KIO 2349/15

Sygn. akt KIO 2349/15

WYROK

z dnia 16 listopada 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Emil Kawa

Protokolant: Agata Dziuban

po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie, w dniu 16 listopada 2015 r. odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 29 października 2015 r. przez

wykonawcę Netia S.A., ul. Poleczki 13, 02 – 822 Warszawa w postępowaniu prowadzonym

przez Generalną Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, ul. Wronia 53, 00 – 874

Warszawa

przy udziale:

A. wykonawcy EXATEL S.A., ul. Perkuna 47, 04-164 Warszawa zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego,

B. wykonawcy Orange Polska SA, Al. Jerozolimskie 160, 02-326 Warszawa

zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Netia S.A., ul. Poleczki 13, 02 – 822

Warszawa, i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: …………….…………

1

Sygn. akt KIO 2349/15

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, ul. Wronia 53, 00 – 874 Warszawa ,

dalej zwana także „Zamawiającym”, prowadzi postępowanie w trybie przetargu

nieograniczonego o wartości powyżej progów unijnych, którego przedmiotem jest

świadczenie dla GDDKiA usługi dostępu do sieci Internet w podziale na dwie części

zamówienia .

Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) opublikowana została na stronie

internetowej Zamawiającego w 19 października 2015 r. Od treści postanowień SIWZ

wykonawca Netia S.A., ul. Poleczki 13, 02 – 822 Warszawa, dalej zwany także

„Odwołującym” w dniu 29 października 2015 roku wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej

Izby Odwoławczej.

We wniesionym odwołaniu zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

postawienie wymogu posiadania przez wykonawców minimum dwóch punktów styku własnej

sieci z sieciami operatorów zagranicznych, rozłożonych geograficznie o pojemności 340 Gb

każde, co ogranicza praktycznie wybór do jednego wykonawcy oraz nie jest adekwatne do

przepływności łącza wymaganej od wykonawców (150 Mb w przypadku łączy w każdej z

dwóch części zamówienia) i w sposób nieuzasadnionych ogranicza ich krąg a zarazem

stwarza im nierówne szanse w ubieganiu się o zamówienie i faktycznie uniemożliwia im

konkurowanie,

2) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

postawienie wymogu posiadania przez wykonawców punktów styku z konkretnymi

przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, wymieniając przy tym tych, którzy sumarycznie

dostarczają łącza internetowe o znaczenie mniejszej przepływności niż przedsiębiorca

telekomunikacyjny niewymieniony przez Zamawiającego, co ogranicza w sposób

nieuzasadniony krąg potencjalnych wykonawców lub wręcz może ograniczać wybór tylko do

jednego, stwarza im nierówne szanse w ubieganiu się o zamówienie, faktycznie

uniemożliwia im konkurowanie oraz nie ma uzasadnienia w przedmiocie zamówienia,

3) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

postawienie wymogu posiadania przez wykonawców punktów styku z konkretnymi

dostawcami contentu (treści internetowych), co ogranicza w sposób nieuzasadniony krąg

potencjalnych wykonawców lub wręcz może ograniczać wybór do jednego , stwarza im

nierówne szanse w ubieganiu się o zamówienie, faktycznie uniemożliwia im konkurowanie

oraz nie ma uzasadnienia w przedmiocie zamówienia, gdyż wymagana przez

2

Zamawiającego przepływność łączy nie uzasadnia bezpośrednich punktów styku z

dostawcami contentu,

4) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

postawienie wymogu posiadania przez wykonawców usługi OpenPeering polegającej na

wymianie ruchu IP o parametrze co najmniej 150 uczestników w I części zamówienia i

umożliwiającą podłączenie w największych miastach Polski, co ogranicza w sposób

nieuzasadniony krąg potencjalnych wykonawców lub wręcz może ograniczać wybór do

jednego, stwarza im nierówne szanse w ubieganiu się o zamówienie, faktycznie

uniemożliwia im konkurowanie oraz nie ma uzasadnienia w przedmiocie zamówienia, gdyż

wymagana przez Zamawiającego przepływność łącza w I części zamówienia wyklucza

ryzyko opóźnień w przesyle danych w po łączu internetowym, nawet jeżeli będzie ono

zapewnione w innej technologii niż przy wykorzystaniu OpenPeering,

5) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

postawienie wymogu posiadania przez wykonawców usługi OpenPeering polegającej na

wymianie ruchu IP o parametrze co najmniej 100 uczestników w II części zamówienia i

umożliwiającą podłączenie w największych miastach Polski, co ogranicza w sposób

nieuzasadniony krąg potencjalnych wykonawców lub wręcz może ograniczać wybór do

jednego, stwarza im nierówne szanse w ubieganiu się o zamówienie, faktycznie

uniemożliwia im konkurowanie oraz nie ma uzasadnienia w przedmiocie zamówienia, gdyż

wymagana przez Zamawiającego przepływność łącza w I części zamówienia wyklucza

ryzyko opóźnień w przesyle danych w po łączu internetowym, nawet jeżeli będzie ono

zapewnione w innej technologii niż przy wykorzystaniu OpenPeering,

6) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

wymaganie przez Zamawiającego do wykonawców współpracy zarówno z organizacją

FIRST, jak i Trusted Introducer, co ogranicza w sposób nieuzasadniony krąg potencjalnych

wykonawców lub wręcz może ograniczać wybór do jednego, stwarza im nierówne szanse w

ubieganiu się o zamówienie, faktycznie uniemożliwia im konkurowanie oraz nie ma

uzasadnienia dla spełnienia wymogu ochrony przed atakami DDoS dla łączy internetowych,

7) art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych poprzez

zakreślenie zbyt krótkiego terminu na rozpoczęcie świadczenia usługi w I części zamówienia,

co prowadzi do faktycznego uprzywilejowania obecnego dostawcy tejże usługi dla

Zamawiającego, który dla świadczenia usługi może wykorzystać istniejącą sieć lub w

nieznaczny sposób ją rozbudować, podczas gdy pozostali wykonawcy w tym krótkim okresie

muszą zestawić całą sieć (łącza), co stwarza im nierówne szanse w ubieganiu się o

zamówienie i faktycznie uniemożliwia im konkurowanie, a ponadto sposób określenia okresu

świadczenia usługi prowadzić może do wewnętrznej sprzeczności do jego długości.

3

W tym miejscu wskazać należy, że Zamawiający pismem z dnia 12 listopada 2015

roku dokonał wyjaśnienia treści SIWZ, które to wyjaśnienia dokonały zmian wszystkich

postanowień SIWZ objętych przedmiotowym odwołaniem.

W wyniku tej sytuacji Odwołujący uznał, że dokonane zmiany w zakresie zarzutów

wskazanych pod poz. 1-6 są dla niego satysfakcjonujące i na posiedzeniu złożył

oświadczenie o ich cofnięciu, pozostawiając do rozpoznania tylko zarzut ozn. nr 7. Wobec

cofnięcia przez odwołującego zarzutów ozn. nr od 1-6, nie były one przedmiotem

rozpoznania przez Izbę. Tym samym Izba przedstawia stan faktyczny i argumentację stron

zawartą w odwołaniu i w odpowiedzi Zamawiającego tylko w zakresie zarzutu nr 7.

W zakresie zarzutu. nr 7 dotyczącego konieczności wydłużenia terminu na

rozpoczęcie świadczenia usługi w cz. I zamówienia Odwołujący podał, że Zamawiający w

pkt 6 Instrukcji dla Wykonawców (IDW) oraz § 2 ust. 1 i 2 Tomu II - Istotne postanowienia

umowy Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia wymaga, aby rozpoczęcie świadczenia

usługi w Części I zamówienia nastąpiło w terminie 21 dni do zawarcia umowy, ale nie

wcześniej niż 1 stycznia 2016 r, a usługa była świadczona przez 36 miesięcy. Jednocześnie

jednak określa, poprzez datę kalendarzową końcowy termin świadczenia usługi do 31

grudnia 2018 r. Zachodzić tu może sprzeczność, gdyż termin uruchomienia usługi - przy

takim określeniu warunku może przypadać po 1 stycznia 2016 r., a tym samym usługa nie

będzie mogła być świadczona przez 36 miesięcy.

Ponadto termin 21 dni na rozpoczęcie świadczenia usługi jest zdaniem Odwołującego

stanowczo za krótki. Nie pozawala on pozyskanie wykonawcom infrastruktury od innych

przedsiębiorców, jeżeli nie dysponowaliby oni w starczającym zakresie swoją infrastrukturą

lub na wybudowanie własnej Infrastruktury (terminy wymagane przepisami dla prac

budowalnych wykraczają poza powyższy termin),

W ocenie Wykonawcy niewyznaczanie odpowiedniego terminu rozpoczęcia

świadczenia usługi faktycznie - bo być może pozornie nie - pozbawia dużą grupę

wykonawców możliwości udziału w postępowaniu. Z pewnością nie służy to interesowi

Zamawiającego, a z uwagi na źródło finansowania zamówienia, także interesowi

publicznemu. W sytuacji, gdy przedmiot zamówienia dostarcza obecnie już jeden z

potencjalnych wykonawców, zasada zachowania uczciwej konkurencji oraz równości

wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia doznaje tym większego uszczerbku.

Nadto podał, że biorąc uwarunkowanie rynkowe w dostępie do infrastruktury innych

operatorów oraz uwarunkowania wynikające z przepisów, w tym budowlanych, termin na

uruchomienie usługi w części I zamówienia powinien wynosić - w ocenie Wykonawcy - co

najmniej 90 dni od zawarcia umowy.

4

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie na wstępie podał, że wydłużenie terminu na

rozpoczęcie świadczenia usługi w cz. I zamówienia z 21 do 30 dni, które nastąpiło w wyniku

zmiany treści SIWZ jest wg Zamawiającego w pełni wystarczające, a ponadto ustalenie

takiego terminu było pozytywną odpowiedzią Zamawiającego na wniosek jednego z

wykonawców, który został opisany pod poz. 41 wyjaśnień do treści SIWZ.

W dalszej części swojego stanowiska Zamawiający podał, że odnosząc się do

pierwotnego wyznaczonego terminu rozpoczęcia świadczenia usług od daty podpisania

umowy 21 dni to już ten termin nie był terminem nierealnym. W szczególności w tym

zakresie podkreślił, że infrastruktura telco wewnątrz budynku jest gotowa, a po stronie

wykonawcy wymagane będą jedynie drobne prace montażowe. Zatem wbrew temu co

twierdzi Odwołujący żadne prace wymagające wybudowania własnej infrastruktury, związane

z pracami budowlanymi nie będą miały tu miejsca. Ponadto doświadczenia Zamawiającego

pozwoliły na uznanie, że ustalony termin uruchomienia usługi będzie możliwy do

dochowania. Na uwagę w tym względzie zasługuje zamówienie na świadczenie usług

operatora korporacyjnej sieci rozległej GDDKiA, zwanej dalej „WAN", gdzie termin zgłoszenia

gotowości do świadczenia usług operatora korporacyjnej sieci rozległej (WAN) GDDKiA

wynosił do 150 dni od dnia zawarcia umowy. Wskazać tu należy, że zakresem zamówienia

objęte były prace polegające na podłączeniu 150 lokalizacji w całej Polsce łączami

podstawowymi backupowymi dla każdej lokalizacji, czyli łącznie 300 łączy, dodatkowo

dostawa i instalacja ok. 320 urządzeń sieciowych oraz konfiguracja sieci MPLS, konfiguracji

monitoringu przedmiotowej sieci, a zatem prace o znacznie większej pracochłonności od

przedmiotowego zamówienia, wymagające znacznie większego zaangażowania sił

wykonawcy. W tym kontekście proponowane przez Odwołującego 90 dni na uruchomienie

usługi uznać należy według Zamawiającego za termin nie przystający do rzeczywistości.

Wskazał także w tym zakresie na inne zamówienia - o podobnym charakterze prac jakie

będą miały miejsce w przedmiotowym zamówieniu, jak chociażby zamówienie na

„świadczenie usługi dostępu do Internetu" realizowane obecnie na rzecz Ministerstwa

Gospodarki.

Reasumując swoje stanowisko w tym zakresie podniósł iż argument Odwołującego o

zbyt krótkim terminie na uruchomienie usługi nie znajduje potwierdzenia w argumentacji

Odwołującego. Ponadto argument ten nie został poparty żadnymi dowodami

przemawiającymi za niezbędnością wydłużenia terminu.

Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego przystąpił wykonawca

Orange Polska SA, Al. Jerozolimskie 160, 02-326 Warszawa, który poparł stanowisko

Zamawiającego i wniósł o oddalenie odwołania.

5

Ponadto do postepowania odwoławczego po stronie Odwołującego przystąpił

wykonawca EXATEL S.A., ul. Perkuna 47, 04-164 Warszawa, jednakże pomimo

prawidłowego zawiadomienia tego wykonawcy o terminie posiedzenia/rozprawy nikt w

imieniu tego wykonawcy nie stawił się przed KIO.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie

i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego oraz stanowiska stron postępowania i Przystępującego przedstawione

na piśmie i do protokołu rozprawy, ustaliła i zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Izba uznała iż

pozostawiony do rozpoznania przez Izbę zarzut nie potwierdził się i wobec tego

odwołanie zostało oddalone.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z

przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania wynikających z art. 189 ust. 2

ustawy Pzp. Jednocześnie Izba stwierdziła, że wypełniono materialno-prawną przesłankę

interesu w uzyskaniu zamówienia, określoną w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

W tym zakresie wskazać należy, że w odwołaniu od treści SIWZ wykonawca wskazuje

na brak możliwości uzyskania zamówienia, poprzez wadliwe i niekonkurencyjne

postanowienia SIWZ, które utrudniają mu złożenie prawidłowej i zgodnej z przepisami Pzp

oferty, bądź w sposób znaczny ograniczają jego szanse na jego prawidłową realizację. W

zakresie odwołań od treści postanowień SIWZ wystarczające jest wykazanie jedynie

hipotetycznej szkody polegającej na niewłaściwym sformułowaniu treści SIWZ, która może

utrudniać wykonawcy dostęp do zamówienia. Na tym etapie postępowania interes

wykonawcy jest interesem faktycznym, w szerokim tego słowa znaczeniu.

Na wstępie rozpoznawania tego zarzutu wskazać należy, że Odwołujący zarówno w

odwołaniu jak i w stanowisku prezentowanym na rozprawie wnosił o przedłużenie terminu

na rozpoczęcie świadczenia usługi w części I zamówienia na okres min 90 dni, gdyż tylko

wtedy będzie on w stanie wykonać przedmiotowe łącze światłowodowe, cyt. termin 90 dni

na rozpoczęcie świadczenia usługi od daty podpisania umowy jest terminem minimalnym.

Tym samym ocena przez Izbę postawionego zarzutu następowała przez pryzmat żądania,

czyli wydłużenia terminu na rozpoczęcie świadczenia usługi do co najmniej 90 dni, gdyż

wydłużenie tego terminu o mniejszą ilość dni wg Odwołującego nie zmieniałoby jego sytuacji

faktycznej.

Odwołujący wskazał iż bierze pod rozwagę dwie możliwości wykonania takiego łącza.

Pierwszy sposób to wykonanie nowej infrastruktury łącza poprzez doprowadzenie przewodu

6

światłowodowego od łącza Odwołującego zlokalizowanego w Warszawie na ul. Żelaznej 59

do budynku siedziby Zamawiającego. Przy takim wykonaniu będzie niezbędne wykonywanie

robót ziemnych związanych z przeprowadzeniem kabla wraz z zajęciem pasa drogowego.

Odwołujący opierając się na wcześniejszym wykonywaniu przyłącza w tej technologii

wskazał, że same czynności administracyjne związane z uzyskaniem pozwoleń i uzyskaniu

uzgodnień na rozpoczęcie robót w terenie trwają ponad 70 dni.

Druga możliwość, to poprowadzenie przewodu światłowodu od ww. łącza Netii do

siedziby Zamawiającego za pośrednictwem wydzierżawionej w tym celu istniejącej

kanalizacji kablowej od Orange Polska. Nadmienił, że Orange Polska został uznany przez

UKE jako podmiot dominujący w tym zakresie na rynku i zobowiązany do udostepnienia

kanalizacji innym operatorom. Jednakże cała procedura uzyskania zgód dla wykonania

przyłącza kablowego za pomocą kanalizacji kablowej od Orange Polska na podstawie

umowy ramowej o dostępie do kanalizacji kablowej trwa około 88 dni.

Biorąc pod uwagę wyżej opisane obwarowania prawne możliwości wykonania

przyłącza sieci internetowej do siedziby Zamawiającego w obu ww. przypadkach Odwołujący

stwierdził, że nie jest możliwe ich wykonanie w terminie krótszym niż 90 dni.

Zamawiający do argumentacji zawartej w odpowiedzi na odwołaniu dodał, że

dokonując opisania terminu na rozpoczęcie wykonywania zamówienia po podpisaniu umowy

brał pod uwagę zarówno własne doświadczenie przy realizowaniu dla niego podobnych

zamówień, jak również miejsce położenia siedziby Zamawiającego. Otóż w budynku gdzie

ma siedzibę Zamawiający znajdują się również inne instytucje, które korzystają z dostępu do

sieci internetowej o podobnej przepustowości, a także to, że obok budynku siedziby

przebiegają lianie światłowodowe różnych operatorów, którzy po pierwsze takie zamówienia

mogą zrealizować, a po drugie mogą także swoje łącza udostępniać innym wykonawcom.

Ponadto ponownie podkreślił, że jeśli jeden z potencjalnych wykonawców, dotychczas

nie związany z Zamawiającym ( firma EXATEL), uznał że jest w stanie wykonać przyłącze

światłowodowe w terminie 30 dni od daty podpisania umowy, to termin ten powinien być

również terminem realnym dla większość podmiotów. Podniósł także, że brak jest podstaw

do rozważania możliwości prowadzenia kabla światłowodowego przez Centrum Warszawy

zupełnie nowym wykopem, do tego celu służy telekomunikacyjna sieć kanalizacyjna, a sama

czynność przy tym sposobie ogranicza się do wprowadzenia do niej odpowiedniego kabla.

Wraz z Przystępującym stwierdzili, że na terenie Warszawy jest co najmniej dziesięć

podmiotów dysponujących kanalizacją kablową z których infrastruktury każdy wykonawca,

oczywiście za opłatą, może skorzystać. Ponadto wskazali, że podane przez Odwołującego

terminy na przeprowadzenie instalacji kablowej w sposób zakładany przez Odwołującego są

7

terminami maksymalnymi i nie można wykluczyć, że mogą one być znacznie krótsze i mogą

mieścić się w terminie 30 dni

Odnosząc się do powyższych ustaleń Izba stwierdza, że Odwołujący w żaden sposób

nie wykazał, że wyznaczony termin na uruchomienie świadczenia usługi od daty podpisania

umowy jest dla Odwołującego niemożliwy do dochowania. Według art. 190 ust. 1 Pzp strony

i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla

stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Podkreślić należy, że zgodnie z

treścią art. 190 ust. 1 Pzp w związku z art 6 k.c. ciężar dowodu spoczywa na podmiocie

który z treści swoich o świadczeń wywodzi określone dla siebie korzystne skutki procesowe

/ten przeprowadza dowód, kto twierdzi, nie ten kto przeczy”. Tutaj tą stroną jest Odwołujący.

Zauważenia wymaga fakt, że na gruncie art. 29 ust. 2 ustawy Pzp wykonawca nie ma

obowiązku wykazania, a więc udowodnienia ponad wszelką wątpliwość, że opis przedmiotu

zamówienia sporządzony przez Zamawiającego utrudnia uczciwą konkurencję. W tej sytuacji

ustawodawca przewidział, że wystarczające będzie uprawdopodobnienie przez wykonawcę

powołującego się na zarzut naruszenia art. 29 ust. 2 ustawy Pzp, że czynności

Zamawiającego utrudniają uczciwą konkurencję. To uprawdopodobnienie sprowadza się do

wykazania (a więc udowodnienia) jedynie tego, że to Odwołujący nie może złożyć oferty na

warunkach uczciwej konkurencji w skutek dokonanego przez Zamawiającego opisu

przedmiotu zamówienia. Obowiązek dowodowy obciążający Odwołującego został zatem w

tym przypadku znacznie zawężony i ograniczony jedynie do dowodów, które są

odwołującemu znane i dla niego bez większych trudności dostępne.

Przenosząc powyższą kwestię na grunt tego postepowania Izba stwierdza, że

Odwołujący żadnych dowodów potwierdzających zasadności formułowanych twierdzeń nie

przedłożył. Powoływanie się na terminy uzyskiwania zezwoleń w innym postepowaniu sprzed

kilku lat, czy zakładanie wg maksymalnych terminów okresu czasu na uzyskanie zgody na

dostęp do sieci kanalizacji kablowej firmy Orange nie może być podstawa do uwzględnienia

zarzutu. Odwołujący nie przedstawił, (chociaż zdaniem Izby mógł) żadnych dowodów

miarodajnych dla danego postepowania. Przykładowo można wymienić, uzyskanie i

przedstawienie Izbie informacji jakie sieci kanalizacji telekomunikacyjnej przebiegają obok

siedziby Zamawiającego, czy łączą się one z węzłem Netii, czy Netia nie ma w pobliżu

innego łącza internetowego niż to zlokalizowane na ul. Żelaznej w Warszawie, uzyskanie od

podmiotów dysponujących kanalizacją telekomunikacyjną np. w ramach listów intencyjnych

informacji o możliwości udostępnienia sieci kanalizacyjnej, procedurze uzyskiwania zgód czy

uzgodnień, itd.

Zauważyć należy, że Odwołujący podnosił także iż niezbędne będzie wykonanie sieci

internetowej w siedzibie Zamawiającego (czemu zaprzeczał Zamawiający), ale żadnego

8

dowodu na tą okoliczność nie przedstawił, a np. mógł ze stosownym pytaniem w tym

zakresie wystąpić do zarządcy tego budynku. To wszystko czyni, że argumentacja

Odwołującego opiera się na jego hipotetycznych założeniach i nie została poparta

jakimkolwiek dowodem. Tym samym zdaniem Izby Odwołujący nawet nie uprawdopodobnił

zasadności podnoszonego zarzutu.

Ponadto nie znalazło potwierdzenia w sprawie stanowisko Odwołującego że takie

ustalenie terminu rozpoczęcia realizacji zamówienia faworyzuje, a w zasadzie ogranicza

dostęp do zamówienia tylko dla podmiotu obecnie świadczącego taką usługę. Otóż w trakcie

rozprawy w sposób niewątpliwy ustalono, że obecnie świadczącym dla Zamawiającego

usługę dostępu do Internetu jest wykonawca T-Mobile. Ponadto po stronie Zamawiającego

przystąpił wykonawca Orange Polska SA, który uznawał, że nawet termin 21 dniowy jest

terminem wystarczającym. Nadto, co wyżej opisano wykonawca EXATEL S.A wystąpił do

Zamawiającego z wnioskiem o przedłużenie terminu na uruchomienie do 30 dni i

Zamawiający taki właśnie termin ustalił. Tak więc jak z powyższego wynika, na obecnym

etapie postępowania jest już co najmniej trzech wykonawców którzy uważają, że ustalony

przez Zamawiającego 30 dniowy termin jest wystarczający na przygotowanie się wykonawcy

do rozpoczęcia świadczenia usługi.

Reasumując powyższe ustalenia i rozważania Izba uznaje, że Odwołujący nie wykazał

iż Zamawiający opisując przedmiot zamówienia ustalił nierealny termin na rozpoczęcie

świadczenia usług i tym samym zdaniem Izby nie naruszył art. 7 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 i 2

ustawy Pzp. Wobec powyższego podniesiony zarzut jest niezasadny co skutkowało

oddaleniem odwołania.

Zgodnie z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba

Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy,

które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie

zamówienia, co – ze wskazanych wyżej względów – nie miało miejsca w przedmiotowym

postępowaniu.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba postanowiła jak w sentencji

wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191 ust.2 i 192 ust.1 ustawy Pzp,

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9

i 10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1a) rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania

(Dz. U. Nr 41 poz. 238).

Przewodniczący: …………….…………

9