Art. 8.

W ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2025 r. poz. 643, 1069 i 1844 oraz z 2026 r. poz. 176 i 331) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 po pkt 41a dodaje się pkt 41b w brzmieniu: „41b) podmiot podlegający likwidacji: a) osobę prawną mającą siedzibę w państwie członkowskim, której likwidację w ramach postępowania upadłościowego przewidziano w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji lub planie przymusowej restrukturyzacji, b) niebędący podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji podmiot należący do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, wobec którego w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji nie przewidziano umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych;”; 2) w art. 72 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W przypadku gdy z oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 lub 3, wynika, że wartość netto podmiotu jest dodatnia, Fundusz może, w wyniku przeprowadzenia konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, dokonać procentowego zmniejszenia udziału dotychczasowych posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1.”; 3) w art. 89 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, Fundusz określa terminy spełnienia przez bank wymogów, o których mowa w art. 97–99, z uwzględnieniem terminu wykonania zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 133a ust. 5a ustawy – Prawo bankowe.”; 4) w art. 96b w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „lub prowadzą” zastępuje się wyrazami „oraz prowadzą”; 5) w art. 97: a) uchyla się ust. 2d, b) po ust. 2d dodaje się ust. 2da–2de w brzmieniu: „2da. W przypadku podmiotu podlegającego likwidacji Fundusz nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 1. Przepisów art. 77 ust. 2 i art. 78a rozporządzenia nr 575/2013 nie stosuje się. 2db. Fundusz może określić minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 1, dla podmiotu podlegającego likwidacji, na poziomie indywidualnym, w wysokości większej niż kwota na pokrycie strat, uwzględniając w szczególności wpływ, jaki likwidacja tego podmiotu miałaby na ryzyko zarażania oraz stabilność finansową w systemie finansowym, w tym zdolność finansowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów. 2dc. W przypadku, o którym mowa w ust. 2db, podmiot podlegający likwidacji, z wyłączeniem kasy, utrzymuje: 1) fundusze własne; 2) zobowiązania spełniające warunki, o których mowa w art. 72a rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem warunków, o których mowa w art. 72b ust. 2 lit. b i d tego rozporządzenia; 3) zobowiązania, o których mowa w art. 97a ust. 2. 2dd. Instrumenty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyemitowane przez podmiot zależny będący podmiotem podlegającym likwidacji, dla którego Fundusz nie określił minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, nie podlegają odliczeniu na podstawie art. 72e ust. 5 rozporządzenia nr 575/2013. 2de. Podmiot krajowy oraz podmiot, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. b–d, będący podmiotem zależnym podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji gdyby miał siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, niebędący podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, odlicza, zgodnie z art. 72e ust. 5 rozporządzenia nr 575/2013, instrumenty funduszy własnych w podmiotach zależnych będących instytucjami lub podmiotami krajowymi, które wchodzą w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji i są podmiotami podlegającymi likwidacji, dla których Fundusz nie określił minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, jeżeli łączna kwota tych instrumentów jest równa co najmniej 7 % łącznej kwoty jego funduszy własnych i zobowiązań spełniających warunki, o których mowa w art. 98 ust. 2l, obliczanych co roku według stanu na dzień 31 grudnia jako średnia z poprzednich 12 miesięcy.”; 6) w art. 98: a) po ust. 2h dodaje się ust. 2ha–2hc w brzmieniu: „2ha. Fundusz może zobowiązać podmiot zależny, o którym mowa w ust. 2g lub 2h, do spełniania wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki: 1) podmiot ten spełnia jeden z następujących warunków: a) jego bezpośrednim podmiotem dominującym jest podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji, przy czym: – podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji jest unijną dominującą finansową spółką holdingową lub unijną dominującą finansową spółką holdingową o działalności mieszanej oraz – podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji nie jest bezpośrednim podmiotem dominującym wobec innego podmiotu zależnego, który jest objęty wymogiem, o którym mowa w art. 97 ust. 1, oraz – zarówno ten podmiot, jak i podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji mają siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej i są częścią tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, oraz – dokonanie przez ten podmiot odliczeń na podstawie art. 72e ust. 5 rozporządzenia nr 575/2013 wywarłoby nieproporcjonalny wpływ na ten podmiot, b) podlega, wyłącznie na zasadzie skonsolidowanej, dodatkowemu wymogowi w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo bankowe – w przypadku banku, albo o którym mowa w art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi – w przypadku domu maklerskiego, a ustalenie, na zasadzie skonsolidowanej, wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, nie doprowadzi do zawyżenia potrzeb, o których mowa w art. 97 ust. 2 pkt 2, w zakresie dokapitalizowania grupy, w której skład wchodzą podmioty objęte konsolidacją podmiotu, w szczególności w przypadku gdy w tej samej grupie przeważają podmioty podlegające likwidacji; 2) spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej, nie narusza w istotny sposób: a) wykonalności i wiarygodności strategii przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, b) zdolności tego podmiotu do spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 92–98 rozporządzenia nr 575/2013, po umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, c) adekwatności wewnętrznego mechanizmu przeniesienia strat i dokapitalizowania, w tym umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych tego podmiotu lub innych podmiotów, które wchodzą w skład grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji. 2hb. Podmiot zależny, o którym mowa w ust. 2g i 2h, zobowiązany do spełniania wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z ust. 2ha, zalicza do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zobowiązania, o których mowa w ust. 2l pkt 1, które zostały wyemitowane przez podmiot zależny mający siedzibę w państwie członkowskim, objęty konsolidacją tego podmiotu zależnego, na rzecz: 1) podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji oraz zostały nabyte bezpośrednio przez ten podmiot lub za pośrednictwem innych podmiotów, które wchodzą w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji i nie są objęte konsolidacją tego podmiotu zależnego; 2) akcjonariusza tego podmiotu zależnego, który nie wchodzi w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji. 2hc. Wartość zobowiązań zaliczonych do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z ust. 2hb nie może przekraczać kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, do którego utrzymywania jest obowiązany podmiot zależny objęty konsolidacją, a kwotą zobowiązań wyemitowanych przez ten podmiot zależny objęty konsolidacją na rzecz podmiotu zobowiązanego do spełniania wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z ust. 2ha, nabytych przez ten podmiot bezpośrednio albo pośrednio przez inne podmioty, które wchodzą w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, objęte konsolidacją tego podmiotu, powiększoną o kwotę funduszy własnych tego podmiotu zależnego objętego konsolidacją wyemitowanych zgodnie z ust. 2l pkt 2.”, b) w ust. 2j w pkt 3 wyrazy „o którym mowa w art. 98 ust. 2a” zastępuje się wyrazami „o którym mowa w ust. 2a”, c) w ust. 2n pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) gwarancja jest zabezpieczona w sposób określony w umowie o ustanowienie zabezpieczenia finansowego, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 294), w wysokości co najmniej 50 %;”; 7) w art. 99a: a) w ust. 6 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Podmiot, z wyłączeniem podmiotu podlegającego likwidacji, który nie jest obowiązany do utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, nierzadziej niż raz w roku, zamieszcza na swojej stronie internetowej, według stanu na koniec roku poprzedzającego, informacje dotyczące:”, b) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Fundusz może wyznaczyć podmiotowi podlegającemu likwidacji, dla którego określił minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie art. 97 ust. 2db, termin przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1, oraz termin zamieszczania na stronie internetowej informacji, o których mowa w ust. 6, inne niż terminy określone odpowiednio w ust. 4 i 6, a także może określić szczegółowy zakres informacji inny niż określony w ust. 1 i 6. Fundusz informuje ten podmiot o zakresie i terminach przekazywania lub zamieszczania informacji.”; 8) w art. 144b ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Krajowy podmiot dominujący posiadający podmiot zależny z siedzibą na terytorium państwa trzeciego zapewnia, że w umowach finansowych, dla których prawem właściwym jest prawo państwa trzeciego, zawieranych przez jego podmiot zależny, znajduje się zastrzeżenie, że wykonanie przez Fundusz uprawnień, o których mowa w art. 142–144a, nie może stanowić powodu rozwiązania tych umów przed terminem, zawieszenia ich wykonania lub ich zmiany, skorzystania z klauzuli kompensacyjnej lub prawa do potrącenia, lub prowadzenia egzekucji zabezpieczeń wierzytelności.”; 9) w art. 156: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Podjęcia przez Fundusz czynności, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 5, art. 80 ust. 3 i art. 95 ust. 1, 6 i 6a, wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, powołania zarządu podmiotu w restrukturyzacji lub pełnomocników, o których mowa w art. 114 ust. 1, zawieszenia wykonania zobowiązań, o którym mowa w art. 144a ust. 1, oraz decyzji podejmowanych przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji, a także skutków wystąpienia tych zdarzeń w odniesieniu do umów zawartych przez podmiot lub podmiot w restrukturyzacji, nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy o ostateczności rozrachunku, jeżeli nadal są wypełniane istotne zobowiązania podmiotu lub podmiotu w restrukturyzacji wynikające z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia, z zastrzeżeniem art. 142, art. 144, art. 161 i art. 213.”, b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli istotne postanowienia umowy, w szczególności w zakresie dostawy, płatności i zabezpieczenia, są wykonywane przez podmiot, podmiot w restrukturyzacji lub podmioty grupy, której częścią jest ten podmiot lub ten podmiot w restrukturyzacji, wystąpienie zdarzeń, o których mowa w ust. 1, lub ich skutków nie stanowi dla drugiej strony takiej umowy podstawy do:”, c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają prawa do podjęcia działania, o którym mowa w ust. 2, jeżeli realizacja tego prawa następuje z przyczyn innych niż w związku z wystąpieniem zdarzeń, o których mowa w ust. 1, lub ich skutków.”; 10) w art. 204 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz stosuje stopę konwersji wierzytelności zapewniającą, że wierzyciele nie poniosą strat większych niż te, które ponieśliby w postępowaniu upadłościowym.”; 11) w art. 206: a) w ust. 1: – pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3) wynikających z posiadania przez podmiot w restrukturyzacji praw majątkowych lub środków pieniężnych należących do klientów, w tym zdeponowanych w ich imieniu przez fundusze inwestycyjne lub alternatywne fundusze inwestycyjne, pod warunkiem że tacy klienci podlegają ochronie na podstawie przepisów dotyczących postępowania upadłościowego; 4) wynikających ze stosunku powierniczego między podmiotem w restrukturyzacji a inną osobą (beneficjentem), pod warunkiem że taki beneficjent podlega ochronie na podstawie przepisów dotyczących postępowania upadłościowego lub prawa cywilnego;”, − pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9) wobec organów realizujących zadania z zakresu zabezpieczenia społecznego w działach zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.6)), w tym Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a także organów realizujących zadania z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego i pomocy społecznej, pod warunkiem że takie zobowiązania są uprzywilejowane na podstawie odrębnych przepisów;”, − pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11) wobec podmiotów, które wchodzą w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji co podmiot w restrukturyzacji, będących jego podmiotami zależnymi i niebędących podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji, niezależnie od terminu wymagalności tych zobowiązań.”, b) ust. 1a otrzymuje brzmienie: „1a. W przypadku zobowiązań, o których mowa w ust. 1 pkt 11, należących do kategorii zaspokajania należności, o których mowa w art. 440 ust. 2 pkt 6–10 ustawy – Prawo upadłościowe, ich umorzenie lub konwersja są dokonywane, o ile organy przymusowej restrukturyzacji właściwe dla podmiotów zależnych mających siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska i niebędących podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji poinformują Fundusz, że kwota wynikająca z zobowiązań i funduszy własnych, o których mowa w przepisach prawa tego państwa członkowskiego implementujących art. 45f ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, jest wystarczająca do realizacji preferowanej strategii przymusowej restrukturyzacji.”, c) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „1b. W przypadku gdy podmiot krajowy należy do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji i nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, Fundusz, na wniosek organu przymusowej restrukturyzacji właściwego dla podmiotu dominującego mającego siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, ustala, czy kwota funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu krajowego, spełniających warunki, o których mowa w art. 98 ust. 2l, jest wystarczająca do realizacji preferowanej strategii przymusowej restrukturyzacji.”; 12) w art. 222: a) w ust. 3 skreśla się wyrazy „zgodnie z art. 97 ust. 2d”, b) w ust. 8 w pkt 3 skreśla się wyrazy „oraz instrumentów dających prawa do nabycia instrumentów dłużnych”, 6) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 43, Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2010, str. 35, Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 149 z 08.06.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 349 z 19.12.2012, str. 45, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 188 z 09.07.2013, str. 10, Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2013, str. 27, Dz. Urz. UE L 366 z 20.12.2014, str. 15, Dz. Urz. UE L 76 z 22.03.2017, str. 13, Dz. Urz. UE L 186 z 11.07.2019, str. 21 oraz Dz. Urz. UE L 338 z 15.10.2020, str. 18. c) w ust. 10 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Instrumenty i zobowiązania, w odniesieniu do których podmiot nie wykonał obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie są zaliczane do utrzymywanego przez podmiot minimalnego poziomu funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych.”; 13) art. 339 otrzymuje brzmienie: „Art. 339. 1. W przypadku wydania decyzji o nałożeniu kary, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335 ust. 1–2a, art. 336 ust. 1 i 1a, art. 337a ust. 1 i art. 338 ust. 1 i 1a, oraz w przypadku zastosowania środków, o których mowa w art. 337a ust. 2 i 3, odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie powiadamiają Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o nałożeniu tej kary lub zastosowaniu tych środków, a w przypadku gdy od tego rozstrzygnięcia złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wniesiono skargę do sądu administracyjnego – także o złożeniu takiego wniosku lub wniesieniu takiej skargi i o wyniku ich rozpatrzenia. 2. W przypadku gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie nałożenia kary, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335 ust. 1–2a, art. 336 ust. 1 i 1a, art. 337a ust. 1 i art. 338 ust. 1 i 1a, oraz w przypadku zastosowania środków, o których mowa w art. 337a ust. 2 i 3, jest ostateczne, odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie zamieszczają na swojej stronie internetowej informację o nałożeniu tej kary lub zastosowaniu tych środków, w tym o rodzaju i charakterze naruszenia przepisów prawa, ze wskazaniem imienia i nazwiska osoby fizycznej lub nazwy (firmy) podmiotu, na których nałożono tę karę lub wobec których zastosowano ten środek. 3. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz dokonują publikacji informacji, o której mowa w ust. 2, w formie zanonimizowanej, w przypadku gdy: 1) kara, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335 ust. 1–2a, art. 336 ust. 1 i 1a, art. 337a ust. 1 i art. 338 ust. 1 i 1a, została nałożona na osobę fizyczną oraz w przypadku gdy środek, o którym mowa w art. 337a ust. 2 i 3, został nałożony na osobę fizyczną, a ujawnienie jej imienia i nazwiska byłoby środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia; 2) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby fizycznej stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych lub zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe; 3) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby fizycznej wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie lub temu podmiotowi. 4. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz mogą uzupełnić informację o nałożeniu kary, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335 ust. 1–2a, art. 336 ust. 1 i 1a, art. 337a ust. 1 i art. 338 ust. 1 i 1a, lub zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 337a ust. 2 i 3, o nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby fizycznej, w przypadku gdy ustały przyczyny określone w ust. 3 pkt 1–3. Uzupełnienia nie dokonuje się po upływie roku od dnia publikacji tej informacji. 5. Informacje, o których mowa w ust. 2, są dostępne na stronie internetowej odpowiednio Komisji Nadzoru Finansowego albo Funduszu przez okres 5 lat od dnia publikacji, z tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby fizycznej, na którą nałożono karę, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335 ust. 1–2a, art. 336 ust. 1 i 1a, art. 337a ust. 1 i art. 338 ust. 1 i 1a, lub wobec której zastosowano środek, o którym mowa w art. 337a ust. 2 i 3, przez okres niedłuższy niż rok.”.