KIO 961/15

Sygn. akt: KIO 961/15

WYROK

z dnia 22 maja 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Magdalena Rams

Protokolant: Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. w Warszawie odwołania wniesionego do

Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 maja 2015 r. przez wykonawcę TRADEX

SYSTSEMS Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Warszawski

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża odwołującego TRADEX SYSTSEMS Sp. z o.o. z

siedzibą w Warszawie i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie:

piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę TRADEX SYSTSEMS Sp.

z o.o. z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania;

2.2 zasądza od wykonawcy TRADEX SYSTSEMS Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na

rzecz zamawiającego Uniwersytetu Warszawskiego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące

sześćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika.

1

Stosowanie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący:

………………………………………….

2

Sygn. akt: KIO 961/15

W dniu 8 maja 2015 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy

TRADEX SYSTEMS Spółka z o.o. (dalej: „Odwołujący") zarzucając zamawiającemu

Uniwersytetowi Warszawskiemu (dalej: „Zamawiający”) naruszenie

1. Art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp polegające na bezpodstawnym i nieuzasadnionym

unieważnieniu postępowania z uwagi na przekroczenie przez ofertę

najkorzystniejszą kwoty, zamierzał na którą Zamawiający przeznaczyć

sfinansowanie zamówienia, braku do jego pomimo zaistnienia przesłanek

unieważnienia;

2. Art. 91 ust. 1 ustawy Pzp polegające na zaniechaniu czynności oceny i wyboru oferty

Odwołującego jako najkorzystniejszej; oraz innych przepisów wskazanych w treści

odwołania.

W związku z podniesionymi zarzutami, Odwołujący wniósł o: (i) uwzględnienie odwołania; (ii)

nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania; (iii)

nakazanie Zamawiającemu przeprowadzenia czynności badania i oceny ofert i w konsekwencji

wybór oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej; (iv) przeprowadzenie dowodu z umowy o

dofinansowanie dotyczącej postępowania przetargowego "Sprzedaż i dostarczenie klastra

obliczeniowego wraz z transportem, montażem we wskazanym pomieszczeniu, konfiguracją,

wdrożeniem 1 Instruktażem w ramach wyposażenia budynku CeNT I" w ramach projektu

"Centrum Nowych Technologii 'Ochota' Uniwersytetu Warszawskiego" współfinansowanego

przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach

Programu Infrastruktura i Środowisko (CeNT-361-2/2015), oraz zobowiązanie Zamawiającego

do udostępnienia tej umowy.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał, że Zamawiający prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest "Sprzedaż i

dostarczenie klastra obliczeniowego wraz z transportem, montażem we wskazanym

pomieszczeniu, konfiguracją, wdrożeniem i instruktażem w ramach wyposażenia budynku

3

CeNT I" w ramach projektu "Centrum Nowych Technologii 'Ochota' Uniwersytetu

Warszawskiego” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego

Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko (CeNT-361-

2/2015).

W dniu 28 kwietnia br. Odwołujący powziął informację o unieważnieniu postępowania z uwagi

na to, iż oferta najkorzystniejsza przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierzał przeznaczyć

na sfinansowanie zamówienia.

Odwołujący wskazał, że przesłanki unieważnienia postępowania winny być interpretowane

zawężająco z uwagi na wyjątkowy charakter tej instytucji. Wyrazem dbałości o pewność obrotu

gospodarczego w systemie zamówień publicznych są również zapisy art. 17 ust. 3 ustawy z

dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych,

który stanowi, iż naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest unieważnienie

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem przepisów o zamówieniach

publicznych, określających przesłanki upoważniające do unieważnienia tego postępowania.

Odwołujący wskazał, że przed otwarciem ofert Zamawiający podał kwotę, którą zamierzał

przeznaczyć na realizację przedmiotu zamówienia w wysokości 1.845.000,00 PLN. Do upływu

terminu składania ofert oferty złożyło ośmiu Wykonawców. Ceny poszczególnych ofert

kształtowały się następująco:

1 Zakład Systemów Komputerowych ZSK Sp. z o.o. 2 798 334,87 55

2 ADT GROUP Sp. z 0.0. 4 394 359,00 45

3 COMTEGRA Sp. 2 0.0. 2 499 224,70 60

4 QUMAK S.A. 2 814 932,49 45

5 ATENDE S.A. 3 140 190,00 45

6 IT PROJEKT Sp. z o.o. 2 578 111,99 45

7 WĄSKO S.A. 2 647 400,34 45

8 TRADEX SYSTEMS Sp. z o.o. 2 550 379,17 45

Uwzględniając kryteria wyboru oferty najkorzystniejszej, określone w art. 9 § 1 SIWZ (str. 19), tj.

(i) cena (C) 90% (waga 0,90); (ii) termin wykonania (T) 10% (waga 0,10) oferta Odwołującego

na kwotę 2.550.379,17 PLN zł jest najkorzystniejsza spośród wszystkich złożonych.

4

W ocenie Odwołującego w sytuacji kiedy Zamawiający realnie dysponuje środkami na

sfinansowanie zamówienia, unieważnienie postępowania jest niedopuszczalne. W niniejszym

przypadku Zamawiający ogłosił postępowanie w ramach projektu "Centrum Nowych Technologii

"OCHOTA" Uniwersytetu Warszawskiego", który jest współfinansowany ze środków unijnych.

Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Infrastruktura i

Środowisko, lata 2007-2013, Priorytet XIII. Infrastruktura szkolnictwa wyższego, Działanie 13.1.

Odwołujący wskazał, że z danych dostępnych na stronie Internetowej projektu wynika, że

planowany, całkowity koszt realizacji projektu wynosi 285.999.630,47 zł, z czego maksymalna

kwota dofinansowania ze środków Programu Infrastruktura i Środowisko wynosi 269.570.073,09

zł. Zamawiający w ramach projektu przewidział 54.964.145,28 zł na finansowanie sprzętu i

wyposażenia oraz posiada rezerwę na nieprzewidziane wydatki w wysokości 662.032,86 zł.

Odwołujący podkreślił, że wszczynając postępowanie, Zamawiający dokonał analizy swoich

potrzeb związanych z realizacją określonego celu w ramach projektu "Centrum Nowych

Technologii 'Ochota' Uniwersytetu Warszawskiego", Tym samym, formułując opis przedmiotu

zamówienia określił wszystkie niezbędne elementy rozwiązania, których zakup jest związany z

poniesieniem określonych kosztów. W konsekwencji, w przypadku unieważnienia niniejszego

postępowania i wszczęcia nowego postępowania, zakup rozwiązania realizującego określony,

wymagany przez Zamawiającego cel, każdorazowo będzie się wiązał z poniesieniem kosztów w

podobnej lub wyższej wysokości.

W ocenie Odwołującego brzmienie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nakazuje unieważnienie

postępowania, jeżeli cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, którą przeznaczono na

sfinansowanie zamówienia, z zastrzeżeniem stanowiącym o uprawnieniu Zamawiającego do

zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, jeżeli deklarowana wcześniej

kwota podczas sesji otwarcia ofert odbiega od ceny oferty najkorzystniejszej. Jak podkreśla

Urząd Zamówień Publicznych w opinii pt. Kwota, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na

sfinansowanie zamówienia, a obowiązek unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust

1 pkt 4 ustawy Pzp, stwierdzić jednakże należy, że kwota, jaką Zamawiający zamierza

przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia nie musi być tożsama z kwotą, którą Zamawiający

może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W toku postępowania może się bowiem

okazać, że Zamawiający będzie w stanie przeznaczyć na realizację zamówienia kwotę wyższą

od podanej przed otwarciem ofert. W konsekwencji, gdy cena najkorzystniejszej oferty jest

5

wyższa od kwoty, jaką Zamawiający przeznaczył na sfinansowania zamówienia, Zamawiający

może przeznaczyć na realizację zamówienia kwotę wyższą od podanej przed otwarciem ofert i

udzielić zamówienia. Wówczas kwota, jaką Zamawiający przeznacza na udzielenie zamówienia

będzie przekraczała kwotę określoną w art. 86 ust. 3 ustawy Pzp.

W ocenie Odwołującego Zamawiający w ramach własnych procedur winien rozważyć

możliwość przeznaczenia wyższej kwoty na sfinansowanie zamówienia i dopiero kiedy

dokonanie tego nie będzie możliwe lub celowe, zachodzi konieczność unieważnienia

postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp.

Odwołujący podkreślił, że kluczową kwestią jest więc wnikliwa analiza celowości i zasadności

zwiększenia środków na realizację zamówienia. W niniejszym przypadku kwota którą

Zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia rażąco odbiegała od kwot

zaproponowanych w ofertach wykonawców. Przedmiotem zamówienia jest dostawa, co też jest

istotne dla rozpatrywanej sprawy - ponieważ w łatwy sposób można wykazać i wycenić

materialne składniki zamówienia. W ocenie Odwołującego niemożliwym jest uzyskanie

zamówienia na poziomie szacowanym przez Zamawiającego, co wskazuje m.in. na brak

należytej staranności przy ustaleniu szacunkowej wartości zamówienia.

Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 16 stycznia 2013 r. (sygn. akt KIO 2926/12) stwierdziła,

iż kwota podawana przy otwarciu ofert pełni rolę gwarancyjną, zapewniającą przejrzystość

postępowania i chroniącą Interesy wykonawców przed arbitralnym i nieuzasadnionym

unieważnieniem przez Zamawiającego postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy

Pzp. W trakcie postępowania kwota środków znajdujących się w dyspozycji Zamawiającego

może jednak ulec zmianie. W szczególności, po otwarciu ofert Zamawiający będzie mógł

zwiększyć ilość środków przeznaczonych na sfinansowanie zamówienia, jeżeli deklarowana

przez niego wcześniej kwota odbiega od ceny oferty najkorzystniejszej. Zamawiający należący

do grona podmiotów sektora finansów publicznych może zwiększyć kwotę przeznaczoną na

realizację zamówienia, tak aby była ona wyższa od ceny zawartej w ofercie najkorzystniejszej,

w granicach 1 na zasadach określonych ustawą o finansach publicznych, o Ile uzna to za

uzasadnione i celowe, udzielając następnie zamówienia wykonawcy. Dopiero w sytuacji, gdy

dokonanie takich przeniesień nie jest możliwe lub celowe, a kwota, którą Zamawiający zamierza

przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia jest niższa od ceny najkorzystniejszej oferty,

zachodzi konieczność unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy

6

Pzp (podobnie: wyrok SO w Warszawie z 23 kwietnia 2003 r., V Ca 79/04, KIO/UZP 107/08,

KIO/UZP 87/08, UZP/ZO/O- 1226/07).

Odwołujący wskazał, że powyższe stanowisko potwierdza również wyrok KIO z 27 lutego 2012

r. (sygn. akt. KIO 218/12) zgodnie z którym przepis art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nie obliguje

Zamawiającego do unieważnienia postępowania w każdym przypadku, gdy cena

najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą Zamawiający

zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zgodnie z literalnym brzmieniem ww.

przepisu, Zamawiający w takim przypadku ma możliwość przeanalizowania swego budżetu w

celu stwierdzenia, czy istnieje możliwość zwiększenia kwoty finansowania do wartości

umożliwiającej zawarcie umowy z wybranym wykonawcą.

Również Sąd Okręgowy w Katowicach zaprezentował podobne stanowisko w wyroku z 12

kwietnia 2007 r. (sygn. akt II Ca 141/07). Sąd uznał, iż w przypadkach, w których Zamawiający

w okresie związania ofertą ma możliwość zwiększenia kwoty podanej przed otwarciem ofert na

realizację danego zamówienia, a cena oferty najkorzystniejszej przewyższa kwotę, którą

Zamawiający przewidział na realizację zamówienia, nie jest

Odwołujący podkreślił, że art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp wprost dopuszcza możliwość

zwiększenia przez Zamawiającego kwoty, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie

zamówienia, do ceny wynikającej z oferty najkorzystniejszej. Nawet więcej - przez konstrukcję

zapisu przesłanka unieważnienia postępowania ma charakter warunkowy - jeżeli Zamawiający

może zwiększyć kwotę na sfinansowanie, unieważnienie postępowania nie jest możliwe.

Odwołujący wskazał, że wyjątkowy charakter instytucji unieważnienia postępowania w sprawie

udzielenia zamówienia publicznego powinien zawsze być rozpatrywany w kontekście celowości

realizowanego zamówienia publicznego, zwłaszcza w sytuacji, gdy złożona oferta jest ofertą

ważną, gwarantującą rzetelne 1 należyte wykonanie zamówienia publicznego.

W ocenie Odwołującego, jeżeli Zamawiający dysponuje środkami, które gwarantują możliwość

sfinansowania zamówienia, to podjęcie decyzji o unieważnieniu postępowania jest

nieuprawnione. Zamawiający posiadając zawartą w dniu 8 lipca 2009 r. umowę na

dofinansowanie projektu UDA - POIS.13.01 - 016/08 - 00 dysponuje środkami, które mogą

zwiększyć kwotę na sfinansowanie zamówienia, szczególnie w przypadku, gdy ewidentnym jest

7

zaoferowanie przez Wykonawców realnych, rynkowych wartości. Wobec powyższego nie

zachodzi przesłanka unieważnienia postępowania z art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp.

Izba ustaliła co następuje:

Izba postanowiła dopuścić w poczet materiału dowodowego następujące dokumenty: (i)

specyfikację istotnych warunków zamówienia oraz ogłoszenie o zamówienie na okoliczność

ustalenia przedmiotu zamówienia; (ii) protokół postępowania przetargowego na okoliczność

ustalenia przebiegu postępowania przetargowego; (iii) pismo Zamawiającego z dnia 28 kwietnia

2015 r. oraz protokół z posiedzenia Komisji z Przetargowej z dnia 28 kwietnia 2015 r. na

okoliczność ustalenia wyniku postępowania przetargowego; (iv) umowę o dofinansowanie z

dnia 12 lutego 2010 r. (dalej „Umowa o dofinansowanie”) na okoliczność wykazania, iż

Zamawiający może zwiększyć środki na realizację zamówienia; (v) oświadczenie Centrum

Nowych Technologii Uniwersytet Warszawski z dnia 15 maja 2015 r. na okoliczność wykazania,

że Zamawiający nie może zwiększyć środków finansowych na realizację zamówienia.

Na podstawie powyższych dokumentów Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie

w trybie przetargu nieograniczonego o udzielenie zamówienia publicznego pn. Sprzedaż i

dostarczenie kastra obliczeniowego wraz z transportem, montażem we wskazanych

pomieszczeniu, konfiguracją, wdrożeniem i instruktażem w ramach wyposażenia budynku

CeNT1.

Zgodnie z protokołem postępowania przetargowego kwota, jaką Zamawiający zamierzał

przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia wyniosła 1.845.000,00 brutto.

Przed upływem terminu składania ofert następujący wykonawcy złożyli oferty, oferując

następujące ceny i terminy wykonania zamówienia:

1. Zakład Systemów Komputerowych ZSK Sp. z o.o. 2 798 334,87 55

2. ADT GROUP Sp. z o.o. 4 394 359,00 45

3. COMTEGRA Sp. z.o.o. 2 499 224,70 60

4. QUMAK S.A. 2 814 932,49 45

5. ATENDE S.A. 3 140 190,00 45

6. IT PROJEKT Sp. z o.o. 2 578 111,99 45

8

7. WĄSKO S.A. 2 647 400,34 45

8. TRADEX SYSTEMS Sp. z o.o. 2 550 379,17 45

Izba zważyła co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie

zamówienia publicznego, jeżeli cena najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną

przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia,

chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty. Spór

pomiędzy stronami dotyczył interpretacji powyższej regulacji. Izba podziela w całości

stanowisko zaprezentowane przez Zamawiającego.

Wskazać należy po pierwsze, że w niniejszej sprawie ceny zaoferowane przez wszystkich

wykonawców, którzy złożyli oferty na realizację zamówienia przewyższają kwotę, jaką

Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Okoliczności ta była

bezsporna pomiędzy stronami. Odwołujący podnosił natomiast, że Zamawiający dysponuje

dodatkowymi środkami na sfinansowanie zamówienia, a w konsekwencji unieważnienie

postępowania było niedopuszczalne. Wskazał ponadto, że kwota, którą Zamawiający zamierzał

przeznaczyć na realizację zamówienia rażąco odbiegała od wartości rynkowej zamówienia. Oba

twierdzenia uznać należy za nietrafnie, a co więcej nieudowodnione, zaś zaprezentowana przez

Odwołującego interpretacja art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp statuuje obowiązek unieważnienia postępowania przez

Zamawiającego, jeżeli nie może on zwiększyć środków finansowych na realizację zamówienia.

Obowiązek ten odpada jedynie wówczas, gdy zamawiający może w ramach swoich możliwości

finansowych zwiększyć kwotę, którą uprzednio zagwarantował na to konkretne zamówienie, a

ocenę tych możliwości należy przypisać zamawiającemu. Jedynie bowiem zamawiający jest w

stanie (będąc za to odpowiedzialnym), znając całość zaplanowanych przez siebie zadań i stan

ich realizacji, zweryfikować możliwy do udźwignięcia poziom środków finansowych (zwiększenie

środków finansowych) pozwalających na realizację konkretnego zamówienie, zaś ingerencja

Odwołującego ponad kwotę zagwarantowaną (podaną jako kwota, którą Zamawiający zamierza

przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia) w skrajnym przypadku doprowadziłaby do

9

bezprawnego zastępowania Zamawiającego w realizacji jego ustawowych zadań bez przejęcia

przez podmiot ingerujący odpowiedzialności za zadania i budżet Zamawiającego.

Konstrukcja i treść art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp - według oceny Izby - nie nakłada na

Zamawiającego bezwzględnego obowiązku zwiększenia brakującej kwoty dofinansowania, lecz

daje Zamawiającemu uprawnienie do poszukiwania dodatkowych środków finansowych. W

konsekwencji bezpodstawnym jest oczekiwanie, że Zamawiający będzie udowadniał, że jego

możliwości finansowe nie pozwalają na zwiększenie środków finansowych. Nie znajduje

bowiem oparcia w przepisach badanie budżetu zamawiającego, nakazywanie dokonania mu

jakichkolwiek przesunięć w budżecie, dokonania jednych zakupów kosztem drugich albo

nakazywania wydania na dane zamówienie kwoty, którą zamierzał wydać na inne zamówienie.

Tym samym żądanie Odwołującego, aby Zamawiający wykazał podczas postępowania

odwoławczego, iż nie ma dodatkowych środków na realizację zamówienia nie ma żadnego

oparcia w przepisach ustawy Pzp.

W ocenie Izby z treści art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nie sposób wywieść jakichkolwiek

podstaw prawnych, które pozwalałaby na zobowiązanie Zamawiającego, do zwiększenia

środków na sfinansowanie zamówienia. To Zamawiający, nie wykonawca, ponosi wyłączną

odpowiedzialność za gospodarowanie środkami publicznymi w sposób celowy i oszczędny i

skoro według jego oceny nie ma obecnie możliwości zwiększenia środków na realizację

zamówienia, to nie można mu robić z tego powodu zarzut. Stanowisko Izby potwierdza także

opinia Urzędu Zamówień Publicznych, na którą powołuje się sam Odwołujący. W opinii tej

wskazano, że zwiększenie przez Zamawiającego kwoty przeznaczonej na sfinansowanie

zamówienia możliwe jest w przypadku, gdy Zamawiający uzna, że zwiększenie tej kwoty jest

uzasadnione i celowe. Z opinii tej jednoznacznie wynika więc, że ocena, czy zwiększenie kwoty

przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia jest celowe i uzasadnione, w całości należy do

Zamawiającego.

Izba nie podziela stanowiska Odwołującego, że Zamawiający ma obowiązek zwiększenia

środków na sfinansowanie zamówienia, jeśli są one w jego dyspozycji. Takie zwiększenie

środków musi być celowe i zasadne, zaś ocena tych elementów należy do Zamawiającego.

Wskazać ponadto należy, że Odwołujący nie wykazał Izbie, że Zamawiający ma dodatkowe,

zabezpieczone środki, jakie może przeznaczyć na realizację zamówienia. Z żadnego zapisu

Umowy o dofinansowanie nie wynika, aby Zamawiający dysponował większą kwotą na realizacji

10

tego konkretnego zamówienia. Przedłożona umowa potwierdza jedynie, że Zamawiający

przewidział 54.964.145,28 zł na finansowanie sprzętu i wyposażenia w ramach realizowanego

projektu oraz, że posiada rezerwę na nieprzewidziane wydatki w wysokości 662.032,86 zł. Nie

stanowi to dowodu jednak na to, że Zamawiający ma zabezpieczone dodatkowe środki na

sfinansowanie przedmiotowego zamówienia. Z przywołanego przez Odwołującego

Harmonogramu Realizacji Projektu również nie wynika, że Zamawiający ma do dyspozycji

dodatkowe środki, które może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W przywołanej

pozycji nr 33 Harmonogramu mowa jest o sprzęcie i wyposażeniu budynku, w tym aparatury i

wyposażenia laboratoriów, wyposażeniu pokoi i sal dydaktycznych oraz sprzęcie

komputerowym. Brak jest jednak wyodrębnienia określonej kwoty na sfinansowanie

omawianego przedmiotu zamówienia. Podkreślenia również wymaga, że nawet gdyby

Zamawiający dysponował wolnymi środkami, to nie ma obowiązku zwiększać kwoty na

realizację zamówienia. Taka decyzja musi być zasadna i celowa, a oceny takiej dokonuje

Zamawiający. Nie można bowiem wymagać od Zamawiającego przepłacania za wykonanie

zamówienia powyżej realnej wartości rynkowej.

Twierdzenie Odwołującego, iż kwota, którą Zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację

zamówienia rażąco odbiegała od wartości rynkowej zamówienia również nie zostało w żaden

sposób udowodnione. Składanie ofert z cenami powyżej budżetu zamawiającego jest

zjawiskiem częstym w zamówieniach publicznych i w samo w sobie nie stanowi potwierdzenia,

że kwota jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć realizację zamówienia jest poniżej wartości

rynkowej i w związku z tym winien on zwiększyć środki na realizację zamówienia. Przyjęcie

takiego automatyzmu rodzi po stronie Zamawiającego ryzyko gospodarowania środkami

publicznymi w sposób niecelowy i niezasadny. Zakończenie postępowanie poprzez wybór oferty

nie jest celem samym w sobie, oderwanym od zasad gospodarowania środkami publicznymi.

Celem Zamawiającego winna być realizacją zamówienia za możliwie najniższą cenę przy

zachowaniu wymaganych standardów. Stanowisko zaś Odwołującego zmierza do wymuszeniu

na Zamawiającym dokonania wyboru jego oferty bez przywołania jakichkolwiek dowodów na

wykazanie, że nie ma możliwości zrealizowania zamówienia po cenie jaką oferuje Zamawiający.

Wskazać również należy, że zarzut podnoszony podczas rozprawy przez pełnomocnika

Odwołującego o braku wywiązania się przez Zamawiającego z obowiązku podania

uzasadnienia faktycznego decyzji o unieważnieniu postępowania Izba uznała za zarzut

spóźniony i wykraczający poza granice zarzutów podniesionych w treści odwołania. Odwołujący

11

w treści odwołania odwołała się wyłącznie do naruszania art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp

wskazując, iż Zamawiający niezasadnie unieważnił postępowanie, gdyż posiada dodatkowe

środki na sfinansowanie zamówienia. Odwołujący w żadnej części pisma procesowego nie

kwestionował i nie zarzucił Zamawiającemu braku podania w decyzji o unieważnieniu

postępowania podstawy faktycznej swojej decyzji. W konsekwencji Izba pozostawiła powyższy

zarzut bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie

art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.

U. Nr 41, poz. 238).

Przewodniczący: ……………………………..

12