Art. 3.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm.7)) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815), policjanci mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–13 i 17–23 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.”; 2) w art. 18c ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant CBZC lub komendant wojewódzki Policji: 1) w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 3a i 4a, lub 2) w przypadkach, o których mowa w: a) art. 156ze ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176 i 607), lub b) art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. oraz z 2026 r. poz. 815), lub c) art. 11 pkt 17 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, lub 3) po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego, o których mowa odpowiednio w art. 15 ust. 5 lub 6 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych – może podjąć decyzję o dopuszczalności zastosowania przez Policję urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wyeliminowania zagrożenia lub jego skutków, z uwzględnieniem konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług telekomunikacyjnych.”.