KIO 1667/20

Sygn. akt: KIO 1667/20

WYROK

z dnia 26 sierpnia 2020 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Irmina Pawlik

Protokolant: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 lipca 2020 r. przez wykonawcę Trakcja

Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego

Zarząd Dróg Wojewódzkich w Gdańsku

przy udziale:

A. wykonawcy Firma Budowlano - Drogowa MTM Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdyni,

B. wykonawcy Przedsiębiorstwo Budowy Dróg Spółka Akcyjna z siedzibą w Starogardzie

Gdańskim,

zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołanie;

2. kosztami postępowania obciąża odwołującego Trakcja Spółka Akcyjna z siedzibą

w Warszawie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00

gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) stanowiącą koszty poniesione przez

odwołującego tytułem wpisu od odwołania;

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od

dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gdańsku.

Przewodniczący: ..............................................

Sygn. akt: KIO 1667/20

Zamawiający Zarząd Dróg Wojewódzkich w Gdańsku prowadzi postępowanie

o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 224 na odcinku

Grodziszewo - węzeł Autostrady A1 Stanisławie, etap I Grodziszewo” (nr ref.

67/DZS/2019/PN/WRI). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 15 listopada 2019 r. pod numerem 2019/S 221-541154.

Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843, dalej

„ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp.

W dniu 20 lipca 2020 r. wykonawca Trakcja Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie

(dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec

czynności odrzucenia jego oferty oraz zaniechania wyboru jego oferty jako najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące

uznaniem, że treść oferty Odwołującego jest niezgodna ze Specyfikacją Istotnych

Warunków Zamówienia („SIWZ”) i powinna zostać odrzucona, gdy tymczasem Odwołujący

nie naruszył wymogu Zamawiającego odnośnie osobistego wykonania kluczowych części

zamówienia, o którym mowa w pkt. 4.5 Instrukcji dla Wykonawców („IDW”);

a w konsekwencji

2. art. 7 ust. 1 Pzp poprzez naruszenie zasad prowadzenia postępowania o udzielenie

zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, równe traktowanie

wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu

unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego; powtórzenia czynności badania

i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego; uznania oferty złożonej przez

Odwołującego za najkorzystniejszą w Postępowaniu. Ponadto wniósł o zasądzenie od

Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym

kosztów zastępstwa procesowego, według norm przewidzianych przepisami prawa zgodnie

z fakturą przedstawioną na rozprawie.

Odwołujący na wstępie opisał stan faktyczny, jaki miał miejsce w toku postępowania

o udzielenie zamówienia, omawiając również przebieg oraz wynik postępowania

odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 520/20, w którym rozstrzygano kwestię użycia przez

Odwołującego sformułowania „konstrukcja bitumiczna” w kontekście powierzenia zakresu

2

zamówienia podwykonawcom do realizacji.

Uzasadniając podniesione zarzuty Odwołujący podniósł, iż spór na obecnym etapie

sprowadza się do interpretacji treści ujętej w punkcie 4.5 IDW. Zdaniem Odwołującego

Zamawiający postanowił rozszerzyć na dalszym etapie postępowania powyższą definicję

i zredefiniować zakres elementów ujętych w omawianym postanowieniu IDW. W treści

wezwania do wyjaśnień z dnia 19 czerwca 2020 r. postawił Odwołującemu nieznany

dotychczas wymóg osobistego wykonania warstw podbudowy zasadniczej z betonu

cementowego C20/25 dla konstrukcji nawierzchni ciągu głównego z warstwą ścieralną kostki

kamiennej (niebitumiczną). Powyższa konstrukcja nawierzchni jest częścią pierścienia

przejezdnego ronda.

Odwołujący wskazał, iż według dokumentacji projektowej na ciąg główny DW nr 222

i 224 składają się trzy rodzaje konstrukcji nawierzchni (zestawienie zaczerpnięto z pisma

Zamawiającego):

A. Nawierzchnia podatna DW222 (KR4) (według wyroku KIO sygn. akt: KIO 520/20

"konstrukcja bitumiczna"):

- warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 6 cm.

- warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 10 cm.

- warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr.

22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

B. Nawierzchnia podatna DW224 (KR3) (według wyroku KIO sygn. akt: KIO 520/20

„konstrukcja bitumiczna "):

- warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- warstwa wiążącą z betonu asfaltowego grubości 5 cm,

- warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 7 cm,

- warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr.

22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

C. Nawierzchnia sztywna DW222 i DW224) (zabrukowania - pierścień ronda w ciągu DW224,

zabruki pachwinowe w obszarze ronda, przejezdne fragmenty jezdni DW222 w rejonie

skrzyżowania DW222/DW224) (nawierzchnia bez warstw bitumicznych - nie jest to

„konstrukcja bitumiczna "):

- warstwa ścieralna: kostka kamienna 9/11: 10 cm,

- podsypka piaskowo-cementowa 1:4: 3 cm,

- podbudowa zasadnicza z betonu cementowego 020/25: 20 cm,

- podbudowa pomocnicza z mieszanki związanej cementem C3/4: 20 cm.

Zdaniem Odwołującego z powyższego zestawienia elementów warstw poszczególnych

nawierzchni wynika, że konstrukcja, na której opiera się realizacja pierścienia ronda (lit. C)

znacząco różni się od konstrukcji realizacji części bitumicznych (lit. A i B), dla których

Zamawiający zastrzegł wymóg osobistego wykonania. Różnica polega przede wszystkim na

tym, iż jedną z warstw pierścienia ronda jest podbudowa zasadnicza z betonu cementowego,

która jest elementem konstrukcji nawierzchni sztywnej. Natomiast, części wchodzące w zakres

konstrukcji bitumicznej to warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego oraz warstwa

podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr. 22 cm.

Odwołujący, interpretując postawiony przez Zamawiającego wymóg, opierając się dodatkowo

na opinii znanych specjalistów w zakresie konstrukcji podatnych i półsztywnych, wskazał, że

wymóg osobistego wykonania warstw bitumicznych (konstrukcji bitumicznej) odnosi się tylko

do tych części jezdni, których elementem składowym są warstwy bitumiczne, a nie całości

jezdni, tj. wszystkich jej elementów, gdzie występuje jakakolwiek warstwa podbudowy

zasadniczej. W ocenie Odwołującego wymóg z pkt 4.5 IDW dotyczy elementów składowych

konstrukcji bitumicznej, czyli wskazanych przez Zamawiającego warstw podbudowy

zasadniczej tj. warstwy podbudowy z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 gr. 22 cm

i podbudowy bitumicznej AC22P gr. 7 i 10 cm oraz warstw bitumicznych nawierzchni tj.

warstwy wiążącej AC16W gr. 5 i 6 cm i warstwy ścieralnej SMA8 grubości 4 cm. Wskazanie

przez Zamawiającego, że wymóg dotyczy również osobistego wykonania podbudowy

zasadniczej z betonu cementowego będącej częścią konstrukcji sztywnej z nawierzchnią

z kostki kamiennej (dotyczy pierścienia ronda oraz wyspy środkowej) jest zdaniem

Odwołującego nieuprawnioną nadinterpretacją.

Odwołujący podkreślił, że niezależnie od rodzaju nawierzchni, konstrukcja nawierzchni

zawiera w sobie podbudowę zasadniczą. W opinii Odwołującego jedyną prawidłową jest

koncepcja, zgodnie z którą wymóg z pkt. 4.5 IDW należy czytać w ten sposób, że wymóg

osobistego wykonania dotyczy warstw bitumicznych i podbudowy zasadniczej pod tymi

właśnie warstwami. Takie rozumienie jest logiczne i pozwala przyjąć, że Zamawiający,

decydując się na sformułowanie takiego wymogu, konsekwentnie dążył do ograniczenia

możliwości korzystania z podwykonawców przy kluczowej części zamówienia, jaką jest

konstrukcja bitumiczna (a wymóg ten dotyczy istotnych elementów tej konstrukcji, a więc

podbudowy zasadniczej oraz warstw bitumicznych). Prezentowana obecnie przez

Zamawiającego interpretacja prowadzi zdaniem Odwołującego do absurdalnych wniosków.

Przyjmując, że wymóg z pkt. 4.5 IDW należy odnosić także do konstrukcji sztywnej

z nawierzchnią z kostki kamiennej należałoby uznać, że wykonawca ma osobiście wykonać

podbudowę zasadniczą z betonu cementowego, ale już bez konieczności osobistego

wykonania nawierzchni z kostki kamiennej. Takie rozumienie analizowanego wymogu przeczy

zdrowemu rozsądkowi. Zatem słusznie przyjął Odwołujący, że konstrukcja sztywna, jaką jest

nawierzchnia z kostki na pierścieniu ronda i na przejazdach nie była objęta obowiązkiem

osobistego wykonania przez Wykonawcę.

W celu zobrazowania zakresu interpretacji prezentowanej przez Zamawiającego

Odwołujący przedstawił grafiki. Zgodnie z interpretacją Zamawiającego, do osobistego

wykonania jest tylko podbudowa z betonu cementowego bez konieczności wykonywania

pozostałych istotnych warstw konstrukcji w tym warstwy ścieralnej z kostki kamiennej. Żądanie

takie jest zupełnie niezrozumiałe i miałoby techniczne uzasadnienie jedynie w przypadku

powiązania go z obowiązkiem osobistego wykonania również warstwy nawierzchni (w tym

zakresie nawierzchni sztywnej). W przypadku konstrukcji z nawierzchni bitumicznej wymóg

ten jest logiczny i spójny - wykonawcy mają samodzielnie wykonać nie tylko podbudowę

zasadniczą, ale i górną warstwę nawierzchni. Odwołujący postawił pytanie dlaczego

z perspektywy Zamawiającego kluczowym przy realizacji konstrukcji sztywnej jest wykonanie

podbudowy z betonu cementowego, a warstwy z kostki kamiennej i pozostałych warstw już

nie? Odwołujący nie znajduje technicznego uzasadnienia dla tak postawionego wymogu.

Dlatego też w toku postępowania i prac nad ofertą Odwołujący konsekwentnie przyjmował, że

intencją Zamawiającego jest nałożenie na wykonawców obowiązku osobistego wykonania

w odniesieniu do elementów konstrukcji bitumicznej (w pozostałym zakresie natomiast

zakładano dopuszczalność podwykonawstwa).

Odwołujący podkreślił, że analizowany wymóg z pkt 4.5 IDW ustanowiony został

w oparciu o art. 36a ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, który dopuszcza ograniczenie podwykonawstwa

w odniesieniu do kluczowych części zamówienia. Wskazał, że interpretacja prezentowana

przez Zamawiającego wypacza sens tej regulacji, przedmiot niniejszego zamówienia nie

pozwala przyjąć, że zakres prac związany z podbudowami z betonu cementowego może mieć

status „kluczowego” (w odróżnieniu od konstrukcji bitumicznej). Odwołujący wskazał, że

treścią zarzutu nie jest objęte stosowanie przez Zamawiającego art. 36a ustawy Pzp

(Odwołujący ma świadomość, że zarzut taki na obecnym etapie byłby spóźniony).

Przedstawiana argumentacja ma natomiast na celu wykazanie, że prezentowana aktualnie

przez Zamawiającego interpretacja jest nieuzasadniona nie tylko w świetle wiedzy technicznej,

ale i w kontekście stosowania przywołanego przepisu.

W celu udokumentowania tezy o braku podstaw do uznania, że podbudowa zasadnicza

w części wykraczającej poza konstrukcje bitumiczną może być uznana za kluczową część

zamówienia, Odwołujący zaprezentował różnice w ilościach poszczególnych robót.

W „konstrukcji bitumicznej” łączna ilość przedmiarowa podbudów zasadniczych to 26 146,17

m2 (Odwołujący przedstawił wykaz pozycji z kosztorysu ofertowego załączonego przez

5

Zamawiającego do dokumentacji przetargowej). Dla podbudowy cementowej (sztywnej) ilość

ta wynosi 955,90 m2. Odwołujący nadmienił, że ta ilość przedmiarowa obejmuje również

podbudowę z betonu cementowego dla zakresów nie objętych sugerowaną przez

Zamawiającego koniecznością osobistego wykonania. Są to między innymi: wyspy dzielące

oraz azyle dla pieszych, gdzie nawierzchnia ścieralna jest wykonana z kostki brukowej (w tym

zakresie Zamawiający nawet na obecnym etapie nie formułuje obowiązku osobistego

wykonania). W zakresie nawierzchni z kostki kamiennej ilość podbudowy z betonu

cementowego to jedynie ilość około 130 m2. Dodatkowo do wymienionych warstw „konstrukcji

bitumicznej” należy dodać warstwy bitumiczne, które zostały również objęte wymogiem

osobistego wykonania przez Odwołującego (Odwołujący przedstawił zestawienie ilości z

kosztorysu ofertowego). Zdaniem Odwołującego w przypadku „konstrukcji bitumicznej”, którą

Odwołujący wykona osobiście, biorąc pod uwagę wszystkie warstwy konstrukcji bitumicznej,

suma ich ilości wynosi 48 464,73 m2. Dla podbudowy z betonu cementowego jest to jedynie

130 m2. Analizując zatem powyższe dane, zauważyć należy, że wykonawca zobowiązany jest

do wykonania 372 razy większą ilość robót w zakresie „konstrukcji bitumicznej”. Wskazywanie

zatem na obecnym etapie, że ten element zamówienia Zamawiający chciał od samego

początku zastrzec do osobistego wykonania w oparciu o art. 36a ust. 2 pkt 1 Pzp jest

nieuzasadnione.

Odwołujący przedstawił również w formie graficznej specyfikę wykonania

poszczególnych zakresów robót. Zaangażowanie zasobów sprzętowych, transportowych

i ludzkich jego zdaniem jest nieporównywalne w przypadku wykonywania „konstrukcji

bitumicznej” oraz warstwy podbudowy z betonu cementowego. O ile w tym pierwszym

przypadku wymóg osobistego wykonania jest logiczny, rzeczywiście mamy bowiem od

czynienia z kluczowym elementem zamówienia, którego wykonanie wymaga sporego

doświadczenia, ale też zasobów sprzętowych czy ludzkich, o tyle w odniesieniu do drugiego

przypadku oczekiwanie to jest zupełnie niezasadne. Odwołujący przedstawił przykładowe

zdjęcia obrazujące technologię wykonania tych zakresów prac obrazujące wykonanie warstw

podbudowy z mieszanki niezwiązanej oraz warstw bitumicznych oraz wykonanie konstrukcji

sztywnej w tym podbudowy z betonu cementowego. Zdaniem Odwołującego przedstawione

zdjęcia jasno obrazują, że Zamawiający nie mógł uznać za kluczowe części zamówienia,

koniecznych do osobistego wykonania przez wykonawcę, podbudowy z betonu cementowego.

Do tych robót nie jest potrzebny tak liczny park maszynowy i transportowy oraz bardzo

doświadczona kadra inżynierska i produkcyjna. Przy wykonywaniu „konstrukcji bitumicznej”

potrzebne są między innymi: rozściełacz do masy bitumicznej, rozściełacz do podbudowy

z mieszanki niezwiązanej, walec drogowy stalowy, walec drogowy ogumiony, równiarka,

szczotki do czyszczenia nawierzchni, koparko - ładowarka, ładowarka, skrapiarka asfaltu,

cysterna z wodą, samochody ciężarowe. Z kolei przy wykonywaniu podbudowy z betonu

cementowego potrzebne są jedynie drobne narzędzia takie jak łopaty oraz łaty do niwelacji

podbudowy. Nie ulega zatem wątpliwości, że nie mogłoby to być, jak to ocenił Zamawiający,

kluczowym zakresem robót koniecznych do osobistego wykonania przez wykonawcę.

W ocenie Odwołującego, argumentacja Zamawiającego opierająca się na twierdzeniu

jakoby, w związku z tym, że w zwrocie „warstwy podbudowy zasadniczej” Zamawiający nie

wyszczególnił ich konkretnego rodzaju, oznacza że wymaga osobistego wykonania wszystkich

warstw podbudowy zasadniczej, jest nieuzasadniona i stoi w całkowitej sprzeczności z wiedzą

techniczną w powyższym zakresie. Dodatkowo, Odwołujący podkreślił, iż powyższa kwestia

nie budziła wątpliwości po stronie Zamawiającego na wcześniejszych etapach postępowania,

w trakcie którego dokonywał badania ofert. W niniejszym kontekście Odwołujący zwrócił

uwagę na uwarunkowania prawne związane z pojęciem „kluczowych części zamówienia”,

w odniesieniu do których Zamawiający upoważniony jest do ograniczenia swobody

wykonawcy w zlecaniu wykonania tej części zamówienia podwykonawcom. Wskazał, iż art.

36a ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp jest wyjątkiem od zasady przyznającej wykonawcy swobodę

w powierzeniu części zamówienia podwykonawcy. Tym samym, Zamawiający, korzystając

z uprawnienia do żądania osobistego spełnienia części świadczenia, jest obowiązany do

określenia dokładnie, jaka część objęta jest tym zastrzeżeniem. Brak informacji w SIWZ będzie

oznaczać, że wykonawca spełnia swe świadczenie zgodnie z umową (i SIWZ) i domaganie

się świadczenia osobistego w późniejszym czasie będzie bezskuteczne. Odwołujący powołał

się w tym zakresie na poglądy doktryny wyrok KIO z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt KIO

1837/17. W jego ocenie Zamawiający zaniechał precyzyjnego wskazania w dokumentacji

postępowania, że wymaga od wykonawcy osobistego wykonania każdego rodzaju warstwy

podbudowy zasadniczej. Obowiązek wykonania kluczowych części został przewidziany w pkt

4.5 IDW, w którym Zamawiający zastrzegł samodzielne wykonanie warstw podbudowy

zasadniczej i bitumicznej warstwy nawierzchni jezdni. Odwołujący, jak i inni wykonawcy, mieli

uzasadnione podstawy, by twierdzić, iż powyższy wymóg nie odnosi się do przejezdnego

pierścienia ronda, w szczególności, że jak już zostało podniesione, przejezdny pierścień ronda

posiada odmienną konstrukcję nawierzchni - konstrukcję sztywną, która jest nawierzchnią bez

warstw bitumicznych, a zatem nie ma dla Zamawiającego kluczowego znaczenia.

Odwołujący nie zgodził się także z twierdzeniem Zamawiającego, że sporne pierścienie

wokół ronda mają kluczowy charakter w kontekście całej inwestycji. Jak zostało wskazane

powyżej, do wykonania przez Odwołującego podbudowy z betonu cementowego nie jest

potrzebny tak liczny park maszynowy i transportowy, a także doświadczona kadra inżynierska

i produkcyjna, która może zostać zastrzeżona do osobistego wykonania przez wykonawcę.

Odwołujący powołał się na poglądy doktryny oraz uchwałę Izby z dnia 11 sierpnia 2015 r.,

7

sygn. akt KIO/KD 43/15. Zaaprobowanie koncepcji Zamawiającego prowadziłoby zdaniem

Odwołującego do przyjęcia karykaturalnej wykładni postawionego wymogu, wobec którego

Odwołujący obowiązany jest do wykonania elementów, które z technicznego punktu widzenia

nie kwalifikują się do uznania ich za istotne w kontekście danej inwestycji. Odwołujący zwrócił

ponadto uwagę na jednolite stanowisko Izby w zakresie zakazu obciążania ryzykiem

wykonawców stosujących się do literalnego brzmienia postanowień SIWZ. Literalna wykładnia

postanowień SIWZ nakazuje interpretację wymagań zamawiającego w taki sposób, jak zostały

one zapisane w SIWZ, bez uzupełniania, rozszerzania lub ograniczenia ich treści. Co więcej,

należyte egzekwowanie literalnej treści SIWZ jest podstawą do realizacji zasady uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców, co znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku

Izby z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt KIO 605/14.

Odwołujący podniósł, że Zamawiający zaniechał zdefiniowania poszczególnych pojęć,

które są obecnie przedmiotem sporu stron. Skutkuje to przede wszystkim koniecznością

wtórnego badania przez Izbę tożsamego postanowienia SIWZ. Wskazał na wyrok Izby z dnia

20 stycznia 2020 r., sygn. akt KIO 2680/19 oraz z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt KIO/UZP

67/09. Odwołujący podkreślił, że po raz drugi zachodzi sytuacja, w której Zamawiający stara

się wyegzekwować po stronie Odwołującego przyznanie się do błędnego sporządzenia oferty,

która powinna ulec odrzuceniu. W ocenie Odwołującego nie ulega wątpliwości, że stopień

nieprecyzyjności postanowień sformułowanych przez Zamawiającego doprowadził do

kuriozalnej sytuacji, w której tożsame strony po raz kolejny zmuszone są rozstrzygać przez

KIO jak interpretować wymóg, który w istocie został już zbadany przez Izbę na kanwie

uprzedniego postępowania odwoławczego. Odwołujący pragnie podkreślić, że przepisy

sankcyjne, w tym eliminujące Odwołującego z przedmiotowego przetargu, należy

interpretować ostrożnościowa i zawężająco. Zatem przy zastosowaniu takich przepisów (jakim

jest niewątpliwie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp) nie może pozostawać żadna wątpliwość co

do prawidłowości ich stosowania. Natomiast w niniejszej sprawie mamy do czynienia

z sytuacją, w której po raz kolejny Zamawiający stara się działać na niekorzyść Odwołującego

uelastyczniając, w negatywnym tego słowa znaczeniu, wymóg dotyczący osobistego

wykonaniu kluczowych części zamówienia.

Odwołujący podniósł, iż przedstawiona reguła tłumaczenia nieprecyzyjności SIWZ na

korzyść wykonawcy powiązana jest z paremią in dubio contra proferentem, zgodnie z którą,

wątpliwości interpretacyjne należy tłumaczyć na niekorzyść autora tekstu. Zasada in dubio

contra proferentem opiera się na koncepcji odpowiedzialności za nie dość jasne zredagowanie

tekstu dokumentu (w tym przypadku postanowień SIWZ) i nakazuje restryktywną wykładnię

wobec jej autora, a tym samym życzliwą dla drugiej strony. Nie ulega wątpliwości, że

Zamawiający jest autorem SIWZ, która została zredagowana przez Zamawiającego. Co

8

więcej, Zamawiający dokonał oceny jego oferty dokonując wykładni SIWZ przenoszącej na

Odwołującego skutki niestaranności i niejasności w tej specyfikacji. Nieprawidłowość

czynności podjętych przez Zamawiającego była wielokrotnie przedmiotem rozważań Izby,

która potwierdziła zasadność stanowiska Odwołującego w zakresie rozstrzygania wątpliwości

interpretacyjnych postanowień SIWZ. Przykładowo wskazał na wyrok Izby z dnia 24

października 2018 r., sygn. akt KIO 2100/18 oraz wyrok z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt KIO

1155/19. Podsumowując Odwołujący wskazał, iż nawet jeśli wykładnia Zamawiającego byłaby

logiczna i uzasadniona w świetle treść IDW (z czym Odwołujący się nie zgadza), to logiki tej

nie można odmówić również wykładni prezentowanej przez Odwołującego, a zatem,

rozstrzygając wątpliwości na korzyść wykonawcy, oferta Odwołującego nie powinna zostać

odrzucona. Skala wprowadzonej niejasności do postanowień, których autorem jest

Zamawiający, skutkuje po raz kolejny bardzo dotkliwą sankcją wobec Odwołującego, jakim

jest niezasadne odrzucenie prawidłowo przygotowanej oferty. Skutkiem rozbieżnej

interpretacji spornego postanowienia jest w rzeczywistości brak możliwości wypracowania

spójnej wykładni postawionego wymogu.

Mając na uwadze całokształt przedstawionego powyżej stanowiska, Odwołujący

wskazał, że omawiany (rozszerzony) wymóg osobistego wykonania części jezdni, jakim jest

pierścień przejezdny wokół ronda, nie tylko świadczy o kuriozalności wysokich

i nieuzasadnionych wymagań Zamawiającego, ale również świadczy o nieproporcjonalności

postawionego wymogu. Nie ulega też wątpliwości, że Zamawiający dopuścił się rażącego

zaniechania w przedstawieniu interpretacji spornego postanowienia, co w konsekwencji

poskutkowało błędnym uznaniem, iż oferta Odwołującego nie odpowiada wymogom SIWZ.

Zamawiający w dniu 24 sierpnia 2020 r. złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł

o oddalenie odwołania w całości.

Zamawiający argumentował, iż przygotowując przedmiotowe postępowanie przetargowe

dokonał analizy zakresu robót budowlanych do wykonania ujętych w dokumentacji projektowej

stanowiącej OPZ. Zakres inwestycji obejmuje rozbudowę dróg wojewódzkich nr 224 i 222

o łącznej długości ok 1,7 km. Z uwagi na konieczność poprawy bezpieczeństwa ruchu zakres

inwestycji obejmuje przebudowę i rozbudowę czterech istniejących na ciągu głównym DW222

i DW 224 skrzyżowań. W celu poprawy warunków ruchu i zapewnienia bezpieczeństwa

użytkownikom zaprojektowano: kanalizację ruchu oraz pasy lewoskrętu na dwóch

skrzyżowaniach DW224 z DW222 oraz rondo na skrzyżowaniu DW224 z drogą gminną nr

197165G. Zamawiający wskazał, iż definicja jezdni jest zawarta w STWiORB - jezdnia jest to

część korony drogi przeznaczona do ruchu pojazdów. Zatem jezdnia ciągu głównego drogi

wojewódzkiej nr 222 i 224 to część korony drogi wojewódzkiej nr 222 i 224, przeznaczona do

ruchu pojazdów. Są to wszystkie pasy ruchu, również w obszarze skrzyżowań oraz wszystkie

9

inne elementy jezdni zlokalizowane w obszarze skrzyżowań, przeznaczone do ruchu

pojazdów, w szczególności pierścień ronda oraz strefy przejezdnych zabruków - przeznaczone

przede wszystkim dla ruchu pojazdów ciężarowych i autobusów. W ciągu DW nr 224 (w km

59+295,05) zaprojektowane jest małe rondo jednopasowe o średnicy zewnętrznej 26 m

1 średnicy wewnętrznej 10 m - wyspa środkowa nieprzejezdna - zgodnie z wymaganiami

przewidzianymi w § 75 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia

2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi

publiczne i ich usytuowanie. Pas ruchu na rondzie ma szerokość 6 m i ma nawierzchnię

podatną, a wyspa środkowa ronda otoczona jest przejezdnym pierścieniem szerokości 2 m,

który posiada odmienną konstrukcję nawierzchni - konstrukcję sztywną. W celu poprawy

przejezdności pojazdów ciężarowych w obszarze skrzyżowania zaprojektowane są również

tzw. „zabruki pachwinowe”.

Zamawiający wyjaśnił, iż wszystkie elementy jezdni ciągu głównego - również

skrzyżowania, w tym typu rondo, gdzie występuje warstwa podbudowy zasadniczej z betonu

cementowego C20\25, stanowią istotny i kluczowy element zamówienia, ze względu na

występujący na nich duży ruch pojazdów, w szczególności pojazdów ciężarowych.

Zamawiający przedstawił schemat toru przejazdu pojazdu ciężarowego na rondzie, na którym

obszar, po którym porusza się pojazd ciężarowy przejeżdżający przez rondo został

zakreskowany na niebiesko. Ze względu na wymiary pojazdów ciężarowych (w tym ciągniki

siodłowe z naczepą) oraz trajektorię ruchu podczas manewrów skrętu, pojazd obciąża jezdnię

jej pełną szerokością, czyli w przypadku ronda nacisk (obciążenie) od osi pojazdu pojawia się

zarówno na nawierzchni bitumicznej, jak i na pierścieniu ronda, na warstwie ścieralnej z kostki

kamiennej, co również dokumentuje załączona dokumentacja zdjęciowa. To właśnie pojazdy

ciężarowe poruszające się po drogach ze względu na bardzo duży nacisk na oś (do 115 kN/oś

dla nowoprojektowanych dróg), powodują destrukcję nawierzchni w trakcie jej eksploatacji,

w sposób niewspółmierny do pojazdów osobowych, co jeszcze bardziej podkreśla istotę

i ważność konstrukcji pierścienia ronda. Mając na uwadze zachowanie trwałości konstrukcji

nawierzchni jezdni ronda w jej pełnym przekroju (tj. nawierzchnia bitumiczna wraz

z nawierzchnią opaski ronda) Zamawiający określił warunek osobistego wykonania

nawierzchni bitumicznej oraz podbudowy zasadniczej w tym zakresie (tj. podbudowa z betonu

asfaltowego, podbudowa z mieszanki niezwiązanej oraz podbudowa z betonu cementowego).

Bagatelizacja roli podbudowy pierścienia ronda z betonu cementowego jest dla

Zamawiającego niezrozumiała. Oprócz szerokiego zaplecza technicznego, istotny wpływ na

jej jakość ma pielęgnacja betonu oraz wykonanie nacięć (pkt. 2.8 i 5.7 ww. Specyfikacji

Technicznej). Niezastosowanie reżimu technologicznego prowadzi do pękania nawierzchni,

co z kolei prowadzi do utraty jej podstawowej funkcji nośnej. Konsekwencją tego zjawiska

może być klawiszowanie (nierównomierne osiadanie) podbudowy. Dalej może to prowadzić

do lokalnych ubytków kostki kamiennej oraz powstawania zastoisk wody, co miałoby istotny

wpływ na bezpieczeństwo wszystkich pojazdów przejeżdżających przez rondo. Zamawiający

podkreślił, iż konieczność wykonania napraw powstałych zniszczeń lub uszkodzeń, wiązałoby

się z koniecznością wprowadzenia tymczasowej organizacji ruchu na czas napraw, co z kolei

obniżyłoby przepustowość ronda (zmniejszyło liczbę pojazdów, które mogłyby przejechać

przez przekrój jezdni w danym czasie), a ewentualny objazd byłby uciążliwy nie tylko dla

użytkowników drogi, ale także mieszkańców, których posesje znajdują się w pobliżu dróg

lokalnych. Zamawiający wskazał, iż samochód ciężarowy porusza się zarówno po warstwie

bitumicznej, jak też po kamiennym pierścieniu ronda zbudowanym na fundamencie

podbudowy betonowej (Zamawiający przedstawił fotografię ruchu samochodów ciężarowych

po pierścieniu ronda).

Zamawiający podniósł, iż celowo sformułował zastrzeżenie osobistego wykonania nie

ograniczając go wyłącznie do „konstrukcji bitumicznej”, jak sugeruje Odwołujący. Zamawiający

określając zakres robót do osobistego wykonania, miał również na względzie lokalizację

przedmiotowego odcinka drogi wojewódzkiej nr 222 i 224 w odniesieniu do sieci dróg

i korytarzy transportowych. Odcinek ten stanowi połączenie komunikacyjne zarówno

z autostradą A1 poprzez węzeł drogowy „Stanisławie”, jak i z drogą wojewódzką nr 224

w kierunku Kościerzyny i drogą wojewódzką nr'222 (Gdańsk-Starogard Gdański). Kluczowe

jest również usytuowanie planowanej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie dużej ilości

kopalni kruszyw (żwirowni), co dodatkowo generuje bardzo duże natężenie ruchu dużych

samochodów ciężarowych o maksymalnym obciążeniu osi, a czasami nawet przeładowanych

(do pisma Zamawiający załączył mapę). Aby uzmysłowić agresywność pojazdów ciężarowych

na stan nawierzchni drogowej Zamawiający przedstawił porównanie bazujące na założeniach

z „Katalogu...”. Aby wyznaczyć kategorię ruchu KR pojazdy poruszające się po drodze

przelicza się na osie standardowe 100 kN. Przejazd jednego samochodu ciężarowego

o łącznej masie 44 t (o układzie osi jak na zdjęciu, przy założeniu, że jest maksymalnie

obciążony i żadna oś nie jest przeciążona) odpowiada przejazdowi 3 osi, 100kN. Dla

porównania przejazd zwykłego pojazdu osobowego o łącznej masie 1,5t to zaledwie 0,000063

osi 100 kN. Reasumując Zamawiający wskazał, iż jeden przejazd .pojazdu ciężarowego

odpowiada przejazdowi 47 000 przejazdów samochodów osobowych. W przedstawionym

tabelarycznym zestawieniu liczba samochodów ciężarowych z przyczepą poruszających się

po DW224 w ciągu doby wynosi 184, czyli idąc dalej tym tokiem rozumowania oddziałują na

konstrukcję tak jakby przejechało po niej ok. 8,6 miliona samochodów osobowych. Trudno

zaprzeczyć, że przejazd takiej liczby pojazdów po rondzie (w tym po pierścienili) jest bez

znaczenia. Zamawiający zauważył ponadto, że powyższy przykład obliczeniowy dotyczył tylko

samochodów ciężarowych z przyczepą, a „Katalog...” uwzględnia również wpływ pozostałych

pojazdów taki jak samochody dostawcze, samochody ciężarowe, autobusy i ciągniki. W 2020

roku ich sumaryczna liczba w ciągu doby wynosi 436 (wg tabeli). Stanowi to 19% wszystkich

użytkowników drogi. Według prognozy w 2035 roku będą to już 523 pojazdy, a ich udział

w sumarycznym dobowym ruchu wzrośnie do 20%.

Zamawiający wyjaśnił, iż mając wiedzę o strukturze i natężeniu ruchu pojazdów,

w szczególności pojazdów ciężarowych na odcinku drogi przewidzianym do rozbudowy,

intencją Zamawiającego formułując zastrzeżenie osobistego wykonania przez wykonawcę

kluczowych części zamówienia tj. „wykonania warstw podbudowy zasadniczej i bitumicznych

warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi wojewódzkiej 222 i 224” - czyli

najważniejszych technologicznie elementów konstrukcyjnych nawierzchni jezdni ciągu

głównego DW222 i 224 było, aby ten zakres robót był wykonany przez podmiot posiadający

doświadczenie spełniające warunek udziału w postępowaniu w zakresie doświadczenia. tzn.

podmiot posiadający doświadczenie w realizacji robót porównywalnych z przedmiotem

zamówienia. Zamawiający dopuścił możliwość zlecenia wykonania ww. zakresu

podwykonawcy, ale tylko w przypadku, gdy wykonawca w celu wykazania spełniania warunku

udziału w postępowaniu w zakresie doświadczenia powołuje się na zasoby (doświadczenie)

tego podmiotu, na zasadach określonych w art. 22a ust. 2 ustawy Pzp. Doświadczenie

w wykonaniu robót w zakresie określonym przez Zaprawiającego w warunku udziału

w postępowaniu w większym stopniu gwarantuje wykonanie zastrzeżonego zakresu robót

(wykonanie głównych elementów nośnych obiektu budowlanego, jakim jest droga - w tym

również warstwy podbudowy zasadniczej z betonu cementowego C20/25) z najwyższą

starannością i jakością, dając gwarancję trwałości w okresie eksploatacji. Zamawiający

podniósł, iż świadomie wyłączył z tego zakresu wykonanie warstwy ścieralnej dla konstrukcji

sztywnej - ułożenie kostki kamiennej, ponieważ za jej parametry wytrzymałościowe i nośne

odpowiada przede wszystkim materiał, z jakiego jest wykonana - rodzaj kamienia i parametry

geometryczne (kształt) kostki, które przed wbudowaniem podlegają kontroli i zatwierdzeniu

przez odpowiedniego Inspektora Nadzoru.

Następnie Zamawiający wyjaśnił, iż zarówno w wezwaniu do wyjaśnień z dnia 19

czerwca 2020 roku oraz w piśmie z dnia 8 lipca 2020 roku obejmującym oświadczenie

o odrzuceniu oferty Odwołującego, wskazał - w oparciu o dokumentację projektową

stanowiącą OPZ - jaki zakres robót budowlanych objęty przedmiotowym zamówieniem jest

wymagany do osobistego wykonania przez wykonawcę. Zgodnie z dokumentacją projektową

opracowaną dla Zamawiającego przez Trakcja PRKiI S.A. w ramach odrębnej umowy -

w szczególności: Tom 2.1 Projekt Wykonawczy - Ustalenie i wskazanie odcinków

z rozróżnieniem projektowanego sposobu wzmocnień podłoża, konstrukcji nawierzchni,

rodzaju i konstrukcji poboczy; Tom 2.2 Projekt Wykonawczy - Projekt drogowy - a stanowiącej

Opis Przedmiotu Zamówienia, na jezdni ciągu głównego DW nr 222 i 224 występują 3 rodzaje

konstrukcji nawierzchni:

A. Konstrukcja nawierzchni DW222 (KR4) - Nawierzchnia podatna - str. 13 Tom 2.2 PW oraz

str. 15 Tom 2.1 PW pkt 8.2 (według wyroku KIO 520/20 "konstrukcja bitumiczna”),

składająca się z następujących warstw:

- Górne warstwy konstrukcji nawierzchni - warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-

asfaltowej grubości 4 cm, warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 6 cm,

- Podbudowa zasadnicza - warstwa górna - warstwa podbudowy zasadniczej z betonu

asfaltowego grubości 10 cm,

- Podbudowa zasadnicza - warstwa dolna - warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki

niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr. 22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

B. Konstrukcja nawierzchni DW224 (KR3) - Nawierzchnia podatna - str. 13 Tom 2.2 PW oraz

str. 15 Tom 2.1 PW pkt 8.3 (według wyroku KIO 520/20 "konstrukcja bitumiczna”)

składająca się z następujących warstw:

- Górne warstwy konstrukcji nawierzchni - warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-

asfaltowej grubości 4 cm, warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 5 cm,

- Podbudowa zasadnicza - warstwa górna - warstwa podbudowy zasadniczej z betonu

asfaltowego grubości 7 cm,

- Podbudowa zasadnicza - warstwa dolna - warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki

niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr. 22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

C. Konstrukcja nawierzchni (DW 222 i DW224) Nawierzchnia sztywna - str 15 Tom 2.2 PW

konstrukcja zabrukowań oraz rys. 7.1 - nawierzchnia bez warstw bitumicznych - nie jest to

„konstrukcja bitumiczna”, składająca się z następujących warstw:

- Górna warstwa konstrukcji nawierzchni - warstwa ścieralna: kostka kamienna 9/1 1: 10 cm,

podsypka piaskowo-cementowa I :4: 3 cm,

- Podbudowa zasadnicza - podbudowa zasadnicza z betonu cementowego C20/25: 20 cm,

- Podbudowa pomocnicza - podbudowa pomocnicza z mieszanki związanej cementem

C3/4: 20 cm.

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

Zamawiający wskazał, iż zakres zaprojektowanych warstw konstrukcyjnych nawierzchni

jezdni ciągu głównego DW nr 222 i 224 ma również odzwierciedlenie w STWiORB, a także

w kosztorysie ofertowym, gdzie poszczególne rodzaje podbudowy zasadniczej uwzględnione

są w następujących pozycjach:. 30, 35, 36, 37. W związku z powyższym w zakresie warstw

13

podbudowy zasadniczej wymogowi osobistego wykonania przez wykonawcę podlega poza

dolną warstwą podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3

w „konstrukcji bitumicznej” również podbudowa zasadnicza z betonu cementowego C20/25

dla konstrukcji nawierzchni ciągu głównego z warstwą ścieralną z kostki kamiennej

(niebitumiczną) - innej niż „konstrukcja bitumiczna”. Zamawiający wskazał, iż

w sformułowanym warunku (zastrzeżeniu) osobistego wykonania kluczowych części

zamówienia nie ograniczył wymagań jedynie do konstrukcji podatnej - „konstrukcji

bitumicznej”, jak błędnie twierdzi Odwołujący, a określił rodzaje warstw konstrukcyjnych

nawierzchni na ciągu głównym DW222 i DW224, jakich wymaga by wykonawca wykonał

osobiście, tj. warstwy podbudowy zasadniczej i bitumiczne warstwy konstrukcji nawierzchni.

W związku z tym, że w zwrocie „warstwy podbudowy zasadniczej” Zamawiający nie

wyszczególnił ich konkretnego rodzaju oczywiste jest, że wymaga osobistego wykonania

wszystkich warstw podbudowy zasadniczej występujących w ciągu głównym drogi

wojewódzkiej nr 222 i 224, które są opisane i wskazane w dokumentacji projektowej

stanowiącej OPZ i z którą każdy Wykonawca składający ofertę w niniejszym postępowaniu

miał obowiązek się zapoznać. Zatem zakres osobistego wykonania kluczowych części

zamówienia był określony przez Zamawiającego prawidłowo, a twierdzenie Odwołującego, że

Zamawiający po dokonaniu czynności otwarcia ofert dokonuje reinterpretacji treści

dokumentów postępowania jest nieprawdziwe.

Dalej Zamawiający wskazał, iż przepis art. 87 ust. ustawy Pzp daje uprawnienie

Zamawiającemu do żądania wyjaśnień połączone jednocześnie z obowiązkiem zażądania

tychże wyjaśnień w celu wypełnienia obowiązku przeprowadzenia badania i oceny ofert

w sposób staranny oraz należyty. Zamawiający zatem, mając uzasadnione wątpliwości, co do

treści oświadczenia Odwołującego zawartego w pkt 10 lit. a) formularza ofertowego, pismem

z dnia 19 czerwca 2020 roku wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień. Zamawiający

wskazał, iż w złożonych wyjaśnieniach Odwołujący na str. 2 oświadczył, że nie zamierza

osobiście wykonać warstwy podbudowy zasadniczej z betonu cementowego C20/25 na jezdni

ciągu głównego - podbudowa zasadnicza dla nawierzchni z warstwą ścieralną z kostki

kamiennej (w tym pierścienia ronda w ciągu jezdni DW224). Zdaniem Zamawiającego zarówno

w odpowiedzi na wezwanie, jak również w odwołaniu Odwołujący wykreował, wbrew

jednoznacznym postanowieniom SIWZ, inny warunek na potrzeby obrony swojej oferty, której

treść jest niezgodna z wymogami SIWZ. Nieprawdziwe jest twierdzenie Odwołującego zawarte

w pkt 8 Odwołania, jakoby Zamawiający pismem z dnia 19 czerwca 2020 roku wezwał go do

złożenia wyjaśnień „w zakresie osobistego wykonania pierścienia przejezdnego ronda -

konstrukcji sztywnej - z warstwą ścieralną z kostki kamiennej i podbudową zasadniczą

(nawierzchnia bez warstw bitumicznych - nie jest to „konstrukcja bitumiczna”).

W rzeczywistości wezwanie dotyczyło wyjaśnień co do spełnienia przez Odwołującego

wymagania osobistego wykonania kluczowych części zamówienia, które Zamawiający

zastrzegł w pkt. 4.5 IDW - w zakresie osobistego wykonania podbudowy zasadniczej z betonu

cementowego C20/25 dla konstrukcji nawierzchni ciągu głównego DW222 i DW224 (m.in.

w konstrukcji nawierzchni przejezdnego pierścienia ronda, która to nie jest „konstrukcją

bitumiczną”). Z treści wezwania jasno wynika, które elementy nawierzchni jezdni ciągu

głównego wymagają wyjaśnienia w kontekście spełnienia warunku.

Zamawiający zaznaczył także, że zapisy IDW dotyczące zakresu kluczowych części

zamówienia, które są przedmiotem odwołania wnoszonego przez Odwołującego, nie zostały

przez Odwołującego zakwestionowane jako wadliwe, stosownie do art. 182 ust. 2 pkt 1 ustawy

Pzp w terminie 10 dni od dnia publikacji ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

lub zamieszczenia specyfikacji istotnych warunków zamówienia na stronie internetowej.

Zamawiający podkreśla, że zapisy dotyczące kluczowych części zamówienia nie zostały też

przez Zamawiającego w żaden sposób zmodyfikowane przed terminem składania ofert.

Zamawiający podkreślił, że na etapie postępowania przetargowego nie wpłynęło żadne

zapytanie o wyjaśnienie przedmiotowego zapisu warunku osobistego wykonania, a ponadto

w żadnej innej ofercie złożonej w niniejszym postępowaniu nie stwierdzono uchybień w tym

zakresie. Powyższe świadczy o tym, że zapis warunku jest jednoznaczny, jasny i zrozumiały -

niewymagający dodatkowej interpretacji, a wykonawca w swojej ofercie określił zakres

osobistego wykonania nie w pełnym wymaganym zakresie, a jedynie w części dotyczącej

„konstrukcji bitumicznej” z pominięciem podbudowy zasadniczej z betonu cementowego

C20/25 występującej w innym typie konstrukcji nawierzchni jezdni ciągu głównego DW222

i DW224. Zamawiający, mając wiedzę o zaprojektowanych na ciągu głównym DW222 i DW224

różnych rodzajach konstrukcji nawierzchni (zgodnie z dokumentacją projektową stanowiącą

OPZ), do osobistego wykonania wskazał te ich elementy, które z punktu widzenia konieczności

zapewnienia wysokiej jakości wykonania stanowią najważniejsze części konstrukcyjne

obiektu, jakim jest jezdnia drogi i które na etapie eksploatacji zapewniają utrzymanie

wysokiego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego i trwałości drogi, tj. warstw podbudowy

zasadniczej i bitumiczne warstwy konstrukcji nawierzchni na jezdni ciągu głównego DW222

i DW224. Zamawiający zastrzegając konieczność osobistego wykonania kluczowych części

zamówienia, jaką jest również wykonanie podbudowy zasadniczej z betonu cementowego

C20/25 dla konstrukcji sztywnej, m.in. pierścienia ronda w ciągu DW224, wymaga, aby roboty

w tym zakresie były wykonane przez podmiot posiadający odpowiednie doświadczenie -

zgodnie z pkt. 6 niniejszej Odpowiedzi.

Zamawiający podniósł, iż nieprawdziwe jest stwierdzenie Odwołującego zawarte w pkt.

27 Odwołania, że do realizacji tego zakresu robót „potrzebne są jedynie drobne narzędzia

takie jak łopaty oraz łaty do niwelacji podbudowy”. W pkt. 3.2 STWiORB - Specyfikacja

Techniczna D-04.06.01 Podbudowa z betonu cementowego wskazano: „Sprzęt stosowany do

wykonania robót”: Wykonawca przystępujący do wykonania podbudowy z betonu

cementowego powinien wykazać się możliwości korzystania z następującego sprzętu do

wykonania robót: i) wytwórnie stacjonarne typu ciągłego do wytwarzania mieszanki betonowej.

Wytwórnia powinna być wyposażona w urządzenia do wagowego dozowania wszystkich

składników gwarantujące tolerancje dozowania, wyrażone w stosunku do masy

poszczególnych składników: kruszywo i domieszki 2%, cement 1%, woda 1%: Inżynier może

dopuścić objętościowe dozowanie wody; ii) samochody samowyładowcze do transportu

wyprodukowane/ mieszanki betonowej, iii) przewoźne zbiorniki na wodę, iv) układarki albo

równiarki do rozkładania mieszanki betonowej; v) walce stalowe gładkie wibracyjne lub

statyczne i walce ogumione do zagęszczania. W miejscach trudno dostępnych powinny być

stosowane mechaniczne lub małe walce wibracyjne.” Zamawiający przedstawił zdjęcie

obrazujące wykonanie podbudowy z betonu cementowego.

Zamawiający poprzez określenie minimalnych wymagań w zakresie osobistego

wykonania kluczowych części zamówienia, determinujących prawidłowe wykonanie zadania,

przez Wykonawcę posiadającego wymagane przez Zamawiającego doświadczenie, miał na

celu minimalizowanie ewentualnych nieprawidłowości w jakości i trwałości produktu

uzyskanego od przyszłego wykonawcy. Zamawiający świadomie sformułował zastrzeżenie

ponieważ sposób wykonania określonych w nim kluczowych elementów zamówienia nie jest

dla Zaprawiającego obojętny. Zakres ilościowy poszczególnych elementów wskazanych do

osobistego wykonania nie ma istotnego znaczenia w odniesieniu do funkcji, jakie spełniają

w nawierzchni jezdni i osobiste wykonanie przez Wykonawcę ma zagwarantować ich

prawidłowe wykonanie i trwałość. Dla Zamawiającego kwestią fundamentalną jest wiedza

i doświadczenie wykonawcy realizującego dany obiekt - drogę wojewódzką i jej kluczowe

elementy - warstwy podbudowy zasadniczej i bitumiczne warstwy konstrukcji nawierzchni

jezdni (tj. tej części korony drogi, po której odbywa się zasadniczy ruch pojazdów),

dopuszczając jednocześnie udział podwykonawców w pozostałym zakresie prac, tj. m.in.

wszystkich pozostałych prac W branży drogowej oraz branży mostowej, odwodnieniowej,

sanitarnej, teletechnicznej, elektroenergetycznej czy zagospodarowania zieleni. Określenie

kluczowych części zamówienia do osobistego wykonania przez Wykonawcę jest

uprawnieniem Zamawiającego. Zastrzeżenie osobistego wykonania w niniejszym

postępowaniu zostało określone w oparciu o standardy realizacji robót budowlanych na

drogach wojewódzkich oraz dotychczasowe doświadczenia. Zamawiający podniósł, iż

postawił wymóg osobistego wykonania kluczowych części zamówienia, zaś Odwołujący

wskazał w ofercie, że powierzy podwykonawcom zakres prac polegający na realizacji w branży

drogowej wszystkich robót „z wyłączeniem konstrukcji bitumicznej. Zamawiający powołał się

na wyrok KIO z dnia 8 marca 2019 roku sygn. akt KIO 282/19 potwierdzający, że zarzut

naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy PZP jest niezasadny, ponieważ oferta Odwołującego

jest niezgodna z SIWZ, a Zamawiający prawidłowo odrzucił ofertę Odwołującego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez naruszenie

zasady prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający

zachowanie uczciwej konkurencji, równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami

proporcjonalności i przejrzystości, Zamawiający wskazuje na niezasadny. Warunek

osobistego wykonania kluczowych części zamówienia zawarty w pkt. 4.5 IDW został

sformułowany przez Zamawiającego w oparciu o OPZ prawidłowo i jednoznacznie,

a Zamawiający nie dokonywał jego reinterpretacji po otwarciu ofert. Zdaniem Zamawiającego

także zarzut ograniczania uczciwej konkurencyjności i nierównego traktowania wykonawców

jest niezasadny. Zauważył, że na rynku istnieje wiele podmiotów zdolnych do osobistego

wykonania zamówienia w wymaganym zakresie. Ponadto ustawodawca przewidział

możliwość łączenia podmiotów w konsorcja, jeżeli sam przedsiębiorca organizacyjnie, czy też

technicznie, nie jest w stanie wykonać zamówienia. Zatem Odwołujący miał możliwości

prawne do tego, aby ubiegać się o zamówienie w takiej formule, aby spełnić wszystkie

wymagania SIWZ, również w oparciu o art. 23 ust. 1 ustawy Pzp. Sformułowanie przez

Zamawiającego warunku osobistego wykonania kluczowych części zamówienia, tj. określenie

rodzajów warstw konstrukcyjnych nawierzchni na ciągu głównym DW222 i DW224, które

wykonawca ma wykonać osobiście, w żaden sposób nie narusza zasady uczciwej konkurencji

oraz równego traktowania wykonawców. Zastrzeżenie osobistego wykonania przez

wykonawcę kluczowych części zamówienia jest ściśle związane z przedmiotem zamówienia

i ma na celu zapewnienie jego rzetelnej realizacji oraz odpowiedniego poziom jakości

wybudowanego obiektu. W przedmiotowym postępowaniu zastrzeżenie osobistej realizacji

przez wykonawcę kluczowych elementów konstrukcyjnych jezdni ciągu głównego, ma na celu

zapewnienie osiągnięcia właściwych parametrów geometrycznych i wytrzymałościowych tych

elementów konstrukcyjnych, co w konsekwencji stanowi o trwałości i właściwej eksploatacji

obiektu, jakim jest wybudowana droga. W zakresie budowy dróg ma to ogromne znaczenie

również w kontekście zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa ruchu

drogowego, do czego zobligowany jest zarządca drogi, którym jest Zamawiający.

Na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2020 r. pismo procesowe złożył także wykonawca

Przedsiębiorstwo Budowy Dróg S.A. (dalej jako „Przystępujący PBD”), wskazując na

bezzasadność zarzutów odwołania.

Przystępujący PDB nie zgodził się, że wymóg z pkt 4.5 IDW powiązany był z realizacją

inwestycji w części obejmującej jedynie nawierzchnię bitumiczną. Wskazał w szczególności,

że poza Odwołującym żaden z wykonawców nie miał wątpliwości jak zinterpretować ww.

wymóg. Zauważył, że sam Odwołujący w ramach uprzedniego postępowania interpretował

podobny wymóg w ten sposób, że dotyczył on wszystkich rodzajów podbudowy zasadniczej.

Jako dowód przedstawił formularze ofertowe złożone przez Odwołującego w dwóch innych

postępowaniach. Zdaniem Przystępującego PBD nie zasługuje na akceptację argumentacja

Odwołującego się, iż w toku postępowania przetargowego Zamawiający postanowił rozszerzyć

i zredefiniować zakres elementów ujętych w omawianym postanowieniu pkt. 4.5 SIWZ

stawiając Odwołującemu się nieznany dotychczas wymóg osobistego wykonania warstw

podbudowy zasadniczej z betonu cementowego C20/25 dla konstrukcji nawierzchni ciągu

głównego z warstwą ścieralną kostki kamiennej (niebitumiczną). Wymóg osobistego

wykonania wszystkich warstw podbudowy zasadniczej wynikał wprost i literalnie z zapisu pkt

4.5 SIWZ.

W odniesieniu do twierdzeń Odwołującego o tym, że rozumienie wymogu z pkt 4.5

prezentowane przez Zamawiającego prowadzi do wniosków sprzecznych ze zdrowym

rozsądkiem, (że wykonawca ma osobiście wykonać podbudowę zasadniczą z betonu

cementowego, ale już bez konieczności osobistego wykonania nawierzchni z kostki

kamiennej), Przystępujący PBD podniósł, iż najistotniejsze z perspektywy Zamawiającego jest

prawidłowe i rzetelne wykonanie warstw podbudowy zasadniczej, w szczególności, gdy

kolejną warstwę stanowi kostka kamienna, ale także każdy inny rodzaj nawierzchni, albowiem

ta ostatnia warstwa w każdym wypadku szybko i sprawnie może zostać poprawiona,

w przeciwieństwie do elementu konstrukcji jezdni jaką jest warstwa podbudowy zasadniczej.

Przystępujący wskazał, iż jak wynika wprost z zapisu pkt 4.5. SIWZ warunki te dotyczyć mają

konstrukcji nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi wojewódzkiej 222 i 224 i w tym kontekście

logiczny sens postanowienia pkt 4.5 SIWZ należy interpretować całościowo przy

uwzględnieniu aspektu funkcjonalnego oraz celu tego zapisu. Skoro Zamawiający stawia

warunek osobistego wykonania określonych warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi

wojewódzkiej 222 i 224, precyzując dokładnie umiejscowienie tych warstw poprzez

ograniczenie do ciągu głównego jezdni tj. bez dróg pobocznych, zajazdów, zatok

autobusowych, chodników, ciągów pieszych/rowerowych, to niewątpliwie istotne jest, aby te

warstwy nawierzchni zawierające warstwę podbudowy zasadniczej umiejscowione w ciągu

głównym jezdni, przeznaczonej do bezpośredniego ruchu pojazdów na drodze wojewódzkiej

222 i 224 były wykonane osobiście przez wykonawcę. Zdaniem Przystępującego całkowicie

logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia zawodowego jest, aby wymagać od wykonawcy

osobistego wykonania każdej przewidzianej w projekcie warstwy podbudowy zasadniczej

w ciągu głównym jezdni, gdyż są one kluczowe, albowiem na nich odbywać się będzie ruch

pojazdów i muszą być najtrwalsze i wykonane z najwyższą starannością, której Zamawiający

oczekuje od Generalnego Wykonawcy, co jednocześnie wypełnia przesłankę z art. 36a ust. 2

pkt 1 ustawy Pzp dopuszczającego możliwość ograniczenia podwykonawstwa w odniesieniu

do kluczowych części zamówienia. Do takich warstw zaliczyć należy przede wszystkim

podbudowę zasadniczą, stąd też słusznie Zamawiający w pkt. 4.5 SIWZ zawarł wymóg

osobistego wykonania tej warstwy niezależnie od tego czy kolejną warstwą jest warstwa

bitumiczna czy inna.

Dalej Przystępujący wskazał, iż połączenie słów „wykonanie warstw podbudowy

zasadniczej” i „bitumicznych warstw nawierzchni” spójnikiem „i” nie oznacza, że warunek

osobistego wykonania dotyczy wyłącznie tego rodzaju nawierzchni która składa się

z podbudowy zasadniczej wraz z warstwą bitumiczną. To warstwa podbudowy zasadniczej

stanowi najistotniejszy element konstrukcji nawierzchni. Błędnie, wadliwie wykonana warstwa

podbudowy zasadniczej wymaga zdjęcia również wierzchniej warstwy (niezależnie czy jest to

warstwa bitumiczna czy z kostki kamiennej). Naprawienie zaś warstw wierzchnich

w konstrukcji jezdni nie wymaga rozbiórki podbudowy zasadniczej, jeżeli ta została prawidłowo

wykonana. Zdaniem Przystępującego bez znaczenia przy tym jest podnoszony przez

Odwołującego się argument, iż element konstrukcji nawierzchni jezdni, co do którego nie

spełnia wymogu osobistego wykonawstwa czyli ten który dotyczy wykonania podbudowy

zasadniczej z betonu cementowego wynosi jedynie 130 m2. Podkreślił, iż to czy dana część

zamówienia jest kluczowa w niniejszym wypadku nie należy oceniać przez pryzmat ilości,

obszerności zadania, ale tego czego to zadanie dotyczy, a w tym wypadku istotne jest, iż

wykonanie warstwy podbudowy zasadniczej z betonu cementowego stanowi konstrukcję

nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi wojewódzkiej 222 i 224 i stąd wymóg osobistego

wykonawstwa oferenta ma kluczowe znaczenie dla Zamawiającego, a Odwołujący tego

warunku nie spełnia.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestników postępowania, na

podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń

i stanowisk Stron i Uczestników postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła

i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących

odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp.

Izba stwierdziła skuteczność przystąpień zgłoszonych do postępowania odwoławczego

po stronie zamawiającego przez wykonawców Firma Budowlano - Drogowa MTM Spółka

Akcyjna z siedzibą w Gdyni (dalej jako „Przystępujący MTM”) oraz Przedsiębiorstwo Budowy

Dróg Spółka Akcyjna z siedzibą w Starogardzie Gdańskim (dalej jako „Przystępujący PBD”)

wobec spełnienia przesłanek z art. 185 ust. 2 i 3 ustawy Pzp i dopuściła ww. wykonawców do

udziału w postępowaniu w charakterze Uczestników postępowania.

Izba uznała, iż Odwołujący, którego oferta została odrzucona, a która mogłaby zostać

wybrana jako oferta najkorzystniejsza w postepowaniu, wykazał interes w uzyskaniu tego

zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez

Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki

dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentacji postępowania przekazanej

przez Zamawiającego, w szczególności specyfikacji istotnych warunków zamówienia,

informacji z otwarcia ofert, oferty Odwołującego, zawiadomienia o odrzuceniu oferty

Odwołującego z dnia 2 marca 2020 r., wezwania do wyjaśnień z dnia 19 czerwca 2020 r.,

zawiadomienia o odrzuceniu oferty Odwołującego z dnia 8 lipca 2020 r. Skład orzekający Izby

wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron i Przystępującego PBD złożone

w pismach procesowych (odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie, piśmie Przystępującego PBD)

oraz ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 26 sierpnia 2020 roku. Izba dopuściła

także dowód z dokumentów. które nie znajdowały się w dokumentacji postępowania

przekazanej przez Zamawiającego, tj. załączonych do pisma procesowego Przystępującego

formularzy ofertowych Odwołującego złożonych w innych postepowaniach wraz z wyciągami

z SIWZ (załączniki nr 1 i 2 do pisma) oraz wydruku mapy załączonego przez Zamawiającego

do odpowiedzi na odwołanie Natomiast grafikę złożoną przez Odwołującego na rozprawie,

która stanowiła oświadczenie własne Odwołującego, Izba potraktowała jako uzupełnienie jego

stanowiska procesowego.

Izba ustaliła, co następuje:

Na podstawie dokumentacji postępowania przekazanej przez Zamawiającego Izba

ustaliła, iż przedmiotem postępowania jest rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 224 na odcinku

Godziszewo - węzeł Autostrady A1 Stanisławie, etap I Godziszewo. Zgodnie z pkt 4.1. SIWZ

- Instrukcja dla Wykonawców („IDW”) przedmiot zamówienia obejmuje m.in. rozbudowę drogi

wojewódzkiej: poszerzenie jezdni, przebudowa poboczy, rozbudowa i przebudowa

skrzyżowań, przebudowa oraz budowa urządzeń i elementów związanych z bezpieczeństwem

ruchu (zatoki autobusowe, wyspy kanalizujące ruch, przejścia dla pieszych, azyle, chodniki

oraz ciągi rowerowe i pieszo-rowerowe, sygnalizacja świetlna na skrzyżowaniu DW222

i DW224), przebudowa przepustów pod zjazdami, przebudowa mostu nad rz. Styną w ciągu

drogi wojewódzkiej nr 222, budowa i przebudowa systemu odwadniającego (kanalizacja

deszczowa, rowy drogowe, w tym retencyjno-infiltracyjne, urządzenia podczyszczające, ścieki

itp.), budowa oraz przebudowa oświetlenia drogowego, budowa i przebudowa zjazdów,

przebudowa uzbrojenia podziemnego i naziemnego, rozbiórka budynków i innych obiektów

20

kolidujących z inwestycją, wycinka drzew i krzewów oraz zagospodarowanie zieleni

(nasadzenia).

Zamawiający w pkt 4.5 IDW wskazał, że „Wykonawca ma obowiązek osobistego

wykonania następujących części zamówienia: wykonania warstw podbudowy zasadniczej

i bitumicznych warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi wojewódzkiej 222 i 224.”

Zgodnie zaś z pkt 4.6. IDW Zamawiający wymagał, aby wykonawca wskazał w ofercie części

zamówienia, które zamierza powierzyć podwykonawcom oraz podania nazw

podwykonawców, o ile są znani.

W Opisie Technicznym przedstawionym w dokumentacji projektowej - Projekt

wykonawczy: Projekt drogowy Etap 1 (tom 2.2), w punkcie 3.3 Projekt konstrukcji nawierzchni,

wskazano m.in. następujące dane:

Nowa konstrukcja nawierzchni - droga wojewódzka nr 222 - ruch KR-4

- Warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- Warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 6 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 10 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 gr. 22

cm

- Wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem konstrukcji nawierzchni

Nowa konstrukcja nawierzchni (w tym poszerzenia) - droga wojewódzka nr 224 - ruch KR 3

- Warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- Warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 5 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 7 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 gr. 22

cm

- Wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem konstrukcji nawierzchni

Konstrukcja zabrukowań:

- warstwa ścieralna: kostka kamienna 9/11: 10 cm

- podsypka piaskowo-cementowa 1:4: 3 cm

- podbudowa zasadnicza z betonu cementowego C20/25: 20cm

- podbudowa pomocnicza z mieszanki związanej cementem C3/4: 20cm

W pkt 1.4 Wymagania ogólne STWiORB wskazano, iż jezdnia to część korony drogi

przeznaczona do ruchu pojazdów. Zdefiniowano także, że nawierzchnia stanowi warstwę lub

zespół warstw służących do przejmowania i rozkładania obciążeń od ruchu na podłoże

gruntowe i zapewniających dogodne warunki dla ruchu. Warstwa ścieralna to górna warstwa

nawierzchni poddana bezpośrednio oddziaływaniu ruchu i czynników atmosferycznych,

warstwa wiążąca to warstwa znajdująca się między warstwą ścieralną a podbudową,

zapewniająca lepsze rozłożenie naprężeń w nawierzchni i przekazywanie ich na podbudowę,

a warstwa wyrównawcza, to warstwa służąca do wyrównania nierówności podbudowy lub

profilu istniejącej nawierzchni. Z kolei podbudowa to dolna część nawierzchni służąca do

przenoszenia obciążeń od ruchu na podłoże. Podbudowa może składać się z podbudowy

zasadniczej i podbudowy pomocniczej. Podbudowa zasadnicza to górna część podbudowy

spełniająca funkcje nośne w konstrukcji nawierzchni, a podbudowa pomocnicza to dolna część

podbudowy spełniająca, obok funkcji nośnych, funkcje zabezpieczenia nawierzchni przed

działaniem wody, mrozu i przenikaniem cząstek podłoża. Może zawierać warstwę

mrozoochronną, odsączającą lub odcinającą.

W kosztorysie ofertowym w dziale D.04.00.00 „Podbudowy”, wskazano m.in.:

- D.04.04.02 Podbudowy z mieszanki niezwiązanej: poz. 30 mieszanka niezwiązana C90/3

0/31,5 o gr 22 cm - ilość 14 986,89m2;

- D.04.05.01 Podbudowa z mieszani związanej spoiwem hydraulicznym: poz. 31 mieszanka

związana cementem C1,5/2 gr. 20 cm - ilość 6 598,83m2; poz. 32 mieszanka związana

cementem C3/4 gr. 15 cm - ilość 4 613,06m2; poz. 33 mieszanka związana cementem

C3/4 gr. 18 cm - ilość 12 659,28 m2; poz. 34 mieszanka związana cementem C3/4 gr. 20

cm - ilość 955,90 m2;

- D.04.06.01b Podbudowa z betonu cementowego: poz. 35 warstwa podbudowy z C20/25

gr 20 cm - ilość 955,90 m2;

- D.04.07.1 Podbudowa z betonu asfaltowego: poz. 36 warstwa podbudowy z AC22P o gr.

7 cm (KR3 - DW 224) - ilość 7 216,14 m2; poz. 37 warstwa podbudowy z AC22P o gr. 10

cm (KR4 - DW 222) - ilość 3 943,14 m2.

W postępowaniu ofertę złożył m.in. Odwołujący oraz obaj Przystępujący. Odwołujący

w pkt 10a formularza ofertowego wskazał, iż zamówienie zrealizuje przy udziale

podwykonawców w zakresie: „branża drogowa - z wyłączeniem konstrukcji bitumicznej -

podwykonawca nie jest jeszcze znany.”

Zamawiający pismem z dnia 2 marca 2020 r. odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie

art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Uzasadniając powyższe Zamawiający wskazał na pkt. 4.5.IDW,

oraz oświadczenie Odwołującego zawarte w pkt 10a formularza ofertowego, które jest

zdaniem Zamawiającego niezgodne z SIWZ. Zamawiający wskazał, że w zakresie warstw

konstrukcyjnych nawierzchni ciągu głównego poza warstwami bitumicznymi wstępuje jeszcze

warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 o gr. 22 cm,

której również nie można powierzyć do wykonania podwykonawcom. Podniósł, iż w Projekcie

Wykonawczym zadania, tom 2.1 określono m.in. grupy nośności istniejącego podłoża,

wskazane zostały rodzaje wzmocnień podłoża dla poszczególnych grup nośności (G1-G4)

oraz konstrukcje nawierzchni jezdni. W pkt. 8.2 i 8.3 (str. 15-16) ww. opracowania opisane

zostały konstrukcje nawierzchni jezdni ciągu głównego (DW222 i DW224), tj.:

8.2. Nowa konstrukcja nawierzchni - droga wojewódzka nr 222 ruch KR-4

- Warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- Warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 6 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 10 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 gr. 22

cm.

- Wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem konstrukcji nawierzchni.

8.3. Nowa konstrukcja nawierzchni (w tym poszerzenia) - droga wojewódzka nr 224 — ruch

KR 3

- Warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm.

- Warstwa wiążąca z betonu asfaltowego grubości 5 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 7 cm.

- Warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 gr. 22

cm.

- Wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem konstrukcji nawierzchni.

Zamawiający wskazał, iż powyższe konstrukcje zostały zaprojektowane na podstawie

„Katalogu typowych konstrukcji podatnych i półsztywnych ” (GDDKiA Warszawa, 20141*.) wg

tablicy 9. l. TYP Al - Typowe konstrukcje górnych warstw nawierzchni podatnych. Podbudowa

zasadnicza: beton asfaltowy AC, mieszanka niezwiązana z kruszywem C 90/3. „Katalog...”

jest podstawowym dokumentem określającym konstrukcje nawierzchni drogowych oraz

podstawowe wymagania technologiczne w drogownictwie w Polsce. W oparciu o Rozdział 4

„Katalogu typowych konstrukcji podatnych i półsztywnych” pn. „Schemat i terminologia warstw

konstrukcji nawierzchni podatnych i półsztywnych oraz warstwy ulepszonego podłoża”

Zamawiający stwierdził, że konstrukcje nawierzchni jezdni dróg wojewódzkich nr 222 i nr 224

zostały zaprojektowane prawidłowo - z jednoznacznie określonym układem warstw

konstrukcyjnych, w tym przy zastosowaniu podbudowy zasadniczej dwuwarstwowej (warstwa

górna z betonu asfaltowego, warstwa dolna z mieszanki niezwiązanej). Zamawiający

przedstawił tabelę zawierająca schemat i nazwy warstw konstrukcji nawierzchni podatnych

i półsztywnych. Wskazał, iż zgodnie z „Katalogiem...” w skład konstrukcji nawierzchni,

spoczywającej na podłożu gruntowym, wchodzą następujące warstwy:1) Górne warstwy

konstrukcji nawierzchni, tj. a) warstwa ścieralna, b) warstwa wiążąca, c) podbudowa

zasadnicza (jedno lub dwuwarstwowa) — spełniająca podstawową funkcję w rozłożeniu

naprężeń z kół pojazdów. Materiałami do podbudowy zasadniczej mogą być: beton asfaltowy,

mieszanki niezwiązane, mieszanki związane spoiwem hydraulicznym, grunty stabilizowane

spoiwem hydraulicznym, mieszanki wykonane w technologii recyklingu na zimno (np. MCE),

mieszanki mineralne z asfaltem spienionym), o właściwościach odpowiednich do podbudowy

zasadniczej. 2. Dolne warstwy konstrukcji nawierzchni, tj,: a) podbudowa pomocnicza, b)

warstwa mrozochronna. W związku z powyższym w ustanowionym w SIWZ warunku

„wykonania warstw podbudowy zasadniczej i bitumicznych warstw nawierzchni jezdni ciągu

głównego drogi wojewódzkiej nr 222 i 224” - jako kluczowych elementów konstrukcji drogi,

Zamawiający wskazał konieczność osobistego wykonania na ciągu głównym DW222 i DW224

konstrukcji nawierzchni w całym układzie warstw od warstwy ścieralnej do dolnej warstwy

podbudowy zasadniczej, którą stanowi mieszanka niezwiązana z kruszywem C90/3 0 gr. 22

cm - niebitumiczna warstwa podbudowy zasadniczej. Tym samym treść przedłożonej oferty

nie odpowiada treści SIWZ. Oferta podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy Pzp.

Na czynność odrzucenia oferty Odwołującego wniósł on odwołanie, które wyrokiem

z dnia 1 czerwca 2020 r. w sprawie o sygn. akt KIO 520/20 zostało uwzględnione, a Izba

nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego

i powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem tej oferty. W ramach ww.

sprawy Izba rozstrzygała czy wskazana przez Odwołującego informacja o powierzeniu

podwykonawcom wykonania zakresu z branży drogowej z wyłączeniem konstrukcji

bitumicznej kwalifikuje się do uznania, że Odwołujący wykona osobiście część zastrzeżoną

w pkt 4.IDW - tj. warstw podbudowy zasadniczej i bitumicznych warstw nawierzchni jezdni

ciągu głównego drogi wojewódzkiej 222 i 224.

Pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. Zamawiający wezwał Odwołującego do złożenia

wyjaśnień dotyczących treści oferty w następującym zakresie: Zgodnie z dokumentacją

projektową opracowaną na zlecenie firmy Trakcja PRKil S.A. - w szczególności: Tom 2.1

Projekt Wykonawczy - Ustalenie i wskazanie odcinków z rozróżnieniem projektowanego

sposobu wzmocnień podłoża, konstrukcji nawierzchni, rodzaju i konstrukcji poboczy; Tom 22

Projekt Wykonawczy - Projekt drogowy - a stanowiącej opis przedmiotu zamówienia, na

przedmiotowej inwestycji na ciągu głównym DW nr 222 i 224 występują 3 rodzaje konstrukcji

nawierzchni:

A. nawierzchnia podatna DW222 (KR4): (według wyroku KIO 520/20 "konstrukcja

bitumiczna”):

- warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm, o warstwa wiążąca z

betonu asfaltowego grubości 6 cm,

- warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 10 cm, e warstwa

podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/30 gr. 22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

B. Nawierzchnia podatna DW224 (KR3): (według wyroku KIO 520/20 "konstrukcja

bitumiczna”):

- warstwa ścieralna z mieszanki mineralno-asfaltowej grubości 4 cm, o warstwa wiążąca z

betonu asfaltowego grubości 5 cm,

- warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego grubości 7 cm, o warstwa

podbudowy zasadniczej z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/30 gr. 22 cm,

- wzmocnienie podłoża gruntowego zgodnie z projektem.

C. Nawierzchnia sztywna (DW222 i DW224) (zabrukowania - pierścień ronda w ciągu DW224

zabruki pachwinowe w obszarze ronda, przejezdne fragmenty jezdni DW222 w rejonie

skrzyżowania DW222 i DW224) - nawierzchnia bez warstw bitumicznych - nie jest to

„konstrukcja bitumiczna”:

- warstwa ścieralna: kostka kamienna 9/11: 10 cm,

- podsypka piaskowo-cementowa 1:4:3 cm,

- podbudowa zasadnicza z betonu cementowego C20/25: 20 cm,

- podbudowa pomocnicza z mieszanki związanej cementem C3/4: 20 cm.

Zamawiający dalej wskazał, iż zakres zaprojektowanych warstw konstrukcyjnych nawierzchni

jezdni ciągu głównego DW nr 222 i 224 ma również odzwierciedlenie w Specyfikacjach

Technicznych Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych (STWiORB), a także w kosztorysie

ofertowym, gdzie poszczególne rodzaje podbudowy zasadniczej uwzględnione są

w następujących pozycjach (Zamawiający wskazał pozycje 30, 35, 36, 37). Ponadto wskazał,

iż definicja jezdni jest zawarta w opisie przedmiotu zamówienia, tj.: STWiORB - pkt I.4 ST D-

M-00.00.00. Wymagania ogólne: „Jezdnia - część korony drogi przeznaczona do ruchu

pojazdów.” Zatem jezdnia ciągu głównego drogi wojewódzkiej nr 222 i 224 to część korony

drogi wojewódzkiej nr 222 i 224, przeznaczona do ruchu pojazdów. W zakresie skrzyżowań

na ciągu głównym są to wszystkie elementy korony drogi wojewódzkiej nr 222 i 224, które

przeznaczone są do ruchu pojazdów, a więc pasy ruchu jak również strefy przejezdnych

zabruków - przeznaczone m.in. dla ruchu pojazdów ciężarowych i autobusów. W ciągu DW

nr 224 (w km 59+295,05) zaprojektowane jest małe rondo jednopasowe o średnicy

zewnętrznej 26 m i średnicy wewnętrznej 10 m - wyspa środkowa nieprzejezdna - co

odpowiada wymaganiom §75 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej

z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi

publiczne i ich usytuowanie (Dz.U.2016.124 t.j.). Pas ruchu na rondzie ma szerokość 6 m i ma

nawierzchnię podatną a wyspa środkowa otoczona jest przejezdnym pierścieniem szerokości

2 m, który posiada odmienną konstrukcję nawierzchni - konstrukcję sztywną (nawierzchnia

z warstwą ścieralną z kostki kamiennej i podbudową z betonu cementowego C20/25). W celu

poprawy przejezdności w rejonie ronda zaprojektowane są tzw. „zabruki pachwinowe” także

o nawierzchni sztywnej. Również na skrzyżowaniu DW 222 i 224 występuje przejezdna część

wyspy dzielącej pasy ruchu na DW222 na odcinku ok. 10 m o konstrukcji sztywnej. Na jezdni

ciągu głównego drogi wojewódzkiej nr 222 i 224 występują zatem dwa rodzaje konstrukcji

nawierzchni: I. Konstrukcja podatna (pasy ruchu) - z warstwą ścieralną z betonu asfaltowego

i podbudową zasadniczą dwuwarstwową: górna warstwa z betonu asfaltowego i dolna

warstwa z mieszanki niezwiązanej z kruszywem. (według wyroku KIO z dnia 01.06.2020 r.,

sygn. akt: KIO 520/20 „konstrukcja bitumiczna "); Il. Konstrukcja sztywna (pierścień przejezdny

ronda, zabruki pachwinowe, przejezdna część wyspy dzielącej) - z warstwą ścieralną z kostki

kamiennej i podbudową zasadniczą z betonu cementowego. (nawierzchnia bez warstw

bitumicznych - nie jest to „ konstrukcja bitumiczna "). Zamawiający wskazał, iż wykonawca

w pkt 10a oświadczył, że wykona osobiście „konstrukcję bitumiczną”. Mając na względzie

wyjaśnienia wykonawcy przedstawione w postępowaniu odwoławczym oraz zgodnie

z wyrokiem KIO z dnia 01.06.2020 r. Zamawiający wyjaśnił, iż przyjmuje rozumienie użytego

przez Wykonawcę sformułowania, że oznacza ono całą konstrukcję nawierzchni z górnymi

warstwami wykonanymi z mieszanek mineralno-bitumicznych, czyli jako tożsamego

z używanym w katalogu pojęciem „nawierzchnia podatna”. Zamawiający przypomniał, iż

w toku postępowania przed Izbą, wykonawca posiłkując się między innymi Opinią (pismem)

przygotowanym przez autorów Katalogu typowych konstrukcji podatnych i półsztywnych

(wykazał, iż posługując się użytym w ofercie pojęciem „konstrukcja bitumiczna” miał na myśli

tożsamość z używanymi w katalogu pojęciami „nawierzchnia podatna” i „nawierzchnia

półsztywna”. Argumentację wykonawcy uznała Izba pisząc w uzasadnieniu wyroku str. 20 cyt.:

„Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, że Odwołujący wykazał w postępowaniu

odwoławczym, że czynność Zamawiającego z dnia 2 marca 2020 roku jest nieprawidłowa.

Izba stwierdziła, że pojęcie „konstrukcja bitumiczna” użyte przez Odwołującego w ofercie

w pkt. 10a odnosi się do konstrukcji nawierzchni, w której warstwa ścieralna i warstwa wiążąca

wykonana jest z mieszanek mineralno-asfaltowych, a żadna z warstw podbudowy zasadniczej

nie jest wykonana z materiałów związanych spoiwem hydraulicznym (konstrukcja nawierzchni

podatnej). Izba, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdziła, że nie

można pojęcia „konstrukcja bitumiczna” utożsamiać z pojęciem „bitumiczne warstwy

konstrukcji nawierzchni” lub „ bitumiczne warstwy konstrukcyjne nawierzchni” jak chciał tego

dokonał Zamawiający Wobec powyższego, Zamawiający zwrócił się o wyjaśnienie

oświadczenia Wykonawcy zawartego w pkt. 10 a) złożonej oferty w kontekście zastrzeżenia

Zamawiającego zawartego w pkt. 4.5. IDW.

W dniu 26 czerwca 2020 r. Odwołujący złożył wyjaśnienia wskazując, iż nie kwestionuje

prawa Zamawiającego do weryfikacji rzetelności i prawidłowości przedłożonej oferty

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Uwzględniając uprawnienia

i obowiązki Zamawiającego, Wykonawca wskazał, iż w możliwie szeroki sposób wykaże

zgodność złożonej oferty z wymaganiami postawionymi przez Zamawiającego

w dokumentacji SIWZ. Biorąc jednak pod uwagę dotychczasowy przebieg Postępowania,

wraz z szerokimi wyjaśnieniami Wykonawcy dotyczącymi pkt 10a) oferty oraz jego

interpretacjami złożonymi w trakcie postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą

Odwoławczą, Wykonawca zauważył istotną zbieżność treści niniejszego wezwania do

złożenia wyjaśnień z przedmiotem sporu zakończonego już prawomocnym wyrokiem (sygn.

KIO 520/20). W toku postępowania odwoławczego Wykonawca obszernie przedstawił

i wyjaśnił zarówno rozumienie pojęcia „konstrukcji bitumicznej” jak i związany z nią pkt 10a)

oferty Wykonawcy. W wyroku prawidłowość koncepcji wykonawcy potwierdziła Izba.

Odwołujący zwrócił także uwagę na dotychczasowy przebieg oceny złożonej przez niego

oferty. Oświadczenie Wykonawcy, które znalazło się w treści oferty (zgodnie, z którym

Wykonawca zrealizuje samodzielnie konstrukcję bitumiczną) stało się podstawą decyzji

Zamawiającego o odrzuceniu oferty Wykonawcy (pismem z dnia 2 marca 2020 roku).

Zamawiający uznał, że Wykonawca naruszył w ten sposób wymóg IDW odnośnie obowiązku

osobistego wykonania kluczowych części zamówienia (warstwy podbudowy zasadniczej,

bitumiczne warstwy nawierzchni). W postępowaniu odwoławczym zakończonym Wyrokiem

Izba podzieliła argumentację Wykonawcy odnośnie zgodności oferty z treścią IDW.

Odwołujący wskazał, iż w trakcie rozprawy Zamawiający podniósł nowy, nieartykułowany

wcześniej, argument, zgodnie z którym abstrahując od znaczenia, które pojęciu „konstrukcja

bitumiczna” przypisuje Wykonawca, bezsporne jest, że przedmiotem Postępowania jest

również wykonanie nawierzchni o charakterze niebitumicznym (m. in. w obszarze ronda).

Z prezentowanego przez Wykonawcę rozumienia pojęcia „konstrukcja bitumiczna”

wywnioskować należy, że tego typu nawierzchnie nie będą wykonane samodzielnie. W treści

Wyroku do okoliczności tej odniosła się Izba, wskazując, że nie była ona wskazana przez

Zamawiającego jako podstawa odrzucenia oferty Wykonawcy. Odwołujący podkreślił, że

dotychczas oś sporu pomiędzy nim a Zamawiającym przebiegała wokół tego czy warstwy

podbudowy zasadniczej mogą mieścić się w pojęciu „konstrukcja bitumiczna”. Okoliczność ta

została rozstrzygnięta zgodnie z interpretacją prezentowaną przez Wykonawcę. Poza sporem

natomiast pozostawało, czy owe „warstwy podbudowy zasadniczej” dotyczą jedynie

nawierzchni bitumicznych czy może również nawierzchni sztywnej. W trakcie rozprawy oraz

w treści wezwania Zamawiający sformułował niepodnoszony wcześniej i nieznany

Wykonawcy wymóg, zgodnie z którym również podbudowa zasadnicza w zakresie

nawierzchni sztywnej musi być wykonana bez udziału podwykonawców. Taka interpretacja

jest niesłuszna.

Odwołujący wskazał, iż kluczową kwestią dla przeprowadzenia analizy interpretacji

wymagań SIWZ przez Zamawiającego jest rozłożenie na części składowe postanowienia

zawartego w pkt. 4.5 SIWZ (IDW). Wykonanie konstrukcji nawierzchni z warstwą ścieralną

z kostki kamiennej wraz z podbudową zasadniczą z betonu cementowego (dotyczy

pierścienia ronda oraz wyspy środkowej) nie było objęte przez Zamawiającego obowiązkiem

osobistego wykonania przez Wykonawcę. Jest to inny rodzaj konstrukcji nawierzchni. Sam

Zamawiający w swoim wezwaniu wskazał, że nawierzchnia konstrukcji z kostki kamiennej jest

konstrukcją sztywną. Są to zatem dwie różne konstrukcje nawierzchni. Treść analizowanego

pkt. 4.5 IDW pozwala na jednoznaczne ustalenie, że intencją Zamawiającego było, aby

Wykonawca zrealizował osobiście zakres prac związany z konstrukcją bitumiczną. Zatem

rozciąganie tego wymogu na podbudowę zasadniczą w ramach innego rodzaju nawierzchni

jest nieuzasadnione. Zamawiający nie może oczekiwać osobistego wykonania robót, jeżeli nie

były one objęte wymaganiami zawartymi w postępowaniu przetargowym. Postawione przez

Zamawiającego wymagania w niniejszym Postępowaniu odnoszą się jednoznacznie do

konstrukcji nawierzchni podatnej, co zostało potwierdzone przez Izbę w Wyroku. Zgodnie

z definicją konstrukcji nawierzchni podatnej jest to konstrukcja, której warstwa ścieralna

i wiążąca wykonane są z mieszanek mineralno-asfaltowych, a żadna z warstw podbudowy

zasadniczej nie jest wykonana z materiałów związanych spoiwami hydraulicznymi. Wobec

tego, próba postawienia (nieuzasadnionego) argumentu jakoby Wykonawca nie wywiązał się

z postawionych wymogów poprzez twierdzenie Zamawiającego, że na pierścieniu ronda

i wyspie dzielącej jest inny rodzaj podbudowy zasadniczej wykonany z betonu cementowego

jest twierdzeniem niezasadnym. Podbudowa zasadnicza z betonu cementowego jest

elementem konstrukcji nawierzchni sztywnej, co Zamawiający sam wskazał w swoim piśmie.

Poza tym taka interpretacja wymogów postawionych przez Zamawiającego w odniesieniu do

konieczności osobistego wykonania „warstw podbudowy zasadniczej”, odnosząc ten zapis do

konstrukcji sztywnej z nawierzchnią z kostki kamiennej, prowadzi do jednoznacznego

wniosku, że Wykonawca ma osobiście wykonać podbudowę zasadniczą z betonu

cementowego bez konieczności osobistego wykonania nawierzchni z kostki kamiennej.

Interpretacja taka jest nielogiczna i nieuzasadniona w świetle wiedzy technicznej i zasady

racjonalności. Zatem wymagania Zamawiającego należy odnieść tylko konstrukcji

nawierzchni podatnej.

Odwołujący podniósł także w wyjaśnieniach, że Zamawiający ma prawo żądać

osobistego wykonania kluczowych części zamówienia (art. 36a ust. 2 Pzp), a za taką

niewątpliwie należy uznać konstrukcję bitumiczną. Trudno jednak zgodzić się z twierdzeniem,

że przywoływane pierścienie wokół ronda mają kluczowy charakter w kontekście całej

inwestycji. Stanowi to dodatkowy argument przemawiający za tym, że Zamawiający nie żądał

w tym zakresie osobistego wykonawstwa. W ocenie Wykonawcy interpretacja wymogu

postanowionego w pkt 4.5 IDW przez Zamawiającego została dostatecznie objaśniona w toku

postępowania. Wykonawca odnosi jednak wrażenie, że Zamawiający stara się aktualnie

doprowadzić do jej nadinterpretacji, która niekorzystnie przekłada się na przedłożone

oświadczenie z pkt 10a) oferty Wykonawcy. Należy zwrócić uwagę, że nawet Izba badając

powstały spór wielokrotnie zwróciła w Wyroku uwagę, że Zamawiający w swojej dokumentacji

posłużył się pojęciami niezdefiniowanymi. W ocenie Wykonawcy Zamawiający próbuje

redefiniować zakres elementów wchodzący w skład konstrukcji bitumicznej, próbując

rozdzielić poszczególne jej elementy, które w ocenie Zamawiającego mogą samodzielnie

funkcjonować pod nomenklaturą omawianej konstrukcji, a tym samym powinny wchodzić

w zakres samodzielnej realizacji przez Wykonawcę. Odwołujący zauważył, że Zamawiający

w wezwaniu do wyjaśnień sam wskazuje, że przejezdny pierścień ronda posiada odmienną

konstrukcję nawierzchni - konstrukcję sztywną, która jest nawierzchnią bez warstw

bitumicznych, a zatem nie jest konstrukcją bitumiczną. Niekonsekwentnym w tym przypadku

jest również powoływanie się przez Zamawiającego, że przyjmuje rozumienie użytego przez

Wykonawcę sformułowania konstrukcji bitumicznej, a następnie rozdziela jej elementy

powołując się na ich tożsamość. Usiłowanie nadinterpretowania rozstrzygniętych i ustalonych

już definicji na obecnym etapie postępowania generuje wyłącznie kolejne wątpliwości

interpretacyjne, które de facto nie istniały po stronie Zamawiającego na wcześniejszym etapie

Postępowania, a także prowadzi do obciążenia Wykonawcy nieuzasadnionym ryzykiem.

Odwołujący zauważył także, że w sytuacjach wystąpienia niejasności interpretacyjnych

w dokumentacji postępowania, Zamawiający nie może obciążać ryzykiem wykonawców

stosujących się do literalnego brzmienia postanowień SIWZ. Problematyka niejasności,

nieprecyzyjności i dwuznaczności interpretacyjnych była wielokrotnie przedmiotem rozważań

Izby, na bazie których ugruntowało się jednolite stanowisko, zgodnie z którym wszelkie

niejasności czy dwuznaczności wynikające z postanowień SIWZ Zamawiający winien

interpretować na korzyść Wykonawcy. Odwołujący wskazał na wyroki Izby z dnia 23 sierpnia

2013 r., sygn. akt KIO 1945/13, z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt KIO 605/14, z dnia 28

stycznia 2009 r. sygn. akt KIO/UZP 67/09. Abstrahując od zasadności przedmiotowego

wezwania, Odwołujący zauważył także, że Izba w wyroku z dnia 1 czerwca 2020 r. wskazała,

iż uwzględniając zarzut naruszenia art. 87 ust. 1 oraz art. 89 st. 1 pkt 2 Pzp nie nakazuje

wezwania do przedstawienia wyjaśnień w zakresie złożonego oświadczenia w ofercie

w punkcie 10a (strona 21, drugi akapit Wyroku). W ocenie Wykonawcy, powyższe jedynie

potwierdza, że kwestia wyjaśnienia pkt 10a) oferty Wykonawcy została wystarczająco

i merytorycznie kompletnie wyjaśniona w trakcie postępowania odwoławczego. Mając na

uwadze całokształt powyższego stanowiska wraz z dotychczasowym przebiegiem

postępowania, Odwołujący potwierdził, że złożone przez Wykonawcę oświadczenie w pkt

10a) oferty jest zgodne z wymogami Zamawiającego uregulowanymi w pkt 4.5 IDW.

Zamawiający pismem z dnia 8 lipca 2020 r. powiadomił Odwołującego o odrzuceniu jego

oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Uzasadniając powyższe Zamawiający

wskazał, iż warunek osobistego wykonania wskazany w pkt 4.5 IDW sformułowany został

przez Zamawiającego w odniesieniu do faktycznego zakresu robót budowlanych dla

przedmiotowej inwestycji, przewidzianych do wykonania w dokumentacji projektowej

stanowiącej Opis Przedmiotu Zamówienia. Zamawiający, mając uzasadnione wątpliwości, co

do treści oświadczenia Wykonawcy w zakresie spełniania wymaganego warunku osobistego

wykonania wymaganych przez Zamawiającego części zamówienia, tj. „wykonanie warstw

podbudowy zasadniczej i bitumicznych warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi

wojewódzkiej 222 i 224” oraz mając na względzie rozstrzygnięcie zawarte w wyroku KIO

z dnia 1 czerwca 2020 r. (sygn. akt: KIO 520/20) zwrócił się do Wykonawcy o wyjaśnienie

treści oferty w zakresie oświadczenia zawartego w pkt 10a. W warunku Zamawiający wskazał

jednoznacznie części konstrukcji nawierzchni, które wymaga, aby Wykonawca wykonał

osobiście, tj. warstwy podbudowy zasadniczej na jezdni ciągu głównego i bitumiczne warstwy

nawierzchni najezdni ciągu głównego. W związku z tym, że w zwrocie „warstwy podbudowy

zasadniczej" Zamawiający nie wyszczególnił ich konkretnego rodzaju oznacza, że wymaga

osobistego wykonania wszystkich warstw podbudowy zasadniczej występujących w ciągu

głównym drogi wojewódzkiej nr 222 i 224.

W dalszej części Zamawiający powołał się na informacje wskazane już w treści

wezwania, w tym definicję jezdni zawartą w STWiORB oraz okoliczność, że w dokumentacji

projektowej Tom 2.1 na jezdni ciągu głównego DW nr 222 i 224 występują 3 rodzaje

konstrukcji nawierzchni (A. konstrukcja nawierzchni DW 222 (KR4) - nawierzchnia podatna,

B. konstrukcja nawierzchni DW 224 (KR3) -.nawierzchnia podatna; C. konstrukcja nawierzchni

DW222 i DW224 - nawierzchnia sztywna) Zamawiający dalej wskazał, iż zakres

zaprojektowanych warstw konstrukcyjnych nawierzchni jezdni ciągu głównego DW nr 222

i 224 ma również odzwierciedlenie w Specyfikacjach Technicznych Wykonania i Odbioru

Robót Budowlanych (STWiORB), a także w kosztorysie ofertowym, gdzie poszczególne

rodzaje podbudowy zasadniczej uwzględnione są w następujących pozycjach: 30, 35, 36, 37.

W związku z powyższym w zakresie warstw podbudowy zasadniczej wymogowi osobistego

wykonanie przez Wykonawcę podlega poza dolną warstwą podbudowy zasadniczej

z mieszanki niezwiązanej z kruszywem C90/3 w „konstrukcji bitumicznej” również podbudowa

zasadnicza z betonu cementowego C20/25 dla konstrukcji nawierzchni ciągu głównego

z warstwą ścieralną z kostki kamiennej (niebitumiczną) - innej niż „konstrukcja bitumiczna”.

Zamawiający podniósł, iż wykonawca w odpowiedzi na wezwanie przedstawił swoje

stanowisko, w którym nie wyjaśnił, że oświadczenie zawarte w pkt. 10a złożonej przez niego

oferty spełnia wymagania Zamawiającego zawarte w pkt. 4.5. IDW. Ponadto na stronie 2

pisma oświadczył cyt.: „przedmiotem Postępowania jest również wykonanie nawierzchni

o charakterze niebitumicznym (m.in. w obszarze ronda). Z prezentowanego przez

Wykonawcę rozumienia pojęcia „konstrukcja bitumiczna” wywnioskować należy, że tego typu

nawierzchnie nie będą wykonywane samodzielnie.” Wobec złożenia oferty przez Wykonawcę

niespełniającej wymagań SIWZ Zamawiający dokonał = jej odrzucenia na podstawie art. 89

ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.

Izba zważyła, co następuje:

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia

faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż

odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, a w konsekwencji także zarzut

naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym

sprawy.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie

odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2

pkt 3. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający przygotowuje i przeprowadza

postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej

konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności

i przejrzystości.

Na wstępie należy wskazać, iż Izba dokonuje oceny prawidłowości czynności

Zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego po pierwsze przez pryzmat

uzasadnienia faktycznego i prawnego przedstawionego w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty,

a po drugie przez pryzmat uzasadnienia faktycznego i prawnego przedstawionego

w odwołaniu celem poparcia stawianych zarzutów. Podstawą odrzucenia oferty Odwołującego

była niezgodność tej oferty z treścią SIWZ, której Zamawiający upatrywał w złożonym w pkt

10a formularza ofertowego oświadczeniu o deklarowanym zakresie podwykonawstwa

w branży drogowej, które daniem Zamawiającego nie odpowiadało wymaganiu postawionemu

w pkt 4.5. IDW dotyczącemu zastrzeżenia do osobistego wykonania kluczowych części

zamówienia.

W oparciu o akta sprawy odwoławczej Izba stwierdziła, iż Zamawiający prawidłowo

uznał, że oferta Odwołującego w deklarowanym zakresie podwykonawstwa była niezgodna

z postawionym w pkt 4.5 IDW wymogiem osobistej realizacji kluczowych części zamówienia,

a w konsekwencji czynność odrzucenia oferty Odwołującego nie naruszała art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy Pzp i art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. W orzecznictwie Izby nie budzi wątpliwości okoliczność,

iż powierzenie określonego zakresu prac do wykonania przez podwykonawcę, gdy zakres ten

został zastrzeżony do osobistego wykonania przez wykonawcę, stanowi niezgodność treści

oferty z treścią SIWZ polegającą na nieprawidłowym określeniu sposobu wykonania

zamówienia (por. m.in. wyrok KIO z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt KIO 282/19). Taka sytuacja

miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Izby, wbrew twierdzeniom Odwołującego, wymóg określony w pkt 4.5 IDW nie

budzi wątpliwości interpretacyjnych. Zgodnie z tym postanowieniem wykonawca ma

obowiązek osobistego wykonania następujących części zamówienia: wykonania warstw

podbudowy zasadniczej i bitumicznych warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego drogi

wojewódzkiej 222 i 224. Literalna treść tego postanowienia wskazuje, że Zamawiający jako

kluczowe części zamówienia wymagające osobistego wykonania określił konkretne prace

dotyczące konstrukcji nawierzchni jezdni ciągu głównego DW 222 i 224, tj.:

- wykonanie warstw podbudowy zasadniczej nawierzchni jezdni ciągu głównego;

- wykonanie bitumicznych warstw nawierzchni jezdni ciągu głównego.

Jak wynika z powyższego, Zamawiający wymagał osobistego wykonania konkretnego rodzaju

warstw nawierzchni, tj. bitumicznych warstw nawierzchni, natomiast zakresem osobistego

wykonania nie objął niebitumicznych warstw nawierzchni (tj. warstwy ścieralnej z kostki

kamiennej dla konstrukcji sztywnej). Analogicznego ograniczenia Zamawiający nie wprowadził

w przypadku warstw podbudowy zasadniczej, a zatem obowiązek osobistego wykonania

odnosił się w tym zakresie do podbudowy zasadniczej wszystkich konstrukcji nawierzchni

jezdni ciągu głównego DW 222 i 224. Okoliczność, że podbudowa zasadnicza występuje

zarówno w przypadku konstrukcji bitumicznych, jak i niebitumicznych, nie była

w postępowaniu odwoławczym sporna. Podobnie nie był kwestionowany fakt, że część

pierścienia przejezdnego ronda, którego konstrukcja nawierzchni obejmuje niebitumiczne

warstwy, stanowi jezdnię ciągu głównego. W tym miejscu celem uzupełnienia należy dodać,

że sygnalizowana na rozprawie przez jednego z pełnomocników Odwołującego okoliczność,

że jest to nawierzchnia pomocnicza, nie została podniesiona w odwołaniu, wobec czego

stanowi argumentację spóźnioną. Zresztą została ona skutecznie przez Zamawiającego

zakwestionowana - Zamawiający wskazywał, że nie jest ona nawierzchnią pomocniczą i ma

ona za zadanie optyczne zawężenie toru ruchu tak, aby kierowca zwalniał wjeżdżając na

rondo.

Zdaniem składu orzekającego omawiany wymóg odnosił się do wykonania warstw

podbudowy zasadniczej, nie różnicując ani nie ograniczając ich zakresu, co oznacza, że

odnosił się on do wszystkich warstw podbudowy zasadniczej nawierzchni jezdni ciągu

32

głównego DW 222 i 224. Gdyby zamiarem Zamawiającego było egzekwowanie od

wykonawców obowiązku osobistego wykonania zamówienia w sposób wskazywany przez

Odwołującego, to Zamawiający doprecyzowałby, że wymaga osobistego wykonania wyłącznie

tych warstw podbudowy zasadniczej, które znajdują się pod nawierzchnią bitumiczną.

Stanowisko Odwołującego, iż pkt 4.5 IDW należy czytać w ten sposób, że wymóg osobistego

wykonania dotyczy warstw bitumicznych i podbudowy zasadniczej jedynie pod tymi właśnie

warstwami nie znajduje uzasadnienia na gruncie wykładni językowej tego postanowienia.

Odwołujący zresztą nie prezentuje argumentacji, która pozwałaby przyjąć jego stanowisko za

zasadne w oparciu o literalne brzmienie pkt 4.5 IDW. Odwołujący powołując się na to, że

Zamawiający dokonuje nieuprawnionej interpretacji wymogu z pkt 4.5 IDW, sam interpretuje

ten warunek w sposób oderwany od jego literalnej treści.

W konsekwencji nie sposób przyznać racji Odwołującemu, który twierdził, że

Zamawiający w toku postepowania o udzielenie zamówienia rozszerzył zakres wymogu z pkt

4.5 IDW. Okoliczność, że odrzucając ofertę Odwołującego w dniu 2 marca 2020 r.

Zamawiający nie objął zakresem podstaw faktycznych kwestii wykonania podbudowy

zasadniczej nawierzchni sztywnej, nie oznacza, że wymóg z pkt 4.5 zredefiniował ani, że

konieczność osobistego wykonania tego rodzaju prac była wymogiem nieznanym dotychczas.

Sam Odwołujący w treści odwołania wskazał, że dokumentacja projektowa odnosi się do

trzech rodzajów konstrukcji nawierzchni, w tym nawierzchni sztywnej. Odwołujący przyznał

również w odwołaniu, że niezależnie od rodzaju nawierzchni, konstrukcja nawierzchni zawiera

w sobie podbudowę zasadniczą. Zatem Odwołujący był świadomy, że warstwy podbudowy

zasadniczej występują nie tylko w przypadku nawierzchni bitumicznej. Z kolei podnoszona

w odwołaniu okoliczność, że konstrukcja, na której opiera się realizacja pierścienia ronda

znacząco różni się od konstrukcji realizacji części bitumicznych w żaden sposób nie wpływa

na ocenę spornego postanowienia IDW.

Jedynie uzupełniająco Izba wskazuje, że na powyższą ocenę, nie miała wpływu

podnoszona przez Przystępującego PBD okoliczność, jakoby żaden z wykonawców nie miał

wątpliwości co do interpretacji warunku czy też to, że Odwołujący w innych postępowaniach

odmiennie konstruował oświadczenie co do zakresu podwykonawstwa. Treść ofert złożonych

przez wykonawców w przedmiotowym postępowaniu nie pozwala na wyciągnięcie tak

jednoznacznych wniosków, jak czyni to Przystępujący, bowiem sam fakt, że dany wykonawca

wskazał inny zakres podwykonawstwa czy fakt, że opisując zakres podwykonawstwa

przytoczył treść pkt 4.5 IDW, w żaden sposób nie wskazuje, jak wykonawcy intepretowali ten

wymóg. Analogicznie rzecz się ma jeśli chodzi o oferty składane przez Odwołującego w innych

postepowaniach. Ponadto ocenie Izby w przedmiotowej sprawie podlega konkretne

postanowienie IDW i konkretna deklaracja Odwołującego z formularza ofertowego, a dla tej

oceny wcześniejsze działania Odwołującego oraz wymogi stawiane w innych postępowaniach

nie mogą mieć decydującego znaczenia. Z powyższych względów również przedstawione na

tę okoliczność przez Przystępującego PBD dowody nie miały wpływu na rozstrzygnięcie.

Nie sposób także podzielić stanowiska Odwołującego, że interpretacja pkt 4.5 IDW

przyjęta przez Zamawiającego miałaby wypaczać sens regulacji z art. 36a ust. 2 pkt 1 ustawy

Pzp. Zgodnie z tym przepisem zamawiający może zastrzec obowiązek osobistego wykonania

przez wykonawcę kluczowych części zamówienia na roboty budowlane lub usługi. Izba zgadza

się z Odwołującym, że ww. przepis stanowi wyjątek od zasady przyznającej wykonawcy

swobodę w powierzeniu części zamówienia podwykonawcy czy też podwykonawcom.

W ocenie Izby w przypadku zastrzeżenia przez Zamawiającego określonych części

zamówienia do osobistego wykonania przez wykonawcę, zakres ten nie może być

interpretowany rozszerzająco. Obowiązkiem Zamawiającego jest jednoznaczne i precyzyjne

dookreślenie, jaka część zamówienia objęta jest zastrzeżeniem osobistego wykonania jako

kluczowa, a w przypadku powstania sporów interpretacyjnych co do rozumienia tego zakresu,

niedopuszczalna jest jego wykładnia rozszerzająca, tj. taka, w wyniku której ograniczenie

podwykonawstwa miałoby miejsce w zakresie szerszym niż literalnie wynika z treści

zastrzeżenia. Natomiast w przedmiotowym przypadku z taką sytuacją nie mamy do czynienia

- w ocenie Izby Zamawiający nie wykładał zakresu zamówienia wskazanego do osobistej

realizacji w sposób rozszerzający, lecz zgodnie z jego literalnym brzmieniem, a treść pkt 4.5

nie budziła wątpliwości interpretacyjnych.

Niezależnie od powyższego, Izba nie zgodziła się z Odwołującym, że wykonanie

podbudowy zasadniczej nawierzchni sztywnej nie może być uznane za kluczową część

zamówienia. Argumentacja Odwołującego sprowadzała się w tym zakresie wyłącznie do

relatywnie małej ilości przedmiarowej dla podbudowy cementowej (sztywnej) w stosunku do

łącznej ilości przedmiarowej dla podbudów zasadniczych oraz kwestii różnego zaangażowania

zasobów sprzętowych i kadrowych przy różnych rodzajach nawierzchni. Tymczasem w ocenie

Izby o tym, czy dana część zamówienia jest kluczową jego częścią, nie przesądza ani udział

wartościowy czy ilościowy danego rodzaju prac w realizacji zamówienia, ani związane z tym

zaangażowanie sprzętowe czy kadrowe. Kwestią mającą zasadnicze znaczenie jest istotność

określonych prac z perspektywy realizacji zamówienia oraz celów, jakim realizacja tego

zamówienia służy. Przy czym ocena czy dana część zamówienia jest częścią kluczową

zależeć będzie od stanu fatycznego konkretnego przypadku.

W tym aspekcie Izba za wiarygodną uznała argumentację Zamawiającego, że to właśnie

podbudowa zasadnicza (jako „fundament”) ma kluczowe znaczenie dla trwałości jezdni. Jak

wskazał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, takie ukształtowanie wymagania z pkt 4.5

IDW ma na celu zapewnienie osiągnięcia właściwych parametrów geometrycznych

34

i wytrzymałościowych elementów konstrukcyjnych, co stanowi o trwałości i właściwej

eksploatacji obiektu, jak i ma znaczenie w kontekście zapewnienia odpowiedniego poziomu

bezpieczeństwa ruchu drogowego. Powyższe znajduje odniesienie także w kontekście

podbudowy zasadniczej z betonu cementowego, która ma być zastosowana w pierścieniu

ronda - planowana w tym miejscu nawierzchnia sztywna z uwagi na występujący w tym

miejscu duży ruch pojazdów ciężarowych oraz trajektorii ruchu tych pojazdów podczas skrętu,

będzie poddawana istotnym obciążeniom. Przywołane w tym zakresie przez Zamawiającego

szczegółowe dane, w tym dotyczące lokalizacji przedmiotowego odcinka drogi czy liczby

pojazdów ciężarowych poruszających się po nim i związanego z tym obciążenia nawierzchni,

nie były przez Odwołującego kwestionowane, a Izba nie znalazła podstaw aby odmówić im

wiarygodności. Izba za przekonujące i logiczne uznała także stanowisko Przystępującego

PBD, który wskazywał, iż rzetelne wykonanie warstw podbudowy zasadniczej,

w szczególności gdy kolejną warstwę stanowi kostka kamienna, ale także każdy inny rodzaj

nawierzchni, jest najistotniejsze z perspektywy Zamawiającego, ponieważ ta ostatnia warstwa

w każdym wypadku szybko i sprawnie może zostać poprawiona, w przeciwieństwie do

elementu konstrukcji jezdni, jaką jest warstwa podbudowy zasadniczej. Słusznie także

podnosił Przystępujący PBD, że wymaganie osobistego wykonania każdej przewidzianej

w projekcie warstwy podbudowy zasadniczej w ciągu głównym jezdni jest zgodne z zasadami

doświadczenia zawodowego, gdyż na nich odbywać się będzie ruch pojazdów, a więc muszą

być najtrwalsze i wykonane z najwyższą starannością. W ocenie Izby powyższe potwierdza,

że oczekiwanie Zamawiającego, aby podbudowy zasadnicze dla wszystkich rodzajów

nawierzchni, także sztywnej, wykonał osobiście wykonawca legitymujący się stosownym

doświadczeniem, znajduje uzasadnienie. Odwołujący zaś okoliczności przeciwnej nie

wykazał, a na rozprawie wskazał, że nie kwestionuje tego, że nawierzchnia, po której poruszać

się będą pojazdy ciężarowe, jest rzeczą istotną.

Ponadto Izba stwierdziła, że podnoszona przez Odwołującego argumentacja,

iż Zamawiający zastrzegł do osobistego wykonania warstwy podbudowy zasadniczej

nawierzchni sztywnej, a nie objął tym zakresem wykonania warstwy górnej nawierzchni

(ułożenia kostki brukowej), stanowiąca próbę podważenia logiki działania Zamawiającego, nie

została niczym poparta. Odwołujący wskazywał jedynie, że „żądanie Zamawiającego jest

niezrozumiałe i miałoby techniczne uzasadnienie jedynie w przypadku powiązania go

z obowiązkiem osobistego wykonania również warstwy nawierzchni (nawierzchni sztywnej)”

oraz że „nie znajduje technicznego uzasadnienia dla tak postawionego wymogu”, przy czym

powyższego stanowiska szerzej ani nie uargumentował, ani nie poparł dowodami. Izba za

wiarygodne uznała stanowisko Zamawiającego, że zastrzeżenie wykonania samej warstwy

ścieralnej dla konstrukcji sztywnej (ułożenie kostki brukowej) do osobistego wykonania nie było

konieczne, ponieważ za jej parametry wytrzymałościowe i nośne odpowiada przede wszystkim

materiał (rodzaj kamienia, parametry geometryczne). Odwołujący podnosząc na rozprawie, że

również ułożenie kostki, wykonanie spojeń, jest istotne, w żaden sposób okoliczności tej nie

wykazał.

Dodać trzeba, że jeżeli w świetle wiedzy technologicznej przedmiotowy wymóg należało

zdaniem Odwołującego interpretować odmiennie niż wskazuje jego literalna treść, to

obowiązkiem Odwołującego, jako profesjonalisty, było zasygnalizowanie tego problemu

w odpowiednim czasie - albo w drodze pytań do treści SIWZ, albo poprzez zaskarżenie

w drodze odwołania treści pkt 4.5 jako wykraczającego poza uprawnienie przyznane

Zamawiającemu na gruncie art. 36a ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Zamiast tego Odwołujący przyjął

(według jego twierdzeń zawartych na str. 8 odwołania), że intencją Zamawiającego było

nałożenie na wykonawców obowiązku osobistego wykonania w odniesieniu jedynie do

elementów konstrukcji bitumicznej i w świetle takiej interpretacji złożył deklarację w ofercie co

do zakresu podwykonawstwa. Izba wskazuje, że przedmiotowy spór, wbrew stanowisku

Odwołującego, nie jest wynikiem niewłaściwej interpretacji postanowień SIWZ przez

Zamawiającego, lecz efektem niedochowania należytej staranności przez Odwołującego

podczas sporządzania oferty - Odwołujący określił bowiem zakres podwykonawstwa w sposób

szerszy niż dopuszcza to pkt 4.5 IDW. Odwołujący jest profesjonalistą i tym profesjonalizmem

winien się wykazać składając stosowne deklaracje w formularzu ofertowym, a w przypadku

odmiennego interpretowania wymogów IDW w relacji do ich literalnego brzmienia

profesjonalny charakter działalności Odwołującego wymaga od niego skorzystania

z instrumentów, jakie daje mu ustawa Pzp, aby uniknąć negatywnych konsekwencji błędnego

odczytania postanowień SIWZ, czyli w przedmiotowym przypadku konsekwencji w postaci

odrzucenia jego oferty z powodu niezgodności z pkt 4.5 IDW. Oczywiście nie sposób odmówić

Odwołującemu prawa do podejmowania obecnie wszelkiego rodzaju prób „ratowania” własnej

oferty, niemniej argumentacja prezentowana przez Odwołującego co do wykładni

postanowienia 4.5 IDW - jakkolwiek korzystna z jego perspektywy - nie znajduje uzasadnienia

na gruncie dokumentów zamówienia.

Mając na uwadze wszystko powyższe, za niezasadne Izba uznała także stanowisko

Odwołującego, jakoby adekwatnym w przedmiotowej sprawie miało być orzecznictwo

odnoszące się do rozstrzygania wykładni niejasnych postanowień SIWZ na korzyść

wykonawców oraz na niekorzyść autora tekstu (Zamawiającego). Izba uznała treść pkt 4.5

IDW za jednoznaczną i nie dostrzegła na jej gruncie podnoszonych przez Odwołującego

wątpliwości. Nadto w ocenie Izby Odwołujący nie wykazał, aby prezentowana przez niego

wykładnia pkt 4.5 IDW mogła być również uzasadniona logicznie na gruncie dokumentów

zamówienia.

W tym stanie rzeczy Izba uznała, że odwołanie podlega oddaleniu i na podstawie art.

192 ust. 1 ustawy Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na

podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz § 3 pkt 1 Rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j.

Dz. U. z 2018 r. poz. 972), zaliczając w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę

20 000 zł uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Przewodniczący: ..............................................

37