KIO 1747/15

Sygn. akt: KIO 1747/15

WYROK

z dnia 28 sierpnia 2015 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Marek Szafraniec

Protokolant: Łukasz Listkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2015 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 14 sierpnia 2015 r.

przez wykonawcę: Foyat Bomag Polska sp. z o.o. w Warszawie (02-285),

ul. Szyszkowa 52 w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Miejskie

sp. z o.o. w Sosnowcu (41-216), Przedsiębiorstwo Gospodarki Odpadami

ul. Grenadierów 21

orzeka:

1. oddala odwołanie,

2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę: Foyat Bomag Polska sp. z o.o.

w Warszawie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę

15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną

przez wykonawcę: Foyat Bomag Polska sp. z o.o. w Warszawie tytułem wpisu

od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.), na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni

od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach.

Przewodniczący: ……………………………

Sygn. akt: KIO 1747/15

Postępowanie o udzielenie zamówienia prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego

na realizację zadania: „Dostawa: Kontrakt 7.2 – Dostawa sprzętu ruchomego do ZPiUOK

w Sosnowcu (część nr 9) – cześć nr 1 Kontrakt 7.3 – Doposażenie sortowni odpadów –

część nr 2” zostało wszczęte przez Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki

Odpadami sp. z o.o. w Sosnowcu (dawniej: Miejski Zakład Składowania Odpadów sp. z o.o.

w Sosnowcu), zwaną dalej Zamawiającym. Ustalona przez Zamawiającego wartość

zamówienia, zgodnie z informacją przesłaną Prezesowi Izby w piśmie z dnia 18 sierpnia

2015 r., przekraczała kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11

ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r.

poz. 907 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało

opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2015/S 013-204470) w dniu

13 czerwca 2015 r.

W dniu 14 sierpnia 2015 r. odwołanie w zakresie części pierwszej zamówienia: „Kontrakt 7.2

– Dostawa sprzętu ruchomego do ZPiUOK w Sosnowcu (część nr 9) – cześć nr 1” wniósł

wykonawca: Foyat Bomag Polska sp. z o.o. w Warszawie, zwany dalej Odwołującym.

Odwołanie zostało wniesione wobec uznania za najkorzystniejszą w ramach części pierwszej

zamówienia oferty złożonej przez wykonawcę: Integra K. sp. z o.o. w Gdyni. Odwołujący

zarzucał Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:

• „art. 89 ust 1 pkt 2 Ustawy, poprzez zaniechanie jego zastosowania w przypadku

niezgodności treści oferty Konkurenta - w zakresie parametrów technicznych oferowanej

maszyny (kompaktora) - z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia,

opracowanej na potrzeby przeprowadzenia Przetargu („siwz"),

• art. 87 ust. 1 Ustawy, poprzez zaniechanie jego zastosowania, polegające

na bezkrytycznej akceptacji przez Zamawiającego opisu, zawartego w ofercie

Konkurenta „prześwit poprzeczny pod osłonami podwozia maszyny", podczas gdy opis

ten wskazywał na inny rodzaj prześwitu aniżeli rodzaj określony w siwz,

• art. 87 ust. 1 Ustawy, polegającego na jego błędnym zastosowaniu, wyrażającym się

w wezwaniu Konkurenta do złożenia wyjaśnień zapisów zawartych w treści oferty,

dotyczących mocy silnika oferowanej maszyny, prowadzącym do niedopuszczalnych

negocjacji z Konkurentem po upływie terminu składania ofert,

• art. 26 ust. 4 w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 2 Ustawy, polegającego na jego błędnym

zastosowaniu, wyrażającym się w wezwaniu Konkurenta do złożenia wyjaśnień,

dotyczących dokumentów, określających parametry techniczne oferowanej maszyny

(dotyczących mocy silnika), których to dokumentów Zamawiający nie żądał

od wykonawców, biorących udział w Przetargu na potwierdzenie, że oferowane produkt

spełnia wymagania określone w siwz.

• art, 7 ust. 1 i 2 Ustawy poprzez zaniechanie jego zastosowania, wyrażające się z jednej

strony w sprzeciwie Zamawiającego wobec jakiejkolwiek modyfikacji parametrów

technicznych maszyny (w odpowiedzi na pytanie Wykonawcy i Konkurenta), z drugiej

zaś na akceptacji oferty Konkurenta, określającej wprost inny rodzaj parametru

technicznego (dotyczącego innego rodzaju prześwitu) aniżeli rodzaj określony w siwz.”

Jak twierdził Odwołujący „osłony podwozia (osłony przekładni planetarnych) w maszynie

Tana E 260 Eco, zaoferowane przez Konkurenta znajdują się na wysokości dużo niższej

niż 600 mm od poziomu gruntu, a tym samym oferowana do sprzedaży maszyna

nie spełniała warunku określonego w OPZ. (...) Z tego powodu Oferta winna być odrzucona

przez Zamawiającego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Ustawy.” Zdaniem Odwołującego:

„Zamawiający nie wykazał należytej staranności przy rzetelnej weryfikacji oferty Konkurenta

albowiem nie zwrócił się do Konkurenta z żądaniem zdefiniowania użytego przez Konkurenta

opisu przedmiotowego parametru technicznego. (...) Fakt posłużenia się przez Konkurenta

innym rodzajem parametru technicznego powinien wzbudzić w świadomości Zamawiającego

co najmniej podejrzenia, że treść oferty jest niezgodna z treścią siwz. Stąd w celu usunięcia

wszelkich wątpliwości Zamawiający - w tym konkretnym przypadku - zobowiązany był

do wezwania Konkurenta do złożenia stosownych wyjaśnień.”

Niezależnie od powyższego, w kontekście wezwania przez Zamawiającego wykonawcy:

Integra K. sp. z o.o. w Gdyni do złożenia wyjaśnień co do mocy silnika oferowanego przez

niego kompaktora, Odwołujący twierdził, że: „Zamawiający, zwracając się z prośba

do Konkurenta o potwierdzenie zgodności oferowanego produktu z wymaganiami

określonymi w siwz, faktycznie przeniósł ciężar spoczywającego na nim obowiązku badania

oferty. Podkreślenia wymaga, że Konkurent de facto nie wyjaśnił przyczyn niezgodności

oznaczenia parametrów technicznych kompaktora pomiędzy treścią oferty, a treści karty

katalogowej. Znamienne, że Zamawiający w celu usunięcia (uzasadnionych) wątpliwości

oczekiwał jedynie oświadczenia (potwierdzenia) Konkurenta. Jednocześnie, Odwołujący się

zwraca uwagę, że dookreślanie przez Konkurenta opisu przedmiotu dostawy,

2

w tym istotnych jego elementów, po upływie terminu składania ofert należy uznać

za niedopuszczalne.”

Uwzględniając podniesione zarzuty, Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i

nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

dokonania ponownego badania i oceny ofert oraz wyboru oferty najkorzystniejszej.

W dniu 19 sierpnia 2015 r. Prezesowi Izby doręczono zgłoszenie przystąpienia

do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego dokonane w imieniu wykonawcy:

Integra K. sp. z o.o. w Gdyni. Zgłoszenie to doręczono Prezesowi Izby w formie pisemnej –

podpis pod zgłoszeniem przystąpienia, zgodnie z pieczęcią tenże podpis opisującą, złożył S.

K. . Do zgłoszenia nie został załączony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego,

pełnomocnictwo, czy też żaden inny dokument potwierdzający umocowanie S. K. do

reprezentowania powołanego wykonawcy.

Tym samym nie zostało wykazane, aby zgłoszenie przystąpienia zostało podpisane

przez osobę, która została należycie umocowana do reprezentowania wykonawcy, w imieniu

którego to zgłoszenie zostało dokonane. Jak zasadnie zauważyła Izba w sprawie

KIO 237/15: „ustawodawca nie przewidział dla wykonawców przystępujących

do postępowania odwoławczego możliwości uzupełniania braków zgłoszenia przystąpienia.

[przepisy ustawy Pzp nie znają instytucji wezwania do uzupełniania zgłoszenia przystąpienia

do postępowania odwoławczego. Odpowiednie przepisy ustawy Pzp (art. 187 ust. 3-7 ustawy

Pzp), na zasadzie wyjątku, dopuszczają jedynie – w określonych w nich okolicznościach –

uzupełnienie odwołania.] Stąd też należy wywieść, że przystąpienie nie spełniające

wymogów, co do formy wniesienia, terminu, braków formalnych w postaci :

− nie posiadania przymiotu wykonawcy (w tym również wykazania umocowania

do działania w jego imieniu przy pierwszej czynności w postępowaniu tj. przy zgłoszeniu

przystąpienia)

− braku wskazania strony, do której się przystępuje oraz

− interesu w uzyskaniu korzystnego dla strony, do której się przystępuje rozstrzygnięcia,

a także

− nie przekazania kopii przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu,

nie może być uznane za skuteczne i Izba w takim przypadku zobligowana jest nie dopuścić

przystępującego do udziału w postępowaniu.” Podobnie o braku możliwości uzupełniania

braków formalnych zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego Izba

wypowiedziała się m.in. w sprawach: KIO 216/15, KIO 2665/14, KIO 2308/14, KIO 878/14,

KIO 692/14, KIO 2734/13, czy też KIO 121/13.

3

Mając powyższe na uwadze, Izba uznała, że zgłoszonego w imieniu wykonawcy: Integra

Kamiński sp. z o.o. w Gdyni przystąpienia nie można było uznać za skuteczne, a samego

wykonawcy za uczestnika postępowania odwoławczego.

Skład orzekający Izby wykluczył to, aby spełniona została którakolwiek z przesłanek

odrzucenia odwołania ustanowionych w art. 189 ust. 2 ustawy Pzp.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie zebranego materiału

dowodowego w sprawie, z uwzględnieniem stanowisk stron, Izba ustaliła i zważyła,

co następuje.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że Odwołującemu, w świetle przepisu art. 179

ust. 1 ustawy Pzp, przysługiwało prawo wniesienia odwołania w postępowaniu o udzielenie

zamówienia prowadzonym przez Zamawiającego.

Izba postanowiła zaliczyć w poczet materiału dowodowego dokumenty przekazane

przez Zamawiającego w odpowiedzi na wezwanie Prezesa Izby i poświadczone za zgodność

z oryginałem, a także dokumenty złożone w toku postępowania odwoławczego

przez Odwołującego.

Mając na celu ocenę zasadności zarzutów podnoszonych w odwołaniu Izba ustaliła,

że zgodnie z pkt 5 Instrukcji dla Wykonawców (IDW) – części pierwszej Specyfikacji

Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) zamówienie zostało podzielone na dwie części,

z których pierwszą określono mianem: „Kontrakt 7.2 – Dostawa sprzętu ruchomego

do ZPiUOK w Sosnowcu (część nr 9) – cześć nr 1” i zgodnie z pkt 4.2 IDW obejmowała ona

dostawę kompaktora do zagęszczania odpadów.

Zgodnie z pkt 14.1.1) IDW ofertę należało przygotować ściśle według wymagań określonych

w SIWZ. Formularz oferty stanowił załącznik nr 1 do IDW. W formularzu tym, w pkt 4.2),

wykonawcy zostali zobowiązani do złożenia następującego oświadczenia: „Część nr ...

zostanie dostarczona na podstawie treści: SIWZ, wyjaśnień do SIWZ oraz jej modyfikacji

oraz zgodnie z przedłożonymi przez nas dokumentami i oświadczeniami wymaganymi

w SIWZ.”

W części trzeciej SIWZ – Opisie Przedmiotu Zamówienia (OPZ), w jego punkcie 3.7.9,

zawarty został opis parametrów technicznych zamawianego kompaktora. Został on

zamknięty w tabeli podzielonej na sekcje. W sekcji „Wymiary”, w jej trzecim wersie,

Zamawiający zapisał: „prześwit pod osłonami podwozia maszyny: min. 600 mm”. W sekcji

„Silnik”, w jej drugim wersie, wpisano: „moc silnika: min. 260 KM”.

4

W piśmie z dnia 1 lipca 2015 r. Zamawiający w odpowiedzi na pytanie nr 5 o następującej

treści: „Czy Zamawiający dopuszcza dostawę kompaktora o prześwicie, pomiędzy poziomem

podłoża a osłonami i elementami podwozia pojazdu (np. osłonami przekładni planetarnych

przenoszących napęd na walce) mniejszym (o 350 mm) niż zapisane w SIWZ (str. 19)

600mm” wyjaśnił: „Zamawiający w pkt 3.7.9 OPZ postawił wymóg «prześwit pod osłonami

podwozia maszyny: min. 600 mm». Jednocześnie Zamawiający wyjaśnia, iż przez prześwit

na poziomie min. 600 mm rozumie odległość od poziomu gruntu do osłon podwozia

maszyny”.

W piśmie z dnia 13 lipca 2015 r. na pytanie nr 6 o następującej treści:

„Zgodnie ze specyfikacją dotyczącą dostawy kompaktora, gdzie Zamawiający określił

wymagania dotyczące kół zagęszczających lub pełnej szerokości walców zagęszczających.

Prosimy o wyjaśnienie wymagania dotyczącego prześwitu pod maszyną. Biorąc pod uwagę

kompaktor o pełnej szerokości walców zagęszczających, prześwit pod podwoziem takiej

maszyny jest tylko poprzeczny do osi maszyny, a nie wzdłużny, gdyż nie jest taki

do osiągnięcia w konstrukcji maszyny pełnoszerokości walców. Czy Zamawiający rozumie

przez określenie prześwitu, prześwit poprzeczny o min. wysokości 600 mm dla maszyn

wyposażonych w pełnej szerokości walce zagęszczające?’” Zamawiający wyjaśnił:

„Odpowiedź na pytanie została udzielona pismem nr MZSO.271.02.2015 z dnia 01-07-2015r.

– odpowiedź na pytanie nr 5. Jednocześnie Zamawiający wyjaśnia, iż w Opisie Przedmiotu

Zamówienia przy parametrze «prześwit pod osłonami podwozia maszyny: min. 600 mm»

nie został zdefiniowany jego rodzaj”.

Zgodnie z pkt 9 pisemnego protokołu postępowania przed upływem terminu składania ofert

w ramach części pierwszej zamówienia dwóch wykonawców (Odwołujący oraz Integra K. sp.

z o.o. w Gdyni., zwany dalej Integra) złożyło swoje oferty Zamawiającemu.

Integra do złożonej przez siebie oferty, na stronach 25 i 26, załączył „opis parametrów

technicznych dla przedmiotu dostawy” zawierający zestawienie cech kompaktora „Tana E

260 Eco”. W sekcji „Wymiary”, w jej trzecim wersie, zapisane zostało: „prześwit poprzeczny

pod osłonami podwozia maszyny: 890 mm”.

Zamawiający pismem z dnia 27 lipca 2015 r. wezwał Integrę do wyjaśnienia, w jakim celu

złożył on dokumenty zawarte na str. 25 i 26 oferty, skoro takie dokumenty nie były w SIWZ

wymagane. W odpowiedzi na tak postawione pytanie, Integra wyjaśnił, że informacje

zamieszczone na tych stronach mają charakter materiałów poglądowych, mających

dodatkowo potwierdzać spełnianie oczekiwań Zamawiającego.

5

Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Zamawiający poinformował wykonawców o uznaniu

w ramach części pierwszej zamówienia oferty złożonej przez Integrę za najkorzystniejszą.

Wobec powołanych czynności Zamawiającego Odwołujący wniósł odwołanie.

Izba, kierując się przepisem art. 192 ust. 7 ustawy Pzp, odwołanie wniesione

przez Odwołującego rozpoznała w granicach zarzutów w nim zawartych i popieranych w toku

postępowania odwoławczego. Mając na uwadze fakt, że Odwołujący w toku posiedzenia Izby

z udziałem Stron oświadczył, że wycofuje zarzuty odnoszące się do parametru mocy silnika,

tj. naruszenia przez Zamawiającego przepisów art. 87 ust. 1 oraz art. 26 ust. 4

w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, Izba pozostawiła zarzuty te bez rozpoznania.

Skład orzekający Izby, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz

zakres zarzutów podniesionych w odwołaniu i podlegających kognicji Izby, doszedł

do przekonania, że sformułowane przez Odwołującego zarzuty nie znajdują oparcia

w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym samym rozpoznawane odwołanie,

jako takie, nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotną dla rozstrzygnięcia okolicznością jest to, że to na Odwołującym spoczywał ciężar

przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających zaistnienie faktów,

na które powoływał się on stawiając rozpoznawane przez Izbę zarzuty. Zgodnie bowiem

z art. 6 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) ciężar

udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Analogiczną regulację zawiera przepis art. 190 ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym strony i

uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia

faktów, z których wywodzą skutki prawne. Tym samym, w rozpoznawanej sprawie,

to Odwołujący winien wykazać, że treść oferty złożonej przez Integrę nie odpowiada treści

SIWZ – odwołując się wprost do zarzutów – to na nim ciążył obowiązek wykazania,

że oferowany przez Integrę kompaktor („Tana E 260 Eco”) nie spełnia wszystkich wymagań

postawionych przez Zamawiającego w SIWZ. Pamiętać również przy tym należy, że zgodnie

z art. 190 ust. 5 ustawy Pzp dowodu nie wymagają tylko fakty powszechnie znane, fakty

znane z urzędu, a także przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną,

przy czym te ostatnie tylko o tyle, o ile Izba uzna, że przyznanie to nie budzi wątpliwości

co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W każdym innym przypadku koniecznym

jest przedstawienie przez stronę twierdzącą dowodów dla stwierdzenia faktów,

z których wywodzi ona skutki prawne. w rozpoznanej sprawie Niesprostanie

przez Odwołującego obowiązkowi dowodowemu pociągać musiało uznanie, że zarzuty

przez niego podnoszone są niezasadne, a tym samym odwołanie, jako takie, podlega

6

oddaleniu. Wobec braku odpowiednich dowodów Izba nie mogła bowiem przy rozstrzyganiu

o zasadności zarzutów uwzględnić faktów, na które powoływał się Odwołujący.

W rozpoznawanej sprawie Odwołujący na poparcie swych twierdzeń przedstawił

dwunastostronicowe (wydruk zdjęcia oraz następne jedenaście kolejno numerowanych

stron) opracowanie własne, jak sam to zadeklarował w toku rozprawy przed Izbą.

Jedynie na pierwszej z numerowanych jedenastu stron znajduje się odwołanie do modelu

kompaktora oferowanego przez Integrę („Tana E 260 Eco”) i jego danych technicznych –

co istotne informacje tam zaprezentowane potwierdzają oświadczenie zawarte w ofercie

Integry co do wielkości prześwitu bocznego / poprzecznego. Na kolejnych stronach tego

opracowania brak odniesienia do tego konkretnego modelu kompaktora.

Tak jak na to zwrócił uwagę Zamawiający w toku rozprawy przed Izbą, na stronie 8 znajdują

się dwa zdjęcia, które pomimo małej ich ostrości, pozwalają stwierdzić, że na kabinie maszyn

na nich przedstawionych widnieje inny niż „E 260 Eco” symbol.

Uwzględniając tak przedstawione przez Odwołującego dowody Izba uznała, że wykonawca

ten nie udowodnił nawet tego, że kompaktor oferowany przez Integrę nie spełnia wymogów

SIWZ w brzemieniu takim, jakimi rozumiał je sam Odwołujący. Nie przedstawił on bowiem

dowodu, z którego niezbicie wynikałoby, że prześwit „wzdłużny”, jak to określały go Strony,

w przypadku kompaktora „Tana E 260 Eco” nie spełnia wymagań określonych w SIWZ

co do minimalnej wielkości prześwitu do osłon podwozia maszyny. Nie przedstawił on

również dowodu, który potwierdziłby to, że elementy boczne kompaktora „Tana E 260 Eco”

(o ile sporny kompaktor byłby w takie wyposażony) powinny zostać uznane za element jego

podwozia.

Niezależnie od powyższego, tak jak to podnosił Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie

doręczonej Izbie, nie zdefiniował on w SIWZ i późniejszych odpowiedziach na pytania

wykonawców, rodzaju prześwitu, do którego miałby odnosić się sporny warunek.

W takim przypadku, gdy Integra wyraźnie oświadczyła w swej ofercie, że wielkość prześwitu

poprzecznego jest większa od wartości minimalnej określonej w SIWZ, brak było podstaw

do uznania, że treść oferty złożonej przez tego wykonawcę nie odpowiada treści SIWZ.

Uznać bowiem należy, że Zamawiający, będąc o to wyraźnie pytanym przez wykonawców

w toku postępowania o udzielenie zamówienia, w przypadku gdyby taka była jego wola,

jednoznacznie określiłby, że sporny parametr odnosi się do każdego z możliwych rodzajów

prześwitu, z uwzględnieniem możliwie najniższego elementu kompaktora, a zatem takiego

rozumienia treści SIWZ, jakie prezentował Odwołujący. Zamawiający tego nie uczynił.

Stąd też możliwa jest i zasadna też taka wykładnia zapisów SIWZ, jaką zaprezentował

7

Zamawiający – wystarczającym było to, aby tylko prześwit poprzeczny przekraczał

minimalną wartość określoną w SIWZ.

Jak to wskazała Izba w sprawie KIO 1736/14: „Zastosowanie dyspozycji art. 89 ust. 1

pkt 2 ustawy Pzp jako podstawy odrzucenia oferty wykonawcy w postępowaniu o udzielenie

zamówienia publicznego znajduje szerokie omówienie w doktrynie, jak tez orzecznictwie

sadów okręgowych i Izby. Reasumując opisywane tam interpretacje normy wynikającej z ww.

przepisu wskazać należy, iż rzeczona niezgodność treści oferty z SIWZ musi mieć charakter

zasadniczy i nieusuwalny (ze względu na zastrzeżenie obowiązku poprawienia oferty

wynikające z art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp); dotyczyć powinna sfery niezgodności zobowiązania

zamawianego w SIWZ oraz zobowiązania oferowanego w ofercie, tudzież polegać może

na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami SIWZ

(z zaznaczeniem, iż chodzi tu o wymagania SIWZ dotyczące sposobu wyrażenia, opisania i

potwierdzenia zobowiązania/świadczenia ofertowego, a wiec wymagania, co do treści oferty,

a nie wymagania co do jej formy również tradycyjnie zamieszczane w SIWZ);

a także możliwe być winno wskazanie i wykazanie na czym konkretnie niezgodność

ta polega – co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi,

skwantyfikowanymi i ustalonymi fragmentami czy normami SIWZ.”

Wobec powyższego, Izba uznała, że nie zostało przez Odwołującego wykazane,

aby Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów ustawy Pzp w zakresie,

w jakim było to określone w zarzutach popieranych przez Odwołującego w toku rozprawy

przez Izbą.

Biorąc powyższe pod uwagę, Izba, działając na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp,

orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9

i 10 ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania, oraz w oparciu o przepisy

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).

Przewodniczący: ……………………………

8