KIO 3001/21

sygn. akt: KIO 3001/21

WYROK

z dnia 4 listopada 2021 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Emil Kuriata

Protokolant: Adam Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2021 r., w Warszawie, odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 11 października 2021 r. przez

wykonawcę TRONUS POLSKA sp. z o.o., ul. Ordona 2a; 01-237 Warszawa,

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Ekonomiczny

w Krakowie, ul. Rakowicka 27; 31-510 Kraków,

orzeka:

1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów określonych w pkt 3 i 4

odwołania na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp.

2. W pozostałym zakresie odwołanie oddala.

3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę TRONUS POLSKA sp. z o.o., ul. Ordona

2a; 01-237 Warszawa i:

3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr

(słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę

TRONUS POLSKA sp. z o.o., ul. Ordona 2a; 01-237 Warszawa, tytułem wpisu od

odwołania,

3.2. zasądza od wykonawcy TRONUS POLSKA sp. z o.o., ul. Ordona 2a; 01-237

Warszawa na rzecz zamawiającego Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie,

ul. Rakowicka 27; 31-510 Kraków kwotę 4 110 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące sto

dziesięć złotych, zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego

poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz kosztów dojazdu na

rozprawę.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ..............................

sygn. akt: KIO 3001/21

Zamawiający - Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, prowadzi postępowanie

o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „Dostawa wraz z montażem

standardowych mebli biurowych dla poszczególnych Katedr dla Uniwersytetu

Ekonomicznego w Krakowie”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w BZP z dnia 6 października 2021 r., pod

nr 2021/BZP 00213837.

Dnia 11 października 2021 roku, wykonawca TRONUS POLSKA sp. z o.o. (dalej

„Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 77 ust. 2 w związku z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp, poprzez sformułowanie

w treści SWZ zasady, że próbki trzech mebli wskazanych w pkt 6.2 SWZ tj. fotela

biurowego obrotowego model 1, kontenera mobilnego oraz szafy gabinetowej aktowej

wykonawcy, któremu zostanie udzielone zamówienie, będą stanowić załączniki do

umowy, a przez to nie będą podlegały zwrotowi,

2. art. 99 ust. 2 i 3 w związku z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp, poprzez sformułowanie w treści

SWZ opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję:

a) dla wszystkich produktów - poprzez zaniechanie ustalenia dla tych produktów

dopuszczalnej tolerancji wymiarów w stosunku do wartości określonych w SWZ;

b) dla towarów z zakresu „Szafy, regały” - poprzez ustalenie w „Opisie mebli -

wymagania ogólne” (załącznik nr 3 do SWZ) wymogu, aby plecy tych mebli były

wykonane z płyt o grubości 12-18 mm,

co świadczy o wskazaniu w SWZ preferencji produktów producentów towarów

o parametrach identycznych, jak określone w SWZ i nie dopuszczeniu towarów innych

producentów występujących na rynku,

3. art. 15r1 ust. 1 ustawy z dnia 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy

Pzp i art. 58 kodeksu cywilnego poprzez wprowadzenie w § 6 ust. 4 wzoru umowy

(załącznik nr 8 do SWZ) obowiązku udzielenia przez wykonawcę zgody na potrącenie

kar umownych z jego wynagrodzenia w sytuacji, gdy jest to sprzeczne

z obowiązującymi przepisami wyłączającymi możliwość potrącenia kar

z wynagrodzenia w okresie obowiązywania stanu epidemii COVID-19,

4. art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 3531 kodeksu cywilnego (dalej: kc) oraz

art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp, poprzez ukształtowanie treści przyszłego stosunku

zobowiązaniowego w sposób naruszający jego właściwość (naturę), bezwzględnie

obowiązujące przepisy prawa i równowagę stron, a także prowadzący do nadużycia

przez Zamawiającego jego prawa podmiotowego, przejawiający się w szczególności

poprzez:

a) wprowadzeniu w § 6 ust. 1 tiret drugie i czwarte wzoru umowy (załącznik nr 8 do

SWZ) dwóch kar umownych dotyczących zwłoki w dostawie, tj. dwóch kar za

jedno naruszenie umowy przez wykonawcę;

b) wprowadzenie w § 6 ust. 5 zdanie pierwsze wzoru umowy uprawnienia

Zamawiającego do kumulowania kar umownych, umożliwiającej nakładanie na

wykonawcę więcej niż jednej kary umownej za jedno naruszenie umowy, w tym

kar za nienależyte wykonanie i za niewykonanie umowy.

W związku z powyższym odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu doprowadzenia

postanowień SWZ do stanu zgodnego z przepisami ustawy Pzp i kc, w szczególności

poprzez dokonanie następujących zmian:

1) w pkt 6.2 SWZ w lit. e poprzez jego skreślenie,

ewentualnie

poprzez wprowadzenie w SWZ zasady, że zamawiający zapłaci wykonawcy, któremu

udzieli zamówienia, kwotę stanowiącą koszt wykonania próbek mebli nie

podlegających zwrotowi w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia zakończenia

postępowania, w wysokości nie mniejszej niż 2.500 złotych brutto (z VAT),

2) w zakresie wszystkich towarów objętych SWZ poprzez ustalenie dla każdego

produktu oraz składających się na nie komponentów tolerancji wymiarów nie mniejszej niż

+/- 5% w stosunku do wartości wskazanych w SWZ,

3) w zakresie towarów z asortymentu „Szafy, regały” poprzez dopuszczenie w tym

zakresie w SWZ towarów z plecami wykonanymi z płyty o grubości 8-10 mm,

4) w § 6 ust. 1 tiret czwarte wzoru umowy poprzez jego skreślenie,

5) w § 6 ust. 4 wzoru umowy poprzez jego skreślenie,

6) w § 6 ust. 5 wzoru umowy poprzez skreślenie zdania pierwszego.

Odwołujący wniósł także o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego

kosztów postępowania odwoławczego, w tym wpisu oraz innych kosztów, zgodnie

z rachunkami, które zostaną przedstawione na rozprawie.

Interes odwołującego. Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania.

W wyniku naruszenia przez zamawiającego ww. przepisów ustawy, interes odwołującego

w uzyskaniu zamówienia, poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia i w zakresie

żądania dokumentowania zgodności oferty z wymaganiami zamawiającego w sposób

naruszający przepisy ustawy, został pozbawiony uczestnictwa w postępowaniu na uczciwych

i zgodnych z prawem warunkach, w tym możliwości złożenia ważnej i konkurencyjnej oferty,

a tym samym odwołujący został narażony na szkodę. Gdyby nie naruszające przepisy

zaskarżone elementy SWZ odwołujący mógłby z powodzeniem ubiegać się o przedmiotowe

zamówienie, co w razie jego uzyskania wiązałoby się z określonymi korzyściami

finansowymi. Korzyści tych został pozbawiony poprzez naruszające przepisy pzp i kc

czynności zamawiającego zaskarżone niniejszym odwołaniem. W zakresie postanowień

SWZ ujętych w istotnych postanowieniach umowy dodatkowo istnieje potencjalna szkoda

związana z realizacją umowy na warunkach naruszających przepisy prawa cywilnego.

Biorąc powyższe pod uwagę nie ulega wątpliwości, że wskutek niezgodnych z przepisami

ustawy czynności zamawiającego, odwołujący może ponieść szkodę, gdyż nie uzyska

przedmiotowego zamówienia w zakresie obu pakietów.

Odwołujący wskazał, co następuje.

Zarzut nr 1.

Zgodnie z przepisami ustawy Pzp, zamawiający jest zobowiązany prowadzić

postępowanie z zachowaniem uczciwej konkurencji, a także w sposób proporcjonalny.

Oznacza to, że zamawiający nie ma swobody w korzystaniu z narzędzi przyznanych mu

w ustawie pzp - korzystając z nich musi on respektować wskazane w art. 16 zasady.

W przedmiotowym postępowaniu, w pkt 6.2 SWZ zamawiający przewidział obowiązek

złożenia wraz z ofertą, jako przedmiotowe środki dowodowe trzech próbek mebli: (1) fotela

biurowego obrotowego model 1, (2) kontenera mobilnego oraz (3) szafy gabinetowej aktowej

wykonawcy. Zgodnie z SWZ próbki te mają służyć weryfikacji zgodności oferowanych

towarów z SWZ, a także będą podlegały ocenie w kryterium jakość wykonania,

przewidzianym w rozdziale 17 SWZ (pkt 6.2 lit. a SWZ). Żądanie takie wydaje się

usprawiedliwione celami postępowania. Jednak zamawiający nie ograniczył się do

przewidzenia żądania złożenia próbek. Wprowadził bowiem także w pkt 6.2 lit. e SWZ

zasadę, że próbki wykonawcy, którego oferta zostanie wybrana jako najkorzystniejsza, będą

stanowić załączniki do umowy i nie będą podlegać zwrotowi. Zaliczenie tych próbek, jako

załączników do umowy nie jest wymogiem żadnego bezwzględnie obowiązującego przepisu

prawa. Zostało to wprowadzone do SWZ decyzją zamawiającego. Decyzja ta narusza jednak

wymagania ustawy pzp w zakresie zapewnienia w postępowaniu zasad zachowania uczciwej

konkurencji oraz proporcjonalności. Żądane próbki mają znaczną wartość. Ich zakup lub

wyprodukowanie dla celów postępowania musi wiązać się dla każdego z potencjalnych

wykonawców z kosztem ok. 2.500 zł. Przy obecnym zapisie pkt 6.2 lit. e) SWZ (oraz

powiązaną z nim treścią § 1 ust. 2 wzoru umowy) koszt ten obciążać będzie wykonawcę.

Zamawiający bowiem nie przewidział w SWZ żadnego zwrotu kosztu w zakresie tych próbek,

które będą definitywnie zatrzymane przez zamawiającego w jego dyspozycji. Zapisy te

wymuszają de facto darowiznę tych trzech mebli przez wybranego wykonawcę na rzecz

zamawiającego, bez żadnego świadczenia wzajemnego. Narusza to zasadę uczciwej

konkurencji w postępowaniu. Wykonawcy składają oferty w celu uzyskania zamówienia. To

powoduje, że każdy wykonawca przystępujący do niniejszego postępowania musi brać pod

uwagę ryzyko poniesienia znacznego kosztu (ok. 2.500 zł), bez szansy jego refundacji,

odzyskania. Poziom tego kosztu powoduje, że ogranicza to możliwość ubiegania się

o zamówienie małym i średnim wykonawcom, dla których poniesienie takiego kosztu może

zaburzać ekonomiczną racjonalność ubiegania się o zamówienie. Dla podmiotów o mniejszej

skali działalności taki koszt będzie znacznie bardziej odczuwalny, niż dla funkcjonujących na

tym rynku dużych przedsiębiorców. Powoduje to, że zapis pkt 6.2 lit. e) SWZ wprowadza

preferencję ubiegania się o zamówienie przez dużych przedsiębiorców bez żadnego

uzasadnionego powodu. Zapis pkt 6.2 lit. e) SWZ (i powiązanej treści § 1 ust. 2 wzoru

umowy) narusza także zasadę proporcjonalności. Zgodnie z przepisami ustawy pzp

wystarczającym środkiem dla zabezpieczenia interesów zamawiającego i prawidłowego

przeprowadzenia postępowania byłoby przechowanie tych próbek do 30 dni od dnia

zawarcia umowy (art. 77 ust. 3 pzp). Dalej idący wymóg SWZ nie jest usprawiedliwiony

żadną szczególną potrzebą związaną z realizacją zamówienia. W szczególności kompletny

opis przedmiotu zamówienia zawarty jest już w SWZ (zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy pzp).

Dodatkowo oferty zawierać mają szczegółowe specyfikacje oferowanych mebli (wg wzorów

formularzy - załączniki nr 5A-5P do SWZ). Mają być tam określone dane takie, jak: nazwa

producenta, Kolekcja/System/Nr katalogowy/ lub inne oznaczenie, nazwa producenta płyty

meblowej. Powoduje to, że informacje zawarte w SWZ i ofercie będą w sposób dostateczny

precyzować przedmiot zamówienia, umożliwiając zarówno jego dostawę, jak i odbiór

i weryfikację. Oznacza to, że dla okresu realizacji umowy o zamówienie publiczne próbki

pozostawać będą zupełnie zbędne. Ich zatrzymanie przez zamawiającego nie jest więc

uzasadnione żadnym rozsądnym powodem, w tym żadnym godnym ochrony interesem

zamawiającego. Powoduje to, że zapis pkt 6.2 lit. e) SWZ stanowi naruszenie zasady

proporcjonalności, wyrażonej w art. 16 pkt 3 ustawy pzp. Dodatkowo zastosowanie pkt 6.2 lit.

e) SWZ może powodować po stronie wykonawcy straty związane z koniecznością zapłaty

podatku VAT. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie

nieodpłatne także może rodzić obowiązek podatkowy. Trwałe przekazanie próbek

zamawiającemu może być uznane za dostawę towaru w rozumieniu przepisów o podatku

VAT. To będzie rodzić po stronie wykonawcy obowiązek zapłaty tego podatku, bez prawa

odzyskania jego wartości od zamawiającego.

Biorąc pod uwagę powyższe pkt 6.2 lit. e) powinien zostać z SWZ skreślony.

Zarzut nr 2 lit. a)

Dokonany w ramach SIWZ opis przedmiotu zamówienia jest dotknięty wadami

polegającymi na naruszeniu przepisów ustawy pzp, a to w szczególności art. 99 ust. 4 oraz

art. 16 pkt 1 ustawy pzp, mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Podobnie

w niezgodny z przepisami ustawy pzp sformułowane są niektóre zapisy związane

z żądanymi przez zamawiającego dokumentami potwierdzającymi zgodność oferowanych

dostaw z wymaganiami zamawiającego. Naruszenie dotyczy braku ustanowienia tolerancji

wymiarów dla mebli i składających się na nie komponentów. Brak wprowadzenia takiej

tolerancji świadczy o ograniczeniu konkurencji w postępowaniu wyłącznie do producentów

istniejących towarów posiadających dokładnie takie wymiary, jak podane w SWZ albo do

wykonawców, którzy dysponują takimi towarami. Zgodnie z art. 99 ust. 4 pzp przedmiotu

zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję.

Nie można także opisywać go przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub

pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi

dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do

uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów.

Zamawiający mają oczywiście prawo do kształtowania opisu przedmiotu zamówienia

w sposób odpowiadający jego potrzebom np. użytkowym, funkcjonalnym i technicznym. Opis

ten nie może jednak prowadzić do naruszenia zasady uczciwej konkurencji wskazanej w art.

99 ust. 4 pzp. Ma to miejsce w szczególności wtedy „gdy zamawiający opisuje przedmiot

zamówienia w sposób wskazujący na konkretnego producenta lub konkretny produkt, a

także określenie na tyle rygorystycznych wymagań co do parametrów technicznych, które nie

znajdują uzasadnienia w obiektywnych potrzebach zmawiającego i które uniemożliwiają

udział niektórym wykonawcom w postępowaniu” (por. wyrok KIO z 31.08.2017 r., sygn. akt

KIO 1670/17). Ewentualne ograniczenia, które mogłyby zostać wprowadzone do SWZ,

muszą być uzasadnione obiektywnymi potrzebami zamawiającego. Wymogi inne,

wykraczające poza uzasadnione potrzeby zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwiające

lub utrudniające możliwość złożenia oferty czy wykonania przedmiotu zamówienia przez

wykonawców zdolnych do wykonania zamówienia danego rodzaju i skali, należy uznać za

sprzeczne z art. 29 ust. 2 pzp i jako takie powinny zostać one wyeliminowane względnie

zastąpione innymi wymogami, które mieszczą się w granicach określonych w tym przepisie.

Z zasady uczciwej konkurencji i proporcjonalności, które wynikają z art. 16 pkt 1 pzp

wynika konieczność kształtowania wymagań opisu przedmiotu zamówienia w sposób

jednocześnie zapewniający odpowiedni poziom konkurencji, nie zawężony bez obiektywnego

uzasadnienia. Wiąże się z tym kształtowanie wymogów w sposób, który jest niezbędny dla

osiągnięcia celu, jakim jest otrzymanie w wyniku przetargu prawidłowego i funkcjonalnego

przedmiotu zamówienia. W tym zakresie nie mogą być uznane za zgodne z przepisami

ustawy pzp wymogi ograniczające możliwość złożenia ofert obejmujących prawidłowe,

zgodne z przeznaczeniem, w pełni trwałe i funkcjonalne meble, różniące się od wymagań

SWZ się jedynie drobnymi wartościami wymiarów czy parametrów technicznych.

Dodatkowo, zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa: „Dla stwierdzenia nieprawidłowości

w opisie przedmiotu zamówienia, a tym samym sprzeczności z prawem, wystarczy jedynie

zaistnienie możliwości utrudniania uczciwej konkurencji przez zastosowanie określonych

zapisów w specyfikacji, niekoniecznie zaś realnego uniemożliwienia takiej konkurencji.”

(por. wyrok KIO z 22.08.2017 r., sygn. akt KIO 1598/17, podobnie np. wyrok Sądu

Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 2006-01-25, II Ca 693/05, wyrok Sądu Okręgowego

w Lublinie z dnia 2008-05-05, IX Ga 46/08, wyrok KIO z dnia 2011-10-17, KIO 2137/11, KIO

2106/11). Co więcej, w orzecznictwie podkreśla się także, że: „w przypadku oceny

konkretnego stanu faktycznego jako naruszenia zakazu sformułowanego w art. 29 ust. 2 pzp

wystarczającym jest uprawdopodobnienie utrudnienia konkurencji przy opisie przedmiotu

zamówienia. Z przepisu tego wynika bowiem zakaz opisywania przedmiotu zamówienia

w taki sposób, który mógłby potencjalnie zagrozić uczciwej konkurencji” (m.in. wyrok KIO z

27 marca 2015 r., sygn. akt: KIO 496/15, wyrok SA w Warszawie z 24 stycznia 2012 r., sygn.

akt: VI ACa 965/11)” (por. uchwała KIO z dnia 05.05.2016 r., KIO/KD 29/16).

Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przedmiotowym postępowaniu. W obecnym stanie

prawnym do naruszeń art. 99 ust. 4 ustawy pzp znajduje zastosowanie dotychczasowe

orzecznictwo dot. art. 29 ust. 2 i 3 poprzedniej ustawy pzp. Aktualne pozostaje także

orzecznictwo dot. naruszenia zasady zachowania uczciwej konkurencji opisanej obecnie

w art. 16 pkt 1 ustawy pzp, uregulowanej w art. 7 ust. 1 poprzedniej ustawy pzp.

Zarzucane zamawiającemu naruszenia albo uniemożliwiają odwołującemu konkurowanie

w przedmiotowym przetargu na równych i uczciwych zasadach, albo też utrudniają to

istotnie, rodząc jednocześnie poważne problemy realizacyjne w razie udzielenia zamówienia.

Zarzut nr 2 lit. b)

W dokumencie „Opis mebli - minimalne wymagania” (załącznik nr 3 do SWZ)

zamawiający dla wszystkich towarów asortymentu „Szafy, regały” przedstawił wymóg, aby

plecy były wykonane z płyt o grubości 12-18 mm. Takie wymiary płyt na plecach szaf

i regałów są stosowane tylko przez niektórych producentów meblowych. Standardowym

rozwiązaniem na rynku w tym zakresie jest stosowanie na plecach szaf i regałów płyt

o grubości 8-10 mm. Wymóg określony w ww. dokumencie wskazuje na preferowanie tylko

części producentów, których produkty posiadają plecy wykonane z płyt o grubości 12-18 mm.

Nie ma to żadnego merytorycznego uzasadnienia i stanowi nieuprawnione ograniczenie

konkurencji.

W związku z wycofaniem przez odwołującego, na posiedzeniu przed otwarciem rozprawy,

zarzutów nr 3 i 4 odwołania, Izba odstąpiła od przedstawienia merytorycznego uzasadnienia

wskazanych zarzutów odwołania.

Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie

odwołania w całości. Zamawiający (w odniesieniu do zarzutów 1 oraz 2a i 2b), wskazał, co

następuje.

Zarzut nr 1.

Zamawiający przewidywał w postępowaniu, zgodnie z pkt 6.2. SWZ złożenie

następujących próbek - po 1 szt.: Fotel biurowy obrotowy (dowolny kolor); Kontener mobilny

(dowolny wymiar); szafa gabinetowa aktowa (dowolny wymiar).

Zarzuty odwołującego w ww. zakresie skierowane są tak samo przeciwko pkt 6.2. lit. e

SWZ, jak i przeciwko art. 77 ust. 2 ustawy Pzp w ogóle. W uzasadnieniu zarzutu nr 1

odwołujący kwestionuje bowiem nie tyle postanowienie SWZ, co w ogóle prawo

zamawiających - wynikające z przepisów ustawy, do zatrzymania próbek jako załączników

do umowy i niezwracania ich wykonawcom, których oferty zostały wybrane. Przepis ustawy

Pzp mówi wyraźnie, że: „Zamawiający zwraca wykonawcy, którego oferta została wybrana

jako najkorzystniejsza, na jego wniosek, złożone przez niego plany, projekty, rysunki,

modele, próbki, wzory, programy komputerowe oraz inne podobne materiały, o ile nie

stanowią one załączników do umowy w sprawie zamówienia publicznego”.

Zatem zastrzeżenie w SWZ, że próbki stanowią załącznik do umowy i wobec tego nie

podlegają zwrotowi jest działaniem zamawiającego wprost wypełniającym dyspozycję normy

art. 77 ust. 2 ustawy Pzp i stanowi wykonanie ustawowego uprawnienia do takiego ułożenia

SWZ. Odwołujący podnosząc zarzuty, wskazujące, że próbki niepodlegające zwrotowi

stanowią niedopuszczalną prawnie darowiznę na rzecz Zamawiającego, w istocie

kwestionuje art. 77 ust. 2 ustawy Pzp jako taki, bowiem takie same argumenty mogłyby

zostać podniesione zawsze, gdy z art. 77 ust. 2 ustawy Pzp skorzysta jakiś zamawiający.

Problem braku zwrotu próbek składanych z ofertą, był przedmiotem opinii Urzędu Zamówień

Publicznych wydanej na podstawie ustawy z 2004 r., ale której aktualność nie powinna

budzić wątpliwości. W tejże opinii wskazano wprost, że próbki składane wraz z ofertą

i niepodlegające zwrotowi po wyborze oferty, niezależnie od ich charakteru, przedmiotu czy

wartości nie są świadczeniem na rzecz zamawiającego: „Dla konieczności przestrzegania

obowiązku wynikającego z dyspozycji art. 97 ust. 1 ustawy Pzp nie ma znaczenia wartość

żądanej próbki ani też okoliczność zrealizowania umowy. Dodatkowo należy stwierdzić,

iż fakt przedłożenia próbki w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nie

powinien być utożsamiany ze świadczeniem wykonawcy na rzecz zamawiającego, albowiem

jest to wyłącznie czynność faktyczna zmierzająca do wypełniania wymogów formalnych

postępowania związanych z wyborem najkorzystniejszej oferty, a zamawiający nie czerpie

z tego tytułu żadnych korzyści”. Skoro w ocenie UZP złożenie próbki w postępowaniu nie

może być traktowane jako świadczenie, to tym bardziej nie może być traktowane jako

darowizna (będąca świadczeniem nieodpłatnym), jak błędnie wywodzi to odwołujący. Warto

także przypomnieć odwołującemu, że próbki stanowiące złącznik do umowy, a w efekcie

także załącznik do protokołu mogą zostać zwrócone po upływie 4 lat od dnia zakończenia

postępowania, bowiem po tym okresie wygasa obowiązek przechowywania protokołu

w sposób gwarantujący jego nienaruszalność. Próbki nie są zatem ani darmowym

świadczeniem, ani zamawiający nie nabywa ich własności, ani z próbek nie może korzystać.

Nie jest także prawdą, że za próbki wykonawca, którego oferta zostanie wybrana nie otrzyma

zapłaty, bowiem koszty tych próbek wykonawca powinien uwzględnić w cenie oferty, co

stanowi normalną konsekwencję rynkowej kalkulacji oferty.

Dalej odwołujący wskazuje, że wymóg zamawiającego w pkt 6.2. lit. e SWZ (zatrzymanie

próbek) narusza zasadę uczciwej konkurencji. Odwołujący sam w uzasadnieniu zarzutu

wskazuje powody, dla których do naruszenia konkurencji w tym zakresie nie dojdzie. Skoro

bowiem każdy z wykonawców liczy się z tym że jego oferta zostanie wybrana i próbki nie

zostaną zwrócone, to każdy z wykonawców przygotowujących ofertę, w cenie tejże oferty

zmuszony jest uwzględnić koszt złożenia takich próbek. W tym względzie brak jest

naruszenia konkurencji bowiem okoliczność ta dotyczy tak samo każdego z wykonawców

konkurujących o zamówienie. Co więcej, konkurencja ta niczym nie różni się od konkurencji

tych wykonawców w kryterium ceny, bowiem im tańsze będą próbki (i mniejszy będzie koszt

ich złożenia), tym tańsze będą oferowane meble. Wykonawcy konkurują tutaj zatem

dokładnie na tych samych zasadach i tymi samymi okolicznościami co w ramach oferowanej

ceny. Tym samym wymóg, o którym mowa w pkt 6.2. lit e) SWZ (zatrzymanie próbek)

w żaden sposób nie daje żadnemu wykonawcy przywileju ani nie pogarsza sytuacji innego -

nie może być w efekcie mowy o naruszeniu uczciwej konkurencji na rynku. Argumenty

odwołujące są w tym zakresie chybione.

Odnosząc się do twierdzenia odwołującego, że koszt próbek stanowi takie obciążenie dla

mniejszych wykonawców, że może ich wykluczyć z udziału w rynku, zamawiający wskazuje

że twierdzenie to jest gołosłowne. Sam odwołujący ustalił wartość próbek na ok. 2500 zł.

Odnosząc tę kwotę do warunku udziału w postępowaniu (9.1.4.a SWZ), w którym

zamawiający wymaga wykazania się doświadczeniem w zrealizowaniu co najmniej dwóch

(2) zamówień na dostawę mebli o wartości 300.000 zł każda - wartość próbek według

wyceny odwołującego, stanowi nie więcej 0,83% tej wartości. W uzupełnieniu zamawiający

wskazuje, że wartość wyceny próbek podana w odwołaniu (ok. 2500 zł) została przez

odwołującego zawyżona. Odwołujący nie bierze bowiem pod uwagę, że wykonawcy mają

możliwość prezentowania klientom różnych mebli w ramach reklamy tych produktów. Meble

zakupione na tzw. ekspozycję oraz w celu promowania marki są oferowane wykonawcom

w cenach dużo niższych niż ceny rynkowe. Wartość tych mebli zwykle jest obniżana

o ok. 50-75%. Także producenci mebli w ramach działań promocyjnych mają możliwość

nieodpłatnego przekazania dystrybutorom egzemplarzy ekspozycyjnych lub reklamowych.

W takich przypadkach wykonawcy albo nie ponoszą żadnych kosztów złożenia próbek, albo

są one znikome (dowód: oświadczenia producentów oraz dystrybutorów mebli) - na

okoliczność istnienia preferencyjnych zasad współpracy pomiędzy dystrybutorami oraz

producentami; możliwości nabycia przez dystrybutorów mebli na potrzeby próbek w

postępowaniu o cenach znacznie niższych niż ceny rynkowe; możliwości złożenia jako

próbki znacznie tańszych od rynkowych cen egzemplarzy ekspozycyjnych lub reklamowych;

wysokich rabatów udzielanych na próbki, egzemplarze reklamowe lub tzw. produkty

ekspozycyjne; braku istotnego obciążenia ekonomicznego wykonawców kosztem złożenia

próbek w postępowaniu.

Zgodnie z pkt 6.2.c SWZ, próbki miały być złożone i gotowe do użycia, zatem złożenie

jako próbek asortymentu ekspozycyjnego jest jak najbardziej realne i możliwe. Zamawiający

ustalił także, że faktyczny koszt złożenia próbek z uwzględnieniem powyższych okoliczności

nie przekroczyłby 1000 zł netto. W przypadku samodzielnej produkcji może być on nawet

znacznie niższy (dowód: oświadczenie w przedmiocie wyceny kosztów złożenia próbek

żądanych w postępowaniu) - na okoliczność wyceny próbek żądanych przez

Zamawiającego w postępowaniu z uwzględnieniem rabatów udzielanych na tzw. próbki,

egzemplarze reklamowe albo meble ekspozycyjne; zawyżenia kosztów wyceny próbek

w treści odwołania; braku istotnego obciążenia ekonomicznego wykonawców kosztem

złożenia próbek.

W takim przypadku porównanie wyceny próbek (1000 zł netto) do warunku udziału

w postępowaniu (9.1.4.a SWZ), w którym zamawiający wymaga wykazania się

doświadczeniem w zrealizowaniu co najmniej dwóch (2) zamówień na dostawę mebli

o wartości 300.000 zł każda - wartość próbek, stanowi nie więcej 0,41% tej wartości.

Powyższe oznacza także, że biorąc pod uwagę, że zamawiający wymaga 550 sztuk mebli

w ramach tego postępowania, wystarczy, aby wykonawca składając ofertę wprowadził

w cenę każdej sztuki średnio 2,24 zł brutto, aby pokryć realny koszt próbek i to zarówno

w zakresie pozycji wartych kilkaset złotych, jak kontenery, jak i pozycji wartych kilka tysięcy

złotych - jak np. aneksy kuchenne.

Jak wskazano w powołanej już w wyżej opinii Urzędu Zamówień Publicznych -

o naruszeniu konkurencyjności czy utrudnianiu wykonawcom dostępu do zamówienia

poprzez żądanie złożenia próbek, można by mówić dopiero w przypadku: „znacznej

dysproporcji pomiędzy koniecznością ochrony potrzeb zamawiającego, a obciążeniem

finansowym lub organizacyjnym wykonawców związanym z koniecznością poczynienia

określonych nakładów, w szczególności gdy wartość świadczenia jakie wykonawca może

uzyskać w związku z realizacją zamówienia nie jest znacząco wyższa niż wartość

załączonego do oferty modelu”. Taka sytuacja nie występuje w postępowaniu, bowiem jak

wyzwano wyżej wartości próbek są minimalne w skali wartości całego zamówienia

i to niezależnie od tego czy koszt złożenia próbek przyjmie się w wartości podanej przez

odwołującego czy ustalonej przez zamawiającego. Nie ma tu nie tylko „znacznej

dysproporcji”, ale w ogóle koszt próbek wydaje się wręcz pomijalny w skali zamówienia.

Odwołujący kwestionując legalność w pkt 6.2. lit. e SWZ wskazuje także na naruszenie

zasady proporcjonalności. Zamawiający wskazuje w pierwszej kolejności, że wbrew

twierdzeniom odwołującego nie istnieje przepis, który dawałby zamawiającemu prawo

zatrzymania próbek na 30 dni i zwracania ich wybranemu wykonawcy dopiero po tym

terminie. Takim przepisem nie jest art. 77 ust. 3 ustawy Pzp wskazany przez odwołującego.

Jeśli próbki nie są załącznikiem do umowy i nie podlegają zatrzymaniu, każdy wykonawca,

także ten którego oferta została wybrana, może złożyć wniosek o ich zwrot zaraz po wyborze

oferty najkorzystniejszej. Dopiero jeśli takiego wniosku brak, w terminie 30 dni zamawiający

może z własnej inicjatywy zwrócić próbki. Brak jest jednak przepisu, na który powołuje się

odwołujący, a który pozwoliłby zatrzymać zamawiającemu próbki zwycięskiego wykonawcy

na 30 dni, pomimo wniosku tego wykonawcy. Jeśli próbki nie stanowią załącznika umowy,

wykonawca, którego oferta została wybrana mógłby żądać ich zwrotu zaraz po ogłoszeniu

wyników postępowania i zamawiający takie próbki musiałby niezwłocznie zwrócić. Zatem

albo zamawiający zatrzymuje próbki wykonawcy, którego oferta została wybrana jako

załączniki do umowy i nie dokonuje ich zwrotu, albo w razie wniosku tego wykonawcy będzie

musiał je zwrócić nawet zaraz po wyborze oferty. Nawet zatem, gdyby zamawiający

zatrzymał próbki na 30 dni, a wykonawcy nie żądał ich zwrotu w tym terminie, to i tak

zamawiający pozbawiony byłyby możliwości porównania jakości dostaw z próbkami, bowiem

w chwili realizacji dostaw tymi próbkami już by nie dysponował. Zamawiający wskazuje,

że wbrew zarzutom odwołania zatrzymanie próbek jako załączników do umowy jest

uzasadnione szczególną potrzebą Zamawiającego i nie jest czynnością nadmiarową ani

oderwaną od zapisów SWZ. Odwołujący nie dostrzega, że jednym z kryteriów jakościowych

oceny ofert (pkt 17.1.) Kryterium [J] jest jakość próbek. Jakość ta badana jest w oparciu

o kryteria ocenne i niewymierne, zgodnie z załącznikiem nr 9 do SWZ, których nie można

utrwalić w inny sposób, jak poprzez zatrzymanie próbek i porównanie dostarczonego

w ramach wykonania umowy asortymentu z próbkami ocenionymi w postępowaniu. Zgodnie

z załącznikiem nr 9 badaniu podlegają próbki: Fotel biurowy obrotowy (dowolny kolor);

Kontener mobilny (dowolny wymiar); szafa gabinetowa aktowa (dowolny wymiar) w oparciu

o kryteria takie jak:

1) Ergonomia - dostosowanie fotela do budowy anatomicznej użytkownika, ocena

możliwości regulacji i dostosowania krzesła do różnic anatomicznych pracowników.

2) Estetyka wykonania - komisja będzie oceniała dbałość o wykończenie ze

zwróceniem szczególnej uwagi na sposób końcowej obróbki mebla, sprawdzi, czy nie ma on

ostrych krawędzi.

3) Stabilność - komisja oceniała będzie możliwość prostej regulacji mebla

i dostosowania go do nierównego podłoża. Komisja sprawdzała będzie, czy mebel jest

stabilny na podłożu, czy ma stabilną konstrukcję. W przypadku fotela oceniana będzie

dodatkowo stabilność połączenia podłokietników z siedziskiem oraz stabilność oparcia.

4) Trwałość i sposób wykonania kółek - komisja oceniała będzie materiał, z którego

wykonane są kółka (solidność, trwałość, stabilność, twardość) oraz zachowanie się

w kontakcie z różnymi podłożami; Komisja zbada czy kółka obracają się płynnie, bez zacięć

i blokad. Komisja oceni czy nie ma wyciekających smarów, które mogłyby zabrudzić

powierzchnie podłogi.

5) Sposób połączenia materiałów - komisja będzie oceniała jakość, trwałość i estetykę

połączeń materiałów i podzespołów wykorzystanych w meblu; Ocenie poddane zostaną

łączenia, spawy, ich widoczność, sposób zaślepienia.

6) Praca prowadnic/zawiasów - komisja sprawdzać będzie wytrzymałość i stabilność,

lekkość działania i głośność mechanizmu; Zostanie zbadany również mechanizm cichego

domyku i pełnego wysuwu prowadnic.

7) Praca zamka - komisja sprawdzi płynność pracy zamka; czy podczas zamykania

zamek się nie zacina, czy pracuje prawidłowo, lekko i bezawaryjnie.

Opisy podkryteriów jakościowych podlegających ocenie w ramach oceny ofert zostały

sporządzone zgodnie z wzorcowymi rekomendacjami UZP w zakresie kryteriów

jakościowych w zamówieniach na dostawę mebli. W kryterium „Jakość wykonania” [J]

komisja przyzna łącznie do 160 pkt, co przekłada się na aż 30% punktów przyznawanych

w ramach kryteriów oceny ofert w ogóle. Wynik punktowy w ramach kryteriów jakościowych

bezwzględnie będzie decydujący dla wyboru oferty najkorzystniejszej. Zamawiający musi

mieć zatem pewność, że asortyment, który zostanie finalnie dostarczony w ramach

wykonania zamówienia jest dokładnie tym asortymentem, który podlegał ocenie w ramach

oceny jakościowej, jak i że posiada on dokładnie te same cechy jakościowe co badane

próbki. W analizowanym przypadku, wynik oceny jakościowej można zabezpieczyć i utrwalić

na potrzeby oceny jakości dostaw realizowanych w ramach umowy, tylko poprzez

zapewnienie Zamawiającemu możliwości bezpośredniego porównania badanych próbek

z towarem dostarczonym w ramach realizacji umowy. Nie istnieje żaden sposób, który

pozwalałby utrwalić wynik oceny dokonywanej w ww. podkryteriach inaczej, niż poprzez

zapewnienie zamawiającemu możliwości porównania na etapie realizacji umowy

dostarczonego asortymentu z próbkami załączonymi do oferty. Nie da się opisać płynności

pracy zamka czy utrwalić w sposób umożliwiający późniejsze porównanie, jak zachowują się

kółka w kontakcie z różnymi podłożami. Nie da się opisać dla późniejszego porównania

„dostosowania krzesła do różnic anatomicznych pracowników”, jak i nie da się utrwalić

stabilności oparcia czy stabilności połączenia podłokietników itp. itd. Oceny tych parametrów

jakościowych będą dokonywane przez członków komisji przetargowej w oparciu o ich

odczucia, oceny wzrokowe, oceny głośności pracy czy dotyk. Porównanie dostarczonych

w ramach umowy mebli z próbką nie byłaby możliwa bez fizycznego posiadania takiego

samego egzemplarza (próbki). Prawidłowa ocena porównawcza może nastąpić wyłącznie

w drodze przeprowadzenia organoleptycznych prób tych samych parametrów próbki

i dostarczonego mebla. W każdej innej sytuacji zamawiający nie będzie w stanie ustalić, czy

towar dostarczony ma faktycznie takie same cechy jakościowe, jak ocenione na podstawie

próbek. Nie będzie zatem możliwości ustalenia, czy dostarczane meble są tej samej jakości

co próbki, zatem czy osiągnięty został sens badania jakości na etapie oceny ofert. O braku

naruszenia zasady proporcjonalności świadczy także fakt, że zamawiający ograniczył swoje

wymagania względem próbek, tak aby wymagane próbki sprowadzały się tylko do oddania

tych walorów jakościowych, które faktycznie podlegają ocenie jakościowej w kryterium.

Zamawiający wymaga tylko 3 typów mebli (3 sztuk próbek po 1 z każdego typu), które są dla

zamawiającego reprezentatywne, pomimo szerokiego katalogu różnych typów mebli objętych

przedmiotem zamówienia. W przypadku poszczególnych próbek:

1) Fotel biurowy obrotowy model 1 (dowolny kolor) - zamawiający nie wymaga ani

konkretnej tkaniny, ani konkretnego koloru; dopuszcza się meble ekspozycyjne, już złożone,

2) Kontener mobilny (dowolny wymiar) - zamawiający nie wymaga, aby kontener

posiadał konkretny wymiar. Dopuszcza się meble ekspozycyjne, już złożone, zamawiający

wymaga modelu typowego, zgodnie ze standardami dla mebli biurowych,

3) Szafa gabinetowa aktowa (dowolny wymiar) - zamawiający nie wymaga konkretnego

wymiaru, ani koloru. Wykonawca ma możliwość złożenia w ramach próbek szafy

ekspozycyjnej w dowolnej wysokości i szerokości, dopuszcza się meble ekspozycyjne, już

złożone.

Zarzut nr 2a.

Odwołujący kwestionuje postanowienia opisu przedmiotu zamówienia poprzez zarzut,

że w wymiarach mebli nie określono tolerancji wymiarów mebli składających się na nich

komponentów. Zamawiający wskazuje, że zarzut nie został w żaden sposób

skonkretyzowany, tj. ani w treści zarzutu ani w treści uzasadnienia odwołania nie wskazano,

w jaki sposób ma dojść do ograniczenia konkurencji wskutek podanych w OPZ wymiarów

mebli, ani nie określono które wymiary i których mebli miałby w ocenie odwołującego

stanowić o ograniczeniu konkurencji. Zamawiający wskazuje, że odwołujący podnosząc

zarzut ograniczenia konkurencji musi potrafić wykazać na czym to organicznie polega. Jeśli

odwołujący twierdzi, że zamawiający faworyzuje określone produkty powinien wskazać jakie

produkty lub rozwiązania i w jaki sposób są faworyzowane, musi udowodnić, że konkretne

produkty faktycznie zostały w sposób nieuzasadniony pominięte lub wykluczone wskutek

istniejących postanowień SWZ. Co więcej, nie wiadomo także do jakich produktów -

a mówimy o zamówieniu obejmującym 550 pozycji, i jaki ich parametrów zarzut ten

odwołujący kieruje. Z postawionego przez odwołującego zarzutu ani treści jego uzasadnienia

nie wynikają żadne okoliczności faktyczne, które mają ten zarzut uzasadniać ani żadne

okoliczności faktyczne stanowiące podstawę zarzutu. Idąc dalej, w żądaniach odwołania

zmiany SWZ odwołujący oczekuje wprowadzenia tolerancji 5% wymiarów, ale nie wiadomo

których wymiarów, ani jakich mebli bądź ich akcesoriów, czy części składowych. Nie

wiadomo także, dlaczego akurat wprowadzenie tolerancji na poziomie 5% odwołujący uważa

za zasadne i - w jego ocenie - znoszące stan naruszenia konkurencji. Odwołujący nawet nie

podjął próby wykazania, jak i czy w ogóle spowoduje to zwiększenie konkurencji na rynku,

jak zmieni się w ten sposób zakres produktów, które wykonawcy będą mogli oferować

w postępowaniu, ani czy w ogóle w ten sposób dojdzie do realnego rozszerzenia

konkurencji. Owe 5% tolerancji pozostaje wyłącznie postulatem odwołującego, który w żaden

sposób nie wynika z treści odwołania, treści zarzutu ani jego rozwinięcia. Nie wiadomo

dlaczego akurat 5% tolerancji ma czynić zadość żądaniom odwołania, a nie np. 3% albo 4%?

Jak wskazuje się w orzecznictwie KIO: „zarzut musi być postawiony wyraźnie, to znaczy

wskazywać konkretną czynność zamawiającego mającą zdaniem odwołującego naruszać

przepis prawa i określić sposób jego naruszenia, gdyż po upływie terminu na wniesienie

odwołania nie jest dopuszczalne zarówno formułowanie jak i doprecyzowanie treści zarzutów

odwołania. Zarzut stanowi wskazanie czynności bądź zaniechania przez Zamawiającego

czynności, do których jest z obowiązany na podstawie ustawy oraz okoliczności faktyczne

wskazujące na naruszenie przepisów prawa. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem

istotne jest, aby zarzut został w pełni sprecyzowany w odwołaniu, gdyż umożliwia to zarówno

zamawiającemu jak i potencjalnym uczestnikom postępowania, odniesienie się do

kwestionowanych przez odwołującego czynności. Wskazanie konkretnych uchybień zakreśla

ramy postępowania odwoławczego, art. 192 ust. 7 ustawy Pzp wyznacza zakres rozpoznania

odwołania przez Izbę, podając, że Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były

zawarte w odwołaniu”.

Tymczasem odwołujący tych okoliczności faktycznych nie wskazuje. Wskazuje,

że postanowienia SWZ zmierzają do „preferencji produktów producentów towarów

o parametrach identycznych, jak określone w SWZ i nie dopuszczeniu towarów innych

producentów występujących na rynku” - nie wiadomo jednak jakie parametry opisane

w SWZ mają o takiej preferencji przesądzać, ani parametry których mebli, ani jakie produkty

czy rozwiązania - w ocenie odwołującego - zapisami SWZ wykluczono z udziału w rynku.

Tak samo nie wiadomo, jakie i czy w ogóle jakieś produkty lub rozwiązania zostałyby

dopuszczone do udziału w zamówieniu, gdyby tolerancję żądaną przez odwołującego

zamawiający ustalił. Przytaczanie konkretnych stanów faktycznych, tj. mebli czy wymiarów,

które w ocenie odwołującego miałyby naruszać konkurencję dopiero na rozprawie,

stanowiłoby rozszerzenie podstawy faktycznej zarzutu, co przeczyłoby zasadzie związania

Izby treścią odwołania. W treści odwołania, odwołujący przytacza orzecznictwo mówiące,

że wystarczającym dla skuteczności stawianego przez niego zarzutu miałoby być

uprawdopodobnienie, że do naruszenia konkurencji doszło. Tyle tylko, że takiego

uprawdopodobnienia naruszenia konkurencji odwołujący w odwołaniu nie wykazał.

Odwołujący podnosi samo tylko twierdzenie - i to nieskonkretyzowane, że do takiego

naruszenia konkurencji doszło, nie wiadomo jednak jak, dlaczego, w jakich produktach, ani

dlaczego ustalenie tolerancji 5% wymiarów miałoby stan naruszenia konkurencji znosić.

Czym innym jest twierdzenie - i to nieskonkretyzowane, wyrażone w odwołaniu przez

odwołującego, że w jego subiektywnym przekonaniu zapisy SWZ naruszają konkurencję

w bliżej nieokreślony sposób, a czym innym jest uprawdopodobnienie tej okoliczności,

czemu wykonawca nie zakreślając podstawy faktycznej zarzutu nie podołał. Zamawiający,

nie wiedząc do jakich wymiarów, których mebli odwołujący kieruje zarzut, nie ma możliwości

wykazywania w przypadku każdego mebla dlaczego określono taki a nie inny wymiar.

Zamawiający musiałby w przypadku każdego mebla wyjaśnić gdzie ma być on postawiony

albo zamontowany, jakie jest jego otoczenie, wymiary pomieszczenia, czy inne meble

z którymi ma być zestawiony. Przy takiej ilości typów i sztuk mebli jest to niemożliwe ani na

rozprawie ani w niniejszym piśmie. Odwołujący stara się swoim twierdzeniem o naruszeniu

konkurencji przez - uwaga - każdy wymiar każdego mebla, przenieść na zamawiającego

ciężar twierdzenia i dowodu przeciwnego. Gdyby odwołujący wskazał konkretne wymiary,

określonych mebli z OPZ, albo chociaż przykłady tych mebli i wymiarów, które obejmuje

treścią zarzutu, zamawiający mógłby wykazać gdzie mebel ma być umiejscowiony, jakie jest

pomieszczenie i jego istniejące wyposażenie i dlaczego określono takie wymiary a nie inne.

Skutek ten wynika z nienależytego sformowania zarzutu i jego uzasadnienia - co jednak

wobec zasady związania Izby treścią zarzutów, stanowi okoliczność przesądzającą

o konieczności jego oddalenia. Oczekiwanie odwołującego, aby każdy parametr mógł być

różny w zakresie aż 5%, pozostaje nie tylko nieuzasadnione w treści odwołania, ale także

niedopuszczalne w swoich skutkach. Gdyby próbować zastosować proponowaną przez

odwołującego tolerancję do jakichkolwiek przykładowych mebli objętych postępowaniem

prowadziłoby to całkowitego wypaczenia sensu określania ich wymiarów. W efekcie

zamawiający mógłby otrzymać meble, które w ogóle nie odpowiadałyby jego potrzebom albo

nawet mogłyby nie zmieścić się typowych pomieszczeniach. Chociażby w załączniku nr 4

zamawiający opisał 3 przykładowe meble:

1) DZ-T006996 Regał otwarty z 5 półkami - wys. 2,38 metra

2) DZ-T007115 Szafa ubraniowa - wys. 2,19 metra

3) DZ-T006645 Aneks kuchenny - szer.: 3,20 metra

Gdyby do tych wymiarów zastosować proponowaną przez wykonawcę tolerancję 5%

okazałoby się, że:

1) DZ-T006996 Regał otwarty 5 półkami - mógłby mieć wysokość od 1,917 m do aż 2,1

m (rozrzut aż 26 centymetrów wysokości);

2) DZ-T007115 Szafa ubraniowa - wys. 2,19 metra- mogłaby mieć wysokość od 2,08 m

aż do 2,30 m (rozrzut aż 22 centymetrów);

3) DZ- T006645 Aneks kuchenny - mógłby mieć szerokość od 3,04 m do aż 3,36 metra

(rozrzut aż 32 centymetry szerokości)

Sam Aneks byłby szerszy aż o ponad 30 cm i mógłby nie zmieścić się przy ścianie, na

której ma być ustawiony. Poszczególne meble mogłyby tak bardzo dobiegać od siebie,

że nie byłoby możliwe ich zestawianie w tym samym pomieszczeniu.

Powyższe porównanie dotyczy tylko 3 przykładowych, dowolnie wybranych pozycji i ich

przykładowych wymiarów z ponad 550 sztuk mebli objętych postępowaniem. Idąc dalej,

odwołujący żąda ustalenia: „dla każdego produktu oraz składających się na nie

komponentów tolerancji wymiarów nie mniejszej niż +/- 5%”, czyli żądanie odwołującego

dotyczy nie tylko wymiarów podstawowych jak wysokość, szerokość i głębokość - ale także

np. szerokości siedzisk lub oparć, grubości pianek w siedziskach, wysokości nóg, grubości

blatów czy nawet - uwaga - wymiaru fi nóżek okrągłych. Różnice wynoszące po

kilkadziesiąt centymetrów na najprostszych wymiarach każdego mebla potwierdzają,

że oczekiwanie odwołującego wprowadzenia aż 5% tolerancji jest w praktyce nierealne do

zastosowania. Dodatkowo zakres żądania procesowego odwołującego jest tak ogólny,

że nawet gdy zamawiający miał zamiar go uwzględnić, to w praktyce nie byłby w stanie tego

wykonywać. Trudno powyższe ocenić inaczej, jak dążenie odwołującego do takiego

ukształtowania zapisów OPZ, że w zasadzie odwołujący mógłby zaoferować zamawiającemu

mebel o dowolnych wymiarach i parametrach, jaki akurat odwołujący posiada w magazynie.

Odnosząc się do parametrów wysokości szaf i regałów biurowych - zostały one określone

w załącznikach 5A do 5P za pomocą symbolu OH - międzynarodowego standardu

określającego odległość między półkami wynoszący 327-390 mm (swobodne pomieszczenie

typowego biurowego segregatora). Ilość OH oznacza ilość standardowych poziomów, na

których mogą być położone segregatory, co jest podstawową determinantą wysokości

mebla. Należy mieć na względzie, że taki sposób określania wysokości mebli biurowych,

tj. poprzez wskazanie ilości OH, czyli ilości standardowych poziomów, z których każdy

posiada typową uśrednioną wysokość, na której mieści się segregator biurowy, jest praktyką

powszechnie stosowaną przez wykonawców. Wymagania zamawiającego mieszczą się tym

samym w typowych wymiarach i metodach określania wysokości mebli biurowych

występujących na runku. Konsekwencją zastosowania do opisu wysokości szaf i regałów

standardu OH oznacza, że całkowita wysokość szafy i regałów zawsze uzależniona jest od

ilości poziomów OH oraz innych elementów wykończeniowych stosowanych przez

producentów mebli (zastosowanych nóżek, grubości płyty meblowej między półkami,

grubości wieńców górnych i dolnych). Podane przez zamawiającego wysokości w meblach

opisanych przez standard OH należy traktować jako przykładowe, wykonane na potrzeby

wizualizacji. Wymiary te są wielkościami przeliczonymi przykładowo przez zamawiającego

z uwzględnieniem wysokości OH, grubości wieńców dolnych i górnych, grubości płyty

meblowej oraz wysokości nóżek. Dla zamawiającego istotne jest wyłącznie, aby wysokość

mebla odpowiadała standardowi OH i wynosiła określoną w OPZ ilość poziomów OH - co

wynika z określenia wymagań jako minimalnych. Na rynku istnieje wiele mebli różnych

producentów, które uznać można za zgodne z wyżej przedstawionym opisem mebla

w standardzie 5 OH (dowód: wyciągi z przykładowych katalogów producentów mebli

biurowych, oświadczenie dystrybutora mebli biurowych co do standardowych wymiarów,

oświadczenia dystrybutorów i producentów standardowych mebli o możliwości

dostosowywania wymiarów mebli standardowych, kopie umów wraz z opisem przedmiotu

zamówienia na dostarczenie mebli w latach 2017 oraz 2020 r.) - na okoliczność braku

ograniczenia konkurencji; określania na rynku wysokości mebli biurowych poprzez standard

OH, wyjaśnienia czym jest standard OH, przeciętności wymagań i opisu wysokości mebli

przez zamawiającego poprzez standard OH, zgodności wymagań zamawiającego

z typowymi meblami dostępnymi na rynku; możliwości zaoferowania różnych mebli różnych

producentów.

Z kolei parametr głębokości szaf i regałów biurowych jest wystandaryzowany i ich wymiar

w przybliżeniu wynosi 42 cm dla szaf z półkami na segregatory. Większość szaf (różnych

producentów) kupowane w ostatnich latach przez zamawiającego posiadają wymiar zgodny

z powyższymi (dowód: wyciągi z przykładowych katalogów producentów mebli biurowych,

oświadczenie dystrybutora mebli biurowych co do standardowych wymiarów, oświadczenia

dystrybutorów i producentów standardowych mebli o możliwości dostosowywania wymiarów

mebli standardowych, kopie umów wraz z opisem przedmiotu zamówienia na dostarczenie

mebli w latach 2017 oraz 2020 r.) - na okoliczności braku ograniczenia konkurencji,

typowości opisu przedmiotu zamówienia; na okoliczności standardowych wymagań

Zamawiającego, na okoliczność posiadanego standardowego wyposażenia meblowego.

Wymiary dot. szerokości szaf i regałów są wystandaryzowane - wynoszą od 80 - 100 -

120 cm. Wymagania zamawiającego nie odbiegają od typowych wymiarów producentów

mebli. Szerokości szaf i regałów nie mogą podlegać żadnym tolerancjom ze względu na

konieczność dopasowania tych mebli do gabarytów pomieszczeń (dowód: wyciągi

z przykładowych katalogów producentów mebli biurowych, oświadczenie dystrybutora mebli

biurowych co do standardowych wymiarów, oświadczenia dystrybutorów i producentów

sandrowych mebli o możliwości dostosowywania wymiarów mebli standardowych, kopie

umów wraz z opisem przedmiotu zamówienia na dostarczenie mebli w latach 2017 oraz

2020 r.) - na okoliczności braku ograniczenia konkurencji, typowości opisu przedmiotu

zamówienia; zgodności wymagań zamawiającego z typowymi meblami dostępnymi na rynku,

możliwości zaoferowania różnych mebli różnych producentów.

Wymagane wymiary biurek i stolików są ustalane z użytkownikami pomieszczeń

i dostosowane do gabarytów przestrzennych. Wprowadzenie jakiejkolwiek tolerancji może

doprowadzić do braku możliwości ustawienia ich w wyznaczonym dla tych mebli miejscach.

Wymagana konstrukcja biurek jest już od lat stosowana u zamawiającego. Jest to

najprostsze i jednocześnie stabilne rozwiązanie techniczne, mogące być wykonane przez

wielu producentów branży meblowej. Zamawiający musi mieć zapewnioną możliwość

zestawiania (łączenia) biurek nowych i istniejących - np. parami po przeciwnych stronach,

albo w innych układach. Takie rozwiązanie pracy biurowej jest typowe i nie wynika ze

szczególnych preferencji zamawiającego (dowód: kopie umów wraz z opisem przedmiotu

zamówienia na dostarczenie mebli w latach 2017 oraz 2020 r.) - na okoliczność

posiadanego wyposażenia meblowego, konieczności zapewnienia spójności i tożsamości

wyposażenia; możliwości realizacji zamówienia o takich parametrach przez różnych

wykonawców; braku naruszenie konkurencyjności.

W przypadku siedzisk o wymaganym kształcie i wymiarach znajdują się już

w pomieszczeniach zamawiającego. Za zamówieniem takich samych wzorów przemawiają

zatem chociażby względy estetyczne i funkcjonalne. Wymagania takiego stylu, kształtu

i w takich wymiarach jest podyktowane skrupulatnie przeanalizowanymi potrzebami

zamawiającego, których efektem jest ujednolicenie i stosowana od lat unifikacja sprzętu

i wyposażenia meblowego. Prawem Zamawiającego jest wymaganie dokładnie takich

parametrów, które wynikają z warunków eksploatacji istniejących w siedzibie zamawiającego

(dowód: kopie umów wraz z opisem przedmiotu zamówienia na dostarczenie mebli w latach

2017 oraz 2020 r.) - na okoliczność posiadanego wyposażenia meblowego, konieczności

zapewnienia spójności i tożsamości wyposażenia; możliwości realizacji zamówienia o takich

parametrach przez różnych wykonawców, braku naruszenie konkurencyjności.

Reasumując argumenty opisane powyżej, standaryzacja wyposażenia i unifikacja,

polegająca na dokonywaniu kolejnych zakupów w takim samym stylu i w takiej samej jakości

pozwala zamawiającemu na dokonywania roszad, przemeblowań, przesunięć między

pomieszczeniami i uzupełnianie brakujących w różnych pokojach mebli według jego potrzeb.

Zunifikowane znane w swej konstrukcji i złożoności meble są łatwe w eksploatacji, renowacji

i konserwacji. W przypadku awarii pogwarancyjnej wewnętrzna pracownicza grupa

konserwująca i naprawiająca meble wykorzystuje podzespoły i inne elementy konstrukcyjne

zepsutych szaf, regałów, krzeseł czy foteli, dzięki którym kolejna awaria usuwana jest we

własnym zakresie bez dodatkowych kosztów dla zamawiającego.

Zarzut nr 2b.

Zamawiający wyjaśnia, że w zakresie parametrów opisanych w SWZ mieszczą się trzy

grubości typowych płyt meblowych tj. 12 mm, 16mm oraz 18mm. Dodatkowo zamawiający,

określając załącznik nr 3 mianem „minimalnych wymagań” dopuszcza również plecy z płyty

o grubości 22mm, 25mm oraz 28mm, które także występują powszechnie na rynku. Nie jest

prawdą, jak twierdzi odwołujący, że plecy wykonane z płyt o grubości 12 - 18 należą do

rzadkości - takie rozwiązania oferuje liczne grono wykonawców (dowód: wyciągi

z przykładowych katalogów producentów mebli biurowych, oświadczenie dystrybutora mebli

biurowych co do standardowych wymiarów płyt meblowych stosowanych jako plecy

szaf/regałów) - na okoliczności braku ograniczenia konkurencji, typowości opisu przedmiotu

zamówienia; zgodności wymagań zamawiającego z typowymi meblami dostępnymi na rynku;

możliwości zaoferowania różnych mebli różnych producentów.

Z powyższego wynika, że żądanie odwołującego, aby żądać płyt o grubości 8 - 10 mm

jako wymagania bezwzględnego prowadzi do realnego zawężenia dostępnych rozwiązań

i dopiero takie wymogi mogłyby realnie godzić w konkurencję i nadmiernie ograniczać

możliwe do zaoferowania rozwiązania. Z 6 dostępnych wariantów płyt, z których mogą być

wykonane plecy szaf i regałów zgodnie z wymaganiami zamawiającego, odwołujący żąda

ograniczenia dostępnych wariantów do 2, tj. płyt 8 mm lub 10 mm. W sytuacji pandemicznej,

w sytuacji, gdy na rynku powszechne stają się utrudnienia z dostępem do materiałów

montażowych i podzespołów, wymaganie płyty zasugerowanej przez odwołującego

tj. o grubości w zakresie 8-10mm byłoby nie tylko znacznym zawężeniem możliwych do

zaoferowania produktów (oraz zawężeniem kręgu wykonawców), jak również ogromnym

utrudnieniem, mogącym nawet zagrozić realizacji całego zamówienia. Odwołujący

w uzasadnieniu do zarzutu powołuje rzekome standardy w rozwiązaniach w tym zakresie

wymieniając płyty o grubości 8-10mm. Tymczasem sam odwołujący na swojej stronie

internetowej w zakładce „Płyty laminowane” przedstawia w swojej standardowej ofercie płyty

laminowane o grubości 10,16,18,22,25,28mm. Zatem z 6 tam wymienionych grubości płyt,

aż 5 mieści się w wymaganiach zamawiającego (dowód: kopia oferty ze strony internetowej

odwołującego) - na okoliczności braku ograniczenia konkurencji, typowości opisu

przedmiotu zamówienia; zgodności wymagań zamawiającego z typowymi meblami

dostępnymi na rynku; możliwości zaoferowania różnych mebli różnych producentów.

Trudno zatem odczytać intencję odwołującego inaczej, jak tylko zamiar takiego

dostosowania wymagań OPZ do potrzeb odwołującego, aby mógł on zaoferować dowolny

towar, który akurat zalega na jego magazynie.

Odnosząc się do uzasadnionych potrzeb zamawiającego w określeniu wymagań

minimalnych, wskazać należy, że zamawiający, przygotowując opis przedmiotu zamówienia

bazował na meblach już wcześniej kupowanych o sprawdzonych empirycznie parametrach

konstrukcji. Wszystkie meble nabyte wciągu ostatnich lat posiadają plecy o standardowej

grubości płyty tj. 18 mm. Meble są bezpieczne w użytkowaniu, stabilne i trwałe, jak

i powszechnie były oferowane na rynku (dowód: kopie umów wraz z opisem przedmiotu

zamówienia na dostarczenie mebli w latach 2017 oraz 2020 r.) - na okoliczność posiadanego

wyposażenia meblowego, możliwości realizacji zamówienia o takich parametrach przez

różnych wykonawców; braku naruszenia konkurencyjności, uzasadnienia obiektywnych

potrzeb zamawiającego.

Wcześniej dokonywane przez zamawiającego zakupy wskazują, że to właśnie płyta

o grubości 18 mm jest najbardziej powszechną i dostępną na rynku płytą, która z pewnością

może posłużyć do produkcji mebli w każdej fabryce - a jak wskazano wyżej w pkt 5.1.4.

dostępna jest także w standardowej ofercie odwołującego. Skoro patrząc tylko na samą

ofertę odwołującego, zamawiający dopuszcza w opisie przedmiotu zamówienia większość

rozwiązań (grubości płyt), które odwołujący oferuje na rynku trudno mówić w tym zakresie

o naruszeniu konkurencji.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje.

Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania, o których stanowi

przepis art. 528 ustawy Pzp.

Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

z zastosowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wymaganych przy

procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia nie przekracza kwot określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołujący posiada interes w uzyskaniu

przedmiotowego zamówienia, kwalifikowanego możliwością poniesienia szkody w wyniku

naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 505 ust. 1

ustawy Pzp, co uprawniało go do złożenia odwołania.

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska

stron, złożone w pismach procesowych, jak też podczas rozprawy Izba stwierdziła, iż

odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

W związku z wycofaniem, na posiedzeniu, zarzutów odwołania opisanych pod nr 3 i 4

odwołania, Izba postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego w zakresie zarzutów

opisanym pod nr 3 i 4 odwołania, na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp.

Izba dopuściła dowody złożone przez zamawiającego wskazując, iż potwierdzają one

okoliczności, na które zostały powołane.

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej zarzuty odwołującego są bezzasadne. Izba

w całości podziela argumentację zamawiającego, uznając ją za własną.

Zgodnie z przepisem art. 516 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp, odwołanie zawiera wskazanie

okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających wniesienie odwołania oraz dowodów

na poparcie przytoczonych okoliczności. Przepis art. 534 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, iż strony

i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla

stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, a zgodnie z przepisem art. 535

ustawy Pzp, dowody na poparcie swoich twierdzeń lub odparcie twierdzeń strony przeciwnej,

strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mogą przedstawiać aż do zamknięcia

rozprawy.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołujący nie udźwignął ciężaru dowodowego

w zakresie potwierdzenia okoliczności, z których wywodzi określone skutki prawne odnośnie

zarzutów postawionych w odwołaniu.

Wskazać bowiem należy, iż odwołujący poza pisemnym uzasadnieniem w odwołaniu oraz

uzupełnionym na rozprawie ustnym stanowiskiem w sprawie, nie powołał żadnego dowodu,

który mógłby potwierdzać zasadność stawianych zarzutów. A to na odwołującym, który

wywodzi określone skutki prawne spoczywa obowiązek powołania się na wskazane przez

siebie dowody, które powinny bezwzględnie potwierdzać zasadność podniesionych

zarzutów. Brak przeprowadzenia odpowiedniego postępowania dowodowego musi

prowadzić do stwierdzenia, że zarzuty odwołania nie zostały w sposób dostateczny

wykazane, a co za tym idzie, w konsekwencji statuowało prawo do stwierdzenia

o bezzasadności odwołania. Podkreślić również należy, że podnoszone przez odwołującego

zarzuty w zakresie naruszenia zasad uczciwej konkurencji nie znajdują swojego

uzasadnienia, albowiem sam odwołujący wskazuje, cyt. „(...) utrudniają to istotnie, rodząc

jednocześnie poważne problemy realizacyjne w razie udzielenia zamówienia”. Utrudnienia

realizacyjne nie stanowią podstawy do stwierdzenia niezachowania przez zamawiającego

zasady uczciwej konkurencji, gdyż odwołujący, jak sam wskazał może zrealizować

przedmiotowe zamówienie, jednakże musi dołożyć „większych” starań, w celu jego

zrealizowania, co nie wyklucza go z udziału w tym postępowaniu.

Podważanie i kwestionowanie bogatego materiału dowodowego powołanego przez

zamawiającego nie stanowi jeszcze o prawidłowości stawianych zarzutów.

Odnosząc się zaś do poszczególnych zarzutów odwołania, stwierdzić należało,

co następuje.

Zarzut nr 1. Odwołujący kwestionuje postanowienia SWZ w zakresie zatrzymania próbek

przez zamawiającego, po przeprowadzonym postępowaniu, które mają być (zgodnie z SWZ)

załącznikiem do umowy, żądając nakazania zamawiającemu dokonania zapłaty za

przekazane próbki.

Zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy Pzp, zamawiający zwraca wykonawcy, którego oferta

została wybrana jako najkorzystniejsza, na jego wniosek, złożone przez niego plany,

projekty, rysunki, modele, próbki, wzory, programy komputerowe oraz inne podobne

materiały, o ile nie stanowią one załączników do umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Przepis art. 73 ust. 1 ustawy Pzp, stanowi natomiast, że oferty, opinie biegłych,

oświadczenia, informacja z zebrania z wykonawcami, zawiadomienia, wnioski, dowód

przekazania ogłoszenia Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, inne dokumenty i informacje

składane przez zamawiającego i wykonawców oraz umowa w sprawie zamówienia

publicznego stanowią załączniki do protokołu postępowania.

Skoro zatem umowa w sprawie zamówienia publicznego stanowi załącznik do protokołu

postępowania, a zamawiający w przedmiotowym postępowaniu wskazał, że przedłożone

przez wykonawcę, którego oferta została wybrana, próbki stanowią załącznik do umowy,

to oczywistym i zgodnym z prawem jest czynność zamawiającego, który przedstawia takie

żądanie. Izba nie widzi bowiem przeszkód, aby wykonawca składający w postępowaniu

swoją ofertę, przewidział koszt przekazanych próbek z cenie oferty, tym bardziej,

że próbkami są zaledwie trzy (3) meble z zamawianych ok. 550 sztuk. W okolicznościach

przedmiotowej sprawy nie ma również mowy o standardowym ryzyku związanym

z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż w przypadku wygrania postępowania

i wliczenia wartości próbek w cenę oferty, wykonawca de facto otrzyma za nie

wynagrodzenie, a w przypadku nie wygrania postępowania, próbki mogą mu być zwrócone.

Izba nie widzi zatem w działaniach zamawiającego naruszenia przepisów wskazywanych

przez odwołującego. Dlatego też zarzut ten Izba uznała za bezzasadny.

Zarzut nr 2a. Odwołujący kwestionuje postanowienia SWZ, które w Jego ocenie naruszają

zasadę uczciwej konkurencji, przez brak podania przez zamawiającego tolerancji

w wymiarach zamawianych produktów, żądając w zakresie wszystkich towarów

wprowadzenia tolerancji nie mniejszej niż +/- 5% w stosunku do wartości wskazanych

w SWZ.

Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, brak jest podstaw do uznania takiego zarzutu

i związanego z nim żądania za zasadne, gdyż powszechnie wiadomym jest, że producenci

mebli (którym jest również odwołujący) w swoim portfolio posiadają asortyment, którym

reklamują się w dostępnych dla siebie mediach, a który to asortyment, a w szczególności

jego wymiary są podawane jako wzorcowe. Jak wynika z dowodów złożonych przez

zamawiającego, większość, jak nie każdy z liczących się producentów, jest w stanie

dostosować zamówienie do wymagań danego kontraktu (umowy). Czynność taka wynika

bowiem z dostosowania maszyn i urządzeń wycinających materiał, z którego ma być

wykonany produkt finalny. Nadto wskazać należy, iż określone przez zamawiającego

parametry zamawianych towarów, uzasadniają bieżące potrzeby zamawiającego

warunkowane bieżącymi zasobami lokalowymi. Dlatego też trudno jest wymagać, aby

przedmiot oferty nie mógł być wykorzystany przez zamawiającego w celach przez niego

zakładanych, a jedynie został dostosowany do możliwych zasobów produkcyjnych

odwołującego. Dlatego też zarzut ten Izba uznała za bezzasadny.

Zarzut nr 2b. Odwołujący kwestionuje wymóg zamawiającego postawiony w SWZ

dotyczący wymogu, aby plecy mebli były wykonane z płyt o grubości 12-18 mm, żądając

dopuszczenia przez zamawiającego towarów z plecami wykonanymi z płyt o grubości 8-10

mm.

Ze stanowiskiem odwołującego nie sposób się zgodzić, gdyż jak to wynika z dowodów

przedłożonych przez zamawiającego, sam odwołujący posiada w swoich zasobach (o czym

informuje na swojej stronie internetowej) płyty o wymaganych przez zamawiającego

grubościach. Okoliczność, iż być może odwołujący ma większe doświadczenie w innych

grubościach płyt, nie może przesądzać o zasadności stawianego zarzutu. Zamawiający,

w ramach postępowania dowodowego wykazał, że na rynku są inni producenci mebli, którzy

oferują płyty o grubościach wymaganych przez zamawiającego. Izba nie stwierdziła również

i w tym przypadku, że zamawiający ograniczył konkurencję w postępowaniu, stawiając

określone wymogi w zakresie przedmiotu zamówienia. Dlatego też zarzut ten Izba uznała za

bezzasadny.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575

ustawy Pzp oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020

r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania

oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz.

2437).

Przewodniczący: ..............................

24