Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 636/20

Krajowa Izba Odwoławcza · 24 czerwca 2020

Pobierz PDF
Data orzeczenia
24 czerwca 2020
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Aleksandra Patykprzewodniczący, Mikołaj Kraskaprotokolant
Zamawiający
Szpital Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Wołominie
Hasła tematyczne
Wyjaśnienie treści ofertyKryteria oceny ofertUzupełnienie oświadczeń i dokumentówZasady udzielania zamówieńZasada uczciwej konkurencjiZasada równego traktowania wykonawców wprowadzenie zamawiającego w błąd
Podstawa prawna
art. 24 ust. 1 pkt 16 i pkt 17 ; art. 26 ust. 3 ; art. 7 ust. 1 i ust. 3 ; art. 90 ust. 3 ; art. 91 ust. 1 ; art. 93 ust. 1 pkt 7

Sentencja

Sygn. akt: KIO 636/20

WYROK

z dnia 24 czerwca 2020 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Aleksandra Patyk

Protokolant: Mikołaj Kraska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 marca 2020 r. przez wykonawcę M. J.

prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą AN-MAR M. J. w postępowaniu

prowadzonym przez Szpital Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Wołominie,

przy udziale wykonawcy H. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą

PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego

w sprawie o sygn. akt: KIO 636/20 po stronie Zamawiającego,

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego - wykonawcę M. J. prowadzącego

działalność gospodarczą pod nazwą AN-MAR M. J. i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie:

siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego -

wykonawcę M. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą AN-MAR M.

J. tytułem wpisu od odwołania,

2.2. zasądza od Odwołującego - wykonawcy M. J. prowadzącego działalność

gospodarczą pod nazwą AN-MAR M. J. na rzecz Zamawiającego - Szpitala Matki

Bożej Nieustającej Pomocy w Wołominie kwotę 3 075 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące

siedemdziesiąt pięć złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony

poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia -

przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu

Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie.

Przewodniczący: ...................................

Sygn. akt: KIO 636/20

Zamawiający - Szpital Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Wołominie [dalej

„Zamawiający”] prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

przetargu nieograniczonego na transport sanitarny osób dializowanych w Stacji Dializ Szpitala

w Wołominie (znak postępowania: ZAM/08/2020).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych

w dniu 20 lutego 2020 r. pod numerem 514931-N-2020.

W dniu 23 marca 2020 r. wykonawca M. J. prowadzący działalność gospodarczą pod

nazwą AN-MAR M. J. [dalej „Odwołujący”] wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu

naruszenie:

1. art. 7 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy Pzp poprzez brak opisania

sposobu przyznawania punktów w ramach kryterium oceny ofert pn. oferowana cena za

przewóz 1 pacjenta oraz w ramach kryterium Koszt przejazdu 1 km przewozu dodatkowego;

2. art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez zaniechanie unieważnienia postępowania

obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej

unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego;

a w konsekwencji naruszenie art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z art. 36 ust. 1 pkt 13

ustawy Pzp oraz art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp;

3. dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty z naruszeniem przepisów art. 7 ust. 1 i 3 ustawy

Pzp w związku z art. 91 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 2 pkt 5 ustawy Pzp;

4. art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 7 ust. 1

i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 1 w zw. art. 3 ust. 1 pkt 1), poprzez uznanie wyjaśnień złożonych

przez wykonawcę PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. za wystarczające i „obalające” podejrzenie „rażąco

niskiej ceny” złożonej oferty, a w konsekwencji zaniechanie odrzucenia oferty tego wykonawcy

w sytuacji gdy ten swoimi wyjaśnieniami nie rozwiał wątpliwości Zamawiającego w zakresie

ceny oferty i nie pozbawił jej przymiotu „rażąco niskiej”;

5. art. 24 ust. 1 pkt 16 i pkt 17 ust. 4 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp koszt

przejazdu 1 km przewozu dodatkowego poprzez nieodrzucenie oferty wykonawcy PRZEWÓZ

OSÓB Ł. H. mimo że wykonawca ten w wyniku zamierzonego działania lub rażącego

niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że dysponuje

zasobami podmiotów trzecich, wykona usługę przy zatrudnieniu 3 pracowników, oraz wyniku

lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd

zamawiającego, do dysponowania zasobami podmiotów trzecich, ponoszonych kosztów

realizacji zamówienia;

6. art. 26 ust. 3 ustawy Pzp poprzez nie wezwanie wykonawcy do uzupełnianie dokumentów i

oświadczeń oraz złożenia wyjaśnień, co do złożonej oferty założonych dokumentów

i oświadczeń w zakresie wskazania podstawy dysponowania osobami jakimi zamierza

realizować zamówienie, mimo że podstawa wskazana w oświadczeniu wykonawcy budzi

zastrzeżenia, gdyż wykonawca wskazał, że jest to umowa, ale nie wskazał czy zlecenia czy

umowa o pracę;

- wyjaśnienia dlaczego wykonawca zamierza realizować zamówienie 4 pojazdami zaledwie 3

osobami;

- na jakiej podstawie wykonawca dysponuje wskazanymi w ofercie samochodami, gdyż

w wyjaśnieniach co do ceny wskazuje, że są to zasoby własne, a w oświadczeniu załączonym

do oferty, że pojazdy zostały mu użyczone;

7. art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób zapewniający

zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami

proporcjonalności i przejrzystości;

8. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 12 i 13 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 1

pkt 12 i ust. 4 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez dokonanie oceny ofert niezgodnie

z treścią SIWZ, uwzględnieniu przy ocenie ofert oferty odrzuconej wykonawcy wykluczonego.

Wobec ww. zarzutów Odwołujący wniósł o:

1. uwzględnienie odwołania;

2. unieważnienie czynności wyboru jako oferty najkorzystniejszej wykonawcy Przewóz Osób

H. Ł.;

3. nakazanie Zamawiającemu powtórzenie czynności oceny ofert oraz wyboru oferty

najkorzystniejszej oraz odrzucenie oferty Przewóz Osób H. Ł.;

4. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, że Zamawiający określił 3 kryteria

oceny ofert. Pierwszym kryterium z wagą 60 % była oferowana cena za przewóz 1 pacjenta,

drugim kryterium koszt przejazdu 1 km przewozu dodatkowego. Zamawiający nie określił

w SIWZ sposobu obliczania punktów dla wykonawców w tych kryteriach. Zamawiający

przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający

zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami

proporcjonalności i przejrzystości. Zamawiający określił jedynie sposób oceny ofert dla 3

kryterium, tj. Parametrów technicznych samochodów wskazując sposób obliczania punktacji

w ten sposób, że: wartość punktowa = ( PTS min / PTS max) )* 100 * 20 % gdzie: PTS min -

najniższa liczba punktów, PTS max - najwyższa liczba punktów Wykonawca otrzyma punkty

w zakresie niniejszego kryterium zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 2 do

niniejszego SIWZ - Opisie przedmiotu zamówienia, w tabeli - Parametry oceniane, tj. w

zależności od zaoferowanych parametrów otrzyma liczbę punktów określoną w kolumnie.

Jak wynika z zawiadomienia o rozstrzygnięciu postępowania Zamawiający zastosował

nieznajdujący oparcia w jakimkolwiek zapisie SIWZ wzór do obliczania ilości punktów dla

wykonawców w obu ww. kryteriach oceny ofert. Zgodnie z art. 7 ustawy Pzp Zamawiający

przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający

zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami

proporcjonalności i przejrzystości. Ponadto zamawiający powinien określić w SIWZ opis

kryteriów, którymi zamawiający będzie się kierował przy wyborze oferty, wraz z podaniem wag

tych kryteriów i sposobu oceny ofert, a jeżeli przypisanie wagi nie jest możliwe z obiektywnych

przyczyn, zamawiający wskazuje kryteria oceny ofert w kolejności od najważniejszego do

najmniej ważnego. Jak już wskazano wyżej SIWZ nie spełnia kryteriów jakie określonych w

art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy Pzp co doprowadziło do naruszenia przez Zamawiającego art. 93

ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, który nakazuje zamawiającemu unieważnienie postępowania, jeżeli

postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie

niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Powyższe

uchybienia Zamawiającego świadczą także o naruszeniu art. 7 ust. 3 ustawy Pzp, zgodnie z

którym zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami

ustawy.

Odwołujący wskazał, że skoro bowiem Zamawiający nie określił kryteriów oceny ofert

(sposobu przyznawania punktacji) w zakresie 2 z 3 kryteriów to nie można uznać, że

wykonawca wybrany przez Zamawiającego został wybrany zgodnie z przepisami ustawy.

Powyższy zarzut jest jednak aktualny tylko w sytuacji, gdy w postępowaniu zostały zgłoszone

2 niepodlegające odrzuceniu oferty. W sytuacji bowiem, gdy została złożona tylko jedna

niepodlegające oferta dokonywanie oceny ofert pozbawione jest znaczenia

i Zamawiający może podpisać niepodlegającą unieważnieniu ofertę z jedynym wykonawcą.

Odwołujący podał, że przedmiotem zamówienia mimo nazwania go nazwą Transport

Sanitarny osób dializowanych w Stacji Dializ Szpitala w Wołominie faktycznie były 2 usługi

rozliczane odrębnie, co wynika z istotnych postanowień umowy będących załącznikiem do

SIWZ. Pierwsza usługa dotyczyła regularnych pacjentów na i z dializ, a druga usługa

rozliczana wg stawki za km obejmowała przewozy dodatkowe niezwiązane z przewozem

i odwozem pacjenta na dializę. Wykonawca wskazał, że cena nie jest rażąco niska ponieważ

auto jadące po pacjentów będzie wykonywało przewóz dodatkowych i po rozwiezieniu

pacjentów i wracając do stacji dializ będzie również wykonywało przewóz dodatkowych.

Powyższe nie odpowiada prawdzie, gdyż wykonawca nie może zakładać, że przewozy

dodatkowe będą zawsze mogły odbywać się w ramach przewozów regularnych. Typowe

przewozy dodatkowe przy obsłudze stacji dializ są to przewozy pacjentów dializowanych na

przeszczep nerki do kilkunastu ośrodków transplantacyjnych w Polsce, które realizuje firma

transportowa obsługująca stację dializ.

Ponadto wykonawca wskazując wynagrodzenia pracowników wskazał tylko ich

wynagrodzenie brutto w wysokości 2600 złotych pomijając koszt składek na ubezpieczenie

społeczne obciążający pracodawcę to 532,48 złotych przy minimalnym wynagrodzeniu za

pracę.

Dalej Odwołujący wskazał, że składając wyjaśnienia wykonawca PRZEWÓZ OSÓB Ł.

H. wyjaśnił, że usługa będzie wykonywana przy pomocy zasobów własnych co wyklucza

konieczność posługiwania się zasobami podmiotów trzecich skutkującą zwiększeniem

kosztów wpływających na kalkulację ceny ofertowej. Powyższe oświadczenie wyklucza się z

oświadczeniem wykonawcy dotyczącego zasobów podmiotu, na którego zasoby powoływał

się wykonawca, w którym wykonawca powoływał się na zasoby firm Komartrans, Bomal

Transport i Trans - Tom, które miały użyczyć samochody temu wykonawcy. Oświadczenie

wykonawcy w tym przedmiocie jest nieprawdziwe, gdyż nie jest możliwe, aby wykonawca

uzyskał bez wynagrodzenia możliwość korzystania z 4 pojazdów od 3 firm, które miałyby

chociażby ubezpieczać pojazdy, ale wykonawcy udostępniać je bezpłatnie. W ocenie

Odwołującego się koszt udostępnienia pojazdu na wolnym rynku to co najmniej 2000 złotych

miesięcznie netto. Wykonawca nie wskazał także w swoich wyjaśnieniach jakie ponosi koszty

napraw. Co prawda wskazał, że samochody są tanie w eksploatacji i jest dostępny szeroki

wybór części zamiennych, ale nie wskazał jaki przewiduje koszt miesięczny napraw.

Odwołujący podniósł, iż wykonawca nie uwzględnił także w wyjaśnieniach tego, że albo

będzie musiał wypłacać pracownikom nadgodziny, albo zatrudnić większą ilość osób. Zgodnie

bowiem z § 2 ust. 4 umowy usługa jest realizowana 6 dni w tygodni w godzinach od 7 do 23.

Taki czas pracy pracowników oznacza, że nastąpi przekroczenie średniotygodniowej normy

czasu pracy i wykonawca będzie musiał zapłacić swoim pracownikom nadgodziny w

wysokości 100 %. Jednocześnie system czasu pracy nie będzie pozwalał na to by udzielenie

im czasu wolnego za pracę w godzinach nadliczbowych.

Do tego wskazać należy, że wykonawca podał nieprawdziwe informacje w swoich

wyjaśnieniach wskazując jednocześnie, że osoby zatrudnione garażują pojazdy u siebie, że

zatrudnia 3 osoby, ale jednocześnie będzie wykonywał usługę 4 pojazdami. Powyższe

oznacza, że wykonawca nie uwzględnił w swojej kalkulacji przynajmniej 1 osoby. Oferta

wykonawcy powinna zostać odrzucona. Wykonawca Ł. zaoferował koszt netto za

1 km przewozu dodatkowego w wysokości 0,01 złotego i w sumie brutto 0,0108 złotych brutto

przy zastosowaniu stawki VAT 8 %. Powyższe ustalenie kosztu jest błędne.

Zgodnie z art. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, ustawa określa

sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz skutki nieprzestrzegania jej

uregulowań. Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy cena jest to wartość wyrażoną w

jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub

usługę. W Polsce nie ma takiej jednostki pobieżnej, jak 1/100 grosza, czy 1 grosz

i 8/10000 złotego. Powyższego Zamawiający nie poprawił w trybie art. 87 ustawy Pzp, co było

słuszne, gdyż ze strony wykonawcy PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. nie można mówić o błędzie, gdyż

określenie ceny brutto jako 0,0108 złotego nie było błędem ale celowym działaniem i z

matematycznego punktu widzenia prawidłowym, ale w świetle ustawy o informowaniu o

cenach nieprawidłowym, gdyż powodowało do podania ceny w nieistniejącej jednostce

pieniężnej.

Powyższe okoliczności wskazują na sprzeczności w treści oświadczeń i dokumentów

Wykonawcy PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. w związku z czym zamawiający powinien żądać od niego

stosownych wyjaśnień. W ocenie Odwołującego Zamawiający naruszył wymóg zapewnienia

konkurencyjności postępowania, gdyż określił tak kryteria oceny ofert, że faktycznie udzielił

zamówienia wykonawcy, którego oferta nie była ofertą najkorzystniejszą. Najlepszym

dowodem naruszenia powyższej zasady jest porównanie cen poszczególnych wykonawców w

wyjaśnieniach PRZEWÓZ OSÓB Ł. H., gdzie łączny koszt miesięczny dla Zamawiającego

tego wykonawcy, jest wyższy niż koszt Odwołującego, który dodatkowo powinien uzyskał

większą ilość punktów w 3 kryterium oceny ofert Parametry techniczne samochodów. Z treści

zawiadomienia o wyborze oferty najkorzystniejszej wynika, że Zamawiający określając

punktację dla Odwołującego i PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. brał pod uwagę także ofertę wykonawcy

wykluczonego. Jednocześnie Zamawiający dokonał oceny oferty wykonawcy wykluczonego,

co jest sprzeczne z czynnością Zamawiającego wykluczenia wykonawcy.

Dalej dokonana przez Zamawiającego ocena wykonawców w 3 kryterium jest błędna,

gdyż skoro w ramach tego kryterium można było uzyskać 20 pkt, to przyznanie wykonawcom

kolejno 29, 32 i 33 punktów jest w sposób wręcz oczywisty błędna. Zamawiający

w przedmiotowym kryterium bezpodstawnie przyznał także wykonawcy punkty za windę, gdyż

pojazd wykonawcy nie dysponuje windą, a oświadczenie wykonawcy jest nieprawdziwe.

Dokonane przez Zamawianego ocena nie jest więc prawidłowa i wszyscy niewykluczeni

wykonawcy powinni otrzymać inną ilość punków we wszystkich kryteriach, co skutkuje

koniecznością powtórzenia czynności oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z:

- umów leasingowych Odwołującego o numerach 62140 oraz 62595 na okoliczność

miesięcznych kosztów leasingu pojazdów porównywalnych do pojazdów wskazanych przez

Wykonawcę Przewóz Osób H. Ł. na okoliczność rzeczywistych kosztów dysponowania

pojazdami jak wskazane przez wykonawcę H. Ł., nieprawdziwości jego oświadczeń o

użyczeniu mu pojazdów przez osoby trzecie, zobowiązanie wykonawcy Przewóz Osób H. Ł.

do przedstawienia zdjęcia i dokumentu potwierdzającego, że wskazany przez niego pojazd,

który ma być wyposażony w windę faktycznie jest wyposażony w windę dla osób

niepełnosprawnych na okoliczność, że pojazd nie jest wyposażony w windę, złożenia przez

wykonawcę H. Ł. nieprawdziwego oświadczenia w tym przedmiocie.

Zamawiający nie złożył odpowiedzi na odwołanie w formie pisemnej. W toku rozprawy

przed Izbą wnosił o oddalenie odwołania.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania

odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń

i stanowisk Stron i Uczestnika, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co

następuje:

Izba oceniła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość

poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów

ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności odwołania,

o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Zamawiający w dniu 24 marca 2020 r. powiadomił wykonawców o wniesionym

odwołaniu.

Izba dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcę H. Ł.

prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PRZEWÓZ OSÓB Ł. H. zgłaszającego

swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 26 marca 2020 r. po stronie

Zamawiającego.

Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy Izba uwzględniła dokumentację

postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności

ogłoszenie o zamówieniu, specyfikację istotnych warunków zamówienia wraz z załącznikami

oraz wyjaśnieniami, ofertę Przystępującego, pismo wzywające Przystępującego do

wyjaśnienia rażąco niskiej ceny z dnia 10 marca 2020 r., wyjaśnienia Przystępującego z dnia

12 marca 2020 r. oraz zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 16 marca

2020 r.

Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia

Zamawiającego i Uczestnika postępowania odwoławczego złożone ustnie do protokołu

posiedzenia i rozprawy w dniu 22 czerwca 2020 r.

Izba ustaliła, co następuje:

Zgodnie z rozdziałem XIV pkt 2 SIWZ, zamawiający będzie oceniał oferty wg

następujących kryteriów: 1) cena za przewóz 1 pacjenta o wadze 60%, 2) koszt przejazdu

1 km przewozu dodatkowego o wadze 20% oraz 3) parametry techniczne samochodów (PTS)

o wadze 20%.

W zakresie kryterium nr 3 Zamawiający podał następujący wzór:

wartość punktowa = ( PTS min/ PTS max)* 100 * 20 % gdzie:

PTS min -najniższa liczba punktów,

PTS max-najwyższa liczba punktów.

Wykonawca otrzyma punkty w zakresie ww. kryterium zgodnie z zasadami określonymi

w załączniku nr 2 do SIWZ - Opisie przedmiotu zamówienia, w tabeli -Parametry oceniane,

tj. w zależności od zaoferowanych parametrów otrzyma liczbę punktów określoną w kolumnie.

Zgodnie z § 2 ust. 4 projektu umowy, każdy z pacjentów jest dializowany trzy razy

w tygodniu lub codziennie w razie potrzeby co należy traktować jako przewóz dializacyjny,

dializa trwa 4 - 5 godzin. Dializy wykonywane są w godz. 7- 23, od poniedziałku do soboty

i rozpoczynają się zazwyczaj w następujących godzinach: 7:00, 11:30-12:30 , 16:30 - 18:00;

godziny te mogą ulec zmianie (w zakresie +/-1 godz.).

W przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oferty złożyło

trzech wykonawców, tj. Odwołujący, który zaoferował cenę 37 zł za przewóz jednej osoby

dializowanej oraz 1 zł jako koszt 1 km, Przystępujący, który zaoferował 38,88 zł za przewóz

jednej osoby dializowanej oraz 0,0108 zł jako koszt 1 km oraz wykonawca D. D. prowadzący

działalność gospodarczą pod nazwą TRANSDYMEN D. D., który zaoferował 29,99 zł za

przewóz jednej osoby dializowanej oraz 1,08 zł jako koszt 1 km.

Pismem z dnia 10 marca 2020 r. Zamawiający wezwał Przystępującego na podstawie

art. 26 ust. 4 ustawy Pzp do potwierdzenia wykonania zadania w kwocie: 38,88 zł brutto za

przewóz jednej osoby dializowanej oraz 0,0108 zł brutto za 1 km przewozu dodatkowego.

Dalej Zamawiający wskazał na treść art. 90 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp.

Przystępujący w piśmie z dnia 12 marca 2020 r. oświadczył, że potwierdza cenę

wykonania zadania w kwocie: 38,88 zł brutto za przewóz jednej osoby dializowanej oraz

0,0108 zł brutto za 1km przewozu dodatkowego. Wskazał, że ceny stanowią bilans

sprzyjających i dostępnych wykonawcy warunków cenotwórczych wykonania zamówienia

polegających na:

1. kierowca garażuje samochód u siebie na podwórku lub przed posesją, a więc nie jest

konieczne organizowanie parkingu, w szczególności parkingu płatnego - strzeżonego;

2. kierowca zamieszkuje (tym samym parkuje samochód) w miejscowości, w której zaczyna

i kończy się trasa przewozu, samochód nie musi przejeżdżać zbędnych kilometrów

potrzebnych na dojazd do początku trasy;

3. przewozy dodatkowe będą realizowane tak jak w latach ubiegłych: auto jadące po pacjentów

będzie wykonywało przewóz dodatkowy oraz auto po rozwiezieniu pacjentów

i wracające do szpitala będzie również wykonywało przewóz dodatkowy;

4. usługa będzie wykonywana przy pomocy zasobów własnych, co wyklucza konieczność

posługiwania się zasobami podmiotów trzecich skutkującą zwiększeniem kosztów

wpływających na kalkulację ceny ofertowej;

5. przewidziane samochody do wykorzystania są bardzo tanie w eksploatacji -

w szczególności wskazać należy, że zużywają one około 8,5 l paliwa na 100 km,

a jednocześnie dostępny jest szeroki wybór tanich części zamiennych;

6. koszt wynagrodzenia jakie poniesienie wykonawca w związku z powierzeniem wymaganym

przez Zamawiającego w SIWZ trzem osobom realizację zamówienia będą kształtowały się

następująco:

Każda z trzech osób będzie zatrudniona na jeden etat 2600 zł brutto miesięcznie, 3 osoby x

2600 zł = 7800 zł za jeden miesiąc kalendarzowy.

7. w ciągu każdego dnia każdy samochód przejeżdża maksymalnie do 400 km. Kalkulacja

wygląda następująco:

Paliwo 9,5 l x 4 samochody x 4 =152 l paliwa dziennie

152 l x 5 zł =760 zł x średnio 26 dni w miesiącu = 19 760 zł

8. amortyzacja samochodów 4 x 2000 zł = 8000 zł miesięcznie

9. przychód miesięczny z transportu.

Ok. 1400 przewozów miesięcznie x 38,88 zł = 54 432 zł

Max 150 km dodatkowych miesięcznie x 0,0108 zł =1,62 zł

Razem przychód: 54 433,62 zł

10. podsumowanie kosztów i zysk w jednym miesiącu.

Miesięczny przychód: 54 433,62 zł

Miesięczne koszty:

Paliwo - 19 760 zł

Kierowcy - 7 800 zł

Amortyzacja samochodów - 8 000 zł

Razem koszty 35 560 zł

Zysk 54 433,62 - 35 560 = 18 873,62 zł.

W dniu 16 marca 2020 r. Zamawiający uznał za najkorzystniejszą ofertę

Przystępującego podając jednocześnie, iż wykonawca w ramach kryterium nr 1 otrzymał 46,28

zł punktów, w ramach kryterium nr 2 otrzymał 20 punktów a w ramach kryterium nr 3 - 29

punktów, uzyskując łącznie 95,28 punktów. Na drugim miejscu w rankingu ofert uplasowała

się oferta Odwołującego, który w ramach kryterium nr 1 otrzymał 48,63 punktów, w ramach

kryterium nr 2 - 0,22 punktu a w ramach kryterium nr 3 - 32, uzyskując łącznie 80,85 punktów.

Jednocześnie Zamawiający podał punktację dla oferty wykonawcy D. D. prowadzącego

działalność gospodarczą pod nazwą TRANSDYMEN D. D., która w ramach kryterium nr 1

otrzymała 60 punktów, w ramach kryterium nr 2 - 0,20 punktu

a w ramach kryterium nr 3 - 33 punkty, łącznie 93,20. Zamawiający poinformował, że wykluczył

wykonawcę TRANSDYMEN D. D. z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy

Pzp, uznając ofertę ww. wykonawcy za odrzuconą.

Izba zważyła, co następuje:

Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy

Pzp poprzez brak opisania sposobu przyznawania punktów w ramach kryterium oceny ofert

pn. oferowana cena za przewóz 1 pacjenta oraz w ramach kryterium Koszt przejazdu 1 km

przewozu dodatkowego oraz zarzut naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez

zaniechanie unieważnienia postępowania jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą

uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia

publicznego Izba pozostawiła bez rozpoznania z uwagi na treść art. 189 ust. 2 pkt 6 ustawy

Pzp, jako że ww. zarzuty dotyczyły czynności, które nie mieszczą się w zamkniętym katalogu

czynności wymienionych w art. 180 ust. 2 ustawy Pzp.

Następnie w ocenie Izby, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, zasadnym jest

przedstawienie uwag natury ogólnej, odnoszących się do wymogów formalnych odwołania,

określonych przepisami ustawy Pzp oraz aktem wykonawczym do tejże ustawy.

Izba wskazuje, że stosownie do treści art. 180 ust. 3 ustawy Pzp oraz analogicznie

§ 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu

postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz. U. z 2018 r. poz. 1092), odwołanie powinno

wskazywać czynność lub zaniechanie czynności zamawiającego, której zarzuca się

niezgodność z przepisami ustawy, zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów, określać

żądanie oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie

odwołania. Tym samym należy podkreślić, że właśnie określone w ww. przepisach wymogi

konstrukcyjne odwołania przesądzają, że treść zarzutu nie jest ograniczona wyłącznie do

twierdzeń zawartych we wstępnej części odwołania (petitum), a dotyczy również okoliczności

faktycznych zawartych w sformułowanej przez odwołującego argumentacji. Odwołanie

powinno wyrażać zastrzeżenia wobec dokonanych przez zamawiającego czynności lub

zaniechań, co oznacza obowiązek zaprezentowania przez odwołującego nie tylko podstawy

prawnej takich zastrzeżeń, ale przede wszystkim argumentacji odnoszącej się do

postulowanej oceny. Oznacza to zatem konieczność odniesienia się do elementów stanu

faktycznego, jak również podjętych czynności lub zaniechań zamawiającego w taki sposób,

który pozwoli na uznanie, że podniesione zostały konkretne zarzuty wobec tych czynności lub

zaniechań przypisanych zamawiającemu (tak Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 26

czerwca 2017 r. sygn. akt: KIO 1187/17). Podsumowując powyższe Izba stwierdza, że to na

wykonawcy, będącym profesjonalistą, spoczywa ciężar przedstawienia w treści odwołania

jasnych i szczegółowych zarzutów zbudowanych z dwóch warstw, tj. prawnej

i faktycznej, które wyznaczają granice rozstrzygnięcia Izby, która może orzekać wyłącznie

w zakresie zarzutów zawartych w odwołaniu (arg. z art. 192 ust. 7 ustawy Pzp).

Uwzględniając powyższe rozważania prawne wskazać należy, iż odwołanie

wykonawcy M. J. w istocie stanowi nieuporządkowany wywód sprowadzający się w

zasadniczej mierze do przywołania wybranych elementów stanu faktycznego, pozbawiony

szeregu uzasadnienia merytorycznego i uniemożliwiający stwierdzenie, iż wykonawca

postawił jednoznaczne i konkretne zarzuty. Co więcej lektura przedmiotowego odwołania nie

pozwala w sposób pewny ustalić, które z podnoszonych przez Odwołującego fragmentów

stanu faktycznego referują do poszczególnych zarzutów odwołania przywołanych w jego

petitum. Podkreślić należy, iż nie jest rolą Izby domyślanie się, które z przywołanych przez

Odwołującego twierdzeń i elementów stanu faktycznego mają potwierdzać dany zarzut. Izba

nie kontroluje całego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego

przez zamawiającego, a jedynie ocenia pod względem legalności działania albo zaniechania

zamawiającego, które zostały wyraźnie wyartykułowane i zakwestionowane przez

odwołującego się wykonawcę. Izba nie może wyręczać Odwołującego w przywoływaniu

konkretnych okoliczności faktycznych, stawianiu tez oraz wyciąganiu z nich wniosków

rzutujących na przebieg danego postępowania o udzielenie zamówienia. Dalej dostrzec

należy, iż część zarzutów przedstawionych w petitum odwołania nie ma żadnego rozwinięcia

w zasadniczej części odwołania stanowiącej uzasadnienie. Z kolei niektóre z elementów stanu

faktycznego przywołane w uzasadnieniu odwołania nie wpisują się w żaden zarzut

podniesiony w petitum.

Izba wskazuje, że nie znalazła podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego

zaniechania odrzucenia oferty Przystępującego z uwagi na rażąco niską cenę oraz zarzutu

polegającego na podaniu przez Przystępującego nieprawdziwych informacji.

Izba odniesie się do ww. zarzutów łącznie z uwagi na okoliczność, iż przywoływanych

przez Odwołującego elementów stanu faktycznego i szczątkowej argumentacji, nie można

rozdzielić w sposób pewny, oddający intencje Odwołującego.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera

rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Stosownie do treści art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub

ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia

i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia

zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych

przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów,

dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie:

1. oszczędności metody wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych,

wyjątkowo sprzyjających warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla

wykonawcy, oryginalności projektu wykonawcy, kosztów pracy, których wartość

przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za

pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy

z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2018

r.;

2. pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów;

3. wynikającym z przepisów prawa pracy i przepisów o zabezpieczeniu społecznym,

obowiązującym w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie;

4. wynikającym z przepisów prawa ochrony środowiska oraz

5. powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcy.

Z kolei w przypadku gdy cena całkowita oferty jest niższa o co najmniej 30%

od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed

wszczęciem postępowania zgodnie zlub średniej arytmetycznej cen

wszystkich złożonych ofert, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa

w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają

wyjaśnienia (art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp).

Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa

na wykonawcy (art. 90 ust. 2 ustawy Pzp). Ponadto stosownie do treści art. 90 ust. 3 ustawy

Pzp, zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień lub jeżeli dokonana

ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską

cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Zgodnie z utrwalonym już w orzecznictwie Izby poglądem, złożone przez wykonawcę

wyjaśnienia w zakresie ceny oferty lub kosztu, lub ich istotnych części składowych, winny być

konkretne, wyczerpujące i rozwiewające wątpliwości zamawiającego co do możliwości

wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ lub

wynikającymi z odrębnych przepisów. To na wykonawcy bowiem ciąży obowiązek wykazania,

jakie obiektywne czynniki pozwoliły mu na obniżenie ceny oferty oraz w jakim stopniu dzięki

tym czynnikom cena oferty została obniżona (por. wyrok KIO z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt:

KIO 66/16).

Nadto wskazać należy, iż sytuacja prawna wykonawcy, który w odpowiedzi na

wezwanie zamawiającego do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów, w przedmiocie rażąco

niskiej ceny, w ogóle ich nie złożył oraz wykonawcy, który złożył wyjaśnienia ogólnikowe

i niepoparte dowodami, jest taka sama. W obu bowiem przypadkach oferta wykonawcy

podlega odrzuceniu (por. KIO w wyroku z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt: KIO 722/16).

Następnie Izba wskazuje, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp

z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który w wyniku

zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy

przedstawieniu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału

w postępowaniu lub obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria, lub który zataił te informacje lub

nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów.

Z kolei w świetle punktu 17 ww. przepisu, z postępowania o udzielenie zamówienia

wyklucza się wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił

informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje

podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba

wskazuje, iż wykluczenie wykonawcy na ww. podstawie prawnej możliwe jest

w przypadku łącznego wystąpienia okoliczności, o których mowa w tej regulacji. Powyższa

podstawa wykluczenia wykonawcy z postępowania znajdzie zatem zastosowanie, jeżeli

wykonawcy będzie można przypisać lekkomyślność lub niedbalstwo w zależności od stanu

jego świadomości. Przy lekkomyślności dłużnik (wykonawca) zdaje sobie sprawę z tego, że

określone zachowanie może prowadzić do naruszenia zobowiązania, ale bezpodstawnie

sądzi, iż uda mu się jednak tego uniknąć. Przy niedbalstwie natomiast dłużnik (wykonawca)

nie zdaje sobie sprawy, choć powinien, że określone zachowanie prowadzić będzie do

naruszenia przez niego zobowiązania.

Z kolei pod pojęciem „informacje wprowadzające w błąd zamawiającego”, o których

mowa w ww. przepisie należy rozumieć takie informacje, które pozostają w sprzeczności

z istniejącym stanem faktycznym. Innymi słowy są to informacje nieprawdziwe, niezgodne

z rzeczywistością, a których podanie przez wykonawcę skutkuje mylnym przekonaniem

zamawiającego co do istniejącej rzeczywistości. Istotna jest zatem treść informacji podanych

przez wykonawcę, jak również to jaki skutek mogły one wywołać w świadomości danego

zamawiającego. Jednocześnie podkreślić należy, iż w świetle ww. przepisu wykluczeniu

podlega wykonawca za podanie wprowadzających w błąd informacji, które nie muszą wpływać

na działania zamawiającego, ale wystarczy, że mogą mieć istotny wpływ na decyzje

podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu.

Ponadto do informacji mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez

zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, co do zasady, można zaliczyć

informacje stanowiące podstawę wyboru oferty najkorzystniejszej, wykluczenia wykonawcy,

czy też odrzucenia jego oferty.

Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt rozpoznawanej przez Izbę sprawy

wskazać należy, iż Odwołujący nie kwestionował tego, że wykonawca H. Ł. nie załączył

dowodów potwierdzających kalkulację ceny za przewóz jednej osoby dializowanej oraz koszt

1 km przewozu dodatkowego. Odwołujący nie postawił nawet tezy, iż zaoferowane przez

Przystępującego ceny za ww. usługi są nierealne, niewiarygodne w porównaniu z cenami

rynkowymi podobnych zamówień i innych ofert, czy też że realizacja zamówienia za ceny

zaoferowane przez Przystępującego jest niemożliwa bez poniesienia strat przez wykonawcę.

Zważyć należy, iż Odwołujący nawet nie odniósł się do wyliczeń cenowych przedstawionych

przez Przystępującego w wyjaśnieniach z dnia 12 marca 2020 r. w pełnym zakresie. W istocie

Odwołujący skupił się na zarzuceniu Przystępującemu nieuwzględnienia w wyjaśnieniach

rażąco niskiej ceny pewnych elementów, które w jego ocenie winny znaleźć odzwierciedlenie

w złożonych przez wykonawcę H. Ł. wyjaśnieniach, pomijając przy tym zakres wezwania

Zamawiającego z dnia 10 marca 2020 r. Podkreślić także należy, iż Odwołujący nie podnosił

konieczności kontynuowania procedury wyjaśnień ceny zaoferowanej przez wykonawcę H. Ł..

Odnosząc się do kwestionowanego przez Odwołującego sposobu świadczenia usług

objętych przedmiotowym zamówieniem, który wskazywał, iż Przystępujący „nie może

zakładać, że przewozy dodatkowe będą zawsze mogły odbywać się w ramach przewozów

regularnych” Izba zauważa, że Odwołujący nie rozwinął ww. stanowiska, poprzestając na

zarzuceniu Przystępującemu oświadczenia nieprawdy w ww. zakresie. W konsekwencji nie

można ustalić na jakiej podstawie Odwołujący oparł swoje twierdzenia. Na podstawie treści

odwołania nie można również jednoznacznie ustalić, czy Odwołujący twierdził, że przyjęty

przez Przystępującego sposób realizacji zamówienia wpływałby na sposób kalkulacji ceny

ofertowej. Ponadto zważyć należy, iż wykonawca H. Ł. dotychczas świadczył należycie usługi

transportowe w zakresie przewozu pacjentów dializowanych na rzecz Zamawiającego, co

potwierdzają wystawione ww. wykonawcy referencje z dnia 28 lutego 2020 r. Nie sposób

zatem odmówić Przystępującemu doświadczenia w realizacji tożsamych usług na rzecz

Zamawiającego, na które powoływał się w złożonych wyjaśnieniach ceny oferty.

Następnie w ocenie Izby wskazać należy, iż Odwołujący w sposób hasłowy, bez

głębszej analizy, stwierdził, że wykonawca podając wynagrodzenia pracowników wskazał tylko

wynagrodzenie brutto w wysokości 2600 zł pomijając koszt składek na ubezpieczenie

społeczne obciążający pracodawcę w kwocie 532,48 zł przy minimalnym wynagrodzeniu za

pracę. W powyższym zakresie zauważyć należy, iż z treści złożonych przez Przystępującego

wyjaśnień w zakresie ceny oferty nie można wyczytać, że wykonawca H. Ł. zamierza zatrudnić

kierowców na podstawie umowy o pracę. Wymogu zatrudnienia na podstawie stosunku pracy

w odniesieniu do kierowców nie postawił również Zamawiający mając na uwadze brzmienie

art. 29 ust. 3a ustawy Pzp. Dostrzec również należy, iż Odwołujący nie poddał analizie

możliwości zatrudnienia przez Przystępującego kierowców na podstawie innych form

zatrudnienia aniżeli na podstawie umowy o pracę. W świetle ww. okoliczności odnoszących

się do formy zatrudnienia kierowców przez Przystępującego nie można również uznać za

wykazane twierdzenia Odwołującego, który wskazywał, że wykonawca H. Ł. winien

uwzględnić w wyjaśnieniach ceny, że będzie musiał wypłacać pracownikom nadgodziny albo

zatrudniać większą ilość osób. Jak już wskazano powyżej pracowniczy charakter zatrudnienia

nie wynika z treści wyjaśnień złożonych przez Przystępującego, tym samym odpada podstawa

do wypłacania pracownikom dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach

nadliczbowych. Izba w ww. zakresie nie znalazła także podstaw do nakazania Zamawiającemu

wezwania Przystępującego do złożenia wyjaśnieńw zakresie podstawy dysponowania

osobami jakimi zamierza realizować zamówienie. Odwołujący w treści odwołania nie

przedstawił żadnej argumentacji, która uzasadniałaby wezwanie Przystępującego do złożenia

wyjaśnień w rzeczonym zakresie i jakie znaczenie ww. kwestia miałaby dla przebiegu

postępowania.

Podobnie rzecz ma się w odniesieniu do wskazywanej przez Odwołującego

sprzeczności w oświadczeniach wykonawcy H. Ł. dotyczącej korzystania przez wykonawcę z

zasobów podmiotu trzeciego w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu

w zakresie potencjału technicznego. Nie sposób w ocenie Izby stwierdzić, iż Przystępujący

złożył w ww. zakresie nieprawdziwe oświadczenie. Zważyć należy, iż sam Odwołujący

dostrzegł, że Przystępujący korzysta z zasobów podmiotów trzecich w zakresie potencjału

technicznego, jak również że podmioty trzecie zobowiązały się udostępnić Przystępującemu

ww. zasoby na podstawie umowy użyczenia, której istota polega na bezpłatnym używaniu

rzeczy. Ponadto stwierdzić należy, iż przypuszczenia Odwołującego, który poddał w

wątpliwość możliwość korzystania przez Wykonawcę H. Ł. bez wynagrodzenia z czterech

pojazdów udostępnionych przez trzy podmioty należy uznać za gołosłowne i niepoparte

dowodami. Za nieudowodnione w świetle art. 190 ust. 1 ustawy Pzp Izba uznała również

stanowisko Odwołującego dotyczące wysokości kosztu udostępnienia pojazdu na wolnym

rynku w kwocie minimum 2000 zł miesięcznie netto.

Ponadto Izba wskazuje, że całościowa analiza dokumentów składających się na ofertę

sensu largo potwierdza, że wykonawca H. Ł. będzie korzystał z zasobów podmiotów trzecich

w zakresie potencjału technicznego (samochodów).

W zakresie załączonych do odwołania dowodów w postaci umów leasingu Izba

wskazuje, iż ww. dokumenty nie potwierdzają tezy dowodowej sformułowanej przez

Odwołującego. W szczególności wskazać należy, iż z treści wyjaśnień rażąco niskiej ceny

złożonych przez Przystępującego nie wynika, by wykonawca zawarł umowy leasingu

pojazdów przeznaczonych do realizacji zamówienia. Tym samym porównywanie sytuacji

Odwołującego, który umowy takie zawarł z sytuacją, w której znajduje się Przystępujący jest

nieuzasadnione i w żaden sposób nie potwierdza wysokości miesięcznych kosztów

związanych z udostępnieniem pojazdów przez podmioty trzecie wykonawcy H. Ł. .

Dalej Izba wskazuje, że Odwołujący po raz kolejny w sposób hasłowy zarzucił

Przystępującemu brak uwzględniania w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny kosztów napraw

samochodów nie podając przy tym żadnej argumentacji merytorycznej uzasadniającej

konieczność odzwierciedlenia ww. kosztów w złożonych Zamawiającemu wyjaśnieniach.

W kontekście powyższego zważyć jednak należy, iż Odwołujący nie podważał wyjaśnień

Przystępującego dotyczących niskich kosztów eksploatacji samochodów przeznaczonych do

realizacji zamówienia, szerokiego wyboru tanich części zamiennych, jak również

uwzględnionych przez Przystępującego w kalkulacji ceny miesięcznych kosztów amortyzacji

czterech pojazdów.

Za nieuzasadnione Izba uznała również twierdzenia Odwołującego dotyczące podania

nieprawdziwych informacji przez Przystępującego w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny, który

wskazał, że „zatrudnia 3 osoby, ale jednocześnie będzie wykonywał usługę 4 pojazdami”.

Zdaniem odwołującego się Wykonawcy powyższe potwierdzało, iż wykonawca H. Ł. nie

uwzględnił w kalkulacji ceny przynajmniej jednej osoby. I w tym zakresie Izba wskazuje, że

brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia pozwalającego uznać stanowisko Odwołującego za

logicznie, merytorycznie i kompleksowo wyjaśnione. Z treści odwołania nie można wyczytać

dlaczego zdaniem Odwołującego usługi zamawiane w ramach niniejszego zamówienia

miałyby być świadczone przez co najmniej 4 czterech kierowców. Wskazać należy, iż

Odwołujący nie wskazał w treści odwołania postanowienia specyfikacji istotnych warunków

zamówienia nakładającego na przyszłego wykonawcę zamówienia obowiązku świadczenia

usług transportowych przez cztery pojazdy w tym samym czasie. Nie twierdził również, że w

okolicznościach niniejszej sprawy z taką sytuacją wykonawca może mieć do czynienia na

etapie realizacji umowy. Zdaniem Izby sam fakt, iż Zamawiający oczekiwał od wykonawcy

dysponowania minimum 4 pojazdami do realizacji zamówienia nie przekłada się na obowiązek

dysponowania potencjałem osobowym w liczbie tożsamej co potencjał techniczny. Izba w

świetle tak szczątkowego stanowiska Odwołującego zaprezentowanego w treści odwołania

nie znalazła również podstaw do wezwania Przystępującego do złożenia wyjaśnień w

przedmiocie świadczenia usług objętych przedmiotem zamówienia z wykorzystaniem 4

pojazdów i 3 kierowców.

W zakresie podnoszonego przez Odwołującego aspektu dotyczącego zaoferowania

przez Przystępującego ceny w wysokości 0,0108 zł brutto za 1 km świadczenia usługi

przewozu dodatkowego Izba wskazuje, iż z treści odwołania nie wynika jakie winny być

konsekwencje prawne wobec podania przez wykonawcę ceny w ww. kształcie,

w szczególności na jakiej podstawie prawnej oferta Przystępującego winna być odrzucona.

Odwołujący poza dostrzeżeniem ww. okoliczności nie przedstawił żadnej argumentacji. Izba

podziela stanowisko Odwołującego, iż podanie kwoty 0,0108 zł nie stanowiło błędu

w obliczeniu ceny, bowiem z matematycznego punktu widzenia wyliczenia wykonawcy

Henryka Łuniewskiego były prawidłowe. Nie można pominąć, iż w treści formularza ofertowego

stanowiącego załącznik nr 1 do SIWZ, Zamawiający oczekiwał od wykonawcy podania za ww.

usługę ceny netto, wyliczenia kwoty stawki podatku VAT oraz ceny brutto. Tym samym

wykonawca H. Ł. wypełniając poszczególne rubryki tabeli zawartej w punkcie II załącznika nr

1 do SIWZ, podał wszystkie wymagane przez Zamawiającego elementy cenotwórcze. Nie

można również nie zauważyć, iż w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia,

Zamawiający nie zawarł wskazówek dotyczących sposobu obliczenia ceny ofertowej w

zakresie zasad zaokrąglania liczb po przecinku. Dalej zważyć należy, iż

w przypadku zaoferowania przez wykonawcę kwoty w wysokości 1 gr za daną usługę nie

można byłoby inaczej wyliczyć ceny brutto, jak właśnie poprzez podanie kwoty 0,0108 zł.

Zaokrąglenie przez wykonawcę kwoty brutto do kwoty 0,01 zł mogłoby wywołać wątpliwości

po stronie Zamawiającego, czy wykonawca w cenie oferty uwzględnił właściwą dla danej

usługi stawkę podatku VAT. W istocie w okolicznościach rozpoznawanej przez Izbę sprawy

cena netto będzie równała się cenie brutto. Izba wskazuje, że Odwołujący nie przedstawił

w treści odwołania żadnych argumentów uzasadniających odrzucenie oferty Przystępującego,

poprzestając na formalnym aspekcie wskazania przez wykonawcę H. Ł. ceny do czterech

miejsc po przecinku, podczas gdy cena w polskim systemie monetarnym zawiera dwa miejsca

po przecinku, pomijając jednak konsekwencje zaoferowania przez wykonawcę 1 gr za

wykonanie usługi, prowadzące do zrównania kwoty netto z kwotą brutto (ceną).

Niezależnie od powyższego Izba wskazuje, iż zgodnie z art. 190 ust. 1a pkt 1 ustawy

Pzp, ciężar dowodu, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny, spoczywa na wykonawcy, który

ją złożył, jeżeli jest stroną albo uczestnikiem postępowania odwoławczego. Podkreślić jednak

należy, iż ustalony w ten sposób ciężar dowodu nie zwalnia Odwołującego, który podnosi

zarzut rażąco niskiej ceny, od obowiązku wykazania i udowodnienia okoliczności, które czyni

podstawą ww. zarzutu zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy Pzp. Przepis art. 190

ust. 1a ustawy Pzp nie może być rozumiany w ten sposób, że Odwołujący może poprzestać

na samych twierdzeniach i przerzucić na uczestnika postępowania odwoławczego ciężar

dowodowy (tak KIO w wyroku z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt: KIO 2540/17).

Odnosząc się do kwestii bezpodstawnego przyznania ofercie Przystępującego

punktów w kryterium dotyczącym parametrów technicznych samochodów z uwagi na to, iż

wbrew oświadczeniu Przystępującego - jak twierdził Odwołujący - pojazdy przystosowane do

przewozu osób niepełnosprawnych nie są wyposażone w windę Izba wskazuje, iż twierdzenia

Odwołującego w ww. zakresie nie zostały wykazane i poparte żadnymi dowodami. Tym

samym należało uznać je za gołosłowne.

Za uzasadnione natomiast Izba uznała stanowisko Odwołującego, który wskazywał, że

Zamawiający błędnie ocenił oferty złożone przez wykonawców w kryterium dotyczącym

parametrów technicznych samochodów przyznając ofertom odpowiednio 29, 32 i 33 pkt, skoro

w ramach ww. kryterium można było uzyskać maksymalnie 20 punktów. Z analizy

dokumentacji postępowania wynika, że Zamawiający nie dokonał przeliczenia dla złożonych

ofert punktów za parametry oceniane w załączniku nr 1 do SIWZ, według wzoru wynikającego

z treści SIWZ.

Słusznie również w ocenie Izby podniósł Odwołujący, że Zamawiający nieprawidłowo

podczas oceny ofert wziął pod uwagę ofertę wykonawcy wykluczonego z postępowania. Izba

wskazuje, iż zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy Pzp, ofertę wykonawcy wykluczonego uznaje się

za odrzuconą, a zatem nie może być ona brana pod uwagę podczas ustalania rankingu ofert

w świetle przewidzianych w SIWZ kryteriów.

Powyższe okoliczności nie miały jednak wpływu na wynik postępowania, o którym

mowa w art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, bowiem prawidłowe przeliczenie punktów w ramach

kryterium dotyczącego parametrów technicznych samochodów z jednoczesnym

uwzględnieniem przy ocenie wyłącznie dwóch ofert, tj. Odwołującego i Przystępującego, nie

wpłynęłoby na zmianę rankingu.

W końcu Izba wskazuje, iż o braku należytej staranności w zredagowaniu odwołania

świadczy również okoliczność, że Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 7

ust. 1 ustawy Pzp, poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób zapewniający

zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami

proporcjonalności i przejrzystości.

Wobec powyższego Izba stwierdziła, że Odwołujący nie wykazał, iż wybór oferty

Przystępującego dokonany został z naruszeniem ww. przepisów ustawy Pzp.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10

ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania. Na podstawie § 5 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu

od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania

(t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972 ze zm.) do kosztów postępowania odwoławczego Izba zaliczyła

w całości uiszczony wpis, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia. Izba uznała wniosek

Zamawiającego o zasądzenie kosztów w wysokości 3 075 zł stanowiącej wynagrodzenie

pełnomocnika na podstawie złożonej do akt faktury.

Przewodniczący: ...................................

19