Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

KIO 324/17

Krajowa Izba Odwoławcza · 7 marca 2017

Pobierz PDF
Data orzeczenia
7 marca 2017
Sąd / organ
Krajowa Izba Odwoławcza
Skład orzekający
Emil Kawaprzewodniczący, Edyta Paziewskaprotokolant
Zamawiający
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Hasła tematyczne
WadiumWybór ofertyTermin związania ofertą zasady udzielania zamówień zasada uczciwej konkurencji zasada równego traktowania wykonawców
Podstawa prawna
art. 7 ust. 1 i 3 ; art. 89 ust. 1 pkt 7a ; art. 91 ust 1

Sentencja

Sygn. akt: KIO 324/17

Wyrok

z dnia 7 marca 2017 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Emil Kawa

Protokolant: Edyta Paziewska

po rozpatrzeniu na rozprawie w dniu 07 marca 2017 roku odwołania wniesionego do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20.02.2017 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających

się o udzielenie zamówienia I.T.S.C. Sp. z o.o. sp.k., C.S. Sp. z o.o., (...) w postępowaniu

prowadzonym przez U.Ś.K., (...)

przy udziale wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia P.P.H.E., (...)

zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego

orzeka

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności

odrzucenia oferty odwołującego oraz nakazuje ponowne badanie i ocenę ofert

2. kosztami postępowania obciąża P.P.H.E., (...), i:

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr

(słownie: dziesięć tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez I.T.S.C. Sp. z o.o. sp.k., C.S.

Sp. z o.o., (...) tytułem wpisu od odwołania,

2.2. zasądza od przystępującego, wnoszącego sprzeciw od uwzględnienia

odwołania P.P.H.E., (...) na rzecz odwołującego I.T.S.C. Sp. z o.o. sp.k., C.S. Sp. z o.o., (...)

tytułem zwrotu kosztu kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy zł zero groszy

uiszczonego wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 2164) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do

Sądu Okręgowego w Katowicach.

Przewodniczący: ……………………….

Sygn. akt KIO 324/17

Uzasadnienie

U.Ś.K., (...), dalej zwany „Zamawiającym” prowadzi postepowanie o udzielenie

zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego nr (...) o

wartości zamówienia poniżej kwoty 5.225.000 EUR pn.: „Przebudowa instalacji

przeciwpożarowej w budynku Wydziału Nauk o Ziemi przy (...) w zakresie przebudowy

systemu sygnalizacji pożaru, przebudowy instalacji oświetlenia ogólnego i awaryjnego oraz

montażu sufitów podwieszonych - etap Ha”.

Zamawiający w dniu 13 lutego 2017 r. poinformował wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia I.T.S.C. Sp. z o.o. sp.k., C.S. Sp. z o.o., (...), dalej

zwanych „Odwołującym” o odrzuceniu ich oferty.

Od takiej czynności Zamawiającego Odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 7 ust. 1 i 3 ustawy prawo zamówień publicznych poprzez naruszenie zasad

zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców;

art. 89 ust. 1 pkt. 7a ustawy prawo zamówień publicznych w związku z art. 85 2)

ustawy prawo zamówień publicznych poprzez wadliwe odrzucenie przez ust. 2

Zamawiającego oferty Odwołującego;

3) art. 91 ust 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez wadliwy wybór

oferty najkorzystniejszej.

W związku z powyższymi zarzutami wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1) uchylenia czynności wyboru

2) uchylenia czynności odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie przepisu

art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy Prawo zamówień publicznych,

3) dokonania ponownej oceny ofert i wybór najkorzystniejszej oferty.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów podał, że Zamawiający w informacji wskazał,

iż podjął decyzję o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art 89 ust. 1 pkt. 7a ustawy

prawo zamówień publicznych z uwagi na upływ terminu związania ofertą w dniu 09 lutego

2017r. W ocenie Zamawiającego, Odwołujący nie wyraził zgody, o której mowa w art. 85 ust.

2 ustawy prawo zamówień publicznych, na przedłużenie terminu związania ofertą.

Zamawiający stwierdził, że skorzystał już w postępowaniu z dyspozycji art, 85 ust. 2 ustawy

prawo zamówień publicznych i nie mógł ponownie wezwać Wykonawców do przedłużenia

terminu związania ofertą. Według Zamawiającego Wykonawca mógł jednak na podstawie ww,

przepisu samodzielnie złożyć oświadczenie o przedłużeniu terminu związania na kolejny

okres, czego nie uczynił przed upływem terminu związania ofertą.

W ocenie Odwołującego czynność dokonana przez Zamawiającego jest wadliwa, gdyż

nie ma podstaw prawnych do odrzucenia jego oferty na podstawie przepisu art. 89 ust. 1 pkt.

7a ustawy prawo zamówień publicznych. Przepis art. 89 ust. 1 pkt. 7a ustawy prawo

zamówień publicznych stanowi, iż Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli wykonawca nie wyraził

zgody, o której mowa w art, 85 ust. 2, na przedłużenie terminu związania ofertą. Mając

brzmienie powyższego przepisu na względzie, Odwołujący stwierdza, że w niniejszej sprawie

nie można stosować przepisu art. 89 ust. 1 pkt. 7a ustawy prawo zamówień publicznych, gdyż

nie można mówić o braku zgody Wykonawcy na przedłużenie związania ofertą, która mogłaby

skutkować odrzuceniem oferty, albowiem Zamawiający z takim wnioskiem do wykonawców w

ogóle nie wystąpił i tym samym wykonawców o taką zgodę nikt nie pytał.

Wykładnia językowa przedmiotowej normy wskazała wprost, iż wykluczenie wykonawcy

następuje jedynie w przypadku, kiedy wykonawca nie zgodził się na przedłużenie okresu

związania ofertą, co oznacza, iż zastosowanie tego przepisu możliwe jest jedynie w sytuacji

uprzedniego zwrócenia się przez Zamawiającego do wykonawcy o wyrażenie takiej zgody, W

przypadku zaś kiedy nikt wykonawcy o taką zgodę nie pytał, brak jest podstaw dla

stwierdzenia, iż nie wyraził on zgody- nie zgodził się, na przedłużenie okresu związania

ofertą.

Zamawiający w prezentowanym na rozprawie stanowisku wskazał, że Zamawiający

uznaje zasadność argumentacji przedstawionej w odwołaniu. Stwierdził, że Zamawiający

przed odrzuceniem oferty Odwołującego już skorzystał z możliwości wezwania wykonawców

do przedłużenia terminu związania ofertą i dlatego też o tym czy wykonawca będzie dalej

związany ofertą zależy wyłącznie od wykonawców. Faktycznie, Odwołujący nie przedłużył

samodzielnie terminu związania ofertą. Podkreśla, że oferta była i nadal jest zabezpieczona

wadium, ponieważ Odwołujący złożył wadium w formie pieniężnej do kasy Zamawiającego.

Wadium to nie zostało zwrócone i nadal zabezpiecza ofertę Odwołującego. Nadto podniósł,

że z okoliczności sprawy należy uznać, że Odwołujący jest nadal zainteresowany zwarciem

umowy na wykonanie przedmiotu zamówienia. Podkreślił, że Zamawiający wezwał go do

złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty, wyjaśnienia te zostały złożone

Zamawiającemu w dniu 8 lutego, a w dniu 9 lutego kończył się okres związani ofertą. Tym

samym jeśli Odwołujący nie byłby zainteresowany dalej udziałem w postępowaniu to nie

składałby wyjaśnień. Zamawiający po analizie argumentacji przedstawionej w odwołaniu

uznał, iż popełnił błąd ponieważ możliwość wykluczenia wykonawcy w trybie art. 89 ust. 2 pkt

7a jest tylko w sytuacji kiedy po wezwaniu przez Zamawiającego do przedłużenia terminu

związania ofertą wykonawca nie składa oświadczeń w tym zakresie. Dlatego też uznał, iż

wskazana podstawa prawna dotyczy innej sytuacji niż ta, która miała miejsce w

postepowaniu. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację postanowił uwzględnić zarzuty w

całości.

Przystępujący do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego, wnoszący

sprzeciw od uwzględnienia odwołania wykonawca S.O.P.P.H.E. (...) w złożonym piśmie

procesowym podał, że zarzuty Odwołującego w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy

PZzp oraz art. 89 ust. 1 pkt 7a w zw. z 85 ust. 2 ustawy PZP są bezprzedmiotowe, a zarzut

naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy Pzp przedwczesny z uwagi na niedokonanie do chwili

obecnej przez Zamawiającego czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. Podał, że podziela

argumentację Zamawiającego wskazaną w uzasadnieniu do dokonanej czynności odrzucenia

oferty Odwołującego, w szczególności w zakresie terminu na przedłużenie związania ofertą

(KIO 1191/11), braku możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty spośród ofert, których

termin związania wygasł. Wskazał, iż realizując postulat inicjatywy i dbałości o swoje interesy

wyrażony w wyroku KIO z 7 marca 2014 r. (KIO 276/14) monitorował upływ terminu związania

ofertą i samodzielnie złożył Zamawiającemu oświadczenie o przedłużeniu terminu związania

swoją ofertą. Trudno podzielić stanowisko Odwołującego, iż zaniechanie poinformowania

Zmawiającego o przedłużeniu terminu związania ofertą pozostaje bez związku dla statusu

jego oferty w przedmiotowym postępowaniu.

Podkreślił, że nie ma znaczenia podnoszona przez Odwołującego ważność

wniesionego wadium w okresie po wygaśnięciu terminu związania ofertą. Pozostaje ona bez

znaczenia dla formalnoprawnego związania ofertą. Jest to jedynie zabezpieczenie interesów

zamawiającego przed ogólnie pojętym nierzetelnym wykonawcą. Wadium wniesione w

postaci innej niż pieniądz nie podlega przecież fizycznemu zwrotowi więc trudno mówić, iż w

praktyce termin związania oferta i ważności wadium pokrywa się, czy jest w jakiś sposób

powiązany. Nawet w sytuacji zwrotu wadium w pieniądzu moment braku związania ofertą,

odrzucenia oferty, wyboru innej oferty jako najkorzystniejszej mający dla wykonawcy efekt

zwolnienia z obowiązku zawarcia umowy nie pokrywa się z momentem zwrotu fizycznie

złożonego.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie

i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego oraz stanowisko odwołującego wskazane w odwołaniu, zamawiającego

zaprezentowane na rozprawie oraz przystępującego wyrażone na rozprawie i w

złożonym piśmie procesowym ustaliła i zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Izba uznała, iż

zarzut niezasadnego odrzucenia oferty odwołującego z postępowania potwierdził się i

wobec tego odwołanie zostało uwzględnione.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek

ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp.

Jednocześnie Izba stwierdziła, że wypełniona została przez Odwołującego materialno-prawna

przesłanka posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia, określona w art. 179 ust. 1 ustawy

Pzp.

Osią sporu w przedmiotowej sprawie była kwestia, czy Zamawiający może odrzucić

ofertę wykonawcy w sytuacji kiedy wykonawca nie przedłużył samodzielnie, terminu

związania ofertą.

Na wstępie oceny podniesionych zarzutów Izba zgadza się ze stanowiskiem

Przystępującego iż podnoszenie na tym etapie postepowania zarzutów wobec czynności

Zamawiającego dotyczących naruszenia art. 7 ust.3 oraz art. 91 ust.1 jest niezasadne, gdyż

możliwość ich naruszenia może nastąpić dopiero czynnością wyboru najkorzystniejszej oferty.

Ponadto wskazać należy iż zmiana ustawy Pzp z 22 czerwca 2016 r. dokonała

uchylenie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, który w poprzednim stanie prawnym przewidywał

sankcję wykluczenia wykonawcy z postepowania w przypadku braku zgody na przedłużenie

terminu związania ofertą. Po ww. zmianie ustawy przesłanka ta została przeniesiona do

katalogu obligatoryjnych przesłanek odrzucenia oferty – art. 89 ust.1 pkt 7a Pzp. Biorąca pod

uwagę podobieństwo obu ww. przepisów zasadne jest w sytuacjach objętych sankcją z art. 89

ust.1 pkt 7a przywoływanie orzeczeń, wydanych w stanie prawnym przed zmianą ustawy

Pzp., a dotyczących możliwości wykluczenia wykonawcy z postepowania z powodu nie

wyrażenia zgody na przedłużenie terminu związania ofertą.

Tożsamość sytuacji wynika także z faktu, iż zarówno przesłanki wykluczenia jak i odrzucenia

oferty stanowią katalog zamknięty, a ze względu na charakter zawartego w nim uregulowania

wykluczona jest jakakolwiek rozszerzająca ich interpretacja. Jest bowiem zasadą, iż cel

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego sprowadza się do wyboru

najkorzystniejszej oferty i zawarcia z wybranym wykonawcą umowy.

Przed oceną zasadności podniesionego zarzutu wskazać należy także, iż w świetle

przepisów ustawy Pzp nie zostało wyraźnie rozstrzygnięte, jaka czynność Zamawiającego

będzie właściwa w sytuacji nieprzedłużenia terminu związania ofertą, i jakie są skutki

wynikające z bezskutecznego upływu terminu związania ofertą w toku postępowania o

udzielenie zamówienia. W praktyce możliwe jest rozpatrywanie powyższej sytuacji przez

pryzmat podstawy do odrzucenia oferty. Można zastanawiać się także, czy oferta, co do której

upłynął bezskutecznie termin związania ofertą, nadal jest ofertą, a także czy po upływie tego

terminu jest ofertą ważną. Ustawa nie rozstrzyga wyraźnie tej kwestii, przewidując w art. 89

ust.1 pkt 7a Pzp w powiązaniu z wymogiem określonym w art. 85 ust.2 Pzp podstawę do

odrzucenia oferty wykonawcy który nie zgodził się na przedłużenie terminu związania ofertą.

Ten dualizm znajduje także odzwierciedlenie w licznych wyrokach Sądów Okręgowych.

Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 16 lipca 2014 r. wydanym w sprawie

oznaczonej sygnaturą akt XXIII Ga 924/14, wskazał, że z uwagi na specyfikę postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego oraz swoisty charakter oferty złożonej na gruncie

przepisów p.z.p., należy uznać, iż upływ terminu związania ofertą nie przesądza o

nieskuteczności oferty, a jedynie o braku istnienia po stronie wykonawcy obowiązku zawarcia

umowy. Podobnie Sąd Okręgowy w Łodzi w wyroku o Sygn. akt XIII Ga 379/12 uznał, że

„celem związania ofertą jest umożliwienie dochodzenia przez zamawiającego spełnienia

zobowiązania zawartego w ofercie wykonawcy. Służy to więc głównie zabezpieczeniu

interesów zamawiającego, a nie wykonawcy (…)Po upływie terminu związania ofertą jest ona

nadal ważna, z tą jednakże różnicą że działania zgodne z jej treścią (czyli zawarcie umowy na

warunkach w ofercie oznaczonych) zależne jest już wyłącznie od suwerennej decyzji

wykonawcy”. W wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2014 r. w spr. IX Ga

392/13 w uzasadnieniu podkreślono, że „nie ma podstaw by, na podstawie przepisu art. 24

ust. 2 pkt 2 ustawy, przyjąć, że nieprzedłużenie związania ofertą w sytuacji braku wezwania

przez zamawiającego, było równoznaczne z brakiem wyrażenia zgody na przedłużenie

terminu związania ofertą na wezwanie zamawiającego (…) zamawiający może wykluczyć z

postępowania na tej podstawie wykonawcę, który nie wyraził zgody na przedłużenie terminu

związania ofertą, co oznacza, że zamawiający musi wykazać, że występował do wykonawców

o przedłużenie tego terminu. Dopiero brak zgody wykonawcy bądź nieprzedłużenie tego

terminu przez wykonawcę na wyraźne wezwanie zamawiającego powoduje, że powstają

przesłanki do jego wykluczenia z postępowania. Brak zgody w myśl powołanego przepisu

musi być wyraźny, tak by możliwe było jednoznaczne zinterpretowanie zachowania

wykonawcy, czy to w postaci złożenia oświadczenia woli czy też określonego działania bądź

zaniechania (art. 60 KC). W ocenie tego Sądu, wykładnia językowa i systemowa omawianego

przepisu nie pozostawia wątpliwości i jest ugruntowana w orzecznictwie sądów

powszechnych, co potwierdza orzeczenie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 16 lutego

2011 r. wydane w sprawie o sygnaturze akt VI Ga 192/10 w którym Sąd uznał, że upływ

terminu związania ofertą w żadnym przypadku, sam przez się, nie może stanowić podstawy

do wykluczenia z postępowania wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy ( przyp.

obecnie odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust.1 pkt 7a) bowiem nie stanowi przeszkody

do badania oferty, jej wyboru i podpisania umowy.

Odmienne stanowisko w kwestii braku związania ofertą zajął Sąd Okręgowy w

Tarnowie, który w wyroku13 lutego 2014 r. sygn. akt I Ca 495/13, przyjął że „konsekwencje

upływu terminu związania ofertą należy oceniać przez pryzmat art. 66 k.c., na podstawie

którego stan związania ofertą jest istotnym, konstytutywnym elementem oświadczenia woli

zmierzającego do zawarcia umowy, stanowiącego ofertę. Oferta wygasa wraz z upływem

oznaczonego okresu, w którym oferent był swoją ofertą związany.(…) W konsekwencji

uznano, że o ile ustawa dopuszcza możliwość zawarcia umowy w sprawie zamówienia

publicznego po upływie terminu związania ofertą, to wybranie oferty, którą wykonawca nie jest

związany, narusza prawo. (…) Wykonawca poprzez przedłużenie terminu związania ofertą

musi wykazać, że miał wolę przedłużenia okresu związania z ofertą, albowiem oświadczenia

woli wykonawcy w tym zakresie nie może mieć charakteru dorozumianego, ale winno być

wyrażone wprost. W ocenie Sądu, przeciwnie do stanowiska zajętego przez autora skargi,

wybór oferty, której termin związania wygasł, pozostaje w sprzeczności z zasadą uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców wyrażoną w art 7 ust. 1 Pzp.

Zauważyć należy także iż w przeważającej linii orzeczniczej KIO prezentowane jest

stanowisko, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego upływ terminu

związania ofertą nie powoduje utraty przez ofertę waloru stanowczości, polegającego na

umożliwieniu Zamawiającemu doprowadzenia do zawarcia umowy w sprawie zamówienia

publicznego poprzez samo przyjęcie oferty. Z tego względu upływ terminu związania ofertą

nie decyduje o nieskuteczności oferty, ale o braku istnienia po stronie wykonawcy obowiązku

zawarcia umowy. W związku z powyższym, brak jest podstaw do przyjęcia, że oferta, co do

której upłynął termin związania ofertą, straciła cechy oferty i w związku z tym powinna być

uznana za nieważną lub podlegającą odrzuceniu (por. wyroki z dnia 2 kwietnia 2013 r. sygn.

KIO 655/13, z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. KIO 719/13, z dnia 21 maja 2013 r. sygn. KIO

1007/13, KIO 1021/13, KIO 1050/13,).

Przechodząc do oceny zasadności podniesionego zarzutu, dotyczącego niezasadnego

odrzucenia oferty Odwołującego z powodu nie dokonania samodzielnego przedłużenia przez

wykonawcę terminu związania ofertą Izba uznaje, że Zamawiający niezasadnie odrzucił ofertę

Odwołującego, gdyż brak jest podstawy prawnej w tym zakresie. Izba w całości uznaje za

słuszny pogląd iż przesłanki odrzucenia ofert wymienione w art. 89 ust.1 nie zawierają

dyspozycji prawnej w tym zakresie. Próba wywodzenia z treści art. 89 ust.1 pkt 7a – sytuacji,

kiedy wykonawca nie wyraził zgody na przedłużenie terminu związania ofertą, na sytuację

kiedy wykonawca samodzielnie nie przedłużył terminu związania ofertą jest niezasadne, a

wydaje się być możliwe tylko w sytuacji rozszerzającej interpretacji tej przesłanki, czy też

wywodzenia podstawy do odrzucenia poprzez analogię sytuacji, gdyż skutkiem w obu

przypadkach jest brak związania ofertą.

Izba w tym zakresie przyjmuje ww. orzeczenia sądów i KIO z których wynika, że brak

samodzielnego przedłużenia przez wykonawcę terminu związania ofertą nie może być

podstawą do odrzucenia oferty takiego wykonawcy, uznając je również jako stanowisko

własne Izby w tej sprawie, bez potrzeby ponownego ich powielania. Podkreślić należy także

fakt iż w żadnym z cytowanych orzeczeń sądów nie zostało stwierdzone, że brak terminu

związania ofertą jest podstawą do wykluczenia wykonawcy (obecnie odrzucenia oferty).

Natomiast rozbieżności dotyczą kwestii, czy jest możliwy wybór takiej oferty jako

najkorzystniejszej, gdyż możliwość podpisania umowy z wykonawcą który nie potwierdził na

ten termin związania ofertą, jest w orzecznictwie możliwością niekwestionowaną. W

orzecznictwie kwestia ta jest także postrzegana, stosownie do okoliczności konkretnej

sytuacji, jako nie skutkująca automatycznym odrzuceniem oferty wykonawcy.

Izba nie odnosi się do kwestii co winien uczynić Zamawiający w przedmiotowym stanie

faktycznym, gdyż przedmiotem zaskarżenia był tylko zarzut niezasadnego odrzucenia oferty

Odwołującego. Zgodnie z treścią art. 192 ust.7 Pzp, Izba nie może orzekać co do zarzutów,

które nie były zawarte w odwołaniu. Zatem, odwołanie może podlegać rozstrzygnięciu

wyłącznie w zakresie, jaki wynika z podniesionych zarzutów (a nie oczekiwań Zamawiającego

w tym zakresie, podnoszonych na rozprawie).

Reasumując Izba stwierdza, iż w świetle powyższego zasadnym było uwzględnienie

przez Zamawiającego zarzutów odwołania, a w związku ze zgłoszonym sprzeciwem i

wynikiem odwołania kosztami postepowania został obciążony Przystępujący.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba postanowiła jak w sentencji

wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191 ust. 2 i 192 ust. 2 ustawy Pzp,

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9

i 10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1a) i § 5 ust.2 pkt 2 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu

pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i

sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238 ze zm.).

Przewodniczący …………………….