Art. 4.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367 i 646) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10e ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej: 1) w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 4–5d i 10, lub 2) w przypadkach, o których mowa w: a) art. 156ze ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, lub b) art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. oraz z 2026 r. poz. 815), lub c) art. 11 pkt 17 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815), lub 3) po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego, o których mowa odpowiednio w art. 15 ust. 5 lub 6 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 194 oraz z 2026 r.) – może podjąć decyzję o dopuszczalności zastosowania przez Straż Graniczną urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wykonywania czynności przez Straż Graniczną, z uwzględnieniem konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług telekomunikacyjnych.”; 2) w art. 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusze mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–13 i 16–23 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.”.