KIO 2347/21

Sygn. akt: KIO 2347/21

WYROK

z dnia 23 września 2021 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Beata Konik

Protokolant: Konrad Wyrzykowski

po rozpoznaniu na rozprawie 21 września 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do

Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 4 sierpnia 2021 roku przez odwołującego R. E. J.

prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą WILD BEAR R. J. z siedzibą w

Poznaniu w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego 4 Regionalną Bazę

Logistyczną z siedzibą we Wrocławiu,

orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności z dnia 30

lipca 2021 r. polegającej na unieważnieniu postępowania o zamówienie.

2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Zamawiającego 4 Regionalną Bazę

Logistyczną z siedzibą we Wrocławiu i:

2.1. Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego

tytułem wpisu od odwołania, 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych

zero groszy) tytułem kosztów zastępstwa przed Izbą, 321 zł 00 gr (słownie trzysta

dwadzieścia jeden złotych, zero groszy) tytułem kosztów noclegu, 535 zł 00 gr

(słownie: pięćset trzydzieści pięć złotych, zero groszy) tytułem kosztów dojazdu,

17 zł 00 gr (słownie: siedemnaście złotych, zero groszy) tytułem kosztów

poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa;

2.2. Zasądza od Zamawiającego, na rzecz Odwołującego kwotę 19 473 zł 00 gr

(słownie: dziewiętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt trzy złote zero groszy).

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019), na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: .............................

Sygn. akt: KIO 2347/21

4 Regionalna Baza Logistyczna z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „Zamawiający”)

prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, z uwzględnieniem art. 139 ustawy Pzp,

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na: dostawę sprzętu gastronomiczno -

chłodniczego, Numer postępowania: MAT/84/I/2021. Ogłoszenie o zamówieniu zostało

opublikowane w dniu 26 kwietnia 2021 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nr

2021/S 080-205221.

Postępowanie to prowadzone jest na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

Prawo zamówień publicznych, tj. z dnia 11 września 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze

zm.), tj. z dnia 18 maja 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1129) - dalej: „ustawa Pzp”.

W postępowaniu tym wykonawca R. E. J. prowadzący działalność gospodarczą pod

firmą WILD BEAR R. J. z siedzibą w Poznaniu (dalej: „Odwołujący”) 4 sierpnia 2021 r. złożył

odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w na czynność Zamawiającego z 30 lipca

2021 r. polegającą na unieważnieniu postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp:

1) art. 255 pkt 6 ustawy przez unieważnienie postępowania, z powołaniem się na

niemożliwą do usunięcia wadę uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej

unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, w sytuacji gdy wada taka

nie występuje;

2) art. 260 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 255 pkt 6 ustawy Pzp i art. 457 ust. 1 ustawy

Pzp przez niedostateczne uzasadnienie czynności unieważnienia postępowania, tj.

przez zaniechanie wskazania okoliczności, która skutkowałaby koniecznością

unieważnienia umowy.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienie czynności Zamawiającego, dokonanej w dniu 30 lipca 2021 r., a

polegająca na unieważnieniu postępowania;

2) nakazanie Zamawiającemu kontynuowania postępowania, według przyjętych zasad i

w ustalonym trybie;

3) obciążenia Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje.

Odwołujący w pierwszej kolejności wskazał, że przysługuje mu prawo do skorzystania

ze środków ochrony prawnej, ponieważ ma on możliwość uzyskania przedmiotowego

zamówienia (jego oferta jest jedną z dwóch mieszczących się w przewidzianych środkach na

część 1), a tym samym ma on interes w uzyskaniu danego zamówienia wymagany zgodnie z

art. 505 ust. 1 ustawy. Ponadto Odwołujący argumentował, że interes prawny we wniesieniu

niniejszego odwołania materializuje się także w konieczności zapewnienia zgodności

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z przepisami (interes sensu largo) i

przywołał w tym zakresie stanowisko wyrażone w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej

w sądów okręgowych.

Uzasadniając podniesione zarzuty, Odwołujący wskazał, że Zamawiający naruszył

art. 255 pkt 6 ustawy przez unieważnienie postępowania, z powołaniem się na niemożliwą

do usunięcia wadę uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w

sprawie zamówienia publicznego, w sytuacji gdy wada taka nie występuje. Odwołujący

zwrócił uwagę na treść uzasadnienia zaskarżonej czynności, podanego przez

Zamawiającego:

„Uzasadnienie faktyczne: Termin realizacji umowy w niniejszym postępowaniu został

określony w taki sposób, że ostatni dzień tego terminu przypadałby na początek 2022r., co

byłoby sprzeczne z dyscypliną finansów publicznych, gdyż postępowanie miało być

finansowane ze środków w ramach PMT na 2021r.”

Zdaniem Odwołującego, taka okoliczność nie stanowi o niemożliwej do usunięcia

wadzie uniemożliwiającej zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. Odwołujący

wskazał, że unieważnienie umowy możliwe jest stosownym orzeczeniem KIO, wydanym na

podstawie art. 554 ust. 3 pkt 2 ustawy Pzp i aby było możliwe koniecznym jest skuteczne

złożenie odwołania (ze spełnieniem wszystkich ustawowych wymogów, w tym wykazaniem

interesu i naruszenia przepisów ustawy mających wpływ na wynik postępowania) po

zawarciu umowy. Odwołujący podkreślił, że w przedmiotowym postępowaniu nie mamy do

czynienia z jakimkolwiek zagrożeniem naruszenia przepisów ustawy Pzp a z ewentualną

sprzecznością z dyscypliną finansów publicznych (jak wskazuje Zamawiający). Ponieważ

Krajowa Izba Odwoławcza rozpatruje wyłącznie naruszenia ustawy Pzp (w pewnych

sytuacjach pośrednio związane z Kodeksem Cywilnym), to nie ma, zdaniem Odwołującego,

możliwości unieważnienia umowy w związku z naruszeniem dyscypliny finansów

publicznych. Nadto, jak wskazał Odwołujący, przesłanki unieważnienia umowy określa art.

457 Pzp i brak w nim takich podstaw unieważnienia.

Ponadto Odwołujący wskazał, że przesłanka unieważnienia postępowania opiera się

na trzech okolicznościach, których łączne wystąpienie skutkuje zastosowaniem tego

przepisu, tj., musi wystąpić naruszenie przepisów ustawy regulujących udzielenie

zamówienia (wada postępowania), wada ma skutkować niemożliwością zawarcia

niepodlegającej unieważnieniu umowy o udzielenie zamówienia publicznego, wada musi być

niemożliwa do usunięcia. Wada postępowania musi mieć charakter trwały, musi rzeczywiście

wystąpić i musi powodować niemożliwość zawarcia ważnej umowy (por. wyrok KIO z dnia 25

lipca 2017 r., sygn. akt KIO 1435/17 oraz z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt KIO 2066/16).

Odwołujący podkreślił, że instytucja unieważnienia postępowania ma charakter

wyjątkowy. Uchybienie przepisom ustawy musi być na tyle poważne, że zawarta w

następstwie dotkniętej nim procedury umowa w sprawie zamówienia publicznego

podlegałaby unieważnieniu. Odwołujący wskazał, że Zamawiający w tym postępowaniu

podał lakoniczne uzasadnienie podjętych decyzji, nie wskazał przepisów postępowania,

które zostały naruszone, a także nie przedstawił, na podstawie jakich okoliczności mogłoby

dojść do unieważnienia umowy. Tym samym Zamawiający zmusił Odwołującego do

domyślania się podstaw prawnych podjętej decyzji o unieważnieniu postępowania, co

stanowi samoistny zarzut odwoławczy. Odwołujący argumentował, że Krajowa Izba

Odwoławcza wielokrotnie wskazywała, że przesłanka unieważnienia dotycząca wady

postępowania, która uniemożliwia zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy, nie jest

przesłanką samoistną i wymaga wskazania okoliczności wskazanych w ustawie Pzp, bądź

kodeksie cywilnym, skutkujących koniecznością unieważnienia umowy (por. wyrok KIO z

dnia 17 października, sygn. akt. KIO 2055/17).

Odwołujący wskazał, że postepowanie o udzielenie zamówienia, co do zasady,

kończyć się powinno wyborem oferty najkorzystniejszej i zawarciem umowy o udzielenie

zamówienia, a jego unieważnienie winno być jednie wyjątkiem od tej zasady i jako takie,

musi być ono dokonywane przez Zamawiającego z należytą starannością (por. wyrok KIO z

dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt. KIO 3529/20).

Odwołujący zwrócił uwagę, że Zamawiający określił termin realizacji umowy przez

konstrukcję daty „niepewnej”, w tym zakresie Odwołujący wskazał na postanowienie § 4 ust.

1 wzoru umowy (zastosowanej w niniejszym postępowaniu) przewiduje, iż umowa ma być

zrealizowana do 150 dni od daty jej zawarcia. Zdaniem Odwołującego zapis taki oznacza, iż

nikt (tak Zamawiający jak i oferenci) nie zna terminu realizacji umowy, aż do momentu gdy

dojdzie do jej obustronnego podpisania (bo należy liczyć datę złożenia ostatniego z

podpisów — częstą praktyką jest wysyłanie jednostronnie podpisanych umów pocztą celem

ich podpisania przez drugą stronę i odesłania). Zamawiający, zamieszczając ogłoszenie o

zamówieniu w dniu 26 kwietnia 2021 r. musiał zdawać sobie sprawę z możliwości

przedłużenia postępowania (choćby poprzez skorzystanie ze środków ochrony prawnej,

sezonu urlopowego itp.). Zdaniem Odwołującego takie przedłużenie nie stanowi więc

nieusuwalnej wady, co znajduje również potwierdzenie w przywołanym przez Odwołującego

orzecznictwie KIO, tj. wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. KIO

1366/16.

Ponadto, Odwołujący podkreślił, że Zamawiający nie wskazał, jaki konkretnie przepis

ustawy z dnia z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny

finansów publicznych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 289 z późn. zm.) czy ustawy z dnia 27

sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.u. z 2021r., poz. 305 z późn. zm.),

podlegałby naruszeniu w razie zawarcia umowy, której termin realizacji byłby określony na

rok 2022 a nie do końca roku 2021. Odwołujący wskazał, że w trakcie realizacji umów,

zawartych w wyniku udzielenia zamówień publicznych, częstym jest zjawisko, iż realizacja

umowy przekracza założony pierwotnie termin, jak również sytuacja gdy umowy nie da się

rozliczyć w danym roku budżetowym. Zdaniem Odwołującego sytuacje takie nie są, same w

sobie, naruszeniem dyscypliny finansów publicznych — stanowią utrudnienie, zmuszają do

zmiany planów finansowych i przesunięcia przewidzianych środków w czasie, ale rozgrywają

się na gruncie cywilnoprawnym, gdyż realizacja umowy podlega regulacjom Kodeksu

Cywilnego.

Odwołujący wskazał, że w dacie podjęcia zaskarżonego czynności przez

Zamawiającego, tj. w dniu 30 lipca 2021 r., do końca roku pozostało 154 dni kalendarzowe.

Tym samym argument, iż termin realizacji umowy przypadałby na rok 2022 był

przedwczesny.

Zdaniem Odwołującego, Zamawiający nie musiał unieważniać postępowania, mógł zawrzeć

umowę z wyłonionym wykonawcą, po czym mógł zastosować procedurę zmiany umowy

przewidzianą w jej § 11 ust. 2 pkt 4, a tym samym zgodną z art. 455 ust. 1 ustawy.

Zamawiający nie ustalił (a mógł zwrócić się z takim zapytaniem do poszczególnych

oferentów), czy termin realizacji umowy do końca roku kalendarzowego jest możliwy.

Odwołujący zauważył, że otwarcie ofert nastąpiło 27 maja 2021 r., a unieważnienie

postępowania w dniu 30 lipca 2021 r. Upłynęły więc ponad dwa miesiące — jest to termin

relatywnie długi, ale co istotniejsze już w dniu otwarcia ofert widać było, iż realizacja umowy

może przypadać na rok 2022. Odwołanie od czynności wyboru najkorzystniejszej oferty —

przy założeniu, iż czynność ta dokonana byłaby po około 2 tygodniach od otwarcia ofert,

przeciągnęłoby termin podpisania umowy o przeszło miesiąc, czyli właśnie na koniec lipca

2021. Jeżeli do tego dodamy czas potrzebny na podpisanie umowy (np. przez pocztę czy

przez zaproszenie wykonawcy do złożenia podpisu w siedzibie Zamawiającego), to już w

dniu 27 maja 2021 r. realizacja umowy w roku 2021 była wątpliwa. Zamawiający na ten fakt

nie reagował.

W ocenie Odwołującego nie ma podstaw do unieważnienia postępowania

MAT/84/l/2021, z uwagi na niemożliwą do usunięcia wadę uniemożliwiającą zawarcie

niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zawarcie

umowy, której termin realizacji kończyłby się w kolejnym roku budżetowym nie powoduje

nieważności tej umowy (tak na gruncie prawa cywilnego jak i Pzp). Wobec czego

Zamawiający, unieważniając postępowanie na tej podstawie, dopuścił się, zdaniem

Odwołującego, naruszenia przepisów ustawy Pzp.

Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie

i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu

rozprawy, a także złożone dowody, ustaliła, co następuje.

Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 nowej ustawy Pzp przysługują środki

ochrony prawnej, ponieważ jest uczestnikiem postępowania o udzielenie zamówienia i ma

interes w jego uzyskaniu.

Do przedmiotowego postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił chęci

udziału w charakterze uczestnika postępowania.

Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia

sprawy.

Jak wynika z treści SWZ przedmiotowe postępowanie zostało podzielone na trzy

części, tj. część 1, 2, i 3. Ponadto, jak wynika również z treści SWZ, zamówienie pn.

Dostawa sprzętu gastronomiczno - chłodniczego wg. Zestawienia asortymentowo -

ilościowego zawartego w załączniku nr 1 do SWZ, jest udzielane w czterech częściach,

gdzie każda część stanowi przedmiot oddzielnego postępowania o udzielenie zamówienia,

oznaczonych numerami MAT/84/E/2021, MAT/84/P/2021, MAT/84/K/2021, MAT/84/I/2021.

Zgodnie ze wzorem umowy, stanowiącym załącznik do SWZ, §4 ust. 1 „Wykonawca

zobowiązuje się dostarczyć wybory objęte zamówieniem gwarantowanym oraz udzielonym

zamówieniem opcjonalnym (ust. 2 ) w terminie do 150 dni od dnia zawarcia umowy

30 lipca 2021 r. Zamawiający unieważnił przedmiotowe postępowanie wskazując, że

„Termin realizacji umowy w przedmiotowym postępowaniu został określony w taki sposób, że

ostatni dzień tego terminu przypadałby na początek 2022 r., co byłoby sprzeczne z

dyscypliną finansów publicznych, gdyż postępowanie miało być finansowane ze środków w

ramach PMT na 2021 r.” Jako podstawę prawną Zamawiający wskazał, art. 255 pkt 6 ustawy

Pzp.

Izba zważyła co następuje.

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie, z następujących powodów.

Jak wynika z treści art. 255 pkt 6) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie

o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą

uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia

publicznego. Przepis ten obejmuje zatem wszelkie sytuacje, w których występuje wada

postępowania, niedająca się naprawić w toku postępowania o udzielenie zamówienia oraz

uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia.

Innymi słowy, podstawą unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie

art. 255 pkt 6) ustawy Pzp będzie wystąpienie nieusuwalnej wady postępowania, tj. takiej,

która nie może być przez Zamawiającego skorygowana w toku postępowania przez

unieważnienie czynności lub jej powtórzenie. Do tego rodzaju wad postępowania

orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej zalicza np. wadliwe opisanie przedmiotu

zamówienia, czy też okoliczność, że w postępowaniu złożono nieporównywalne oferty, a

źródłem tej nieporównywalności są postanowienia SWZ. Uchybienie to musi być na tyle

poważne, że zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego w świetle art. 457 ustawy

Pzp podlega unieważnieniu. Ponadto między wadą a niemożnością zawarcia ważnej umowy

musi istnieć normalny związek przyczynowy.

Podejmując więc decyzję o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255 pkt 6)

ustawy Pzp Zamawiający powinien dokonać analizy przesłanek wskazanych w ww. przepisie

ustawy i w sytuacji stwierdzenia, iż w danym stanie faktycznym zostały one kumulatywnie

spełnione, jest wówczas uprawniony do skorzystania z jego dyspozycji.

W ocenie Izby, Zamawiający w postępowaniu o udzielenie zamówienia będącym

przedmiotem rozpoznania w tej sprawie odwoławczej zaniechał wykazania, iż wszystkie

przesłanki, o których mowa w art. 255 pkt 6) ustawy Pzp, będącym podstawą czynności

unieważnienia postępowania z 30 lipca 2021 r., zostały spełnione. Ponadto, w ocenie Izby

przesłanki te nie zostały spełnione.

Przede wszystkim, w pierwszej kolejności, Izba wskazuje, że okoliczność, na którą

powołuje się Zamawiający w uzasadnieniu swojej czynności z 30 lipca 2021 r., tj. „Termin

realizacji umowy w przedmiotowym postępowaniu został określony w taki sposób, że ostatni

dzień tego terminu przypadałby na początek 2022 r., co byłoby sprzeczne z dyscypliną

finansów publicznych, gdyż postępowanie miało być finansowane ze środków w ramach

PMT na 2021 r.”, nie jest wadą postępowania, która uniemożliwiałaby zawarcie

niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jak wynika z

wzoru umowy termin realizacji zamówienia został określony jako „do 150 dni od dnia

zawarcia umowy” zatem w tych okolicznościach sprawy nie da się jednoznacznie przesądzić,

że termin realizacji zamówienia przypadłby na początek 2022 r. W ocenie Izby jest to

maksymalny termin realizacji przedmiotu zamówienia i Zamawiający nie wykazał, że nie

byłoby możliwe skrócenie tego terminu. Dodatkowo bez względu na możliwość skrócenia

terminu realizacji Izba podkreśla stanowczo, że w świetle art. 255 pkt 6) ustawy Pzp tego

rodzaju okoliczność, że termin realizacji zamówienia może przypadać na kolejny rok

budżetowy i wobec tego może zostać naruszony plan finansowy Zamawiającego, nie

wypełnia przesłanek zastosowania ww. przepisu ustawy Pzp. Nie ma wątpliwości, że właśnie

ten przepis stanowił podstawę prawną zaskarżonej czynności, a Zamawiający nie wykazał,

że zaistniały przesłanki do jego zastosowania.

Odnosząc się natomiast do stanowiska Zamawiającego zawartego w odpowiedzi na

odwołanie Izba ponownie wskazuje, że ewentualne naruszenie przez Zamawiającego

dyscypliny finansów publicznych z pewnością nie wpisuje się w dyspozycję art. 255 pkt 6)

ustawy Pzp, który odnosi się do wady postępowania o udzielenie zamówienia, a nie do

naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Jednocześnie Izba wskazuje, że jak wynika z

treści art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o naruszeniu dyscypliny finansów

publicznych, tj. z dnia 22 stycznia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 289) - naruszeniem

dyscypliny finansów publicznych jest unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego lub konkursu z naruszeniem przepisów o zamówieniach publicznych,

określających przesłanki upoważniające do unieważnienia tego postępowania lub konkursu.

Z tych względów czynność Zamawiającego z 30 lipca 2021 r. jest wadliwa, wobec

czego odwołanie zostało uwzględnione. Wobec powyższego Izba nakazała Zamawiającemu

unieważnienie czynności unieważnienia postępowania podjętej 30 lipca 2021 r.

Potwierdził się również zarzut naruszenia art. 260 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 255

pkt 6 ustawy Pzp i art. 457 ust. 1 ustawy Pzp przez niedostateczne uzasadnienie czynności

unieważnienia postępowania, tj. przez zaniechanie wskazania okoliczności, która

skutkowałaby koniecznością unieważnienia umowy. Jak zostało wyżej wskazane,

Zamawiający nie wykazał że przesłanki zastosowania art. 255 pkt 6) ustawy Pzp zostały

spełnione, ponadto uzasadnienie jest lakoniczne i nie został wykazany związek przyczynowy

między wadą postępowania a unieważnieniem umowy (art. 457 ust. 1 ustawy Pzp).

Dodatkowo jak wynika z odpowiedzi na odwołanie, podstaw unieważnienia

postępowania Zamawiający upatruje również w przesłance wskazanej w art. 255 pkt 3)

ustawy Pzp, co nie znalazło odzwierciedlenia w treści uzasadnienia czynności z 30 lipca

2021 r. Cała argumentacja Zamawiającego w tym zakresie została przez Izbę pominięta jako

wykraczająca poza granice odwołania. Podkreślić bowiem należy, że czynność z 30 lipca

2021 r. dotyczyła unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 6) ustawy Pzp i

czynność ta została zaskarżone przez Odwołującego przedmiotowym odwołaniem w

granicach wynikających z uzasadnienia. Nie jest wobec tego możliwe rozszerzenie podstaw

unieważnienia na etapie postępowania odwoławczego. Izba jest bowiem związania

granicami odwołania. Jeśli Zamawiający uważa, że zastosowanie znajdą również inne

podstawy unieważnienia postępowania, to nie dał temu wyrazu w czynności z 30 lipca 2021

r.

Z tych względów odwołanie podlegało uwzględnieniu.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art.

575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 ze

zm.) oraz § 7 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z

dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania

odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu

od odwołania (Dz. U. poz. 2437).

Przewodniczący: .....................................

10