KIO 1885/15

Sygn. akt: KIO 1885/15

WYROK

z dnia 11 września 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Aneta Mlącka

Protokolant: Agata Dziuban

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 sierpnia 2015 r. przez Bull

Polska Sp. z o.o., ul. Królewska 16, 00 – 103 Warszawa w postępowaniu prowadzonym

przez Narodowe Centrum Badań Jądrowych, ul. A. Sołtana 7, 05 – 400 Otwock

przy udziale:

A. wykonawcy ITProjekt Sp. z o. o., ul. Szturmowa 2, 02-678 Warszawa

zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

odwołującego,

B. wykonawcy Format Sp. z o. o., ul. Czereśniowa 130, 02-456 Warszawa

zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego,

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża Bull Polska Sp. z o.o., ul. Królewska 16, 00 – 103

Warszawa i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę

Bull Polska Sp. z o.o., ul. Królewska 16, 00 – 103 Warszawa tytułem wpisu

od odwołania,

1

2.2 zasądza od wykonawcy Bull Polska Sp. z o.o., ul. Królewska 16, 00 – 103

Warszawa na rzecz Narodowego Centrum Badań Jądrowych, ul. A. Sołtana

7, 05 – 400 Otwock kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych

zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z

tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia

jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

do Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ……………………

2

Sygn. akt: KIO 1885/15

Zamawiający Narodowe Centrum Badań Jądrowych prowadzi postępowanie o udzielenie

zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest

„Rozbudowa klastra obliczeniowego HPC chłodzonego bezpośrednio cieczą”. Ogłoszenie o

zamówieniu ukazało się 27.06.2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nr

2015/S 122-222251.

Odwołujący Bull Polska Sp. z o.o. wniósł odwołanie od czynności Zamawiającego

polegających na dokonaniu wyboru oferty złożonej przez Format Sp. z o.o., jako

najkorzystniejszej, pomimo że Format nie wykazał spełniania warunków udziału w

postępowaniu oraz złożył ofertę, której treść jest niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych

Warunków Zamówienia, zaniechaniu odrzucenia oferty Format Sp. z o.o. jako niezgodnej z

treścią SIWZ (a z ostrożności także zaniechaniu wezwania do uzupełnienia dokumentów

potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności

finansowej); zaniechaniu dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 7 ust. 1, art. 24 ust. 2 pkt 4, art. 26 ust.

3, art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 91 ust. 1 ustawy.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty

najkorzystniejszej tj. oferty Format Sp. z o.o.; dokonania ponownej oceny ofert, w tym

czynności odrzucenia oferty Format Sp. z o.o., względnie (w razie braku podstaw do

odrzucenia) wezwania tego wykonawcy do uzupełnienia dokumentów.

Zgodnie z treścią pkt 2.5.a. i. oraz 2.5.b. i. Załącznika nr 1 do SIWZ Zamawiający żądał

dostarczenia modułów optycznych w pełni kompatybilnych z zewnętrznymi portami SFP+

przełączników Arista 7050S-64 i 7050Q-16 pochodzących z i dystrybucyjnych producenta:

„W celu podłączenia przełączników Blade Ethernet do obecnej infrastruktury sieciowej

Zamawiającego, Zamawiający wymaga dostarczenia:

Modułów optycznych SFP+ przeznaczonych do pracy w przełączniku Arista 7050S-64 , w

liczbie takiej jak liczba wszystkich wymaganych portów zewnętrznych Ethernet 10Gbps

SFP+ i nie mniejszej niż 40 szt. Wszystkie dostarczone moduły muszą być identyczne (ten

sam model), umożliwiać podłączenie zewnętrznych portów przełącznika Blade Ethernet

10Gb z przełącznikiem MOR oraz każdy moduł musi spełniać następujące minimalne

wymagania: pełna kompatybilność z zewnętrznymi portami SFP+ przełącznika Arista 7050S-

64,

3

Modułów optycznych QSFP+ 40Gb, przeznaczonych do pracy w przełączniku Arista- 7050Q-

16 w liczbie sztuk nie mniejszej niż 28. Wszystkie dostarczone moduły muszą być identyczne

(ten sam model) oraz każdy moduł musi spełniać następujące minimalne wymagania: pełna

kompatybilność z zewnętrznymi portami QSFP+ przełącznika Arista 7050Q-16.”

Ponadto zgodnie z pkt 9.2 Załącznika nr 1 do SIWZ „Dostarczone elementy oraz

dostarczone wraz z nimi oprogramowanie muszą pochodzić z oficjalnych kanałów

dystrybucyjnych producenta, zapewniających w szczególności realizację uprawnień

gwarancyjnych i wsparcie producenta w okresie gwarancji.”

Odwołujący zarzucił, że komponenty zaoferowane przez Wykonawcę Format (moduły

optyczne 4TEX) nie spełniają warunków, o których wyżej mowa, a w szczególności warunku

pełnej kompatybilności z zewnętrznymi portami przełączników oraz nie pochodzą z

oficjalnego kanału dystrybucyjnego producenta.

Zdaniem Odwołującego, żaden z zaoferowanych przez Wykonawcę Format modułów nie

spełnia wymogów Zamawiającego w zakresie pełnej kompatybilności z zewnętrznymi

portami przełącznika Arista, o czym jego producent powszechnie informuje, zamieszczając

również stosowne klauzule w zawieranych umowach na dostawy i wsparcie swoich

przełączników. Odwołujący podniósł, że: sam producent przełączników Arista twierdzi, że

jedynie moduły optyczne pochodzące z oficjalnych kanałów dystrybucji firmy Arista Networks

są w pełni kompatybilne z przełącznikami Arista. System operacyjny EOS (Extensible

Operating System) przełączników Arista posiada wewnętrzne mechanizmy kontroli modułów

optycznych umieszczanych w portach przełącznika. Co istotne, Arista Networks zastrzega

sobie prawo zablokowania modułów optycznych innych producentów we wszystkich

aktualnych i przyszłych wersjach systemu operacyjnego EOS. Ponadto, Arista Networks nie

gwarantuje pełnej poprawności działania przełączników Arista z modułami optycznymi innych

producentów oraz nie obejmuje działania przełączników z takimi modułami programem

wsparcia technicznego.

Tym samym, zdaniem Odwołującego, wymóg pełnej kompatybilności, o którym mowa w pkt

2.5.a. i. oraz 2.5.b. i. Załącznika nr 1 do SIWZ nie został zrealizowany przez firmę Format.

Zamawiający kompatybilność definiuje się jako cechę oprogramowania oraz sprzętu, która

umożliwia bezproblemową współpracę systemów komputerowych. Zamawiający

podkreślając konieczność zapewnienia pełnej kompatybilności, dał wyraźnie wyraz woli

uzyskania modułów, które nie spowodują żadnych zakłóceń pracy przełączników. Zdaniem

Odwołującego, nawet jeśli moduły zaoferowane przez Format są przeznaczone do ww.

przełączników według deklaracji ich producenta, to nie przesądza to jeszcze pełnej

kompatybilności. Pełna kompatybilność oznacza, że po zainstalowaniu oferowanych

modułów optycznych w przełączniku nie może być żadnych ograniczeń w korzystaniu z

wszystkich możliwości przełącznika. Skoro natomiast producent przełączników Arista

4

Networks nie gwarantuje w pełni poprawnego działania przełączników Arista Networks z

modułami optycznymi 4TEX oraz nie obejmuje ich programem wsparcia, to znaczy że nie

można ich uznać za w pełni kompatybilne.

Odwołujący podniósł także, że Wykonawca Format Sp. z o.o. oferując nieoryginalne moduły

optyczne pozbawia Zamawiającego pełnego wsparcia producenta na posiadany przez niego

sprzęt.

Odwołujący stwierdził, że zaproponowane przez Wykonawcę Format rozwiązanie nie spełnia

wymogów zawartych w SIWZ, a w szczególności w pkt 2.5.a. i. oraz 2.5.b. i. oraz pkt 9.2.

Załącznika nr 1 do SIWZ, przez co oferta podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt

2 ustawy.

Zamawiający w pkt 14.2. Załącznika nr 1 do SIWZ zastrzegł: „(...) Do schłodzenia

dodatkowego ciepła generowanego poza chłodzeniem przez instalację chłodniczą „wody

gorącej”, przewiduje się możliwość wykorzystania wody lodowej z istniejącej instalacji

chłodniczej w ilości nie większej niż 50 kW.”

W ocenie Odwołującego, moduł chłodniczy typu inline zaoferowany przez Wykonawcę

Format nie spełnia tego warunku. Wykonawca Format w swojej ofercie zaoferował łącznie

dwa moduły chłodnicze typu inline Rittal TopTherm LCP Inline 55CW, przez co oferta

podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Odwołujący wskazał, że wyspecyfikowana moc pojedynczego modułu chłodniczego

zaoferowanego przez Format wynosi 55kW, co dla dwóch modułów oznacza 110kW mocy

cieplnej i znacznie przekracza ograniczenie 50kW określone przez Zamawiającego.

Odwołujący wskazał także, że z technicznego punktu widzenia istnieje co prawda możliwość

ograniczania mocy cieplnej modułów chłodniczych - tego typu rozwiązania wymagają jednak

zastosowania aktywnych elementów ograniczających moc. Nawet jednak ich stosowanie nie

może zagwarantować, iż moc chłodnicza nie będzie przekraczana w sposób chwilowy.

Zgodnie z pkt 2.1. Załącznika nr 1 do SIWZ Zamawiający wymagał „dostarczenia

identycznych i identycznie wyposażonych obudów blade (identyczne: węzły obliczeniowy,

przełączniki, zasilacze, podzespoły chłodzące, zarządzanie)”. Zamawiający na str. 5

Załącznika nr 1 zdefiniował pojęcie „obudowa blade” w następujący sposób:

„obudowa blade - obudowa, wewnątrz której instalowane są węzły obliczeniowe typu blade.

Ponadto musi spełniać równocześnie wszystkie warunki:

- musi umożliwiać instalację serwerów,

- musi dostarczać nadmiarowy oraz wymienny podczas pracy system zasilania,

- musi dostarczać system chłodzenia.”

Odwołujący podniósł, że zaproponowane przez Wykonawcę Format obudowy nie spełniają

5

wymagań dot. architektury typu BLADE.

Odwołujący stwierdził, że z opisu i ilości zaproponowanych przez Wykonawcę Format

obudów Blade jednoznacznie wynika, że mają one wysokość 2U i mogą pomieścić 4

serwery. System powyższego typu jest typowym systemem typu RACK - nie BLADE, w

związku z czym nie odpowiada wymaganiom Zamawiającego.

Odwołujący wskazał, że zgodnie z powołaną definicją pojęcia obudowy blade (str. 5

Załącznika nr 1 do SIWZ), rzeczona obudowa m.in. musi dostarczać system chłodzenia.

Wymóg został doprecyzowany przez Zamawiającego w rozdziale 2.2.a Załącznika nr 1 do

SIWZ, gdzie wskazano, że: „Każda obudowa blade musi spełniać właściwości opisane

poniżej: a). Zapewniać węzłom obliczeniowym system bezpośredniego chłodzenia cieczą

kluczowych elementów, w tym przynajmniej wszystkich zainstalowanych w węźle

obliczeniowym procesorów. Transport ciepła od chłodzonych komponentów do chłodnic

systemu chłodzenia „gorącą wodą” musi odbywać się wyłącznie poprzez ciecz i metal, bez

pośrednictwa powietrza w jakimkolwiek punkcie.”

Odwołujący wskazał, że rozwiązanie zaoferowane przez Wykonawcę Format nie spełnia

tego wymagania - obudowa rozmiaru 2U mieszcząca 4 serwery nie zawiera w sobie żadnej

infrastruktury systemu bezpośredniego chłodzenia cieczą. System chłodzenia RackCDU

D2C firmy Asetek jest więc podłączany z poziomu szafy bezpośrednio do każdego z

serwerów z osobna, z pominięciem obudowy „blade” i jako taki nie spełnia wymagań

dotyczących obudowy blade zawartych w SIWZ.

Odwołujący argumentował także, że systemy typu BLADE są ze swojej natury droższe niż

systemy typu RACK. Tak więc Wykonawca Format oferując system typu RACK, wbrew

wymaganiom SIWZ, mógł zaproponować niższą cenę swojego rozwiązania, uzyskując

kosztem niezgodności z powyższymi wymaganiami przewagę konkurencyjną nad innymi

ofertami, spełniającymi wymagania dotyczące architektury typu BLADE.

Zdaniem Odwołującego, zaoferowane przez Wykonawcę Format obudowy nie spełniają

wymagań zawartych w pkt 2.1. i 2.2.a Załącznika nr 1 do SIWZ oraz są niezgodne z samą

definicją obudowy blade zawartej na str. 5 tego załącznika, co również stanowi przesłankę

odrzucenia. Powyższe prowadzi do wniosku, że stanowiąca przedmiot oferty Wykonawcy

Format infrastruktura techniczna nie odpowiada opisowi przedmiotu zamówienia

określonemu w treści SIWZ, co zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy obliguje Zamawiającego

do jej odrzucenia. Zaniechanie odrzucenia oferty przez Zamawiającego stanowi również

naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy, bowiem sankcjonuje nierówne traktowanie wykonawców

(dopuszcza wybiórcze egzekwowanie postanowień SIWZ).

Odwołujący wskazał także, że Wykonawca Format nie wykazał spełniania warunków udziału

w postępowaniu. Z załączonej do oferty opinii bankowej DB Polska S.A. z 13 lipca 2015 r.

6

nie wynika bowiem ani fakt posiadania środków w określonej przez Zamawiającego

wysokości, ani zdolność kredytowa w takim wymiarze. Bank w ramach tej opinii wyraził

jedynie zapewnienie o możliwości udzielenia spółce finansowania w kwocie 3 000 000 zł - po

spełnieniu warunków banku dotyczących zabezpieczenia. Z opinii tej, zdaniem

Odwołującego, w żadnej mierze nie wynika zdolność kredytowa firmy Format Sp. z o.o.

Dostęp do „finansowania” nie oznacza, że wykonawca mógłby uzyskać kredyt. Nie można

uznać, że określenie poziomu dostępnego finansowania jest równoznaczne ze zdolnością

kredytową dokładnie w takim wymiarze. Podmiot może uzyskać finansowanie pomimo braku

zdolności kredytowej, co zasadniczo nie jest możliwe w przypadku umowy kredytowej.

Zdaniem Odwołującego, Wykonawca Format nie wykazał spełniania warunku

podmiotowego. Opinia bankowa nie podlega uzupełnieniu ze względu na stwierdzone

przesłanki do jej odrzucenia. Jak wskazał Odwołujący, gdyby jednak one się nie potwierdziły,

to brak wystarczającej informacji z banku stanowiłby o obowiązku wezwania wykonawcy do

uzupełnienia w trybie art. 26 ust. 3 ustawy.

Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania.

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i

dowody Stron złożone w trakcie rozprawy, Izba ustaliła i zważyła, co następuje.

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do

wniesienia odwołania, zgodnie z art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Jest

wykonawcą zainteresowanym uzyskaniem zamówienia w niniejszym postępowaniu.

Uwzględnienie zarzutów umożliwiłoby mu uzyskanie zamówienia.

Izba ustaliła, że Zamawiający w SIWZ zawarł wymaganie: „W celu podłączenia

przełączników Blade Ethernet do obecnej infrastruktury sieciowej Zamawiającego,

Zamawiający wymaga dostarczenia:

Modułów optycznych SFP+ przeznaczonych do pracy w przełączniku Arista 7050S-64 , w

liczbie takiej jak liczba wszystkich wymaganych portów zewnętrznych Ethernet 10Gbps

SFP+ i nie mniejszej niż 40 szt. Wszystkie dostarczone moduły muszą być identyczne (ten

sam model), umożliwiać podłączenie zewnętrznych portów przełącznika Blade Ethernet

10Gb z przełącznikiem MOR oraz każdy moduł musi spełniać następujące minimalne

7

wymagania: pełna kompatybilność z zewnętrznymi portami SFP+ przełącznika Arista 7050S-

64.

W ocenie Izby nie jest uprawnione stanowisko Odwołującego, zgodnie z którym ww.

wymaganie Zamawiającego dotyczące „pełnej kompatybilności modułów optycznych z

posiadanymi przełącznikami” oznacza, że Zamawiający wymagał, aby moduły optyczne

pochodziły od tego samego producenta, co posiadane przełączniki. Taki wniosek jest zbyt

daleko idący. Nigdzie w treści SIWZ nie znalazło się stwierdzenie, że wykonawcy mogą

zaoferować wyłącznie moduł tego samego producenta, od którego pochodzą posiadane przez

Zamawiającego przełączniki. Zawarte w SIWZ przedmiotowe postanowienie umożliwia

większą konkurencję. Zamawiający wyjaśnił, że celowo nie umieścił takiego zapisu, aby

umożliwić składanie ofert innym producentom modułów, spełniającym jedynie wymóg pełnej

kompatybilności z zewnętrznymi portami przełącznika Arista 7050-S.

W ocenie Izby twierdzenie Odwołującego, że zaoferowane przez Wykonawcę Format sp. z

o.o. moduły nie są w pełni kompatybilne z przełącznikami Arista, stanowi gołosłowny zarzut.

Nigdzie bowiem Odwołujący nie sprecyzował, na czym konkretnie ten brak kompatybilności

miałby polegać.

Nadto, należy wskazać, że Odwołujący nie udowodnił, że moduły optyczne zaoferowane

przez Przystępującego Format sp. z o.o. nie są kompatybilne z przełącznikami Arista.

Odwołujący w treści odwołania wskazywał, że: producent powszechnie informuje,

zamieszczając również stosowne klauzule w zawieranych umowach na dostawy i wsparcie

swoich przełączników oraz że producent przełączników Arista twierdzi, że jedynie moduły

optyczne pochodzące z oficjalnych kanałów dystrybucji firmy Arista Networks są w pełni

kompatybilne z przełącznikami Arista. Jednakże Odwołujący nie przedstawił żadnych

dowodów, które potwierdzałyby tę okoliczność. Nie przedstawił żadnego oświadczenia

producenta w tym zakresie, jak również żadnej umowy, pomimo stwierdzenia, że takie

informacje są powszechne.

Nadto zdaniem Izby, takie ewentualne stanowisko producenta może jedynie świadczyć o

przyjętej przez producenta przełącznika strategii marketingowej, a nie o braku

kompatybilności przedmiotowych modułów z przełącznikiem. Oświadczenie producenta

przełączników Arista, iż nie gwarantuje ich pełnej kompatybilności z modułami innych

producentów nie oznacza jeszcze, że taka pełna kompatybilność nie występuje. Może

oznaczać jedynie, że producent przełączników jest zainteresowany dodatkową sprzedażą

modułów oznaczonych własnym logiem.

Izba wzięła także pod uwagę fakt, że Zamawiający wyjaśnił i udokumentował (przedstawiając

w trakcie rozprawy zdjęcia współdziałających modułów 4Tex i przełączników Arista), że w

swojej infrastrukturze posiada takie rozwiązanie, w którym zewnętrzne porty przełącznika

8

Arista 7050-S są wyposażone w moduły firmy 4TEX oraz działają identycznie jak te

produkowane przez firmę Arista, a zatem są w pełni z nimi kompatybilne. W przeciwieństwie,

Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu (nawet w postaci wydruku ze stron

internetowych producenta), z których wynikałoby, że ww. urządzenia nie są kompatybilne.

Odwołujący w trakcie rozprawy przedłożył pisemne oświadczenie z dnia 26 sierpnia 2015

roku, w którym Pan M. M. (Regional Sales Manager Arista Networks CEE&Turkey)

oświadczył, że moduły optyczne 4TEX SFP – 10G-SR-AR nie są w pełni kompatybilne z

zewnętrznymi portami SFP+przełącznika Arista 7050S-64 oraz że moduły optyczne 4TEX

QSFP-40G-SR4 nie są w pełni kompatybilne z zewnętrznymi portami QSFP+przełącznika

Arista 7050Q-16.

Należy zauważyć, że przedłożone oświadczenie można traktować jedynie jako opinię osoby,

która się pod nią podpisała, nie zaś jako dowód na brak kompatybilności przedmiotowych

modułów i przełączników. Nie wykazano bowiem, że osoba podpisująca, jest upoważniona

do składania oświadczeń w imieniu spółki. Za wątpliwą także uznać należy treść

oświadczenia, w którym podmiot wypowiada się co do urządzeń, które nie są produktami

firmy, której jest pracownikiem. Nie wiadomo także, kiedy, jakie i czy w ogóle przeprowadzał

jakiekolwiek badania. Nadto wypowiada się co do produktów firmy konkurencyjnej, tym

samym takie oświadczenie nie może zostać uznane za wiarygodne.

W świetle powyższego nie można uznać za zasadny zarzut niezgodności treści oferty

Wykonawcy Format z treścią SIWZ w zakresie zaoferowanych modułów.

Izba ustaliła, że Zamawiający w treści SIWZ zawarł definicję, co rozumie pod pojęciem

obudowa blade. Na str. 5 Załącznika nr 1 zdefiniował pojęcie „obudowa blade” w następujący

sposób: „obudowa blade - obudowa, wewnątrz której instalowane są węzły obliczeniowe typu

blade. Ponadto musi spełniać równocześnie wszystkie warunki:

- musi umożliwiać instalację serwerów,

- musi dostarczać nadmiarowy oraz wymienny podczas pracy system zasilania,

- musi dostarczać system chłodzenia.”

W punkcie 2.2.a Specyfikacji technicznej zawarł również wymaganie, aby obudowa

zapewniała węzłom obliczeniowym system bezpośredniego chłodzenia cieczą kluczowych

elementów. Należy zauważyć, że definicja obudowy blade znajduje się w słowniku (na

stronie 5), natomiast punkt 2.2.a jest odrębnym punktem i znajduje się w innej części

specyfikacji technicznej. W definicji w słowniku nie zawarto wymagania, aby obudowa

dostarczała system bezpośredniego chłodzenia cieczą, ani aby wszystkie elementy systemu

chłodzenia były zintegrowane w obudowie. Do spełnienia zatem definicji wystarczającym

było, aby w obudowie były elementy systemu chłodzenia (niezależnie, czy odpowiedzialne za

cyrkulację cieczy, czy powietrza), zaś dodatkowym wymaganiem było, aby instalacja

9

chłodzenia nie uniemożliwiała poprawnej pracy węzłów obliczeniowych z całością systemu

chłodzenia. Wbrew twierdzeniu Odwołującego, Zamawiający nie wymagał, aby każda

obudowa dostarczała system chłodzenia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że

Zamawiający wymagał, aby obudowa zapewniała węzłom obliczeniowym system

bezpośredniego chłodzenia cieczą kluczowych elementów, nie zaś, aby dostarczała system

bezpośredniego chłodzenia cieczą. Wynika to z definicji na stronie 5. Nadto, odnosząc się do

punktu 2.2.a specyfikacji technicznej należy zauważyć, że Zamawiający zawarł stwierdzenie,

że obudowa ma zapewniać chłodzenie cieczą kluczowych elementów. Pojęcie:

„Zapewnienie” różni się od pojęcia: „dostarczenie” i sprowadza się do umożliwienia przez

obudowę chłodzenia kluczowych elementów w niej się znajdujących przez ciecz, bez

względu na to, czy ciecz ta pochodzi z układu znajdującego się w obudowie, czy też na

zewnątrz, np. w szafie. Nadto w podpunkcie 2.2.a.ii Zamawiający wskazał, że: „jeżeli

konstrukcja obudowy blade przewiduje korzystanie z systemu bezpośredniego chłodzenia

cieczą wspólnego dla całej szafy, wówczas powyższe wymagania muszą być spełnione

również dla całej szafy.” Zatem Zamawiający przewidział możliwość skorzystania z systemu

bezpośredniego chłodzenia cieczą wspólnego dla całej szafy. Oznacza to, że nie każda

obudowa musi posiadać system bezpośredniego chłodzenia cieczą, a istnieje możliwość

skorzystania z systemu bezpośredniego chłodzenia cieczą wspólnego dla całej szafy.

Przystępujący w trakcie rozprawy wyjaśnił, że zaproponowane przez niego rozwiązanie

zapewnia system chłodzenia z poziomu szafy. Z poziomu szafy instalacja bezpośredniego

chłodzenia cieczą rozprowadzana jest przewodami do serwerów znajdujących się w

obudowie i chłodzi kluczowe elementy w sposób bezpośredni. Oznacza to, że skoro

Zamawiający dopuścił w SIWZ możliwość zastosowania systemu bezpośredniego

chłodzenia cieczą wspólnego dla całej szafy (a nie: dla każdej obudowy), to rozwiązanie

zastosowane przez Przystępującego spełnia wymagania SIWZ.

Należy także wskazać na treść punktu 3.8.b Załącznika nr 1 do SIWZ, zgodnie z którym:

„Kluczowe elementy każdego węzła obliczeniowego, w tym przynajmniej wszystkie

procesory, muszą być chłodzone bezpośrednio cieczą i oddawać ciepło do systemu

chłodzenia dostarczanego przez obudowę blade lub szafę rack.” Zamawiający zatem

dopuścił system chłodzenia wspólny dla całej szafy RACK, a nie wyłącznie dla obudowy.

Nadto z powyższego postanowienia wynika, że Zamawiający dopuścił szafę rack.

Z powyższych względów Izba uznała zarzut za bezzasadny.

Izba ustaliła, że Zamawiający w pkt 14.2. Załącznika nr 1 do SIWZ zawarł postanowienie:

„Do schłodzenia dodatkowego ciepła generowanego poza chłodzeniem przez instalację

chłodniczą „wody gorącej”, przewiduje się możliwość wykorzystania wody lodowej z

istniejącej instalacji chłodniczej w ilości nie większej niż 50 kW.” Powyższe oznacza, że

10

posiadana już przez Zamawiającego infrastruktura chłodnicza umożliwia dostarczenie wody

lodowej w ilości nie większej niż 50kW.

Zamawiający nie określił w treści SIWZ mocy maksymalnej modułu. Wskazany parametr

50kW określa górny limit możliwości instalacji doprowadzającej chłód do zaoferowanych

modułów chłodzenia, nie odnosi się do ich oczekiwanej mocy całkowitej. Treść punktu 14.2

SIWZ stanowi jedynie wytyczną dla wykonawców, aby konfigurując przedmiot zamówienia

użyli takich komponentów, które zapewnią skuteczne chłodzenie oferowanej instalacji, do

czego będą mogli wykorzystać nie więcej niż 50kW „chłodu” dostarczanego przez posiadaną

przez Zamawiającego instalację. Zatem stwierdzenie Odwołującego, że „Zamawiający w pkt

14.2. Załącznika nr 1 do SIWZ zastrzegł maksymalną moc cieplną jaką powinien mieć

proponowany moduł chłodniczy typu inline.” jest nieprawdziwe.

W ocenie Izby, w świetle powyższego ustalenia, fakt zaoferowania przez Przystępującego

większych modułów nie oznacza, że nie może zostać wykorzystana moc maksymalna

jedynie 50kW. Nie oznacza także, że rozwiązanie Przystępującego jest niezgodne z

postanowieniami SIWZ.

Należy bowiem odróżnić moc maksymalną modułu, od możliwości wykorzystania wody z

istniejącej instalacji określonej przez Zamawiającego na maksymalnie 50kW. Zamawiający

wyjaśnił także, że posiada instancję, która może być ustawiona tak, aby nie została pobrana

ilość większa niż 50kW. Wykonawcy znają tę instalację, przeprowadzone zostały bowiem

wizje lokalne.

Sam Odwołujący w treści odwołania przyznał, że z technicznego punktu widzenia istnieje

możliwość ograniczania mocy cieplnej modułów chłodniczych - tego typu rozwiązania

wymagają jednak zastosowania aktywnych elementów ograniczających moc. Nawet jednak

ich stosowanie nie może zagwarantować, iż moc chłodnicza nie będzie przekraczana w

sposób chwilowy.

Przystępujący w trakcie rozprawy wyjaśnił, czemu nie zaprzeczył Odwołujący, że moduły są

wyposażone w automatykę (czujniki temperatury) do sterowania parametrami. Występuje

zatem element, który ogranicza moc. Stwierdził w złożonym piśmie procesowym, że moc

oferowanych modułów odnosi się do ich maksymalnych możliwości oddawania chłodu

dostarczanego z instalacji wody lodowej do otoczenia i nie jest jednoznaczna z aktualnym

poborem mocy chłodniczej z układu zasilania. To, że urządzenia mają możliwość pracy z

wyższą mocą niż deklarowane przez Zamawiającego 50 kW, nie oznacza jeszcze, że w

zaproponowanej konfiguracji będą przekraczać limity określone w SIWZ. W praktyce moduły

chłodnicze nie pracują z mocą maksymalną. Nadto moc chłodnicza jest powiązana z

instalacją Zamawiającego. Ustawienie instalacji ogranicza tę moc. Skoro więc istnieją w

zaproponowanym rozwiązaniu możliwości ograniczenia mocy cieplnej modułów, to

proponowane rozwiązanie spełnia wymagania SIWZ.

11

Podkreślenia także wymaga, że Zamawiający w żadnym miejscu SIWZ nie ograniczył nie tylko

mocy modułów chłodniczych, ale też chwilowego maksymalnego poboru tej mocy przez

oferowane moduły.

Zatem, w świetle powyższego należało uznać, że zaoferowane przez Przystępującego

rozwiązanie nie jest niezgodne z wymaganiami SIWZ. Tym samym, Zamawiający dokonując

wyboru oferty Przystępującego, nie naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień

publicznych.

Z powyższych względów Izba uznała zarzut za bezzasadny.

Izba ustaliła, że Zamawiający wymagał, aby Wykonawcy wykazali, że posiadają zdolność

finansową, tj. wykazali, że posiadają środki finansowe lub zdolność kredytową na kwotę nie

mniejszą niż 3 mln PLN. W celu potwierdzenia spełnienia ww. warunku udziału w

postępowaniu Zamawiający wymagał, aby Wykonawcy złożyli informację banku lub

spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej, w której wykonawca posiada rachunek,

potwierdzającą wysokość posiadanych środków finansowych lub zdolność kredytową

wykonawcy, wystawioną nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem składania ofert.

W treści załączonej do oferty Wykonawcy Format sp. z o.o. opinii bankowej, wystawionej w

dniu 13 lipca 2015 r. przez Deutsche Bank Polska S.A. na rzecz Format sp. z o.o., wystawca

opinii stwierdził: „przy uwzględnieniu posiadanych przez Bank informacji dotyczących Klienta i

w świetle stosowanych przez Bank kryteriów oceny zdolności kredytowej w dniu wydania

niniejszej Bank widzi możliwość udzielenia Klientowi finansowania w kwocie 3 000 000,00

PLN, po spełnieniu warunków Banku dotyczących zabezpieczeń”. Zatem w ocenie wystawcy

opinii, Wykonawca Format sp. z o.o. posiada wymaganą przez Zamawiającego zdolność

kredytową, skoro Bank widzi możliwość udzielenia finansowania. Nadto w treści opinii Bank

powołał się na relacje, które wiążą go z Wykonawcą Format sp. z o.o. od dnia 30 kwietnia

2013 r. Wystawił powyższą opinię po weryfikacji informacji dotyczących wiarygodności i

potencjału beneficjenta opinii. Podkreślić należy, że oświadczenie Banku odnosi się do

„udzielenia” finansowania, a nie jedynie do możliwości „ubiegania się” o nie.

Należało więc uznać, że opinia bankowa wystawiona w dniu 13 lipca 2015 r. przez Deutsche

Bank Polska S.A. na rzecz Format sp. z o.o. potwierdzała posiadanie zdolności kredytowej w

kwocie 3 mln PLN, a tym samym Przystępujący wykazał spełnianie warunku udziału w

postępowaniu określonego w pkt. V.2.e SIWZ. W świetle powyższego Izba uznała zarzut

naruszenia przez Zamawiającego art. 26 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych za

bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

12

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy

Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania. Na podstawie § 5

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości oraz

sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2010 r., Nr 41, poz. 238) do kosztów

postępowania odwoławczego Izba zaliczyła w całości uiszczony wpis, zgodnie z § 3 pkt 1

rozporządzenia.

Przewodniczący:

………………………………

13