§ 3.

1. Do oceny, o której mowa w art. 24 ust. 3a i 3b, stosuje się pięciostopniową skalę ocen, o której mowa w art. 24 ust. 4 ustawy. 2. Na podstawie średniej arytmetycznej ocen cząstkowych, zwanej dalej „średnią ocen”, wystawia się ogólną ocenę opiniowanego funkcjonariusza: 1) wzorową – jeżeli średnia ocen wynosi od 5,60 do 6,00; 2) bardzo dobrą – jeżeli średnia ocen wynosi od 4,60 do 5,59; 3) dobrą – jeżeli średnia ocen wynosi od 3,60 do 4,59; 4) dostateczną – jeżeli średnia ocen wynosi od 2,60 do 3,59; 5) niedostateczną – jeżeli średnia ocen wynosi od 2,00 do 2,59. 3. Wystawienie ogólnej oceny niedostatecznej skutkuje wydaniem negatywnej opinii służbowej o opiniowanym funkcjonariuszu oraz stwierdzeniem w niej jego nieprzydatności do służby lub nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym w okresie służby przygotowawczej albo niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym w czasie służby stałej lub niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej. 4. Ocena ogólna wymaga pisemnego uzasadnienia, w którym zawiera się ocenę realizacji zadań służbowych i przygotowania zawodowego oraz posiadanych predyspozycji, ustalenie przydatności do służby lub na zajmowanym stanowisku, ocenę wywiązywania się z obowiązków służbowych. 5. Przy ocenie niedostatecznej w uzasadnieniu wskazuje się konkretne uchybienia w sposobie pełnienia służby przez funkcjonariusza.