§ 8.

1. Zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku stosowania kontroli niezawierających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo niemających znaczenia dla kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego, postępowania w sprawach celnych lub postępowania w sprawach o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a także materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli w przypadku niecierpiącym zwłoki, co do której Sąd nie wyraził zgody na jej kontynuację, jak również materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne, przeprowadza się przez: 1) usunięcie zapisów informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów, w szczególności danych osobowych; 2) całkowite zniszczenie dokumentów sporządzonych na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2. 2. W przypadku gdy usunięcie z nośników, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, utrwalonych na nich zapisów nie jest możliwe, uszkadza się je w sposób uniemożliwiający ich odczytanie albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.