Art. 47.
Ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej · DU 2025 poz. 779
Treść w tym tekście
1. Prezes Funduszu po raz pierwszy: 1) kwalifikuje podmioty lecznicze na jeden z trzech poziomów zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK na podstawie kryteriów kwalifikacji do KSK oraz szczegółowych kryteriów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 2, 2) przyznaje ośrodkowi kardiologicznemu status CDK na podstawie kryteriów kwalifikacji CDK oraz szczegółowych kryteriów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 – w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 2. Prezes Funduszu dokona kwalifikacji oraz przyznania statusu, o których mowa w ust. 1, na podstawie danych przetwarzanych w Systemie RUM – NFZ, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42, w serwisach internetowych lub usługach informatycznych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41, oraz na podstawie przekazanych do Funduszu przez podmioty lecznicze informacji dotyczących zapewnienia koordynowanego dostępu do świadczeń, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3. 3. Pierwszy wykaz ośrodków kardiologicznych, o którym mowa w art. 13 ust. 3, będzie obowiązywał przez 3 lata od dnia następującego po dniu jego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Funduszu. 4. Prezes Funduszu może przedłużyć okres obowiązywania pierwszego wykazu, o którym mowa w ust. 3, jednak nie dłużej niż o 3 miesiące. 5. Prezes Funduszu niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Funduszu informację o przedłużeniu okresu obowiązywania pierwszego wykazu, o którym mowa w ust. 3.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2025 poz. 779.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.