Art. 28.

1. Zadania Ministra do spraw Polityki Senioralnej związane z wykonywaniem programów wieloletnich na rzecz osób starszych ustanowionych na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zwanych dalej „programami wieloletnimi”, stają się zadaniami organu, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zwanego dalej „organem do spraw polityki senioralnej”. 2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, staje się stroną umów zawartych w wykonaniu programów wieloletnich, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. 3. Należności i zobowiązania Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wynikające z wykonywania programów wieloletnich stają się należnościami i zobowiązaniami ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponenta części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. 4. W przypadku niezatwierdzenia rozliczenia dotacji udzielonych w ramach programów wieloletnich za dysponenta części budżetowej właściwego do zatwierdzenia rozliczenia dotacji w rozumieniu art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych uznaje się ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponenta części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. 5. Organem administracji publicznej właściwym do prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawach, o których mowa w art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dotyczących dotacji udzielonych w wykonaniu programów wieloletnich, staje się minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. 6. W postępowaniach sądowych w sprawach umów, o których mowa w ust. 2, i decyzji oraz innych rozstrzygnięć wydanych w toku postępowań administracyjnych, o których mowa w ust. 5, prawa i obowiązki strony przejmuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo dysponent części budżetu państwa, z której są pokrywane koszty obsługi Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Senioralnej, chyba że organ do spraw polityki senioralnej jest obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.