Art. 41.

1. Fundusz jest państwowym funduszem celowym utworzonym w celu wypłacania świadczeń kompensacyjnych w przypadku wystąpienia zdarzeń określonych w art. 44 ust. 1 lub 2. 2. Dysponentem Funduszu jest Rzecznik Praw Pacjenta. 3. Przychody Funduszu pochodzą z: 1) wpłat, o których mowa w art. 42 ust. 1; 2) opłat, o których mowa w art. 46 ust. 4 i art. 53 ust. 2; 3) środków, o których mowa w art. 17 ust. 6; 4) odsetek od zgromadzonych środków; 5) darowizn, spadków i zapisów; 6) innych wpływów. 4. Ze środków zgromadzonych w Funduszu są finansowane: 1) wypłaty świadczeń kompensacyjnych; 2) zwroty opłat, o których mowa w art. 53 ust. 2; 3) odsetki za nieterminowe wypłaty świadczeń kompensacyjnych; 4) koszty bezpośrednio związane z bieżącym funkcjonowaniem Funduszu; 5) koszty związane z prowadzeniem postępowań w sprawie świadczeń kompensacyjnych oraz obsługi i funkcjonowania Zespołu do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Badań Klinicznych, o którym mowa w art. 49 ust. 1, i Komisji Odwoławczej do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Badań Klinicznych, o której mowa w art. 54 ust. 1. 5. Roczny plan finansowy Funduszu, w terminie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej, opracowuje Rzecznik Praw Pacjenta we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. 6. Rzecznik Praw Pacjenta w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia okresu sprawozdawczego sporządza sprawozdanie z realizacji planu finansowego Funduszu za rok poprzedni i przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. 7. W sprawach z zakresu gospodarki finansowej Funduszu nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.