KIO 31/17

Sygn. akt KIz O 31/17

WYROK

z dnia 17 stycznia 2017 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Lubomira Matczuk-Mazuś

Członkowie: Agata Mikolajczyk

Aneta Mlącka

Protokolant: Aneta Górniak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 stycznia 2017 r. przez

wykonawcę: W.P.O.A. S.A., (...) W.

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Gmina Twardogóra, ul. Ratuszowa

14, 56-416 Twardogóra

przy udziale wykonawcy: B.N. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.W. „K.”

B.N., (...) M., zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego

orzeka:

1. oddala odwołanie:

2. K.tami postępowania obciąża wykonawcę: W.P.O.A. S.A., (...) W., i:

2.1. zalicza w poczet K.tów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie:

piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: W.P.O.A. S.A.,

(...) W. tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164, z późn. zm.) na wyrok – w terminie 7 dni od dnia

1

jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

do Sądu Okręgowego we W.iu.

Przewodniczący: ……………………….

Członkowie: ………………………

………………………

2

Sygn. akt KIO 31/17

Zamawiający – Gmina Twardogóra – prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów

komunalnych zebranych z terenu Gminy Twardogóra” (nr referencyjny: GNO.271.2.2016), na

podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, w brzmieniu

obowiązującym od dnia 28 lipca 2016 r., zwanej dalej „ustawa Pzp”, „ustawa” lub „Pzp”.

Ogłoszenie o zamówieniu, o wartości większej niż kwota określona w przepisach

wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy, zostało opublikowane w Dz. Urz. UE z dnia

12.11.2016 r., nr 2016/S 219-399196.

Odwołujący – W.P.O.A. S.A. z siedzibą we W.iu – wniósł na podstawie art. 180 ust.

1 w zw. z art. 182 ust. 1 pkt 1 oraz art. 179 ustawy Pzp odwołanie wobec zaniechania

wykluczenia Wykonawcy B.N. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.W. „K.” B.N.

z siedzibą

w M.u, zwanego dalej „Wykonawca B.N.” lub „Wykonawca”, we wszystkich częściach, na

które złożył on ofertę oraz wyboru oferty tego Wykonawcy jako oferty najkorzystniejszej w

częściach 1, 2, 4, 5, 6, 7 postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy

Pzp i Kodeksu cywilnego (Kc) – zarzuty w brzmieniu przedstawionym w odwołaniu:

1. art. 24 ust. 1 pkt 12 oraz pkt 14 w zw. z pkt 13 oraz ust. 7 i 8 ustawy Pzp, w zw. z art. 14

ustawy Pzp i art. 109 1 § 1 Kc, ze względu na zaniechanie wykluczenia Wykonawcy B.N.

we wszystkich częściach postępowania, mimo że wobec osoby będącej prokurentem

zachodzą przesłanki wykluczenia ze względu na popełnienie przestępstwa,

o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 13, co zostało stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem sądu, a okres zatarcia czynu nie upłynął, nie przedstawiając jednocześnie

dowodów, o których mowa w art. 24 (popr. Izby) ust. 8;

2. art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, ze względu na zaniechanie wykluczenia Wykonawcy

B.N., mimo że Wykonawca ten przedstawił nieprawdziwe informacje i zataił fakt

konieczności wykluczenia z postępowania pomijając fakt karalności prokurenta

w oświadczeniu złożonym wraz z ofertą;

3. art. 91 w zw. z art. 2 pkt 5 oraz art. 24 ust. 4 ustawy Pzp, polegające na wyborze oferty

niezgodnie z kryteriami opisanymi w SIWZ. Zamawiający wybrał ofertę, która nie jest

najkorzystniejszą i powinna być traktowana jak odrzucona.

Odwołujący wskazał, że jego interes prawny został naruszony przez Zamawiającego

w postępowaniu, ponieważ Wykonawca B.N. powinien zostać wykluczony

3

z postępowania, a oferta złożona przez tego Wykonawcę powinna być traktowana jak

odrzucona. Wskutek naruszenia przez Zamawiającego ww. przepisów, Odwołujący nie może

uzyskać zamówienia we wszystkich częściach, w których zostało ono przyznane Wykonawcy

B.N.. Odwołujący złożył ofertę na wszystkie części zamówienia i w częściach,

w których wybrano ofertę Wykonawcy B.N., oferta odwołującego została sklasyfikowana na

drugiej pozycji. Wykluczenie Wykonawcy B.N. skutkowałoby przyznaniem zamówienia w

tych częściach Odwołującemu. Szkoda, którą poniesie Odwołujący polega na utraceniu

korzyści, jakie mógłby osiągnąć z realizacji zamówienia.

Wskazując na powyższe, Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

• unieważnienia czynności oceny ofert oraz wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 21

grudnia 2016 r.;

• wykluczenia Wykonawcy B.N. we wszystkich częściach ze względu na zaistnienie podstaw

wykluczenia, tj. karalność prokurenta i podanie nieprawdziwych informacji o braku

podstaw do wykluczenia;

• dokonania powtórnej oceny ofert w częściach 1, 2, 4, 5, 6, 7 z pominięciem ofert

Wykonawcy B.N.;

• wyboru we wszystkich częściach postępowania jako najkorzystniejszej oferty

Odwołującego.

Jedynie z ostrożności procesowej wskazał, że Zamawiający winien co najmniej wyjaśnić, czy

wyrok sądu, którym skazano prokurenta - D.N. jest prawomocny, czego nie uczynił

naruszając art. 26 ust. 4.

Dalej Odwołujący wskazał, że wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę

złożenia odwołania powziął w dniu 21 grudnia 2016 r., tj. w dniu przekazania zawiadomienia

o wyborze oferty najkorzystniejszej. Uwzględniając powyższe, termin na wniesienie

odwołania został dochowany, gdyż z uwzględnieniem art. 14 ust. 2 ustawy Pzp upływa on

w dniu 2 stycznia 2017 r.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący przedstawił następującą argumentację.

Zamawiający - Gmina Twardogóra - przekazał Odwołującemu w dniu 21 grudnia

2016 r. informację o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Wykonawcy B.N.

w części 1, 2, 4, 5, 6, 7 postępowania. Z treści pisma wynika, że Zamawiający zaniechał

wykluczenia tego Wykonawcy z postępowania oraz uznania jego oferty za odrzuconą, co

w opinii Odwołującego stanowi naruszenie określonych na wstępie przepisów ze względu na

podane poniżej okoliczności.

W Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej we wpisie

dotyczącym P.W. K. B.N., dostępnym w powszechnym rejestrze pod adresem –

https://prod.ceidg.gov.pl/ceidg/ceidg.public.ul/SearchDetails.aspx?Id=b03e470e-5891-4338-

803f-665999ededfb uwidoczniono jako pełnomocnika przedsiębiorcy pana D.N.. Zgodnie z

4

art. 14 ustawy Pzp do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego stosuje się

przepisy Kodeksu cywilnego, o ile przepisy ustawy Pzp nie stanowią inaczej. Ustawa Pzp w

przepisach ustalających przesłanki wykluczenia (art. 24 ust. 1 pkt 14) posługuje się pojęciem

prokurenta nie definiując go, gdyż to art. 109 1 § 1 Kc definiuje to pojęcie. Prokura zgodnie z

tym przepisem jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego

obowiązkowemu wpisowi do rejestru przedsiębiorców. Przedsiębiorca B.N. podlega

obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, co wynika z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 2

lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1829). W

rejestrze tym uwidoczniła takiego pełnomocnika, a pełnomocnik ten jest więc zgodnie z art.

109 1 § 1 Kc prokurentem.

Wykładnia powyższa oparta na językowej interpretacji przepisu odpowiada wykładni

autentycznej przedstawionej w uzasadnieniu do nowelizacji Kodeksu cywilnego z 14 lutego

2003 r. wskazującym, że Projekt rezygnuje z formuły, zgodnie z którą prokury może udzielić

tylko spółka handlowa, przyjmując - w art. 109 1 § 1 - że prokurentów mogą powoływać

przedsiębiorcy podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców. [...] Przede

wszystkim zrywa [...] z nieuzasadnionym uprzywilejowaniem spółek handlowych, dozwalając,

aby także inni przedsiębiorcy mogli korzystać z nader poręcznego instrumentu, jakim jest

prokura. Ta sama nowelizacja wprowadziła do Kc artykuł 109 7 § 4, zgodnie z którym śmierć

przedsiębiorcy nie powoduje wygaśnięcia prokury. Śmierć przedsiębiorcy może dotyczyć

wyłącznie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, zatem zakładając

racjonalność ustawodawcy należy przesądzić, że przedsiębiorcy - osoby fizyczne wpisane

do CEIDG mają prawo udzielać prokury.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 14, każdy wykonawca, niezależnie od formy prawnej,

w której prowadzi działalność, podlega wykluczeniu jeśli jego prokurenta skazano za

przestępstwo o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 13 prawomocnym orzeczeniem sądu.

Przywołany przepis nie różnicuje i nie może różnicować pozycji wykonawców ze względu na

formę prowadzenia działalności gospodarczej. O ile więc z istoty rzeczy członkostwo

w organach, a także status wspólników odnosi się tylko do wykonawców, których ze względu

na przyjętą formę prowadzenia działalności może dotyczyć, to przepis odnoszący się do

prokurenta skierowano do każdego wykonawcy. Jest to zgodne z zasadą zakazu

dyskryminacji ze względu na formę prawną prowadzonej działalności gospodarczej i zasadę

równego traktowania, które muszą przesądzać, że niekaralność osoby prokurenta jest

wymogiem wobec wszelkich wykonawców.

Także wykładnia pro-wspólnotowa nakazuje by pojęcie prokurenta było odczytywane

w świetle przepisów UE. Rozporządzenie wykonawcze Komisji Europejskiej ustalające treść

JEDZ stanowi, że badaniu podlega czy w stosunku do samego wykonawcy bądź

jakiejkolwiek osoby będącej członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub

5

nadzorczych wykonawcy, lub posiadającej w przedsiębiorstwie wykonawcy uprawnienia do

reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub kontrolne, wydany został prawomocny wyrok.

Nie ulega wątpliwości, że taką osobą uprawnioną do reprezentacji jest wykazany w CEIDG

pełnomocnik - D.N..

Pan D.N. - prokurent w P.W. „K.” B.N. został w dniu 29 czerwca 2015 r. skazany

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krotoszynie za popełnienie przestępstw, o których mowa w

art. 270 § 1, art. 297 § 1 oraz art. 305 § 1 Kodeksu karnego. Są to przestępstwa, których

popełnienie stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, stanowi podstawę wykluczenia z

postępowania o udzielenie zamówienia zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 13 lit. a) ustawy Pzp oraz

odsyłającym do niego przepisem pkt 14 tego artykułu (dowód - kopia odpisu wyroku sądu).

Zamawiający winien co najmniej wyjaśnić czy wyrok SR jest prawomocny, do czego

zobowiązuje go art. 26 ust. 4 ustawy Pzp. Od wydania wyroku nie upłynęło 5 lat, a więc

zgodnie z art. 24 ust. 7 ustawy Pzp wykluczenie z postępowania jest konieczne. Odwołujący

nadmienił, że wykonawca wiedząc lub co najmniej powinien wiedzieć o fakcie skazania (nie

sposób przyjąć, że podmiot gospodarczy nie powinien wiedzieć

o karalności jego prokurenta), mimo to nie skorzystał z dyspozycji art. 24 ust. 8, tj. nie

przedstawił żadnych dowodów wskazujących na zapobieżenie takim przestępstwom

w przyszłości, a także na naprawienie szkody lub zadośćuczynienie. Przesłanki te (środki

zapobiegające przestępstwu i któraś z form naprawienia szkody) winny być spełnione

łącznie, a nie wykazano zaistnienia choćby jednej z nich.

Karalność prokurenta nie jest jedyną podstawą wykluczenia, której zamawiający

zaniechał wobec Wykonawcy B.N.. Kolejną jest podanie nieprawdziwych informacji o braku

karalności w formularzu JEDZ. W części III lit. A wykonawca wskazał, że

„w stosunku do jakiejkolwiek osoby posiadającej w przedsiębiorstwie wykonawcy

uprawnienia decyzyjne” nie został wydany wyrok z powodów wskazanych w dyrektywie

i przywołanych w części III JEDZ. Pan D.N. - wykazany w CEIDG jako pełnomocnik

przedsiębiorcy ma uprawnienia wspomniane w JEDZ. Fakt skazania jest niewątpliwy. A

mimo to wprost zaznaczono w JEDZ, że skazanie takie nie miało miejsca. Nie ulega też

wątpliwości, że wykonawca ubiegający się o zamówienie publiczne powinien wiedzieć, że

przesłanki niekaralności wprost zacytowane w JEDZ, polski ustawodawca wdrożył do

przepisów prawa polskiego zgodnie z art. 288 TFUE co do ich celu opisując

w art. 24 ust. 1 pkt 13 ustawy Pzp jakie konkretne przepisy prawa krajowego oddają treść

norm z art. 57 dyrektywy 2014/24UE. Wykonawca B.N. nie uwzględnił karalności p. D.N. w

swym oświadczeniu poświadczając tym samym nieprawdę. Zgodnie z orzeczeniem Sądu

Najwyższego z 5 kwietnia 2002 r. (sygn. akt II CKN 1095/99; opubl. Orzecznictwo Sądu

Najwyższego Izba Cywilna rok 2003, Nr 3, poz. 42), pojęcie „prawda” rozumiane jest tak, jak

w języku potocznym, a więc jako zgodność (adekwatność) myśli (wypowiedzi - w znaczeniu

6

logicznym) z rzeczywistością (z „faktami”

i „danymi”). Odpowiada to - na gruncie filozoficznym - tzw. klasycznej koncepcji prawdy.

W tym sensie wypowiedź o rzeczywistości jest prawdziwa tylko wtedy, gdy głosi tak, jak jest

w rzeczywistości. Informacja w JEDZ jest w tym kontekście oczywiście nieprawdziwa.

Przyczyny jej podania to wina umyślna lub rażące niedbalstwo. Ustawodawca nie zawęża

winy wykonawcy wyłącznie do winy umyślnej (zamiaru bezpośredniego i ewentualnego). Nie

ma zatem podstaw, aby wyłączać spod zakresu zastosowania tej podstawy wykluczenia

przypadków poważnego wprowadzenia w błąd nieprawdziwymi informacjami złożonymi

w wyniku rażącego niedbalstwa wykonawcy.

Dla wykładni tego przepisu ważne jest orzeczenie jakie wydał Sąd Unii Europejskiej

w wyroku z 26 września 2014 r. w połączonych sprawach T-91/12 i T-280/12 (F.H.N. z

siedzibą w W., F. G. L. SA z siedzibą w L., F. S. N.

z siedzibą w D. przeciwko Komisji Europejskiej. Komisja Europejska w prowadzonym

postępowaniu na podstawie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25

czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu

ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s.1; z późn. zm.) wykluczyła tych

wykonawców na podstawie 94 lit. b) tego rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że nie udziela

się zamówienia kandydatom, którzy w związku z procedurą udzielania zamówień są winni

złożenia nieprawdziwych oświadczeń przy dostarczaniu informacji wymaganych przez

instytucję zamawiającą w celu dopuszczenia do udziału w procedurze udzielania zamówień

lub nie dostarczyli tych informacji. Sąd stwierdził, że w przypadku, gdy, tak jak

w rozstrzyganej sprawie, wykryte zostaje przekazanie nieprawdziwych danych, Komisja nie

ma innego wyboru niż zastosowanie powyższego przepisu, gdyż pojęcie „nieprawdziwe

oświadczenia” odnosi się zarówno do oświadczeń umyślnie wprowadzających w błąd jak

i tych, które są błędne w wyniku niedbalstwa i po ustaleniu nieprawdziwego charakteru

oświadczeń nie ma potrzeby przeprowadzania analizy uzasadnienia tej nieprawdziwości. (...)

Wobec złożenia nieprawdziwych oświadczeń, niezależnie od tego, czy doszło do tego

w sposób umyślny czy też wskutek niedbalstwa skarżących, Komisja nie miała innego

wyboru niż zastosowanie art. 94 lit. b) rozporządzenia finansowego... (por. pkt 75 i 119

wyroku).

Celem przepisu jest ochrona zamawiającego przed nieuczciwym jak również

nieprofesjonalnym działaniem wykonawców, którzy decydując się na udział w postępowaniu

winni dołożyć należytej staranności w weryfikacji składanych dokumentów. Przy podawaniu

zamawiającemu wprowadzających w błąd informacji należy mieć na uwadze art. 355 § 1 Kc,

zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach

danego rodzaju (należyta staranność). Przypisanie określonej osobie niedbalstwa jest

uzasadnione tylko wtedy, gdy osoba ta zachowała się w określonym miejscu i czasie

7

w sposób odbiegający od właściwego dla niej miernika należytej staranności (por.

uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 10 marca 2004 r., sygn. akt IV CK 151/03). Przy

czym wzorzec należytej staranności ma charakter obiektywny i abstrakcyjny, jest ustalany

niezależnie od osobistych przymiotów i cech konkretnej osoby, a jednocześnie na poziomie

obowiązków dających się wyegzekwować w świetle ogólnego doświadczenia życiowego oraz

konkretnych okoliczności (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 23 października

2003 r., sygn. akt V CK 311/02). Dodatkowo w stosunku do profesjonalistów miernik ten

ulega podwyższeniu, gdyż art. 355 § 2 Kc precyzuje, że należytą staranność dłużnika

w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy

uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Za takiego profesjonalistę należy

również uznać, co do zasady, wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia

publicznego. Należyta staranność profesjonalisty nakłada na wykonawcę, który składa

ofertę, dokumenty i oświadczenia, aby deklarowany w nich stan rzeczy odpowiadał

rzeczywistości. Tego w sposób oczywisty zaniechał wykonawca P.W. K. B.N.. Winien więc

podlegać wykluczeniu z postępowania gdyż co najmniej wskutek rażącego niedbalstwa

wprowadził w błąd zamawiającego co do niekaralności prokurenta.

Mając na uwadze powyższe, Odwołujący wniósł jak w treści odwołania oraz we

wstępie.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, na podstawie art. 186 ust. 1 ustawy,

wniósł o: -oddalenie odwołania w całości, - obciążenie odwołującego K.tami postępowania

odwoławczego.

W uzasadnieniu wskazał, że w całości przyłącza się do argumentacji zawartej

w piśmie pani B.N., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.W. „K.” B.N. z dnia

4.01.2017 r., które stanowi przystąpienie do postępowania odwoławczego. Dodatkowo

Zamawiający wskazał, że zarzuty podniesione przez Odwołującego są chybione również z

następujących powodów:

1. Odwołujący w sposób nieuprawniony próbuje zakwalifikować pełnomocnictwo

ujawnione w CEIDG a udzielone panu D.N. jako prokurę, wdając się

w tym celu w skomplikowane rozważania dotyczące dopuszczalności udzielenia prokury

przez przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,

podczas gdy dla rozstrzygnięcia kwestii czy w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia

z prokurą wystarczy odnieść się do treści wpisu w CEIDG, z którego wynika zakres

umocowania pana N.. Zakres ten jest ograniczony do „podpisywania umów przetargowych”.

Zatem w niniejszej sprawie nie jest istotne czy osoba fizyczna może in abstracto udzielić

prokury, ale czy jej w konkretnym przypadku udzieliła osobie karanej. Biorąc pod uwagę fakt,

że zakres prokury wynika z przepisu prawa i obejmuje umocowanie do czynności sądowych i

8

pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, uznać należy, że

pełnomocnictwo ograniczone do podpisywania umów przetargowych bezwzględnie prokurą

nie jest. Zatem, przedsiębiorca w sposób prawidłowy złożył oświadczenia dotyczące podstaw

wykluczenia tak w zakresie podstaw krajowych jak

i w zakresie określonym w JEDZ.

2. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowego wypełnienia

formularza JEDZ, przez nie ujawnienie karalności reprezentanta w części III sekcja A, to

uznać należy, że przestępstwa objęte wyrokiem skazującym, na który powołuje się

Odwołujący nie wchodzą w zakres wskazany w tej części JEDZ przez odwołanie do art. 57

art. 1 Dyrektywy 2014/24/UE.

Podobnie w pozostałych sekcjach, w tym w sekcji D, która dotyczy krajowych

podstaw wykluczenia formularz został wypełniony w sposób prawidłowy, na co wskazano

powyżej w pkt 1.

Zatem, całość zarzutów Odwołującego nie znajduje uzasadnienia w stanie

faktycznym i prawnym sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Zamawiający wniósł jak na wstępie.

Wykonawca B.N. – prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.W. ”K.” B.N. z

siedzibą w M.u, zgłaszający przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie

zamawiającego, wnosząc w zgłoszeniu przystąpienia o oddalenie odwołania w całości,

przedstawiła następujące stanowisko.

Przystępujący posiada interes prawny w przystąpieniu do postępowania

odwoławczego po stronie Zamawiającego, albowiem jego oferta jako wykonawcy została

przez Zamawiającego w dniu 21 grudnia 2016 r. wybrana jako oferta najkorzystniejsza

w częściach 1, 2, 4, 5, 6, 7.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności oceny ofert

oraz wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 21 grudnia 2016 r., wykluczenia

Przystępującego jako wykonawcy we wszystkich częściach postępowania, dokonania

powtórnej oceny ofert w częściach 1, 2, 4, 5, 6, 7 z pominięciem ofert Przystępującego jako

wykonawcy i wyboru we wszystkich częściach postępowania jako najkorzystniejszej oferty

Odwołującego. Tym samym Przystępujący niewątpliwie posiada interes w uzyskaniu

rozstrzygnięcia na korzyść Zamawiającego.

W ocenie Przystępującego zarzuty podniesione przez Odwołującego są chybione,

a wniesione odwołanie jako bezzasadne winno zostać oddalone w całości.

Przystępujący nie podzielił stanowiska Odwołującego jakoby D.N. - pełnomocnik

Przystępującego ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

był prokurentem zgodnie z art. 109 1 § 1 Kc.

9

Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp: Z postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego wyklucza się wykonawcę, jeżeli urzędującego członka jego organu

zarządzającego lub nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo

komplementariusza w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurenta

prawomocnie skazano za przestępstwo, o którym mowa w pkt 13.

Zgodnie zaś z art. 109 1 § 1 Kc: Prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez

przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które

obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane

z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Faktem jest, że w piśmiennictwie nie jest jednoznaczne, czy pod pojęciem ”rejestru

przedsiębiorców” w rozumieniu art. 109 1 Kc nie mieści się także Centralna Ewidencja

i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Choć wielu autorów (zob. m.in. M.

Hejbudzki, Instytucja prokury, s. 78; Kidyba, Prawo handlowe, 2015, s. 159; K. Kopaczyńska-

Pieczniak, w: Kidyba, Komentarz KC, t.1, 2012, s. 661, Nb 7; M. Wyrwiński, Udzielenie

prokury, s. 28) broni poglądu, że również CEIDG jest rejestrem przedsiębiorców i osoby

fizyczne do niego wpisane mogą udzielić prokury, przeważa jednak pogląd odmienny (tak:

Kodeks cywilny. Tom I. Komentarz, art. 1-449 11 , red. prof. dr hab. Maciej Gutowski, rok

wydania: 2016, wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 1).

Reprezentanci wyżej wymienionego przeważającego poglądu (m.in. D. Wajda,

Prokura, s. 38-39; A. Koronkiewicz, Czy osoba fizyczna, s. 143; M. Pazdan, w:

Pietrzykowski, Komentarz KC, t. i, 2015, s. 444; J. Szwaja, I. Mika, w: Komentarz KSH, t. V,

2015, art. 109 2 , Nb 6; K. Osajda, w: Komentarz KC, t. 1, 2015, art. 109 1 , Nt 15, Legalis), stoją

na stanowisku, że udzielenie prokury przez osobę fizyczną wpisaną do CEIDG jest

wykluczone, m.in. z uwagi na zakaz wykładni synonimicznej (skoro ustawodawca używa

pojęcia ”rejestr przedsiębiorców” w Kodeksie cywilnym oraz ustawie z dnia 20 sierpnia 1997

r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687, z późn. zm.), zwanej dalej:

„KRSU”, to powinny mieć one ten sam zakres pojęciowy).

Jak słusznie wskazuje dr hab. Konrad Osajda w Komentarzu do Kodeksu cywilnego

(rok wydania: 2017, wydawnictwo: C.H.Beck, wydanie: 14): Rejestr przedsiębiorców

prowadzony w systemie informatycznym to jeden z rejestrów działających na podstawie

KRSU. Artykuł 36 KRSU przewiduje katalog podmiotów, które podlegają wpisowi do rejestru.

Zaznaczyć trzeba, że w założeniu rejestr przedsiębiorców miał być zupełny, tzn. miały zostać

zarejestrowane wszystkie podmioty prowadzące działalność gospodarczą bez względu na

ich formę prawną, co zakładało pierwotne brzmienie art. 36 KRSU. Do końca 2003 r.

(początkowo 2001 r.) miały funkcjonować równolegle rejestr przedsiębiorców oraz ewidencja

działalności gospodarczej, po czym podmioty z ewidencji miały zostać wpisane do rejestru.

Od początku takie rozwiązanie budziło wątpliwości teoretyków, a zwłaszcza praktyków.

10

W rezultacie w ustawie z 14.11.2003 r. o zmianie ustawy - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 217, poz. 2125) ustawodawca zdecydował, że ewidencja działalności

gospodarczej dla osób fizycznych prowadzących samodzielną działalność pozostanie.

W konsekwencji jednak automatycznie pozbawiono osoby fizyczne - samodzielnych

przedsiębiorców - możliwości uzyskania wpisu do sądowego rejestru przedsiębiorców. Na

marginesie warto zaznaczyć, że niedawno weszła w życie nowa regulacja ewidencji

działalności gospodarczej (art. 23-39 SwobGospU). Przepisy te miały wyjątkowo długie

vacatio legis. Początkowo powołane przepisy miały wejść w życie 1.10.2008 r., później

ustawą z 10.7.2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz

o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888) przesunięto ten termin na

31.3.2009 r. Po raz kolejny ustawą z 19.12.2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie

działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18,

poz. 97) ustalono ich termin wejścia w życie na 1.7.2011 r., który to termin okazał się

ostateczny. Streszczona historia prac legislacyjnych nad prokurą i rejestrem powoduje

pewne wątpliwości w doktrynie, czy pod pojęciem ”rejestr przedsiębiorców” z art. 109 1 KC nie

można rozumieć także Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej. Wydaje

się, że przemawia przeciwko temu zakaz wykładni synonimicznej, tzn. nadawania różnym

normatywnym sformułowaniom tego samego znaczenia. Skoro ustawodawca raz posługuje

się terminem "rejestr przedsiębiorców", a kiedy indziej „ewidencja działalności gospodarczej”,

to kategorii tych nie należy utożsamiać. Tak również m.in. S. Rudnicki, [w:] Komentarz KC,

ks. 1, 2011, art. 109 8 , J. Szwaja, I. Mika, [w:] Komentarz KSH, t. V, 2008, art. 109 2 , Nb 6; M.

Pazdan, [w:] Pietrzykowski, Komentarz 2011, t. I, art. 109 1 , Nb 15; A. Koronkiewicz, Czy

osoba fizyczna, s. 143. Podobnie D. Wajda, która podkreśla, że ewidencja działalności

gospodarczej nie jest rejestrem o równej wartości i znaczeniu co KRS (zob. D. Wajda,

Prokura, s. 39). (...) Podsumowując przedstawione kryteria regulujące, kto może udzielić

prokury, są to przedsiębiorcy wpisani do rejestru przedsiębiorców, których katalog zawiera

art. 36 KRSU. Największa pozbawiona tego uprawnienia grupa to osoby fizyczne

samodzielnie prowadzące działalność gospodarczą.

Co więcej, zgodnie ze słusznym stanowiskiem prof. dr hab. Krzysztofa

Pietrzykowskiego (Kodeks cywilny. T. I. Komentarz, art. 1-449 10 , rok wydania: 2015,

wydawnictwo: C.H.Beck, wydanie: 8): Wspomniany w art. 109 1 § 1 rejestr przedsiębiorców

oznacza Krajowy Rejestr Sądowy. Przepis art. 36 KrRejSU ustanawia zamknięty krąg

podmiotów podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców. Od 1.1.2004 r. nie należą do

tego kręgu osoby fizyczne będące przedsiębiorcami. Wspomniany wyżej stan prawny

praktycznie uniemożliwia korzystanie przez przedsiębiorców będących osobami fizycznymi

z możliwości posługiwania się instytucją prokury. Wprawdzie przepisy art. 25 ust. 1 pkt 11

SwDzGospU stwarzają możliwość ujawnienia w Centralnej Ewidencji i Informacji

11

o Działalności Gospodarczej pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia spraw

przedsiębiorcy, o ile przedsiębiorca udzielił ogólnego pełnomocnictwa, jest jednak wysoce

wątpliwe - przy obecnym brzmieniu art. 109 1 § 1 - czy może to być (choć taką możliwość

należałoby stworzyć) prokurent. (...) Do KC nie przejęto z KH (art. 66-67) specyficznej

instytucji pełnomocnictwa handlowego. (...) W KSH zamieszczono wyraźne przepisy

dotyczące udzielenia prokury. Przepis art. 41 § 1 KSH, dotyczący spółki jawnej, odpowiednio

stosowany także do innych osobowych spółek handlowych, na ”ustanowienie” (udzielenie)

prokury wymaga zgody wszystkich wspólników mających prawo prowadzenia spraw spółki.

W myśl art. 208 § 6 oraz art. 371 § 4 KSH, ”powołanie” prokurenta w spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością i w spółce akcyjnej wymaga zgody wszystkich członków zarządu.

Co istotne również między pojęciami pełnomocnictwa i prokury zachodzi stosunek

nadrzędności, w tym sensie, że każda prokura jest pełnomocnictwem, ale nie każde

pełnomocnictwo jest prokurą, ponieważ prawo polskie przewiduje również inne

postacie pełnomocnictwa (J. Szwaja, w: Sołtysiński, Szajkowski, Szumański, Szwaja,

Komentarz KSH, t. 5, 2004, s. 466, Nb 12; tak też J. Strzebinczyk, w: Gniewek,

Machnikowski, Komentarz KC, 2013, Nb 1 i 2 do art. 109 1 ; M. Pazdan, Przedstawicielstwo,

w: System PrPryw, t. 2, 2008, s. 534 i 535, Nb 222-225).

Jak słusznie wskazuje dr Roman Uliasz (Komentarz do art. 109( 1 ) Kodeksu

cywilnego, stan prawny 2010.09.06, LEX): Prokury nie mogą udzielić osoby fizyczne, nawet

jeżeli posiadają status przedsiębiorcy. Wbrew pierwotnemu założeniu ustawodawcy, osoby

te nie podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców, ale do ewidencji działalności

gospodarczej, przez co nie spełniają jednego z warunków co do możliwości udzielenia

prokury. Nie jest także dopuszczalne udzielenie prokury przez jednoosobowych

przedsiębiorców działających wspólnie w formie spółki cywilnej. Pewne wątpliwości odnośnie

do dopuszczalności udzielenia prokury przez przedsiębiorców będących osobami fizycznymi

może jednak wzbudzać art. 109 7 § 4 k.c. Przepis ten stanowi, że śmierć przedsiębiorcy ani

utrata przez niego zdolności do czynności prawnych nie powoduje wygaśnięcia prokury.

Bezsporne jest, że takie zdarzenia prawne, jak śmierć czy utrata zdolności do czynności

prawnych mogą dotyczyć tylko i wyłącznie przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną.

Ustawodawca, stanowiąc, że zdarzenia te nie powodują wygaśnięcia prokury, zdaje się

wychodzić z założenia, że przedsiębiorca będący osobą fizyczną może być reprezentowany

przez prokurenta. Takie też stanowisko reprezentują niektórzy autorzy (A. Kidyba, Nowe

rozwiązania..., s. 95 i n.; M. Wyrwiński, Udzielenie prokury..., s. 22 i n.; U. Promińska (w:)

Kodeks cywilny..., s. 995 i n.). Wydaje się jednak, że de lege lata trudno mówić

o dopuszczalności udzielenia prokury przez przedsiębiorców będących osobami fizycznymi,

choć należy zauważyć, że brak jest argumentów celowościowych, przemawiających

przeciwko takiej dopuszczalności. Jak najbardziej zasadne byłoby, aby osoby fizyczne, o ile

12

prowadzą działalność gospodarczą, mogły być reprezentowane przez prokurenta, jednak do

tego konieczna byłaby odpowiednia ingerencja ustawodawcy, który jednoznacznie

wskazałby, że przedsiębiorca będący osobą fizyczną może udzielić prokury, a nie tylko

„przedsiębiorca podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców" (por. w tej

kwestii szerokie rozważania j. Grykiela, Powstanie prokury..., s. 150 i n.).

Również orzecznictwo sądowe wyklucza stanowisko prezentowane w niniejszej

sprawie przez Odwołującego. Mianowicie Wojewódzki Sąd Administracyjny z siedzibą

w Lublinie w wyroku z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt: III SA/Lu 101/11 (opubl.: Legalis)

stwierdził: Nie można utożsamiać pojęcia ewidencji działalności gospodarczej z rejestrem

przedsiębiorców prowadzonym w oparciu o ustawę z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym

Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.). To, że osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą są przedsiębiorcami w rozumieniu zarówno ustawy

z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 182,

poz. 1228), jak i przepisów Kodeksu cywilnego, nie oznacza, iż w sytuacji, kiedy osoby te

podlegają obowiązkowi wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, organ prowadzący tę

ewidencję ma obowiązek ujawnić w niej, zamieszczając stosowny wpis, udzielenie prokury.

Obowiązku wpisu prokury do ewidencji działalności gospodarczej nie można domniemywać

w drodze interpretacji przepisów Kc.

Mając na uwadze powyższe uzasadnionym jest wniosek, że D.N. - pełnomocnik

Przystępującego ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

nie jest prokurentem zgodnie z art. 109 1 § 1 Kc. Tym samym wszystkie zarzuty

Odwołującego podniesione w odwołaniu z dnia 31 grudnia 2016 r. nie zasługują na

uwzględnienie. Nie było także w związku z powyższym po stronie Zamawiającego potrzeby

wyjaśniania, czy wyrok dotyczący pana D.N. jest prawomocny.

Na marginesie tylko dodatkowo należy wskazać, że pan D.N. w żaden sposób nie

brał udziału w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

W tym stanie rzeczy Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania w całości.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje.

Na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron i wykonawcy zgłaszającego

przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, w obecności

odwołującego i wykonawcy zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego,

Izba uznała, że Wykonawca B.N. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.W. „K.”

B.N. z siedzibą w M.u, wobec skutecznego przystąpienia do postępowania odwoławczego po

13

stronie zamawiającego, stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego zgodnie z art.

185 ust. 2 i 3 ustawy Pzp, zwanym dalej też „Wykonawca B.N.” lub „Wykonawca”.

Izba nie stwierdziła podstaw do odrzucenia odwołania na podstawie art. 189 ust. 2

ustawy Pzp, rozpoznała odwołanie na rozprawie (ust. 4 i 5 tego artykułu).

Odwołujący spełnia przesłanki uprawniające go do wniesienia odwołania, złożył ofertę

na zaskarżone części zamówienia uzyskując drugą lokatę w rankingu ofert (dwie oferty

złożone w postępowaniu), tym samym wyraził zainteresowanie uzyskaniem zamówienia,

zatem wykazanie naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, skutkuje możliwością

poniesienia szkody, o której stanowi art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Po rozpoznaniu odwołania w granicach przedstawionych w nim zarzutów zgodnie

z art. 192 ust. 7 ustawy, Izba uznała, że odwołanie podlega oddaleniu.

Przedmiotem sporu jest wybór jako najkorzystniejszej oferty Wykonawcy B.N. w

częściach zamówienia 1, 2, 4, 5, 6, 7, w sytuacji wyboru oferty odwołującego jako

najkorzystniejszej tylko w częściach 3 i 8 zamówienia.

Zarzuty naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp i Kc przez: (1) zarzut

zaniechania wykluczenia Wykonawcy B.N. z postępowania z powodu prawomocnego

skazania pełnomocnika tego Wykonawcy za przestępstwo, o którym stanowi art. 24 ust. 1

pkt 13 ustawy Pzp, jako prokurenta w rozumieniu art. 109 1 Kc, na podstawie art. 24 ust. 1 pkt

12 oraz pkt 14 w zw. z pkt 13 oraz ust. 7 i 8 ustawy Pzp, w związku z art. 14 ustawy Pzp i art.

109 1 Kc; (2) zarzut zaniechania wykluczenia Wykonawcy z postępowania na podstawie art.

24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp z powodu przedstawienia nieprawdziwych informacji i zatajenia

faktu karalności prokurenta w oświadczeniu złożonym wraz z ofertą;

(3) zarzut naruszenia art. 91 (bez konkretyzacji przepisu) w zw. z art. 2 pkt 5 oraz art. 24 ust.

4 ustawy Pzp przez wybór oferty niezgodnie z kryteriami opisanymi w SIWZ, która nie jest

ofertą najkorzystniejszą i powinna być traktowana jak odrzucona

– nie zostały potwierdzone jako zasadne.

Ad 1. Naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 12 oraz pkt 14 w zw. z pkt 13 oraz ust. 7 i 8, w zw.

z art. 14 ustawy Pzp i art. 109 1 § 1 Kc, ze względu na zaniechanie wykluczenia Wykonawcy

B.N. we wszystkich częściach postępowania, mimo że wobec osoby będącej prokurentem

zachodzą przesłanki wykluczenia ze względu na popełnienie przestępstwa,

o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 13, co zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu, a okres zatarcia czynu nie upłynął, nie przedstawiając jednocześnie dowodów,

o których mowa w art. 24 (popr. Izby) ust. 8.

Wskazane przepisy prawne stanowią:

14

1. Art. 24:

1) ust. 1 Pzp: Z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się: pkt 12) wykonawcę,

który nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu lub nie został

zaproszony do negocjacji lub złożenia ofert wstępnych albo ofert, lub nie wykazał braku

podstaw wykluczenia; pkt 14) wykonawcę, jeżeli urzędującego członka jego organu

zarządzającego lub nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo

komplementariusza w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurenta

prawomocnie skazano za przestępstwo, o którym mowa w pkt 13; pkt 13) wymienia

przestępstwa, za których skazanie prawomocnym wyrokiem wykonawcy będącego

osobą fizyczną następuje wykluczenie z postępowania;

2) ust. 7 wskazuje okresy, przed których upływem od dnia zdarzenia występuje obowiązek

wykluczenia wykonawcy z postępowania;

3) ust. 8 wskazuje – odnośnie do niektórych przestępstw – na możliwość przedstawienia

dowodów na to, że podjęte przez wykonawcę środki są wystarczające do wykazania

jego rzetelności, w szczególności udowodnienie naprawienia szkody wyrządzonej

przestępstwem lub przestępstwem skarbowym, zadośćuczynienie pieniężne za doznaną

krzywdę lub naprawienie szkody, wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego oraz

współpracę z organami ścigania oraz podjęcie konkretnych środków technicznych,

organizacyjnych i kadrowych, które są odpowiednie dla zapobiegania dalszym

przestępstwom lub przestępstwom skarbowym lub nieprawidłowemu postępowaniu

wykonawcy.

2. Art. 14 ust. 1 Pzp stanowi, że do czynności podejmowanych przez zamawiającego

i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia stosuje się przepisy ustawy

Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy (Pzp) nie stanowią inaczej.

3. Art. 109 1 § 1 Kodeksu cywilnego – stosowany w zw. z art. 14 ustawy Pzp – stanowi, że

prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego

obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do

czynności i są związane z prowadzeniem sądowych pozasądowych, jakie

przedsiębiorstwa.

W stanie faktycznym sprawy Wykonawca B.N., której oferta została wybrana w 6.

częściach zamówienia jako najkorzystniejsza, jest przedsiębiorcą będącym osobą fizyczną

wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej R.P. (CEIDG), z

ustanowionym pełnomocnikiem przedsiębiorcy – w osobie D.N., z zakresem

pełnomocnictwa: „podpisywanie umów przetargowych”. Czynności objęte pełnomocnictwem

w zakresie CEIDG, to: „-zmiana wpisu, -wpis informacji

o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, -wpis informacji o wznowieniu

15

wykonywania działalności gospodarczej, -wniosek o wykreślenie wpisu w CEIDG,

-prowadzenie spraw za pośrednictwem punktu kontaktowego.”

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, z późn. zm.), przedsiębiorca może podjąć

działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do CEIDG albo po uzyskaniu wpisu

do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przepis ust. 2 stanowi, że

wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.

W art. 25 ust. 1 tej ustawy wskazano, że wpisowi do CEIDG podlegają dane

pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, wraz ze wskazaniem

zakresu spraw, które obejmuje dane pełnomocnictwo, o ile przedsiębiorca udzielił

pełnomocnictwa i zgłosił informację o jego udzieleniu we wniosku o wpis do CEIDG.

Z powyższego wynika, że przedsiębiorca będący osobą fizyczną podejmujący

działalność gospodarczą podlega obligatoryjnemu wpisowi do CEIDG. Natomiast dane

pełnomocnika mogą być wpisane do CEIDG, o ile przedsiębiorca udzielający

pełnomocnictwa zgłosił informację o jego udzieleniu we wniosku o wpis do CEIDG. Zatem,

przedsiębiorca udzielając pełnomocnictwa może nie zgłosić danych pełnomocnika

i informacji o udzielonym pełnomocnictwie we wniosku o wpis do ewidencji i wówczas dane

takiego pełnomocnika mimo pełnomocnictwa, nie będą wpisane do ewidencji. Stąd wpis

danych pełnomocnika w ewidencji ma charakter informacyjny, natomiast podstawę

umocowania pełnomocnika stanowi pełnomocnictwo udzielone przez przedsiębiorcę.

Informacja o pełnomocniku przedsiębiorcy – Dariuszu Nowickim upoważnionym „do

podpisywania umów przetargowych” oraz do czynności rejestrowych przedsiębiorcy

w ewidencji, zamieszczona w CEIDG, nie stanowi potwierdzenia, ani podstawy do

wywiedzenia wniosku, że pełnomocnik jest prokurentem przedsiębiorcy w rozumieniu art.

109 1 § 1 Kc.

Prokura, o której stanowi przepis art. 109 1 Kc, jest szczególnym rodzajem

wyspecjalizowanego pełnomocnictwa przeznaczonego dla ściśle określonego rodzaju

stosunków prawnych. O wyodrębnieniu prokury z przepisów o pełnomocnictwie

zadecydowały jej szczególne cechy: ograniczony zakres zastosowania do czynności

sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa oraz możliwość jej

ustanowienia tylko przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru

przedsiębiorców (Komentarz do Kodeksu cywilnego, Księga pierwsza, Część ogólna,

Stanisław Dmowski, Stanisław Rudnicki, wydanie 9, str. 473).

Przepis art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.

U. z 2016 r. poz. 687, z późn. zm.), zwanym dalej „Rejestrem” (zgodnie art. 1 ust. 1 tej

16

ustawy) stanowi: Rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek

uzyskania wpisu do tego Rejestru.

Wykaz podmiotów objętych Rejestrem przedsiębiorców został zamieszczony w art.

36 ustawy o KRS, stanowiącym, że przepisy o Rejestrze przedsiębiorców stosuje się do

następujących podmiotów: 2) spółek jawnych; 2a) europejskich zgrupowań interesów

gospodarczych; 3) spółek partnerskich; 4) spółek komandytowych; 5) spółek komandytowo-

akcyjnych; 6) spółek z ograniczoną odpowiedzialnością; 7) spółek akcyjnych; 7a) spółek

europejskich; 8) spółdzielni; 8a) spółdzielni europejskich; 9) przedsiębiorstw państwowych;

10) instytutów badawczych; 11) przedsiębiorców określonych w przepisach o zasadach

prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej w zakresie

drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne, zwane dalej

„przedsiębiorstwami zagranicznymi”; 12) towarzystw ubezpieczeń wzajemnych; 12a)

towarzystw reasekuracji wzajemnej; 13) innych osób prawnych, jeżeli wykonują działalność

gospodarczą i podlegają obowiązkowi wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2;

14) oddziałów przedsiębiorców zagranicznych działających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej; 15) głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń; 16) głównych

oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji; 17) instytucji gospodarki budżetowej.

W zamkniętym katalogu podmiotów, do których stosuje się przepisy o Rejestrze

przedsiębiorców, nie wymieniono przedsiębiorców będących osobami fizycznymi,

podlegających z mocy art. 14 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wpisowi

do ewidencji działalności gospodarczej (CEIDG).

Nie ma podstaw w przywołanych wyżej przepisach ustaw – o działalności

gospodarczej i KRS, by uznać na podstawie spornych poglądów w doktrynie, że

pełnomocnik osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, upoważniony do

wskazanych w informacji spraw – podpisywania umów przetargowych i czynności

rejestrowych w zakresie CEIDG – jest prokurentem w rozumieniu art. 109 1 Kc.

Obowiązek wykluczenia wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt

12 ustawy Pzp jako wykonawcy, który nie wykazał braku podstaw do wykluczenia w związku

ze skazaniem za przestępstwo wymienione w pkt 13 ust. 1 art. 24 ustawy, dotyczy

wykonawcy będącego osobą fizyczną skazanego za przestępstwo. Z kolei przepis art. 24

ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp dotyczy wykluczenia wykonawcy, jeżeli urzędującego członka jego

organu zarządzającego lub nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub partnerskiej

albo komplementariusza w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurenta

prawomocnie skazano za przestępstwo, o którym mowa w pkt 13. Jak wyżej wykazano brak

jest przesłanek do zakwalifikowania pełnomocnika D.N. jako prokurenta wykonawcy, o

którym stanowi pkt 14. Poza ustaleniem, że pełnomocnik nie jest prokurentem w rozumieniu

przepisu art. 109 1 Kc, to dodatkowo zestawienie przepisów pkt 13 i 14 jednoznacznie

17

wskazuje, że przesłanki wykluczenia wymienione w pkt 13 dotyczą wykonawcy będącego

osobą fizyczną skazanego za przestępstwo, o którym mowa w tym punkcie, natomiast z pkt

14 wynikają przesłanki wykluczenia wykonawcy skazanego za przestępstwo, o którym mowa

w pkt 13, funkcjonującego w formie prawnej, w której występują: urzędujący członek organu

zarządzającego lub nadzorczego, wspólnik spółki

w spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w spółce komandytowej lub

komandytowo-akcyjnej lub prokurent.

Przedstawione w uzasadnieniu odwołania stanowisko, że: Wykładnia powyższa

oparta na językowej interpretacji przepisu odpowiada wykładni autentycznej przedstawionej

w uzasadnieniu do nowelizacji Kodeksu cywilnego z 14 lutego 2003 r. wskazującym, że -

Projekt rezygnuje z formuły, zgodnie z którą prokury może udzielić tylko spółka handlowa,

przyjmując - w art. 109 1 § 1 - że prokurentów mogą powoływać przedsiębiorcy podlegający

obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, zgodne jest ze stanowiskiem Izby –

prokurentów mogą powoływać przedsiębiorcy podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru

przedsiębiorców, natomiast nie mogą przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi

podlegający obowiązkowi wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

Ad 2. Naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp ze względu na zaniechanie

wykluczenia Wykonawcy B.N., mimo że wykonawca ten przedstawił nieprawdziwe informacje

i zataił fakt konieczności wykluczenia z postępowania pomijając fakt karalności prokurenta w

oświadczeniu złożonym wraz z ofertą.

Przepis art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp stanowi: z postępowania o udzielenie

zamówienia wyklucza się wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego

niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że nie

podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub obiektywne

i niedyskryminacyjne kryteria, zwane dalej „kryteriami selekcji”, lub który zataił te informacje

lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów.

W dokumencie złożonym z ofertą - JEDZ Część III: Podstawy wykluczenia.

A: Podstawy związane z wyrokami skazującymi za przestępstwo. Podstawy związane

z wyrokami skazującymi za przestępstwo na podstawie przepisów krajowych stanowiących

wdrożenie podstaw określonych w art. 57 ust. 1 wspomnianej dyrektywy:

Na pytanie: Czy w stosunku do samego wykonawcy bądź jakiejkolwiek osoby będącej

członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych wykonawcy, lub

posiadającej w przedsiębiorstwie wykonawcy uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia

decyzyjne lub kontrolne, wydany został prawomocny wyrok z jednego z wyżej wymienionych

18

powodów, orzeczeniem sprzed najwyżej pięciu lat lub w którym okres wykluczenia określony

bezpośrednio w wyroku nadal obowiązuje?, Wykonawca B.N. odpowiedział „Nie”,

zaznaczając odpowiedź następująco: „[] Tak [x] Nie”.

Odwołujący powołał się w odwołaniu na art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii

Europejskiej - Moc wiążąca rozporządzeń, dyrektyw, decyzji, zaleceń i opinii – wskazujący

moc wiążącą Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014

r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, Artykuł 57 -

Podstawy wykluczenia, ust. 1 podany we wskazanej wyżej części III A dokumentu JEDZ,

o treści: 1. Instytucje zamawiające wykluczają danego wykonawcę z udziału w postępowaniu

o udzielenie zamówienia, gdy stwierdzą – po weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z art. 59,

60 oraz 61 – lub gdy w inny sposób zdobyły informację, że w stosunku do tego wykonawcy

wydany został prawomocny wyrok z powodu dopuszczenia się jednego z następujących

czynów: opisanych w punktach oznaczonych literami: a) - f).

Dalsza część ust. 1 brzmi: Obowiązek wykluczenia wykonawcy ma zastosowanie również

w przypadku, gdy osoba skazana prawomocnym wyrokiem jest członkiem organów

administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych tego wykonawcy lub posiada w tych

organach uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub kontrolne.

Zarzut – przedstawienia nieprawdziwych informacji i zatajenia faktu konieczności

wykluczenia z postępowania pomijając fakt karalności prokurenta w oświadczeniu złożonym

wraz z ofertą – dotyczy wpisania w dokumencie JEDZ odpowiedzi przeczącej (Nie), przez co

Wykonawca B.N. zaprzeczyła skazaniu – jakiejkolwiek osoby będącej członkiem organów

administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych wykonawcy, lub posiadającej

w przedsiębiorstwie wykonawcy uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub

kontrolne, wydany został prawomocny wyrok z jednego z wyżej wymienionych powodów,

orzeczeniem sprzed najwyżej pięciu lat lub w którym okres wykluczenia określony

bezpośrednio w wyroku nadal obowiązuje.

Odwołujący utrzymywał, że pełnomocnik D.N. jest tą osobą – jak wskazał

w odwołaniu zarzut (2) prokurentem, w uzasadnieniu odwołania (str. 5 drugi akapit od góry)

pełnomocnikiem przedsiębiorcy – która posiada uprawnienia do reprezentowania wykonawcy

w rozumieniu opisu zamieszczonego w polu 3 Część III A dokumentu JEDZ.

Izba nie podzieliła stanowiska odwołującego, gdyż obowiązek wskazania

skazania przez osoby skazanej prawomocnego odpowiedź twierdzącą dotyczy

prawomocnym wyrokiem będącej członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub

nadzorczych wykonawcy lub posiadającej w tych organach uprawnienia do reprezentowania,

uprawnienia decyzyjne lub kontrolne.

19

Z postępowania dowodowego przeprowadzonego w toku rozprawy wynika, że

pełnomocnik Wykonawcy nie jest członkiem organów przedsiębiorcy będącego osobą

fizyczną, nie posiada też uprawnień do reprezentowania w takich organach.

Pełnomocnictwo ze wskazanym w ewidencji działalności gospodarczej zakresem, nie

stanowi uprawnienia do reprezentowania w organach administracyjnych, zarządzających lub

nadzorczych wykonawcy.

Na podstawie powyższego Izba uznała, że odpowiedzi „Nie” w trzecim polu Części III

A dokumentu JEDZ (str. 6), nie można zakwalifikować jako przedstawienie nieprawdziwych

informacji i zatajenie faktu konieczności wykluczenia z postępowania przez pominięcie faktu

karalności prokurenta.

Ad 3. Naruszenie art. 91 w zw. z art. 2 pkt 5 oraz art. 24 ust. 4 ustawy Pzp,

polegające na wyborze oferty niezgodnie z kryteriami opisanymi w SIWZ. Zamawiający

wybrał ofertę, która nie jest najkorzystniejszą i powinna być traktowana jak odrzucona.

Przepis art. 2 ustawy Pzp stanowi: Ilekroć w ustawie jest mowa o: 5)

najkorzystniejszej ofercie – należy przez to rozumieć ofertę: a) która przedstawia

najkorzystniejszy bilans ceny lub K.tu i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu

zamówienia publicznego w szczególności w przypadku zamówień w zakresie działalności

twórczej lub naukowej, których przedmiotu nie można z góry opisać w sposób jednoznaczny

i wyczerpujący lub która najlepiej spełnia kryteria inne niż cena lub K.t, gdy cena lub K.t jest

stała albo b) z najniższą ceną lub K.tem, gdy jedynym kryterium oceny jest cena lub K.t.

Przepis art. 91 ust. 1 Pzp stanowi: Zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na

podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Z kolei art. 24 ust. 4 ustawy wskazuje następująco: Ofertę wykonawcy wykluczonego

uznaje się za odrzuconą.

Odwołujący nie przedstawił w odwołaniu uzasadnienia zarzutu, nie wykazał

niezgodnego wyboru oferty z kryteriami oceny ofert. Skoro wykonawca nie podlega

wykluczeniu, brak jest podstaw do uznania jego oferty za odrzuconą.

Mając na uwadze powyższe, Izba oddaliła odwołanie na podstawie art. 192 ust. 1

ustawy Pzp.

O K.tach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9

i 10 ustawy Pzp stosownie do jego wyniku, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia

20

Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania oraz rodzajów K.tów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich

rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).

Izba zaliczyła do K.tów postępowania odwoławczego wpis uiszczony przez

odwołującego w kwocie 15 000 zł.

Przewodniczący: …………………………

Członkowie: ………………………..

……………………......

21