Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27 października 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Komunikacja i zarządzanie międzykulturowe w środowisku wielokulturowym" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji
MP 2023 poz. 1246 · ELI MP/2023/1246
- Data ogłoszenia
- 17 listopada 2023
- Data podpisania
- 27 października 2023
- Status
- bez statusu
- Organ wydający
- MIN. ROZWOJU I TECHNOLOGII
- Słowa kluczowe
- kwalifikacje
Treść
OBWIESZCZENIE MINISTRA ROZWOJU I TECHNOLOGII1) z dnia 27 października 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Komunikacja i zarządzanie międzykulturowe w środowisku wielokulturowym” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 226 oraz z 2023 r. poz. 2005) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Komunikacja i zarządzanie międzykulturowe w środowisku wielokulturowym” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Minister Rozwoju i Technologii: W. Buda 1) Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).
Załącznik do obwieszczenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27 października 2023 r. (M.P. poz. 1246) INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „KOMUNIKACJA I ZARZĄDZANIE MIĘDZYKULTUROWE W ŚRODOWISKU WIELOKULTUROWYM” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI 1. Nazwa kwalifikacji rynkowej Komunikacja i zarządzanie międzykulturowe w środowisku wielokulturowym 2. Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej Certyfikat 3. Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej i warunki przedłużenia jego ważności Certyfikat jest ważny przez 5 lat. W celu przedłużenia ważności certyfikatu należy przedstawić dokumenty potwierdzające wykonywanie czynności z zakresu komunikacji i zarządzania w środowisku wielokulturowym przez co najmniej 2 lata w trakcie 5 lat poprzedzających datę wygaśnięcia certyfikatu. 4. Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej 6 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji 5. Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się Osoba, która posiada kwalifikację rynkową „Komunikacja i zarządzanie międzykulturowe w środowisku wielokulturowym”, komunikuje się i zarządza w środowisku wielokulturowym, w tym między innymi planuje pracę zespołu w środowisku wielokulturowym, monitoruje stopień realizacji zadań, zarządza motywacją, komunikacją międzykulturową, buduje zespół w środowisku wielokulturowym, a także przeciwdziała zakłóceniom płynności funkcjonowania zespołu w środowisku wielokulturowym oraz tworzy inkluzywne środowisko pracy. Wyszukuje dane dotyczące różnorodnych kultur i wykorzystuje pozyskane informacje w tworzeniu długofalowych planów i strategii budowania zespołu wielokulturowego. Samodzielnie opracowuje plan strategiczny dla zespołu komunikującego się i zarządzanego w środowisku wielokulturowym. Zarządza różnorodnością na poziomie strategicznym i operacyjnym. Wykonując swoje zadania, posługuje się wiedzą na temat tożsamości kulturowej i zróżnicowania kulturowego oraz trendów rozwojowych w dziedzinie komunikacji i zarządzania w środowisku wielokulturowym.
| Zestaw 1. Świadomość międzykulturowa | |
| Poszczególne efekty uczenia się | Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia |
| Posługuje się wiedzą na temat tożsamości kulturowej oraz zróżnicowania kulturowego | – definiuje w ujęciu prakseologicznym i antropologicznym pojęcia: „kultura”, „zróżnico- wanie kulturowe”, „tożsamość kulturowa”, – charakteryzuje czynniki zróżnicowania kulturowego, – rozrysowuje mapę kultury w odniesieniu do siebie. |
| Stosuje model typów kultur według Richarda Gestelanda w zarządzaniu zespołem w środowisku wielokulturowym | – wskazuje, do którego typu kultury w danym zakresie należy członek zespołu wielokultu- rowego z uwzględnieniem wskaźników: nastawienie do partnera lub transakcji, ceremo- nialność lub nieceremonialność, czas liniowy lub płynny, ekspresyjność lub wycofanie, – identyfikuje typy kulturowe w odniesieniu do zaobserwowanego zachowania, – formułuje wnioski dotyczące prowadzonej identyfikacji typów kulturowych, – tworzy rekomendacje na temat swojej współpracy z przedstawicielami danego typu kultury. |
| Przeprowadza analizę potrzeb zespołowych w zakresie komunikacji i zarządzania w środowisku wielokulturowym | – przeprowadza analizę danych i wskaźników potrzeb zespołowych na podstawie modelu Hofstede albo w przypadku braku danych w tym modelu danych w oparciu o dane i wskaźniki odnoszące się do pokrewnych kultur, – przeprowadza analizę ogólnodostępnych danych pochodzących z modelu „Mapa Kultu- rowa” Erin Meyer, – opracowuje wyniki analizy potrzeb zespołowych. |
| Zestaw 2. Kompetencje międzykulturowe | |
| Poszczególne efekty uczenia się | Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia |
| Uwzględnia zróżnicowanie kulturowe w środowisku wielokulturowym | – uwzględnia czynniki wpływające na świadomość kulturową w schemacie zarządzania ze- społem w środowisku wielokulturowym, – stosuje w zarządzaniu zasobami ludzkimi profile zniekształceń etnocentrycznych i kultu- rowe filtry zniekształceń poznawczych. |
| Zapobiega zakłóceniom w funkcjonowaniu w środowisku wielokulturowym | – charakteryzuje zjawiska zakłócające funkcjonowanie zespołu w środowisku wielokultu- rowym, m.in. stereotypy, autostereotypy, uprzedzenia i etnocentryzm, – omawia sposoby przeciwdziałania występowaniu stereotypów, – analizuje sytuacje związane z dyskryminacją w zespole w środowisku wielokulturowym, – tworzy uzupełniającą strategię zarządzania zespołem w środowisku wielokulturowym niwe- lującą deficyty wynikające ze „ślepoty kulturowej” i kulturowych błędów atrybucyjnych. |
| Zestaw 3. Komunikacja międzykulturowa | |
| Poszczególne efekty uczenia się | Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia |
| Zarządza komunikacją międzykulturową | – diagnozuje przeszkody w komunikacji międzykulturowej w negocjacjach, mediacjach, komunikacji werbalnej i niewerbalnej, – tworzy plan naprawczy w przypadku utrudnionej komunikacji międzykulturowej. |
| Zarządza szokiem kulturowym | – definiuje w ujęciu prakseologicznym i psychologicznym pojęcie „szok kulturowy”, – omawia etapy szoku kulturowego, – charakteryzuje etapy radzenia sobie z szokiem kulturowym, – wskazuje organy, osoby i specjalistów, do których należy skierować osobę borykającą się z szokiem kulturowym, – proponuje działania służące zredukowaniu skutków szoku kulturowego. |
| Komunikuje się międzykulturowo | – interpretuje międzykulturowe komunikaty werbalne i niewerbalne, – tworzy teksty i komunikaty dla zespołu komunikującego się w środowisku wielokulturowym, – stosuje style komunikacyjne i negocjacyjne charakterystyczne dla różnych kultur, – implementuje wiedzę o poziomach procesu komunikowania w komunikacji i zarządzaniu zespołem w środowisku wielokulturowym, – stosuje wiedzę o komunikacji interpersonalnej i instytucjonalnej w zarządzaniu zespołem w środowisku wielokulturowym, – udziela informacji zwrotnej zgodnie z praktyką działania zespołu w środowisku wielokul- turowym, – stosuje wiedzę odnoszącą się do języka władzy w komunikacji międzykulturowej, – stosuje w komunikacji wiedzę o kinezjetyce (mowa ciała, mimika, gestykulacja, ruchy ciała, spojrzenie), parajęzyku (ton, barwa, wysokość, natężenie głosu), świadomej samo- prezentacji, proksemice w zarządzaniu zespołem w środowisku wielokulturowym (dys- tans interpersonalny, relacje przestrzenne między ludźmi), chronemice w zarządzaniu ze- społem w środowisku wielokulturowym (czas jako sygnał komunikacyjny, kulturowe filozofie czasu), płci i roli płci w danej kulturze w zarządzaniu zespołem w środowisku wielokulturowym. |
| Zestaw 4. Zarządzanie zespołem w środowisku wielokulturowym | |
| Poszczególne efekty uczenia się | Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia |
| Buduje zespół w środowisku wielokulturowym | – wskazuje etapy tworzenia zespołu w środowisku wielokulturowym, – stosuje wiedzę o zróżnicowaniu kulturowym w procesie tworzenia synergicznie działają- cego zespołu w środowisku wielokulturowym, – przygotowuje plan wprowadzenia do zespołu (ang. onboarding) i adaptacji członka ze- społu w środowisku wielokulturowym, – wskazuje sposoby angażowania w pracę zespołową członków zespołu w środowisku wielo- kulturowym. |
| Planuje pracę zespołu w środowisku wielokulturowym | – planuje zadania, podział pracy oraz czas pracy w zespole w środowisku wielokulturo- wym, – tworzy dla zespołu długoterminowy plan zarządzania wielokulturowością w środowisku wielokulturowym. |
| Zarządza pracą i motywacją zespołu w środowisku wielokulturowym | – wykorzystuje style zarządzania charakterystyczne dla poszczególnych kultur, – stosuje style i modele motywacyjne w zespole w środowisku wielokulturowym, – wskazuje techniki i środki monitorowania stopnia realizacji zadań w zespole w środowi- sku wielokulturowym, – zarządza czasem i procesem realizacji zadań w zespole w środowisku wielokulturowym. |
| Tworzy inkluzywne środowisko pracy dla zespołu w środowisku wielokulturowym | – diagnozuje problemy w komunikacji grupowej i w zarządzaniu grupą, odnosząc się do badań J. Berry’ego i P. Boskiego nad makrospołecznymi wariantami relacji między- grupowych i reakcji jednostek z mniejszościowych grup etnokulturowych, – stosuje praktyczne modele zmiany wg J. Berry’ego i P. Boskiego w efekcie oddziaływa- nia na stereotyp w zespole w środowisku wielokulturowym, – wskazuje sposoby reagowania na szkodliwe zjawiska w środowisku pracy dla zespołu, m.in. dyskryminację, uprzedzenia i mikrouprzedzenia, molestowanie i wykorzystanie seksualne, mobbing, bullying, – tworzy długofalowe plany antydyskryminacyjne w środowisku pracy dla zespołu pracu- jącego w środowisku wielokulturowym. |
| Tworzy strategię zarządzania zespołem w środowisku wielokulturowym | – przeprowadza analizę SWOT zespołu w określonym środowisku wielokulturowym, – przygotowuje strategię zarządzania zespołem w środowisku wielokulturowym, – wprowadza konieczne korekty do strategii zarządzania zespołem w środowisku wielo- kulturowym. |
6. Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację 1. Metody walidacji Do weryfikacji efektów uczenia się stosuje się następujące metody: – analizę dowodów i deklaracji, – test teoretyczny, – obserwację w warunkach symulowanych, – wywiad swobodny. Weryfikacja efektów uczenia się składa się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej. W części teoretycznej wykorzystuje się test teoretyczny. Pozytywny wynik z części teoretycznej jest warunkiem przystąpienia do części praktycznej. W części praktycznej stosuje się metodę obserwacji w warunkach symulowanych uzupełnioną wywiadem swobodnym lub analizę dowodów i deklaracji uzupełnioną wywiadem swobodnym. 2. Zasoby kadrowe W skład komisji walidacyjnej wchodzą co najmniej 3 osoby, przy czym liczba osób powinna być nieparzysta. Każdy członek komisji walidacyjnej musi posiadać wykształcenie wyższe magisterskie.
Ponadto każdy członek komisji walidacyjnej musi spełniać przynajmniej jedno z poniższych kryteriów: – mieć udokumentowane co najmniej trzyletnie doświadczenie w prowadzeniu zajęć dydaktycznych lub egzaminowaniu z co najmniej jednego z wymienionych obszarów: zarządzania, wielokulturowości, kulturoznawstwa, psychologii pracy lub poradnictwa lub doradztwa zawodowego, – mieć udokumentowane przeprowadzenie co najmniej 200 godzin zajęć lub szkoleń, lub kursów z komunikacji lub zarządzania w środowisku wielokulturowym. Komisja walidacyjna łącznie musi spełniać wszystkie powyższe kryteria. 3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne Walidacja może odbywać się w innych językach niż język polski w zależności od potrzeb kandydatów i możliwości instytucji certyfikującej. W przypadku walidacji w języku obcym powinna ona być prowadzona z udziałem tłumacza z certyfikatem z używanego podczas walidacji języka na poziomie C1. W szczególnych sytuacjach, m.in. w sytuacji ograniczającej możliwość kontaktów bezpośrednich kandydata z komisją, możliwe jest zastosowanie zdalnej formy, przy zachowaniu wszelkich zasad zapewniania jakości oraz z uwzględnieniem obowiązku sprawdzenia wszystkich efektów uczenia się wraz z kryteriami weryfikacji. Instytucja certyfikująca zapewnia warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do przeprowadzenia walidacji. Instytucja certyfikująca zobowiązana jest do zapewnienia: – dostępu do internetu, – stanowiska egzaminacyjnego w przypadku walidacji prowadzonej w trybie stacjonarnym, – materiałów piśmienniczych w przypadku walidacji prowadzonej w trybie stacjonarnym, – testu w formie wydruku albo dostępu do dokumentu zdalnego. 4. Doradca walidacyjny Instytucja certyfikująca może zapewniać wsparcie osobom przystępującym do procesu walidacji prowadzone przez doradcę walidacyjnego w zakresie identyfikowania oraz dokumentowania posiadanych efektów uczenia się. Korzystanie z tego wsparcia nie jest obowiązkowe. Zadaniem doradcy walidacyjnego jest wsparcie osoby przystępującej do procesu walidacji. Doradca walidacyjny pomaga w zidentyfikowaniu wymaganego doświadczenia i posiadanych efektów uczenia się. Udziela informacji dotyczących przebiegu walidacji, wymagań związanych z przystąpieniem do weryfikacji efektów uczenia się oraz kryteriów i sposobów oceny. Funkcję doradcy walidacyjnego może pełnić osoba, która posiada: – wykształcenie wyższe magisterskie, – doświadczenie w weryfikowaniu efektów uczenia się lub ocenie kompetencji, – umiejętność stosowania metod i narzędzi wykorzystywanych przy identyfikowaniu kompetencji. Instytucja certyfikująca, która zdecyduje się na wsparcie osób w procesie identyfikowania oraz dokumentowania posiadanych efektów uczenia się, powinna zapewnić warunki umożliwiające im indywidualną rozmowę z doradcą walidacyjnym. 7. Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji Posiadanie kwalifikacji pełnej na poziomie 6 PRK lub wyższym 8. Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji rynkowej Nie rzadziej niż raz na 10 lat
Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.
Odesłania
Podstawa prawna: DU/2016/64
Podstawa prawna z art.: DU/2016/64