Art. 21.

1. Przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej od decyzji nieuwzględniającej wniosku o pomoc na ratowanie przysługuje, w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji: 1) wniosek o ponowne jego rozpatrzenie – w przypadku wydania tej decyzji przez ministra właściwego do spraw gospodarki, 2) odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki – w przypadku wydania tej decyzji przez ARP – zwane dalej „odwołaniem od decyzji”. 2. Odwołanie od decyzji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wnosi się za pośrednictwem ARP. 3. Odwołanie od decyzji zawiera: 1) oznaczenie decyzji nieuwzględniającej wniosku o pomoc na ratowanie, od której jest wniesione, ze wskazaniem, czy jest ona zaskarżona w całości lub w części; 2) przedstawienie przyczyn odwołania od decyzji i ich uzasadnienie; 3) w razie potrzeby powołanie nowych faktów i okoliczności oraz wykazanie, że ich powołanie na etapie rozpatrywania wniosku o pomocy na ratowanie nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później; 4) wniosek o uchylenie w całości albo w części lub zmianę decyzji nieuwzględniającej wniosku o pomoc na ratowanie z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany tej decyzji. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki rozpatruje odwołanie od decyzji w zakresie, o którym mowa w ust. 3, w terminie 60 dni. 5. W przypadku nieuwzględnienia odwołania od decyzji przepis art. 20 ust. 5 stosuje się odpowiednio. 6. W przypadku gdy zostaną wyczerpane środki przeznaczone na udzielanie pomocy na ratowanie: 1) przed wszczęciem postępowania – minister właściwy do spraw gospodarki albo ARP wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie; 2) po wszczęciu postępowania – minister właściwy do spraw gospodarki albo ARP wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie. 7. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 6, nie przysługuje zażalenie. 8. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę na postanowienie, o którym mowa w ust. 6, stwierdza jego wydanie z naruszeniem prawa.