Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 825/17

Krajowa Izba Odwoławcza · 15 maja 2017

Pobierz PDF
Data orzeczenia
15 maja 2017
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Izabela Niedziałek-Bujakprzewodniczący, Sylwia Muniakprotokolant
Zamawiający
Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jaworznie
Hasła tematyczne
Odpowiednie stosowanie kpc
Podstawa prawna
art. 185 ust. 7

Sentencja

Sygn. akt: KIO 825/17

WYROK

z dnia 15 maja 2017 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak

Protokolant: Sylwia Muniak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 8 i 11 maja 2017 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 kwietnia 2017 r. przez

Wykonawcę ENERGOTRONIC-POLSKA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z

siedzibą w Zielonej Górze przy ul. Nowy Kisielin – A. Wysockiego 8 (66-002 Zielona Góra) w

postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Przedsiębiorstwo Komunikacji

Miejskiej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jaworznie przy ul.

Krakowskiej 9 (43-600 Jaworzno)

przy udziale

Wykonawcy MEDCOM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Warszawie przy ul. Jutrzenki 78a (02-230 Warszawa) zgłaszającego przystąpienie do

postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego

orzeka:

1 Oddala odwołanie

2.1 Kosztami postępowania obciąża Wykonawcę ENERGOTRONIC - POLSKA Sp. z o.o. z

siedzibą w Zielonej Górze i:

2.2 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr. (słownie:

piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez Wykonawcę ENERGOTRONIC-

POLSKA Sp. z o.o. z siedzibą w Zielonej Górze, tytułem wpisu od odwołania;

2.3 zasądza od Wykonawcy ENERGOTRONIC - POLSKA Sp. z o.o. z siedzibą w Zielonej

Górze na rzecz Zamawiającego – Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej Sp. z o.o. z

siedzibą w Jaworznie kwotę 3.600 zł. 00 gr. (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero

groszy) tytułem zwrotu kosztów strony poniesionych w związku z wynagrodzeniem

pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach.

Przewodniczący: ………………………………

2

Sygn. Akt: KIO 825/17

Uzasadnienie

W postępowaniu prowadzonym Zamawiającego – Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej

Sp. z o.o. z/s w Jaworznie w trybie przetargu nieograniczonego na dostawę 8 sztuk

ładowarek Plug-in dla potrzeb ładowania akumulatorów trakcyjnych zainstalowanych w

autobusach elektrycznych (nr ref. PKM/ZP/8/2016), ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym

Wspólnot Europejskich w dniu 31.12.2016 r., 2016/S 253-466837, Wykonawca Energotronic-

Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Zielonej Górze (dalej jako Odwołujący), wniósł w dniu 24

kwietnia 2017 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej (sygn. akt KIO 825/17).

Odwołaniem objęto czynności badania i oceny ofert przeprowadzone ponownie, mające

stanowić wykonanie wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 10.04.2017 r., sygn. akt KIO

478/13 i KIO 503/17. Odwołujący zarzuca Zamawiającemu zaniechanie wykonania

nałożonych przez KIO obowiązków, również w zakresie dokonania ponownego badania i

oceny oferty Medcom, zaniechanie jej odrzucenia pomimo, że jej treść nie odpowiada treści

siwz i nosi ona znamiona rażąco niskiej ceny, co w konsekwencji doprowadziło do

ponownego wyboru tej oferty z naruszeniem przepisów Ustawy:

1) art. 185 ust. 7 i art. 197 ust. 1 Ustawy Pzp w zw. z art. 365 § 1 i art. 366 k.p.c.

poprzez zaniechanie wykonania w całości wyroku KIO z dnia 10.04.2017 r. (sygn..

akt KIO 478/17 i KIO 503/17), w tym w szczególności zaniechanie wykonania

nałożonych przez Izbą na Zamawiającego w uzasadnieniu ww. orzeczenia

obowiązków, również w zakresie dokonania ponownego badania i oceny ofert;

2) art. 90 ust. 1 – 3 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez nieprawidłowe dokonanie

ponownego badania i oceny oferty Medcom, w tym z pominięciem nałożonych przez

Izbę na Zamawiającego w uzasadnieniu wyroku KIO z 10.04.2017 r. (sygn.. akt KIO

478/17, KIO 503/17) obowiązków;

3) art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp poprzez zaniechanie w wyniku ponownego badania i oceny

ofert, odrzucenia oferty Medcom pomimo, że jej treść nie odpowiada treści siwz;

4) art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 90 ust. 1-3 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp

poprzez zaniechanie w wyniku dokonania ponownego badania i oceny ofert,

odrzucenia oferty Wykonawcy Medcom noszącej znamiona rażąco niskiej ceny,

5) art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez ponowne dokonanie wyboru

oferty najkorzystniejszej z naruszeniem obowiązujących przepisów;

6) inne wskazane w uzasadnieniu.

3

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia

czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, nakazanie dokonania ponownej czynności

badania i oceny ofert, nakazanie odrzucenia oferty Medcom i dokonania ponownego wyboru

oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący opisał przebieg postępowania, w tym okoliczności podnoszone w odwołaniu

rozpoznanym wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 10.04.2017 r. w sprawach

połączonych o sygn. akt KIO 478/17 i KIO 503/17, ze wskazaniem na rozstrzygnięcie Izby,

która nakazała unieważnić wybór oferty najkorzystniejszej, odtajnić wyjaśnienia wybranego

Wykonawcy (Medcom) i dokonać ponownej oceny ofert i dokonać wyboru oferty

najkorzystniejszej (sygn. akt KIO 478/17).

Wykonując wyrok Izby, zdaniem Odwołującego, Zamawiający ograniczył się jedynie do

dokonania czynności unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej i odtajnienia wyjaśnień

Medcom z dnia 13.02.2017 r. i 21.02.2017 r., a następnie dokonał wyboru ponownie oferty

najkorzystniejszej, co nastąpiło w dniu 14.04.2017 r. – jeszcze przed otrzymaniem orzeczenia

KIO wraz z uzasadnieniem. Zamawiający nie dokonał ponownie czynności oceny ofert,

czemu dał wyraz wprost w treści informacji z 14.04.2017 r. oraz protokole postępowania.

Zamawiający nie uwzględnił okoliczności wskazanych przez Izbę w uzasadnieniu, w

szczególności w zakresie dotyczącym wyjaśnienia rażąco niskiej ceny.

Zarzut rażąco niskiej ceny nie był przedmiotem rozstrzygnięcia Izby w ramach postępowania

toczącego się pod sygnaturą akt KIO 478/17, albowiem pomimo podniesienia takowego

zarzutu przez Odwołującego Izba stwierdziła, iż nie będzie go rozpoznawać z uwagi na jego

przedwczesność z tej przyczyny, iż Odwołującemu nie była znana treść wyjaśnień Medcom,

zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa. Odwołujący dopiero w dniu 18.04.2017 r.

mógł zapoznać się z pełną treścią wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny złożonych w

pismach z dnia 13.02.2017 r. oraz 21.02.2017 r. Ich analiza wskazywać ma na ogólny

charakter informacji związanych z sytuacją faktyczną przedsiębiorcy, jego zapleczem

technicznym i technologicznym, które nie wskazują na żadne konkretne argumenty, tudzież

dowody uzasadniające obniżenie ceny ofertowej. Żadna z okoliczności nie daje przewagi nad

innymi wykonawcami biorącymi udział w postępowaniu, jak również nie wskazuje na

odmienną szczególną sytuację tego podmiotu. W szczególności zaplecze techniczne, w tym

dział badawczo-rozwojowy, generują dodatkowe koszty związane z ich funkcjonowaniem i

generują dodatkowe koszty dla podmiotu, który dotychczas nie sprzedał urządzeń

stanowiących przedmiot zamówienia. Wykonawca będzie zatem ponosił większe koszty

związane z dłuższym czasem realizacji zamówienia i koniecznością korzystania z większej

ilości nakładów (osobowych i materiałowych), wymagających zaprojektowania rozwiązania,

skonstruowania i jego przetestowania. Dopiero produkcja na większą skalę umożliwia

4

optymalizację kosztów, związaną z „efektem skali” i eliminowania tzw. problemów wieku

dziecięcego.

W części szczegółowej wyjaśnienia Medcom wskazał na miejsce produkcji (Warszawa), co

ma pozwolić na obniżenie kosztów o min. 5%. Ponadto, okoliczności które mają umożliwiać

obniżenie ceny to: sposób ustalania marży, sposób zarządzania firmą oraz posiadane

certyfikaty (o min. 2%), wykorzystanie własnego potencjału (o min. 20%), warunki dostaw (o

min. 15%). W ocenie Odwołującego wyjaśnienia te jako zbyt ogólne, nie mogły być uznane za

wystarczające.

Wobec takiego charakteru wyjaśnień Zamawiający pismem z dnia 21.02.2017 r. wezwał do

wyjaśnienia, czy zaoferowana cena zawiera wszelkie niezbędne koszty, a także złożenia

szczegółowych wyjaśnień poszczególnych czynników mających wpływ na wysokość ceny. W

piśmie z dnia 27.02.2017 r. wykonawca jedynie częściowo odniósł się do pytań

Zamawiającego.

Odwołujący przedstawił swoje stanowisko w odniesieniu do opisanych w wyjaśnieniach

sytuacji i wyliczenia kosztów w formie zestawienia tabelarycznego. Odwołujący analizując

wyjaśnienia złożone Zamawiającemu wskazał na:

- brak uwzględnienia kosztu zakupu modułu do komunikacji w wysokości 1000 zł. (pkt 1 a);

- brak uwzględnienia wszystkich kosztów związanych z użyciem monitora rezystancji izolacji

(ogranicznika przepięć, dioda z radiatorem) i zaniżeniu kosztu samego monitora (pkt 1b);

- brak uwzględnienia kosztów drugiego stycznika w wysokości 1450 zł. (pkt 1c);

- niezgodność z siwz, gdyż zastosowane złącze Phoenix EV-T2M4CC-DC125A-6 nie

zapewnia możliwości ładowania dwóch autobusów jednocześnie (pkt 1d);

- nierynkowy koszt realizacji oprogramowania Medcom, zaniżony o min. 4100 zł (pkt 1e);

- zaniżony koszt ładowarki wyposażonej w pomiar energii (pkt 1f);

- zaniżony koszt wykonania obudowy produkcji Medcom o 500 zł (pkt 1 g);

- zaniżone koszty zabezpieczenia ładowarek - koszty kluczyków 2000 zł. (pkt 1h).

Odwołujący odniósł się również do poszczególnych kosztów wymienionych w tabeli nr 2

wyjaśnień Medcom z 27.02.2017 r. i wskazał na te elementy przedmiotu zamówienia, których

koszty bądź nie zostały uwzględnione, bądź zostały przyjęte na poziomie, który ocenił jako

nierynkowy. Dotyczy to elementów koniecznych komponentów ładowarek, które nie zostały

wskazane w wyjaśnieniach (Zamawiający o nie się nie zapytał), a które są niezbędne do

wykonania zamówienia (pkt 2), których wartość oszacował na łączną kwotę 3000 zł. (nie

uwzględnione w kosztach urządzeń). W jego ocenie nie zostały również uwzględnione pełne

koszty transportu, gdyż Wykonawca nie uwzględnił w kwocie 400 zł kosztów załadunku i

rozładunku z wykorzystaniem HDS lub innego urządzenia umożliwiającego rozładunek w

5

miejscu dostawy w wysokości 210 zł. (pkt 6). Jego zastrzeżenia wywoływały również koszty

przeglądów gwarancyjnych, wskazane w kwocie 1600 zł, której wyliczenie nie zostało

wyjaśnione, a według wiedzy Odwołującego minimalny koszt tego elementu zobowiązania

wynosi 2315 zł, co powoduje zaniżenie kosztów w tej pozycji o 715 zł. (pkt 9). Odwołujący

wyliczył wyższe koszty instalacji niż wskazane w kwocie 700 zł, co uzasadniał koniecznością

dostawy w dwóch transportach, dla pierwszej partii (6 szt.) oraz drugiej partii (2 szt.),

przyjmując nie zbędny czas 4 godzin dla instalacji 1 szt. ładowarki przez dwie osoby. Na tej

podstawie wyliczył koszty uwzględniając koszty dojazdu (600 km), noclegi, diety, koszty

pracy, wynajem dźwigu, materiałów i narzędzi, dla pierwszego etapu na kwotę 1200 zł, a dla

drugiego etapu 1459,50 zł. Medcom koszty te natomiast wskazał w kwocie 700 zł (pkt 10).

Odnośnie kosztów serwisowania i usuwania wad (pkt 11) w ocenie Odwołującego Medcom

nieprawidłowo ustalił koszty (1.630,90 zł) przyjmując jako wskaźnik inne produkty, które

produkuje i rozwija od lat. Wprowadzając na rynek nowe urządzenia, a takim mają być

ładowarki „plug-in”, powszechnie wiadomym jest, iż będą one bardziej awaryjne, bowiem

naturalną konsekwencją procesu produkcji jest eliminacja ujawnianych, powtarzających się

wad. Ponadto, w jego ocenie, nie został uwzględniony koszt wymiany złącza Combo 2, dla

którego producent daje gwarancję 2 lat, przy ograniczonej liczbie cykli łączeń. Według wiedzy

Odwołującego złącze to wymaga wymiany przynajmniej jeden raz w okresie gwarancji.

Zamawiający wymaga udzielenia gwarancji na 5 lat, co powoduje niedoszacowanie kosztów

w wysokości 2580 zł x 2 (pkt 12). Medcom świadomie pominął koszty utrzymania serwisu

oprogramowania (wskazał 0zł), w sytuacji gdy powszechnym wiadomo, iż przy wykonywaniu

dedykowanego oprogramowania (jak ma to miejsce w niniejszym postępowaniu) nie ma

możliwości jego wykonania, w sposób który nie będzie wymagał późniejszego nadzoru i

usuwania ujawnionych wad lub usterek. Całkowity koszt utrzymania na jedną ładowarkę

wynosi 2.575 zł. Oświadczenie, w którym Medcom wskazuje, iż nie będzie świadczył usługi

utrzymania oprogramowania przesądza o niezgodności oferty z siwz (pkt 13). Przyjęte przez

Medcom koszty odbiorów dla etapu I i II (poz. 14) w wysokości 400 zł, podobnie jak koszty

instalacji, zostały zaniżone. Odwołujący wyliczył ich wysokość odrębnie dla każdego z etapów

przyjmując czas niezbędny 3 godzin na 1 szt. ładowarki dokonywany przez dwie osoby na

łączną kwotę 6586 zł/8 szt., co daje koszt jednostkowy 823,25 zł i wskazuje na zaniżenie tej

pozycji o 423,25 zł. W związku z szeregiem nieuwzględnionych lub zaniżonych kosztów

niezbędnych do realizacji przedmiotu umowy, cena oferty jest rażąco niska, nie tylko bowiem

nie uwzględnia jakiegokolwiek zysku , ale wyjaśnienia Wykonawcy wprost wskazują, iż nie

uwzględnił on szeregu niezbędnych do poniesienia kosztów.

W jego ocenie, przy braku wskazania dowodów na potwierdzenie zaoferowanej ceny, nie

można przyjąć jako wiarygodnego wyjaśnienia poziomu zaoferowanej ceny, co prowadzić

6

powinno do stwierdzenia braku obalenia domniemania rażąco niskiej ceny i odrzucenia oferty.

Zaniechanie należytego zbadania oferty i jej odrzucenia stanowi o naruszeniu art. 90 ust. 1 -3

Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz art. 7 ust. 1 i 3 poprzez nierówne traktowanie

wykonawców.

W oparciu o przedstawione w wyjaśnieniach z dnia 27.02.2017 r. informacje szczegółowe

dotyczące budowy oraz planowanych do użycia komponentów, Odwołujący wskazał na

niezgodności z treścią siwz.

W celu zapewnienia zgodności urządzeń z normą PN-EN 61851-24 konieczne było użycie

protokołu komunikacji zgodnego z normą. W wyjaśnieniach wskazano na protokół CAN, który

może być wykorzystany ale wymaga wtyczki CHAdeMO. Zamawiający w siwz wymagał

zastosowania wtyczki Combo 2, do której odpowiednia norma PN-EN 61851-24 bazuje na

komunikacji PLC. Co więcej, wymagane jest zastosowanie dwóch tego typu urządzeń

(możliwość jednoczesnego ładowania dwóch pojazdów), a wykonawca wskazał, iż jego

urządzenie wyposażone będzie jedne w taki element. Wniósł w tym zakresie o

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu energoelektroniki.

Dalej ponownie wskazał na elementy, które nie zostały uwzględnione w wyjaśnieniach

dotyczących ceny z pkt 1b, 1c (styczniki), 13 (koszty utrzymania serwisu oprogramowania).

Do postępowania odwoławczego przystąpił w dniu 26.04.2017 r. po stronie Zamawiającego

Wykonawca Medcom Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (określany jako Medcom).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o jego oddalenie.

Stanowisko Izby

Do rozpoznania odwołania zastosowanie znajdowały przepisy ustawy Prawo zamówień

publicznych obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, (tekst

jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 2164 ze zm.), w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z

dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych

innych ustaw (Dz.U.2016.1020), zwanej dalej „Ustawą”.

Należy wskazać, iż Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia, jako jeden z dwóch

Wykonawców, którzy złożyli ofertę w postępowaniu zakończonym wyborem oferty

konkurencyjnej. Odwołaniem zmierza on do wykazania podstaw do odrzucenia oferty

Medcom i powtórzenia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, co prowadziłoby do

sytuacji, w której tylko jego oferta podlegałaby ocenie i wyborowi. W świetle powyższego,

należało przyjąć, iż sytuacja Odwołującego wymaga podjęcia czynności prawnych w postaci

wniesienia odwołania, które służy ochronie jego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz

7

przeciwdziała niekorzystnym dla tego Wykonawcy czynnościom Zamawiającego podjętym w

postępowaniu (art. 179 ust. 1 Ustawy).

Na podstawie treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz), oferty Medcom,

wyjaśnień tego Wykonawcy z dnia 13 i 27 lutego 2017 r., dowodów złożonych na rozprawie

oraz prezentowanych stanowisk, Izba dokonała ustaleń faktycznych stanowiących podstawę

do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie podniesionych zarzutów.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż Odwołujący przed skierowaniem odwołania na rozprawę

wycofał część zarzutów, tj. opisanych w pkt. 1 i 2 odwołania, związanych z brakiem

wykonania całości obowiązków nałożonych na Zamawiającego wyrokiem KIO z dnia

10.04.2017 r. (sygn.. akt KIO 478/17 i KIO 503/17). Podtrzymał natomiast zarzuty związane z

wyborem oferty Medcom z pominięciem okoliczności wskazujących na podstawę do jej

odrzucenia, jako niezgodnej z siwz oraz zawierającej rażąco niską cenę w stosunku do

przedmiotu zamówienia (art. 89 ust. 1 pkt 2 i 4 Ustawy).

Izba rozpoznała odwołanie w zakresie podtrzymanych zarzutów, w tym zarzut rażąco niskiej

ceny, który wcześniej nie był przedmiotem rozpoznania Izby w wyroku z dnia 10.04.2017 r.

(sygn.. akt KIO 478/17 i KIO 503/17), a jego ponowne podniesienie w obecnym odwołaniu

opiera się na treści wyjaśnień odtajnionych i udostępnionych Odwołującemu w ramach

powtórzonych przez Zamawiającego czynności w postępowaniu.

W postępowaniu oferty złożyło dwóch wykonawców: Odwołujący i Medcom, oferując

wykonanie zamówienia za cenę: 682.896,00 zł. brutto (Medcom) oraz 1.131.600,00 zł. brutto

(Odwołujący). Zamawiający oszacował wartość zamówienia na kwotę 1.200.000,00 zł.

(1.476.000,00 zł. brutto), co stanowi równowartość 287.432,03 euro i było poprzedzone

badaniem rynku dostawców ładowarek do ładowania autobusów elektrycznych. Zamawiający

zwracał się do potencjalnych podmiotów, jakie wskazał producent autobusów (Solaris) o

wskazanie, celem oszacowania wartości planowanego zamówienia, szczegółowych cen

jednostkowych ładowarek o parametrach odpowiadających planowanym do zakupu

ładowarek i ich ilości (8 sztuk). Zamawiający przedłożył pisma z 9.08.2016 r. skierowane do

APS Energia S.A, EC Enegineering Sp. z o.o., Ekoenergetyka - Polska Sp. z o.o.,

Energotronic – Polska Sp. z o.o., Enika Sp. z o.o., Medcom Sp. z o.o., Garo Polska Sp. z o.o.

oraz uzyskane odpowiedzi od: Medcom (cena budżetowa netto: 99.000,00 zł – za 8 szt.

ładowarek 100A i 269.000,00 – za 5 szt. ładowarek 300A, do których należy doliczyć koszt

stacji przyłączeniowej pantografu i słup podtrzymujący stację orientacyjnie wynoszący

odpowiednio 37.000 zł i 21.500 zł netto); Energotronic – Polska (1.120.000,00 zł netto – 8 szt.

stacji ładowania 90 kW i 1.575.000,00 zł netto – 5 szt. stacji ładowania 180 kW).

8

Odwołujący zwrócił się do Zamawiającego pismem z dnia 20.02.2017r., w którym

prezentował stwierdzone samodzielnie, po zapoznaniu się z treścią oferty Medcom,

podstawy do uznania, iż Wykonawca nie wykazał spełnienia warunków udziału w

postępowaniu (pkt 1) oraz zaoferował rażąco niską cenę, co powinno być przedmiotem

wyjaśnienia w trybie art. 90 ust. 1 Ustawy (pkt 2). W pkt 2 pisma Odwołujący szczegółowo

wskazał, jakie elementy oferty Medcom wymagają wyjaśnienia, jako mające wpływ na

wysokość ceny i oczekiwał od Zamawiającego zwrócenia się do Wykonawcy o podanie

rozbicia ceny na poszczególne składniki. W pkt 3 pisma zastrzegł, iż informacje zawarte w

przedmiotowym piśmie stanowią jego tajemnicę przedsiębiorstwa.

Zamawiający występując do Medcom pismem z dnia 02.02.2017 r. o wyjaśnienie kalkulacji

ceny, niższej o 53,73% od szacowanej wartości zamówienia, przywołał treść przepisu art. 90

ust. 1 i 1a Ustawy, bez wskazywania konkretnych informacji odnoszących się do przedmiotu

zamówienia. Następnie, pismem z dnia 21.02.2017 r. zwróciła się ponownie o udzielenie

precyzyjnych wyjaśnień, prezentując elementy oferty, na jakie wskazał Odwołujący w piśmie

z 20.02.2017 r.

Medcom składał wyjaśnienia odpowiednio w piśmie z 13.02.2017 r. i 27.02.2017 r.,

zastrzegając informacje w nich zawarte jako tajemnica przedsiębiorstwa. Zamawiający,

zgodnie z wyrokiem KIO z dnia 10.04.2017 r. (sygn.. akt KIO 478/17 i KIO 503/17), odtajnił

wyjaśnienia w całości.

W wyjaśnieniach z dnia 13 lutego 2017 r. Medcom prezentował ogólne informacje, w których

odnosił się do wykładni przepisu art. 90 ust. 1 Ustawy, a także odnosił się do jego pozycji na

rynku jako producenta energoelektroniki (tj. doświadczenia, kadry pracowniczej), zaplecza

technicznego (w tym działu badawczo-rozwojowego, know-how). Jako wyjaśnienia

szczegółowe prezentował czynniki wraz z ich krótkim omówieniem: kompleksowa produkcja

ładowarek (pozwala obniżyć koszty o co najmniej 5%), sposób ustalania marży (uzależniona

od średniorocznej wartości realizowanych kontraktów), sposób zarządzania spółką (normy

jakościowe, optymalizacja zatrudnienia, pozwalające obniżyć koszty o co najmniej 2%),

potencjał własny (kadra licząca ok. 230 osób, w tym konstruktorzy i projektanci, przez co nie

ma potrzeby zlecania prac na zewnątrz, a co pozwala obniżyć koszty o co najmniej 20%),

korzystne warunki od dostawców i kontrahentów (polityka wobec dostawców i

podwykonawców pozwala na utrzymanie stałych upustów cenowych i rabatów, które

obniżają koszty zakupu produktów i półproduktów nawet do 25%; logistyka, a także pozycja

na rynku największego polskiego odbiorcy elementów energoelektronicznych takich jak

kondensatory polipropylenowe oraz tranzystory IGBT, łącznie wpływające na obniżenie ceny

w postępowaniu o co najmniej 15%).

9

W wyjaśnieniach z 27 lutego 2017 r. prezentował informacje odnosząc się do elementów

wskazanych w zapytaniu Zamawiającego z 21.02.2017 r. w dwóch tabelach nr 1 (dotyczące

pkt 1 ppkt a-i pisma Zamawiającego) oraz tabela nr 2 (dotyczące pkt 1-17 pisma

Zamawiającego). Zachowując tą samą systematykę Odwołujący prezentował argumentację

własną w odwołaniu oraz na rozprawie, odnosząc się do poszczególnych elementów z obu

tabel stanowiących wyjaśnienie elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny.

Dalszą argumentację stron oraz uczestnika postępowania uwzględniono przy omówieniu

poszczególnych elementów oferty, które były przedmiotem zarzutów.

Uwzględniając powyższe Izba zważyła.

Odwołanie podlega oddaleniu w całości.

Zarzuty kierowane wobec czynności Zamawiającego związane są z oceną wyjaśnień

złożonych przez Medcom w trybie art. 90 ust. 1 Ustawy, z których wynikać mają podstawy do

uznania oferty wybranej za niezgodną z treścią siwz oraz zawierającą rażąco niską cenę.

Ad. Tabela nr 1 wyjaśnień z 27.02.2017 r.

Pkt 1 lit. a - mechanizm komunikacji stanowić ma element oferty, który świadczy o braku

zgodności z pkt 3.3.7 siwz oraz potwierdza zarzut rażąco niskiej ceny.

Zgodnie z pkt 3.1.3.2 (wymagane parametry techniczne) Zamawiający określił interfejs

komunikacyjny – komunikacja CAN Low Speed – 1 przewodowa, realizowana po pinie PP.

Zamawiający opisał w siwz wymagania dotyczące spełniania norm, w tym normy PN-EN

61851-24 – system przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – część 24: cyfrowe

przesyłanie danych pomiędzy stacją prądu stałego ładowania elektrycznych pojazdów

drogowych i pojazdem elektrycznym w celu kontroli ładowania prądem stałym (pkt 3.3.7

siwz). Strony w ten sam sposób rozumiały wymagany parametr techniczny – komunikację

CAN Low Speed, jako komunikację nienormalizowaną, tj. nie objętą normą PN-EN 61851-24,

która opisuje dwa protokoły komunikacji: CAN (hight Speer) - używana w samochodach

osobowych lub lekkich ciężarowych o napięciu pracy do 500 V d.c. oraz PLC. Ponieważ

Zamawiający w pkt 3.1.3.2 siwz wskazał napięcie ładowania przedziałem 500-800 V,

koniecznym w ocenie Odwołującego, było zastosowanie rozwiązania wykorzystującego

protokół PLC, tak aby oferta odpowiadała wymaganiom normy PN-EN 61851-24. W jego

ocenie, zastosowanie komunikacji Can Low Speed, nienormalizowanej prowadziło do tego,

że należało przyjąć rozwiązanie, które wykorzystuje oba protokoły komunikacji tj. Can Low

Speed oraz protokół zgodny z PN-EN tj. PLC.

Zamawiający natomiast odmiennie rozumiał zapisy siwz, uznawał bowiem, iż parametry

techniczne (komunikacja CAN Low Speed) mają pierwszeństwo, a wskazanie w siwz na

10

wymóg spełniania normy PN-EN ma charakter pomocniczy. O zgodności oferty Medcom

świadczyć ma również odpowiedź na pytanie nr 3 z 20.01.2017 r., w której Zamawiający

potwierdził, iż wszystkie pojazdy (autobusy) będą poprawnie pracować w oparciu o protokół

CAN Low Speed i jest to rozwiązanie wystarczające. Zdaniem Zamawiającego nie było

obowiązku zaoferowania rozwiązania, które uwzględniałoby dwa niezależne protokoły (CAN

Low Speed i PLC). Zamawiający na rozprawie przedłożył korespondencję, jaką prowadził z

producentem autobusów (Solaris), w której określone zostały parametry ładowania baterii,

m.in. komunikacji CAN Low Speed – 1przewodowa realizowana po pinie PP.

Odwołujący wnosił o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność braku

zgodności oferty Medcom z siwz. Izba nie uwzględniła wniosku Odwołującego, gdyż teza,

której dotyczyć miałaby opinia nie była przydatna do rozstrzygnięcia o zgodności oferty

Medcom z siwz. Odwołujący wiązał bowiem skutek niezgodności oferty swiz z koniecznością

jednoczesnego zapewnienia protokołu CAN Low Speed oraz protokołu PLC, co nie było

zasadniczo spornym w sprawie, gdyż Medcom zaoferował wyłącznie komunikację z

wykorzystaniem protokołu CAN Low Speed. Przeprowadzenie tego dowodu zmierzałoby

zatem do przewlekłości postępowania, a dodatkowo ocena biegłego nie przesądzałaby o

potrzebie uznania oferty Medcom za niezgodną z siwz.

W ocenie Izby, zasadniczym dla rozstrzygnięcia było odniesienie się do zapisów siwz,

których prawidłowa interpretacja była konieczna dla oceny oferty Medcom. Izba uznała, iż

rozwiązanie, które wykorzystuje komunikację wyłącznie po protokole CAN Low Speed,

spełnia warunki techniczne, co oznacza, że oferta jest zgodna z siwz. Skoro Zamawiający

opisał w siwz wprost rozwiązanie nieznormalizowane, to odwoływanie się w tym zakresie do

normy PN-EN 61851-24, musiało prowadzić by do sprzeczności zapisów siwz., które należy

interpretować całościowo jako spójne i pozwalające na zaoferowanie rozwiązania, które

będzie pozwalało na komunikację z pojazdami Solaris. Mając na uwadze jednoznaczną

odpowiedź na pytanie nr 3 z 20.01.2017 r., próba odmiennej wykładni zapisów siwz,

prezentowana wyłącznie na potrzeby postępowania odwoławczego, nie mogła być uznana

za skuteczną i przekonującą. Opisane w pkt 3.1.3.2 siwz parametry techniczne były

jednoznaczne w opisie protokołu komunikacji CAN Low Speed i czyniły argumentację

Odwołującego zmierzającą do nadania im odmiennego znaczenia, bezzasadną. Gdyby

bowiem intencją Zamawiającego było zapewnienie komunikacji równocześnie po dwóch

niezależnych protokołach, to taką odpowiedź udzieliłby w piśmie z 20.01.2017 r. Samo

odesłanie do normy PN-EN, która zawiera szereg wytycznych, bez sprecyzowania, któremu

z nich należy dać pierwszeństwo przed jednoznacznymi zapisami siwz, wskazującymi na

istotne dla Zamawiającego cechy rozwiązania dedykowanego do zakupionych już

autobusów, nie mogło skutecznie modyfikować parametru technicznego.

11

W świetle powyższego zarzut niezgodności oferty Medcom z siwz oparty na tej podstawie

faktycznej nie zasługiwał na uwzględnienie.

Odwołujący dodatkowo wskazywał na brak uwzględnienia kosztu modułu do komunikacji

PLC, wymaganego zgodnie z normą PN-EN. Izba mając na uwadze wykładnię siwz

prezentowaną powyżej uznała, iż okoliczność ta nie wpływa na ocenę oferty, gdyż protokół

PLC nie będzie wykorzystywany w rozwiązaniu Medcom, a tym samym nie ma potrzeby

badania wysokości kosztu zakupu modułu, którego Odwołujący nie potrafił jednoznacznie

określić (w odwołaniu wskazywał na kwotę 1.000 zł, by następnie na rozprawie podnosić ten

koszt do wysokości 8.000 zł). Izba pominęła tą okoliczność, jako nieistotną dla oceny oferty

Medcom.

Pkt 1 lit. b – monitor rezystancji izolacji isoEV425+AGH420 – w ocenie Odwołującego koszt

zakupu wskazany w wyjaśnieniach w wysokości 1450 zł/sztuka jest nierynkowy, a ponadto

konieczne było uwzględnienie elementów koniecznych do użycia: ogranicznik przepięć oraz

diod z radiatorem (2 szt.).

W wyjaśnieniach Medcom wskazało dla tej pozycji koszty na poziomie 1450 zł x 2 szt. dla

monitora rezystancji izolacji isoEV425+AGH420 lub inny równoważny. Proponowane

rozwiązanie ma być zgodne z normą PN-EN 61851-1 (wymagania ogólne) i PN-EN 61851-

23 – System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – część 23: Stacja

ładowania pojazdów elektrycznych prądu stałego, co było opisane w siwz w pkt 3.2.3 i 3.2.6

przez wskazanie na normy i specyfikacje.

Odwołujący przedstawił jako dowód ofertę jedynego na Polskę przedstawiciela producenta

monitora Bender na kwotę nie mniejszą niż 400 euro (po przeliczeniu wg średniego kursu

4,25 stanowi równoważność 1700 zł.). Ponadto załączył tłumaczenie normy PN-EN 61851-

23, str. 21 i 25 (pkt 11.4.101 oraz pkt 101.1.5), z których wynika konieczność zastosowania

urządzeń ochrony przed niekontrolowanym odwrotnym przepływem mocy z pojazdu oraz

zmniejszenia przepięcia do pojazdu elektrycznego do znamionowego impulsu napięciowego

o wartości 2 500 V.

Przystępujący (Medcom) w piśmie procesowym wyjaśniał, iż zaoferuje produkt własnej

produkcji, którego koszty są znacznie niższe i określa je na poziomie 400, 500 zł.

Odnosząc się do tej podstawy zarzutu należy zauważyć, iż przywołane normy PN-EN nie

precyzują konkretnych rozwiązań, stąd wiedza Odwołującego o możliwych do zastosowania

rozwiązaniach stanowić miała jedyne źródło dowodu potwierdzającego niezgodność oferty

Medcom z siwz. Oceniając argumentację stron Izba miała na uwadze treść wyjaśnień, w

których Wykonawca wskazał obok produktu opisanego oznaczeniem producenta na

12

rozwiązanie równoważne (własne), jak również cel złożonych wyjaśnień, jakim było

wykazanie Zamawiającemu, iż cena zaoferowana za przedmiot zamówienia (ładowarki) jest

rynkowa. Wskazanie na wartości poszczególnych elementów przyjętych do kalkulacji ceny,

nie stanowiło szczegółowego opisu rozwiązania, a zostało podyktowane zakresem

wezwania, który wynikał z wcześniejszego pisma Odwołującego. Zamawiający w żadnym

momencie (również w ofercie) nie oczekiwał podania nazw poszczególnych komponentów w

celu oceny zgodności oferty z siwz, stąd Izba uznała, iż nie można pomijać kontekstu w

jakim informacje zostały wskazane w wyjaśnieniach. Odwołujący próbował nadać

wyjaśnieniom inne znaczenie, z pominięciem zakresu wezwania Zamawiającego, który nie

oczekiwał przedstawienia szczegółów technicznych oferowanego rozwiązania na wzór

kosztorysowego, szczegółowego wymienienia wszystkich elementów/komponentów

potrzebnych do wykonania przedmiotu dostawy i ich szczegółowej wyceny. Brak informacji o

wszystkich technicznych urządzeniach, nie mógł zatem stanowić podstawy do uznania, iż

oferta nie obejmuje całości przedmiotu zamówienia, a taki wniosek formułował Odwołujący w

odniesieniu do kosztów urządzeń. Wykonawca składał wyłącznie informacje związane z

podstawą kalkulacji, która przyjmując, iż dostarczony element zostanie wyprodukowany

przez Medcom, była wiarygodna. Odwołujący przedstawiając ofertę przedstawiciela

producenta innego urządzenia pominął możliwość, jaką posiada Wykonawca będący

producentem urządzeń oferowanych w tym postępowaniu, czyli skorzystania z własnych

rozwiązań. Nawet jeżeli w wyjaśnieniach pojawiła się informacja o innym produkcie, to

wskazanie na inne rozwiązanie równoważne również zostało zamieszczone i nie powinno

być pomijane, szczególnie jeżeli zamierza się wyciągać dalej idące wnioski, niż te związane

z ustaleniem, czy cena oferty nie jest rażąco niska.

W świetle powyższego Izba uznała, iż zarzut niezgodności oferty Medcom oraz rażąco

niskiej ceny oparty na tej podstawie nie zasługiwał na uwzględnienie.

Ad 1lit. c – styczniki – brak uwzględnienia kosztu dodatkowego stycznika stanowić ma

podstawę do stwierdzenia zaniżenia kosztów o min. 1450 zł oraz dowodzić niezgodności

oferty z siwz. Według wiedzy Odwołującego należało zastosować dwa styczniki, tak aby

rozwiązanie było zgodne z normą PN-EN 61851-23 (pkt 101.1.5).

Izba uznała, iż wyjaśnienia w tym zakresie miały na celu wykazanie, iż oferta zawiera koszty

związane z posiadaniem przez urządzenia ładujące dwóch wyjść z możliwością

równoczesnego ładowania dwóch autobusów (moc do 40 kW każdy) lub jednego (moc do 85

kW), co zostało wskazane jako parametr techniczny w pkt 3.1.3.2 siwz. Medcom wskazał, iż

zastosuje rozwiązanie przez instalację dwóch złącz CCS Typ 2, stycznika, sterowania i

modułów komunikacyjnych z ppkt A. Koszt całkowity przedstawiono ppkt A, ppkt D + koszt

stycznika 1450 zł.

13

Odwołujący wnioskował z tego opisu, iż rozwiązanie zakłada użycie jednego stycznika, co

będzie stwarzało zagrożenie porażenia prądem, a do zapewnienia bezpiecznych warunków

w trakcie ładowania autobusu konieczne byłoby zastosowanie 3 styczników do

jednoczesnego ładowania 2 autobusów. Na pytanie Przewodniczącej o wskazanie w jaki

sposób jego twierdzenie o konieczności zastosowania 3 styczników dla zapewnienia

jednoczesnego ładowania 2 autobusów należy odnieść do wymagania SIWZ, zacytowanego

w tabeli zdanie 1, w którym mowa jest o wyposażeniu ładowarki w 2 wyjścia z możliwością

równoczesnego ładowania 2 autobusów do 40 KW lub 1 do 85 KW wskazał, iż zawiera ono

łączną alternatywę czyli „lub” użyte w opisie oznacza „i”.

Medcom na rozprawie przedłożył schemat poglądowy z zaznaczonym stycznikiem S1

(dwubiegunowy), który służyć ma zapewnieniu jednoczesnej pracy 2 modułów, czyli

ładowania jednego autobusu mocą 80 kW. Na schemacie zaznaczono także dwa styczniki

(po jednym w każdym module) na wyjściu, których koszt miał być uwzględniony w kosztach

materiałów (tabela nr 2 poz. 1).

Izba oddaliła w tym zakresie odwołanie, gdyż wnioski o braku uwzględnienia kosztów

dodatkowych styczników, jakie formułował Odwołujący nie miały oparcia w zgromadzonym

materiale dowodowym. Przede wszystkim, wyjaśnienia dotyczące tego elementu nie miały

na celu wykazania ilości styczników, ale potwierdzenie, iż rozwiązanie oferowane będzie

umożliwiało jednoczesne ładowanie dwóch pojazdów, zgodnie z wymaganiami siwz i temu

służyło wskazanie na stycznik (S1). Brak precyzyjnej informacji o budowie obwodu, nie mógł

w tej sytuacji prowadzić do negatywnych wniosków, gdyż Wykonawca nie był zobowiązany,

ani w ofercie, ani w wyjaśnieniach opisywać szczegółowo rozwiązania. Ponadto, wyjaśnienia

jakie złożył Medcom na rozprawie były spójne i przekonujące do tego, aby przyjąć, iż

informacja o jednym styczniku dotyczyła stycznika dwubiegunowego, który pozwala osiągnąć

funkcjonalność oczekiwaną przez Zamawiającego, tj. ładowania mocą 80 kW.

Ad. 1 lit d – złącze PHOENIX EV-T2M4CC – ma wskazywać na niezgodność z siwz, gdyż

nie zapewnia możliwości ładowania dwóch autobusów jednocześnie (pkt 3.1.3.3 siwz), a

zatasowany kabel 6m jest za krótki.

W wyjaśnieniach wskazano na zastosowanie złącza PHOENIX EV-T2M4CC DC125A-6,

OM50ESBKOO w ilości dwóch sztuk, (koszt około 2.580 zł x 2 sztuki). Odwołujący nie

zgłaszał zastrzeżeń, co do wysokości kosztów przyjętych dla tej pozycji.

Oddalając odwołanie w tym zakresie Izba uznała, iż podstawa zarzutu wynika z dowolnej

interpretacji wyjaśnień, które nie służyły szczegółowemu opisowi rozwiązania, ale wykazaniu

kosztów, których wysokość przyjęta do kalkulacji nie była przez Odwołującego

kwestionowana. Odwołujący pominął przede wszystkim informację o ilości złączy, które

14

zostały uwzględnione w kalkulacji, tj. 2 sztuk, co czyniło jego argumentację wybiórczą i

nieprzekonującą. Długość kabla, jako nowa okoliczność, nie wskazana wcześniej w

odwołaniu, stanowiła o rozszerzeniu podstawy zarzutu i na podstawie art. 192 ust.7 Ustawy

została przez Izbę pominięta. W świetle powyższego odwołanie w tym zakresie nie zostało

uwzględnione.

Ad. 1 lit. e – oprogramowanie produkcji Medcom – Odwołujący kwestionuje koszt przyjęty w

kalkulacji, jako nierynkowy (1500 zł dla jednej ładowarki). Zarówno w odwołaniu jak i w

piśmie procesowym odnosił się do pracochłonności, która generuje wysokie koszty

wytworzenia oprogramowania, na które składają się koszty pracy programisty. Złożona na

rozprawie oferta firmy zewnętrznej prezentować ma rzeczywiste koszty wytworzenia

produktu, dla którego szacowana ilość roboczogodzin wynosić ma 700. Dodatkowo

Odwołujący przedłożył ofertę Medcom złożoną w postępowaniu dla MPK Kraków z ceną

przekraczającą 190.000,00 zł za system zarządzania stanowiskami ładowania. Własne

koszty Odwołujący oszacował przyjmując 500 roboczogodzin przy potrzebie stworzenia od

początku oprogramowania. Wskazywał przy tym, iż mając własne oprogramowanie można

ograniczyć koszty, co sam uwzględnił. Zakłada, iż Przystępujący, który zaoferował w innym

postępowaniu dostawę oprogramowania za kwotę 191 800 zł mógł ograniczyć koszty, do

poziomu nie niższego, niż dla ilości 350 godzin (zaglądając, że na potrzeby tego

postępowania oprogramowanie wymagać będzie połowę mniej funkcjonalności), co

generowałoby koszt na poziomie 105 000 tj. ok 13 000 za ładowarkę. Na pytanie o

wskazanie w jakiej wysokości sam skalkulował koszt oprogramowania, wskazał na poziom

odpowiadający ok 136 godzinom potrzebnych na dostosowanie oprogramowania.

Przystępujący na rozprawie wyjaśnił, iż kalkulując koszty oprogramowania, podobnie jak

Odwołujący założył możliwość dostosowania posiadanego oprogramowania, szacując

pracochłonność na poziomie 40 godzin, tj. 12.000 zł dla 8 ładowarek.

Oddalając odwołanie w tym zakresie Izba uznała, iż przedłożona oferta podmiotu

zewnętrznego nie jest dowodem, który miałby znaczenie, gdyż nie pozwala ocenić w jaki

sposób koszty oprogramowania kształtowałyby się zakładając jedynie potrzebę

dostosowania posiadanego produktu, a nie jego zakup, jako gotowego produktu od podmiotu

zewnętrznego. Izba uznała, iż zasadniczo koszt wskazany przez Medcom jest wiarygodny,

co wynika pośrednio z wyjaśnień samego Odwołującego, który podobnie oszacował koszt

dostosowania oprogramowania na poziomie 13.000 zł za ładowarkę. Ponieważ Odwołujący

nie przedstawił żadnego logicznego uzasadnienia dlaczego koszt ten należy powiększyć

przez ilość zamawianych ładowarek, Izba uznała, iż szacunek przystępującego na poziomie

12.000 zł dla 8 ładowarek, jest wiarygodny. Skoro zasadniczo oprogramowanie jest jedno

wspólne dla wszystkich zamawianych sztuk ładowarek, to koszty dostosowania

15

oprogramowania należy podzielić na ilość dostarczanych ładowarek, a nie go sztucznie

podwyższać. Ponieważ Przystępujący jest producentem oprogramowania, nie musi

zakupywać większej ilości licencji, a jego realne koszty związane są z pracami programisty,

który dostosuje użytkowane dotychczas oprogramowanie, na co wskazywał sam

Odwołujący. W ocenie Izby, koszty wyliczane przez Odwołującego na poziomie raz 10.000

zł/sztuka, a raz 13.000 zł/sztuka, nie przystają do oferty Medcom, jak i jego własnej. Na

pytanie o wskazanie kosztów jakie sam przyjął dla tej pozycji odniósł się wyłącznie do liczby

roboczogodzin, jakich wymagać będzie dostosowanie oprogramowania, o ponad połowę

mniejszą, tj. 136 rbh, od ilości godzin, jakie powinien uwzględnić Medcom przy pracach

dostosowawczych (350 rbh). Jednocześnie w żaden sposób nie wyjaśnił przyczyn dla tak

znaczącej różnicy pracochłonności w pracach przystosowawczych. Takie niejednoznaczne

deklaracje Odwołującego nie mogły mieć znaczenia, a brak spójności oświadczeń

składanych w odwołaniu i później na rozprawia, co do ustalenia poziomu kosztów, czynił

argumentację wybiórczą i nieprzekonującą. Izba przyjęła zatem, iż ilość godzin założona

przez Medcom, tj. 40 roboczogodzin ma pozwolić na przygotowanie oprogramowania na

potrzeby tego zamówienia. Przy braku dowodu przeciwnego Izba oddaliła odwołanie w tym

zakresie.

Ad. 1 lit. f – pomiar energii – Odwołujący kwestionuje koszt ustalony przez Medcom w

wysokości 860 zł, bez dalszej argumentacji. Jedyne na co wskazał to brak odpowiedzi na

wątpliwość Zamawiającego, jakiej dał wyraz w wezwaniu z 21.02.2017 r., gdyż odpowiedź

zawiera się wyłącznie w stwierdzeniu, iż ładowarka zostanie wyposażona w pomiar. Na

rozprawie podtrzymał stanowisko wyrażone w odwołaniu.

Zamawiający wzywając Medcom wskazał, iż oczekuje precyzyjnych informacji dotyczących

wyposażenia ładowarek w przyrządy pomiarowe (liczniki energii służące do pomiaru

pobranej energii elektrycznej podczas procesu ładowania, zarówno przez autobus, jak i

stacje ładowania – wymaganie siwz 3.1.2.2. i odpowiedź Zamawiającego na pytanie 5 z dnia

20.01.2017 r.).

W wyjaśnieniach Medcom wskazał, iż ładowarka wyposażona jest w pomiar energii:

pobranej energii przez ładowarkę i dostarczonej energii do autobusu. Koszt wskazując na

poziomie 860,00 zł.

Oddalając odwołanie w tym zakresie Izba uznała, iż Odwołujący nie wykazał zasadności

zarzutu braku właściwego oszacowania kosztów ograniczając swoje stanowisko do samego

zaprzeczenia poprawności wskazanych w wyjaśnieniach Medcom kosztów. Opieranie

wyłącznie na takim zaprzeczeniu zarzutu nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Z drugiej

strony Medcom na rozprawie przedstawił ofertę na licznik legalizowany, którego koszty

zakupu są niższe niż wskazane w wyjaśnieniach. Izba w tym stanie rzeczy nie miała podstaw

16

do uznania, iż koszty przyjęte do kalkulacji nie pokrywały realnych kosztów, jaki ponosić

miałby wykonawca realizując przedmiot zamówienia.

Ad. 1 lit. g – rozmiary obudów – Odwołujący wskazywał na brak uwzględnienia kosztów

dostosowania obudowy do niestandardowych wymiarów określonych przez Zamawiającego.

Podany koszt 3.850,00 zł stanowić ma wyłącznie koszt produkcji samej obudowy bez

kosztów zaprojektowania i przetestowania niestandardowej obudowy dostosowanej do

wymagań z pkt 3.1.3.3 siwz. Zdaniem Odwołującego, dostosowania wymagać będzie

obudowa przede wszystkim poprzez zapewnienie 2 wyjść, dostosowanie wymiarów oraz

paneli operatorskich do wymagań Zamawiającego, których koszty oszacował Odwołujący na

poziomie 4 tyś zł netto dla 8 sztuk ładowarek tj. 500 zł netto za sztukę w oparciu o założoną

pracochłonność. Łącznie 40 godzin dla działów konstruktorskich i technologicznych i cenie

netto za godzinę 100 zł. Odwołujący na rozprawie przedłożył fragment karty katalogowej

(załącznik nr 7), prezentującej standardowe obudowy Medcom, które wymagać będą

dostosowania z uwagi na ich nieodpowiednie wymiary i ilości złączy. Odwołujący zapoznał

się z produktem na targach i stąd stwierdza, że nie spełniają one wymagań Zamawiającego.

Zamawiający w wezwaniu z 21.02.2017 r. oczekiwał potwierdzenia uwzględnienia potrzeby

dostosowania obudów ładowarek do jego wymagań, w szczególności w odniesieniu do

ochrony przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi (wymagania 3.1.3.3. siwz).

Medcom w wyjaśnieniach wskazał na autorskie wykonanie Medcomu/ 30 letnie

doświadczenie w produkcji urządzeń. Standardowe obudowy produkcji MEDCOM nie

wymagają „dostosowania” aby spełniać wymagania Zamawiającego zgodnie z pkt 3.1.3.3.

Ochrona przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi zostanie zapewniona przez

obudowę. Przyjął koszty w wysokości 3850,00 zł.

Oddalając odwołanie w tym zakresie Izba uznała, iż podstawę zarzutu Odwołujący opierał na

własnym przekonaniu o braku możliwości zaoferowania obudowy dostępnej w ofercie

Medcom, spełniającej wymagania Zamawiającego, bez konieczności poniesienia

dodatkowych nakładów finansowych. Twierdzenia te jako gołosłowne nie mogły podważać

wyjaśnień producenta, który posiada pełną wiedzę o skali kosztów, jakie ponosi. Słusznie

Medcom zwrócił uwagę na pytanie Zamawiającego, który oczekiwał konkretnej informacji o

ochronie przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi. Pytanie nie wskazywało wprost na

konieczność potwierdzenia rozmiarów obudów, a zatem brak szczegółowej informacji o

parametrach zewnętrznych nie mógł obciążać Medcom negatywnymi konsekwencjami, na

jakie wskazywał Odwołujący, czyli uznania, iż wyjaśnienia nie potwierdzały wysokości

kosztów dostosowania rozmiaru obudowy.

17

Ad. 1 lit. h – zabezpieczenie ładowarek przed dostępem osób nieuprawnionych. Odwołujący

wyliczył koszt kluczyków dla 100 kierowców na poziomie 2.000 zł. Ponadto, kwestionował

aby samo wskazanie na panel operatorski było wystarczające do stwierdzenia, iż będzie on

pełnił rolę zabezpieczenia i nie będzie generowało żadnych dodatkowych kosztów. W ocenie

Odwołującego wyjaśnienia w tabeli nr 1 powinny zawierać wszystkie urządzenia –

podzespoły, wśród których nie wymieniono panelu operatorskiego.

Medcom opisał w wyjaśnieniach dwa rozwiązania: 1. Odblokowanie po wpisaniu pinu. Koszt

0 zł – ładowarka standardowo jest wyposażona w panel operatorski z wyświetlaczem i

klawiszami; 2. Stacyjka. Koszt 50 zł + kluczyki. Łącznie koszty dla zabezpieczenia jednej

ładowarki określił na poziomie 150 zł.

Izba oddaliła odwołanie w tym zakresie, gdyż wyliczony przez Odwołującego koszt

kluczyków stanowił jego indywidualną kalkulację przyjętą dla 100 kierowców, co nie odnosiło

się do warunku 3.1.3.3. siwz. Zamawiający nie wskazał w siwz potrzeby dostarczenia

konkretnej ilości kluczyków. Opisał jedynie jako wymagane zabezpieczenie przed dostępem

osób nieuprawnionych: na zewnątrz obudowy ładowarki należy zamontować urządzenie

ograniczające dostęp do uruchomienia ładowarki przez osoby nieuprawnione. Zalecane

rozwiązanie to dostęp do ładowarki po uprzednim wpisaniu kodu PIN lub użyciu żetonu

transporderowego (równolegle identyfikującego użytkownika) lub „stacyjka” na klucz

patentowy lub też inne skuteczne i pewne rozwiązanie techniczne przewidziane do

intensywnej eksploatacji. W przypadku gdy zabezpieczeniem tym będzie ww. żeton lub

stacyjka na kluczyk to wymagane będzie od Wykonawcy dostarczenie (na koszt

Wykonawcy) niezbędnej ilości tych kluczy lub żetonów dla kierowców Zamawiającego i

personelu technicznego. Jak wynika z przywołanych postanowień siwz, Zamawiający nie

narzucił konkretnego rozwiązania pozostawiając wykonawcy możliwość zastosowania

różnych skutecznych zabezpieczeń. Zaproponowane dwa rozwiązania Medcom generują

koszty ustalone przez tego Wykonawcę, przeciwko którym Odwołujący prezentował własne

wyliczenie oparte na wybranym swobodnie składniku, tj. potrzebnej ilości kluczyków. Przy

braku wiążących wytycznych Zamawiającego, co do ilości kluczyków, nie było podstaw do

przyjmowania niekorzystnej dla Medcom podstawy kalkulacji kosztów. W związku z

powyższym odwołanie nie mogło być uwzględnione.

W dalszej części, zastrzeżenia Odwołującego wynikają z analizy wyjaśnień prezentowanych

w tabeli nr 2 – w części pokrywających się z tabelą nr 1, ale w innym ujęciu, tj. poprzez

rozbicie ceny na poszczególne rodzaje kosztów. Zasadniczo, argumentacja prezentowana

powyżej zachowuje aktualność również w odniesieniu do argumentów Odwołującego

podnoszonych w kontekście składowych kosztów ujętych w tabeli nr 2. Uzupełniająco Izba

wskazuje, iż Odwołujący nie kwestionował kalkulacji ujętej w pozycji nr 1 – koszty materiałów

18

energoelektroniki (31.195,87 zł.), której to pozycji Medcom przypisuje istotny udział w

kosztach, jako stanowiących prawie połowę kosztów całej ładowarki. Odwołujący

kwestionował koszty poszczególnych urządzeń - podzespołów wchodzących w skład

produktu końcowego (poz. nr 2) – 17.440,72 zł. W odwołaniu oszacował koszt dodatkowych

elementów, których nie dotyczyły pytania Zamawiającego, a które są niezbędne do

wykonania przedmiotu zamówienia: zabezpieczenia wejściowe (rozłącznik+wkładki

bezpiecznikowe); stycznik mocy; gniazdo odkładcze Combo; wyłączniki nadprądowe i

różnicowo-prądowe osprzętu pomocniczego; zasilacze DC osprzętu dodatkowego; moduł

komunikacyjny z systemem; switch 4portowy; przetwornik temperatury wtyku ładowania;

szyny miedziane, okablowanie, złącza i tuleje, normalla; materiały montażowe do podłoża.

Łączną wartość tych elementów ustalił na kwotę ponad 3000 zł.

Należy zauważyć, iż Zamawiający wzywając Medcom do wyjaśnień nie wymagał podania

szczegółowego wyliczenia urządzeń-podzespołów, a jedynie wskazania kosztów w ujęciu

uwzględniającym sugestie Odwołującego skierowaną do Zamawiającego w piśmie z

20.02.2017 r.

Medcom w poz. nr 2 wskazał koszty podzespołów z tabeli nr 1 oraz podzespoły stosowane

wyłącznie w ładowarkach do pojazdów elektrycznych. Na rozprawie wyjaśnił, iż w pozycji 2

tabeli nr 2 zostały ujęte koszty elementów uwzględnionych w tabeli nr 1, czyli tych urządzeń-

podzespołów, których dotyczyły pytania Zamawiającego wprost. Pozostałe koszty, jak koszty

materiałów do ich wytworzenia, uwzględnił w pozycji nr 1 tabeli nr 2.

Odnosząc się do tej argumentacji, ponownie należy zauważyć, iż wyjaśnienia w zakresie

rażąco niskiej ceny miały na celu wskazanie sposobu kalkulacji ceny przez odniesienie się

między innymi do tych elementów, które Zamawiający sprecyzował w wezwaniu. Odwołujący

próbował natomiast nadać tym wyjaśnieniom inne znaczenie, jako szczegółowego opisu

rozwiązań, ze wskazaniem na elementy komponentów, użytych materiałów, co nie było

konieczne na etapie składania oferty. Wyjaśnień nie można inaczej oceniać, niż wynikało to z

wezwania Zamawiającego, który szczegółowo odnosił się do istotnych elementów

przedmiotu zamówienia, oczekując od Wykonawcy tylko w tym zakresie informacji, bez

żądania przedstawienia opisu rozwiązania z podaniem ilości i wartości materiałów i urządzeń

– komponentów. W części argumentacja Odwołującego opierała się na błędnym założeniu,

jakoby wyjaśnienia stanowić miały kosztorysowe przedstawienie założeń z uwzględnieniem

ilości materiałów i pracochłonności, co do których brak było wytycznych w siwz. Cena jaką

oferowali wykonawcy miała charakter ryczałtowy, zatem podstawą wyceny ofert były

kalkulacje własne wykonawców, wynikające z ich indywidualnych założeń i sytuacji

faktycznej na rynku. Wyjaśnienia złożone przez Medcom w dwóch pismach odnosiły się

zarówno do ogólnej sytuacji producenta urządzeń i jego możliwości, jakie stwarza własne

19

zaplecze techniczne (m.in. laboratorium badawcze), jak i szczegółowych założeń

kosztowych, jakie przyjął do wyceny oferty. Ponieważ Odwołujący nie przedstawił

przekonujących dowodów, które podważałyby założenia kosztowe Medcom, Izba nie miała

podstaw do ich pominięcia i uznania za nieprawidłowe.

W świetle powyższego, Izba uznała, iż Zamawiający nie naruszył przepisów Ustawy

dokonując wyboru oferty Medcom, a tym samym odwołanie podlegało oddaleniu w całości.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 oraz

art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 ust. 3 pkt 1

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości

i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.). Izba zaliczyła do

kosztów postępowania wpis uiszczony przez Odwołującego oraz koszty wynagrodzenia

pełnomocnika Zamawiającego, stwierdzone rachunkiem złożonym przed zamknięciem

rozprawy, ograniczone do wysokości określonej rozporządzeniem i obciążyła nimi

Odwołującego.

Przewodniczący: ……………………….

20