KIO 622/15

Sygn. akt: KIO 622/15

WYROK

z dnia 10 kwietnia 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Dagmara Gałczewska-Romek

Protokolant: Agata Dziuban

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 marca 2015 r. przez Asseco

Poland S.A. ,ul. Olchowa 14, 35 – 322 Rzeszów, w postępowaniu prowadzonym przez

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., ul. Targowa 74, 03 – 734 Warszawa

orzeka:

1. oddala odwołanie.

2. kosztami postępowania obciąża Asseco Poland S.A. ,ul. Olchowa 14, 35 – 322

Rzeszów i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez Asseco Poland

S.A. ,ul. Olchowa 14, 35 – 322 Rzeszów tytułem wpisu od odwołania.

2.2. zasądza od Asseco Poland S.A. ,ul. Olchowa 14, 35 – 322 Rzeszów na rzecz PKP

Polskie Linie Kolejowe S.A., ul. Targowa 74, 03 – 734 Warszawa kwotę 3 600 zł

(słownie: trzy tysiące sześćset złotych), stanowiącą kosztów wynagrodzenia

pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ………………

Zamawiający - PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. prowadzi w trybie dialogu

technicznego postępowanie na zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV

(kontrakt 1,2,3 i 4) w ramach Projektu: „Projekt, dostawa i instalacja elementów prezentacji

dynamicznej informacji pasażerskiej oraz systemu monitoringu wizyjnego wraz

z infrastrukturą techniczną na dworcach, stacjach i przystankach kolejowych POIiŚ7.1 -106.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

w dniu 11 października 2014 roku pod poz. 2014/S 196-347242.

W dniu 27 marca 2015 roku odwołujący - Asseco Poland S.A. wniósł do Prezesa Krajowej

Izby Odwoławczej odwołanie od:

1.niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego podjętej w przedmiotowym

postępowaniu o udzielenie zamówienia polegającej na uznaniu, że przedmiotowe

postępowanie podlega unieważnieniu na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy, mimo że nie

wystąpiły przesłanki określone w tym przepisie.

2. zaniechania czynności, do której Zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy,

tj. zaniechania dokonania uzasadnienia faktycznego unieważnienia postępowania.

3. zaniechania czynności, do której Zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy,

tj. zaniechania wyboru oferty złożonej przez Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej

mimo tego, że Odwołujący w każdej części złożył ofertę niepodlegającą odrzuceniu, która

jest ofertą najkorzystniejszą spośród ofert nie podlegających odrzuceniu.

4. niezgodnego z prawem prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego,

tj. prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji

oraz równego traktowania wykonawców.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 93 ust. 3 pkt 2 ustawy i art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp

przez prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w sposób

niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców;

2. art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp przez 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp – przez zastosowanie

przedmiotowego przepisu pomimo niewystąpienia przesłanki jego zastosowania w postaci

ujemnego bilansu wartości środków przeznaczonych na finansowanie zamówienia a

wartością najniższych złożonych ofert.

3. art. 91 ust. 1 Ustawy Pzp- przez zaniechanie wyboru oferty Asseco w każdej z 4 części;

4. art. 93 ust. 1 pkt 4 Ustawy Pzp przez uznanie, że cena oferty Asseco w każdej z części

przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia,

a Zamawiający nie może zwiększyć tej kwoty do ceny oferty Asseco;

5. art. 93 ust. 3 pkt 2 Ustawy Pzp, przez zaniechanie podania uzasadnienia faktycznego

unieważnienia postępowania.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:

1.unieważnienia czynności unieważnienia postępowania,

2.prowdzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji,

3.wybór oferty Asseco w każdej z 4 części, jako oferty najkorzystniejszej na podstawie

kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

W uzasadnieniu stawianych zarzutów odwołujący podniósł, że unieważnienie postępowania

stanowi wyjątek od zasady jaką jest trwałość postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego tj. dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej. Unieważnienie należy traktować

jako wyjątek od zasady. Argumentem uzasadniającym unieważnienie postępowania na

podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nie może być proste stwierdzenie zamawiającego,

że „nie może zwiększyć w/w kwot” – a to ze względu na okoliczność, że zamawiający jest

zobowiązany wykazać istnienie przesłanek do unieważnienia, a czego w postępowaniu nie

dokonał.

Odwołujący wskazał, że nie ziściły się przesłanki unieważnienia postępowania określone w

art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Zamawiający w unieważnieniu postępowania nie wykazał w

żaden sposób, że nie może zwiększyć kwoty, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie

zamówienia do ceny oferty najtańszej czy też do ceny oferty odwołującego. Brak takiego

wykazania stanowi oczywiste naruszenia przepisu art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Zdaniem

odwołującego, podane przyczyny unieważnienia są pozorne, a rzeczywiste intencje

zamawiającego pozostają ukryte. Pozorność wykazywanych przyczyn wynika z tego, że

zamawiający ma zapewnione w chwili obecnej finansowanie z w/w dotacji w kwocie 970

milionów złotych, a zatem ma zapewnione finansowanie w kwocie znacznie przewyższającej

cenę oferty najtańszej, czy też cenę oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący podkreślił, że zamawiający nie przedstawił żadnego dowodu, że nie może

zwiększyć budżetu postępowania do ceny oferty najtańszej czy też do ceny oferty

najkorzystniejszej. Zamawiający nie wykazał, że przed dniem unieważnienia postępowania w

ogóle podjął jakiekolwiek kroki czy czynności w celu sprawdzenia, czy może przedmiotową

kwotę zwiększyć. Powyższe wynika też z protokołu postępowania, gdzie nie ma śladu, aby

zbierała się komisja przetargowa i podejmowała decyzje w tym zakresie. Na wadliwość

takiego postępowania wskazała Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 15 grudnia 2014

roku KIO 2537/14 oraz KIO 1624/10, KIO 1625/10, których fragmenty odwołujący przywołał.

Odwołujący odwołał się do powszechnie dostępnej informacji, znajdującej się w dokumencie

Lista Projektów Indywidualnych dla Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

2007-2013 z czerwca 2014 roku, opublikowanego na stronie internetowej Ministerstwa

Środowiska i wskazał, że wartość projektu objętego wnioskiem wynosi 970 milionów złotych.

Na stronie PARP nie zawarto żadnych informacji w przedmiocie zmniejszenia wartości

projektu. Powyższe, w ocenie odwołującego przesądza o tym, że Zamawiający przeznaczył

na realizację zamówienia kwotę 970 milionów złotych, z czego 970 milionów z budżetu

powyższego projektu, a także potencjalna nadwyżka środków własnych na realizację zadań,

jakie nie były objęte projektem, a zostały objęte przedmiotem zamówienia. Odwołujący

wskazał, że wartość projektu zgodnie z opisem zawartym w ww. dokumencie w nagłówku

kolumny 3 jest wartością orientacyjną, a ponadto kwota 970 milionów jako kwota wyrażona

wyłącznie w liczbie całkowitej milionów złotych wskazuje na jej uprzednie zaokrąglenie.

Łącza wartość ofert z najniższą ceną dla poszczególnych części zamówienia wynosi 975

406030, 92 zł, co wskazuje, iż nie wystąpiła przesłanka unieważnienia postępowania z uwagi

na przekroczenie wartości środków, jakie Zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację

zamówienia. Podana przez Zamawiającego podczas otwarcia ofert kwota przeznaczona na

finasowanie zamówienia jest znacznie mniejsza niż kwota objęta dofinansowanym

projektem, co w przekonaniu Odwołującego oznacza, iż Odwołujący podał kwotę nie

odpowiadającą rzeczywistej wartości środków.

Odwołujący podniósł także, iż to Zamawiający jest zobowiązany wykazać łączne zaistnienie

przesłanek skutkujących unieważnieniem postępowania – gdyż to na Zamawiającym,

zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy oraz art. 6 k.c. spoczywa obowiązek wskazania dowodów

dla stwierdzenia faktów, z których wywodzi skutki prawne. Na poparcie Odwołujący powołał

orzeczenia KIO.

W toku posiedzenia zamawiający złożył na piśmie do akt sprawy odpowiedź na odwołanie.

Na podstawie dokumentacji akt sprawy oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron

zaprezentowane w trakcie rozprawy, Izba ustaliła co następuje:

Zamawiający prowadzi postępowanie w trybie dialogu technicznego z podziałem na

4 zadania częściowe w przedmiocie zaprojektowania, dostawy i montażu urządzeń SDIP i

CCTV. Zamówienie prowadzone jest w ramach projektu p.n. „Projekt, dostawa i instalacja

elementów prezentacji dynamicznej informacji pasażerskiej oraz systemu monitoringu

wizyjnego wraz z infrastrukturą techniczną na dworcach, stacjach i przystankach kolejowych

POIiŚ 7.1-106”. Zamówienie finansowane jest ze środków Unii Europejskiej w ramach

Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, działanie 7.1 Rozwój

transportu kolejowego. Wartość szacunkowa zamówienia publicznego, zgodnie z treścią

protokołu druk ZP, ustalona w dniu 22 września 2014 roku na podstawie Analizy Kosztów i

Korzyści opracowanej przez TOR Zespół Doradców Gospodarczych oraz wcześniej

realizowane zamówienia, wynosi 1 006 702 193,64 zł. Z treści protokołu wynika, że

bezpośrednio przed otwarciem ofert, Zamawiający podał kwotę, jaką zamierza przeznaczyć

na finansowanie zamówienia z podziałem na 4 części:

1.zamówienie częściowe nr 1 (kontrakt 1) – 216 049 500 zł brutto,

2.zamówienie częściowe nr 2 (kontrakt 2) – 199 567 500 zł brutto,

3.zamówienie częściowe nr 3 (kontrakt 3) – 211 252 500 zł brutto,

4.zamówienie częściowe nr 4 (kontrakt 4) – 220 242 210, 84 zł brutto.

W zakresie każdej z części zamówienia, złożono następujące oferty:

I. zamówienie częściowe nr 1:

1.oferta Asseco Poland S.A. z ceną 246 977 426,88 zł,

2. oferta ATEM – Polska Sp. z o.o. z ceną 289 745 740,89 zł

II. zamówienie częściowe nr 2:

1.oferta Energa II Sp. z o.o. z ceną 205 930 710,02 zł,

2.oferta Asseco Poland S.A. z ceną 236 215,45 zł,

3.oferta TK Telekom Sp. z o.o. z ceną 368 789 540,85 zł.

III zamówienie częściowe nr 3:

1.oferta Energa II Sp. z o.o. z ceną 258 442 935,58 zł

2.oferta Asseco Poland S.A. z ceną 261 263 357,82 zł

3.oferta Atende S.A. z ceną 290 037 198,00 zł

4.oferta Qumak S.A. z ceną 290 693 455,34 zł

IV. zamówienie częściowe nr 4:

1.oferta Asseco Poland S.A. z ceną 264 054 958,44 zł

2.oferta Qumak S.A. z ceną 270 942 086,42 zł

3.oferta Control Process S.A. z ceną 329 366 128,16 zł

4. oferta NDI S.A. z ceną 330 964 532,62 zł.

W dniu 17 marca 2015 roku, Zamawiający przekazał wykonawcom informację o

unieważnieniu postępowania w każdej z 4 części zamówienia. Podstawą unieważnienia

postępowania był art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, gdyż jak wskazał w uzasadnieniu

Zamawiający „oferta z najniższą ceną dla każdej części zamówienia przewyższa kwotę,

którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia” a Zamawiający nie

może zwiększyć kwot.

Izba ustaliła także, że zamówienie jest finansowane ze środków UE na podstawie zawartej

ze Skarbem Państwa – Centrum Unijnych Projektów Transportowych (dalej CUPT) umowy z

dnia 10 lipca 2014 roku, której kserokopia została złożona do akt sprawy przez

Zamawiającego. Zgodnie z treścią § 5 tej umowy „Wartość Projektu, źródła finansowania,

koszty przygotowania” - szacunkowe maksymalne całkowite koszty realizacji Projektu

wynoszą 1 193 100 000 zł, w tym kwota kosztów kwalifikowanych na realizację Projektu

wynosi 970 000 000 zł. W pkt 3 wskazanej umowy podano, że koszty określone w ust. 1 i 2

mogą ulec zmianie w przypadku wystąpienia na etapie realizacji umowy nowych

okoliczności, uzasadniających taką zmianę. Beneficjent przekazuje uzasadnienie

konieczności zwiększenia kosztów CUPT, który uwzględniając powyższe okoliczności może

określić nową maksymalną wysokość dofinansowania. W pkt 4 podano, że w wyniku

realizacji przedmiotu umowy nastąpi dokładne oszacowanie wartości Projektu wraz z

określeniem wysokości wkładu własnego Beneficjenta oraz dofinasowania, dla potrzeb

zawarcia umowy o dofinansowanie.

Zgodnie z uchwałą nr 651/2014 Zarządu PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. z dnia 12

sierpnia 2014 roku (złożoną do akt sprawy przez Zamawiającego, Zarząd, po rozpatrzeniu

wniosku PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji, postanowił

zaciągnąć zobowiązania do świadczeń pieniężnych Spółki, których łączna wartość nie

przekroczy 705 008 708 zł netto zwiększonej o należny podatek VAT. Zarząd wyraził zgodę

na zawarcie umów na:

1.zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV – kontrakt nr 1 o wartości nie

przekraczającej kwoty netto 175 650 000 zł,

2. zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV – kontrakt nr 2 o wartości nie

przekraczającej kwoty netto 162 250 000 zł,

3.zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV – kontrakt nr 3 o wartości nie

przekraczającej kwoty netto 171 750 000 zł,

4. zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV – kontrakt nr 4 o wartości nie

przekraczającej kwoty netto 179 058 708 zł.

5. nadzór oraz pełnienie funkcji inżyniera o wartości nie przekraczającej kwoty netto

15 000 000 zł,

6.działania informacyjne i promujące o wartości nie przekraczającej kwoty netto 1 300 000 zł.

Ustalono, że umowy zostaną zawarte z wykonawcami wyłonionymi zgodnie z przepisami

ustawy Pzp, a w odniesieniu do zamówienia na działania informacyjne i promujące na

podstawie Regulaminu udzielania „podprogowych” zamówień sektorowych. Zamawiający

załączył jako dowód z sprawie wniosek Centrum Realizacji Inwestycji PKP Polskie Linie

Kolejowe skierowany do Zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z sierpnia w sprawie

zaciągnięcia zobowiązań na realizację projektu. Rada Nadzorcza PKP Polskie Linie

Kolejowe S.A. w uchwale z dnia 18 sierpnia 2014 roku pozytywnie zaopiniowała wynikający z

uchwały nr 651/2014 Zarządu PKP z dnia 12 sierpnia wniosek dotyczący zaciągnięcia

zobowiązań do świadczeń pieniężnych, których wartość nie przekroczy kwoty netto

705 008 708,00 zł. Uchwałą nr 25/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 roku Nadzwyczajne Walne

Zgromadzenie PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. wyraziło zgodę na zaciągnięcie zobowiązań

określonych uchwałą nr 651/2014 Zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z dnia 20

sierpnia 2014 o łącznej wartości nie przekraczającej kwoty netto 705 008 708 zł.

.

Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje:

Odwołanie podlega oddaleniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp zamawiający ma obowiązek

unieważnienia postępowania, jeżeli cena najkorzystniejszej oferty przekracza kwotę, jaką

zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający

może zwiększyć tę kwotę do ceny oferty najkorzystniejszej. Stosownie zaś do treści art. 86

ust. 3 ustawy Pzp, bezpośrednio przed otwarciem ofert zamawiający podaje kwotę jaką

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Przywołane przepisy ustawy Pzp

należy interpretować łącznie. Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy

Pzp pod pojęciem „kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie

zamówienia” rozumie kwotę podaną, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy Pzp, przez

zamawiającego bezpośrednio przed otwarciem ofert

Nałożenie na zamawiającego ustawowego obowiązku podania bezpośrednio przed

otwarciem ofert kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia rodzi

istotne skutki prawne. Rozwiązanie to zwiększa jawność postępowania o zamówienie

publiczne oraz uniemożliwia zamawiającym arbitralne unieważnienie postępowania w

oparciu o art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, jeśli cena oferty mieści się w przewidzianej kwocie,

podanej do wiadomości publicznej, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy Pzp. Podanie kwoty, którą

zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia ma niejako charakter

gwarancyjny w tym sensie, iż jest to kwota minimalna, gwarantująca przejrzystość

postępowania i chroniąca interesy wykonawców. Zamawiający, składając oświadczenie co

do kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na finansowanie zamówienia, zobowiązuje się przyjąć

ofertę najkorzystniejszą pod warunkiem, że zaoferowana cena nie przekroczy podanej przez

niego wysokości środków.

W analizowanym postępowaniu o zamówienie publiczne zamawiający podał bezpośrednio

przed otwarciem ofert, że na finansowanie czterech części zamówienia przeznaczy łącznie

kwotę 847 111 711 zł brutto, zamawiający podał także wartości przeznaczone na realizację

każdej z czterech części zamówienia. Niespornym jest, że ceny najkorzystniejszych ofert w

każdej z czterech części zamówienia przekraczają kwoty, jakie zamawiający podał zgodnie z

art. 86 ust. 3 ustawy Pzp. W analizowanej sprawie, najtańsze oferty złożone w każdym z

czterech zadań przekraczają budżet zamawiającego o łączną kwotę ponad 120 mln zł.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem odwołującego, że sformułowanie, użyte w treści art.

93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny oferty

najkorzystniejszej” nakłada na zamawiającego obowiązek wykazania, że podjął działania

zmierzające do zwiększenia pierwotnie podanej kwoty na realizację zamówienia.

Przepis art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp daje uprawnienie a nie obowiązek zamawiającemu do

zwiększenia kwoty, którą podał podczas otwarcia ofert. Oznacza to, że ewentualne

zwiększenie kwoty przeznaczonej na realizację zamówienia leży wyłącznie w gestii

zamawiającego – dysponenta środków finansowych - jest jego arbitralną decyzją, która nie

musi być uzewnętrzniona w jakiś sformalizowany sposób, jak tego domaga się odwołujący.

Sformułowanie, użyte w art. 93 ust. 1 pkt 4 in fine ustawy Pzp, jako uprawnienie

zamawiającego, nie może być zatem podstawą roszczeń wykonawców o zwiększenie kwoty

podanej bezpośrednio przed otwarciem ofert. Do zastosowania przepisu art. 93 ust. 1 pkt 4

ustawy Pzp wystarczającym jest stwierdzenie, że cena oferty przekracza kwoty

przeznaczone na realizację zamówienia a zamawiający nie ma możliwości zwiększenia tych

kwot.

Izba podziela stanowisko wyrażone w wyroku SO w Katowicach z 24 kwietnia 2008 r. (sygn.

akt XIX Ga 131/08), gdzie Sąd stwierdził, iż „To zamawiający dokonuje oceny, jaką kwotę

może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a kontrola gospodarowania środkami

finansowymi przez zamawiającego nie należy do kompetencji uczestników postępowania”.

Podobne stanowisko zaprezentował Sąd Okręgowy w Lublinie w postanowieniu z dnia 26

kwietnia 2013 roku (sygn.. akt IX Ga 127/13). Na aprobatę zasługuje także stanowisko

wyrażone w wyroku KIO z dnia 15 maja 2014 roku Sygn. akt KIO 823/14, gdzie Izba

stwierdziła, m.in. że „uznanie zarzutów podnoszonych przez Odwołującego prowadziłoby do

podważenia celowości ogłaszania bezpośrednio przed otwarciem złożonych Zamawiającemu

ofert kwoty, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia, tak jak to

nakazuje art. 86 ust. 3 ustawy Pzp. Do tej właśnie kwoty odnosi się przepis art. 94 ust. 1 pkt

4 ustawy Pzp stąd na tym etapie postępowania nie jest właściwym ustalanie i dowodzenie

rzeczywistych możliwości finansowych Zamawiającego”.

Podkreślić należy, że odwołujący nie kwestionował w toku rozprawy należytego ustalenia

wartości szacunkowej przedmiotowego zamówienia publicznego a także kwot podanych

bezpośrednio przed otwarciem ofert na realizację poszczególnych zadań, uznał je za

prawidłowe. Argumentacja odwołującego sprowadzała się jedynie do wykazania, że

zamawiający dysponuje środkami finansowymi w wysokości 970 mln zł netto, gdyż taka

suma została mu przyznana w umowie z CUPT z dnia 10 lipca 2014 roku, a zatem

zamawiający może zwiększyć pierwotnie podane przed otwarciem ofert kwoty.

Stanowisko to jest jednak, zdaniem Izby, nieuzasadnione. Kwota wskazana w treści umowy

z CUPT , jak wyjaśnił zamawiający w toku rozprawy, dotyczy całości projektu, którego

przedmiotowe zamówienia jest jedynie częścią i co istotne kwota ta odnosi się do szerszego

zakresu przedmiotu zamówienia. Kwota 970 mln zł netto obejmuje, obok zaprojektowania,

dostawy i montażu urządzeń SDIP i CCTV także nadzór i pełnienie funkcji inżyniera, których

wartość została oszacowana na 15 mln zł oraz działania informacyjne i promujące, których

wartość została oszacowana na 1 300 000 zł. Ponadto kwota 970 mln przyznana przez

CUPT obejmowała zaprojektowanie, dostawę i montaż urządzeń SDIP i CCTV dla ponad

2400 obiektów, podczas gdy przedmiotowym zamówieniem objęto ostatecznie jedynie 763

obiekty. Stąd uzasadnionym jest działanie zamawiającego, który odpowiednio do

ograniczenia zakresu prac zmniejszył budżet przewidziany na realizację zamówienia.

Okoliczność zmniejszenia zakresu prac jak i wartości zamówienia wynika wprost z pisma z

dnia 29 sierpnia 2014 roku, złożonego przez zamawiającego jako dowód w sprawie.

W piśmie tym - skierowanym do Centrum Unijnych Projektów Transportowych - wskazano,

że projekt POIiŚ 7.1-106 pierwotnie obejmował 2404 obiekty (dworce, stacje i przystanki

osobowe), związane z obsługą kolejowego ruchu pasażerskiego na terenie kraju (…) Koszt

projektu oszacowano na kwotę 970 000 000 zł. W wyniku przeprowadzonego dialogu

technicznego z wykonawcami, w okresie kwiecień – czerwiec 2014, dokonano weryfikacji

lokalizacji ujętych na pierwotnej liście obiektów objętych realizacją projektu. W lipcu 2014

roku przygotowano nową listę obiektów obejmującą 2127 obiektów. Wartość robót

związanych z projektowaniem, dostawą i montażem urządzeń elementów prezentacji

dynamicznej informacji pasażerskiej oraz systemu monitoringu wizyjnego wraz z

infrastrukturą techniczną na dworcach, stacjach i przystankach kolejowych oszacowano

wówczas na kwotę 895 994 200 zł. W przywołanym piśmie wskazano także, iż wykonawcy

uczestniczący w dialogu technicznym zwrócili uwagę m.in. na możliwe trudności związane z

koniecznością produkcji, dostawy i instalacji przez jednego wykonawcę dużej liczby

elementów, w krótkim czasie na dużej liczbie obiektów. Z uwagi na powyższe, zamawiający

opracował nową, skróconą do jedynie 763 obiektów listę lokalizacji. Stosownie do

zmniejszonego zakresu prac zamawiający oszacował wartość zamówienia na kwotę

705 008 708 zł netto.

Informacja o zmniejszeniu pierwotnej ilości lokalizacji wynika także z treści protokołu z

przeprowadzonego z wykonawcami dialogu technicznego, gdzie w pkt 3 wskazano, że dla

zapewnienia realizacji projektu w wyznaczonym terminie, zmniejszono ilość lokalizacji, w

których zostaną zainstalowane urządzenia Systemów Dynamicznej Informacji Pasażerskiej i

monitoringu wizyjnego objęte projektem POIiŚ 7.1-106.

Biorąc pod uwagę powyższe, nieuzasadnionym jest, zdaniem Izby stanowisko odwołującego,

który twierdzi, że zamawiający dysponuje na realizację przedmiotowego zamówienia pełną

kwotą, wynikającą z umowy z CUPT i może po te środki sięgnąć celem zwiększenia kwoty

przeznaczonej na realizację zamówienia.

Niezależnie od powyższego, na marginesie, podnieść także należy, że odwołujący nie

legitymuje się interesem, o którym mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp w uzyskaniu

zamówienia w częściach 2 i 3, bowiem w tych zadaniach jego oferta nie jest ofertą

najkorzystniejszą. Ewentualne uwzględnienie żądania odwołującego i zwiększenie kwot do

wysokości ofert najkorzystniejszych, spowoduje, że odwołujący i tak nie uzyskałby

zamówienia w częściach 2 i 3. Okoliczność braku spełnienia przesłanek z art. 179 ust. 1

ustawy Pzp, stanowi samodzielną przesłankę oddalenia odwołania w odniesieniu do części 2

i 3 zamówienia.

W tym stanie rzeczy Izba uznała, że zaistniały przesłanki do unieważnienia postępowania w

oparciu o art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp a działanie zamawiającego w tym zakresie należy

uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy

Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt

1, § 3 i § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w

sprawie wysokości wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).

Przewodniczący: ………………….….