§ 10.

1. Powiadomienie, o którym mowa w art. 11 ust. 7 pkt 5 lit. c i d ustawy, zwane dalej „powiadomieniem”, zawiera informacje o tendencjach i źródłach chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, badaniach laboratoryjnych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz ogniskach chorób odzwierzęcych przenoszonych przez żywność. 2. Powiadomienie dokonywane pierwszy raz zawiera informacje dotyczące: 1) systemu monitorowania, w tym rodzaju próbek, sposobu i częstotliwości ich pobierania, definicji przypadków oraz stosowanych metod diagnostycznych; 2) działań prewencyjnych, w tym zasad przeprowadzania szczepień, ich rodzaju i częstotliwości; 3) mechanizmów zwalczania chorób odzwierzęcych oraz odzwierzęcych czynników chorobotwórczych; 4) programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania, jeżeli zostały opracowane; 5) środków podejmowanych w przypadku dodatnich wyników badań lub wystąpienia pojedynczych przypadków chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych; 6) systemów powiadamiania o występowaniu chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe; 7) historii występowania poszczególnych chorób odzwierzęcych lub zakażeń odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi. 3. Powiadomienie dokonywane w kolejnych latach zawiera informacje o: 1) liczbie: a) stad zwierząt z podziałem na gatunki, w tym gatunki podatne na dane choroby odzwierzęce, b) zwierząt z gatunków podatnych na dane choroby odzwierzęce – z podaniem roku, w którym informacje te zostały zebrane; 2) stosowanych metodach chowu i hodowli zwierząt, o których mowa w pkt 1; 3) liczbie laboratoriów, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, lub instytutów naukowo-badawczych biorących udział w monitorowaniu, wraz z ich opisem. 4. Powiadomienie dokonywane w kolejnych latach uzupełnia się w razie konieczności o informacje dotyczące: 1) zmian w systemach i metodach, o których mowa w ust. 2 pkt 1; 2) wyników dochodzeń epizootycznych oraz dalszych badań laboratoryjnych, będących przedmiotem oddzielnego sprawozdania dla każdej kategorii; 3) oceny bieżącej sytuacji epizootycznej i epidemiologicznej oraz źródeł zakażenia; 4) zasadności uznania: a) danej choroby za chorobę odzwierzęcą, b) zwierząt i żywności za źródło zakażenia ludzi daną chorobą odzwierzęcą; 5) przyjętych w Rzeczypospolitej Polskiej zasad zwalczania, które mogłyby być stosowane w celu przeciwdziałania przenoszeniu odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego na ludzi; 6) działań podjętych w Rzeczypospolitej Polskiej w związku z monitorowaniem chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, w tym działań, które mogłyby być stosowane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.