamawiający, pismem z dnia 21 listopada 2014 r.,

z powołaniem się na art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, uczynił (pkt I ppkt 4 wezwania).

Zamawiający wezwał także odwołującego do złożenia aktualnego odpisu

z właściwego rejestru dla spółki Hansa Luftbild (ze względu na brak również tego dokumentu

w ofercie odwołującego).

Odpowiadając na wezwanie zamawiającego w ww. zakresie, odwołujący – przy

piśmie z dnia 27 listopada 2014 r. – złożył oryginał dokumentu pełnomocnictwa

ustanawiającego Geomar S.A. pełnomocnikiem wykonawców występujących wspólnie

(tj. Geomar S.A. ze Szczecina, Sygnity S.A. z Warszawy, Hansa Luftbild AG z Münster),

które ze strony spółki Hansa Luftbild AG podpisał – jak wynika z części wstępnej – Pan P.

H. .

Odwołujący złożył także chronologiczny wydruk urzędowy z dnia 7 sierpnia 2014 r.

z Sądu Rejonowego w Münster, w którym wskazano sposób reprezentacji spółki

KIO 207/15 13

w przypadku zarządu wieloosobowego, tj. spółka jest reprezentowana przez dwóch członków

zarządu lub jednego członka zarządu wraz z prokurentem i z którego wynika, że na dzień

wydruku zarząd spółki jest wieloosobowy, a w jego skład wchodzą: P. H. oraz W. S., zaś

prokurentami są: W. K. B. oraz P. E.-L. (wbrew twierdzeniu przystępującego konsorcjum

MGGP aktualnie Panowie T. E. i V. M. (błędnie przy tym wskazano to nazwisko) nie

wchodzą w skład zarządu spółki Hansa Luftbid AG: to, że pierwsza z tych osób przestała być

członkiem wynika z wpisu nr 10, druga z wpisu nr 12).

Zamawiający, w następstwie ww. uzupełnienia, odrzucił ofertę odwołującego ze

względu na jej nieważność na podstawie odrębnych przepisów, podając jako podstawę

swojej czynności art. 89 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 23 ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 104 k.c.

W uzasadnieniu zamawiający wskazał, że na podstawie uzupełnionych przez

odwołującego dokumentów stwierdził, że umowa (pełnomocnictwo) została podpisana

niezgodnie z zasadami reprezentacji spółki Hansa Luftbild AG – spółka reprezentowana jest

bowiem przez dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu łącznie z prokurentem,

a umowę podpisał jeden członek zarządu, tj. Pan P. H. . To zaś doprowadziło

zamawiającego do wniosku, że oferta została podpisana przez osobę, która nie jest

uprawniona do reprezentacji wykonawców występujących wspólnie, a co oznacza, że oferta

złożona bez umocowania jest czynnością prawną nieważną z mocy prawa (ar. 104 k.c.)

i podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp.

W ocenie składu orzekającego Izby zamawiający zasadnie odrzucił ofertę

odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp.

Odwołujący nie kwestionował, że poprzez złożone dotychczas zamawiającemu

dokumenty, także te złożone w wyniku wezwania z dnia 21 listopada 2014 r., nie wykazał

umocowania do podpisania oferty w imieniu wszystkich członków konsorcjum przez Pana W.

M. .

Jednocześnie jednak odwołujący utrzymywał, że zamawiający winien wyjaśnić

kwestię uprawnienia Pana P. H. w zakresie posiadanego uprawnienia do jednoosobowej

reprezentacji oraz wezwać go do uzupełnienia braku w zakresie pełnomocnictwa, bowiem

zamawiający nie wyczerpał trybu z art. 26 ust. 3 ustwy Pzp, ponieważ nie wzywał

odwołującego do uzupełnienie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie Pana P.

H. do działania w imieniu spółki Hansa Luftbild AG.

W ocenie składu orzekającego Izby na podstawie przedłożonych wraz z ofertą

i w następstwie uzupełnienia dokumentów zamawiający prawidłowo ocenił, że w imieniu

KIO 207/15 14

spółki Hansa Luftbild AG nie mógł działać samodzielnie członek zarządu P. H. oraz

prawidłowo uznał, że nie może już wezwać odwołującego do uzupełnienia, po ewentualnym

wyjaśnieniu, dotychczas złożonych dokumentów o inne jeszcze dokumenty.

Podkreślić należy, że zamawiający wzywał już odwołującego do uzupełnienia

dokumentu umocowującego Pana W. M. do podpisania oferty, poprzez wezwanie do

uzupełnienia niezbędnego – wobec treści pełnomocnictwa z dnia 20 października 2014 r.

złożonego wraz z ofertą na str. 134 – dokumentu (pełnomocnictwa) ustanawiającego

pełnomocnika wykonawców występujących wspólnie.

Oznacza to, że kolejne wezwanie nie było możliwe. Samego charakteru –

jednokrotnego – wezwania odwołujący nie kwestionował.

Skład orzekający Izby w pełni podziela stanowisko zawarte w piśmie procesowym

przystępującego MGGP, że „wezwanie Zamawiającego dotyczyło: „złożenia dokumentu

(pełnomocnictwa) ustanawiającego pełnomocnika w przypadku Wykonawców występujących

wspólnie” co wobec obowiązku wykazania, że oferta została złożona przez osobę

upoważnioną należy rozumieć jako żądanie uzupełnienia ogółu dokumentów, które składają

się na to umocowanie”, a także że „Nie można czynić Zamawiającemu zarzutu, że wzywając

do uzupełnienia nie wymienia imiennie wszystkich dokumentów, jakie ma złożyć Konsorcjum

celem udowodnienia prawidłowej reprezentacji, bowiem Zamawiający nie znając trybu,

w jakim ustanowiono pełnomocnika nie może wiedzieć, czy należy przedstawić jeden czy też

wiele dokumentów, które łącznie wskazują na prawidłowość umocowania. Taką wiedzę ma

natomiast Wykonawca (tu Konsorcjum Geomar) i jako profesjonalista w odpowiedzi na

wezwanie winien przedstawić dokument lub dokumenty, z których wynika że pełnomocnik

konsorcjum jest umocowany należycie”.

Obowiązkiem odwołującego było wykazanie, w odpowiedzi na wezwanie

zamawiającego z dnia 21 listopada 2014 r. – wobec przedłożenia wraz z ofertą udzielonego

przez pełnomocnika konsorcjum (Geomar) dla Pana W. M. pełnomocnictwa, odwołującego

się do pełnomocnictwa konsorcjalnego – że Pan P. H. był umocowany do działania w

imieniu spółki Hansa Luftbild AG, podpisując pełnomocnictwo konsorcjalne

z dnia 20 października 2014 r., w którym jako podmiot reprezentujący konsorcjum z udziałem

tej spółki w przedmiotowym postępowaniu wskazano spółkę Geomar.

Przypomnienia wymaga, że obowiązek wykazania wszelkich wymagań ujętych

w SIWZ, w tym co do umocowania osoby podpisującej ofertę jest obowiązkiem wykonawcy,

który winien być wypełniony, poprzez złożenie wraz z ofertą odpowiedniego dokumentu lub

dokumentów i to wykonawca winien dochować przy tym należytej staranności.

KIO 207/15 15

Przypomnienia także wymaga, że przepis art. 26 ust. 3 ustawy Pzp wprowadzający

„procedurę sanacyjną” na wypadek niezłożenia dokumentu lub złożenia dokumentu

obarczonego błędami ma charakter wyjątku od zasady i jako taki nie może być

interpretowany rozszerzająco, co mogłoby prowadzić do nieograniczonego (także

w aspekcie czasowym) korzystania przez wykonawców z tej procedury.

Skład orzekający Izby wskazuje nadto, że wezwanie do złożenia wyjaśnień, o których

mowa w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp dotyczy oświadczeń lub dokumentów, o których mowa

w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp, tj. oświadczeń lub dokumentów składanych na potwierdzenie

spełniania warunków podmiotowych, czy przedmiotowym, do których jednak dokument

pełnomocnictwa nie należy. Ma to zresztą znaczenie drugorzędne, wobec faktu, że treść

udzielonych wyjaśnień nie mogłaby zostać wykorzystana przez zamawiającego do

sformułowania wezwania do uzupełnienia dokumentu ze względu na wyczerpanie procedury

uzupełnień, o czym była mowa wcześniej.

Wobec powyższego skład orzekający Izby uznał, że zarzuty nie potwierdziły się.

Zarzuty:

1. odrzucenia oferty odwołującego z naruszeniem art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1

ustawy Pzp jako zawierającej błędy w obliczeniu ceny,

2. zaniechania poprawienia w ofercie odwołującego oczywistych omyłek rachunkowych,

z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych na podstawie art. 87

ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp,

3. zaniechania wezwania odwołującego do wyjaśnień oferty w zakresie wyceny

uruchomienia produkcyjnego Systemu na podstawie art. 87 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7

ust. 1 ustawy Pzp,

4. nierównego traktowania wykonawców w trakcie badania i oceny ofert, polegającego

na dokonywaniu oceny takich samych stanów faktycznych według różnych zasad,

w konsekwencji czego mimo podjęcia przez zamawiającego decyzji o odrzuceniu

oferty odwołującego nie zapadły takie same decyzje względem wykonawców

konsorcjum Qumak, konsorcjum Globema oraz konsorcjum MGGP,

nie potwierdziły się

Na podstawie postanowień SIWZ, uwzględniając zmiany Formularza oferty – Wzór 1

Część III SIWZ (odpowiedź zamawiającego na pytanie nr 333), skład orzekający Izby ustalił,

co następuje.

KIO 207/15 16

Zgodnie z rozdziałem XV pkt 1) SIWZ zamawiający wymagał, aby oferta cenowa

zawierała cenę netto w złotych, kwotę podatku VAT (wg obowiązujących przepisów) oraz

cenę brutto w złotych, a także aby zawierała wszystkie koszty wykonawcy i opłaty związane

z realizacją zamówienia (rozdział XV pkt 2) SIWZ).

W rozdziale XV pkt 4) SIWZ zamawiający zawarł nadto informację, że cena podana

w ofercie jest ceną ryczałtową, stałą w całym okresie realizacji przedmiotu zamówienia i nie

będzie podlegać jakimkolwiek zmianom.

W rozdziale XI pkt 9 lit. f, g i h SIWZ zamawiający zażądał, aby oferta zawierała:

• Tabelę cenową (Tabela A),

• Zestawienie licencji (Tabela B),

• Zestawienie interfejsów (tabela C),

– wszystkie tabele zgodnie z opracowanym przez zamawiającego wzorem – Wzór 1

Część III SIWZ – Formularz oferty.

W Tabeli cenowej A (dalej „Tabela A”) zamawiający wymagał podania cen netto za

etapy/produkty w tym za:

• „Plan wdrożenia” – pozycja 2,

• „Uruchomiony system pilotażowy” – pozycja 6,

• „Uruchomiony System w wersji produkcyjnej wraz z licencjami” – pozycja 9.

W tabeli 17 zamawiający opisał ramowy zakres wdrożenia Systemu,

w którym opisał właściwości produktów kończących etap implementacji wersji pilotażowej

systemu odrębnie od właściwości produktów kończących etap wdrożenia produkcyjnego.

W Tabeli licencji B (dalej „Tabela B”) zamawiający wymagał podania cen netto

oferowanych licencji (w zakresie składników oferowanego rozwiązania), zaś w Tabeli

interfejsów C (dalej „Tabela C”) cen netto za wykonanie interfejsów wymiany danych

pomiędzy SIP a systemami informatycznymi zamawiającego.

Zamawiający zastrzegł (uwagi pod Tabelą B i C), – że suma kwot netto licencji,

a także suma kwot netto interfejsów powinna być zawarta w kwocie w pozycji wiersza 9

Tabeli A.

Jednocześnie zamawiający podał (uwaga pod ostatnią z tabel – Tabelą C), że tabele

„są dla celów informacyjnych”.

Skład orzekający Izby ustalił nadto, że kary umowne zastrzeżone przez

zamawiającego na wypadek zwłoki:

• w opracowaniu planu drożenia Systemu w stosunku do terminu określonego

w Umowie będą wynosić za każdy dzień zwłoki 1% kwoty wynagrodzenia netto

KIO 207/15 17

należnego za realizację tego planu, określonego w Tabeli cenowej stanowiącej

Załącznik nr 2 do Umowy (nie więcej niż 30% tego wynagrodzenia),

• w wykonaniu któregokolwiek z etapów lub Produktów, określonych w Załączniku nr 1

do Umowy w stosunku do terminu określonego w Umowie lub w Szczegółowym

Harmonogramie wdrożenia będą wynosić za każdy dzień zwłoki 1% kwoty

wynagrodzenia netto należnego za realizację tego etapu lub Produktu, określonego

w szczegółowym Harmonogramie wdrożenia (nie więcej niż 30% tego

wynagrodzenia).

Odwołujący podał:

• w Tabeli B – cenę netto za licencje w wysokości 1 818 370 zł netto (suma kwota netto

licencji),

• w Tabeli C – cenę netto „za interfejsy” w wysokości 600 000 zł netto (suma kwot netto

„za interfejsy”),

• w Tabeli A wiersz 9 – cenę za „Uruchomiony System w wersji produkcyjnej wraz

z licencjami w wysokości 1 100 000 zł netto.

W przedmiotowym postępowaniu inny wykonawca – konsorcjum Qumak – w swojej

ofercie wskazał w pozycji 9 Tabeli A kwotę (4 706 470 zł netto) będącą sumą kwot

z Tabel A i B (1 400 000 netto + 3 306 470 zł netto).

W przypadku pozostałych wykonawców w pozycji 9 Tabeli A podano kwoty

przewyższające sumy kwot z tabel A i B.

Zamawiający odrzucił ofertę odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy

Pzp, uzasadniając że odwołujący podał w Tabeli B kwotę netto 1 818 370 zł netto, w tabeli C

kwotę 600 000 zł netto, które po zsumowaniu dają kwotę 2 418 370 zł netto, tj. wyższą niż

kwota podana przez odwołującego w wierszu 9 Tabeli A wynosząca 1 100 000, co jest

niezgodne z wymaganiami SIWZ.

Jednocześnie zamawiający wskazał, że nie był w stanie poprawić oferty

odwołującego na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, ponieważ kwota w pozycji 9

Tabeli A oprócz kwoty za licencje i interfejsy zawierać miała jeszcze cenę za uruchomienie

Systemu w wersji produkcyjnej wraz z licencjami, natomiast po zsumowaniu cen za licencje

i interfejsy (2 418 370 zł) uzyskuje się kwotę wyższą niż podana (1 100 000 zł), co biorąc pod

uwagę, że pozycja 9 zawierać miała szerszy zakres przedmiotowy (nie tylko licencje

i interfejsy) oznacza, że tylko odwołujący jest w stanie wskazać kwotę i prawidłowo wypełnić

pozycję 9 Tabeli A. Zamawiający dodał, że nie ma możliwości poprawy kwoty w pozycji 9 na

KIO 207/15 18

zasadzie oczywistej omyłki, ponieważ nie jest to możliwe w sposób automatyczny, poprawa

wymagałyby negocjacji z odwołującym, co jest niedopuszczalne.

Zamawiający nie odrzucił oferty żadnego innego wykonawcy na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

Skład orzekający Izby uznał, że zamawiający zasadnie odrzucił ofertę odwołującego

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp.

Bez wątpienia w przypadku oferty odwołującego kwota będąca sumą kwot będących

sumami kwot z Tabeli B i Tabeli C (2 418 370 zł) nie zawiera się w kwocie w pozycji 9 Tabeli

A (1 100 000 zł), ponieważ kwota podana w pozycji 9 jest niższa niż ta kwota.

Kluczową kwestia sporną było jednak to, czy kwota w pozycji 9 Tabeli A musiała

ujmować „coś więcej” niż tylko cenę netto za licencje i interfejsy i czy – ewentualnie –

zamawiający mógł, nie prowadząc negocjacji z odwołującym, kwotę tą ustalić.

W ocenie składu orzekającego Izby prawidłowe jest stanowisko zamawiającego, iż

w pozycji 9 Tabeli A winna zostać ujęta cena netto za uruchomienie Systemu w wersji

produkcyjnej i wynika to z samego opisu pozycji Tabeli A Formularza oferty, którego wzór

stanowił integralną część SIWZ.

Wskazać bowiem należy, że zarówno w przypadku pozycji 9, jak i w przypadku

pozycji 6 Tabeli A zamawiający opisał system (odpowiednio do etapu) jako system

„uruchomiony” (czynność dokonana), co czyni argumentację odwołującego, iż ujął cenę za

uruchomienie systemu w wersji produkcyjnej w cenie uruchomienia systemu

w wersji pilotażowej nie do przyjęcia jako niespójną, przypisująca inne znaczenie temu

samemu pojęciu („uruchomiony”).

Zwraca także uwagę fakt, że sam odwołujący w odwołaniu wskazał, że uruchomienie

systemu następuje zasadniczo (a zatem nie całkowicie) w Etapie II, kiedy uruchamiany jest

system w wersji pilotażowej.

Zgodzić należy się z odwołującym co do tego, że zamawiający nie zawarł w SIWZ

szczegółowych wymogów dotyczących zasad konstruowania wyceny uruchomienia systemu.

W ocenie składu orzekającego nie oznacza to jednak zwolnienia wykonawców z obliczenia

ceny ofertowej z uwzględnieniem zasad, niezależnie od stopnia ich szczegółowości,

wynikających z SIWZ jako całości, a nie tylko wskazanych w rozdziale o tytule „Opis sposobu

obliczenia ceny”.

I choć cena w przedmiotowym postępowaniu jest ceną ryczałtową, to znajomość cen

netto za wykonanie poszczególnych etapów jest konieczna, a zatem nie można przyjąć, że

KIO 207/15 19

ma jedynie informacyjne znaczenia, dla obliczenia ewentualnych kar umownych w przypadku

zwłoki w ich wykonaniu (zwłoka może nastąpić zarówno na etapie uruchamiania systemu

w wersji pilotażowej, jak i na etapie uruchamiania systemu w wersji produkcyjnej, a kara ma

być liczona na podstawie cen netto odnoszących się do poszczególnych etapów).

Podnieść także należy, że sam odwołujący nie przypisywał cenom ujętym w Tabelach

A, B i C jedynie informacyjnego znaczenia, ponieważ domagał się ostatecznie weryfikacji

(konsekwencje poprawy pozycji 9 Tabeli A) ceny za wykonanie przedmiotu zamówienia netto

i brutto, co powodowałoby zmianę ceny całkowitej brutto z 10 569,35 zł (taka cena została

zaoferowana w Formularzu ofertowym – kwoty wskazane ponad tabelami A,B i C) na

12 190 996,45 zł.

Gdyby ceny ujęte w Tabelach A,B i C miały mieć jedynie informacyjny charakter cena

ofertowa brutto odwołującego musiałaby pozostać bez zmian (10 569,35 zł).

Uznając, że pozycja 9 Tabeli A powinna ujmować cenę netto za uruchomienie

systemu w wersji produkcyjnej, wobec braku wskazania w jakimkolwiek innym miejscu oferty

odwołującego ceny za uruchomienie systemu w tej wersji, skład orzekający Izby uznał także,

że zamawiający nie miał podstaw do samodzielnej poprawy ceny netto w pozycji 9 Tabeli A.

Skład orzekający Izby nie uznał jednak, że zamawiający naruszył zasadę równego

traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, nie odrzucając oferty konsorcjum Qumak,

ponieważ sytuacja obu wykonawców jest inna – w ofercie konsorcjum Qumak kwota pozycji

9 Tabeli A jest równa sumie kwot z Tabel B i C, a wycena 0 zł za uruchomienie systemu

w wersji produkcyjnej – jak podnosiło przystępujące konsorcjum MGGP – nie była przez

SIWZ zakazana.

Wobec powyższego skład orzekający Izby uznał, że zarzuty nie potwierdziły się.

Zarzut zaniechania badania oferty konsorcjum Qumak, konsorcjum MGGP

i konsorcjum Comarch w zakresie sposobu realizacji oczekiwanych wymagań funkcjonalnych

w wersji bazowej systemu w złożonych przez nich ofertach nie potwierdził się.

Przypomnienia w pierwszej kolejności wymaga, że sposób oceny przez

zamawiającego ofert wynikać musi z postanowień SIWZ i musi być z nimi zgodny. Jak

bowiem wynika wprost z przepisu art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy Pzp specyfikacja istotnych

warunków zamówienia zawierać ma opis kryteriów, którymi zamawiający będzie się kierował

przy wyborze oferty wraz z podaniem znaczenia tych kryteriów i sposobu oceny ofert.

KIO 207/15 20

Odwołujący zarzucił zamawiającemu zaniechanie w zakresie badania ofert ww.

konsorcjów co do sposobu realizacji wymagań w wersji bazowej systemu, nie wskazał

jednak żadnego postanowienia SIWZ, z którego taki obowiązek by wynikał.

Zarzut odwołujący oparł zatem na przypisaniu zamawiającemu obowiązku, który nie

wynika ze sporządzonej przez zamawiającego SIWZ, której zgodności z przepisami ustawy

Pzp odwołujący – w czasie do tego właściwym (odwołanie na treść SIWZ) – nie

kwestionował.

Dodatkowo, odnosząc się do argumentu o niemożności przyjęcia przez

zamawiającego deklaracji wykonawców o spełnieniu wymagań w wersji bazowej

oferowanego systemu (w związku z odpowiedziami, jakich udzielił zamawiający – 209,212,

270, 303, 312) ze względu na konieczność uzgodnień szczegółów technicznych dotyczących

integracji SIP z FileNet, skład orzekający Izby wskazuje, że funkcjonalności, których

weryfikacji domaga się odwołujący, tj. opisane przez zamawiającego w Tabeli 7 poz. 2-6, jak

też w Tabeli 8 poz. 1 zostały przez samego zamawiającego zakwalifikowane jako te, których

spełnienie jest możliwe w wersji bazowej systemu, co wynika z faktu, iż zamawiający

przewidział przyznanie za te funkcjonalności punktów w ramach kryterium „ocena

jakościowa”.

Wymaga to w ocenie składu orzekającego Izby przyjęcia takiego sposobu rozumienia

wersji bazowej systemu, który nie uwzględnia koniecznych jeszcze uzgodnień co do

szczegółów technicznych.

Uznać zatem należy, że sposób wykazania przez ww. konsorcja zgodności treści

ofert z treścią SIWZ był zgodny z odnośnymi postanowieniami SIWZ (rozdział XVI), stąd

żądanie przez zamawiającego jakichkolwiek wyjaśnień w zakresie funkcjonalności z Tabeli 7

poz. 2-6, jak też w Tabeli 8 poz. 1 – wobec braku jakichkolwiek wątpliwości – jest

bezprzedmiotowe.

Podnieść także należy, że odwołujący nie stawiał zarzutu złożenia przez którekolwiek

konsorcjum jakichkolwiek informacji nieprawdziwych.

Wobec powyższego skład orzekający Izby uznał, że zarzut nie potwierdził się.

Ponieważ nie potwierdził się żaden z zarzutów odwołania orzeczono jak w sentencji,

oddalając odwołanie.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz

§ 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238).

KIO 207/15 21

Przewodniczący: ……………………………………….

KIO 207/15 22