KIO 2379/17

Sygn. akt: KIO 2379/17

WYROK

z dnia 24 listopada 2017 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Aleksandra Patyk

Protokolant: Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 listopada 2017 r. przez

wykonawcę Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. z

siedzibą w Elblągu w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Stegna,

przy udziale wykonawcy M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą

Prywatny Transport Autobusowy M. K. z siedzibą w Somoninie zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2379/17 po stronie

Zamawiającego,

orzeka:

1. oddala odwołanie;

2. kosztami postępowania obciąża Odwołującego – wykonawcę Przedsiębiorstwo

Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. z siedzibą w Elblągu i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie:

siedem tysięcy pięćset złotych) uiszczoną przez Odwołującego - wykonawcę Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. z siedzibą

w Elblągu tytułem wpisu od odwołania,

2.2. zasądza od Odwołującego – wykonawcy Przedsiębiorstwo Komunikacji

Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. z siedzibą w Elblągu na rzecz

Zamawiającego – Gminy Stegna kwotę 4 182,40 zł (słownie: cztery tysiące sto

osiemdziesiąt dwa złote czterdzieści groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika

oraz koszty

dojazdu pełnomocnika na rozprawę,

2.3. nakazuje zwrot z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego -

wykonawcy Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o.

z siedzibą w Elblągu kwoty 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych

zero groszy) tytułem nadpłaconego wpisu.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do

Sądu Okręgowego w Gdańsku.

Przewodniczący: ……………………………..

2

Sygn. akt: KIO 2379/17

Zamawiający – Gmina Stegna [dalej „Zamawiający”] prowadzi postępowanie

o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na zakup biletów

miesięcznych dla uczniów dojeżdżających do jednostek oświatowych na terenie Gminy

Stegna w roku szkolnym 2018 (znak postępowania: RII-INW.272.24.2017).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych

w dniu 17 października 2017 r. pod numerem 602980-N-2017.

W dniu 13 listopada 2017 r. wykonawca Przedsiębiorstwo Komunikacji

Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o. z siedzibą w Elblągu [dalej „Odwołujący”] wniósł

odwołanie od czynności Zamawiającego polegających na przyjęciu oferty M. K. Prywatny

Transport Autobusowy w Somoninie i uznanie jej za najkorzystniejszą pomimo tego, że

oferta ta jako naruszająca art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 29

stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) powinna ulec

odrzuceniu.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, że Zamawiający zobowiązany był,

stosownie do treści art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp, zażądać od ww. wykonawcy wyjaśnień

co do wskazanej przez niego wysokości oferowanej ceny.

Wobec powyższych naruszeń Odwołujący wniósł o orzeczenie o odrzuceniu oferty

złożonej przez M. K. – jako zawierającej rażąco niską ceną w stosunku do przedmiotu

zamówienia oraz obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania wraz

z kosztami zastępstwa procesowego – w przypadku ustanowienia przez Odwołującego

zawodowego pełnomocnika procesowego.

Odwołujący wskazał, że przed złożeniem oferty dokonał szczegółowej i wnikliwej

oceny minimalnych kosztów niezbędnych do realizacji zamówienia. Dotyczyło to

podstawowych elementów kosztotwórczych takich jak – cena paliwa, koszt zatrudnienia

kierowcy, koszty napraw bieżących, podatek od środków transportu, ubezpieczenia.

Podstawą wyliczenia ceny wskazanej w ofercie Odwołującego – było ustalenie kosztu

wynikającego z przejazdu – 1 km, a następnie przemnożenie tej kwoty przez wskazaną

w SIWZ długość tras dowozu. Tak uzyskana kwota została podzielona przez ilość –

przewidywanych biletów miesięcznych. W ten sposób została skalkulowana w ofercie cena

jednego biletu miesięcznego.

3

Zdaniem Odwołującego wskazana w SIWZ ilość kilometrów wymagana do

przejechania w celu wykonania przedmiotowych przewozów wymaga poniesienia kosztów

przewyższających kwotę co najmniej 56 zł 72 gr za jeden bilet miesięczny. Natomiast kwota

zaoferowana przez M. K. 42 zł 59 gr – za jeden bilet miesięczny – nie zapewnia

przewoźnikowi rentowności takich przewozów osobowych.

Odwołujący podniósł, że jego zdaniem ofertę M. K. opiewającą na kwotę 42 zł 59 gr –

należy uznać jako ofertę zawierającą rażąco zaniżoną cenę. Do takiego wniosku Odwołujący

doszedł po przeanalizowaniu swoich kosztów związanych z wykonywaniem przewozów oraz

porównaniu ich z ofertą firmy M. K.

Odwołujący przedstawił następujące założenia kalkulacyjne, wskazując że

Zamawiający przewidział zakup 502 biletów o jednakowej cenie, przewozy na odległość 722

km dziennie oraz 13 718 km miesięcznie. Przy założeniu, że cena za jeden bilet miesięczny

wynosi 56,72 zł planowany miesięczny wpływ ze sprzedaży biletów wyniesie 29 607,84 zł

(522 osoby x 56,72 zł=29 607,84 zł).

Przy założeniu ceny 42,59 zł za jeden bilet miesięczny – odpowiednio wpływ z tego

tytułu wyniesie 21 380 zł.

Odwołujący podniósł, że:

1) autobus wykonuje dziennie 120 km, zużywa paliwa średnio 32l/100 km oleju

napędowego, przyjmując, że paliwo nabywane jest hurtowo, cena zakupu paliwa

wynosi 3,80 zł/l. Koszt paliwa wyniesie 1,21 zł za 1 km przebiegu autobusu;

2) przy przewidywanej płacy kierowcy, której minimalna kwota brutto obejmująca

wszystkie składniki wydatków ponoszonych przez pracodawcę – wynosi w okresie

obowiązywania umowy – co najmniej 2 496,63 zł (2070 zł płaca minimalna od

1 stycznia 2018 r. tak zwane narzuty płacowe – 20,61% - razem 2 496,63 zł). Koszt

płacy w przeliczeniu na jeden kilometr przewozu wynosi 1,095 zł;

3) ponadto koszty związane z wykonywaniem przewozów autobusowych obejmują:

a) koszt ubezpieczenia OC – rocznie ok. 2100 zł – przy założeniu rocznego

przebiegu autobusu 22 800 km, tak ustalony koszt ubezpieczenia za 1 km

przebiegu wynosi 0,092 zł (wielkość przejazdu rocznego autobusu ustalono na

podstawie warunków z SIWZ 120 km x 19 dni nauki szkolnej w miesiącu x 10

miesięcy),

b) koszt podatku od środków transportu za 1 km przebiegu autobusu należy ustalić

jako 2 449,39 zł od pojazdu – 0,107 zł (ustalenia wielkości przebiegu jak lit. a),

c) koszt przewidywanych napraw bieżących autobusu 0,40 zł za każdy kilometr

przebiegu (ustalenia wielkości przebiegu jak lit. a).

Tak ustalony koszt przejazdu 1 km autobusem bez naliczenia zysku, kwoty

amortyzacji pojazdu wynosi kwotę nie niższą od 2,904 zł.

4

Oferta M. K. zawierała cenę 42,59 zł za jeden bilet miesięczny. Zatem przy założeniu,

że w związku z taką ofertą, przychód miesięczny przewoźnika wyniesie 21 380,18 zł. W

konsekwencji przewoźnik oferuje wykonywanie przewozów za kwotę 1,558 zł za jeden

kilometr. Cena wynikająca z rzetelnej i obiektywnej kalkulacji kosztu przejazdu autobusem

(powyżej 22 miejsc) wynosi nie mniej niż 2,904 zł.

Odwołujący argumentował, że nawet gdyby M. K. uzyskał dopłatę

z Urzędu Marszałkowskiego w wysokości 49% - do biletu miesięcznego związanego

z dojazdem do szkoły (wyłącznie przewozy otwarte, liniowe wg rozkładu jazdy), to uzyskany

przychód ze sprzedaży biletów, w przeliczeniu na 1 km wyniósłby netto 2,83 zł za 1 km

przejazdu autobusu.

Ponadto wskazał, że należy przyjąć, że zaoferowana przez Przystępującego cena

jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia, co powinno budzić wątpliwości

zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z

wymaganiami wynikającymi z odrębnych przepisów, a dotyczącymi środków transportu oraz

kosztów zatrudnienia (wynagrodzenie minimalne) koniecznych do ponoszenia w związku

z wykonywanymi przewozami osób. Oczywiste i niepodlegające dyskusji jest przyjęcie, że

koszt związany z wynagrodzeniami kierowców oraz przewidywanym wzrostem płacy

minimalnej powinien wynieść w przeliczeniu na przejazd jednego kilometra świadczonych

przewozów kwotę ponad 1,50 zł, a koszt paliwa netto co najmniej 4 zł za litr. Ponadto ze

względu na wieloletni i zużyty tabor samochodowy – oferent M. K. powinien przewidzieć

koszt napraw co najmniej w wysokości 0,60 zł w przeliczeniu na jeden kilometr przejazdów.

Z tego też powodu zasadnym było, aby Zamawiający zażądał od oferenta wyjaśnienia jakie

koszty oraz jaka stawka zyskowności składała się na zaoferowaną cenę.

Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie z dnia 20 listopada 2017 r. wniósł

o jego oddalenie w całości, argumentując w następujący sposób.

Zamawiający wskazał, że wartość brutto oferty Prywatny Transport Autobusowy M. K.

wynosiła 213 801,80 zł za całość zamówienia i była niższa od szacunkowej wartości

zamówienia brutto jedynie o 26 266,64 zł tj. o 10,94%. Wskazał, że średnia arytmetyczna

cen wszystkich złożonych ofert w postępowaniu wynosiła 249 268,10 zł brutto. Wartość

brutto oferty Prywatny Transport Autobusowy M. K., która wynosiła 213 801,80 zł brutto, była

niższa od średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert brutto o 35 466,30 zł tj. o

14,23%.

Zamawiający stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zaszły przesłanki konieczności

zwrócenia się przez Zamawiającego o udzielenie wyjaśnień do oferenta M. K. prowadzącego

działalność pod firmą Prywatny Transport Autobusowy M. K.

5

w trybie art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu. Zatem

zarzut przedstawiony przez Odwołującego naruszenia prawa przez Zamawiającego poprzez

zaniechanie zwrócenia się o udzielenie wyjaśnień do oferenta M. K. w trybie art. 90 ust. 1a

pkt 1 ustawy Pzp jest nieuzasadniony.

Zamawiający nie znalazł też innych podstaw do uznania, iż cena oferty M. K. –

Prywatny Transport Autobusowy M. K. wydaje się rażąco niska

w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzi wątpliwości Zamawiającego co do możliwości

wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z określonymi przez wymaganiami

Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów. Z tych względów Zamawiający nie

występował do oferenta M. K. – Prywatny Transport Autobusowy M. K., o udzielenie

wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w trybie art. 90

ust. 1 ustawy Pzp. Zaoferowana przez oferenta M. K. – Prywatny Transport Autobusowy M.

K. cena jednostkowa za 1 bilet miesięczny wynosiła 42,59 zł brutto i była niewiele niższa od

obowiązującej aktualnie w roku 2017 ceny jednostkowej w zamówieniu na zakup biletów

miesięcznych dla uczniów dojeżdżających do jednostek oświatowych na terenie Gminy

Stegna za 1 bilet miesięczny, która wynosiła

47,82 zł brutto.

Zamawiający wskazał, że również we wcześniejszych latach cena za jeden bilet

miesięczny była niewiele wyższa od ceny zaproponowanej w niniejszym postępowaniu przez

oferenta M K. – Prywatny Transport Autobusowy M. K. i wynosiła 45,39 zł brutto w roku 2016

oraz 47,95 zł brutto w roku 2015.

W ocenie Zamawiającego brak było podstaw do uznania, iż oferta ww. wykonawcy

zawierała rażąco niską cenę i tym samym powinna zostać odrzucona. Wskazywał, że

zaoferowana przez M. K. cena nie odbiegała od cen rynkowych analogicznych zamówień

stosowanych na terenie Gminy Stegna w ostatnich latach. Nie była to cena niewiarygodna

czy też nierealistyczna.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i uczestnika postępowania

odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na wstępie Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania.

Izba oceniła, że Odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz

możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego

6

przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności

odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Zamawiający w dniu 13 listopada 2017 r. powiadomił wykonawców o wniesionym odwołaniu. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu wykonawcę

M. K. prowadzącego

działalność gospodarczą pod nazwą Prywatny Transport Autobusowy M. K. z siedzibą w

Somoninie zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 15

listopada 2017 r. po stronie Zamawiającego. W zgłoszeniu przystąpienia, jak również w

trakcie rozprawy Przystępujący przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swojego

stanowiska.

Izba ustaliła, co następuje:

Przedmiotem ww. zamówienia publicznego był zakup biletów miesięcznych zgodnie

z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych

przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2017 r. poz. 60, 132) dla

uczniów dojeżdżających do odpowiednich jednostek oświatowych na terenie gminy Stegna

środkami komunikacji publicznej realizowanymi w ramach linii regularnych – publicznych na

trasach określonych w załączniku numer 7 do SIWZ, w roku szkolnym 2018, w dni nauki

szkolnej.

Wartość szacunkowa przedmiotowego zamówienia publicznego została oszacowana

na kwotę 195 177,60 zł netto, co stanowiło 240 068,44 zł brutto. Ww. kwota netto stanowiła iloczyn orientacyjnej ilości uczniów dowożonych do placówek – 502 osób, ceny jednego

biletu miesięcznego w 2017 r. w wysokości 38,88 zł oraz 10 miesięcy realizacji umowy.

W ww. postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oferty złożyło dwóch

wykonawców, tj.: 1) Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Elblągu Sp. z o.o.

z siedzibą w Elblągu z ceną 284 734,40 zł oraz 2) M. K. prowadzący działalność

gospodarczą pod nazwą Prywatny Transport Autobusowy M. K. z siedzibą

w Somoninie z ceną 213 801,80 zł.

Zamawiający nie wzywał ww. wykonawców do wyjaśnienia ceny oferty w trybie art. 90

ust. 1 ani art. 90 ust. 1a ustawy Pzp.

Z powyższego zatem wynika, że średnia arytmetyczna cen złożonych ofert stanowiła

kwotę 249 268,10 zł. Zatem oferta Przystępującego stanowiła ok. 89 % wartości

7

szacunkowej zamówienia powiększonej o należny podatek VAT i ok. 86 % średniej

arytmetycznej cen złożonych ofert.

W dniu 7 listopada 2017 r. Zamawiający uznał za najkorzystniejszą ofertę

Przystępującego. Z kolei oferta Odwołującego uplasowała się na drugim miejscu w rankingu

ofert. Ww. informacja została przekazana wykonawcom ubiegającym się o udzielenie

przedmiotowego zamówienia publicznego w dniu 15 listopada 2017 r.

Izba zważyła, co następuje:

Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego z uwagi na zaoferowanie ceny rażąco niskiej

w stosunku do przedmiotu zamówienia, w ocenie Izby, nie potwierdził się.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera

rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Stosownie do treści art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub

ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia

i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia

zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych

przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów,

dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie:

1. oszczędności metody wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych,

wyjątkowo sprzyjających warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla

wykonawcy, oryginalności projektu wykonawcy, kosztów pracy, których wartość

przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za

pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy

z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U.

z 2017 r. poz. 847);

2. pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów;

3. wynikającym z przepisów prawa pracy i przepisów o zabezpieczeniu społecznym,

obowiązującym w miejscu, w którym realizowane jest zamówienia;

4. wynikającym z przepisów prawa ochrony środowiska oraz

5. powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcy.

Z kolei w przypadku gdy cena całkowita oferty jest niższa o co najmniej 30%

od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed

wszczęciem postępowania zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 lub średniej arytmetycznej cen

wszystkich złożonych ofert, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa

8

w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają

wyjaśnienia (art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp).

W pierwszej kolejności Izba wskazuje, że wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o należny podatek VAT nie należy utożsamiać z kwotą, o której stanowi art. 86

ust. 3 ustawy Pzp, tj. kwotą podawaną bezpośrednio przed otwarciem ofert, jaką

zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W niniejszej sprawie,

kwota stanowiąca szacunkową wartość zamówienia powiększona o podatek VAT wynosiła

240 068,44 zł brutto i to ta kwota winna być brana pod uwagę przy podjęciu przez

Zamawiającego decyzji

o konieczności uruchomienia procedury, o której mowa w art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp.

Izba zauważa, że w ocenianym postępowaniu nie zaistniała sytuacja obligująca

Zamawiającego do żądania od Przystępującego wyjaśnień i dowodów na potwierdzenie

rzeczywistych możliwości wykonania zamówienia za cenę zaoferowaną wobec porównania

tej ceny z wartością szacunkową zamówienia powiększoną o należny podatek od towarów

i usług lub średnią arytmetyczną cen złożonych obydwu ofert. Cena kwestionowanej oferty

stanowiła ok. 89 % wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o należny podatek VAT

i ok. 86 % średniej arytmetycznej cen złożonych ofert. Powyższa okoliczność nie wyklucza,

zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, możliwości żądania wyjaśnień, jeżeli powstaną

uzasadnione wątpliwości co do realności oferowanej ceny, które jak wskazywał na rozprawie

przed Izbą Zamawiający, w niniejszej sprawie nie zaistniały. Zamawiający argumentował

i dowiódł, że zaoferowana przez Przystępującego cena biletu miesięcznego w wysokości

42,59 zł była niewiele niższa niż ceny biletu miesięcznego w poprzednio obowiązujących

umowach zawartych w dniu 4 sierpnia 2016 r. z Przystępującym (45,39 zł brutto) oraz w

dniu 19 grudnia 2016 r. z Odwołującym (47,82 zł brutto).

W ocenie składu orzekającego, w niniejszej sprawie, nie zostało także wykazane, by

takie uzasadnione wątpliwości miały miejsce. Zdaniem Izby na uwagę zasługuje, iż kwota

zaoferowana przez Przystępującego była zbliżona do szacunku zamówienia powiększonego

o VAT, a także nie odbiegała znacząco od średniej arytmetycznej cen złożonych ofert.

Odnosząc się do złożonych przez Odwołującego dowodów w postaci rozliczenia

rzeczywistych kosztów wykonania przewozów szkolnych w Gminie Stegna w miesiącu

październiku 2017 r. poniesionych przez Odwołującego, z którego wynika m.in., że średnie

wynagrodzenie kierowcy u Odwołującego wynosiło 3 991,61 zł brutto wraz z zestawieniem

wynagrodzeń wypłaconych kierowcom kierującym pojazdami, którymi wykonywany był

przewóz oraz oświadczenia przewoźnika PKS Gdańsk Sp. z o.o. w sprawie wysokości

przeciętnego wynagrodzenia kierowcy na terenie okolic Gdańska w wysokości brutto

3 877,99 zł zauważyć należy, iż stanowią one wyraz prowadzonej przez ww. podmioty

9

subiektywnej polityki cenowej, uwarunkowanej szeregiem okoliczności technicznych,

organizacyjnych, zarządczych obowiązujących u danego przedsiębiorcy. Nie można w

ocenie Izby, opierając się wyłącznie na subiektywnych przekonaniach, odnosić kondycji i

możliwości jednego przedsiębiorcy do kondycji i możliwości drugiego. Zdaniem Izby, sam fakt, że cena oferty Przystępującego była niższa od ceny zaoferowanej przez Odwołującego

nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z rażąco niską ceną, a zatem z ceną

odbiegającą od realiów rynkowych i niewiarygodną, w szczególności gdy cena ta odbiega od

szacunku zamówienia powiększonego o VAT oraz średniej arytmetycznej cen złożonych

ofert w sposób nieznaczny.

Ponadto zauważyć należy, iż Przystępujący na rozprawie przed Izbą oświadczył, iż

jest

w trakcie podpisywania umowy dotacji na przewozy z Urzędem Marszałkowskim. Gdyby

zatem posłużyć się wyliczeniami wskazanymi przez Odwołującego w treści odwołania, który

argumentował, że cena wynikająca z rzetelnej i obiektywnej kalkulacji kosztu przejazdu

autobusem (powyżej 22 miejsc) winna wynosić nie mniej niż 2,904 zł, a w przypadku

uzyskania przez Przystępującego dotacji z Urzędu Marszałkowskiego w wysokości 49% do

biletu miesięcznego związanego z dojazdem do szkoły, uzyskany przychód ze sprzedaży

biletów,

w przeliczeniu na 1 km wyniósłby netto 2,83 zł/1 km przejazdu autobusu, to zauważyć

należy, iż różnica między ww. kwotami stanowiłaby mniej niż 10 gr.

Na uwagę zasługuje również argumentacja prezentowana przez Przystępującego,

który wskazywał, iż fakt że Przystępujący przyjął do kalkulacji ceny oferty kwotę minimalnego

wynagrodzenia za pracę obowiązującą od 1 stycznia 2018 r. w wysokości 2 496,63 zł wraz

z kosztami pobocznymi nie przesądza, że kierowcy zatrudnieni u Przystępującego świadczą

na jego rzecz pracę otrzymując w zamian wynagrodzenie minimalne. Przystępujący

wskazywał, iż ww. wynagrodzenie to wynagrodzenie z tytułu realizacji przedmiotowego

zamówienia, a kierowcy świadcząc dodatkowe usługi na rzecz Przystępującego otrzymują

dodatkowe wynagrodzenie. Tym samym, w ocenie Izby, nie sposób porównywać wysokości

wynagrodzenia minimalnego za pracę przyjętego do kalkulacji ceny oferty przez

Przystępującego do średniego wynagrodzenia obowiązującego u innego przedsiębiorcy –

Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej Gdańsk Sp. z o.o. w wysokości 3 877,99 zł

brutto (z kosztami pobocznymi w wysokości 4 747,70).

W świetle powyższego nie stwierdzono zaistnienia przesłanek zastosowania

w stosunku do wykonawcy przystępującego do postępowania odwoławczego po stronie

Zamawiającego procedury wyjaśnienia ceny złożonej przez niego oferty w trybie art. 90 ust.

1, czy też art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp. W konsekwencji zarzut wskazujący na cenę

rażąco niską, oddalono.

10

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania. Na podstawie § 5 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania

wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich

rozliczania (Dz. U. z 2010 r. Nr 41 poz. 238 ze zm.) do kosztów postępowania

odwoławczego Izba zaliczyła w całości uiszczony wpis, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia.

Izba uznała wniosek Zamawiającego o zasądzenie kosztów w wysokości 4 182,40 zł, tj. z

tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3 600 zł oraz kosztów dojazdu na rozprawę w

kwocie 582,40 zł na podstawie złożonych rachunków.

Przewodniczący: ……………………………..

11