§ 4.

1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku podejrzenia wystąpienia zgnilca amerykańskiego pszczół niezwłocznie podejmuje czynności mające na celu wykrycie lub wykluczenie tej choroby. 2. Czynności, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności: 1) dochodzenie epidemiologiczne; 2) badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece. 3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia objawów klinicznych zgnilca amerykańskiego pszczół wskazujących na wystąpienie tej choroby w rodzinach pszczelich pobiera od każdej z nich próbki do badań diagnostycznych, zabezpiecza je, znakuje i wysyła do laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12 oraz z 2025 r. poz. 1795). 4. Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich wykazujących objawy kliniczne zgnilca amerykańskiego pszczół oraz sposób ich pobierania i wysyłania jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 5. Powiatowy lekarz weterynarii w okresie oczekiwania na wyniki badań diagnostycznych: 1) informuje o podejrzeniu wystąpienia zgnilca amerykańskiego pszczół powiatowych lekarzy weterynarii właściwych ze względu na miejsce położenia pasiek – w przypadku ustalenia w ramach dochodzenia epidemiologicznego, że czynnik chorobotwórczy mógł być przeniesiony do innej pasieki lub z innej pasieki; 2) nakazuje oznakowanie pni pszczelich, w których znajdują się rodziny pszczele podejrzane o wystąpienie zgnilca amerykańskiego pszczół; 3) zakazuje: a) przemieszczania z pasieki oraz do pasieki: – pni pszczelich, rodzin pszczelich, pszczół, matek pszczelich i plastrów, – uli i ich wyposażenia, – sprzętu i narzędzi używanych do pracy w pasiece, – produktów pszczelich, b) pozyskiwania produktów pszczelich od rodzin pszczelich podejrzanych o wystąpienie zgnilca amerykańskiego pszczół, c) używania do karmienia pszczół produktów pszczelich pochodzących z pasieki, w której podejrzewa się wystąpienie zgnilca amerykańskiego pszczół.