Art. 1.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 639) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 50: a) ust. 1–3 otrzymują brzmienie: „1. Osobie, która wymaga pomocy innych osób z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn: 1) przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych, jeżeli jest osobą samotną i jest pozbawiona pomocy, której wymaga; 2) może być przyznana pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych, jeżeli jej rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni ani zstępni nie mogą zapewnić pomocy, której wymaga. 1a. Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację w zakresie niewymagającym specjalistycznej wiedzy i kompetencji oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem. 2. Specjalistyczne usługi opiekuńcze obejmują dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności usługi świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym. 3. Usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania mogą być przyznane w formie usług sąsiedzkich.”, b) uchyla się ust. 4, c) ust. 4a i 4b otrzymują brzmienie: „4a. Osobą wykonującą usługi opiekuńcze może być osoba, która: 1) jest pełnoletnia; 2) nie jest członkiem rodziny osoby, na rzecz której są świadczone usługi opiekuńcze; 3) nie jest oddzielnie zamieszkującym małżonkiem, wstępnym ani zstępnym osoby, na rzecz której są świadczone usługi opiekuńcze; 4) złożyła podmiotowi świadczącemu usługi opiekuńcze oświadczenie o zdolności pod względem psychofizycznym do świadczenia takich usług; 5) ukończyła szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy. 4b. Osobą wykonującą usługi sąsiedzkie może być osoba, która: 1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 4a pkt 1–3 i 5; 2) złożyła organizatorowi usług sąsiedzkich oświadczenie o zdolności pod względem psychofizycznym do świadczenia takich usług; 3) zamieszkuje w najbliższej okolicy osoby, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie; 4) została zaakceptowana przez osobę, na rzecz której są świadczone usługi sąsiedzkie; 5) została zaakceptowana przez organizatora usług sąsiedzkich.”, d) po ust. 4b dodaje się ust. 4c w brzmieniu: „4c. Jeżeli osoba wykonująca usługi sąsiedzkie nie ukończyła szkolenia, o którym mowa w ust. 4a pkt 5, organizator usług sąsiedzkich jest obowiązany zorganizować to szkolenie.”, e) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. W decyzji o przyznaniu usług opiekuńczych ustala się ich zakres, okres i miejsce świadczenia.”, f) w ust. 6b skreśla się wyrazy „i 2”; 2) w art. 50a w ust. 1 skreśla się wyrazy „i 2”; 3) po art. 50a dodaje się art. 50b w brzmieniu: „Art. 50b. 1. Usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania świadczy się zgodnie ze standardem świadczenia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, uwzględniającym czynności wykonywane w obszarach wskazanych w art. 50 ust. 1a, określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w sposób zapewniający uwzględnienie potrzeb osoby, na rzecz której są świadczone usługi. 2. Gmina monitoruje i ocenia świadczenie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania. 3. Monitorowanie, o którym mowa w ust. 2, obejmuje zbieranie i analizowanie informacji na temat świadczonych usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania w celu dokonania oceny świadczenia tych usług. 4. Ocena, o której mowa w ust. 2, jest dokonywana w celu zapewnienia odpowiedniej jakości usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania świadczonych zgodnie ze standardem świadczenia tych usług i obejmuje w szczególności ocenę bezpieczeństwa, skuteczności i celowości tych usług. 5. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości podczas świadczeniu usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania gmina podejmuje w stosunku do podmiotu świadczącego te usługi działania mające na celu wyeliminowanie nieprawidłowości. 6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia: 1) standard świadczenia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, 2) sposób świadczenia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, 3) sposób monitorowania i oceny świadczenia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania – kierując się potrzebą zapewnienia odpowiedniej jakości usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, uwzględniających indywidualne potrzeby i możliwości psychofizyczne osób korzystających z tych usług.”.