Art. 15.

1. Pracownik, w okresie korzystania z urlopu energetycznego albo z urlopu górniczego, jest zwolniony z obowiązku świadczenia pracy i otrzymuje świadczenie socjalne w wysokości 80 % miesięcznego wynagrodzenia pracownika obliczanego jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy. 2. Do podstawy obliczania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, wlicza się również odpowiednio: 1) nagrodę albo premię z okazji „Dnia Górnika” w wysokości 1/12 ostatniej wypłaconej pracownikowi nagrody albo premii; 2) nagrodę albo premię z okazji „Dnia Energetyka” w wysokości 1/12 ostatniej wypłaconej pracownikowi nagrody albo premii; 3) dodatkową nagrodę albo premię roczną w wysokości 1/12 ostatniej wypłaconej pracownikowi nagrody albo premii; 4) nagrodę jubileuszową w wysokości 1/60 ostatniej wypłaconej pracownikowi nagrody. 3. Pracownicy korzystający z urlopu energetycznego lub z urlopu górniczego nie są uprawnieni do korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych u danego pracodawcy, chyba że regulamin zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288 oraz z 2026 r. poz. 25), przewiduje takie uprawnienie. Jeżeli pracownicy, o których mowa w zdaniu pierwszym, są uprawnieni do korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, pracodawca nalicza od tych pracowników odpis na fundusz na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. 4. Pracownikowi korzystającemu z urlopu energetycznego albo z urlopu górniczego otrzymującemu świadczenie socjalne, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej, nagrody albo premii z okazji „Dnia Górnika” lub „Dnia Energetyka” lub innych nagród branżowych oraz dodatkowej nagrody rocznej, określonych w przepisach prawa pracy obowiązujących w podmiotach, o których mowa w art. 3, w których pracownik jest zatrudniony.